ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ 

ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΕΝ ΚΥΠΡΩ

Οι παλαιοί κάτοικοι ήταν περισσότερο προληπτικοί παρά οι σημερινοί, και αυτό εφειλόταν κυρίως στο φόβο τους μπροστά στις άγνωστες και ισχυρές δυνάμεις της φύσης που ήταν εχθρικές για τη ζωή τους και που τους δημιούργησαν αναρίθμη­τα είδη προλήψεων για πρόσωπα και πράγματα, για φυσικά φαινόμενα, για τη ζωή και το θάνατο, για τα πουλιά και τα ζώα. Για να αποφύγουν τις βλαπτικές ενέργειες τους και τις κακές επιδράσεις τους, άρχισαν να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα για προστασία τους.

Στις 18 Δεκεμβρίου γιορτή του Αγίου Μόδεστου προστάτη των ζώων, παλιότερα στις εκκλησιές συνήθιζαν να κάμνουν δεήσεις για τα ζώα και ακολούθως ορισμένοι τους έκαναν ευχέλαιο, ενώ άλλοι τα ράντιζαν με αγιασμό και τα τάιζαν χωρίς να τα ζέγνουν ή να τα βαρηφορτώνουν. Οι χωρικοί τα προστάτευαν και τα πρόσεχαν γιατι χωρίς αυτά δεν λογείτο ευλογημένο ένα σπίτι. Φρόντιζαν πρώτα αυτά και ύστερα τους εαυτούς του, και σαν περιουσία κόστιζαν περισσότερο από τα χωράφια, γιατι η γη χωρίς αυτά δεν είχε αξία.

Ήταν φυσικό λοιπόν, η τόσο μεγάλη ενασχόληση του ανθρώπου με αυτά, να γεννήσει δοξασίες λατρευτικές και προλήψεις δεισιδαιμονικές.

Πίστευαν ότι πολλές φορές τα ζώα και τα πτηνά προμηνούν αλάθητα τον θάνατο κάποιου. Με διάφορα σημάδια όπως κλάμα του σκύλου με λεπτή και μακρόσυρτη λυπημένη και παραπονεμένη φωνή, ή αν μια όρνιθα κράξει σαν πετεινός πάνω από τρεις φορές, ή αν κάποιο πουλί την προηγούμενη νύχτα καθίσει σε δένδρο στην αυλή και  κράξει τρεις φορές με φωνή οξεία και διαπεραστική, όλα αυτά είναι σημάδια  που προμαντεύουν τον θάνατο κάποιου στο οικείο σπίτι.

Σήμερα πια τίποτα σχεδόν από τα παραπάνω δεν ισχύει. Ύστερα από την τεράστια πρόοδο της επιστήμης, οι νεότεροι άνθρωποι έχουν απελευθερωθεί σε μεγάλο βαθμό από αυτές και οι δεισιδαιμονικές τους φοβίες εκλείπουν σε μεγάλο βαθμό από τις σκέψεις τους.

Τα περισσότερα έθιμα έχουν ξεχαστεί, και αν κάποια διατηρούνται, αυτά τα βρίσκουμε γραμμένα σε κάποια βιβλία, ή σπανιότερα τα ακούμε από γεροντότερους ανθρώπους που και αυτοί τα έμαθαν από τους προγονούς τους.

Εντούτοις η τόσο μεγάλη ανάπτυξη του πολιτισμού, δεν μπόρεσε να αποσοβήσει τελείως αυτές τις προλήψεις, και πολλές φορές όταν κάτι παράδοξο συμβαίνει, οι νεότεροι άνθρωποι στρέφονται στις παλιές δοξασίες που είχαν αναπτύξει οι πρόγονοι τους.

Μερικές παλιές δοξασίες που αφορούν τα ζώα και τον άνθρωπο, παραθέτω πάρα κάτω:

Βούς

Στην αρχαία Ελλάδα ο ταύρος ήταν η ενσάρκωση και το σύμβολο της δημιουργίας καθώς και η δύναμη που εξουσίαζε την έρημη γη και έφερνε τις βροχές αλλά και την κακοκαιρία.

Η ζωή των ανθρώπων εξαρτιόταν από αυτόν, γιατί διαδραμάτιζε πρωτεύοντα ρόλο στις καθημερινές εργασίες όπως το όργωμα, αλλά και σε τελετές που τους συνόδευε από τη τη γέννηση έως τον θάνατό τους.

Στη διάρκεια της σποράς οι γεωργοί κρεμούσαν φυλαχτά στα βόδια για να τα προστατέψουν από τη βασκανία, ενώ στις μεγάλες γιορτές  τα τάιζαν με κουλούρια που ζήμωναν οι νυκοκυρές.

Άν τη νύχτα όμως ένα βόδι κογκά, έχουν να πουν ότι θα φάει τον αφέντη του, δηλαδή θα ζήσει περισσότερο από το αφεντικό του. Ότι δηλαδή διαισθάνεται το σύντομο θάνατο του αφέντη του.

Λόττα

Στη χαμηλή Πάφο οι πρωτινοί έλεγαν στα μικρά μωρά τους ιστορίες για τη λόττα με τα κούνια και τα γουρουνούθκια της, που έβγαινε από τη σπηλιά της τα μεσάνυχτα γύριζε στις αυλές των νυκοκυραίων και ρήμαζε τα περβόλια τους, και έτρωγε τα μωρά που δεν κοιμόντουσαν από νωρίς. Φυσικά οι περισσότεροι ήταν σίγουροι ότι ήταν ιστορίες για να φοβηθούν τα μικρά παιδιά, όμως πολλοί θεωρούσαν τις λόττες ως σύμβολο του Σατανά ο οποίος μεταμορφώνεται σε τοιαύτες, και όσοι άνθρωποι είναι αλαφροΐσκιωτοι, έχουν τη δυνατότητα να τις βλέπουν με τα γουρουνούθκια τους να τους ακλουθούν και ξαφνικά να εξαφανίζονται.

Πρόβατα και αίγες

Όταν κακοί γείτονες θέλουν να καταστρέψουν το κοπάδι ποιμένος τον οποίον φθονούν, κρυφά χωρίς να γίνουν αντιληπτοί τοποθετούν πετσιάν λαγού κάτω από το σκαμνί που κάθεται και αρμέγει, οπότε τοιουτοτρόπως ένα ένα τα ζώα του ψοφούν.

Όταν σε κοπάδι προβάτων πέσει επιδημία, για να τα προφυλάξουν σφάζουν ένα αρνί και κρεμμάζουν ψηλά την σπλήνα του σε ένα καννί κάτω από τον ήλιο, που ενώ σιγά ξεραινέται, το ίδιο σιγά διώχνει την αρρώστια.

Όταν οι βοσκοί υποψιαστούν ότι το κοπάδι μμαθκιάστηκε, τοποθετούν σε δοχείο με νερό προσφάι και τρίχες και με αυτό ραντίζουν τα πρόβατα. Έτσι πιστεύουν ότι διώχνουν το μάτι.

Άλλος τρόπος για να διωξουν τη βασκανία, σε άπαννη (καινούργια) κούπα με νερό ρίχνουν αναμμένα κάρβουνα και ραντίζουν τα πρόβατα λέγοντες «Εις το όνομα του πατρός και του Αγίου πνεύματος».

Όταν για πολλές μέρες κάποια αίγια ρέγχει συνεχώς, αυτό είναι σημάδι ότι θα ξυλιφτεί ολόκληρο το κοπάδι. Για να προλάβουν το κακό την σφάζουν και την θάβουν χωρίς να φάνε καθόλου από το κρέας της.

Όρνιθα

Δεν κράζουν οι όρνιθες, αλλά οι πετεινοί. Αν όμως αυτό συμβεί, θεωρείται κακός οιωνός και οι άνθρωποι πιστεύουν ότι θα έρθει μεγάλο κακό και θάνατος να τους βρει στο σπίτι τους. Για να τα αποτρέψουν, παίρνουν την όρνιθα στο κατώφλι του σπιτιού και της κόβουν το κεφάλι πέρα για πέρα με ένα χτύπημα ξιναριού. Εάν αυτό δεν επιτευχθεί από το πρώτο χτύπημα, τότε σίγουρα στο σπίτι κάποιος πολύ σύντομα θα πεθάνει. Με το αίμα της κοκκινίζουν το κατώφλι,  την δε όρνιθα την μαγειρεύουν προς βρώσιν, την κεφαλήν όμως την απορρίπτουν ώς μιαράν.

Τα παλαιότερα χρόνια μετά από κάποιο στεφάνωμα, πριν εισέλθει το αντρόγυνο στην οικία, εσυνηθίζετο ο γαμπρός να κόβει με ένα χτύπημα το κεφάλι μιας όρνιθας και να ραντίζει με αίμα το κατώφλι, εννοώντας ότι έτσι θα γίνει το βράδυ με τα λευκά σεντόνια από το παρθενικό αίμα της νύφης.

