Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΠΟΥΑΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 Πηγή:, αγνώστου συγγραφέως

Μπουάτ: Εκεί που οι μικρές παρέες έγραψαν ιστορία

Τη δεκαετία του ’60, η Αθήνα της αντιπαροχής παραδίδεται στο τσιμέντο και την αισθητική των εργολάβων.

Εκεί κάτω από την Ακρόπολη, στην ατμοσφαιρική Πλάκα, οι καλλιτέχνες του Νέου Κύματος και η νεολαία της εποχής δημιουργούν τα δικά τους στέκια για να εκφράσουν τα αδιέξοδα και τις αναζητήσεις τους. Οι μπουάτ έγιναν οι «μουσικές συναγωγές», όπου οι μικρές παρέες έγραψαν τη δική τους ιστορία.

Οι μπουάτ έκαναν δειλά την εμφάνισή τους στην Πλάκα, τη δεκαετία του ΄60. Ήταν η εποχή που το αστικό τοπίο μεγάλωνε με ραγδαίους ρυθμούς και οι μονοκατοικίες έδιναν τη θέση τους στις πολυκατοικίες και τα διαμερίσματα. Εκεί όπου απλωνόταν η τσιμεντένια πόλη δεν χωρούσαν πια τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Οι νέοι αναζητούσαν νέα στέκια, όπου θα μπορούσαν να διασκεδάσουν και να εκφραστούν.

Σε εκείνη τη χωροχρονική συγκυρία, την απάντηση έδωσαν οι μπουάτ, οι μουσικές σκηνές της εποχής, που με την απλότητά τους άφησαν το δικό τους ανεξίτηλο στίγμα …. Πώς ήταν αυτά τα μουσικά στέκια; Πώς πήραν το όνομά τους και ποιοι καλλιτέχνες συνέδεσαν την καριέρα τους με την «Απανεμιά», την «Αυλαία», το «Δώμα», την «Κατακόμβη» και την «Κιβωτό»;

Στις μπουάτ ίσχυε η αρχή «όλοι οι καλοί χωράνε»…

Η συγκεκριμένη λέξη βγαίνει από τη γαλλική «boîte», που σημαίνει κουτί. Ονομάστηκαν έτσι, λοιπόν, επειδή ο χώρος που λειτουργούσαν ήταν μικρός και συμμαζεμένος. Μπουάτ, φυσικά, σήμαινε Πλάκα! Έλεγαν μάλιστα ότι επειδή ο Παρθενώνας ισοδυναμεί με κάτι λαμπερό και φωτεινό… οι μπουάτ βρέθηκαν κάτω από το φως του για να πάρουν από τη λάμψη του! Στην πραγματικότητα το θέμα ήταν καθαρά πρακτικό. Στην Πλάκα τη δεκαετία του 60 είχαν πέσει οι αξίες των παλιών κτισμάτων, και δεν μπορούσαν να γίνουν πολυκατοικίες λόγω της Ακρόπολης και της σχετικής απαγόρευσης.

Ο κόσμος έφευγε από τις μονοκατοικίες – ας θυμηθούμε και παλιές ελληνικές ταινίες που είχαν τέτοιο θέμα – και μετανάστευε μαζικά στις νεόδμητες πολυκατοικίες. Τα φτηνά ενοίκια στις μονοκατοικίες της περιοχής της Πλάκας, έδωσαν το πράσινο φως σε επιχειρήσεις διασκέδασης χαμηλού κόστους. Αυτό ήταν οι Μπουάτ, μικροί χώροι που στέγασαν τα όνειρα του «Νέο Κύματος», όπως ονομάστηκε το ρεύμα του ελληνικού τραγουδιού που αναπτύχθηκε λίγο πριν από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και αποτελούσε μια προσπάθεια ανανέωσης του ελαφρού τραγουδιού.

