ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΧΛΩΡΑΚΑΣ ΓΙΑΤΙ ΣΙΩΠΟΥΝ;

Τον τελευταίο καιρό απέχω να αρθρογραφώ και να ψέγω ότι κακό γίνεται στη δύσμοιρη τοπική κοινωνία μας, καθώς με λύπη παρακολουθώ πως ο λαός παραμένει αποκοιμισμένος σε ένα βαθύ ύπνο προσμένοντας τη μοίρα του που μερικοί επιχειρηματίες την προδιαγράφουν. Όσα και να φωνάξω, όσο και να τους ταρακουνήσω, όσο και πολλοί να συμφωνούν μαζί μου, δυστυχώς μαζικώς τα πλήθη της κοινωνίας της Χλώρακας, παραμένουν σιωπηλά αποδεκτικά στη μοίρα τους χωρίς καμιά πρωτοβουλία, έρμαια στις ορέξεις αυτών που έναν παλαιόν καιρόν για φακές επί πινακίου εξαγόρασαν τις περιούσιες τους αφήνοντας τους άκληρους και πτωχούς.

Συνήθως οι επιχειρηματίες της γης, διαλέγουν ότι κομμάτι γης αγγίζει τη θάλασσα, καθώς ευκολότερα τα πωλούν στους πλούσιους πελάτες τους. Στη Χλώρακα τα τελευταία χρόνια συγκεκριμένοι επιχειρηματίες, έχουν ξεκινήσει δραστηριότητες επί όλης της ακτής, αποκόβοντας όλες τις προσβάσεις στη θάλασσα. Κανείς πολίτης δεν μπορεί να έχει ελεύθερη διάβαση, παρα μόνο ανάμεσα από κακοτράχαλα μονοπάτια που εγκυμονούν κινδύνους για ατυχήματα, και διανύοντας μεγάλες αποστάσεις. Τις ελάχιστες  δημόσιες διαβάσεις που διαχρονικά οι διάφοροι Κοινοτικοί σύμβουλοι σχεδιάσαν και έφτιαξαν (καθώς και αυτοί υπόλογοι του κεφαλαίου και εξυπηρετώντας προσωπικά και κομματικά μικροσυμφέροντα) , τις έχουν κλείσει και αυτές, με τις επίσημες τοπικές αρχές να σιωπούν και να τους ανέχονται. Σε μια έκταση περίπου έξι χιλιομέτρων, έχουν αποκόψει σχεδόν όλες τις προσβάσεις, περιφράσσοντας τις ή κλείνοντας τις με θεόρατους βράχους.

Κανείς δεν αντιδρά, παρά μόνο στα καφενεία φωνασκούν σαν μωρές παρθένες αφήνοντας τη διαμαρτυρία τους να αιωρείται εντός, χωρίς  να τολμούν να την βγάλουν εκτός. Και οι τοπικοί άρχοντες υποχείρια του κεφαλαίου, και αυτοί σιωπούν καθώς οι πολίτες δεν αντιδρούν, έχοντας τοιουτοτρόπως την ησυχία τους και το ραχάτι τους. 

Μετά την μεγάλη οικονομική καταστροφή στον τόπο έχει αποδειχτεί ότι σχεδόν όλοι εξαγοράζονται, αφού η μεγαλύτερη αιτία της καταστροφής μας ήταν ακριβώς αυτή η διαφθορά που επέφερε τη σήψη σε όλους τους τομείς. Δυστυχώς όμως όσα και να έχουμε πάθει, ως φαίνεται η ίδια κατάσταση συνεχίζεται, ειδάλλως δεν εξηγείται η μεγάλη σιωπή και ανοχή των κοινοτικών αρχόντων στους ίδιους ακριβώς επιχειρηματίες που ανέκαθεν εξαγόραζαν τους προκατόχους τους.

Σήμερα και πάλιν δυστυχώς, βλέπουμε να συμβαίνουν τα ίδια. Χωρίς να υπολογίζουν κανένα, δυο άνθρωποι όλοι, έκλεισαν τις προσβάσεις και απέκλεισαν τις παραλίες. Χωρίς αιδώ αφού χρεία δεν έχουν οι ενέργειες τους, προχώρησαν στις παράνομες πράξεις τους χωρίς κανείς να τολμά να διαμαρτυρηθεί, και χωρίς οι τοπικές αρχές να τους σταματούν. Ενώ έχουν καταγγελθεί παλιότερα για παρόμοια αδικήματα τα, και ενώ η Επίτροπος διοικήσεως έχει αποφανθεί περί των παρανομιών τους, εντούτοις κανείς δεν τους σταμάτησε. Η έπαρχος Πάφου σιωπά, οι Κοινοτικές αρχές το ίδιο, και ακόμα χειρότερα οι δημοσιογραφίσκοι της Πάφου που καθήκον ιερό έχουν να προβάλλουν τα κακώς έχοντα, και αυτοί σιωπούν για να μην χάσουν τη μικρή εργασία τους στις τοπικές εφημερίδες που απόλυτα ελέγχονται από τους ένοχους επιχειρηματίες.

Κάθομαι και εγώ ο φτωχός δημοσιογράφος που από κανέναν δεν εξαρτώμαι, και σκέφτομαι πώς να διαμαρτυρηθώ, αφού η φωνή μου βοώντος εν τη ερήμω, από κανέναν δεν εισακούεται; Από ποιον να ακουστώ και να υποστηριχτώ, αφού παλιότερα όσο και να φώναξα κανείς δεν έδωσε σημασία;

Κάθομαι λοιπόν και σκέφτομαι πως ίσως τίποτα δεν αξίζει σ αυτόν τον δύσμοιρο λαό που έμαθε να σιωπά και να παραμένει γονυπετής σε όσα του κάνουν.

Και έβγαλα ένα συμπέρασμα πως σε όλη την ιστορία του τόπου έτσι συνέβαινε, και πως ο ραγιαδισμός είναι στο πετσί και στο DNA του Κυπρίου.

Και διερωτώμαι αν αξίζει κανείς να αγωνίζεται για τους άλλους.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗΣ

Πολλοί είναι οι συμπολίτες μας που έχουν βυθιστεί σε απόγνωση εξαιτίας της δραματικής μείωσης των εισοδημάτων τους. Στην αδυναμία του το κράτος να βοηθήσει, αφηνόμαστε να παρακολουθούμε καταστάσεις τραγικές, καθώς βλέπουμε συνανθρώπους μας να πεινούν και να καταλήγουν στα κοινωνικά παντοπωλεία, ακόμα πολλούς να καταντούν ζητιάνοι και ρακοσυλλέκτες. Δυστυχώς η ανεργία έχει κολλήσει στο κόκκινο, και το πρόβλημα της φτώχειας δεν φαίνεται να έχει θεραπεία, αλλά μάλλον επιδεινώνεται, με αποτέλεσμα ο απλός πολίτης να είναι πολύ ανήσυχος.

Παρακολουθούμε πολλούς συνανθρώπους μας να δυσπραγούν και να μην έχουν προς το ζειν ένεκα της ανεργίας και της μη εξεύρεσης άλλων πόρων, αφού οι τράπεζες δίνουν μόνον σε όσους έχουν λαβείν, και το κράτος αδυνατεί να στηρίξει πλήρως τις ευάλωτες ομάδες καθώς ο κορβανάς της δημόσιας υπηρεσίας απορροφά όλα τα έσοδα.