Κατά το θεμελίωμα ενός καινούριου σπιτιού, στο παρελθόν συνηθιζόταν η σφαγή ενός πετεινού, για να υπάρχει προκοπή.

Σκύλος

Όταν ένας σκύλος αρχίσει να ουρλιάζει χωρίς λόγο, τότε κάτι κακό θα συμβεί, με πιθανότερο τον θάνατο κάποιου στο ίδιο σπίτι.

Όταν σκύλος λυσσιάσει δεν έχει σωτηρία, γι αυτό οι πρωτινοί για να τον βοηθήσουν να ψοφήσει γρήγορα ώστε να μην βασανίζεται, κοσκίνιζαν αντίστροφα τρεις φορές με νερό άνωθεν της κεφαλής του, δηλαδή περιέστρεφαν αντίστροφα από αριστερά προς δεξιά ένα κόσκινο με νερό.

Γάτα
Τις μαύρες γάτες τις θεωρούν ως σημάδι κακής τύχης και τις έχουν συνδέσει με μάγισσες. Πιστεύουν πως όταν μία μαύρη γάτα διασχίζει το δρόμο κάποιου,θα έχει άσχημη τύχη, ή θα τον βρει κάποια καταστροφή ή ακόμα και θάνατος.

Ωστόσο σε κάποιους ισχύει το αντίθετο, δηλαδή οι μαύρες γάτες θεωρούνται πως φέρνουν τύχη.

Η γάτα αρέσκεται πολύ στην καθαριότητα, και δια της γλώσσης της αυτοκαθαρίζεται. Οι Κύπριοι αυτό το θεωρούν καλό οιωνό. Αν μετά τον καθαρισμό η γάτα στρέψει την κεφαλή και το βλέμμα της προς την σσώπορτα, αυτό θεωρείται οιωνός ότι συγγενής ξενιτεμένος θα επιστρέψει, αν δε το στρέψει προς την εξώπορτα, σημαίνει ότι συγγενής θα ξενιτευτεί. Για τη δεύτερη περίπτωση όταν φεύγει κάποιος που θέλετε να γυρίσει σύντομα, ρίξτε  πίσω του νερό.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΘΗΡΙΑ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ

Η Χλώρακα άλλοτε και τώρα –ένα σύγχρονο άρθρο για τους τωρινούς καιρούς–

 

Η πλατεία της Χλώρακας είναι άδεια. Ερημιά επικρατεί στην άλλοτε σφύζουσα κεντρική πλατεία που είχε τα καφενεία στοιβαγμένα το ένα δίπλα στο άλλο. Έρημη κοινότητα, δρόμοι χωρίς αυτοκίνητα και χωρίς ανθρώπους. Οι δρόμοι παντέρμοι και χαλασμένοι δίνουν όψη θυμωμένου θερίου με ορθάνοικτο στόμα έτοιμο να βρυχηθεί. Τα αυτοκίνητα καταπονημένα με τις σούστες και τα φρένα σπασμένα, και οι οδηγοί να κάνουν γύρο από τα άλλα χωριά να πάνε στην πόλη.

Το κέντρο του χωριού εγκαταλείφθηκε και τα καταστήματα έκλεισαν, τα καφενεια ένα ένα κλείνουν το ίδιο. Λίγοι πελάτες τα δειλινά που μόλις πέσει ο ήλιος χάνονται, είναι ο κόσμος τα πρωινά τις Κυριακές, οι πιστοί Χριστιανοί που πάν στην εκκλησία. Στην κεντρική πλατεία που είναι άδεια όταν τα μνημόσυνα είναι λίγα, αλλά όταν οι πεθαμένοι είναι πολλοί, γεμίζει ασφυκτικά από τους συγγενείς των μνημονευομένων τεθνώντων.

Ήταν παλιότερα ένα χωριό που έσφυζε από ζωή και κίνηση, που είχε κέντρα αναψυχής όλα γεμάτα πελάτες, ξενοχωρίτες κατέκλυζαν την κοινότητα και είχε ξακουστή φήμη σε όλη την Κύπρο. Οι παραλίες γεμάτες ξενοδοχεία που οι επισκέπτες τους τα απογεύματα και τις νυχτερινές ώρες κατέκλυζαν την κοινότητα δίνοντας στην κεντρική πλατεία όψη κοσμοπολίτικης και πολύβουης αγοράς.

Σήμερα ερημιά επικρατεί, δεν είναι μόνο οι ξένοι επισκέπτες που εξαφανίστηκαν, είναι και οι χωριανοί που έφυγαν και άφησαν πίσω τους δρόμους έρημους με τα φώτα αναμμένα να νυστάζουν από την απραξία και την απόλυτη ησυχία που επικρατεί στην κεντρική πλατεία.

Ήρθαν τα μηχανήματα τα μεγάλα θηρία με τους εργοδηγούς πανω τους να φαντάζουν μικρές κουκίδες, να χαλάσουν τους δρόμους και να κάμουν συστήματα αποχέτευσης, ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να κυκλοφορούν μικρόβια αφού το παλιό σύστημα ίσως να μην ήταν υγειές –έτσι αποφάνθηκαν οι μεγάλοι επιστήμονες από την μητέρα Ευρώπη-

Πέρασαν τρία χρόνια, τα μηχανήματα χάλασαν το χωριό ολόκληρο και από πανω έβαλαν χαράτσι για υπηρεσίες που δεν προσφέρονται, μια παράνομη πράξη που οι αργόσχολοι Βουλευτές νομοθέτησαν και νομιμοποίησαν. Για να κάμουν ένα σύστημα αποχέτευσης που κανέναν δεν πείθει ότι είναι καλύτερο από το παλιό.

Ένα εργο που στην αρχή καλωσορίστηκε γιατί ξεκίνησε σε περίοδο δύσκολη όταν η οικονομική κρίση κτύπησε πολλές πόρτες, όταν η ανεργία δεν άφησε σπίτι να μην αγγίξει, όταν πολλοί έλπισαν να ανοιχτούν θέσεις εργασίας.

Ένα εργο που όμως γρήγορα κατέδειξε ότι οι κάτοικοι της Χλώρακας δεν είχαν πρόσβαση για εργασία, ήταν ένα συνεργείο αποκλειστικά από αλλοδαπούς εργάτες και μαστόρους που βάλθηκαν να χαλούν τους δρόμους, να σπάζουν τα πεζοδρόμια, να παρεμποδίζουν τον κόσμο να κυκλοφορά και να προκαλούν τεράστιες ζημιές στο υδρευτικό σύστημα. Να φεύγουν και να χάνονται ποτάμια τα νερά, και να ζητάνε ύστερα οι ειδικοί από τους πολίτες να κάνουν οικονομία γιατί υπάρχει ανομβρία. Και κάθε χρόνο οι άρχοντες προεστοί να αυξάνουν την χρέωση του πόσιμου νερού, έτσι που οι καταναλωτές να διερωτούνται εάν υπάρχει ισοτιμία με την Κόκα Κόλα.  

Τα μηχανήματα αφού χάλασαν χωρίς αιδώ τα πεζοδρόμια, ύστερα σκέπασαν τα αυλάκια όπως – όπως αφήνοντας τα χαλάσματα άκτιστα χωρίς να τα επιδιορθώσουν ως όφειλαν από το νόμο. Δεν υπολόγισαν κανένα, -γιατί άλλωστε, αφου καμία υπεύθυνη αρχή δεν απαίτησε το δίκαιο- Κατέστρεψαν το οδικό και το υδρευτικό δίκτυο ολόκληρης της κοινότητας στην προσπάθεια τους να φτιάξουν αποχετευτικό σύστημα ώστε η Χλώρακα να μην υστερεί από καμιά μεγάλη πόλη της Ευρώπης.

Και αφου τέλειωσαν, τσέκαραν και βρήκαν διαρροές σε κάθε λίγα μέτρα, και άρχισαν ξανά από αρχής. Άνοιξαν ξανά τα αυλάκια, έκοψαν και έσκαψαν τους δρόμους, έκαναν τους κατοίκους να ξαναπεράσουν τον ίδιο σταυρό του μαρτυρίου.

Ύστερα πήραν τα μεγάλα μηχανήματα και έφυγαν. Τώρα οι δρόμοι παντέρμοι και χαλασμένοι δίνουν όψη θυμωμένου θηρίου με ορθάνοικτο στόμα έτοιμο να βρυχηθεί. Τα αυτοκίνητα καταπονημένα με τις σούστες και τα φρένα σπασμένα βρίσκονται σταματημένα πανω στα χαλασμένα πεζοδρόμια, ενώ τις νύχτες τα φώτα νυσταγμένα φέγγουν στην άδεια πλατεία.