Έτσι στα άδεια ψηλοτάβανα σπίτια ξεφύτρωσαν μικρές μουσικές επιχειρήσεις χαμηλού κόστους, με πελάτες κυρίως φοιτητές και παρέες νέων, από 16 έως 30 ετών. Όπως μας λένε θαμώνες που πέρασαν τα λεγόμενα «καλύτερά τους χρόνια» στις μπουάτ, ήταν μέρη με αυθεντική ατμόσφαιρα, που ακούγονταν συνήθως δυο κιθάρες, ένα ακορντεόν, το πιάνο και ο ερμηνευτής. Μαζί τους τραγουδούσαν και όλα τα άτομα που βρίσκονταν στην μπουάτ. Τσιγάρο, ένα βερμούτ -αν η τσέπη δεν σήκωσε δεύτερο- και τραγούδια με νόημα. Πολλοί θαμώνες κάθονταν εμμονικά κοντά στην πόρτα, μήπως προλάβουν το «ντου» της αστυνομίας και γλιτώσουν την ανάκριση.

Ο τραγουδιστής ήταν σχεδόν μπλεγμένος με το κοινό. «Μια φορά θυμάμαι μ’ αγαπούσες τώρα σιωπή» τραγουδούσε η Αρλέτα – και ο κόσμος χειροκροτούσε με τα… δάκτυλα για να μην ενοχλούνται οι γείτονες, που στη δύσκολη, όταν έχαναν τον ύπνο τους … πετούσαν ζαρζαβατικά.

«Απάγκιο κι απανέμι» στην «Απανεμιά» – Τραχανάς στη «Ρουλότα» και στο «Στέκι» του Πουλόπουλου

Τα ονόματα των μπουάτ παραπέμπουν σε κάτι πολύ οικείο ή σε ένα χώρο ζεστό, όπως: Αυλαία, Δώμα, Κατακόμβη, Κιβωτός, Λημέρι, Λυχνάρι, Σοφίτα, Στοά, Συμπόσιο, Στέκι του Γιάννη, Σχολείο, Τετράδιο, Τζαζ, Χρυσό Κλειδί, Ζώδιο.

Το 1961 ανοίγει ο «Τιπούκειτος» σε ένα υπόγειο της οδού Νικοδήμου, ως καλλιτεχνικό καφενείο. Εκεί τραγουδούσαν με τις κιθάρες τους δυο άγνωστοι νεαροί: Ο Λάκης Παππάς πρώτα, και κατόπιν ο Κώστας Χατζής. Άλλες μπουάτ της εποχής το «Στέκι του Γιάννη» (Πουλόπουλος) που σέρβιρε τραχανά, η «Κιβωτός» του Μίνου Αργυράκη (μετέπειτα Νεφέλες) όπου πρωτοτραγούδησε η Αρλέτα, οι «Εσπερίδες» του Γιάννη Αργύρη, η «Ρουλότα» (Χατζής, Σαββόπουλος, Χωματά), το «Συμπόσιο», η «Καρυάτις», η «Απανεμιά», το «Τετράδιο», η «Αυλαία», ο «Σκορπιός».

Η «Απανεμιά» εξακολουθεί να αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μπουάτ από το 1964 έως πρόσφατα. Επίσης, το Ζουμ, η πάλαι ποτέ μπουάτ που λειτούργησε 40 χρόνια.