Το βιοτικό επίπεδο όσων δεν είχαν την τύχη να είναι δημόσιοι υπάλληλοι έχει πέσει τόσο χαμηλά καθώς η οικονομική κρίση οδήγησε στη βίαιη πτώχευση τους, κυρίως όσων αυτοεργοδοτούμενων και ιδιωτικών υπαλλήλων, μισθοσυντήρητων και μεροκαματιάρηδων, και γενικά των μεσαίων και χαμηλοτέρων στρωμάτων.

Ίσως τα μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα μερικώς να έχουν βρει το ρυθμό τους και να έχουμε εξέρθει του μνημονίου, όμως για να βρει η πραγματική οικονομία τον ίδιο ρυθμό και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για τους χιλιάδες άνεργους, χρειάζεται καιρός.

Γι αυτό το τι δέον γενέσθαι ότι αφορά το κοινωνικό σημερινό γίγνεσθαι της απόλυτης φτώχειας σε μερίδα του πληθυσμού, θα πρέπει να απασχολήσει επειγόντως ως μέγιστη προτεραιότητα τόσο το κράτος όσο και τις τοπικές κοινωνίες, διότι τα πράγματα για αρκετούς συμπολίτες μας είναι δραματικά. Μπορεί η έκταση του προβλήματος να μην φαίνεται στην πραγματική του διάσταση καθώς ο λαός είναι υπερήφανος και δεν ζητιανεύει ούτε εκλιπαρεί, αλλά είναι ένα δραματικό γεγονός που αν αφεθεί να εξελίσσεται, σε κάποια στιγμή θα φανεί το τεράστιο μέγεθος του, ίσως με απρόβλεπτες συνέπειες.

Σήμερα στον τόπο έχουν δυστυχώς δημιουργηθεί δυο τάξεις ανθρώπων, των ευημερούντων και των δισπραγούντων. Των φτωχών και των πλουσίων. Των δημοσίων υπαλλήλων με τους σίγουρους μισθούς, και των ανέργων ή των ιδιωτικών υπαλλήλων με την αβέβαιη εργασία και τους πολύ χαμηλούς μισθούς.

Θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου η κυβέρνηση να προχωρήσει σε νομοθεσία για τις πολλαπλές συντάξεις, αλλά και να θέσει πλαφόν στον ανώτατο μισθό των υψηλόμισθων δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και στην σπατάλη μεγάλων ποσών για τη φύλαξη πολιτικών, ειδικά όταν εξ αυτών, ευθύνονται για τα σημερινά οικονομικά αδιέξοδα.

Με όλα αυτά να συμβαίνουν σε συγκερασμό με την ατιμωρησία των ενόχων που οδήγησαν τον τόπο στη χρεοκοπία, σταδιακά η κατάσταση γίνεται εκρηχτική και ο λαός έχει αρχίσει να αναζητά άλλες διεξόδους. Εάν οι απλοί πολίτες θεωρήσουν ότι οι αρμόδιοι αδυνατούν να εξεύρουν λύσεις, τότε ενδέχεται να διεκδικήσουν δυναμικά οι ίδιοι όσα θεωρούν ότι πρέπει να πάρουν με τρόπο που να επιφέρει κοινωνική σύγκρουση και αναταραχή. Ειδικά τώρα, που οι τράπεζες δειλά και αργά έχουν αρχίσει τις εκποιήσεις, ίσως πολλοί δανειολήπτες αναζητήσουν βίαιες διεξόδους.

Προσοχή, λοιπόν.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ "ΤΣΙΗΝΟΓΡΗΣ"

Με στόχο ένα μεγάλο μήνυμα προς όλους τους πολίτες πως η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά, η εφημερίδα της Χλώρακας καλεί το Κοινοτικό Συμβούλιο να ξεκινήσει μια εκστρατεία καθαριότητας, καθώς από πολλούς κατοίκους λαμβάνουμε παράπονα για πολλά μπάζα και σκουπίδια που είναι πεταγμένα σε διάφορους χώρους από κάποιους ασυνείδητους.

Με αυτό τον τρόπο θα επιτελέσουν το καθήκον τους, και θα δείξουν στους φορολογούμενους πως το πολυάριθμο προσωπικό και οι μεγάλες δαπάνες για μηχανήματα που έχουν διατεθεί, δεν είναι για το θεαθήναι, αλλά για να επιτελούν Κοινοτικό έργο.

Ταυτόχρονα θα εμπεδώσουν το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης που πρέπει όλους να διακατέχει, και τοιουτοτρόπως θα προστατεύσει και θα αφήσει ευχαριστημένους τους κατοίκους,  ιδιαίτερα όσους κατοικούν δίπλα σε χώρους μπαζωμένους από άχρηστα υλικά και ακαθαρσίες. Τώρα το καλοκαίρι, χρειάζεται περισσότερη καθαριότητα, ώστε στα Κοινοτικά πάρκα πρασίνου και στα άδεια οικόπεδα, να μην φωλιάζουν φίδια επικίνδυνα και άλλα τρωκτικά.

Σαν εφημερίδα της Χλώρακας οφείλουμε να καλέσουμε τις αρχές να μεριμνήσουν επί του ζητήματος και να μην αδρανήσουν, και να μην εκλάβουν τη σιωπή των πολιτών ως δικαιολογία για τη μή παραγωγή έργου εκ μέρους τους.

Από κοντά θα παρακολουθούμε και θα συγχαίρουμε το καλό έργο τους, αλλά και θα κατακρίνουμε την αδράνεια τους.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ (άρθρο παντός καιρού)

Τα τελευταία χρόνια, μια πρωτοφανής κρίση πνευματικών και ηθικών αξιών επικράτησε στην εν γένη συμπεριφορά των ανθρώπων, και οι ειδικοί αναλυτές εξήγησαν ότι αυτό προήρθε από τη μεγάλη ανάπτυξη της οικονομίας που επέφερε την ευμάρεια και τον άκρατο υλισμό στη ζωή των φτωχών μέχρι πρότινος ανθρώπων. 

Αυτή η πνευματική κυρίως κρίση όμως, σήμερα που η οικονομική εξαθλίωση μπήκε από τις πόρτες των σπιτιών των περισσότερων οικογενειών, έχει φτάσει στο απόγειό της με αποτέλεσμα να οδηγηθούν οι άνθρωποι στην οικονομική εξαθλίωση και στην καταρράκωση της αξιοπρέπειάς τους καθώς και στην απόγνωση.

Είναι πλέον έκδηλα φαινόμενα το ψέμα, το έγκλημα, η σχεδόν ελεύθερη διακίνηση και εξάπλωση των ναρκωτικών, καθώς και όλα τα παρεμφερή αποτελέσματα της κακής συμπεριφοράς πλείστων ανθρώπων. Η εκτίμηση, ο σεβασμός και η αγάπη έχουν λιγοστέψει, αλλά το χειρότερο που παρατηρείται και άρχισε να συμβαίνει, είναι η ολιγόστευση και η υποβάθμιση της συνοχής της Κυπριακής οικογένειας που από καταβολής Ελληνισμού, ήταν αυτή που κράτησε ζωντανό το Ελληνικό πνεύμα στην Κύπρο.

Είναι ένα κακό αποτέλεσμα που συνεχίζεται και μεγαλώνει, σημάδι ότι οι αιτίες που το προκάλεσαν δεν είναι μόνο η κοινωνική ευμάρεια ή η οικονομική κατάπτωση, αλλά κατά τη γνώμη μου, μια άλλη κύρια αιτία είναι η υποβάθμιση της Κοινωνικής κουλτούρας ένεκα ίσως της κατάπτωσης των πνευματικών ιδανικών και θεσμών, αξίες που προέρχονται από την αγωγή, την ηθική καλλιέργεια και την πνευματικότητα των ανθρώπων, αποτέλεσμα της παιδείας και τηςδιαπαιδαγώγησης.

Προκειμένου να εξευρεθεί η λύση του προβλήματος, θα πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί το πρόβλημα και στην συνέχεια να αναζητηθούν τρόποι διόρθωσης του. Να αναγνωριστεί ότι η σημερινή κρίση δεν είναι μονό οικονομική, αλλά κυρίως είναι κρίση αρχών και αξιών.

Ως κοινωνία, δεν πρεπει να αποδεχόμαστε αλλαγές που φθίνουν  την πνευματικότητα, αλλά να βρούμε τρόπους που να αποσκοπούν στην ανύψωση της και στην εμπέδωση της.

Σε μία οργανωμένη λοιπόν κοινωνία, και ειδικά τη δική μας που  οι θεσμοί θεσπίστηκαν με Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη,  οφείλουν οι αρχές και τα οργανωμένα σύνολα να προστατεύουν αυτές τις αρχές και τις αξίες.

Οι άνθρωποι βλέποντας  τη διαφθορά, τα σκάνδαλα και την ατιμωρησία, αγαναχτούν και νιώθοντας την αδικία, για αυτοπροστασία, συνήθως πράττουν τοιουτοτρόπως με τρόπο που το ένα φέρνει το άλλο, ώσπου στο τέλος επέρχεται πλήρης η κατάπτωση θεσμών και αξιών. Γίνονται άρπαγες κενοί και ανελεύθεροι που θυσιάζουν την ελευθερία τους γιατί φοβούνται, χάνουν το σεβασμό και την τιμή για τον πλησίον τους και μετατρέπονται σε θηρία που λεηλατούν τις ψυχές των άλλων ανθρώπων.

Ακόμα χειρότερα, άνθρωποι υποτίθεται πνευματικοί και διανοούμενοι, εξέχοντες πολιτικοί και θρησκευτικοί ιεράρχες, τυφλωμένοι και χωρίς ηθικές πλέον αξίες, γίνονται κακά πρότυπα που τους μιμούνται οι άλλοι.

Και ερωτώ, πού πηγαίνει αλήθεια, στα τυφλά αυτός ο κόσμος, χωρίς πρότυπα και αληθινή πίστη και χωρίς φως; Πως μπορεί να ανακοπεί αυτή η πορεία; Που μπορούμε να βρούμε κατάλληλους ανθρώπους να μας καθοδηγήσουν;

Και απαντώ, πρεπει να τους ψάξουμε στα πλήθη, και ίσως μέσα στους πολλούς βρούμε έστω λίγους, που να είναι άνθρωποι σοφοί και πνευματικοί, ηγέτες ηθικοί με όραμα, να είναι ακόμα μορφωμένοι και προοδευτικοί για να μπορέσουν να μας διδάξουν και να μας οδηγήσουν στους δρόμους της ανύψωσης του πνεύματος, προϋπόθεση που αποτελεί την μόνη αλήθεια για τη σωστή συμπεριφορά των ανθρώπων.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Αγαπητέ κ. Ταπακούδη,

Σε συνέχεια αλληλογραφίας που ανταλλάξετε με τον κ. Θεοπέμπτου αναφορικά με το πρόβλημα προσβασιμότητας στις παραλίες της Χλώρακας, σας επισυνάπτω σχετική ερώτηση που κατατέθηκε σήμερα.  

Μόλις έχουμε την απάντηση του Υπουργού θα σας ενημερώσουμε. Θα επικοινωνήσω μαζί σας σε μεταγενέστερο στάδιο για να κανονίσουμε συνάντηση στην Πάφο. 

Φιλικά, 

Χρυσάνθη Λοΐζου

Κοινοβουλευτική Συνεργάτιδα

Χαράλαμπου Θεοπέμπτου

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΡΑΤΙΑ

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ

13 Ιουνίου 2016 

Έχω γίνει αποδέκτης καταγγελιών από κατοίκους της κοινότητας Χλώρακας της επαρχίας Πάφου αναφορικά με αποκλεισμό των προσβάσεων προς τη θάλασσα από επιχειρηματίες. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου μεγάλοι ιδιοκτήτες γης της περιοχής έχουν προχωρήσει με περίφραξη των εκτάσεων τους με αποτέλεσμα το κλείσιμο των προσβάσεων προς τη θάλασσα.

Παρακαλώ τον αρμόδιο υπουργό να πληροφορήσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων εάν είναι ενήμερος για το πιο πάνω πρόβλημα και εάν προτίθεται να προχωρήσει στην άμεση λήψη μέτρων ώστε το κοινό να μπορεί να έχει πρόσβαση στις παραλίες της περιοχής Χλώρακας.

Φιλικά, 

Χαράλαμπος Θεοπέμπτου

Βουλευτής

Κινήματος Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών

Ο ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ Η ΕΥΡΙΔΙΚΗ, ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ ΕΓΓΥΗΣΗ ΓΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Ο Ορφέας μετά από μια μεγάλη περιπλάνιση, κατέληξε στην μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ στη Χλώρακα, και εδώ και πολλά χρόνια παραμένει εντος του χώρου, τραγουδώντας για όλους εμάς και εσάς τραγούδια θλιμμένα μα και μελωδικά ωραία.

 Η τωρινή Ελληνική μουσική σε μεγάλο βαθμό, σχετίζεται με παλιότερες μορφές, σε μια συνεχή εξέλιξη από την αρχαιοελληνική μουσική έως και το δημοτικό τραγούδι, και η οποία μαρτυρείται από τη γλώσσα, το ρυθμό, τη δομή και τη μελωδία της.

Δεν έχουν διασωθεί τραγούδια από την αρχαία Ελλάδα, ωστόσο γνωρίζουμε ότι γίνονταν μελοποιημένες απαγγελίες από αοιδούς και ποιητάρηδες όπως ο Όμηρος, συνήθως με τη συνοδεία άρπας.

Τη μεγάλη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στη μουσική φανερώνουν πλήθος ποιητικές αναφορές και μύθοι. Έτσι όπως και άλλοι με διάφορους τρόπους, ο Ορφέας με την λύρα του γοήτευε ανθρώπους και άγρια θηρία, ακόμα γήτευσε τον Θεό του Αδη που τον έπεισε να αφήσει την Ευρυδίκη να επιστρέψει στον πάνω κόσμο.

Πρόκειται για τον γνωστό μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης που σύμφωνα με αυτόν, ήταν βασιλιάς των Κικόνων κατά τον 6^ο  αιώνα π.Χ, και που παράλληλα θεωρήθηκε ένας από τους βασικούς ποιητές και μουσικούς της αρχαιότητας. Με τη δύναμη της μουσικής και των τραγουδιών του μπορούσε να γοητεύσει τα άγρια ζώα, να διεγείρει τα δένδρα και τους βράχους σε χορό, ακόμα και να σταματάει τη ροή των ποταμών.

Μία εκ των νυμφών η Ευρυδίκη, ήταν σύζυγος του Ορφέα. Σύμφωνα με τον μύθο, δαγκώθηκε από ένα φίδι και πέθανε. Απελπισμένος από την πολλή του αγάπη, ο Ορφέας έπαιξε λυπητερά τραγούδια τόσο ωραία, ώστε όλοι οι θεοί και οι νύμφες δάκρυσαν και τον συμβούλευσαν τι να κάμει.

Ο Ορφέας ακούγοντας τη συμβουλή τους, κατέβηκε στον Κάτω Κόσμο και με τη μουσική του απάλυνε την καρδιά του Αδη και της Περσεφόνης, οι οποίοι συμφώνησαν να επιτρέψουν στην Ευρυδίκη να επιστρέψει μαζί του στη γη, όμως με ένα όρο, πως έπρεπε αυτός να περπατά μπροστά από αυτή και να μην κοιτάξει πίσω μέχρι να φτάσει στον πάνω κόσμο.

Μέσα στην αγωνία του αθέτησε την υπόσχεση του, και η Ευρυδίκη επέστρεψε πάλι στα τάρταρα του Αδη.

Αρκετοί αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Πλάτωνας, ο Αισχύλος, ο Οβίδιος και ο Βιργίλιος, ασχολήθηκαν με την επίσκεψη του Ορφέα στον Κάτω Κόσμο δίνοντας διάφορες εκδοχές, που καμιά όμως δεν είναι σίγουρη, οπότε η παραμένει μόνο σίγουρη, η σημερινή εκδοχή, ότι δηλαδή μετά την μεγάλη του λύπη για τον παντοτινό χαμό της αγαπημένης του, ο Ορφέας τριγυρνούσε όλη την πλάση τραγουδώντας θρηνητικά και λυπητερά τραγούδια εκφράζοντας τοιουτοτρόπως τον πόνο του, ώσπου τελικά κατέληξε στην μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ στη Χλώρακα, και εδώ και πολλά χρόνια, παραμένει εντος του χώρου τραγουδώντας για όλους εμάς και εσάς τραγούδια θλιμμένα μα και μελωδικά ωραία.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Η ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΚΟΥΤΑΛΙΑΝΟ

Τελέστηκαν σήμερα στο ελληνικό νησί της Σαλαμίνας, στον προαύλιο χώρο του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Μηνά, τα αποκαλυπτήρια προτομής του Σαλαμίνιου καπετάνιου των πλοιαρίων «ΣΕΙΡΗΝ» και «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ», Ευάγγελου Λουκά Κουταλιανού. Η απόφαση να τιμηθεί ο καπετάνιος των ιστορικών πλοιαρίων του Κυπριακού Αγώνα, λήφθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο Σαλαμίνας επι Δημαρχείας Γιάννη Τσαβαρή το 2014 και υλοποιήθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο της νυν Δημάρχου, Ισιδώρας Νάννου-Παπαθανασίου. Η προτομή κατασκευάσθηκε στην Αθήνα και η σχετική δαπάνη καλύφθηκε από την Αρχιεπισκοπή Κύπρου, την Μητρόπολη Πάφου και άλλους κύπριους ιδιώτες και επιχειρηματίες.

Τα αποκαλυπτήρια της προτομής τέλεσαν από κοινού ο Υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Χριστόφορος Φωκαϊδης και ο Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας της Ελλάδος Δημήτρης Βίτσας. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος ο οποίος εκπροσώπησε τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, ο Δήμαρχος Πάφου Φαίδωνας Φαίδωνος, αγωνιστές και άλλοι εκπρόσωποι φορέων της Πάφου.

Την κοινότητα Χλώρακας που έχει αδελφοποιηθεί με τον Δήμο Σαλαμίνας το 2015 εκπροσώπησε ο Κοινοτάρχης Κλεόβουλος Παπακώστας.

Γράφει: Ντόρα Χριστοδούλου - www.philenews.com

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 4000 ΗΜΕΡΙΣΙΩΣ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

Εκδότης, συγγραφέας, συντάκτης και τύποις περι τα γεγονότα και ζητήματα, ο Κυριάκος Ταπακούδης

Με χαρά μας διαπιστώνουμε πως η ηλεκτρονική εφημερίδα της Χλώρακας με τον καιρό εμπεδώνεται στο αναγνωστικό κοινό όλο και περισσότερο, γι’ αυτό τούτη τη χαρά μας θα θέλαμε να τη μοιραστούμε μαζί σας.

Την εφημερίδα της Χλώρακας εχτές 3/6/’16 όλη μέρα, διάβασαν 4734 αναγνώστες από τις εξής χώρες:

Κύπρος 4135, Ελλάδα 392, Ηνωμένο Βασίλειο 86, Ιρλανδία 36, Ηνωμένες Πολιτείες 26, Γερμανία 23, Αυστραλία 21, Ουκρανία 20, Βουλγαρία 9, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 6 (οι αριθμοί είναι επίσημα στοιχεία του ιστολογίου στο οποίον δημοσιεύεται η εφημερίδα της Χλώρακας)

Ο ΕΚΔΟΤΗΣ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΜΕΓΑΛΟ ΓΕΓΟΝΟΣ: ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ

Ο Χρήστος Θηβαίος σε μια μοναδική συναυλία την Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016 στις 20:30 στο Υπαίθριο Αμφιθέατρο του Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας, με τις καλύτερες στιγμές της δισκογραφίας του αλλά και καινούρια τραγούδια σε πρώτη παρουσίαση.

Τραγουδοποιός σπάνιας ευαισθησίας και ερμηνευτής υψηλών επιδόσεων ο Χρήστος Θηβαίος διαλέγει τα αγαπημένα του τραγούδια από την 20χρονη πορεία του στη μουσική αλλά και άλλα που έχει αγαπήσει, από εκλεκτούς συναδέλφους του.

Ταυτόχρονα παρουσιάζει και νέα τραγούδια από τον δισκογραφική δουλειά που ετοιμάζει αυτό τον καιρό, με τίτλο «Σιδερένιο Νησί».

Ο Χρήστος Θηβαίος με την μπάντα των «Πέτρινων Κήπων» επισκέπτεται τη δευτερη πατρίδα του, την Κύπρο, για τέσσερις συναυλίες σε Πάφο, Λεμεσό και Λευκωσία.

Μαζί του οι Μάξιμος Δράκος (πιάνο), ο Γιάννης Αγγελόπουλος (τύμπανα) και Πέτρος Βαρθακούρης. Ηχοληψία Νίκος Λάγος.

Eισιτήρια προπωλούνται στην τιμή των 12 ευρώ. Για πληροφορίες και εισιτήρια: 99 90 25 99 .

Διοργανωτής : ΕΔΟΝ Πάφου

BARACAS CAFE-RESTAURANT, ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Στη Χλώρακα, στο πάρκο του Πάρακα λειτούργησε τον τελευταίο καιρό το Baracas café-restaurant, ένα κέντρο αναψυχής υψηλών προδιαγραφών, που είναι κτισμένο στην άκρη της θάλασσας πάνω σε ένα γκρεμμό και έχοντας άπλετο ένα θαυμαστό θέαμα, το ηλιοβασίλεμα την ώρα που η νύχτα σμίγει με την ημέρα, ένα υπέρλαμπρο πανόραμα που ευφραίνει τις αισθήσεις και γλυκαίνει τις καρδιές. Ένα μέρος όπου ο επισκέπτης μπορεί να ρεμβάσει σε μια απόλυτη ησυχία με μόνο θόρυβο τον ήχο των κυμάτων που σκάνε στις ακτές ήρεμα ή θυμωμένα, κάθε που ημερεύει ή και αγριεύει η θάλασσα.

Με λογικές τιμές και άρτια εξυπηρέτηση, οι ιδιοκτήτες Βίκτωρας Βασιλείου και η Αγγελική Ταπακούδη, και αυτοί όπως στο παραμύθι ένα αγαπημένο αντρόγυνο, υπόσχονται να προσφέρουν το άπαν των δυνάμεων τους, και μέσα σε μια φιλική ατμόσφαιρα να ευχαριστήσουν τους όσους απαιτητικούς πελάτες.

Ήδη στις λίγες πρώτες μέρες λειτουργίας της επιχείρησης, ο κόσμος σύσσωμα υποστήριξε την προσπάθεια αυτή, και σε πλήθη κατακλύζουν τον χώρο ολημερίς και ολονυχτίς.

Η ονομασία του κέντρου προήρθε από μια πραγματική ιστορία της παράδοσης, η οποία σαν παραμύθι, πραγματικά έχει συμβεί τα παλιά χρόνια, και ως εξ αυτής, τον γκρεμμό του Πάρακα, πολλοί νέοι επισκέπτονται για να ρίξουν ένα λουλούδι στη θάλασσα της Χλώρακας και να κάμουν μια ευχή αγάπης.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ BARACAS (ΠΑΡΑΚΑΣ)
Μια φορά έναν καιρό στα μέρη της Χλώρακας κοντά στη θάλασσα δίπλα από ένα ψηλό γκρεμμό, ζούσε μια βοσκοπούλα πολύ έμμορφη, που ρηγόπουλα και αρχοντόπουλα ζητούσαν να την παντρευτούν. Μα αυτή μοναχοκόρη και πλουσιοκόρη,δεν ήθελε κανέναν, παρά μόνο παρακαλούσε τη θάλασσα της Χλώρακας να της φέρει έναν ιππότη καθώς από μικρή αυτό είχε για όνειρο.
Στεκόταν στον ψηλό γκρεμμο, και με τα ξέπλεκα μαλλιά της να ανεμίζουν και να αγγίζουν έως τη γης, κάθε δείλη αγνάντευε το όμορφο ηλιοβασίλεμα με μια ελπίδα πάντα στην καρδιά, να ανεφάνει το πλοίο που από τα βάθη των οριζόντων θα έφερνε τον καλό της.
Ένα καλό απόγευμα, όταν ο ήλιος έγερνε μέσα στα γαλανά νερά και όμορφα τα χρύσιζε, μέσα από το θαυμαστό θέαμα του ηλιοβασιλέματος, φάνηκε ένα καράβι να αρμενίζει που στην πλώρη του έστεκε ένας όμορφος νέος ντυμένος με την σιδερένια του πανοπλία. Ήταν ο Πάρακας, ένα πριγγιπόπολυλο από τη μακρινή Βενετία που αρμάτωσε το πλοίο του και πήγαινε στους Αγίους τόπους να πολεμήσει, αλλά καθώς είχε ακούσει για την όμορφη χωριατοπούλα, περ5ασε από τα μέρη της Χλώρακας για να την εγνωρίσει.
Από μακριά μόλις αντικρουστήκαν αγαπήθηκαν παράφορα και από κοντά μόλις ανταμωθήκαν, αρραβωνιαστήκαν. Όμως το βασιλόπουλο έπρεπε να φύγει να πολεμήσει, αλλά της έταξε στο χρόνο να γυρίσει και να την κάμει βασίλισσα του.
Σαν όμως πέρασε λίγος καιρός, ώ τι κακό, ένα δηλητηριώδες φίδι δάγκωσε και φαρμάκωσε την όμορφη κόρη. Σκλήρυνε και κιτρίνισε το δέρμα της, και η ομορφιά της χάθηκε. Αλλά επειδή αγαπούσε πολύ το βασιλόπουλο της, τον αποδέσμευσε από τον όρκο που της είχε δώσει.
Το βασιλόπουλο όμως που την αγαπούσε πολύ, γύρισε κοντά της και με αγάπη της είπε πως ακόμα θέλει να την παντρευτεί. 
Και ώ, τι θαύμα. Μονομιάς η δύναμη της αγάπης κυριάρχησε και κατέκλυσε το είναι της μικρής κοπέλας. Ένιωσε το δηλητήριο στο σώμα της να κυλά και να φεύγει. Αισθάνθηκε καλύτερα, και κατάλαβε πως με την τόση αγάπη τους θα έβρισκε τη δύναμη να γιατρευτεί.
Πραγματικά με τον καιρό η κοπελίτσα γιατρεύτηκε και έγινε σαν πρώτα. Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα της, και κάθε που έγερνε το δείλη, πήγαιναν στον μεγάλο βράχο, και αγκαλιασμένοι και παντοτινά αγαπημένοι, παρακολουθούσαν τον ήλιο που έγερνε να δύσει, και τον ευχαριστούσαν που τους έφερε και μαζί τους έσμιξε.
Όταν τα χρόνια πέρασαν, η ιστορία έμεινε σαν παραμύθι για τα μικρά παιδιά. Και όταν τα παιδιά μεγάλωναν και ερωτεύονταν, πήγαιναν στον ψηλό γκρεμό του Πάρακα, έτσι ονόμασαν τον ψηλό γκρεμμό, και αγναντεύοντας το ηλιοβασίλεμα, έκαναν μια ευχή αγάπης.
Και όσοι νιοί από τον βράχο του Πάρακα έκαναν μια ευχή αγάπης, η αγάπη αυτή διαρκούσε για πάντα.

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ

Γραφει ο Κυριάκος Ταπακούδης

Ο Ιούνης είναι ο μήνας κατά τον οποίον ωριμάζουν τα μήλα, όπως λέει το σύστιχο, 

Ο Μάης με τα τριαντάφυλλα

Κι ο Ιούνης με τα μήλα

και ονομάζεται πρωτογιούνης έχοντας τη σημασία του προαγωγού, δηλαδή του πρώτου καλοκαιρινού μήνα.

Κατά την νύχτα της 6^ης του μηνός Ιουνίου στον ουρανό εμφανίζεται ο αστερισμός της Οπλιάς, ή κατά άλλους Πλειάς, ή με τη σημερινή ορολογία, της Πούλιας. Μέχρι αυτής της ημερομηνίας πρέπει οι άνθρωποι να θερίσουν τα σπαρτά τους, ειδάλλως αν η Οπλειά τα ιδεί αυτά θα κασιάσουν και δεν θα θερίζονται εύκολα.

Ο αστερισμός της Πλειάς θεωρείται από τους γεωργούς και τους ποιμένες ως πολύ σημαντικός, διότι από την κίνηση του στον ουρανό προσδιορίζουν επ ακριβώς την ώρα κατά την διάρκεια της νύχτας.

Οι Πλειάδες κατά τη μυθολογία ήταν εφτά όπως και τα αστέρια του αστερισμού και ήταν κόρες του τιτάνα Άτλαντα και την ύπαρξή τους οι αρχαίοι Έλληνες εμπνεύσθηκαν από τον ομώνυμο αστερισμό, που στα νεότερα χρόνια έγινε γνωστός σαν Πούλια. Θεωρούνταν θεότητες των βουνών, και από την ένωση τους με το Δία, τον Ποσειδώνα και τον Άρη γεννήθηκαν θεοί και ήρωες.

Σχετικά πως οι Πλειάδες έγιναν αστερισμός, η μυθολογία αναφέρει ότι ο γίγαντας Ωρίωνας τις ερωτεύτηκε και τις καταδίωξε θέλοντας να τις κάνει δικές του, οπότε οι Πλειάδες μετά από πέντε χρόνια κατατρεγμού, κατέφυγαν στο Δία που τις έκαμε αστερισμό για να τις γλιτώσει. Ο Ωρίωνας όμως τις ακολούθησε στον ουρανό σαν αστερισμός κι αυτός, κι έτσι οι Πλειάδες που προπορεύονται μπροστά του στον ουρανό, πέφτουν στη θάλασσα για να του ξεφύγουν.

Ο αστερισμός των Πλειάδων χρησίμευε για τον καθορισμό των εποχών στην αρχαιότητα, γιατί η εμφάνισή του στην ανατολή γινόταν τέλη Μαΐου και ανήγγελλε την είσοδο του καλοκαιριού, ενώ η δύση του που προμήνυε την αρχή του χειμώνα. Θεωρείται ακόμη ως αστερισμός της αγάπης καθώς λέει και το δύστυχο:

Έτην Οπλιά π ανέφανε

τα άστρη της είναι εξι,

όποιος αγάπην αγαπά

να πάει να θκιαλέξει

Στις 24 του μήνα γιορτάζεται από την εκκλησια η μέρα του Αϊ Γιανιού του Λαμπροφόρου, ημέρα κατά την οποία γεννήθηκε ο Πρόδρομος Ιωάννης ο  Βαπτιστής. Την νύχταν της παραμονής ο κόσμος συνήθιζε να ανάβει λαμπρατσιές μπροστά από τις πόρτες των οικιών τους, και οι νέοι περιδιάβαιναν τους δρόμους πηδώντας πάνω από αυτές τραγουδώντας:

Ψύλλοι, ψύλοι φύετε

τσιαί κορκοί ψοφήστε

γιατί ο Άης Γιάννης έρκεται

με την γεροματσούκαν

τσιαι ο Άης Πρόδρομος έρκεται

με  το κονταροξύλιν

Και όταν η φωτιά ημέρευε και πήγαινε να σβήσει, από αυτήν άνωθεν διασκέλιζαν οι γυναίκες και οι γέροντες.

Το πήδημα της φωτιάς, δεν είναι μόνο έθιμο της Κύπρου, αλλά και όλου του Ελληνισμού, καθώς και άλλων μή Χριστιανικών λαών. Η 6^η Οικουμενική σύνοδος το θεώρησε ως αντιβαίνων την Ορθόδοξη θρησκεία και το απαγόρευσε θέτοντας ως τιμωρία τον αφορισμό όσων πολιτών και την καθαίρεση όσων κληρικών δεν εσυμμορφούντο, χωρίς όμως να επιτύχουν την εξάλειψη του. Το εθιμο εξακολουθούσε στα Κυπριακά χωριά και πόλεις ακόμη μέχρι πρώτινων λίγων δεκαετιών, οπότε με την απότομη ανάπτυξη του πολιτισμού και τον εύκολο πλουτισμό και την ευμάρεια, αφέθηκε να εκλείψει.

Στο τέλος του μήνα στις φωτιές του Αϊ Γιαννιού, ριχνόταν για να καεί το παραδοσιακό λουλούδινο στεφάνι το οποίο οι νοικοκυραίοι κρέμαζαν στα ανώγια των θυρών τους την 1^η του Μάη.

Ακόμα την παραμονή τα Αϊ Γιανιού γινόταν η αναβίωση του Κλήδονα ενός εθίμου κατά το οποίον ελάμβανε χώρα μια λαϊκή μαντική διαδικασία σύμφωνα με την οποία

οι ανύπανδρες κοπέλες μαζεύονταν σε ένα σπίτι όπου μια από αυτές της οποίας και οι δύο γονείς ήταν εν ζωή, αναλάμβανε να φέρει το αμίλητο νερό, δηλαδή εν όσο το κουβαλούσε από το πηγάδι δεν έπρεπε να ομιλεί, αλλά να τηρεί απόλυτη σιωπή. Γι αυτό συνήθιζαν να το κουβαλούν τη νύχτα ώστε να μην συναπαντούν κάποιο γνωστό  που θα τις χαιρετούσε. Ακολούθως το άδειαζαν σε ένα πήλινο  δοχείο στο οποίο η κάθε κοπέλα έριχνε κάποιο προσωπικό πολύτιμο αντικείμενο. Στη συνέχεια, ο Κλήδονας δηλαδή το πήλινο δοχείο, σκεπαζόταν με κόκκινο ύφασμα και κλειδωνόταν ώστε να μην ανοιχτεί από κανένα και παρέμενε όλη τη νύχτα υπό το φως των άστρων για να ξεστριστεί, δηλαδή υπό το φως των αστεριών και του φεγγαριού να αποχτήσει μαγικές ιδιότητες, ενώ οι κοπέλες πριν κοιμηθούν μελετούσαν τα παρακάτω λόγια:

Ριξε το βλέμμα σου φεγγάρι μου στο σκοτάδι απόψε σε καλώ,

για να σκορπίσεις το φως σου πάνω σε τούτο το νερό

Ξορκισμένο να ναι από κακό, κι ευλογημένο μόνο με το καλό. 
Κλειδώνουμε τον κλήδονα με τ' Αγιαννιού τη χάρη,

κι όποια έχει καλό ριζικό να δώσει να τον πάρει.

Το άνοιγμα του κλήδονα γινότανι το πρωί που έβγαινει ο ήλιος. Λέγεται ότι τη νύχτα αυτή οι κοπέλες βλέπουν στα όνειρα τους τον μελλοντικό τους σύζυγο.

Το φεγγαρόνερο που φτιαχνόταν από το αμίλητο νερό το χρησιμοποιούσαν κατά παντός μαγικού καιρού. Ξέπλεναν τα σώματα των νεογνών, έπλεναν όλο το σπίτι ώστε να μην τους πιάνει το μάτι και η γρουσουζιά, ακόμα δια του ραντίσματος να ψοφούν οι ψύλλοι και οι κορκοί, και τέλος οι πεφωτισμένες έβαζαν φεγγαρόνερο σ' ένα δοχείο κι άναβαν γύρω του κεριά, ώστε να δουν οράματα και τα μελλούμενα. 