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΜΗΝΟΣ ΜΑΪΟΥ

Η πρώτη του Μάη θεωρείται ιδεαίτερη και σημαδιακή μέρα, είναι η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών στο Σικάγο όταν το 1886 τα συνδικάτα τους ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Την πρωτη του Μάη εορταζεται η πρωτομαγιά σαν η μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης, ημέραν κατά την οποίαν  κρεμμάζουν άνθινα στεφάνια στα ανώφλια των θυρών.

Ο Μάιος είναι ο τελευταίος μήνας της Άνοιξης και είναι ο μήνας της χαράς και της βλάστησης, όπου οι καρποι στα δεντρα αρχιζουν να δενονται και να σχηματιζονται. Ονομάζεται μήνας των ανθέων, και όλη η φύση ευωδιάζει από τα αρώματα των λουλουδιών: «Ο Μάης με τα τριαντάφυλλα τσιαι τα πολλά τα ρόδα».

Κατά την τρίτην του μήνα εορτάζει η Αγία Μαύρη, ημέραν κατα την οποίαν παλαιότερα στην ύπαιθρο οι χωρικοί συνήθιζαν το έθιμο να εκδράμουν στην εξοχή όπου υπήρχαν μάντρες αιγοπροβάτων, και εκεί οι βοσκοί τους πρόσφερναν δωρεάν γάλα, που το έπιναν για να αποφύγουν το μαύρισμα από τον ήλιο του επερχόμενου καλοκαιριού.

Η ζέστη του Μαΐου είναι πολύ μεγάλη με συνέπεια η χλόη να μαραίνεται, να ξεραίνεται, και τα σπαρτά το ίδιο. Τα ρυάκια στερεύουν, οι λίμνες στεγνώνουν, ενώ τα λιμνάζοντα νερά απορροφώνται από τη γη και εξατμίζονται από τον ήλιο. Είναι τόσο μεγάλη η ζέστη αυτού του μήνα, που για αντιπαραβολή όταν ένας θέλει να καταραστεί έτερον, του λέγει: «Νάσιης την κατάραν μου τσιαι τον Μάην να ριάς». Η φράση εννοεί κατά το μήνα Μάιο που είναι πολύ θερμός και όλοι θερμαίνονται, ο δεχόμενος την κατάρα, να έχει σύγκρυα και να ριά.

Τα δειλινά του μήνα καλούνται ηλιοκάματα, διότι οι αχτίνες του ήλιου που βουτά, είναι πολύ καφτερές. Αυτή η δυνατή καύση από τις ακτίνες του ήλιου παραλληλίζεται με την φωτιά που καίει τις καρδιές των ερωτευμένων, γι αυτό λογαριάζεται και ως μήνας των ερώτων, γι αυτό αν μια νέα αισθάνεται εγκαταλελειμμένη από τον αγαπημένο της, εύχεται: «Μάη τσιαι μάεψε τον νέον που μ αγάπαν».

Τον Μάιο δεν τελούνται γάμοι γιατι πιστεύεται ότι δεν στεριώνουν ούτε ευδοκιμούν. Με αυτόν τον τρόπον αποφεύγεται η σύγκριση και ο παραλληλισμός του ανθρώπινου ζευγαρώματος, καθώς κατά αυτόν τον μήνα γίνεται το ζευγάρωμα των κτηνών τα οποία γίνονται πολύ επικίνδυνα και επιθετικά κατά των ανθρώπων, ένεκα των σεξουαλικών τους ορμονών.

Με δοξασίες και μάγια θέλει η παράδοση να συνδέει το μήνα. Πολλοί πιστεύουν πως είναι ο μήνας που πιάνουν τα μάγια από τις μάγισσες. Παλιά λογαριαζόταν ως μήνας των νεκρών και οι ζωντανοί δεν έπρεπε να προσβάλλουν τους πεθαμένους. Τις μέρες αυτές οι Αρχαίοι Έλληνες  τελούσαν πένθιμες νεκρικές εορτές προς εξευμενισμό των νεκρών και των δαιμόνων. Επίσης δεν τελούσαν χαρμόσυνες εορτές ούτε γάμους, διότι πίστευαν ότι ένας εκ των συζύγων γρήγορα θα απεβίωνε. Γι αυτό το λόγο, την Μεγάλη Πέμπτη που ζύμωναν και έψηναν τις φλαούνες, έφτιαχναν και μια κουλούρα την οποία κρεμούσαν στο εικονοστάσι και την έτρωγαν την Πρωτομαγιά, ώστε να προστατεύονται τα μέλη της οικογένειας από τα μάγια.
Ακόμα οι χαροκαμένες μάνες που έχασαν παιδιά αποφεύγουν να τρώνε αγγούρια, διότι κατά αυτόν τον ανοιξιάτικον μήναν που όλα ευδοκιμούν υπέρμετρα, η μυρωδιά τους είναι τόσον ωραιοτάτη, που φτάνει μακριά ως τον ουρανό και την μυρίζονται οι πεθαμένοι, χωρίς όμως να μπορούν να τα γευτούν, για αυτό παραπονεμένοι αναθεματίζουν τη μάνα τους ως εξής: «Ανάθθεμα τη μάνα μου που τρώει τον Μάην αγγούρι, τσιαι εν επηρεν υπομονήν ναμπει ο Πρωτοϊούνης».

Στις 29 του μηνός Μαΐου του 1453 ξημέρωσε μια  πικρή μέρα, ήταν η αποφράδα μέρα της άλωσης της Κωνσταντινούπολης. Ένας θρύλος λέει ότι ο παπάς που λειτουργούσε στην Αγιά Σοφιά, ακούγοντας τον καλπασμό των βαρβάρων που έρχονταν να μπούν στον μεγαλόπρεπο ναό, πήρε το δισκοπότηρο και βγήκε από το ιερό. Οι βάρβαροι του όρμησαν, αλλά εκείνος χάθηκε μέσα από μια σχισμή του τοίχου που άνοιξε και έκλεισε και τον κατάπιε με τρόπο μαγικό, και από τότε παραμένει εκεί, και θα βγεί –λέει ο θρύλος- για να συνεχίσει την λειτουργία μόνον όταν η πόλη ελευθερωθεί και φύγουν οι άπιστοι.

k.tapakoudes@cytanet.com.cy

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ:

ΛΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΣΥ ΠΟΑΦΟΥ

Την αμετάκλητη απόφαση του Λάκη Χριστοδούλου για να διεκδικήσει τη θέση του Επαρχιακού Γραμματέα ΔΗΣΥ Πάφου, φαίνεται να υποστηρίζουν οι υψηλόβαθμοι του κόμματος, αφού πληροφορίες τον θέλουν κατά το τελευταίο εικοσιτετράωρο να έχει αλλεπάλληλες συσκέψεις με τον βουλευτή του κόμματος Κωστακη Κωνσταντίνου, καθώς και τον πανυγηρικά εκλελεγμένο πρόσφατα στο πολιτικό γραφείο, Φαίδωνα Φαίδωνος.

Ο συνθέτης Μιχάλης Χατζημιχαήλ στη Χλώρακα

Ο συνθέτης Μιχάλης Χατζημιχαήλ είναι ένας αυθεντικός παραδοσιακός μελετητής και ερμηνευτής της κυπριακής μουσικής  που για χρόνια τώρα μελετά την κυπριακή λαογραφία και τα τραγούδια του τόπου μας. Σπούδασε Οικονομικά, αλλά τον κέρδισε η παραδοσιακή μουσική στην οποία ξεχώρισε για την αυθεντικότητα του και το ιδιαίτερο του στυλ.

Είναι ο Μουσικός που προώθησε και ανέδειξε την Κυριακού Πελαγία ως τραγουδίστρια. Την πήρε από τα χωράφια σε ηλικία 60 ετών και από αγρότισσα την ανέδειξε σε μια Εθνική τραγουδίστρια που η φήμη της έφτασε στα πέρατα του κόσμου, όπου υπάρχει Ελληνισμός. Όταν αυτή αποσύρθηκε, ως διάδοχος της αναδείχτηκε η Βασιλική Χατζηαδάμου, μια νέα τραγουδίστρια την οποία έχουν μάθει όλοι και είναι αγαπητή και αρέσει σε όλους, έχει σπουδάσει φιλοσοφία, παιδαγωγικά και βυζαντινή μουσική και ασχολείται με το παραδοσιακό τραγούδι. Αυτή την περίοδο μαζί με την Βασιλική, «παίζει κυπριακά» στο ΡΙΚ 1, σε μια ιδιαίτερα πετυχημένη εκπομπή, ενώ ταυτόχρονα  μετέχει και σε ένα σωρό άλλες δραστηριότητες.

Στα φοιτητικά του χρόνια ο Χατζημιχαήλ, τραγούδησε με τον Νίκο Ξυλούρη και αυτή τους η γνωριμία στάθηκε η απαρχή για τον Κύπριο μουσικοσυνθέτη και ερευνητή να ξεκινήσει μια συνεργασία με την κρατική τηλεόραση και ραδιοφωνία που του άνοιξε τις πόρτες και από το 1991 που δημιούργησε το Μουσικό Σχήμα «Ανατολική Μεσόγειος», έχει σήμερα κατακτήσει τον τίτλο σχεδόν του απόλυτου φορέα της Κυπριακής παραδοσιακής μουσικής.
Με ευκαιρία το θάνατο του Ξυλούρη και τη γνωριμία που είχε μαζί του, έκανε ένα αφιέρωμα προς τιμήν του στο ΡΙΚ το οποίο μένοντας ευχαριστημένο και ικανοποιημένο, όσες συναυλίες δικές του παρουσίαζε αργότερα, τις μετέδιδε ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά, με αποτέλεσμα το συγκρότημα της «Ανατολικής Μεσογείου» πολύ γρήγορα να καθιερωθεί σε ολόκληρη την Κύπρο ως το πλέον σχήμα που αντιπροσώπευε το Κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι.

Ύστερα από πολλά χρόνια, σήμερα, ο συνθέτης Μιχάλης Χατζημιχαήλ, συνεχίζοντας να τιμά τον Αρχάγγελο της μουσικής Νίκο Ξυλούρη, οργάνωσε συναυλίες με τα αξέχαστα του τραγούδια, και τις οποίες θα δώσει σε ολόκληρη την Κυπρο, αρχής γενομένης από τη Χλώρακα με την οποία ο εξαίρετος παραδοσιακός μας τραγουδιστής έχει  στενούς και φιλικούς δεσμούς. Στο ωραίο και πανοραμικό θέατρο που απέχτησε τελευταια η κοινότητα ύστερα από τις άοκνες προσπάθειας του τέως κοινοτάρχη Ανδρέα Μαυρέση, στις 24 Μαΐου ώρα 20.00, το μουσικό σχήμα του Μιχάλη Χατζημιχαήλ, θα δώσει την πρώτη παράσταση της συναυλίας-αφιέρωμα για τον Νίκο Ξυλούρη, μια συναυλία αφιέρωμα στον αρχάγγελο της Κρήτης και η οποία θα τελεί υπό την αιγίδα του υπουργού πολιτισμού και κατά την οποία θα τιμηθεί η σύζυγος του αλησμόνητου τραγουδιστή Ουρανία.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Ο ΛΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑς ΔΗΣΥ ΠΑΦΟΥ

Την περασμένη εβδομάδα τοπική εφημερίδα της Πάφου έγραφε ότι τη θέση του Επαρχιακού γραμματέα θα διεκδικούσε μόνο ένας υποψήφιος, υπονοώντας ότι ο Λάκης Χριστοδούλου δεν θα ήταν διεκδικητής της θέσης. Προκαλώντας την έκπληξη μας αυτή η είδηση αφού παρακολουθώντας την πορεία του Λάκη Χριστοδούλου δεν θα έπρεπε να υπήρχαν τέτοιες υποψίες, και αφού την περασμένη Κυριακή στο Παγκύπριο εκλογικό συνέδριο παρακολουθήσαμε τον Λάκη Χριστοδούλου να συνομιλεί επί μακρόν με τον πρώην πρόεδρο του κόμματος και νυν πρόεδρο της Κυπριακής δημοκρατίας, τον πλησιάσαμε και τον ρωτήσαμε περί του λόγου το αληθές, ο οποίος όμως αντί απαντήσεως, μας ανέγνωσε την οριστική του απόφαση την οποία σας παραθέτουμε:

Φίλες και φίλοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές του Δημοκρατικού Συναγερμού

Μετά την σημερινή ομόφωνη καταστατική τροποποίηση του καταστατικού του κόμματος και την επίσημη πια προκύρηξη των Επαρχιακών εκλογικών συνεδριών για τις 9 Ιουνίου, έχω την τιμή να σας ενημερώσω ότι μετά από σοβαρό προβληματισμό και γνωρίζοντας τα προβλήματα που ταλανίζουν το κόμμα μας στην Πάφο τα τελευταια δυο χρόνια, και με την εμπειρία των επτά χρονών σαν Επαρχιακός Οργανωτικός Γραμματέας,

Θέτω σήμερα στην κρίση σας την υποψηφιότητα μου για τη θέση του Επαρχιακού Γραμματέα ΔΗΣΥ Πάφου.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς, Λάκης Χριστοδούλου

Ο συνθέτης Μιχάλης Χατζημιχαήλ στη Χλώρακα

Ο συνθέτης Μιχάλης Χατζημιχαήλ είναι ένας αυθεντικός παραδοσιακός μελετητής και ερμηνευτής της κυπριακής μουσικής  που για χρόνια τώρα μελετά την κυπριακή λαογραφία και τα τραγούδια του τόπου μας. Σπούδασε Οικονομικά, αλλά τον κέρδισε η παραδοσιακή μουσική στην οποία ξεχώρισε για την αυθεντικότητα του και το ιδιαίτερο του στυλ.

Είναι ο Μουσικός που προώθησε και ανέδειξε την Κυριακού Πελαγία ως τραγουδίστρια. Την πήρε από τα χωράφια σε ηλικία 60 ετών και από αγρότισσα την ανέδειξε σε μια Εθνική τραγουδίστρια που η φήμη της έφτασε στα πέρατα του κόσμου, όπου υπάρχει Ελληνισμός. Όταν αυτή αποσύρθηκε, ως διάδοχος της αναδείχτηκε η Βασιλική Χατζηαδάμου, μια νέα τραγουδίστρια την οποία έχουν μάθει όλοι και είναι αγαπητή και αρέσει σε όλους, έχει σπουδάσει φιλοσοφία, παιδαγωγικά και βυζαντινή μουσική και ασχολείται με το παραδοσιακό τραγούδι. Αυτή την περίοδο μαζί με την Βασιλική, «παίζει κυπριακά» στο ΡΙΚ 1, σε μια ιδιαίτερα πετυχημένη εκπομπή, ενώ ταυτόχρονα  μετέχει και σε ένα σωρό άλλες δραστηριότητες.

Στα φοιτητικά του χρόνια ο Χατζημιχαήλ, τραγούδησε με τον Νίκο Ξυλούρη και αυτή τους η γνωριμία στάθηκε η απαρχή για τον Κύπριο μουσικοσυνθέτη και ερευνητή να ξεκινήσει μια συνεργασία με την κρατική τηλεόραση και ραδιοφωνία που του άνοιξε τις πόρτες και από το 1991 που δημιούργησε το Μουσικό Σχήμα «Ανατολική Μεσόγειος», έχει σήμερα κατακτήσει τον τίτλο σχεδόν του απόλυτου φορέα της Κυπριακής παραδοσιακής μουσικής.
Με ευκαιρία το θάνατο του Ξυλούρη και τη γνωριμία που είχε μαζί του, έκανε ένα αφιέρωμα προς τιμήν του στο ΡΙΚ το οποίο μένοντας ευχαριστημένο και ικανοποιημένο, όσες συναυλίες δικές του παρουσίαζε αργότερα, τις μετέδιδε ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά, με αποτέλεσμα το συγκρότημα της «Ανατολικής Μεσογείου» πολύ γρήγορα να καθιερωθεί σε ολόκληρη την Κύπρο ως το πλέον σχήμα που αντιπροσώπευε το Κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι.

Ύστερα από πολλά χρόνια, σήμερα, ο συνθέτης Μιχάλης Χατζημιχαήλ, συνεχίζοντας να τιμά τον Αρχάγγελο της μουσικής Νίκο Ξυλούρη, οργάνωσε συναυλίες με τα αξέχαστα του τραγούδια, και τις οποίες θα δώσει σε ολόκληρη την Κυπρο, αρχής γενομένης από τη Χλώρακα με την οποία ο εξαίρετος παραδοσιακός μας τραγουδιστής έχει  στενούς και φιλικούς δεσμούς. Στο ωραίο και πανοραμικό θέατρο που απέχτησε τελευταια η κοινότητα ύστερα από τις άοκνες προσπάθειας του τέως κοινοτάρχη Ανδρέα Μαυρέση, στις 24 Μαΐου ώρα 20.00, το μουσικό σχήμα του Μιχάλη Χατζημιχαήλ, θα δώσει την πρώτη παράσταση της συναυλίας-αφιέρωμα για τον Νίκο Ξυλούρη, μια συναυλία αφιέρωμα στον αρχάγγελο της Κρήτης και η οποία θα τελεί υπό την αιγίδα του υπουργού πολιτισμού και κατά την οποία θα τιμηθεί η σύζυγος του αλησμόνητου τραγουδιστή Ουρανία.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΧΛΩΡΑΚΑ: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ

ΧΛΩΡΑΚΑ: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ

ΖΗΤΩ ΤΗ ΨΗΦΟ ΣΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΔΗΣΥ

Στις 11 Μαΐου Καλούμαστε να ασκήσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα και να αναδείξουμε με την ψήφο μας τα 20 μέλη του πολιτικού γραφείου.

Καλούμαστε να αναδείξουμε αυτούς που θα διοικήσουν το κόμμα τα επόμενα χρόνια, τα πλέον δύσκολα από την εποχή του 1974 λόγω της μεγάλης οικονομικής κρίσης που μαστίζει τον τόπο μας.

Τα μέλη του πολιτικού γραφείου  έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν το κόμμα και την κυβέρνηση ώστε να παράξουν χρήσιμο έργο για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών. Έχουν υποχρέωση και ευθύνη να ενσκήψουν στα δύσκολα κοινωνικά προβλήματα, γι αυτό χρειάζεται να αφουγκραστούν και να εστιαστούν σε αυτά. Με τα όσα ιδιαίτερα προβλήματα στα οποία καλούνται να ανταποκριθούν και να δώσουν λύσεις σ αυτούς τους καιρούς, είναι πολύ σημαντικό οι αποφάσεις και οι ενέργειες τους να βασίζονται σε θέσεις αρχής και να είναι όσο το δυνατόν ωφέλιμες.

Χρειάζεται λοιπόν να εκλεγούν άτομα ικανά που να πληρούν τους όρους, με όραμα και αποφασισμένα για σκληρή δουλειά, μακριά από σκοπιμότητες και συμφέροντα, άτομα ικανά να πείσουν για το αποτέλεσμα που επιδιώκουν.

Θα πρέπει οι ψηφοφόροι να δώσουν την εντολή τους ψηφίζοντας με μόνο κριτήριο την αξία των ατόμων μακριά από διαπλοκές και ενδοκομματικές παρεμβολές ή άλλα μικροσυμφέροντα. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τη δική τους λογική, να αποδείξουν επιτέλους στον ίδιο τον εαυτό τους ότι έχουν δική τους κρίση και δεν άγονται από άλλους.

Είναι ο μόνος τρόπος να ανανεωθεί το κόμμα και να ξεφύγουν τα μέλη από τον σφιχτό εναγκαλισμό των πάντα ιδίων επιτηδείων επωνύμων κρατούντων και διοικούντων. Είναι καιρός για καινούργιους ανθρώπους που να προέρχονται από τη βάση. Είναι καιρός, οι παλαιοκομματικοί να αποχωρήσουν και να λάβουν τις θέσεις καινούργιοι καθώς και νέοι άνθρωποι.

Εγώ ο Κυριάκος Ταπακούδης ένα απλό μέλος του Κόμματος της χαμηλής βάσης, αποφάσισα να διεκδικήσω μια θέση στο πολιτικό γραφείο θέλοντας τοιουτοτρόπως να καταδείξω ότι είναι καιρός άτομα προερχόμενα από τη βάση του κόμματος να ζητήσουν ίδιες ευκαιρίες για ανέλιξη στην ανώτατη ηγεσία. Χωρίς λοιπόν πολλά και ωραία λόγια για εντύπωση, θέλω να έχω την ψήφο σας, και την ζητώ αξιοπρεπώς.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ www.chlorakasefimerida.com

Υποψήφιος για το πολιτικό γραφείο

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΚΑΡΑΒΟΥ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ ΤΟ 1810

Το ναυάγιο του χρυσοκάραβου στο νησί του Φερφουρή

7 Ηλθαν να προσκυνήσουν σ ολες τες εκκλησιαίς άνδρες τε και γυναίκες και πέντε κορασιαίς

8 καί δέκα άρχοντόπουλλά και ξήντα φαμιλιαίς και σαν να έθαρήαν πώς παρπατούν στεριαίς

9 και αρχήνισαν να κάμνουν της γνώμης τους δουλιαίς και δεν παρακαλούσαν ημέραις και βραδιαίς

10 να μην κλαίσιν κατόπιν απαρηγόρηταις, μόνον είς την κακίαν πηγαίνυν τρεχανταίς

11 Κι ό Πλάστης μου δεν θέλει δουλείαις δολεραίς, προστάσσει και φυσούσι σ όλαις τες στεριαίς.

12 Και άγρίωσεν ή θάλασσα με κακαίς βοαίς, ο ουρανός σκοτίστην άπό ταίς βρονταίς.

13 Κατάρτια τσακκιστήκαν απου ταίς αστραπαίς, τότες είνε φόβοι, τρομάρες φοβεραίς,        

14 τρομάρες ασυνήθισταις εις ταίς άμαρτωλαίς, που πάσιν κολασμέναις και άξωμολόγηταις

15 Πως ετσι τουν το πάχτιν στήν Πάφουν να πνιγούν ανάμεσα στον κόλπον της Καραμανιάς

16 καράβιν κινδυνεύει μέσ' τα  βαθιά νερά, κλαίσιν και αναστενάζουν γυναίκες, πάς παιδιά,

το πώς θέν να γλυτώσουν έκείνην την βραδιά.

17 Είχεν κι έναν παιδάκιν του άρχοντος γαμπρός, αρχίνησεν και  φώναζεν τον κόσμον τον κακόν

18 'Ανάθεμαν να έχη Αντώνης και  Γιαννής, οπου ταν ή αιτία καί βγήκαν Κυριακήν.

19 Απόκρηαν το βράδυν μπαρκαριστήκαμεν, αντίκρυς πού την Λεύκαν συγχωρήθηκαμεν.

20 Απέξω πού τον Πύργον επεράσαμεν, κι έως τα νερά της Πάφου εκεί αράξαμεν.

21 Καλλίτερα τους ήτουν είς την Καραμανιάν, παρά και τσακκιστήμεν στης Πάφου τα νερά.

22 Καλλίτερα τους ήταν να αποθάνουσιν, παρά να φαν τα ψάρια και να   χορτάσουσιν.

23  Καλλίτερα τους ήταν να μην βαρκαριστούν καί νάλθουν είς την Πάψουν και κεί να βυβιστούν.

24 Τότε ανακατώθην που μέοα  ό καιρός, τότε να δής τα κλάματα κι ό αναστεναγμός.

25 Έκλαιαν οι ταλαίπωροι δάκρυον ελεεινόν, εκλαίασιν καί λέγασιν ετούτην την φωνήν:

26 γιαλέμ γιαλέμ, γιαλέλιμ, γιαλέλιμ γιαλελίμ, πού χάσαμεν την νιότην μας, ψυχήν καί το κορμίν.

27 Πανάγιε μου Τάφε, καί κόψε τον καιρόν, καί γλύτώσ' μας νά έλθωμεν στη Γιάφα με καλόν.

28 Άξιώσ' μας Χριστέ μου τον τάφον σου να δώ, καί  να τον προσκυνήσω να τον ομολογώ.

29 Πού τρέμουν οί Προφήτες καί οι άγγελοι του, κι' οι δαίμονες σκορπίζουνται όποτε τον ιδούν.

30 Ό Κόσμος σε δοξάζει  καί γώ σέ μαρτυρώ, πώς είσαι παντοκτίστης και σέναν καρτερώ.

31 Γλύτωοε μας, δώς μας μιαν χαράν, έναν  κάτεργον να δώσω στην χάριν σου τωρά.

32 Γλύτωσε μας Χριστέ μου ακόμα μιαν φοράν, νά μας κατευοδώσης της Κύπρου τα βουνά.

33 Κυρία μου του Μαχααρά και να γλυτώσωμεν, καί  όλοι μας οι χακίδες να σε χρυσώσωμεν.

34 Βασίλισσα του κόσμου με τον Μονογενή δύνασαι να γλυτώσεις ετούτον το παιδίν

35 Α γυιέ μου Νικολάκι κ' ευσπλαχνικόν παιδιν ετσι ήτουν το γραφτόν σου στην Πάφουν να πνιγής.

36 Που σε'(ει)χα κανακάριν κανακαρδωτόν χρυσάψιν μου ρουπίνιν διαμάντιν διαλεκτόν.

37 Και που πηγαίννεις τώρα και θα σε καρτερώ να δω το πρόσωπον σου να το γλυκοφιλώ.

38 Παρηορκάν, θεέ μου, δός μου διά να λαλώ πάλιν γιαλέμ, γιαλέμιν γιαλέλιμ γιαλελίμ

που χάσα την ζωήν μου δια τούτον το παιδίν.

39 Μήτε θεός ακούει μήτε οι άγγελοι μήτε ή Παναγία διατί μαι αμαρτωλή.

40 Μήτε πουπάνω παίρνει, μήτε στεργιάς φυσά ο σκυλλος ο Πουνέντες μας βάνει όμπροστά.

41 Άβάντε παλληκάρκα τρικέτα τα πανιά, διατί θέ νά μας φάσιν της Πάφου τα νερά.

42 Ταις τρείς ώραις της νύκτας εσκαπουλλάραμεν στον κάβο Αρναούτην εκεί αράξαμεν.

43 Μηνά ό καραβοκύρης του γραμματικού τον τσιράτζιν να αλλάξουν δια να κοιμηθούν

44 Γραμματικός φωνάζει του σιόρ Παυλή και τόν εδιατάσσει και τον καθοδηγεί

45 Απόκρισιν του δίδει, κάμνει τον να  χαρή. Εγώ την στράταν ξέρω την Παφής ήμουν παιδίν

μπροστά  μας είνε ξέρη στου Κάβου Φερφουρήν.

46 Γροικά καραβοκύρης αφιερώθηκεν καμπόσον παίρνει πομονήν κ' εποκοιμήθηκεν

σταίς έξη ώραις πάνω ετσακιστήκανε.

47 Κλαίομεν τά καυμένα παραπονετικά, και  δέν εχει κανέναν να μας αδικά.

48 Και πώς βαστάχνης Πλάστη μου,τόσους πικρούς καμούς λυπήθου μας τούς ξένους και τους αμαρτωλούς

49 Χάννομεν την ζωήν μας τον ηλιον και το φως κανείς δεν μας λυπάται να ρθή να μπή ομπρός

50 Κλαίομεν τα καϋμένα τις να μας λυπηθή, μηνά τού άρχοντα της ν' άρτη να την ιδή.

51 Κυρία μου βασίλισσα και κόψε τον  καιρόν και πέσαμεν στην θάλασσαν μεσ' ταρμυρόν (νερόν).

52 Ο Χάννας και ό Βασίλης εσηκωστήκανε με τον καραβοκύρην ττοκαριστήκανε

53 Λευτέρης ό καϋμένος στην πλώρην έρεεν μαζύν με τον Γεώργην  συχωρηθήκανε.

54 Τότες ο Χακή Γεώργης φωνάζει δυνατά, αφέντη θα πνιγούμεν στης Πάφου τα γουνά. 

55 Ηλθεν του Δραγομάνου η νοικοκυρά Κύριε και  θεέ μου και πλάστη και κριτά

και  γλύτωσε τον κόσμον σου και τούτα τα παιδιά.

56 Τί να μου συντυχάννεις και τι να μου μιλής να κλαύσω νά χορτάσω δια τούτον το παιδίν.

57 Θεέ και αν είμαι πλάσμαν σου, και δέχτου με τωρά και πάνω στον θυμόν σου άλλην μιαν φοράν.

58 Χριστέ μου τον απάντων δός μου παρηορκάν, και ναλθω εις την χάριν σου να γένω καλορκά,

59 σπλαχνίστου μας, Χριστέ μου, και χω λύπην φοβεράν μέσα στα σωτικά μου χωρίς παρηορκάν.

60 Πού είσαι αφέντη άρχοντα κι' αφέντη μου Χακή και αφέντη της Ατάλιας και της Καραμανιάς

πούσαι τής βασιλείας απάρθενος ραγιάς.

61 Ελα να πάρης θάρρος της Κύρα Μαρουδιάς και χάθην που τα χέρια σου το ρόδιν της ροδιάς

62 Χάννεις το πειν και   σπλάχνος καθ ον να δης πώς λαχταρίζομεν μέσ' τ αλμυρόν   νερόν

63 να δείς   τον  Νικολάκην πως  λαχταρίζεται γουνάριν είς το χώμαν  χαμαί  ταράσσεται

και τούτον εν του Πλάστη μου δια να δοξάζεται.

64 Και πρέπει μου να κλαίω, να λέγω διαλελίμ, δέν εχω  πιον  έλπίδαν δια τούτον το παιδίν.

65  Άγιε μου Νικόλα, και να γλυτώσαμεν το μαρμαρένον τέμπλος να το χρυασώσωμεν

66 Και πάνω στο χρυσάφιν να γράψωμεν ψηφίν:μας έφαγεν ή θάλασσα της Πάφου οί καϋμοί,

67 απ έξω που τον Κάβον που λέγουν Φερφουρίν τσακίστην το Καράβιν του Χακή Αλεξανδρή

68 Και φτάννει το χαπάρι και κείνοι καρτερούν και πάσιν οι γραφάδες στου Δανικλή

και κάμνουν το χαπάριν στου Χακή Δημητρή.

69 Αφέντη Δραγομάνε, ορίστε τι εγίνηκεν τα κακά χαπάρια της Κύπρου έτσι καϋμός.

70 Απλώννει ευθύς τα χέρια του πιάννει τα γράμματα και αρχίνησεν να κλαίη απαρηγόρητα.

71 Αλοίμονον άλοίμονον είς τόν  αμαρτω\όν, ποττέ  μου   δεν  το πάντεχα να έχω έτσι καμόν. 

72 Ομως ή αμαρτία μου και ή κακία μου πνιγήκαν  τά παιδιά μου και ή γυναίκα μου.

73 Έγώ 'χα ταίς ελπίδες να έλθουν υγιείς τούς εκοψεν ή θάλασσα της Πάφου οι καϋμοί,

74 Καλύτερα  μας  ήτον  να άρωστήσωμεν παρά ετσι χαπάρια να ακούσωμεν.

75  Αχ, Μαρουδιά κυρά μου καλόν μου ριζικόν καί  κάψες   την καρδιάν   μου το κακορίζικον,

76  Αχ  Μαρουδιά κυρά μου νυναίκα  διαλεχτή στόν  κόσμον τούτον όλον ησουν ή θαυμαστή

77 Α Μαρουδιά κυρά μου δεν ήλθες να μέ δης και να μου χωρατέψης δια να μου χαρής

78 Α Μαρουδιά  κυρά μου  ψυχή μου και καρδια καί καψες την καρδιάν μου εσύ και τα παιδιά.

79  Καιτι να  κάμω   τώρα    και τι να καρτερώ να δω το πρόσωπον σου να το γλυκοφιλώ

80  Και τι να κάμω τώρα, άλλον δεν μου περνά να ρίξω ταις όρπίδες μου εις την Βασίλισσαν

81 Να σώοη την  ψυχήν της, της κύρα  Μαρουδιάς κ' ύστερης του υιού μου του σιορ Νικολή

πού  είτανε το σπλάχνος μου, εκείνον το παιδίν.

82 Εγώ ποττέ δεν  τ ώλπιζα εις τέτοιον  καϋμόν όμως ή αμαρτία μου μ' άφηκεν μοναχόν,

νώ κλαίω να στενάζω ο ταλαίπωρος εγώ.

83 Σέ έλεεινήν  κατάστασιν ήλθα εγώ τωρά πνιήκαν τά παιθκιά μου στης Πάφου τα νερά.

84 Και τι να κάμω τώρα και τι να καρτερώ στα βάθη της θαλάσσης να ππέσω να πνιγώ.

85 Δεν έχω πιόν ελπίδαν μήτε παρηορκάν να κάτσω να προσμένω την κυρά Μαρουδιάν.

86 Δέν.είνε τούτον πράγμαν πού θέλει να γενή να κάτσω να προσμένω τον Σιορ Νικολήν.

87 Α γιε μου Νικολάκη και σπλαχνικόν παιδίν, που σ είχα κανακάριν και κανακαρδωτόν

χρυσάφιν μου ρουπίνιν διαμάντιν διαλεχτόν.

88 Α γιε μου Νικολάκη γλυκύτατον παιδίν πού πνίγης είς την θάλασσαν της Πάφου το Γουνίν.

89 Δεν κλαίω το καράβιν μήτε την σουρμαγιάν κλαίω τήν αγάπην την κυρά Μαρουδιάν,

90 και την βαπτιστικήν μου την κυρά Λενουδιάν βραχιόλια πού φορούσαν τριάμισυ πουγκιά.

91 Αφηστο πού τα ρούχα πού είχασιν μαζύ, το κάθε εναν είχεν ανάμισυ πουγκίν

92 Δεν κλαίω γώ τα ρούχα μηδέ την σουρμαγιάν μα κλαίω την άγάπην μου καί  κείνα τα παιδιά,

93 πως επνίησαν αδίκωτα στης Πάφου τα νερά το σπλάχνος μου αφίννω είς την Βασίλισσαν,

94 να σώση την ψυχήν της κυρά Μαρουδιάς κ' ύστερης του υιού μου του σιορ Νικολή.

95 Θυμούμαι το τραγούδιν πάντα πού μου λαλεί πάντα γιαλέμ γιαλέλιμ γιαλέλιμ, γιαλελίμ

πού χάσαμεν την νιότην μας, ψυχην και το κορμίν.

Αμήν, 1819, τέλος.

     

Δια την αντιγραφήν

Ο Ηγούμενος Μαχαιρά Γρηγόριος

Μονή Μαχαιρά 29 Απριλίου   1945

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΜΗΝΟΣ ΜΑΪΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ

Η πρώτη του Μάη θεωρείται ιδεαίτερη και σημαδιακή μέρα, είναι η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών στο Σικάγο όταν το 1886 τα συνδικάτα τους ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Την πρωτη του Μάη εορταζεται η πρωτομαγιά σαν η μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης, ημέραν κατά την οποίαν  κρεμμάζουν άνθινα στεφάνια στα ανώφλια των θυρών.

Ο Μάιος είναι ο τελευταίος μήνας της Άνοιξης και είναι ο μήνας της χαράς και της βλάστησης, όπου οι καρποι στα δεντρα αρχιζουν να δενονται και να σχηματιζονται. Ονομάζεται μήνας των ανθέων, και όλη η φύση ευωδιάζει από τα αρώματα των λουλουδιών: «Ο Μάης με τα τριαντάφυλλα τσιαι τα πολλά τα ρόδα».

Κατά την τρίτην του μήνα εορτάζει η Αγία Μαύρη, ημέραν κατα την οποίαν παλαιότερα στην ύπαιθρο οι χωρικοί συνήθιζαν το έθιμο να εκδράμουν στην εξοχή όπου υπήρχαν μάντρες αιγοπροβάτων, και εκεί οι βοσκοί τους πρόσφερναν δωρεάν γάλα, που το έπιναν για να αποφύγουν το μαύρισμα από τον ήλιο του επερχόμενου καλοκαιριού.

Η ζέστη του Μαΐου είναι πολύ μεγάλη με συνέπεια η χλόη να μαραίνεται, να ξεραίνεται, και τα σπαρτά το ίδιο. Τα ρυάκια στερεύουν, οι λίμνες στεγνώνουν, ενώ τα λιμνάζοντα νερά απορροφώνται από τη γη και εξατμίζονται από τον ήλιο. Είναι τόσο μεγάλη η ζέστη αυτού του μήνα, που για αντιπαραβολή όταν ένας θέλει να καταραστεί έτερον, του λέγει: «Νάσιης την κατάραν μου τσιαι τον Μάην να ριάς». Η φράση εννοεί κατά το μήνα Μάιο που είναι πολύ θερμός και όλοι θερμαίνονται, ο δεχόμενος την κατάρα, να έχει σύγκρυα και να ριά.

Τα δειλινά του μήνα καλούνται ηλιοκάματα, διότι οι αχτίνες του ήλιου που βουτά, είναι πολύ καφτερές. Αυτή η δυνατή καύση από τις ακτίνες του ήλιου παραλληλίζεται με την φωτιά που καίει τις καρδιές των ερωτευμένων, γι αυτό λογαριάζεται και ως μήνας των ερώτων, γι αυτό αν μια νέα αισθάνεται εγκαταλελειμμένη από τον αγαπημένο της, εύχεται: «Μάη τσιαι μάεψε τον νέον που μ αγάπαν».

Τον Μάιο δεν τελούνται γάμοι γιατι πιστεύεται ότι δεν στεριώνουν ούτε ευδοκιμούν. Με αυτόν τον τρόπον αποφεύγεται η σύγκριση και ο παραλληλισμός του ανθρώπινου ζευγαρώματος, καθώς κατά αυτόν τον μήνα γίνεται το ζευγάρωμα των κτηνών τα οποία γίνονται πολύ επικίνδυνα και επιθετικά κατά των ανθρώπων, ένεκα των σεξουαλικών τους ορμονών.

Με δοξασίες και μάγια θέλει η παράδοση να συνδέει το μήνα. Πολλοί πιστεύουν πως είναι ο μήνας που πιάνουν τα μάγια από τις μάγισσες. Παλιά λογαριαζόταν ως μήνας των νεκρών και οι ζωντανοί δεν έπρεπε να προσβάλλουν τους πεθαμένους. Τις μέρες αυτές οι Αρχαίοι Έλληνες  τελούσαν πένθιμες νεκρικές εορτές προς εξευμενισμό των νεκρών και των δαιμόνων. Επίσης δεν τελούσαν χαρμόσυνες εορτές ούτε γάμους, διότι πίστευαν ότι ένας εκ των συζύγων γρήγορα θα απεβίωνε. Γι αυτό το λόγο, την Μεγάλη Πέμπτη που ζύμωναν και έψηναν τις φλαούνες, έφτιαχναν και μια κουλούρα την οποία κρεμούσαν στο εικονοστάσι και την έτρωγαν την Πρωτομαγιά, ώστε να προστατεύονται τα μέλη της οικογένειας από τα μάγια.
Ακόμα οι χαροκαμένες μάνες που έχασαν παιδιά αποφεύγουν να τρώνε αγγούρια, διότι κατά αυτόν τον ανοιξιάτικον μήναν που όλα ευδοκιμούν υπέρμετρα, η μυρωδιά τους είναι τόσον ωραιοτάτη, που φτάνει μακριά ως τον ουρανό και την μυρίζονται οι πεθαμένοι, χωρίς όμως να μπορούν να τα γευτούν, για αυτό παραπονεμένοι αναθεματίζουν τη μάνα τους ως εξής: «Ανάθθεμα τη μάνα μου που τρώει τον Μάην αγγούρι, τσιαι εν επηρεν υπομονήν ναμπει ο Πρωτοϊούνης».

Στις 29 του μηνός Μαΐου του 1453 ξημέρωσε μια  πικρή μέρα, ήταν η αποφράδα μέρα της άλωσης της Κωνσταντινούπολης. Ένας θρύλος λέει ότι ο παπάς που λειτουργούσε στην Αγιά Σοφιά, ακούγοντας τον καλπασμό των βαρβάρων που έρχονταν να μπούν στον μεγαλόπρεπο ναό, πήρε το δισκοπότηρο και βγήκε από το ιερό. Οι βάρβαροι του όρμησαν, αλλά εκείνος χάθηκε μέσα από μια σχισμή του τοίχου που άνοιξε και έκλεισε και τον κατάπιε με τρόπο μαγικό, και από τότε παραμένει εκεί, και θα βγεί –λέει ο θρύλος- για να συνεχίσει την λειτουργία μόνον όταν η πόλη ελευθερωθεί και φύγουν οι άπιστοι.

ΤΡΟΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ

Η πρώτη του Μάη είναι ημέρα γιορτής για τον απλό εργάτη. Οι αιματοβαμμένες εξεγέρσεις των εργατών στο Σικάγο της Αμερικήςτο Μάη του 1886, έγιναν με κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις με αίτημα τη μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα:

"Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο".

Εκείνη τη μέρα εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα. Στο Σικάγο εκείνο το Σάββατο μια συνηθισμένη εργάσιμη μέρα, οι εργάτες ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης που είχε οριστεί γι αυτό το σκοπό.

Στη γύρω περιοχή είχαν παραταχθεί αστυνομικοί με οπλοπολυβόλα περιμένοντας το σύνθημα για να δράσουν. Και ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διέταξε να διαλυθεί η συγκέντρωση. Την ίδια ώρα, προβοκάτορας έριξε μια βόμβα κοντά στους αστυνομικούς, οι οποίοι άρχισαν να πυροβολούν και να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διάκριση. Με τον αριθμό των νεκρών και των τραυματιών ακόμα να παραμένει κρυφός και άγνωστος, επίσημα αναφέρθηκαν μόνο οκτώ νεκροί αστυνομικοί και τέσσερις διαδηλωτές.

Οκτώ συλληφθέντες διαδηλωτές δικάστηκαν, τέσσερις εξ αυτών καταδικάστηκαν σε θάνατο και άλλος ένας αυτοκτόνησε στη φυλακή. Η διεθνής προβολή αυτής της δίκης δημιούργησε τα θεμέλια της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως Εργατικής Γιορτής.

Αυτή την Εργατική Πρωτομαγιά λοιπόν, που μέχρι πρότινος ήταν η επέτειος της εξέγερσης των εργατών για καλυτέρευση των συνθηκών στην εργασία και στην ζωή, από τώρα και στο εξής, στη Κύπρο θα είναι μια πικρή Πρωτομαγιά, γιατί όλες αυτές τις κατακτήσεις με την εισδοχή μας στην Ευρωπαϊκή στήριξη και στο μνημόνιο της, οι περισσότερες χάνονται.
Οι ηγεσίες μας με τους εργατοπατέρες να σιωπούν, μας πισωγύρισαν σε παλαιότερα καθεστώτα
αγοράς εργασίας, εκατοντάδες χρόνια πριν.
Δυστηχώς, βουλευτές και κυβέρνηση υπό την ανοχή των συνδικαλιστών, λειτούργησαν υπέρ των Ευγενών και των ολιγαρχών με πρόσχημα τη διάσωση της Εθνικής μας οικονομίας. Αφαιρόντας δικαιώματα που ήταν υπέρ των εργαζομένων που με σκληρούς αγώνες και αίμα κατέκτησαν οι παλαιότεροι, τώρα τους αφήνουν εκτεθειμένους στις καινούργιες παγκόσμιες πολιτικές μιας χούφτας κεφαλαιοκρατών και διαφόρων λίγων χωρών που θέλουν να αλλάξουν το παγκόσμιο εργατικό καθεστώς.
Τα συνδικαλιστικά κεκτημένα που αποτελούν κοινωνικά και αμυντικά δικαιώματα των εργαζομένων τώρα καταργούνται, και από τώρα και εξής, επίσημα και με νόμους ψηφισμένους από τη Βουλή, γινόμαστε υπόδουλοι στην Τρόικα.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

Η Κύπρος είχε να επιδείξει ένα εξαίρετο τραπεζικό σύστημα δια του οποίου αναπτύχθηκαν μεγάλες οικονομικές δραστηριότητες και να υπάρχει μεγάλη ρευστότητα στη διακίνηση χρημάτων, με αποτέλεσμα η οικονομία του τόπου να κινείται με γρήγορους και αναπτυξιακούς ρυθμούς. Το κυριότερο όμως πλεονέκτημα ήταν ο εταιρικός φόρος και το τραπεζικό σύστημα το οποίο διαφυλαττόταν από το κράτος, ώστε δεκάδες δισεκατομμύρια να εισρέουν ως καταθέσεις, και να αποτελεί έτσι το τραπεζοοικονομικό σύστημα τον κυριότερο οικονομικό πνεύμονα της Κύπρου.

Όσο μικρή σε μέγεθος και αναλογία με τις μεγάλες χώρες ήταν η Κύπρος, τόσο μεγάλος ήταν ο χρηματοπιστωτικός της τομεας και τόσο μεγάλα τα κέρδη και τα οφέλη από αυτόν. Με το πρότυπο και ασφαλές της σύστημα, έλκυσε τους εκατομμυριούχους ανά τον κόσμο οι οποίοι έφεραν τα χρήματα τους στον τόπο μας. Δημιουργήθηκε ένας οικονομικός πνεύμονας τόσο μεγάλος, που σχεδόν από μόνος του αρκούσε για ασφαλή οικονομική ευημερία στον τόπο.

Αυτό το πρότυπο αποφάσισε να ακολουθήσει η Γερμανία, μ αυτό τον τρόπο αποφάσισε να κυριαρχήσει ανά τον κόσμο, κάτι που δεν κατάφερε με τους δυο παγκόσμιους πολέμους. Για να πετύχει αυτό το σκοπό θα έπρεπε πρώτα να διαλύσει τον Κυπριακό τραπεζοοικονομικό κολοσσό και να επιδείξει μια δύναμη χειραγώγησης ώστε να απόδειξη πως αυτή σαν δυνατή χώρα μπορούσε να εγγυηθεί τις καταθέσεις των ξένων. Έπρεπε με φανερό τρόπο και δια πυρός, να διαλύσει το Κυπριακό τραπεζοοικονομικό σύστημα για να αποδείξει ότι μόνον αυτή, ένεκα της οικονομικής της ευρωστίας, θα μπορούσε να εγγυηθεί τα χρήματα των καταθετών. 

Χρησιμοποιώντας ορισμένους πολύ λίγους, άπληστους και άσκεφτους απάτριδες Κύπριους εγκάθετους της, κατάφερε να καταστρέψει το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου. Υπό τις ευλογίες αυτών των ανθρώπων, οι Κυπριακές τράπεζες επιδόθηκαν σε δύο κυρίως τομείς, οι οποίοι επέφεραν σιγά και σταθερά το τελειωτικό πλήγμα στην ίδια τη ρευστότητα τους. Επένδυσαν τα ξένα χρήματα των καταθετών τους στα Ελληνικά ομόλογα και στις παραχωρήσεις αμέτρητων επισφαλών δανείων σε όλους όσους ζητούσαν να δανειστούν.

Με αυτό τον πολύ εύκολο τρόπο εξεύρεσης δανικών, όλοι οι κάτοικοι της Κύπρου και του εξωτερικού πίστεψαν ότι χρησιμοποιώντας τα θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν πλούσιοι εισοδηματίες. Δανείστηκαν χρήματα για να γίνουν Developers, να φτιάξουν επιχειρήσεις, να κτίσουν σπίτια πολυτελείας και να αγοράσουν λιμουζίνες. Όλα πήγαιναν καλά κατ αρχάς, και όταν ύστερα οι επιχειρήσεις δεν απέδιδαν, όταν τα διαμερίσματα δεν πωλούνταν και δεν νοικιάζονταν ένεκα της πληθώρας που κτίστηκαν, οι τράπεζες συνέχιζαν να τους στηρίζουν και να τους δανείζουν.

Όταν όμως έφτασε ο καιρός που τα δανικά δεν μπορούσαν να επιστραφούν είτε γιατι τα περισσότερα δόθηκαν για καταναλωτικούς σκοπούς, είτε γιατί χρησιμοποιήθηκαν σε μη βιώσιμες επιχειρήσεις, η ρευστότητα στις τράπεζες άρχισε να μειώνεται.

Εδώ ξεκινά η ευθύνη του διοικητή της Κεντρικής τράπεζας του οποίου ρόλος ήταν να ελέγχει τις τράπεζες και να βάζει τους ανάλογους φραγμούς εκεί όπου έπρεπε. Αντί αυτού, σιωπηρά τις άφηνε να εκτίθενται όλο και πιο πολύ, τις παρότρυνε να αγοράζουν τα Ελληνικά ομόλογα, και όταν δημιούργησαν τις γνωστές τρύπες των δισεκατομμυρίων, συμβούλευσε το κράτος να τις κρατικοποιήσει. Ακολούθως τις άφησε στο έλεος του ΕΛΑ που σκόπιμα έδωσε ρευστότητα στις κρατικές πλέον τράπεζες μέχρι 9.5 δις, που προστιθέμενα με τη ζημιά αξίας 5.5 δις των Ελληνικών ομολόγων, το Ρωσικό κρατικό δάνειο των 2.5 δις, καθώς και ορισμένα άλλα κρατικά χρέη, δημιουργύθηκε το τεράστιο κρατικό χρέος 20,8 δις. 

Εδώ ξεκινά και η ανάγκη στήριξης της Κυπριακής οικονομίας από την Τρόικα. Έχοντας εξαντλήσει τον εσωτερικό δανεισμό και καταχρεωμένη με τον εξωτερικό δανεισμό, θα έπρεπε να αρχίσει να πληρώνει τις εγγυημένες από αυτήν καταθέσεις του κόσμου μέχρι εκατό χιλιάδες στις τράπεζες Λαϊκής και Κύπρου, στις οποίες πλέον ο ΕΛΑ σταμάτησε να τροφοδοτεί με ρευστότητα, καθώς και τα 9 δις που ο ΕΛΑ έδωσε στις τράπεζες.

Η Τρόικα κατάφερε να φέρει την οικονομία της Κύπρου εκεί που ήθελε. Συνομολόγησε με την Κυπριακή κυβέρνηση το μνημόνιο διάσωσης της οικονομίας της. Μια συμφωνία όμως, με τους όρους της Τρόικας, και τους οποίους η Κυπριακή κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να δεχτεί.

Η Staroil: Ενίσχυσε την κοινότητα Χλώρακας

Η κυπριακή εταιρεία πετρελαιοειδών Staroil, στο πλαίσιο της κοινωνικής της προσφοράς, ενίσχυσε οικονομικά με ένα σημαντικό ποσό την κοινότητα της Χλώρακας στην Πάφο. Με τα χρήματα αυτά θα καλυφθούν βασικές ανάγκες τροφής και ένδυσης των άπορων οικογενειών της περιοχής.

Η παράδοση της επιταγής πραγματοποιήθηκε στο πρατήριο της Staroil στη Χλώρακα, από τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας Γιώργο Πέτρου, στον κοινοτάρχη Κλεόβουλο Παπακώστα.

Όπως δήλωσε ο κ. Πέτρου: «Με την κρίση συνεχώς να βαθαίνει και τους συμπολίτες μας να βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με όλο και περισσότερα οικονομικά αδιέξοδα, δεν θα μπορούσαμε να μείνουμε αμέτοχοι σε μια τέτοια κατάσταση. Ειδικά μετά τις τελευταίες εξελίξεις θα πρέπει να είμαστε όσο το δυνατόν πιο κοντά στους συνανθρώπους μας».