Ο Δήμος Μούτσης περιέγραφε σε ένα κείμενό του την πρώτη μουσική καινοτομία που έζησε ο χώρος της Κυδαθηναίων: «Όταν πρωτοεμφανίστηκα στο τραγούδι, ήταν ακόμα η ωραία εποχή των μπουάτ. Το 1969, μαζί με τη Γαλάνη και τον Μητσιά, κάναμε την πρώτη μεγάλη αλλαγή: μέχρι τότε οι μπουάτ λειτουργούσαν με μια κιθάρα κι ένα πιάνο. Εμείς στο «Zoom» εγκαταστήσαμε μια στέρεη ορχήστρα, που έπαιζε τόσο καλά ώστε κάποιος περαστικός νόμιζε ότι άκουγε δίσκο. Ο Καρνέζης έπαιζε μπουζούκι, ο Βαρδής κιθάρα, ο Γκοβόστης ντραμς κ.ά.». Αμέσως μετά ακολούθησαν τα πλακιώτικα μπαράκια μέχρι τα τέλη της 10ετίας του ’70 που εκδιώχθηκαν από εκεί τα κέντρα για να σκορπίσουν στο υπόλοιπο κέντρο της πόλης.

Ο αεικίνητος Διονύσης Σαββόπουλος μιλάει για τις μπουάτ

Στη «Στοά». 1964-65. Στην οδό Ξάνθου, στο Κολωνάκι. Με τη Μαρία Φαραντούρη και το Μάνο Λοΐζο. Απίστευτο πρόγραμμα. Το θυμάμαι και δεν το πιστεύω. Στη «Ρουλότα». 65-66. Οδός Βουλής. Πλάκα. Με την Καίτη Χωματά και τον Θάνο Μικρούτσικο ως πιανίστα. Έπρεπε να τα καταφέρεις με το τίποτα. Με μία κιθάρα, άντε κι ένα πιάνο. Οι θαμώνες κάθονταν μισό μέτρο απ’ τον τραγουδιστή και οι τελευταίοι το πολύ στα πέντε-έξι μέτρα. Έπρεπε να ‘σαι απλός και άμεσος και έτοιμος να αυτοσχεδιάσεις. Άμα βρεις το κοινό στοιχείο που ενώνει εκατό ανθρώπους, μετά μπορείς να απευθυνθείς και σε εκατό χιλιάδες ανθρώπους. Αυτό μου ‘μαθε η μπουάτ. Να ψάχνεις το κοινό στοιχείο.

Ήταν η εποχή της ελπίδας διεθνώς. Εδώ στην Ελλάδα το φοιτητικό κίνημα 1-1-4 ήταν αυτονομημένο και ακηδεμόνευτο από το κόμματα. Μιλούσαμε εμείς και αυτοί άκουγαν. Η νεολαία χρειαζόταν τα τραγούδια της.

«Υπήρχαν βέβαια ποπ γκρουπάκια αλλά η τέχνη τους δεν ξεπερνούσε τα στενά όρια της χορευτικής μόδας. Λίγο πολύ μαϊμουδίζανε τους ξένους, ενώ η νεολαία ήθελε κάτι που να τις επιτρέψει να αισθανθεί μοντέρνα, χωρίς να χάσει την ψυχή της. Αυτό έψαχνε να βρει στις μπουάτ. Υπήρχε βέβαια ο Χατζιδάκις κι εκείνη την περίοδο κυρίως ο Θεοδωράκης. Η μουσική τους προϋπέθετε μεγάλους ποιητές, μεγάλους ερμηνευτές και μεγάλους δεξιοτέχνες στο μπουζούκι. Εμείς στις μπουάτ παίζαμε πολύ Θεοδωράκη. Και Χατζιδάκι. Αλλά μ’ έναν απλό και κάπως ερασιτεχνικό τρόπο που χαρακτηρίζει όλο το ρεπερτόριο των μπουατ. Το ήθελε η νεολαία αυτό, ήταν και η δικιά μας ανάγκη αυτή η απλότητα και η αμεσότητα.»

