Γιατί κρυβόταν η αλήθεια, μια διδαχτική ιστορία
Ένας άνθρωπος όλη του τη ζωή έψαχνε την Αλήθεια και δεν μπορούσε να τη βρει. Πέρασε απ' όλες χώρες του κόσμου, στις χώρες του βορρά και στις χώρες του νότου και της δύσης χωρίς αποτέλεσμα..
Μια φορά όταν βρισκόταν σε μια μικρή χώρα της ανατολής νιώθοντας κουρασμένος από την περιπλάνηση του και απελπισμένος που δεν έβρισκε την απάντηση, κάθισε κοντά στην είσοδο μιας σπηλιάς να ξαποστάσει. Ξαφνικά από το εσωτερικό της σπηλιάς ακούστηκε θόρυβος, κάτι σαν γρύλισμα. Σηκώθηκε και πλησίασε την είσοδο με το ξίφος του προτεταμένο. Προχωρώντας στην είσοδο ξεχώρισε μια σκοτεινή μορφή που του φάνηκε ότι ανήκε σε γυναίκα. Μπήκε στη σπηλιά που βασίλευε φοβερή δυσοσμία και όταν τα μάτια του συνήθισαν στο σκοτάδι είδε πράγματι μια γυναίκα, γριά και αποκρουστική, ρυτιδιασμένη, τριχωτή και βρωμερή.
Εκείνη σήκωσε προς το μέρος του τα θολά μάτια της και τον ρώτησε, τι θέλει.
-Αναζητώ την Αλήθεια, απάντησε εκείνος.
-Τη βρήκες, του είπε η γριά.
-Εσύ είσαι η Αλήθεια;
-Ναι.
-Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος;
Εκείνη του έδωσε αποδείξεις: ήξερε τα πάντα για αυτόν, το όνομά του, την ηλικία του, τις περιπέτειές του. Ο άνθρωπος ήταν αποσβολωμένος και απογοητευμένος, ρώτησε με αμηχανία:
-Είσαι άσχημη και αποκρουστική και γι αυτό κρύβεσαι. Ποτέ μου δεν συνάντησα τίποτα πιο τρομερό από σένα. Όμως όλοι θέλουν να σε γνωρίσουν! Θα με ρωτήσουν! Πρέπει να τους πω κάτι! Τι να τους πω;
-Πες τους ψέματα, είπε η Αλήθεια, πες τους ότι είμαι νέα και ωραία και όλοι θα σε πιστέψουν.
Ένας άνθρωπος όλη του τη ζωή έψαχνε την Αλήθεια και δεν μπορούσε να τη βρει. Πέρασε απ' όλες χώρες του κόσμου, στις χώρες του βορρά και στις χώρες του νότου και της δύσης χωρίς αποτέλεσμα..
Μια φορά όταν βρισκόταν σε μια μικρή χώρα της ανατολής νιώθοντας κουρασμένος από την περιπλάνηση του και απελπισμένος που δεν έβρισκε την απάντηση, κάθισε κοντά στην είσοδο μιας σπηλιάς να ξαποστάσει. Ξαφνικά από το εσωτερικό της σπηλιάς ακούστηκε θόρυβος, κάτι σαν γρύλισμα. Σηκώθηκε και πλησίασε την είσοδο με το ξίφος του προτεταμένο. Προχωρώντας στην είσοδο ξεχώρισε μια σκοτεινή μορφή που του φάνηκε ότι ανήκε σε γυναίκα. Μπήκε στη σπηλιά που βασίλευε φοβερή δυσοσμία και όταν τα μάτια του συνήθισαν στο σκοτάδι είδε πράγματι μια γυναίκα, γριά και αποκρουστική, ρυτιδιασμένη, τριχωτή και βρωμερή.
Εκείνη σήκωσε προς το μέρος του τα θολά μάτια της και τον ρώτησε, τι θέλει.
-Αναζητώ την Αλήθεια, απάντησε εκείνος.
-Τη βρήκες, του είπε η γριά.
-Εσύ είσαι η Αλήθεια;
-Ναι.
-Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος;
Εκείνη του έδωσε αποδείξεις: ήξερε τα πάντα για αυτόν, το όνομά του, την ηλικία του, τις περιπέτειές του. Ο άνθρωπος ήταν αποσβολωμένος και απογοητευμένος, ρώτησε με αμηχανία:
-Είσαι άσχημη και αποκρουστική και γι αυτό κρύβεσαι. Ποτέ μου δεν συνάντησα τίποτα πιο τρομερό από σένα. Όμως όλοι θέλουν να σε γνωρίσουν! Θα με ρωτήσουν! Πρέπει να τους πω κάτι! Τι να τους πω;
-Πες τους ψέματα, είπε η Αλήθεια, πες τους ότι είμαι νέα και ωραία και όλοι θα σε πιστέψουν.
Γιατι κρύβουμε την αλήθεια, ένα άρθρο του Κυριάκου Ταπακούδη
Η αλήθεια είναι δύσκολη και τις περισσότερες φορές πονάει, γιατι συνήθως οι πράξεις μας είναι αποτέλεσμα ιδιοτέλειας προς ίδιον όφελος. Είναι πικρή και φέρνει τα πάνω κάτω, γι αυτό οι περισσότεροι δεν την αντέχουν όταν την αντιμετωπίζουν. Είναι λίγοι οι ικανοί που μπορούν να την ακούσουν, να την πουν, και να την αποδεχτούν.
Το ψέμα είναι καθημερινό φαινόμενο στη ζωή μας, άλλοτε μικρό και άλλοτε μεγάλο. Όταν η αλήθεια δεν μας βολεύει την κρύβουμε και λέμε ψέματα για να καλύψουμε ότι μας εκθέτει και μας ζημιώνει.
Πρέπει να ξέρουμε ότι το ψέμα προκαλεί κακό, αλλά πολλοί το χρησιμοποιούν διότι η αλήθεια συνήθως καίει και γι αυτό την αποφεύγουν. Για να την λέει κάποιος πρεπει να είναι τολμηρός και πνευματικά ελεύθερος, προσόντα που οι περισσότεροι δεν τα έχουν, και αν ακόμα τα έχουν δεν τα χρησιμοποιούν, γιατι την αλήθεια την ωραιοποιούν και την κρύβουν σε μισά ψέματα και μισές αλήθειες γιατί έτσι τους συμφέρει.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ
