ΔΗΜΜΑ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

Η παραθαλάσσια περιοχή Δημμα είναι ένα μικρό λιμανάκι νότια της Χλώρακας, ένας απάνεμος κολπίσκος όπου οι παλιοί ψαράδες έδεναν τις βαρκες τους για  προστασία απο τις τρικυμίες. Η λέξη Δήμμα είναι από τη λέξη δένω. Ο ορισμός προήλθε από την ίδια τη λέξη, διότι κατά τις αρχές του 19ου αιώνα ο Πιστέντης Χ΄Χαραλάμπους, ένας ξακουστός ψαράς, είχε σκάψει μια τρύπα σε βράχο στην επιφάνεια του νερού, όπου εκεί έδενε την βάρκα του.

Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΣΤΟ ΔΗΜΜΑ (δημοσίευμα απο το βιβλίο ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΘΕΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΩΜΟΠΟΛΕΩΣ)

Τα κύρια χαρακτηριστικά των ακτών της Χλώρακας είναι κυρίως απότομες βραχώδεις ακτές και πανέμορφοι ορμίσκοι, καθώς και μικρές παραλίες στρωμένες από ξανθή άμμο που γιαλλίζει πεντακάθαρη στον καυτό ήλιο του καλοκαιριού, άμμο που με  το χειμώνα χάνεται μέσα στη θάλασσα από τις τρικυμίες, και κάθε που αλλάζει ο καιρός ξεπλυμένη ξεβράζεται και πάλιν πάνω στις πέτρινες ακρογιαλιές.
Θάλασσες με γαλαζοπράσινα νερά αλλού ρηχά κι αλλού βαθιά, που όταν μέσα στις ζεστές μέρες του καλοκαιριού ενώνουν το λαμπύρισμα τους με τη χρυσή άμμο, δημιουργούν σκηνικό απέραντου κάλλους, που με το πάφλασμα των κυμάτων σαν ήρεμη μουσική φωνάζουν και μαγεύουν τον περαστικό σαν τις σειρήνες του Οδυσσέα.
Το ΔΗΜΜΑ είναι μια θάλασσα μικρή στη Χλώρακα, ένας ορμίσκος μαγευτικός και ιδεώδης για έμπνευση και δημιουργία, ένα φυσικό πανέμορφο απάνεμο λιμανάκι κλεισμένο μέσα σε ρηχούς και άγριους βράχους που το γκρι του χρώματος τους σμίγει με το μπλε  του γιαλού, και δίνουν μια άγρια ομορφιά που ηρεμεί το νου και στρέφει τη σκέψη στο απαλό αεράκι που φέρνει διηγήσεις αλλόκοτες και αρχέγονες από τα βάθη των οριζόντων, από εκεί που γέρνει ο ουρανός και σμίγει με τη θάλασσα. Ιστορίες του Ποσειδώνα και του Οδυσσέα, του Μεγαλέξανδρου και της γοργόνας, κληρονομιά βαριά ασήκωτη, από τα βάθη των αιώνων.
Ένας ωραίος τόπος με μακρά ιστορία και ζηλευτό φυσικό περιβάλλον. Κύρταμα και αθάνατα λουλούδια σκεπάζουν τους βράχους, ενώ ανάμεσα τους ψηλά θάμνα-καζουλάρκα ηλικίας εκατοντάδων χρονών, στέκουν καμαρωτά και όμορφα ξεχωριστά από την άλλη πλάση, με τη θαλασσινή αρμύρα με μανία να τους κατακαίει τα φύλλα, αλλά αυτά πεισματικά να αντέχουν και να μην ξεραίνουν.
Ένας τόπος ολοχρονής χαϊδεμένος από τον γαρμπή και αγκαλιασμένος από το φως του ήλιου. Τα σπίτια γύρω ακουμπούν στη θάλασσα και το πράσινο στις αυλές τους μια αγκαλιά από λιόδεντρα και ροδοδάφνες. Δίπλα στη πέτρινη ακτή κάτω από την ξανθή άμμο με άγρια λάχανα γύρω του να βλαστούν, γλυκύ το νερό υπόγεια αναβλύζει και τρέχει και σμίγει με τη θάλασσα.
Και σ όλη τη παράκτια γη τη γεμάτη βράχια που μέσα στις σχισμές τους βλαστούν κυκλάμινα, οι αλκυονίδες στήνουν τις φωλιές τους και γεννούν κάθε Γεννάρη τα αυγά τους.
Από το χωριό πάνω ψηλά που ως σε μπαλκόνι κάθεται σε οροπέδιο, φαίνονται οι παραλίες  της Χλώρακας που απ όλες ξεχωρίζει σε ομορφιά το μικρό λιμανάκι στο ΔΗΜΜΑ, να δεσπόζει απ όλες τις άλλες. Γραφική και όμορφη με τις μικρές βάρκες των ψαράδων δεμένες όλες κι όλες τέσσερις, αφού είναι μικρό το λιμανάκι και άλλες δεν χωρεί.
Όμορφος ο τόπος και τα βράδυα, οπού το φως του φεγγαριού σμίγει με τα χαμηλά ηλεκτρικά φώτα του πεζόδρομου δίπλα στην παραλία, και το μάτι χάνεται στο χρώμα της νύχτας που σκεπάζει τη θάλασσα που άλλοτε φεγγοβολεί και άλλοτε μένει σκοτεινιασμένη.

ΒΡΕΞΗ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

Η Χλώρακα διαθέτει παραλίες επικίνδυνες και απόκρημνες με βαθιά νερά, αλλά και ήμερες με ήρεμα νερά σκεπασμένες με πεντακάθαρη ξανθη αμμο.

Η Βρέξη είναι παραθαλάσσια περιοχή, νότια και εκεί που τελειώνει η Χλωρακα. Εχει μια μικρη εκταση με αμμο, και στη μεση περιπου μια μικρη βραχωδη χερσονησο που παει αρκετα μέτρα μέσα στην θάλασσα.

 Στην άκρη αυτής της χερσονήσου υπάρχει μια τρύπα σαν σπηλιά, που την σκεπάζει το νερό. Όταν έχει τρικυμία και από τα κύματα που χτυπούν  στη σπηλιά συμπιέζεται ο αέρας που είναι μέσα, δημιουργείται ένας θόρυβος όπως το φφ, δηλαδή φουρφουριζει. Έτσι και ο βράχος αυτός ονομάστηκε το νησί του Φουρφουρη. Όταν συνέβαινε αυτό το φαινόμενο, αλλά ταυτόχρονα νότια της θάλασσας γέμιζε και κατέβαζε ο καιρός, τότε πάντα έβρεχε. Γι  αυτόν τον λόγο, πήρε η περιοχή την ονομασία 'Βρεξη". (Στους κυβερνητικούς χάρτες, "Φουρφουρης" δηλώνεται επίσης ως η ονομασία της ξέρας που βρίσκεται μέσα στη θάλασσα μερικές εκατοντάδες μέτρα απο την περιοχή Δήμμα).

Περι ντης ονομασίας Φουρφουρής, βρίσκουμε σε δημοσίευμα στο περιοδικό "Πάφος" έκδοσης 1942 από τον αρθρογράφο Χρ. Λίβα τα εξής: Άμα χτυπά το Φερφουριν για τρεις ώρες για τρεις ημέρες εσιει νερά. Η λέξη Φερφουριν είναι όνομα ενός άλλου νησιού που βρίσκεται προς την παραλια του χωριού Χλωρακας. Η λέξη χτυπά αναφέρεται στον υπόκωφο κρότο της θάλασσας που κάνει χτυπώντας προς τον Φερφουρίν. Η παρατήρηση αυτή γίνεται το φθινόπωρο προς το χειμώνα συνήθως νύχτα. Οι κάτοικοι της χαμηλής πιστεύουν ότι όταν αστράψει από τη διεύθυνση του νησιού εκείνου θάρθη βροχή, το πολύ σε τρεις μέρες. Η ορθότητα της παρατήρησης αυτής διαφαίνεται κι από την ακόλουθη. Άμα αστράφτει συχνά το Φερφουρίν, σε τρεις ώρες έχουμε νερά.  Άμα αστράφτει αργά σε τρεις ημέρες. Α ‘μμα αστράφτει αργά σε τρεις ημέρες. Α ‘μμα στράψει του Τσιύκκου αννίει ο τζιαιρός. Η φράσι του Τζιύκκου εδώ εννοείται η διεύθυνση προς τη βουνοκορφή της μονής Κύκκου.

Η θαλασσα της Βρέξης, παλια κατακλυζόταν από κόσμο από όλες τις γύρω περιοχές καθώς ήταν στην άκρη του χωριού, στα σύνορα με την πόλη της Πάφου. Δυστηχώς πριν αρκετά χρόνια η άμμος που σκέπαζε την περιοχή τραβήχτηκε από τη θάλασσα και άφησε το τοπίο φαλακρό και αποκρουστικό. Ήταν μια εκδίκηση της φύσης που προήρθε από την ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση των παράκτιων ακτών από τον άνθρωπο.

Φέτος όμως το καλοκαίρι, η φύση ίσως ημέρεψε και σκέπασε όλη την παραλία με ξανθή άμμο που έδωσαν στα ήρεμα διάφανα νερά γαλαζοπράσινο χρώμα, ενώ η χρυσαφένια άμμος έξω στην ακτή ενώθηκε με τα ήρεμα νερά του ποταμού της «Βρέξης» που ολοχρονίς τρέχουν ποτίζοντας τις πικροδάφνες πάνω στην παραλία.

Στη παραλία λοιπόν της Βρέξης δεν υπάρχουν ρεύματα, ενώ τα νερά της είναι ομαλά και ρηχά. Η άμμος πάει μέσα σε βάθος και οι κολυμβητές μπορούν κολυμπώντας ή περπατώντας, να φτάσουν στα βαθιά χωρίς κίνδυνο.

Απέχει λίγα μέτρα από τη κύρια παραλιακή αρτηρία της Πάφου που οδηγεί προς δυσμάς, και βρίσκεται σε ένα μικρό ορμίσκο. Το πράσινο της περιοχής, η άγρια ομορφιά, τα ολόλευκα βότσαλα και τα κρυστάλλινα νερά, είναι στοιχεία που συνηγορούν πως είναι τόπος μαγευτικός, όμορφος και ειδυλλιακός.

Είναι ένας σπουδαίος τόπος που αν ο επισκέπτης ξεχαστεί εκεί, θα απολαύσει ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα με την καλύτερη θέα ως ζωγραφιά να σχηματίζεται στο βάθος του ορίζοντα, με τον ήλιο να γέρνει πίσω από το όμορφο πλοίο που στέκει προσαραγμένο στις ξέρες του «Φουρφουρή» στη μέση του πελάγου της Χλώρακας.

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΚΑΡΑΒΟΥ

12. Και άγρίωσεν ή θάλασσα με κακαίς βοαίς,

ο ουρανός σκοτίστην άπό ταίς βρονταίς.

13. Κατάρτια τσακκιστήκαν απου ταίς αστραπαίς,

τότες είνε φόβοι, τρομάρες φοβεραίς,        

14. τρομάρες ασυνήθισταις εις ταίς άμαρτωλαίς,

που πάσιν κολασμέναις και άξωμολόγηταις

15. Πως ετσι τουν το πάχτιν στήν Πάφουν να πνιγούν,

ανάμεσα στον κόλπον της Καραμανιάς

16. καράβιν κινδυνεύει μέσ' τα  βαθιά νερά,

κλαίσιν και αναστενάζουν γυναίκες, πάς παιδιά,

το πώς θέν να γλυτώσουν έκείνην την βραδιά.

Τα άγρια κύματα της θάλασσας της Χλώρακας που για χιλιάδες χρόνια προσπαθούν να κατατρώουν τις πέτρινες ακτές της, εκείνη τη μέρα του 1800 και κάτι, θυμωμένα για την ανημποριά τους αυτή, έριξαν με βία το σιδερένιο πλοίο της γραμμής Κύπρου Ιεροσολύμων, πάνω στις ξέρες του Φερφουρή και το έκαμαν κομμάτια. Ήταν γεμάτο πλούσιους επιβάτες φορτωμένους με χρυσές λίρες, γι αυτό το είπαν χρυσοκάραβο

Από τον κόλπο της Μόρφου το επιβατικό πλοίο σαλπάρισε για τους Αγίους Τόπους. Σε μια εποχή Τουρκοκρατίας που ο Ελληνοκυπριακός πληθυσμός ζούσε εξαθλιωμένη ζωή από τη φτώχεια και την καταπίεση των κατακτητών, σχεδόν κανένας δεν είχε την πολυτέλεια για ταξίδια αναψυχής, εξόν των πλουσίων προεστών και μεγαλοαστών που είχαν την εύνοια των Οθωμανών.

Τα πλοία που ελλιμενίζονταν στα Κυπριακά λιμάνια, ήταν συνήθως φορτηγά που μετέφεραν προϊόντα αλλα και επιβάτες συνάμα. Όμως, ένα επιβατικό πλοίο της γραμμής του Χακή Αλεξανδρή, έκανε το δρομολόγιο Κύπρου Ιεροσολύμων μεταφέροντας προσκυνητές στους Αγίους τόπους, και καθώς με αυτό μόνο πλούσιοι ταξίδευαν, οι φτωχοί το ονόμαζαν χρυσοκάραβο.  Ήταν ένα γερό σκαρί από σίδερο, που όμως τα κύματα το έριξαν στις ξέρες του Φουρφουρή στη Χλώρακα, και το βούλιαξαν. 

Στη δεκαετία του 1800, φόρτωσε εχούμενους επιβάτες φορτωμένους με λίρες και χρυσαφικά, για ένα προσκηνηματικό ταξίδι στα Ιεροσόλυμα. Ανάμεσα τους ήταν και η Μαρουθκιά με το μικρό παιδί της τον Νικολάκη, σύζυγος του Χατζή Γεωργάκη Κορνέσιου του δραγουμάνου της Κύπρου ο οποίος δέσποζε στη ζωή του νησιού.

Ο Δραγουμάνος ήταν ένας αξιωματούχος Χριστιανός που είχε εξουσία και δύναμη, καθώς οι Τούρκοι συνήθιζαν να ορίζουν αντιπροσώπους εκ των κατακτηθέντων λαών. Εκλεγόταν από τους επισκόπους και ήταν επίτροπος του λαού με διοικητική και οικονομική εξουσία.

Σημαντικότερος των Κυπρίων δραγουμάνων ανεδείχθη ο Χατζηγεωργάκης Κορνέσιος. Ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα με επιρροή, και είχε ισχυρους φίλους στην Κ/Πόλη.

Εκτός από δραγομάνος, υπήρξε πλοιοκτήτης και μεγάλος γαιοκτήμονας, καθώς από τη θέση του απέκτησε πολλά χρήματα εκμεταλλευόμενος τους Χριστιανούς φορολογούμενους.

Ανάμεσα σ αυτές τις συγκυρίες, η Μαρουθκιά Παυλίδη, μαζί με άλλους πλούσιους επιβάτες, επιβιβάσθηκε στο πλοίο του Χακή Αλεξανδρή, για προσκύνημα στους Αγίους τόπους και για να παρακαλέσει τον Χριστό να γλυτώσει από τον κίνδυνο των Τούρκων τον της σύζυγο Δραγουμάνο Χατζή Γεωργακη Κορνέσιο και τον θείο της Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο.

Ο καιρός έδειχνε ότι πήγαινε να χαλάσει, όμως ο καπετάνιος δεν σκέφτηκε να αναβάλει τον πλούν του πλοίου, έτσι ξεκίνησαν ελπίζοντας να μην τους πιάσει μεγάλη τρικυμία και να τους δυσκολέψει.

Όταν όμως το πλοίο περνούσε από τον Ακάμα, ξέσπασε θαλασσοταραχή που συνέχεια δυνάμωνε, ενώ δυνατοί άνεμοι τους χτυπούσαν κάνοντας την πορεία του πλοίου πολύ δύσκολη και επικίνδυνη.

Φόβος άρχισε να ζώνει τους επιβάτες, που όσο δυνάμωνε η τρικυμία, ο φόβος γινόταν τρόμος που φώλιαζε στην καρδιά τους και τους γέμιζε αγωνία. Όλοι μαζί οι επιβάτες και το πλήρωμα, κατατρομαγμένοι πλέον παρακαλούσαν τον Χριστόν και την Παναγία να τους γλυτώσει.

Κατάφερε να προχωρήσει και να παρακάμψει τη χερσόνησο του Ακάμα. Όμως, περνώντας στα ανοιχτά της Χλώρακας, τα κύματα τους παρέσυραν έξω στη στερια και τους έριξαν πάνω στις ξέρες του Φουρφουρή, ένα νησί ίσα με την επιφάνεια της θάλασσας στην περιοχή Δήμμα. Το πλοίο τσακίστηκε πάνω τους και βούλιαξε. Πολλοί επιβάτες πνίγηκαν μέσα στις καμπίνες τους, ενώ άλλους τους άρπαξαν τα δυνατά ρεύματα και τα άγρια κύματα και τους βούλιαξαν στα βαθιά νερά και τους επνιξαν, ή με ορμή άλλους τους τσάκισε τα κορμιά πάνω στις ξέρες και τους σκότωσε.

Δεν έμεινε κανένας ζωντανός, ούτε κανένας μπορεσε να κολυμπήσει να βγει στην στεριά που ήταν πολύ κοντά από το ναυάγιο.

Οι ξέρες του Φουρφουρη έχουν απόσταση από τη στεριά λίγες εκατοντάδες μέτρα, και η αμέσως κοντινότερη ακτή, είναι ο  κόλπος της Βρεξης, ένας μικρός όρμος στρωμένος με άμμο και περικλυσμένος από μεγάλους βράχους. Μετά από μεγάλες τρικυμίες όταν η θάλασσα ξεβράζει διάφορα αντικείμενα και ξύλα από ναυάγια, τα ρεύματα και οι άνεμοι, συνήθως τα σπρώχνουν και τα βγάζουν στην αμμουδιά του κόλπου αυτού.

Οι κάτοικοι της Χλώρακας μετά από κάθε τρικυμία επισκέπτονταν και έψαχναν τις παραλίες και τις χάστρες ανάμεσα στους βράχους, και ότι τα ρεύματα και οι άνεμοι ξέβραζαν, τα μάζευαν και τα μετέφερναν στα σπίτια τους.

Μόλις μαθεύτηκαν τα κακά μαντάτα για το ναυάγιο του Χρυσοκαραβου, οι κάτοικοι της Χλωρακας καθώς και των γειτονικών περιοχών, έτρεξαν με αγωνία κάτω στην παραλία.

Σε όλη την ακτή υπήρχαν ξεβρασμένα πτώματα πνιγμένων και άλλα αντικείμενα του βουλιαγμένου πλοίου, αλλά κυρίως στον ορμίσκο της Βρεξης, είχαν ξεβραστεί τα περισσότερα πτώματα δημιουργώντας ένα απερίγραπτο θέαμα που συγκλόνισε όσους το αντίκρισαν.

Οι Τούρκικες διοικητικές αρχές απεμάκρυναν τον κόσμο και απέκλεισαν την περιοχή. Περιμάζεψαν τα πτώματα και μάζεψαν ότι άλλο πολύτιμο ξεβράστηκε.

Ύστερα που τελείωσαν την μακάβρια αποστολή τους και αποχώρησαν, οι κάτοικοι έψαξαν και αυτοί με τη σειρά τους και μάζεψαν ότι απέμεινε, ξύλα, βαρέλια, σχοινιά ή ότι άλλο βρήκαν.

Αφού παρήλθαν λιγες μέρες, και η ζωή επανήρθε τον καθημερινό της ρυθμό, δυο αδέρφια από τη Χλώρακα πρόγονοι της οικογένειας Πενταράς, σε μια συνηθισμένη επίσκεψη τους στη θάλασσα ψάχνοντας να βρουν σανίδες, βρήκαν ένα πτώμα ενός πνιγμένου που δεν είχε περιμαζευτεί. Ήταν σε μια βαθιά χάστρα σφηνωμένος, μισοσκεπασμένος από το νερό και τα φύκια, ίσα που φαινόταν.

Ήταν πρησμένος και τουμπανιασμένος, και στη μέση είχε ζωσμένη μια ζώνη. Σκέφτηκαν αμέσως ότι η ζώνη ίσως να περιείχε χρυσά νομίσματα, αφού ήταν γνωστό το πλοίο ως το χρυσοκάραβο των πλουσίων.

Ο ένας με δυσκολία και πολλή προσπάθεια κατεβηκε στη σχισμή των βράχων. Έσκυψε να λύσει και να πάρει την ζώνη, αλλά μετακινώντας το πεθαμένο κορμί, ακούστηκε ένας απαίσιος ρόγχος να βγαίνει από τον πνιγμένο και η βρώμικη μυρωδιά της σήψης του πτώματος που βγήκε από το στόμα του και τον έλουσε, τον έκανε να αναριγίσει και να φοβηθεί. Κυριεύτηκε από μεγάλο τρόμο, και από τη σιχαμάρα που του προκάλεσε η μπόχα της νεκραϊλας, σάλεψε το λογικό. Αρρώστησε βαριά και έπεσε στο κρεβάτι. Κανένας γιατρός δεν μπόρεσε να τον γιατρέψει, ούτε ξορκιστής να τον ξεματιάσει. Σε λίγες μέρες πέθανε. Ο αδελφός του πήρε τις λίρες, τις έκρυψε, και δεν τις ξόδεψε, γιατί τις θεώρησε καταραμένες. Λέγεται ότι έβγαλε μια τρύπα στον τοίχο του σπιτιού και τις έκτισε μέσα.

Από τότες έμειναν κρυμμένες και άφαντες για πολύ καιρό, ώσπου μετά πάροδο πολλών δεκαετιών, κάποιος που αγόρασε το σπίτι, ξαφνικά εγινε πλούσιος στα καλά καθούμενα. Λέγεται ότι ίσως βρήκε την κρυψώνα.

ΜΕΡΣΗΝΟΥΘΚΙΑ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

Τα παλαιότερα χρόνια πριν η γη στερέψει από τρεξιμιά νερά, η περιοχή ήταν βλαστημένη ολόκληρη από μυρσίνια, και από την απέραντη αυτή βλάστηση, πήρε το όνομα η περιοχή.
Ένα παραμύθι λέει πώς, μια φορά ήταν τρεις αδερφές, που μια μέρα θέλησαν να μάθουν ποια από τις τρεις ήταν η ομορφοτερη. Κι όταν κοντοζύγωνε να βασιλέψει ο ήλιος, στάθηκαν και οι τρεις στη σειρά και είπαν στον ήλιο:

– Ήλιε μου, ποια από τις τρεις μας είναι η καλύτερη;

Και ο ήλιος είπε:

– Και η μια καλή κι η άλλη καλή, μα η τρίτη η μικρότερη είναι ακόμη καλύτερη.

Σαν το άκουσαν αυτό οι μεγαλύτερες αδερφές γύρισαν στο σπίτι στεναχωρεμενες. Την άλλη μέρα οι δυο οι μεγαλύτερες έβαλαν τα καλά τους, στολίστηκαν και την καημένη τη μικρή, που την έλεγαν Μυρσίνη, την έντυσαν με τα χειρότερα και πιο λερωμένα ρούχα και πήγαν πάλι να ρωτήσουν τον ήλιο:

– Ήλιε μου, ποια από τις τρεις μας είναι η καλύτερη;

Και ο ήλιος είπε πάλι:

– Και η μια καλή κι η άλλη καλή, μα η τρίτη η μικρότερη είναι ακόμη καλύτερη.

Έτσι λοιπόν, και η ακτή στα Μερσυνούθκια στη Χλώρακα αν και μικρούλα παραλία, εντούτοις είναι πολύ όμορφη που όπως το παραμύθι δεν υστερεί από τις άλλες όμορφες ακρογιαλιές.

Είναι μια όμορφη παραλία νοτιοδυτικά της Χλώρακας, που με ησυχία ή τρικυμία, το κολύμπι στη θάλασσα είναι απολαυστικό, χωρίς ο λουόμενος να διατρέχει κίνδυνο από θαλάσσια ρεύματα. Μια ήσυχη παραλία με λίγους επισκέπτες, καθώς ο δρόμος που οδηγεί εκεί απέχει μακριά, ένεκα που οι επιχειρηματίες ανάπτυξης γης, ετσιθελικά για ίδιον όφελος, έχουν κλείσει τις προσβάσεις.

ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΛΟΥΣΙΜΟ ΣΚΥΛΩΝ

Σε καθορισμένες και μόνο παραλίες θα μπορούν να λούζουν τα ζώα συντροφιάς οι ιδιοκτήτες τους σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του ΚΟΤ, οι οποίες καθορίστηκαν με βάση τις πρόνοιες του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, ως περιοχές για λούσιμο σκύλων.

Ο ΚΟΤ καλεί το κοινό κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στις εν λόγω παραλίες, όπως φροντίζει για την ασφάλεια των συνανθρώπων του και των σκύλων, καθώς και για τη διασφάλιση των συνθηκών υγιεινής, καθαριότητας και σεβασμού προς το περιβάλλον.

Στη Πάφο οι επιτρεπόμενες παραλίες για σκύλους είναι,

Η παραλία βορειοδυτικά του αεροδρομίου Πάφου, στις εκβολές του ποταμού Έζουσα, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβούλιου Αχέλειας, της Επαρχίας Πάφου.

Η παραλία στην περιοχή Πιτίλη, ανατολικά της εκβολής του ποταμού Πλατάνια, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Νέου Χωρίου, της Επαρχίας Πάφου.

Σε καθορισμένες και μόνο παραλίες θα μπορούν να λούζουν τα ζώα συντροφιάς οι ιδιοκτήτες τους σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του ΚΟΤ, οι οποίες καθορίστηκαν με βάση τις πρόνοιες του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, ως περιοχές για λούσιμο σκύλων.

 Ο ΚΟΤ καλεί το κοινό κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στις εν λόγω παραλίες, όπως φροντίζει για την ασφάλεια των συνανθρώπων του και των σκύλων, καθώς και για τη διασφάλιση των συνθηκών υγιεινής, καθαριότητας και σεβασμού προς το περιβάλλον.

Οι παραλίες για σκύλους αφορούν τις εξής περιοχές:

1. Η παραλία στην τοποθεσία Στερατζιά, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Κάτω Πύργου, της Επαρχίας Λευκωσίας.

2. Η παραλία στην τοποθεσία Κασιάνες (Spyros Beach) νότια του αεροδρομίου Λάρνακας, εντός των δημοτικών ορίων Λάρνακας, της Επαρχίας Λάρνακας.

3. Η παραλία βορειοδυτικά του αεροδρομίου Πάφου, στις εκβολές του ποταμού Έζουσα, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβούλιου Αχέλειας, της Επαρχίας Πάφου.

4. Η παραλία στην περιοχή Πιτίλη, ανατολικά της εκβολής του ποταμού Πλατάνια, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Νέου Χωρίου, της Επαρχίας Πάφου.

5. Η παραλία στην τοποθεσία Καραβόπετρα, νοτιοανατολικά της μονάδας επεξεργασίας λυμάτων του Σ.Α.Λ.Α., εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβούλιου Μοναγρουλλίου, της Επαρχίας Λεμεσού.

6. Η παραλία στην τοποθεσία Πρόλιμνος, δυτικά του Πισσουρίου, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβούλιου Πισσουρίου, της Επαρχίας Λεμεσού.

ΣΥΡΜΑΤΟΜΠΛΕΓΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

Στη Κύπρο με όλα τα δεινά ένεκα της κακής οικονομίας που έχει φορτωθεί στους ώμους του ο καταπονημένος λαός, επί πλέον στο σβέρκο του έχουν καθίσει και ορισμένοι ασυνείδητοι επιχειρηματίες που με αψυχολόγητες πράξεις προκαλούν τη ψυχολογία τους. 

Σε περιοχή της Χλώρακας προκλητικά και αχρείαστα, επιχειρηματίας έχει τοποθετήσει  συρματοπλέγματα σε δική του περιουσία μεν, προκαλώντας όμως τα αισθήματα των πολιτών, αφού με αυτό τον τρόπο έχει αποκόψει μια ολόκληρη παραλία από τους κατοίκους της κοινότητας

Με πρόσχημα την κατασκευή εργοταξίου, απομόνωσε ένα μεγάλο κομμάτι της θάλασσας το οποίον οι πολίτες ελεύθερα για εκατοντάδες χρόνια απολάμβαναν και χαίρονταν.

Συγκεκριμένα στΙς περιοχές ΠΗΛΟΣ, ΔΗΜΜΑ, και ΡΟΔΑΦΙΝΙΑ, ο ίδιος επιχειρηματίας ανάπτυξης γης (ο Λεπτός), έχει τοποθετήσει συρματοπλέγματα αποκόπτοντας εξ ολοκλήρου τη θάλασσα. Μπορεί να τα έχει τοποθετήσει στα δικά του σύνορα ίσως εξασφαλίζοντας άδεια,αλλά μια παράνομη άδεια, καθώς ολοι γνωρίζουμε πως ο νόμος απαγορεύει αυστηρά την παρεμπόδιση της όδευσης προς τη θάλασσα η οποία αποτελεί κοινωνικό αγαθό.
Επίσης συρματομλέγματα έχουν τοποθετήσει για εκατοντάδες μέτρα οι επιχηρήσεις Τσόκκος, υπό τις ευλογίες του παλιού Κοινοτικού συμβουλίου, το οποίον διαχρονικά απέδειξε πως έγνοια πρώτη είχε την εξυπηρέτιση των διαφόρων κεφαλαιοκρατών πάντα εις βάρος των απλών πολιτών, δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα, που όσο και να προσπαθεί τώρα ο νέος κοινοτάρχης με το σημερινό κοινοτικό Συμβούλιο, δέν δύνανται να επαναφέρουν την τάξη. 

Ο ΟΡΦΕΑΣ ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΟΡΦΕΑ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ, ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ

Μετά τη μεγάλη επιτυχία της μουσικής παράστασης της περασμένης Τετάρτης στο χώρο, η διεύθυνση της μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ σε συνεργασία με την καταξιωμένη καλλιτέχνιδα Μιρέλλα Στάικου, ανακοινώνει πώς θα δοθούν ακόμα ορισμένες παραστάσεις τις προσεχείς Τετάρτες, όπου στη κάθε μια ξεχωριστά, θα φιλοξενείται και ένας αξιόλογος καλλιτέχνης. Αυτή την Τετάρτη 10 Αυγούστου, φιλοξενούμενος της Μιρέλλας Στάικου θα είναι ο Ορφέας Παύλου.

Ο Ορφέας Παύλου είναι ένας νέος Κύπριος καλλιτέχνης ο οποίος ήρθε για να μείνει σύμφωνα με τη γνώμη των ειδικών, και ο οποίος τελικά μένει, και καταπλήσσει το κοινό.

Στο σύνδεσμο που ακολουθεί, μπορείτε να ακούσετε την εξαιρετική του φωνή σε ένα από τα τραγούδια της προσωπικής του δισκογραφίας:

https://www.youtube.com/watch?v=5gdhl6PbKW8

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΝΤΕΧΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΟΡΦΕΑ

https://www.youtube.com/watch?v=1WXgEd72jG0

Με εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκε μουσική βραδιά έντεχνης Ελληνικής μουσικής στην μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ στη Χλώρακα με τους τραγουδιστές Μιρέλλα Στάικου και Γιώργο Κόγια, την παρελθούσα Τετάρτη.

Σε μια κατάμεστη από θαμώνες αίθουσα, οι εξαίρετοι καλλιτέχνες έδωσαν πραγματικά μια σπουδαία παράσταση έντεχνης καθώς και λαϊκής μουσικής. Για δύο και πλέον ώρες με ότι καλύτερο ποιοτικό τραγούδι η μουσική πλανιόταν στην αίθουσα με τους θαμώνες εκστατικά να απολαμβάνουν, ενώ το πρόγραμμα κορυφώθηκε μετά τα μεσάνυκτα με ότι καλύτερο παλιό και μοντέρνο λαϊκό τραγούδι κυκλοφορεί στην Ελληνική δισκογραφία. Οι πελάτες τραγούδησαν και χόρεψαν, ενώ κατά τις πρωινές ώρες έδωσαν πραγματική παράσταση ζεϊμπέκικου στους ήχους των καλύτερων τραγουδιών του Μητροπάνου και του Μπιθικώτση.

Ήταν πραγματικά μια όμορφη μουσική βραδιά που άφησε όλους ευχαριστημένους.

ΒΡΑΔΙΑ ΕΝΤΕΧΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 3/8/2016 ΣΤΗΝ ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ ΣΤΗ ΧΛΏΡΑΚΑ, ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ ΜΙΡΕΛΛΑ ΣΤΑΪΚΟΥ ΚΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΓΙΑΣ

Ο Ορφέας ο Θεός της μουσικής, μετά από μια μεγάλη περιπλάνιση, κατέληξε στην μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ στη Χλώρακα, και εδώ και πολλά χρόνια παραμένει εντος του χώρου, τραγουδώντας για όλους εμάς και εσάς τραγούδια θλιμμένα μα και μελωδικά ωραία.

Κομπιναδόροι εξαπάτησαν Κινέζους επενδυτές στην Χλώρακα

Κινέζους επενδυτές στην Πάφο φέρονται να εξαπάτησαν μεσάζοντες επενδυτών  οι οποίοι με ψευδείς παραστάσεις τους πούλησαν οικόπεδο που ανήκει σε πρόσωπο, χωρίς όμως αυτό να είχε ιδέα.

Σύμφωνα με τα όσα κατήγγειλαν στην αστυνομία οι Κινέζοι, οι δύο ύποπτοι τους πούλησαν το τεμάχιο στη Χλώρακα έναντι του ποσού των 260 χιλιάδων ευρώ τα οποία στη συνέχεια οικειοποιήθηκαν αφού ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου δεν ήταν ενήμερος.

Όπως ανέφεραν στην καταγγελία τους οι Κινέζοι, τα συγκεκριμένα πρόσωπα αφού «τσέπωσαν» τα χρήματα, δεν προχώρησαν στην μεταβίβαση του τεμαχίου.

Μετά την καταγγελία η αστυνομία άρχισε τις έρευνες και τις ανακρίσεις ενώ μέχρι στιγμής δεν εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης.  

ΠΗΓΗ: SigmaLive

ΑΚΡΙΤΑΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ 2016

ΠΗΓΗ: SigmaLive

Με όνειρα 6αδας ξεκινάει ο Ακρίτας Χλώρακας

Απαλλαγμένος από τα χρέη του παρελθόντος, με νέο προπονητή τον Μάριο Νεοφύτου και ένα κράμα έμπειρων αλλά και νεαρών ποδοσφαιριστών, ο νεοφώτιστος Ακρίτας Χλώρακας ξεκινάει τα Δευτέρα (01/8) και επίσημα προετοιμασία, ενόψει του πρωταθλήματος Β’ Κατηγορίας.

«Με βάση τον προϋπολογισμό μας θα μπορούσαμε να πούμε ότι στόχος είναι η άνετη παραμονή στην κατηγορία. Όμως, καθώς είμαστε αξιόπιστη ομάδα που πληρώνει στην ώρα της, έχουμε κάνει πολύ καλές μεταγραφές, εντός των οικονομικών μας πλαισίων, έτσι πιστεύω ότι μπορούμε να κτυπήσουμε την πόρτα της 6αδας», εξηγεί ο πρόεδρος Σωφρόνης Σωφρονίου.

Η παρούσα 12μελής διοίκηση ανέλαβε στις αρχές του 2014 και αφού πέτυχε να σώσει την ομάδα από τη διαβάθμιση, τις δύο επόμενες χρονιές συνδύασε συνετή οικονομική πολιτική και αποπληρωμένη των χρεών, με αγωνιστικές επιτυχίες, όπως το Κύπελλο Γ’ – Δ’ Κατηγορίας το 2015 και το Πρωτάθλημα Γ’ Κατηγορίας το 2016.

Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Χλώρακας. Έχουν ήδη κυκλοφορήσει τα εισιτήρια διαρκείας που κοστίζουν 50 ευρώ. Περισσότερες πληροφορίες στη σελίδα της ομάδας στο Facebook.

Από το περσινό ρόστερ διατηρήθηκαν επτά ποδοσφαιριστές, ενώ άλλοι τέσσερις προωθήθηκαν από τα τμήματα υποδομής της ομάδας, όπου υπάρχει συνεργασία με τη Σχολή Ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού Πειραιώς στην Κύπρο. Έως τώρα έγιναν εννιά μεταγραφές, με πιο πρόσφατη αυτή του Γιώργου Σιέλη, ο οποίος είναι γνωστός από τη θητεία του στην Πάφο.

Αποκτήθηκαν επίσης από την Πάφο ο Αγιβί (29, επιθετικός), από τον Άρη ο Ιερείδης (21, αριστερός μπακ), από την Καρμιώτισσα ο Χατζησπύρου (29, μέσος), από την ΑΕΖ ο Ελλαδίτης Ταξιάρχης Θανέλας (25, πλάγιος επιθετικός), ο πολύπειρος Λοΐζος Κακογιάννης (35, αμυντικός), ο Νίκος Σάββας (29, αμυντικός), ο Γιώργος Νεοφύτου (23, επιθετικός) και ο Ραφαήλ Κούρτελλος (19, αμυντικός). Αναμένεται επιπλέον ενίσχυση με τερματοφύλακα και αμυντικό χαφ.

Οι προπονήσεις έχουν ξεκινήσει ήδη ενώ έγιναν και εργομετρικά. Μαζί με τον Μάριο Νεοφύτου στο τεχνικό τιμ είναι οι Γιαννάκης Παχταλιάς (βοηθός), Κύπρος Παπαδημήτρης (γυμναστής) και Νίκος Ευθυβούλου (φυσιοθεραπευτής).

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΥ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Μετά από καταγγελία μου στην επίτροπο Διοικήσεως πως τις παραλίες της Χλώρακας επιχειρηματίες γης έχουν κλείσει σχεδόν όλες της προσβάσεις, και αφού αυτή σε μια απόφαση της καταπέλτης καλούσε τον υπουργό εσωτερικών να παρέμβει και να αποκαταστήσει την τάξη, αλλά που αυτός δυστυχώς αγρόν ηγόρασε, αποτάθηκα στο βουλευτή των Οικολόγων Χαράλαμπο Θεοπέμπτου, και ζήτησα τη δική του παρέμβαση. Ο άνθρωπος μονομιάς ανταποκρίθηκε, και ενέγραψε το θέμα στη Βουλή. Σήμερα ήρθαν από τη Λευκωσία αντιπρόσωποι του, για να διαπιστώσουν και να φωτογραφίσουν επί  τόπου τις παρανομίες. Ζήτησαν από εμένα να τους ενημερώσω και να τους ξεναγήσω.

Μέσα στη βράση του μεσημεριούλοιπόν,  που ο ήλιος έκαιγε πέτρες, για αρκετή ώρα περιδιαβήκαμε τις παραλίες και είδαν επί τόπου τις καταστροφές, και την άναρχη επέμβαση επί των ακτών. Έμειναν τόσο έκπληκτοι με όσα είδαν, που διερωτήθηκαν ποιος τους δίνει κάλυψη, αλλά περισσότερο διερωτήθηκαν πως οι κάτοικοι ανέχονται τόσο εξόφθαλμες ασχημίες επί των παραλιών, και πώς μπορούν να σιωπούν. 

Εγώ ως είχα υποχρέωση, τους εξήγησα πως δυστυχώς οι απλοί πολίτες ως ραγιάδες από πάππον προς πάππον, αυτό έμαθαν να κάνουν, και πως η μόνη αντίδραση τους είναι οι εκ του ασφαλούς φωνασκίες στα καφενεία.

Τους εξήγησα ακόμη πώς τυχεροί οι πολίτες σε κοινότητες  που τους λαχαίνει να έχουν προοδευτικούς και εμπνευσμένους αρχηγούς, γιατί οι κοινωνίες  που προοδεύουν ανά τον κόσμο, είναι μόνο σε όσες λαχαίνει ένας άξιος ηγέτης, καθώς δυστυχώς ο Θεός έτσι έκαμε τον κόσμο να άγεται και να μήν  αντιδρά.

Ήταν μια κουραστική μέρα γιατί ο ήλιος έκαιγε, μια βρύση με νερό δεν βρήκαμε πουθενά να δροσιστούμε, και όσο να διανύσουμε τα έξι χιλιόμετρα ακτογραμμής της Χλώρακας, και να καταγράψουν οι αντιπρόσωποι του καλού βουλευτή  τα όσα παράνομα συμβαίνουν, χρειάστηκαν πολλές ώρες σε σημείο που δεν αντέξαμε όλη τη διαδρομή, και αναγκαστήκαμε να κάνουμε στάση για ξεκούραση στο ξενοδοχείο ΑΚΤΗ των συγχωριανών μου  Σπύρου και Άντρου, οι οποίοι με ευχαρίστηση μας περιποιήθηκαν, μας κέρασαν καφέδες και νερό, ακόμα μας κάλεσαν για μεσημεριανό, πράγμα όμως που οι ξένοι αρνήθηκαν, καθώς είχαν πολλή εργασία να διεκπεραιώσουν την υπόλοιπη μέρα. 

ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΧΛΩΡΑΚΙΩΤΕΣ, ΣΗΜΕΡΑ

Η επίτροπος Διοικήσεως κατόπιν καταγγελίας μας για την επέμβαση στις παραλίες από κάποιους επιχειρηματίες, αποφάνθηκε πως οι αρχές θα πρέπει να μεριμνήσουν για την αποκατάσταση της τάξης. Παρ’ όλο που πέρασαν δυο χρόνια, κανείς επίσημος φορέας δεν ανταποκρίθηκε στην απόφαση της.

Σήμερα 28/7/2016, επισκέπτεται τη Χλώρακα αντιπρόσωπος του βουλευτή Χαραλάμπου Θεοπέμπτου για να συλλέξει πληροφορίες περί των παρανομιών, για να τεθεί το θέμα στη βουλή προς συζήτηση.

Καλούνται λοιπόν, όσοι γνωρίζουν ή έχουν άποψη περί των γεγονότων, ή αν θέλουν να μεταφέρουν την αντίδραση τους και το παράπονο τους, να επικοινωνήσουν μαζί μας.

ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ:

Του επιτέθηκαν με ρόπαλο, τον έριξαν στο έδαφος και του άρπαξαν τσαντάκι με €30,000

Υπόθεση ληστείας διερευνά το Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Πάφου, ύστερα από καταγγελία που έγινε από 58χρονο κάτοικο Πάφου ,ιδιοκτήτη καταστήματος γουναρικών .

Σύμφωνα με την Αστυνομία ο 58χρονος ανέφερε ότι, λίγο μετά τα μεσάνυχτα σήμερα, ενώ βρισκόταν στον υπόγειο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου διαμένει και κατευθυνόταν προς τις σκάλες που οδηγούν στο διαμέρισμά του στην Χλώρακα , δέχθηκε επίθεση από δύο πρόσωπα.

Συγκεκριμένα, οι δράστες φέρονται να τον κτύπησαν στο χέρι με ρόπαλο και αφού τον έριξαν στο έδαφος του απέσπασαν το τσαντάκι που κρατούσε, το οποίο περιείχε το χρηματικό ποσό των €30,000 περίπου, που αποτελούσε εισπράξεις των τελευταίων τριών βδομάδων, του καταστήματος στο οποίο εργάζεται.

Ο 58χρονος επισκέφθηκε το Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου όπου διαπιστώθηκε ότι έφερε θλαστικό τραύμα στο χέρι και του έγινε συρραφή.

Οι δράστες περιγράφονται ως λεπτής σωματικής διάπλασης, ύψους 1,80-1,85μ περίπου και ο πρώτος φορούσε καπελάκι τύπου τζόκεϊ σκούρου χρώματος, είχε καλυμμένο το πρόσωπό του με μαντήλι και είχε στην κατοχή του ξύλινο ρόπαλο μήκους 50 εκατοστών περίπου. Και οι δύο φορούσαν ρούχα σκούρου χρώματος και φέρονται να είναι ηλικίας 20-25 χρόνων.

Τη σκηνή επισκέφτηκαν μέλη του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Πάφου όπου συνέλεξαν διάφορα τεκμήρια με σκοπό τον εντοπισμό των δραστών ενώ οι εξετάσεις συνεχίζονται.

ΠΗΓΗ: PAFOSPRESS

ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΥΓΕΙΗΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΥΠΟ ΤΟΥΣ ΓΛΥΚΥΟΥΣ ΗΧΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑ ΑΡΤΕΜΗ

Σήμερα Σαββάτο 11/Μαιου,

αποφάσισα να ευφρανθώ υγειηνές γεύσεις που δεν περιέχουν νάτριο το οποίον βλάπτει σοβαρά τα έντερα και το στομάχι. Έβαλα την μαείρισσα στη φωτιά και στον ατμό της μαγείρεψα πατάτες και αγκινάρες. Έκοψα επίσης ένα πολύ ώριμο αβοκάντο μαζί με λάδι ελιάς και μηλόξιδο, και υπό τη συνοδεία ούζου Πλωμαρίου και Κυπριακές μουσικές διασκευασμένες και τραγουδημένες από τον σπουδαίο συνθέτη-τραγουδοποιό Ανδρέα Αρτέμη, απόλαυσα γλυκείες γεύσεις και γλυκύτερες Κυπριακές μελωδίες.

Στην υγεια σας λοιπόν

1/1/201 - ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΑΠΑΓΟΗΤΕΥΣΗ

Είναι μεγάλη η απογοήτευση όταν διαπιστώνεις το αντίθετο σε ότι είδες, εντυπωσιάστηκες, επικρότησες  και θαύμασες. Όταν με μια πρώτη ματιά βλέπεις κάποιον που έχει φινέτσα και αέρα ένεκα της περπατησιάς, της κομψότητας του ντυσίματος και της συνολικής εμφάνισης και σου προκαλεί το ενδιαφέρον, η απογοήτευση της τελικής διαπίστωσης περί του όλου συνόλου, προκαλεί έντονα αρνητικά συναισθήματα  τα οποία θα ήσαν ολιγότερο αρνητικά εάν το όλο θέαμα της πραγματικής  παρατήρησης  γινόταν εξ αρχής.

Είχα βγει με παρέα στην ταβέρνα του Τυρίμου για να κατευοδώσουμε τον παλιό χρόνο. Ο κόσμος πάρα πολλής, εγώ καθόμουν στο τραπέζι και παρατηρούσα τις διάφορες παρέες που περνούσαν μπροστά μου. Όλοι καλοντυμένοι με κομψά ρούχα, καλοχτενισμένες ς και έντονα βαμμένες οι ντάμες ως απαιτεί η μόδα. Πολλές όμορφες πέρασαν, αλλά πολλή εντύπωση εμφανισιακά, μου προκάλεσε ένα νεαρό ζευγάρι πιασμένοι χέρι χέρι. Έδειχναν αγαπημένοι και ήσαν πολύ όμορφα ντυμένοι. Ο νεαρός είχε ένα ασημί σκουλαρίκι στο ένα αυτί, διακριτικό σε μέγεθος που του πήγαινε χωρίς να του χαλά τη σοβαροφάνεια.

Και οι δυο όμορφοι, αλλά η κοπέλα καταπληχτικά όμορφη. Η κόμη της καλοχτενισμένη και το ύφος του προσώπου προκλητικά ενδιαφέρον. Προχώρησαν προς ένα μεγάλο τραπέζι με πολλούς άλλους θαμώνες. Αφού με κάποιους χαιρετήθηκαν και με κάποιους ασπάστηκαν, κάθισαν μαζί .

Ως εδώ όλα καλά. Μετά βγάζουν τα κινητά τους τηλέφωνα και γέρνοντας από μια μεριά, αφοσιώθηκαν επί μακρόν σε αυτά. Σκέφτηκα πως είναι του καιρού μόδα, πώς μπορούσα να τους κατακρίνω αφού σχεδόν όλοι οι άνθρωποι κάνουν το ίδιο;

Λέω από μέσα μου πάλι, ως εδώ καλά. Ύστερα όμως, η απογοήτευση με κυρίευσε, αφού την ώρα του φαγητού, είδα την κοπέλα να σκύβει στο πιάτο και να τρώει με τα τέσσερα που λέει ο λόγος. Έδειχνε να πεινούσε πολύ, ή να βιαζόταν να τελειώσει ώστε να ξαναγυρίσει στο κινητό της και στο Facebook. Σημασία κακή είχε η άσχημη εικόνα που εξέπεμπε καθώς έτρωγε σαν γουρούνα, χωρίς καθόλου να νοιάζεται πώς έδειχνε και καθόλου ίσως να μην καταλάβαινε πως έπρεπε να τρώει μέν όπως την ευχαριστούσε, αλλά οπωσδήποτε μέσα σε όρια ευπρέπειας.

Ήταν μια αόριστη απογοήτευση που μου κίνησε το ενδιαφέρον, ώστε να την καταγράψω προς γνώσιν όσων έχουν ίδιο ελάττωμα.

18/8/2017 - ΜΑΤΙΑΣΜΑ

Πέρασα μια ευχάριστη μέρα, όλη μέρα, με λίγη αλλά καλή παρέα. Φάγαμε, ήπιαμε, σεργιανήσαμε, εκδράμαμε σε κοντινές αποστάσεις, απολαύσαμε δροσερό αγέρα σε κήπους πράσινους πάνω από τη θάλασσα.

Και επέστρεψα σπίτι πλήρως ικανοποιημένος. Βραδάκι πλέον, έκαμα το μπάνιο μου και αποφάσισα να πάω να πιω ένα καφέ. Όμως καθώς κάθισα στο καφενείο και πριν παραγγειλω, ένιωσα διαφορετικά. Το κεφάλι μου ζαλίστηκε, η αναπνοή μου έγινε γρήγορη και δεν με αρκούσε, με έπιασε ναυτία, ένιωθα να μην έχω ισορροπία, μια αδυναμία με κυρίευσε, και το χειρότερο, τα μάτια μου έκλειναν και ένιωθα μιαν υπνηλία να με κυριεύει.

Χωρίς να παρήγγειλω καφέ, καβαλίκεψα το μηχανάκι μου και σαν υπνωτισμένος επέστρεψα σπίτι. με κόπο ανέβηκα τα σκαλιά και ξάπλωσα στο κρεβάτι. Κοιμήθηκα βαθιά σαν πεθαμένος και ξύπνησα ύστερα από δώδεκα ώρες, -ο ύπνος μου είναι περίπου πέντε, έξι ώρες-.

Ευτυχώς με τον ξύπνιο μου ένιωσα καλά όπως πριν, αλλά πλέον μια ανησυχία έχω στον νου, ότι κάποιο κακό μάτι με έχει βάλει στόχο. Γι αυτό άνοιξα το κομπιούτερ μου και κάθισα να μελετήσω πώς να αποφεύγω το μάτιασμα, αλλά κυριότερα μήπως καταλάβω ποιος με ματιάζει ώστε να τον αποφεύγω…

4/8/2017, ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ; 

Κατά καιρούς με πιάνει μια νοσταλγία για μια περιδιάβαση σε τόπους της Κύπρου, και παίρνω το αμάξι μου κι’ όπου με βγάλει. Εχτές, μπήκα στη ROVER μου και κίνησα από τη Χλώρακα κατά Αγίου Νεοφύτου μεριά.

Αφού προσκύνησα και προσευχήθηκα να μου συγχωρεθούν οι αμαρτίες μου, αν έχω, συνέχισα με τη σκέψη να πάω στα μέρη του αρχαίου  Άδωνη εκεί που ό όμορφος αγαπητικός της Αφροδίτης λουζόταν, εκεί όπου ο Διγενής Ακρίτας έκτισε αυλάκι και οδήγησε το νερό στα χωράφια της Ρήγαινας στη Χλώρακα και στα Παλιόκαστρα.

Το τοπίο ήταν μουντό και ξερό σε όλη τη διαδρομή, ο δρόμος χωματένιος, χαλασμένος και επικίνδυνος, ενώ η σκόνη που σήκωνε το αμάξι ενώ κυλούσε με αργή ταχύτητα θόλωνε την ατμόσφαιρα. Η διαδρομή ήταν μεγάλη και κακοτράχαλη. Ο δρόμος στενός και επικίνδυνος. Με πολλή προσοχή όμως, έφτασα στον προορισμό μου και με μεγάλο ενδιαφέρον θαύμασα το αξιοθέατο και η ευχαρίστηση της ανταμοιβής της σκληρής οδήγησης μου, αναπλήρωσε την ταλαιπωρία μου. Το θέαμα ωραιότατο, ένας λιλιπούτειος παράδεισος με νερά κρεμαστά να τρέχουν σε μια μικρή λιμνούλα και πλήθος ανθρώπων να κολυμπούν μέσα.

Ήταν ένας μικρός καταρράκτης που έπεφτε από μερικό ύψος, μια λιμνούλα, λίγα δένδρα ένα μικρούλικο αλσύλιο, και ένα πέτρινο ξερό τοπίο όλα κι όλα,  που προκαλούσαν όμως περισσό ενδιαφέρον σε αμέτρητους τουρίστες που κατέκλυζαν τον τόπο. Ήταν ένας τόπος ιδιοκτησίας του λαϊκού ποιητή της Πάφου που με πολλή όρεξη και μεράκι, κατάφερε να κινήσει το ενδιαφέρον όλων των τουριστών παρακινώντας να επισκέπτονται το χώρο. Με πολλή διαφήμιση και φαντασία, κατάφερε το ακατόρθωτο, οδήγησε τούς χιλιάδες τουρίστες να θέλουν να επισκέπτονται το χώρο.

Και λέω εγώ τώρα ο καημένος πολίτης κάτοικος της Κοινότητας της Χλώρακας, και σκέπτομαι και παραμιλώ μοναχός μου,

γιατί στο χωριό μου που διαθέτει 12 ξενοδοχεία και μέχρι 10000 τουρίστες ημερησίως κανένας δεν περπατά λίγες εκατοντάδες μέτρα να επισκεφτεί το χωριό; Μήπως δεν διαθέτουμε αξιοθέατα εκθέματα;

Και την απάντηση μου δεν θέλω να την κρατήσω μοναχός μου, θέλω να την κοινοποιήσω στις εφημερίδες, στον κόσμο, στους προεστούς και στις αρχές της κοινότητας μου:

Έχουμε στη αρχαία εκκλησία της Παναγίας της Χρυσελεούσας, την Αγιογραφία του Χριστού, την μοναδική σε ολόκληρη την οικουμένη, που βαφτίζεται στον Ιορδάνη εντελώς γυμνός, με Αδαμιαία περιβολή. Μέσα στο ιερό της εκκλησιάς ζωγραφισμένη στον τοίχο, η μοναδική τοιχογραφία που όλοι θα επιθυμούσαν να ιδούν, πιστοί και άπιστοι Χριστιανοί. Ένα αρχαίο μοναδικό άξιο θέας, που με τις άλλες τοιχογραφίες εντός του ιερού του ναού, αξίζει να δει ο καθένας και που σίγουρα όσοι το γνωρίζουν σπεύδουν να αποθαυμάσουν.

Πρέπει λοιπόν, πάραυτα οι Κοινοτικές αρχές να διαφημίσουν το γεγονός, να το κοινοποιήσουν, να το γνωρίσουν όλοι, και είμαι σίγουρος πως η μικρή πλατεία της μικρής εκκλησιάς της Χρυσοελούσας θα κατακλυστεί από ουρές τουριστών για να προσκυνήσουν τον Χριστό γυμνό.  

6/5/2017 - Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΗΣ ΑΛΙΚΗΣ 

Μετά από καιρό, το μικρό μου μηχανάκι με οδήγησε στη θάλασσα της Αλυκής. Πάρκαρα και περπάτησα ως την ακτογραμμή. Η θάλασσα τελείως ησυχασμένη, όμως τίποτα το όμορφο δεν είχε να δείξει. Τα νερά περικλεισμένα μέσα στους τεχνητούς πέτρινους βραχίονες ήσαν θολά σε ένα άρρωστο κίτρινο χτώμα, και ο ξέβαθος βυθός έμοιαζε φαλακρό τοπίο, χωρίς ένα βλαστημένο φύκι, χωρίς ένα μικροσκοπικό ψάρι μέσα να πλέει.

Η θάλασσα της Αλυκής στη Χλώρακα, έμοιαζε πεθαμένο τοπίο. Η άμμος στα ακρογιάλια κουβαλητός, βιομηχανοποιημένος και κατασκευασμένος από σπασμένες πέτρες.

Η θάλασσα της Αλυκής δεν έμοιαζε όπως παλιά όταν ο βυθός ήταν σπαρμένος με τεράστια χρυσοπράσινα φύκια που απαλά κυμάτιζαν από τα ρέματα, και τα ψάρια όλων των ειδών ανάμεσα τους έπλεαν, ενώ οι πεταλίνες και οι κοχλιοί βύζαναν πάνω στα βράχια. Η άμμος που ξεβραζόταν σε τόνους και σκέπαζε τα ακρογιάλια χάθηκε, έμεινε έξω από το βραχίονα που κάποιοι άνθρωποι έφτιαξαν για να λούζονται σε ήρεμα νερά.

Η θάλασσα της Αλυκής ξεράθηκε από χλωρίδα και η πανίδα χάθηκε. Τα απόβλητα που για χρόνια ρίχνονταν μέσα της, κατέστρεψαν ανεπανόρθωτα ότι μέσα στους αιώνες η φύση είχε δημιουργήσει.

Μετά από αγώνες τα απόβλητα σταμάτησαν να ρίχνονται μέσα στη θάλασσα, αλλά το κακό είχε πλέον συντελεστεί.

Στο βωμό του οικονομικού συμφέροντος, κάποια ανθρώπινα χέρια κατέστρεψαν ακόμα ένα όμορφο τοπίο της φύσης.

28/11/17 - ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΩ

Τα γενέθλια είναι ένα φαινόμενο κατά το οποίο οι άνθρωποι γιορτάζουμε χαρούμενοι, και κάθε φορά τις ευχές φίλων και γνωστών που μας συνοδεύουν, με ευχαρίστηση τις δεχόμαστε και ικανοποιημένοι σκεφτόμαστε πως γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που μας έχουν στην καρδιά τους με αγάπη. Παρακολουθούμε χαρούμενοι κάποιοι να μας συλλογίζονται, και στεναχωρημένοι κάποιοι να αδιαφορούν ή να μας ξεχνούν.
Και βάζουμε τα γιορτινά μας έτοιμοι με χαρά να αισθανθούμε τα συχαρίκια.
Πάνε τα χρόνια, και κάθε φορά φορτωνόμαστε ακόμα ένα γενέθλιο χρόνο. Η ζωή περνά εύκολα και τα χρόνια συσσωρεύονται στην πλάτη μας. Χωρίς να το καταλάβουμε μεγαλώνουμε, ενηλικιωνόμαστε. Και όσο μεγαλώνουμε, αρχίζουμε με τον καιρό με στενάχωρες σκέψεις να καταλαβαίνουμε πως όσο μεγαλώνουμε, τόσο γερνάμε και μας φεύγει η ζωή και μας λιγοστεύει ο χρόνος. Και όσο γερνάμε σταματά να μας κυριεύει η επιθυμία των γενεθλίων μας, γιατι μας θυμίζουν την μεγάλη ηλικία μας.
Και παθαίνουμε κρίση ηλικίας, και μαραζώνουμε όσο μας λιγοστεύει η ζωή καθώς ο χρόνος αμείλικτα μας προσπερνά.

Τα γενέθλια είναι ένα φαινόμενο κατά το οποίο οι άνθρωποι γιορτάζουμε χαρούμενοι, αλλά μετά την πρώτη ηλικία σιγά με τον καιρό στενοχωριώμαστε, καθώς αγαπώντας τη νεότη, αυτή μας φεύγει και δεν επιστρέφει.
Και με ανάμεικτα αισθήματα και αδημονία περιμένουμε τις ευχές των αγαπημένων, καθώς όμως επίσης για όσους σαν εμένα αρκετά έχουμε μεγαλώσει, μας θλίβει μια σκέψη πως τόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός από την ημέρα εκείνη την πρώτη των γενεθλίων μας.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 20/10/2016

Σήμερα ξύπνησα κάπως αργά με ένα φοβερό πονοκέφαλο, καθώς εψές κατανάλωσα μεγάλες ποσότητες αλκοόλ. Μετά από καιρό που είχα να βγω, με μια φίλη πήγαμε μια βόλτα για ένα ποτάκι σε ένα μπαράκι  κάποιου φίλου. 

Σπάνια πίνω πολύ γιατί δεν αντέχω το πολύ πιοτό, αλλά  εψές εκεί στο μπαρ, συνάντησα μια φίλη που αγαπώ πολύ και με την οποία είχαμε παρεξήγηση εδώ και μέρες. Χωρίς να λύσουμε την παρεξήγηση, μιλήσαμε και ξανά αγαπηθήκαμε, και ένιωσα μια αγαλλίαση στην καρδιά, και καθώς ευχαριστήθηκα πολύ την έξοδο μου, ήπιαμε μαζί πολλά ποτά ώστε ξέφυγα του ελέγχου μου, με αποτέλεσμα να ζαλιστώ  περισσότερο από το κανονικό, αλλά σήμερα με ένα φοβερό πονοκέφαλο, λέω στον εαυτό μου χαλάλι, άξιζε τον κόπο.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 28/9/2016

Σήμερα πρωί με τη δροσιά, καβαλίκεψα τη μηχανή μου και πήγα να ψωνίσω στη φρουταρια του Τσιακκαριάν, καθώς σήμερα Τετάρτη όπως και κάθε Τετάρτη, ανοίγω το μαγαζί τον ΟΡΦΕΑ, που λειτουργεί ως πιάνο μπαρ και Live club.

Εκεί συνάντησα κάποιους χωριανούς που όλα τα γνωρίζουν, και έμαθα πως πλήθος πολιτών της Χλώρακας, ενδιαφέρονται να κατέλθουν ως υποψήφιοι στις προσεχείς Κοινοτικές εκλογές, και πως όλοι πήραν σβάρνα τα κόμματα ζητώντας υποστήριξη.

Σκέφτηκα από τη μια πως είναι καλό να ενδιαφέρονται πολλοί για να προσφέρουν στην Κοινότητα, αλλά από την άλλη ακούοντας ονόματα και αριθμούς, έφριξεν η σκέψη μου και διερωτήθηκα τι θέλω εγώ ανάμεσα σε τόσους πολλούς. Περίπου 100 και βάλε, έδειξαν την όρεξη τους να προσφέρουν και να συνεισφέρουν στη δύσμοιρη κοινότητα της Χλώρακας που τόσα χρόνια αν και κεφαλοχώρι έμεινε στάσιμη και ιδίαν τάξη. Οι περισσότεροι λοιπόν, άμυαλοι και αδαείς, περιμένουν με αδημονία ποιους θα επιλέξουν τα κόμματα, ώστε να κουλιάσουν όσοι θα είναι οι εκλεχτοί.

Και εγώ ο καημένος διερωτώμαι τι δουλειά έχω ανάμεσα σε αυτούς, και τι ψάχνω μέσα στις στάχτες, εφ όσον στα αποκαΐδια που θα μείνουν θα είναι μόνο πίκρες και αναστεναγμοί για τους περισσότερους; Τι ψάχνω να προσφέρω σε μια Κοινότητα που όταν τους κάλεσα να συμπαραταχτουν μαζί μου να φωνάξουν για τα σκατά που ρίχνουν στις θάλασσες της Χλώρακας κανείς δεν ανταποκρίθηκε ούτε αντέδρασε; Που όταν ανάγκασα τους ξενοδόχους να παύσουν να παρανομούν, αυτοί για εκφοβισμό με σέρνουν στα δικαστήρια και από πάνω βλέποντας την μιζέρια της απραξίας των πολιτών, άρχισαν πάλι τα ίδια;

Σκέφτομαι λοιπόν μετά μεγάλης συλλογής, πως καλύτερα ίσως είναι να κάτσω στα βραστά μου, και να ασχοληθώ μόνο με τον εαυτό μου, καθώς καλά γνωρίζω πως χαΐρι από ραγιάδες πολίτες δεν θα γνωρίσω, γιατί καλά γνωρίζω, πώς η πλειονότης των κατοίκων θα υπακούσει κομματικά, ή συγγενικά, ή σε όσους τους  τάξουν ρουσφέτι.

Είδωμεν λοιπόν…

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 6/09/2014

Σήμερα ενωρίς το απόγευμα ενώ καθόμουν και παρακολουθούσα τηλεόραση, ένιωσα πώς βαρέθηκα να ακούω τις ίδιες ειδήσεις κάθε μέρα. Έτσι έκλεισα τη συσκευή, έβαλα ένα πλατύγυρο καπέλο και σαν καουμπόης καβάλησα τη μηχανή μου και οδήγησα στην ακτή. Αποφάσισα να πάω στη θάλασσα του Κοτσιά, να δω αν άνθισαν τα κρίνα του γιαλού, όμως όπως διαπίστωσα, ίσως ένεκα του πολύ ζεστού φετινού καλοκαιριού, δεν είχαν ακόμη όρεξη να ξεπετάξουν τα άνθη τους μέσα στην τόση αφόρητη κάψα του καιρού.

Η άμμος ξανθή και πεντακάθαρη σκέπαζε όλη την ακρογιαλιά, ενώ η θάλασσα λίγο μαυρισμένη από τη συννεφιά του ουρανού, σαν να είχε φωνή με καλούσε να βουτήξω μέσα της για να δροσιστώ. Φυσικά τα ήρεμα νερά και ο φλοίσβος των κυμάτων με μάγεψαν πραγματικά, οπότε έβγαλα τα ρούχα μου και βούτηξα στα ξέβαθα νερά.

Ύστερα περπάτησα ως την άκρη του κολπίσκου, όπου στο τέρμα μέσα στους ψηλούς βράχους ήταν μια σπηλιά που εκεί παίζαμε μικρά παιδιά. Μπήκα μέσα και οι αναμνήσεις μου έτρεξαν πίσω μακριά, πριν τόσες δεκαετίες. Όμως αυτό που με χαρά διαπίστωσα, στα μεγάλα βράχια που περιέκλειαν τη μικρή θάλασσα, πλήθος πεταλλίνων βύζαναν στους βράχους, σημάδι πως η θάλασσα καθάρισε και πάλιν, καθώς πριν κάποια χρόνια τα γύρω ξενοδοχεία έριχναν μέσα τα απόβλητα ύδατα με αποτέλεσμα κάθε μορφής πανίδα είχε εξαφανιστεί. Αυτό μου θύμισε τη θάλασσα της Αλικής, όπου σ αυτήν, το ξενοδοχείο της περιοχής  συνέχιζε ακόμη να ρίχνει τα απόβλητα, και γι αυτό είχα αρθρογραφήσει στην εφημερίδα μου πριν μια εβδομάδα. Θυμήθηκα λοιπόν, πως από το τμήμα περιβάλλοντος μου είχαν αναφέρει πως διαβάζοντας το άρθρο μου, έσπευσαν επί τόπου και αφού εξέδωσαν εξώδικο για την παρανομία, με διαβεβαίωσαν πως θα παρακολουθούν από κοντά ώστε να μην ξαναγίνει ότι πρίν.

Στο γυρισμό μου λοιπόν πέρασα από εκεί, όπου με χαρά διαπίστωσα ότι ο τόπος ήταν στεγνός, σημάδι πως οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου συμμορφώθηκαν και έπαψαν έως τώρα τουλάχιστον, να ρυπαίνουν τη θάλασσα.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, Σάββατο 27/08/2014

Σήμερα είμαι στεναχωρημένος, γιατί αναγκάστηκα να αρθρογραφήσω σκληρά εναντίον του Κοινοτάρχη ο οποίος είναι ξάδελφος μου και του είχα πολλή εκτίμηση. Όμως αυτός κατά ένα παράδοξο τρόπο τον τελευταίο καιρό χωρίς λόγο κι αφορμή, εκ της θέσεως του, κυνηγά ασύστολα προσπαθώντας να καταστρέψει, την κόρη μου η οποία είναι ενοικιάστρια Κοινοτικού υποστατικού, και παρ όλο που τον παρακάλεσα να σταματήσει, αυτός με περισσότερη μανία συνεχίζει ένα κατήφορο τρέλας και εκδίκησης που στο τέλος με μαθηματική ακρίβεια θα καταστρέψει τον ίδιο. Σε ένα πείσμα και αμόκ που τον έχει κυριεύσει, ίσως επειδή είναι σε μια τυπική αντιπαράθεση με κοινοτικό Σύμβουλο ο οποίος είναι σύζυγος της κόρης μου, της δημιουργεί προβλήματα και την απειλεί ότι θα της κόψει το ρεύμα, και θα την εκδιώξει με μόνη αιτία ένα μηνιάτικο καθυστερημένο, το όποιο φυσικά μετά τις απειλές έχει εξοφλήσει.

Γνωρίζοντας τον άνθρωπο μια ζωή, πίστευα πως ήταν αγαθός στη ψυχή και στη σκέψη, αλλά έκπληκτος σήμερα γνωρίζω έναν κακό άνθρωπο, εκδικητικό που ίσως κάποιες δυσκολίες της ζωής τον έχουν μεταμορφώσει και τον έχουν κάμει να μισά και να τιμωρά τον κόσμο.

Είμαι λοιπόν και γω αναγκασμένος σαν άνθρωπος που φέρω φήμη ως δίκαιος, να πράξω το καθήκον μου κατά σειράν προτεραιότητας, να προστατεύσω την κόρη μου, και να κυνηγήσω με την αρθρογραφία μου και άλλως πως, αυτόν που την κυνηγά.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, Δευτέρα 22/8/2014

Σήμερα ημέρα Δευτέρα. Έλπιζα πώς θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον από την χθεσινή. Εχτές ήταν μια Κυριακή όπως όλες οι αργίες, μια σχόλη που μου έσπαγε τα νεύρα καθώς τα καταστήματα όλα κλειστά, οι δρόμοι άδειοι και ο κόσμος φευγάτος ή εσώκλειστος δόξαζε το θεό, και εγώ μοναχός δεν είχα τι να κάμω.

Κάθισα στον υπολογιστή μου λοιπόν, και άρχισα να γράφω. Ασχολήθηκα με ένα μυθιστόρημα περί θανάτου που άρχισα παλιά αλλά το είχα σταματήσε. Το ξεκίνησα και πάλιν λοιπόν, καθώς στο φατσοβιβλίο διάβασα την ανάρτηση μιας ετοιμοθάνατης φίλης από μακριά, της Κατερίνας, που έχοντας καρκίνο και που το τέλος της πλησίαζε, αντίκριζε τον επερχόμενο θάνατο της με γενναιότητα και καρτερία. Μια γυναίκα πολύ μορφωμένη και έξυπνη, -μια συγγραφέας που που διάβασα πέντε από τα βιβλία της-, λίγο πριν το θάνατο συνέχιζε να γράφει. Με ένα γενναίο τρόπο χωρίς να προκαλεί λύπηση, παρά μόνο ανυπέρβλητο θαυμασμό. Ήθελα να της γράψω λίγα λόγια παρηγοριάς και συμπάθειας, αλλά σκέφτηκα πως δεν θα το ήθελε, πως ίσως έγραφε μόνο για να φανερώσει τις σκέψεις της λίγο πριν το θάνατο της, θέλοντας έτσι οι άνθρωποι να εννοήσουν και να δεχτούν το θάνατο ο οποίος είναι αναπόφευκτος στον καθένα μας, και να μην τον φοβόμαστε.

Και εγώ φιλοσοφώντας, σκέφτομαι πώς έτσι θέλω να αντικρύσω κάποια μέρα τον δικό μου θάνατο όταν θα έρθει η ώρα, αλλά πιστεύω πως δεν θα έχω τόσο κουράγιο όπως την θαυμαστή μου Φίλη την Κατερίνα Θεοφίλη.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 20/8/2016, ημέρα Σάββατο

Πέρασαν δυο μέρες που έχω μια στενοχώρια και δεν μου περνά. Ενάντια στα αισθήματα μου ενεργώντας, αλλά με τη λογική συμβαδίζοντας πλήρως, πήρα κάποιες αποφάσεις και ορθολογιστικά ενεργώντας, έθεσα εις πράξην. Το αποτέλεσμα ήταν το αναμενόμενο, δηλαδή το σωστό, αλλά η πίκρα και η στενοχώρια εντός μου δεν υποχωρούν καθώς πίκρανα κάποιον που αγαπώ, αλλά έτσι έπρεπε να γίνει και έτσι έκαμα, πληγώνοντας ίσως περισσότερο τον εαυτό μου παρά το αγαπημένο πρόσωπο.

Τώρα ύστερα από δύο μέρες η λογική μου λέει πως καλά έπραξα, η καρδιά μου όμως λέει άλλα. Αλλά εγώ σκληρός στις αποφάσεις μου μια ολόκληρη ζωή, έτσι και τώρα επιμένω λυπημένος μέν, έχοντας δέ ισχυρή τη γνώμη, πως έπραξα το σωστό. Ο χρόνος που θα περάσει δεν θα το δείξει, ελπίζω μόνο να απαλύνει λίγο την θλίψη και την στεναχώρια.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 20/8/2016, ημέρα Σάββατο

Μετά από πάρα πολλές ώρες και μέρες έγκλειστος εντός οικίας υπό της δροσιάς του κλιματιστικού ένεκα της αφόρητης ζέστης του καλοκαιριού, και αφού ο εγκέφαλος μου μάγκωσε καθώς και το κορμί μου πιάστηκε, καβαλίκεψα τη μηχανή μου και όδευσα προς θάλασσα μεριά. Η μέρα ήταν δροσερότερη παρά οι προηγούμενες, και σκέφτηκα πως θα περνούσα ευχάριστα σε μια ακρογιαλιά. Σκέφτηκα λοιπόν, πως θα επισκεπτόμουν τη θάλασσα της Βρέξης που ήταν στη τέλειωση του χωριού, μακριά από ξενοδοχεία, και σίγουρα πιο καθαρή.

Η παραλία της «Βρέξης», παλιότερα κατακλυζόταν από κόσμο, αλλά δυστυχώς πριν ορισμένα χρόνια η άμμος που σκέπαζε την περιοχή τραβήχτηκε από τη θάλασσα και την άφησε μια θάλασσα επικίνδυνη με τη παραλία γεμάτη πέτρες και κατράδες. Ήταν μια εκδίκηση της φύσης που προήρθε από την ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση των παράκτιων ακτών από τον άνθρωπο. Σήμερα όμως, τη βρήκα αλλαγμένη, μια παραλία σκεπασμένη με πεντακάθαρη ξανθή άμμο και ήρεμα διάφανα νερά σε γαλαζοπράσινο χρώμα, ενώ η χρυσαφένια αμμουδιά στην ακτή έσμιγε με τα ήρεμα νερά του ποταμού της «Βρέξης» που ολοχρονίς τρέχει και ποτίζει την άγρια χλωρίδα που είναι γύρω βλαστημένη.
Η παραλία της «Βρέξης από τώρα και πλέον, είναι αμμώδης. Δεν υπάρχουν ρεύματα, ενώ τα νερά της είναι ομαλά και ρηχά. Η άμμος πάει μέσα σε βάθος όπως και παλαιότερα, και οι κολυμβητές μπορούν κολυμπώντας ή περπατώντας, να φτάσουν στα βαθιά χωρίς κίνδυνο.
Πάρκαρα τη μηχανή και κατέβηκα έτοιμος να βουτήξω στα γαλανά νερά. Κοίταξα ένα γύρω να δω αν ήμουν μόνος. Και είδα κάποιον με δυο σκυλιά, τρεχτοί να τρέχουν προς τη θάλασσα. Τα σκυλιά όρμησαν στα νερά, και χαρούμενα άρχισαν να πλατσουρίζουν. Σκέφτηκα να έκανα μια παρατήρηση στον ιδιοκτήτη, αλλά ξανασκέφτηκα πως ήταν αργά πλέον να βουτήξω αφού ήδη τα συμπαθή ζώα ήσαν μέσα στο νερό. Έτσι χωρίς να πω τίποτα, καβαλίκεψα τη μηχανή μου για να πάω σε άλλη θάλασσα.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 29/7/2016, ημέρα Παρασκευή

Μετά από καταγγελία μου στην επίτροπο Διοικήσεως πως τις παραλίες της Χλώρακας επιχειρηματίες γης έχουν κλείσει σχεδόν όλες της προσβάσεις, και αφού αυτή σε μια απόφαση της καταπέλτης καλούσε τον υπουργό εσωτερικών να παρέμβει και να αποκαταστήσει την τάξη, αλλά που αυτός δυστυχώς αγρόν ηγόρασε, αποτάθηκα στο βουλευτή των Οικολόγων Χαράλαμπο Θεοπέμπτου, και ζήτησα τη δική του παρέμβαση. Ο άνθρωπος μονομιάς ανταποκρίθηκε, και ενέγραψε το θέμα στη Βουλή. Σήμερα ήρθαν από τη Λευκωσία αντιπρόσωποι του, για να διαπιστώσουν και να φωτογραφίσουν επί  τόπου τις παρανομίες. Ζήτησαν από εμένα να τους ενημερώσω και να τους ξεναγήσω.

Μέσα στη βράση του μεσημεριούλοιπόν,  που ο ήλιος έκαιγε πέτρες, για αρκετή ώρα περιδιαβήκαμε τις παραλίες και είδαν επί τόπου τις καταστροφές, και την άναρχη επέμβαση επί των ακτών. Έμειναν τόσο έκπληκτοι με όσα είδαν, που διερωτήθηκαν ποιος τους δίνει κάλυψη, αλλά περισσότερο διερωτήθηκαν πως οι κάτοικοι ανέχονται τόσο εξόφθαλμες ασχημίες επί των παραλιών, και πώς μπορούν να σιωπούν. 

Εγώ ως είχα υποχρέωση, τους εξήγησα πως δυστυχώς οι απλοί πολίτες ως ραγιάδες από πάππον προς πάππον, αυτό έμαθαν να κάνουν, και πως η μόνη αντίδραση τους είναι οι εκ του ασφαλούς φωνασκίες στα καφενεία.

Τους εξήγησα ακόμη πώς τυχεροί οι πολίτες σε κοινότητες  που τους λαχαίνει να έχουν προοδευτικούς και εμπνευσμένους αρχηγούς, γιατί οι κοινωνίες  που προοδεύουν ανά τον κόσμο, είναι μόνο σε όσες λαχαίνει ένας άξιος ηγέτης, καθώς δυστυχώς ο Θεός έτσι έκαμε τον κόσμο να άγεται και να μήν  αντιδρά.

Ήταν μια κουραστική μέρα γιατί ο ήλιος έκαιγε, μια βρύση με νερό δεν βρήκαμε πουθενά να δροσιστούμε, και όσο να διανύσουμε τα έξι χιλιόμετρα ακτογραμμής της Χλώρακας, και να καταγράψουν οι αντιπρόσωποι του καλού βουλευτή  τα όσα παράνομα συμβαίνουν, χρειάστηκαν πολλές ώρες σε σημείο που δεν αντέξαμε όλη τη διαδρομή, και αναγκαστήκαμε να κάνουμε στάση για ξεκούραση στο ξενοδοχείο ΑΚΤΗ των συγχωριανών μου  Σπύρου και Άντρου, οι οποίοι με ευχαρίστηση μας περιποιήθηκαν, μας κέρασαν καφέδες και νερό, ακόμα μας κάλεσαν για μεσημεριανό, πράγμα όμως που οι ξένοι αρνήθηκαν, καθώς είχαν πολλή εργασία να διεκπεραιώσουν την υπόλοιπη μέρα.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 28/7/2016, ημέρα Πέμπτη

Η βία και η κακία στους πιο πολλούς είναι έμφυτη ως αποτέλεσμα κληρονομικότητας, αλλά και γιατί είναι διάχυτη στο DNA τους σε άλλους φανερά, και σε άλλους κρυφά. Πολλοί με χαιρεκακία έκδηλα έχουν την κακία στη συμπεριφορά τους, και λιγότεροι έχουν τη βία. Όμως δυστυχώς, ο άνθρωπος είναι φτιαγμένο ζώο, και όπως  τα άγρια ζώα της φύσης έχουν αιμοβόρα ένστικτα για τη συντήρηση τους απλά και χωρίς συνείδηση, δυστυχώς οι άνθρωποι τα ξεπερνούν στη βία. Βλέπουμε σε πολέμους να σφάζονται και να σκοτώνονται, βλέπουμε κάποιους όταν συναθροίζονται να γίνονται αγέλες και να θέλουν να καταστρέφουν, να γίνονται όχλος και όσο μεγαλύτερος, τόσο και καταστροφικότερος.

Τα γράφω όλα αυτά, καθώς σήμερα ανακάλυψα στο διαδίχτυο μια ταινία σινεμά με πρωταγωνιστή τον σκληρό της οθόνης Τζέϊσον Στάθαμ που δεν είχα δει προηγουμένως, και την παρακολούθησα με ενδιαφέρον. Ήταν μια ταινία δράσης που την ευχαριστήθηκα ένεκα της καλής ηθοποιίας των πρωταγωνιστών, αλλά δυστυχώς με κακά μηνύματα για πολλούς αφελείς,  που θα παρασύρονταν εύκολα στη βία και στην ανομία, καθώς παρουσίαζε τους κακούς ως καλούς κακούς, με αισθήματα και συνείδηση. Ήταν μια ταινία με πληρωμένους δολοφόνους που σκότωναν ακόμα και δικούς τους ανθρώπους, όταντο  απαιτούσε ο κώδικας τιμής –άκουσον άκουσον- του επαγγέλματος.

Και κάθισα και σκέφτηκα, πώς οι άνθρωποι ακόμα και οι καλοί, να μην γίνονται κακοί, όταν οι βιομηχανίες του χρήματος τους παρουσιάζουν ως πρότυπα γκάγκστερ και δολοφόνους;  Πώς όλοι όσοι έχουν καταληστέψει τον τόπο, δηλαδή τραπεζίτες και  πολιτικοί να μην το κάνουν, αφού οι κακοί αμείβονται και οι καλοί υποφέρουν, αφού ο νόμος εξαγοράζεται ή και εκβιάζεται;

Ατό ήταν περίπου το νόημα της ταινίας, και είναι έργο που τον έχουν παρακολουθήσει μυριάδες, καθώς ο πρωταγωνιστής είναι από τους καλύτερους σκληρούς ηθοποιούς του Χόλυγουντ.  

Ύστερα προσπαθούν οι καλοί γονείς, να διδάξουν τα παιδιά τους να είναι καλοί άνθρωποι, πόσοι όμως θα τα καταφέρουν όταν η αδηφάγα κοινωνία διδάσκει το αντίθετο;   

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 27 Ιουλίου, ημέρα Τετάρτη

Οι θάλασσες τις τελευταλίες δεκαετίες έχουν γίνει αγνώριστες. Έχουν καταντήσει χώροι απορρίψεως των λημάτων από τα ξενοδοχεία. Έχουν πολύ αλλοιωθεί τα συστατικά της, και το θαλασσδινό νερό έχει χάσει τη διάυγεια του, ενώ όλη η χλώρίδα έχει ξεραθεί και εξαφανιστεί, με αποτέλεσμα η πανίδα και αυτή να έχει χαθεί, να έχει μεταναστεύσει αλλού, όπου μπορεί να βρει τροφή. Τα νερά είναι θολά από ακαθαρσίες, και μαζί με λάδια και απορριπαντικά, που πλέουν στην επιφάνεια δίνουν στο μάτι μια άσχημη και ακαλαίσθητη εικόνα.

Ένεκα αυτής της κατάστασης, ελάχιστες φορές πηγαίνω για κολύμπι, διότι δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να λούζεται μέσα σε λερωμένα ύδατα. Σήμερα όμως με έπιασε μια νοσταλγία, καθώς από το προηγούμενο βραδυ μια φίλη η Μιρέλλα, με προσκάλεσε για παρέα στη θάλασσα. Αρνήθηκα εξηγώντας της πως σιχαίνομαι τα μολυσμένα νερά όπως έχουν καταντήσει.

Αλλά το πρωϊ κάνοντας τη βόλτα μου στη παραλία με το μηχανάκι μου, δεν άντεξα στον πειρασμό. Οδήγησα και στάθμευσα στην άκρη του γιαλού στην περιοχή Κοτσιάς, και βγάζοντας φανέλλα και τα παπούτσια, με το κοντο παντελόνι που φορούσα, περπάτησα πάνω στην ξανθή άμμο που πλούσια σκέπαζε όλη την ακρογιαλιά. Το απαλό αεράκι μου έσκαφτε απαλά το κορμί, ενώ το ύσηχο κύμα έφτανε ως τα γόνατα μου καθώς έσκαγε στην ακρογιαλιά. Ήταν ένα δροσερό άγγιγμα που με ευχαριστούσε, γι αυτό περπάτησα ως πέρα από την μιά άκρη ώς την άλλη. Και εκεί στο τέρμα, είδα τα ξερά κοτσάνια από τα θαλασσινά κρίνα να έιναι απλωμένα πάνω στο χώμα, προσμένωντας από μέρα σε μέρα να ξεπεταχτούν από ανάμεσα τους τα μοσχομύριστα  άνθη του γιαλού.

Τα άνθη του γιαλού είναι λευκά μεγάλα λουλούδια που ξεφυτρώνουν ανθοβολώντας μεσα από τη στεγνή έρημη γη, με ένα μοναδικό μεθυστικό άρωμα, κυρίως όταν βραδιάζει. Τα γνωρίζουν όσοι έχουν τύχει να περάσουν από τις ελάχιστες αμμουδιές στις οποίες σήμερα ευδοκιμούν δίπλα στη θάλασσα. Είναι τα μοναδικά φυτά του γένους τους που απόμειναν και που πρεπει να αγαπούμε οι άνθρωποι και να προστατεύουμε.

Ήταν ένα ευχάριστος περίπατος που τον απόλαυσα.  Έκατσα λίγο στον πρωινό ήλιο ώσπου να στεγνώσω, και ύστερα καβαλλίκεψα τη μοτόρα μου και ξεκίνησα για άλλους τόπους.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, 26 Ιουλίου ημέρα Τρίτη

Αδιέξοδοι δρόμοι στην πόλη που δεν οδηγούν στους σωστούς προορισμούς, αλλά που παίρνουν τους οδηγούς των τροχοφόρων γυροβολιά σε αδιέξοδα και στενά επίκυνδυνα δρομάκια. Μια πόλη σκαμμένη απ΄άκρη σ΄άκρη, τη μια μέρα ανοιχτός ένας δρόμος και την άλλη κλειστός. Μια ανείπωτη ταλαιπωρία που αναγκάζει τον κόσμο να αποφεύγει την προσπέλαση της, που κάνει τους μαγαζάτορες να τραβούν τα μαλία τους απελπισμένοι, που κάνει την πόληνα μοιάζει ένα φάντασμα, σαν ένα άγριο θηρίο με ανοιχτές σιαγόνες που θέλει να καρασπαράξει τους πεζούς, ή οι ελάχιστοι πεζοί να σκοντάφτουν και να πέφτουν στα μεγάλα αυλάκια που παντού χάσκουν ανοιχτά και επικίνδυνα.

Αυτή λοιπόν κατάντησε η πόλη της Πάφου, μια πόλη έρημη από κόσμο και ζωή, καθώς με την άναπλαση της, ο νέος Δήμαρχος την έχει οργώσει ολόκληρη με τα μεγάλα θηρία, τους εκσκαφείς και τα τραχτέρ. Κανείς δεν μπορεί εύκολα να την περιδιαβεί, και όλοι την αποφεύγουν, το ιδιο φυσικά κάνω και εγώ. Πάω νόνο για επείγουσες ανάγγες, όπως π.χ. να πληρώσω το ρεύμα ή το τηλέφωνο. Αυτο έκαμα και σήμερα, και παρόλο που ήμουν με τη μικρή μου μηχανή, εντουτοις ταλαιπωρήθηκα και αγανάχτησα. Όποθεν και άν πήγαινα, έβρισκα εμπόδια ή δρόμους κλεισμένους και περιφραγμένους. Γυρνούσα επι πολλή ώρα εδώ και εκεί, ώσπου στο τέλος δεν άντεξα και μπήκα σένα στενό μονόδρομο που ήξερα πως οδηγούσε στον προορισμό μου. Μα ήταν τόσο στενά, που δεν χωρούσε δύο μαζί την μοτόρα μου και έστω ένα μικρό αυτοκίνητο. Περίμενα μόλις άδειασε ο δρόμος, όρμηξα με μεγάλη ταχύτητα να προλάβω να προσπεράσω, πριν φανεί κάποιο αυτοκίνητο. Με τη ψυχη στο στόμα, σχεδόν έφτασα στο τέρμα, ομως τι ατυχία, πάνω στην κούρβα φάνηκε ενα αυτοκίνητο να έρχεται με ταχύτητα. Δεν πρόλαβε να ελαττώσει, και τον είδα να έρχεται πάνω μου ολοταχώς. Μέσα μου είπα πως δεν γλυτώνω, αλλά ώ του θαύματος, την τελευταία στιγμή πήρε το μάτι μου ένα κενό στη περίφραξη, και χωρίς να σκεφτώ, οδήγησα εκεί και έτσι γλύτωσα το τρακάρισμα που σίγουρα θα μου έκανε ζημιά, και θα ήμουν ο φταίχτης.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 25 Ιουλίου, ημέρα Δευτέρα 

Η καλή μέρα από το πρωϊ φαίνεται λέει η λαϊκή ρήση, αλλά εγώ θα πώ το αντίθετο, καθώς σήμερα όλα μου πήγαν στραβά. Ξημέρωσε λοιπόν η μέρα, και κάτι στο μουντό πρωϊνό που ήταν σκυθρωπό, μου έδωσε μια εντύπωση πως σήμερα έπρεπε να προσέχω... Όσο κι’ αν πρόσεξα όμως, πολλά τελικά μου πήγαν στραβά.

Με μια ανησυχία μέσα μου ξύπνησα το πρωϊ, και εκεί που συλλογίστηκα πως θα ήμουν πολύ προσεχτικός, εντούτοις όταν είναι νάρθει το κακό, αυτό έρχεται χωρίς να λογαριάζει τίποτε. Εν πρώτοις, όταν καβαλίκεψα τη μοτόρα μου και ροβόλησα για την πόλη της Πάφου καθώς έπρεπε να πάω στο Γενικό Νοσοκομείο για κάποιες δουλειές, στη μέση του δρόμου το μηχανάκι έσβησε, γιατί τέλειωσε η βενζίνη, γιατί δυστηχώς ο δείκτης που έδειχνε τη στάθμη ήταν χαλασμένος για να με ειδοποιήσει. Κατέβηκα ο καημένος, και σπρώξε και να σπρώξεις, πήγα σε ένα σταθμό καυσίμων και τη γέμισα βενζίνη. Ήταν μια κούραση ανεπανάληπτη, που θα την διηγούμαι για καιρό.

Όταν εκεί, στο νοσοκομείο ήρθε επι τέλους η σειρά μου για το ραντεβού μου με τη γιατρό, στα ξαφνικά ειδοποιούν την καημένη η οποία προς τιμήν της διαφώνησε για όσα ανωρθόδοξα συμβαίνουν, πώς έπρεπε να πάει επιγόντως σε σύσκεψη με τον υπουργό υγείας που για κακή μου τύχη επισκέφτηκε εκείνη τη μέρα το νοσοκομείο της Πάφου. Σαν τον Ιώβ έκατσα και περίμενα έως ότου τελειώσει τη σύσκεψη ο υπουργός, που από την ημέρα που ανέλαβε, στις τηλεωράσεις κόπτεται πως μάχεται υπέρ των ασθενών.

Τις απογευματινές ώρες επιτέλους, γύρισα σπίτι. Σ’ ένα σπίτι άδειο που δεν με περίμενε κανείς, σκέφτηκα πως δεν πειράζει, δεν χάθηκε ο κόσμος γιατί ταλαιπωρήθηκα και έχασα όλη τη μέρα, και βασανίστηκα και κουράστηκα.

Όμως και στο σπίτι η ταλαιπωρία μου συνεχίστηκε.

Είχα μια ενοικιάστρια τσιγγάνα από τη Βουλγαρία, που μόλις την αντίκρυσα όταν κλείσαμε συμφωνία να της ενοικιάσω ένα διαμέρισμα, κάτι μου έλεγε μέσα μου πως θα είχαμε κακά ξεμπερδέματα. Και ενώ μου είχε δώσει μέρος του πρώτου ενοικίου, εγώ από καλωσύνη της επέτρεψα να μείνει στο διαμέρισμα, καθώς με πρακάλεσε και τη λυπήθηκα. Από τότε πέρασαν δυό μήνες, χωρις να μου δώσει το υπόλπιπο χρηματικό ποσό. Αλλα ούτε και το επόμενο ενοίκιο. Αναγκαστκά και με επί τάσεως, την ειδοποιήσα πως έπρεπε να φύγει, και αυτή για να με εκδικηθεί, με κατήγγειλε -άκουσον, άκουσον-, στην αστυνομία πως της έκλεψα έναν υπολογιστή. Ευτυχώς οι αστυνομικοί ήξεραν καλά τη δουλειά τους και δεν την έλαβαν υπ΄ όψιν. Όμως μου χάλασε τη νύχτα, και αντί να κοιμηθώ στην ώρα μου δηλαδή κοντά στα μεσάνυχτα, η ώρα πήγε να ξημερώνει και ακόμα έμενα ξύπνιος.

Προσοχη λοιπόν στους τσιγγάνους, πιστεύω πως είναι όλοι παγαπόντες και κακοί, απλά καο μόνο ένεκα κουλτούρας.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 24/7/2016, ημέρα Κυριακή

Η ώρα πήγε 04:00, και πήρε να χαράσσει, όπως λέει το λαϊκό άσμα. Τα μάτια μου ήθελαν να κλείνουν από τη νύστα. Σαββατόβραδο, με τη Μιρέλλα και τον Αλέξανδρο βγήκαμε μια τσάρκα ως την ταβέρνα του Τσιάκκα. Μας άρεσε η λαϊκή μουσική που έπαιζε ζωντανά ένα καταπληχτικό τρίο, και ξεχαστήκαμε εκεί να τους ακούμε. Η ώρα 02:00 σταμάτησαν, αλλά με το φίλο μου το Γιώργο το Τσιάκκα πιάσαμε ψιλή κουβέντα, και στην καλή παρέα πάνω, ήπιαμε και κάνα ποτηράκι παραπάνω. Πέρασε η ώρα χωρίς να το καταλάβουμε. Κοντά στα ξημερώματα ο Μορφέας ο καλός θεός, μου έστειλε τη νύστα την προπομπό του ύπνου, ειδοποιώντας με πώς ήταν ώρα να φύγουμε, να κλείσει και το μαγαζί ο ιδιοκτήτης να πάει κι’ αυτός να κοιμηθεί.

      Το πρωί της Κυριακής ξύπνησα στις 09:00 περίπου, και πίνοντας το καφέ μου σκέφτηκα πως καλά περάσαμε εψές. Σήμερα αργία, κοίταξα το ημερολόγιο και δεν βρήκα κανένα Άγιο να γιορτάζει. Αποφάσισα πως θα πήγαινα πρώτα μια επίσκεψη στο παζαράκι «η λίμνη με τις πάπιες», και ύστερα για ένα φραπέ στον «Baraca», το νέο μαγαζί inn που άνοιξε τελευταία κάτω στην παραλία.

Το παζαράκι είναι ένα ανοιχτό παζάρι που λαμβάνει χώρα κάθε Κυριακή τις πρωινές ώρες, όπου όσοι έχουν μεταχειρισμένα είδη και εμπορεύματα, τα εκθέτουν προς πώληση. Εκεί βρίσκει κάποιος φτηνά πράματα σε πολύ καλή κατάσταση, κάποτε και σε καλή ποιότητα. Επί ταχτικής βάσης επισκέπτομαι το χώρο απλά και μόνο γιατί μου αρέσει να βλέπω την πολυκοσμία να τριγυρνά στους πάγκους που πάνω είναι απλωμένα τα προϊόντα, και να παζαρεύει. Βλέπω ένα σωρό ειδών ανθρώπους, φτωχούς και πλούσιους, καλοντυμένους και κακοντυμένους, βλέπω γυναίκες να διαλαλούν τα προϊόντα τους, καμιά φορά ακόμα και τα κορμιά τους που με ένα ιδιαίτερο  τρόπο τα εκθέτουν κι’ αυτά προς πώληση. Και από μια πλευρά εγώ σαν τον αρχαίο Διογένη να παρατηρώ και να παίρνω εμπνεύσεις, ώστε ύστερα σαν συγγραφέας που ο ίδιος παριστάνω, να γράφω ιστορίες και παραμύθια. 

      Το μαγαζί «Baracas» είναι πάνω σε ένα ψηλό γκρεμμό με απεριόριστη θέα τη θάλασσα μέχρι τον ορίζοντα όπου και σχηματίζεται ο κύκλος της γής. Ήταν μια έμπνευση επιχειρηματική του Βίκτωρα Βασιλείου, που μαζί με τη σύζυγο του Αγγελική Ταπακούδη την κόρη μου επιχείρησαν, και τώρα αποδίδει τα μάλα. Μέσα στη καυτή ζέστη του Καλοκαιριού που η κάψα δεν υποφέρεται, εκεί, σ’ αυτό το χώρο ο επισκέπτης βρίσκει δροσιά και ανακούφιση. Είναι ένας χώρος πολύ δροσερός και χωρίς υγρασία, καθώς ο αέρας της θάλασσας που συνεχώς φυσά, διώχνει όλο το υγρό πούσι που η ίδια η θάλασσα δημιουργά. Θα πάω εκεί λοιπόν, να στρογγυλοκάτσω και να απολάυσω το φραπέ μου. Θα ακούσω ήρεμη μουσική που το μαγαζί χαμηλά μεταδίδει, θα δω κόσμο και κοσμάκη αφού το μαγαζί έχει καθιερωθεί και αμέτρητοι είναι οι επισκέπτες, αλλά κυριότερα θα αφήσω το πνεύμα μου μα ταξιδέψει στο πέλαγος και θα αφήσω το νου μου να ημερέψει αφήνοντας έστω για λίγο, πίσω τις καθημερινές τρέχουσες έγνοιες που όλους μας ταλαιπωρούν.

Άτε λοιπόν, όσοι με πιστεύουν, ραντεβού στο«Baracas».

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 23/7/2016, ημέρα Σάββατο
Απολαμβάνοντας τον καφέ μου πρωί έξω στην αυλή με τη δροσιά που έφερνε ένα απαλό δυτικό αεράκι, ο νους μου στράφηκε στη ψεσινη νύχτα. Ήταν μια νύχτα που πρόσμενα να πάω να παρακολουθήσω ένα θεατρικό έργο στο θέατρο της Χλώρακας, το οποίον πίστευα πως θα με ευχαριστούσε. Ήταν ένα έργο του Αριστοφάνη.

Ο Αριστοφάνης ήταν ένας σπουδαίος αρχαίος Αθηναίος σατιρικός ποιητής του 5ου π.Χ. αι.ωνα, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της περιόδου της αρχαίας αθηναϊκής κωμωδίας, κατά πώς μας διδάξανε στο σχολείο. Έτσι εψές, πήγα να δω ένα έργο του στο θέατρο της Χλώρακας, "Ο Πλούτος". 

Στην κωμωδία αυτή ο Αριστοφάνης διακωμωδεί την κακή διανομή του Πλούτου, που επειδή είναι τυφλός, πηγαίνει στους κακούς. Αλλά ένας χρήσιμος πολίτης, περιθάλπει τον τυφλό τιμωρημένο από το Δία θεό Πλούτο, που μικρός τυφλώθηκε για να αποφεύγει τους δίκαιους, τους σοφούς και τους έντιμους. Ο Θεός Πλούτος λοιπόν ξαναβρίσκει το φως του, και δίνει τα πλούτη του στους αγαθούς, ενώ τους κακούς τους κάνει φτωχούς.

Εξ όσων είχα διδαχτεί ή και διαβάσει, ήξερα πως ο Αριστοφάνης ήταν ένας σπουδαίος σατιρικός ποιητής, και περίμενα να δω μια κωμωδία που θα με ευχαριστούσε και θα με έκανε να αγαλλιάσω. Αντί αυτού όμως, είδα ένα κακόγουστο έργο, που δεν άντεξα να το δω ολόκληρο και εγκατέλειψα. Κατά τη διάρκεια του μισού έργου που παρακολούθησα, κανένα θεατή δεν είδα ούτε καν να χαμογελάσει, πόσον μάλλον να γελάσει.

Και θυμήθηκα ένα φίλο μου τον Αχιλλέα, που τις προάλλες που παρακολούθησε το ίδιο έργο, έγραψε στον τοίχο του στο φατσοβιβλίο, πόσο οικτρό ήταν το θεατρικό έργο που τον έκανε να διερωτηθεί αν ο Αριστοφάνης έγραφε τέτοιες βλακείες, ή μήπως οι σημερινοί  θεατρικοί παραγωγοί τον διαμόρφωσαν και το χάλασαν.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 22/7/2016, ημέρα Παρασκευή

Η μοτόρα μου είναι ένα μηχανάκι 130 cc, αγνώστου μάρκας κάποιας ασιατικής χώρας, γι αυτό τη λέω αμαρκέ. Παρ’ όλα αυτά, είναι όμορφη ιδία με μια Vespa, και τελείως ανέξοδη. Την αγόρασα εδώ και αρκετά χρόνια προς 1200 ευρώ, καινούργια από βιτρίνα. Είναι πολύ οικονομική. Όσο ο καιρός είναι γλυκός, την χρησιμοποιώ τόσο πολύ, που τα καλοκαίρια η μπαταρία στο αυτοκίνητο μου αποφορτίζεται από την αχρησία, καθώς σχεδόν καθόλου δεν το χρησιμοποιώ.

Καθημερινά λοιπόν, καβαλικεύω το μηχανάκι μου και γυρίζω απ’ εδώ κι’ απ’ εκεί. Οι ασχολίες μου σε σχέση με τον επιούσιο είναι λιγοστές, αφού μια ζωή εργαζόμενος σκληρά, τώρα στα εξήντα μου και βάλε, είμαι σε θέση να απολαμβάνω τους κόπους μου.

Όταν λοιπόν βαριέμαι το διάβασμα ή το γράψιμο, παίρνω τη μηχανή και τριγυρνώ όπου δη. Αυτά που βλέπω όμως με λυπούν, γιατί βλέπω παντού ακαταστασία. Τα σκουπίδια γεμίζουν τους τόπους, τα δένδρα κομμένα, τα πάρκα ακατάστατα και στις άκριες των δρόμων παρατημένα άχρηστα έπιπλα που για πολλές μέρες καρτερούν να περιμαζευτούν.

Σήμερα με το μηχανάκι μου περιδιάβηκα τον παραλιακό πεζόδρομο και όσα ξαναείδα, μου πλάκωσαν την καρδιά και μου μαύρισαν την ψυχή. Όλη η παραλία περιφραγμένη από τους επιχειρηματίες που αναπτύσσοντας τις επιχειρήσεις τους κόβουν την πρόσβαση προς το γιαλό, και ένα Κοινοτικό Συμβούλιο που μένει σε αδράνεια χωρίς κάν, μια διαμαρτυρία.

Οι ελάχιστες ξέφραγες ακρογιαλιές κι’ αυτές σε κακή κατάσταση. Παντού σκουπίδια, χόρτα ξερά, και πέτρες θεόρατες κουβαλητές από ιδιοκτήτες εξοχικών σπιτιών, ώστε να εμποδίζεται η διάβαση των πεζών που ενοχλά την ησυχία τους.

Είδα γενικά τις όμορφες παραλίες να έχουν γίνει άσχημες και παρατημένες στο έλεος ασυνείδητων, είδα μια ακαλαισθησία που μου κούρασε τα μάτια και στεναχώρησε την καρδιά μου.

Είδα ακόμα στα νερά τις θάλασσας να επιπλέουν μεγάλες ποσότητες αφρών ως αποτέλεσμα των ακαθαρσιών, των απολυμαντικών και των λαδιών από τα ξενοδοχεία.

Θα πρέπει να γνωρίζουμε όμως πώς η παράλογη ανάπτυξη που παρατηρούμε να συμβαίνει γύρω μας, και η επιβάρυνση της φύσης από απόβλητα, επιφέρει πολλά κακά αποτελέσματα, και εάν η συμπεριφορά μας δε συμβαδίσει με την προστασία του περιβάλλοντος, η ποιότητα ζωής μας καταλήγει οικτρή και όνειδος.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, 22/7/2016, ημέρα Πέμπτη

Ξύπνησα στις 08:00, γιατί  ο ύπνος το βράδυ άργησε να με πάρει, καθώς είχα σκέψεις μες την κεφαλή που δεν έλεγαν να με αφήσουν.

Ήμουν καλά, χωρίς τη μαστούρα του ύπνου καθόλου να με βαραίνει. Έφτιαξα τον καφέ μου και κάθισα στον υπολογιστή μου. Αφού είδα στο φατσοβιβλίο όσους με επισκέφτηκαν, διάβασα τις τρέχουσες ειδήσεις. Δεν είχε κάτι νέο, μόνο για πολέμους , διαμάχες μεταξύ των χωρών, για τους κλέφτες πολιτικούς και τους τραπεζίτες, και για τα θανατηφόρα δυστυχήματα που τον τελευταίο καιρό έχουν πληθύνει.

Καμιά χαρμόσυνη είδηση. Όλες θλιβερές για να χαλούν το κέφια. Έκλεισα λοιπόν τον υπολογιστή μου, πήρα το μηχανάκι μου και οδήγησα ως την παραλία.

Μου αρέσει να επισκέπτομαι την παραλία και να αγναντεύω τη θάλασσα πέρα βαθιά, και να βλέπω τα βαπόρια να ταξιδεύουν στα πελάγη. Ηρεμεί το πνεύμα μου και η κάρδια μου. Μου φεύγουν οι κακές σκέψεις και πολλά από τα βάσανα μου. Είναι κάτι που μου μεταδίδει η απεραντοσύνη της, που όταν τη σκέφτομαι, καταλαβαίνω πόσο μικρά, ασήμαντα και μάταια είναι όσα μας κατατρέχουν σε σύγκριση με το μεγαλείο και με όσα κρύβει μέσα στα βαθιά νερά της.

Χωρίς να σκεφτώ, οδήγησα στη θάλασσα δίπλα από την Αλυκή, στον τεχνητό όρμο που έφτιαξαν οι ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου ΛΑΟΥΡΑ. Εκεί, παλαιόθεν με τη σύζυγο μου τα καλοκαίρια πηγαίναμε για μπάνιο. Στάθηκα πάνω σε μια πέτρα, αλλά το μάτι μου δεν αγνάντεψε πέρα βαθιά τον ορίζοντα, παρα το βλέμμα μου έπεσε κάτω στα πόδια μου που αρχινούσε η θάλασσα. Εκεί ακριβώς σ’ αυτό το βράχο πριν καιρό, είχε χάσει η γυναίκα μου, ένα θεσπέσιο μαργαριτάρι που ήταν χρυσόδετο και κρεμιόταν από το λαιμό της. Είχα αγοράσει το μαργαριτάρι σε κάποια χώρα μακρινή, εάν ενθυμούμαι καλά, από την Σεούλ της Κορέας όταν νέος ήμουν μπαρκαρισμένος στα καράβια για πέντε περίπου έτη . Είχα μια αδυναμία σ΄ αυτά τα κοσμήματα, γι αυτό όταν κάποιος αχθοφόρος  Κορεάτης γύρεψε να το πουλήσει, το αγόρασα. Ήταν η χρονιά του 1978. Την επόμενη χρονιά είχα ξεμπαρκάρει, είχα αρραβωνιαστεί, και αφού πήρα το μαργαριτάρι σε ένα κοσμηματοπώλη, το χρυσόδεσα και με μια ακριβή αλυσίδα,  το έκανα δώρο στη Μαρινέλλα, τη σύζυγο μου. Το φορούσε συνέχεια για πολλά χρόνια, ώσπου δυστυχώς μια κακιά μέρα, εκεί ακριβώς που σήμερα στεκόμουν, κάτω από εκείνο το βράχο και ενώ κολυμπούσαμε, κόπηκε η καδένα, και έχασε το κόσμημα μέσα στα νερά, μέσα στην άμμο της θάλασσας. Όσο κι’ αν ψάξαμε δεν το βρήκαμε. Πολύ στεναχωρηθήκαμε, όχι μόνο γιατί ήταν ένα κόσμημα μεγάλης αξίας, αλλά και γιατί κουβαλούσε μια ιστορία και ένα συναίσθημα.

Αυτές οι σκέψεις με έζωσαν και με στενοχώρησαν όχι γιατί χάθηκε το όμορφο μαργαριτάρι, αλλά γιατί οι λογισμοί μου με οδήγησαν στα περασμένα, στις καλές στιγμές που μαζί με τη σύζυγο μου περνούσαμε σ’ αυτά τα μέρη, και που τώρα δυστυχώς  είχε αποβιώσει νέα και όμορφη, πριν τόσο καιρό μάνι-μάνι (σχεδόν τρία χρόνια). Την είχε πεθάνει η κακιά αρρώστια. Στενοχωρημένος καβαλίκεψα τη μοτόρα μου και οδήγησα με κατεύθυνση το νεκροταφείο. Ένιωσα την ανάγκη να την επισκεφτώ, και να της πω να μην στεναχωριέται που έχασε το μαργαριτάρι, καθώς για πολλή καιρό είχε μια στεναχώρια για την απώλεια αυτή.