ΑΠΕΒΙΩΣΕ Η ΣΟΦΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

Η Σοφία Θεοδώρου Σοφοκλέους 79 ετών, σύζυγος του τελευταίου εκ Χλώρακας εναπομείναντος εν ζωή βετεράνου του Β΄ παγκοσμίου πολέμου Θεόδωρου Σοφόκλη, απεβίωσε ένεκα της επαράτου ασθένειας, από την οποία έπασχε τους τελευταίους 6 μήνες. Η κηδεία θα τελεστεί στον ιερό ναό της Παναγίας Χρυσοαιματούσης την Πέμπτη. Οι οικείοι της θα δεχτούν συλλυπητήρια στον ναό η ώρα 14,00 έως 15:00, και θα ακολουθήσει η νεκρώσιμος τελετή.

Αντί στεφάνων, προτειμούνται εισφορές στον Αντικαρκινικό σύνδεσμο

ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ, ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ με επιτυχία περάτωσε τον φετινό κύκλο λειτουργίας της, και σε μια τελευταία παράσταση για την χειμερινή σαιζόν, το Σάββατο που πέρασε έκλεισε τις πόρτες της με τις Live παραστάσεις. Αποχαιρετώντας τους εκλεκτούς πελάτες που τίμησαν την μπουάτ με την συνεχή στήριξη τους, υπόσχεται πως στην ερχόμενη χειμερινή σαιζόν, θα επιδιώξει με νέα ποιοτικά προγράμματα να συνεχίσει την διαχρονική πορεία της στα μουσικά δρώμενα του τόπου.

Εκ της διευθύνσεως,
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Η ΧΛΩΡΑΚΑ ΩΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ-άρθρο

Στη Κύπρο ο τουρισμός έχει συνδεθεί εδώ και χρόνια με το ωραίο κλίμα και τις καθαρές θάλασσες. Στη Χλώρακα υπάρχουν περιπου 10 ξενοδοχεία που όταν γεμίζουν, πολλά έχει να ωφεληθεί ολόκληρη η κοινότητα. Μπορούμε ως αρχές και ως κάτοικοι να ενεργήσουμε με τρόπο που αυτό να συμβαίνει, ώστε έτσι να υπάρχει αμοιβαίο όφελος. Οι τουρίστες να χαίρονται, να μας διαφημίζουν και να μας ξανάρχονται. Οι ξενοδόχοι να αμείβονται και να πληρώνουν τις οφειλές τους στην κοινότητα, και οι κάτοικοι να μπορούν να επενδύουν στον τουρισμό.

Ο τουρίστας ευκολότερα θα διαλέξει τον τόπο μας αν εδώ συναντήσει ένα προσεγμένο περιβάλλον που είναι φυσική και απαραίτητη προϋπόθεση για όμορφες διακοπές. Αν βρει άγρια φύση και βλάστηση, μονοπάτια της φύσης και πάρκα. Καλά ξενοδοχεία και παραλίες, καλές υπηρεσίες και κέντρα αναψυχής. Καλές υποδομές, αξιοθέατα και φιλοξενία. Πολλά από αυτά τα έχουμε, είναι μέρη που μπορούν να κρατήσουν τους επισκέπτες περισσότερες μέρες, που θα τους προσφέρουν κάτι διαφορετικό από μια ομπρέλα στις παραλίες, κοκτέιλς στην πισίνα και ένα καλό δωμάτιο σε ένα καλό ξενοδοχείο. 

Διαθέτουμε ωραίες παραλίες, κοσμοπολίτικα ξενοδοχεία και άλλα ωραία πραγματα που άμα τα αξιοποιήσουμε, πολλούς θα μπορούσαν να ελκύσουν. Διαθέτουμε θέατρο, αρχαίες εκκλησίες, παραλιακούς πεζόδρομους. Οι κάτοικοι είναι φιλόξενοι και πρόθυμοι να καλωσορίσουν και να εξυπηρετήσουν τους ξένους επισκέπτες. Διαθέτουμε πολιτισμό, παράδοση, ποιότητα, υπηρεσίες, ιστορία.

Με την προστασία του περιβάλλοντος και με την ενίσχυση του, με τους πολλούς δημόσιους χώρους πρασίνου που διαθέτουμε και με την κατασκευή του μεγάλου πάρκου στη περιοχή ΠΑΡΑΚΑΣ, μπορούμε να έχουμε πράσινο τουρισμό. Με τις βαθιές καθάριες θάλασσες και τα αρχαία πήλινα αντικείμενα που ευρίσκονται κατάσπαρτα στις θάλασσες μας, μπορούμε να έχουμε καταδυτικό τουρισμό. Με το θέατρο που αξιωθήκαμε να κτίσουμε μπορούμε να διοργανώσουμε παραστάσεις φίλιες προς τους επισκέπτες ώστε να γίνει πόλος έλξης για πνευματικούς ανθρώπους ντόπιους και ξένους. Τώρα επίσης με την λειτουργια κέντρου αναψυχής στο πάρκο του Πάρακα ένα τόπο που διαθέτει πανοραμική θέα με όλη τη θάλασσα της Μεσογείου να απώνεται κάτωθεν του γκρεμμού, καθώς με το ανεπανάληπτο θέαμα όταν ο ήλιος γέρνει να δύσει, είναι όλα αυτά στοιχεία που εύκολα έλκουν επισκέτες στην κοινότητα.

Είναι αυτά μερικά επιχειρήματα που μπορούν να είναι απάντηση στο ερώτημα γιατί να μας προτιμούν οι τουρίστες. Είναι και άλλα που μπορούμε, όπως να φιλοξενήσουμε συνέδρια, να διαφημίσουμε την ιστορία μας και το  μουσείο αγώνος, να φτιάξουμε λαογραφικό μουσείο, να διαμορφώσουμε την κεντρική πλατεία, να επισκευάσουμε και να φωτίσουμε τους δρόμους που οδηγούν στις παραλίες.

Δημιουργώντας αυτές τις υποδομές, καθώς επίσης και ειδικό φορέα διαχείρισης και διαφήμισης, θα έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα και ο τόπος μας θα μπορούσε να ξεχωρίσει, να ευημερήσει και να παράξει εισόδημα και πλούτο.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΡΑΓΙΑΔΕΣ

Ο απλός λαός έχει μάθει πως ζωή χωρίς ρουσφέτι δεν γίνεται. Του έχει γίνει βίωμα, το πιστεύει και το γυρεύει. Φυσικά παραδέχεται πως είναι λάθος, όταν όμως το ζητούν άλλοι. Όταν διενεργείται για τον ίδιο το δικαιολογεί ως κληροδότημα των προγόνων του.