«Να μην πετάξουμε τον πυρήνα, την ουσία αυτής της αισθητικής. Σήμερα άμα έχεις να πεις κάτι δεν το απευθύνεις στον κόσμο, διότι ο κόσμος έχει γίνει ένας πολτός λόγω της τηλεόρασης. Άμα έχεις να πεις κάτι το απευθύνεις σε στέκια, παρέες, ομάδες, που υπάρχουν παντού στην πόλη η στο διαδίκτυο. Υπάρχουν αρκετά μέρη όπου δυο τρεις μουσικοί παίζουν τα τραγούδια τους, παίζουν τζαζ, αυτοσχεδιάζουν και τα λοιπά. Το Gazarte που έπαιζα πρόπερσι με το Λάντσια και τον Κιουρτσόγλου δεν ήτανε σαν μπουάτ διακτινισμένη στο σήμερα; Υπάρχουν πια αρκετοί χώροι που λειτουργούν σαν κυψέλες συγκίνησης, σαν παλιές μπουάτ. Χωρίς πανηγυρική ατμόσφαιρα έστω, αλλά πιο εσωτερικά, πιο ουσιαστικά.»

Μπουάτ: Εκεί που οι μικρές παρέες έγραψαν ιστορία

Ο Μανώλης Ρασούλης περιγράφει με αυτή τη φράση τις μπουάτ της δεκαετίας του 1960 στο βιβλίο του «Εδώ είναι του Ρασούλη»: «Ήταν οι δικοί μας χώροι. Καθόμασταν δίπλα-δίπλα κι όλοι μαζί μέσα σε μια κοινή μοίρα και πρεμούρα να επικοινωνήσουμε, να πλατσουρίσουμε σαν νήπια στο συλλογικό μας ασυνείδητο και σε μια νέα εθνική συνειδητότητα».

Η «Φωνή των μπουάτ», ο Λάκης Παππάς, που έχει φύγει από τη ζωή, έλεγε για την εμπειρία των μπουάτ: «Τελικά, είναι ένας τρόπος ζωής». Μιας ζωής η οποία συνδέθηκε με πολλά ωραία και αγαπημένα τραγούδια, ξεκινώντας από τον «Κυρ Μιχάλη» και το «Αχ, μανούλα μου», τα οποία πρωτοερμήνευσε στην παράσταση «Οδός ονείρου» του 1962, έναν ακόμα υπέροχο Χατζιδάκι σε στίχους Νίκου Γκάτσου, τον «Ματωμένο γάμο», το «Παραμύθι χωρίς όνομα», σε στίχους Καμπανέλλη, και όλη την προσπάθεια ανανέωσης του ελληνικού τραγουδιού που ονομάστηκε «Νέο κύμα».

Ο θρυλικός «πατριάρχης των μπουάτ» και «πατέρας» των θρυλικών Εσπερίδων της Πλάκας, Γιάννης Αργύρης, που έφυγε από τη ζωή την εκπνοή του 2015, είχε διασκεδάσει τον Αριστοτέλη Ωνάση αλλά και τον Όρσον Γουέλς, θαμώνες του θρυλικού υπογείου της Πλάκας.

Στην μπουάτ «Θεμέλιο» εμφανιζόταν ο Γιώργος Νταλάρας με την Χαρούλα Αλεξίου, την Άννα Βίσση, και τον Αντώνη Βαρδή. Ο Νταλάρας είχε κάνει εμφανίσεις για τέσσερις σεζόν στην μπουάτ «Διαγώνιος» και το 1976 έκανε εμφανίσεις με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και την Άννα Βίσση και το 1976-1977 με την Χαρούλα Αλεξίου, την Άννα Βίσση, την Λιζέττα Νικολάου και τον Χ.Γαργανουράκη.

Νέο Κύμα – βρήκαν στις μπουάτ τον χώρο να δημιουργήσουν αθάνατη μουσική

Ο όρος «Νέο Κύμα» είναι μετάφραση του ομώνυμου κινηματογραφικού κινήματος nouvelle vague, που επικράτησε στη Γαλλία κατά τη δεκαετία του 1950 και μεταφέρθηκε στην ελληνική μουσική από τον Γιάννη Σπανό.