Ναι, εδώ θέλω να καταλήξω στους προγόνους μας, που για χιλιάδες χρόνια ως ανελεύθεροι και υποταγμένοι έμαθαν να σκύβουν το κεφάλι και να παρακαλούν για το αυτονόητο. Κατάφεραν να εμπεδώσουν το ρουσφέτι ως επίτευγμα, κατάφεραν να το αναγάγουν ως πρώτιστη ανάγκη για την καλυτέρευση της ζωής του. Ενσωματώθηκε στο DNA του καθενός και υποβόηθησε τα μέγιστα στη χαλάρωση των αντιστάσεων. Πίστεψε ο πολίτης πως με τη δουλικότητα και το προσκύνημα επιτυγχάνει το στόχο του. Αυτό συνέβαινε παντοτινά, και μια λογική εξήγηση, είναι η καταπίεση και ο εξαναγκασμός που δέχονταν οι Ελληνικοί πληθυσμοί από τους αιώνιους κατακτητές της νήσου. Όμως τώρα, γιατί συμβαίνει αυτό; Δεν έχουμε κατακτητές να μας εξαναγκάζουν να τους προσκυνούμε. Αντί λοιπόν αυτούς, τώρα ο Έλληνας εκλιπαρεί το κάθε κόμμα και τον κάθε βουλευτή ή πολιτικάντη για ρουσφέτι. Για οποιοδήποτε ρουσφέτι. Για μια απλή θέση εργασίας, για ιατρική περίθαλψη, ακόμα και για έκδοση κυβερνητικών πιστοποιητικών.

Συνήθισε να ζητά ρουσφέτια και μετά να κατηγορεί την κοινωνία και τα κόμματα, για την αδικία που υπάρχει. Αρέσκεται να ρίχνει τις ευθύνες στους πολιτικούς και σε οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό του, χωρίς να παραδέχεται πως έμμεσα αυτός ευθύνεται που τους υποστηρίζει και τους αναδεικνύει στις θέσεις τους. Φτάνει να επιτύχει το συμφέρον του, και δεν ενδιαφέρεται αν το έχει αποκτήσει εις βάρος άλλων, χωρίς να νοιάζεται για την αδικία και τα αίσχη που συμβαίνουν στους διπλανούς του.

Είναι ραγιάς γιατί με ένα ξεροκόμματο που του προσφέρουν, δεν αντιδρά στις αδικίες γύρω του. Γιατί βλέπει τη χώρα του να πτωχεύει κυρίως ένεκα του ρουσφετιού, και ακόμα επιμένει να το αποζητά. Γιατί αποποιείται τις δικές του ευθύνες και τις ρίχνει στους πολιτικούς.

Είναι ραγιάς γιατί για το δικό του καλό, καταπατά κάθε έννοια δικαίου, αξιοκρατίας και ισονομίας έναντι των άλλων.

Οι διάφοροι κατακτητές βρήκαν ένα εύκολο τρόπο για να έχουν τους υπόδουλους Έλληνες υπάκουους. Τους έδιναν ψίχουλα δια του ρουσφετιού, έτσι που τους έκαναν να πιστεύουν ότι παραμένοντας ήσυχοι, είχαν «μέσον». Έτσι με τον καιρό εκπαίδευσαν τους πολίτες να είναι υπάκουοι και φρόνιμοι Ραγιάδες. Και έμαθαν οι ραγιάδες Έλληνες, με ένα ξεροκόμματο να αποδέχονται τη σκλαβιά και τη μιζέρια.

Το κύριο ερώτημα όμως ακόμα παραμένει. Πως ύστερα από 55 χρόνια ελευθερίας και δημοκρατίας, ισχύει το ίδιο; Πως ακόμα ο Κυπριακός λαός μετά τη μεγάλη οικονομική πτώχευση μένει σιωπηλός χωρίς αντίδραση; Πως ακόμα ψηφίζει τους ίδιους, αυτούς που ονομαστικά προκάλεσαν τόση μεγάλη καταστροφή;  

Η απάντηση είναι εύκολη. Όλα τα κόμματα, όλοι οι πολιτικοί, όλοι οι βουλευτές και οι ανώτεροι δημόσιοι υπάλληλοι που τους βοηθούν, καλά γνωρίζουν πόσο ευάλωτος είναι ο λαός στο ρουσφέτι, και πόσο εύκολα παρασύρεται με αυτό, ώστε με υποσχέσεις και ψίχουλα που τους δίνουν, τους έχουν ραγιάδες γονατισμένους να τους εκλιπαρούν, να τους υποστηρίζουν και να τους ψηφίζουν.

Δυστυχώς, αυτή είναι η μοίρα αυτού του λαού και το μέλλον του προδιαγεγραμμένο.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΧΛΩΡΑΚΙΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ

 ΚΑΠΕΤΑΝ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΟΥΚΑΣ ΚΟΥΤΑΛΙΑΝΟΣ (1905 - 1983)

Πλοίαρχος Ε.Ν., Γνωστός από την δράση του κατά τον  β΄ παγκόσμιο πόλεμο στην υπηρεσία "διαφυγών και δολιοφθορών της Εθνικής Αντίστασης". Ήρωας του εθνικοαπελευθερωτικού  αγώνα των Κυπρίων κατά των Άγγλων (1954-1959). Ιστορική παρέμεινε η απάντηση που έδωσε στο Αγγλικό δικαστήριο: "Ως Έλλην έπραξα το καθήκον μου. Είχα ιεράν υποχρέωσιν  να βοηθήσω τα αδέλφια μου της νήσου Κύπρου".    

Η μυστική επιτροπή αγώνα Αθηνών που οργάνωσε και  διεύθυνε τον αγώνα της ΕΟΚΑ, έστειλε τα καΐκια «Σειρήν» και «Άγιος Γεώργιος» φορτωμένα όπλα και πυρομαχικά με καπετάνιο τον Ευάγγελο Κουταλιανο στα παράλια της Χλώρακας για να χρησιμοποιηθούν για την έναρξη του μεγάλου αγώνα. Σε μια από τις αποστολές, ύστερα από προδοσία το καΐκι ‘Άγιος Γεώργιος» μαζί με το πλήρωμα του συνελήφθηκε από τους Άγγλους.

Την ομάδα των Κυπρίων αγωνιστών αποτελούσαν ο ομαδάρχης Κώστας Λεωνίδα αργότερα Παπακώστας, οι Χριστακης Εύζωνας, Κυριάκος Μαυρονικόλας, Νικόλας Μαυρονικόλας, Μιχαλάκης Παπαντωνίου, Νικόλας και Χριστόδουλος Πανταράς, και ο Σωκράτης Λοιζιδης οι οποίοι και αυτοί μαζί συνελήφθησαν.

Ο καπετάνιος Ευάγγελος Κουταλιανος από τη Σαλαμίνα Ελλάδος και οι συναγωνιστές του, γι αυτή τους τη δράση τιμούνται από φορείς και οργανώσεις της Κύπρου και της Ελλάδας.

Στη γενέτειρα του όμως Σαλαμίνα, κάθε χρόνο οι τοπικές αρχές οργανώνουν μεγάλη εκδήλωση για να τον τιμήσουν γι αυτή του τη δράση, καθώς και για τον αγώνα του εναντίον των Γερμανών στον Παγκόσμιο πόλεμο.

Συνήθως ένας εκ των επισήμων προσκεκλημένων ομιλητών στην εκδήλωση, είναι ο κοινοτάρχης Χλωρακας Κλεόβουλος Παπακώστας ο οποίος είναι υιός του Παπακώστα Λεωνίδα πρώτου ομαδάρχη της ΕΟΚΑ ο οποίος ανέπτυξε αξιόλογη δράση κατά την πρώτη οργάνωση του αγώνα σε συνεργασία με τον Ευάγγελο Κοντακιανό, μέχρι τη σύλληψη τους και τη φυλάκιση τους.