Περισσότερο ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε ως διαφημιστικό σλόγκαν από την εταιρεία δίσκων Lyra, ιδέα του ευφυέστατου και ικανότατου παραγωγού της, Αλεξανδρινού επιχειρηματία, Αλέκου Πατσιφά.

Ο Πατσιφάς ήθελε να φτιάξει ένα τραγούδι «χειροποίητο», σαν ένα βελτιωμένο ελαφρό τραγούδι με μικρές ορχήστρες, καινούργιους νέους τραγουδιστές, με προσεγμένους στίχους. Ήθελε να χωρέσει κάπου ανάμεσα στα δισκογραφικά θηρία της εποχής COLUMBIA και ODEON με σύμμαχο τον Γιώργο Παπαστεφάνου, που είχε μεγάλη γνώση και πείρα στο τραγούδι, ο οποίος του σύστησε τον Γιάννη Σπανό.

Ο Σπανός μόλις είχε έρθει από τη Γαλλία, όπου είχε κάνει μία σημαντική καριέρα γράφοντας τραγούδια για τους: Ζυλιέτ Γκρεκό, Ρισάρ Αντονί, Μπριτζίτ Μπαρντώ, Μαρί Λαφορέ και άλλους αξιόλογους Παριζιάνους καλλιτέχνες, που εκτός από τη δισκογραφία δημιουργούσαν μαγικές βραδιές στα μικρά πιάνο μπαρ της δυτικής όχθης του Σηκουάνα.

Από άποψη ενορχήστρωσης, το νέο κύμα χαρακτηρίζεται από μια λιτότητα, συχνά η συνοδεία του τραγουδιστή είναι μόνο μία κιθάρα. Το Νέο Κύμα χαρακτηριζόταν από συνθέσεις με εκφραστική λιτότητα και ευαισθησία, ενώ περιείχε αρκετά στοιχεία δανεισμένα από τη μπαλάντα. Αργότερα προστέθηκαν στοιχεία λαϊκού ήχου και παραδοσιακές προσμίξεις.

Βασίστηκε στην ευαισθησία διακεκριμένων συνθετών της εποχής (κυρίως του Μάνου Χατζιδάκι), γρήγορα όμως απέκτησε τη δική του αυθυπαρξία. Οι στίχοι στα τραγούδια του νέου κύματος έχουν περιεχόμενο ερωτικό, κοινωνικό και πολιτικό.

Βασικότεροι εκπρόσωποι του Νέου Κύματος ήταν οι Γιάννης Σπανός (συνθέτης), Λάκης Παππάς (συνθέτης – τραγουδιστής), Γιώργος Ζωγράφος (τραγουδιστής), Αρλέτα (στιχουργός, συνθέτης – τραγουδίστρια), Νότης Μαυρουδής (συνθέτης), Λίνος Κόκοτος, Νίκος Καλλίτσης, Καίτη Χωματά (τραγουδίστρια), Γιάννης Πουλόπουλος, Μιχάλης Βιολάρης, Ρένα Κουμιώτη, Κώστας Χατζής, Διονύσης Σαββόπουλος, Θανάσης Γκαϊφύλλιας (συνθέτης – στιχουργός – τραγουδιστής).

«Θα διώξω τα σύννεφα» και «Μια αγάπη για το καλοκαίρι»

Γνωστοί συνθέτες και ποιητές δίνουν στίχους στο «Νέο Κύμα των Μπουάτ, όπως ο Άκης Δασκαλόπουλος, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος, ο Κώστας Κωτούλας. Κάποιο μουσικοί όπως ο Κηλαηδόνης, ο Πάριος, ο Παπακωνσταντίνου, ο Σαββόπουλος, ο Σιδηρόπουλος ξεκίνησαν από τις μπουάτ. Ακόμη και ο Αττίκ, ένας από τους μεγάλους Έλληνες πρωτοπόρους στη μουσική, ξεκίνησε από ένα είδος μπουάτ, τη Μάντρα.

Το «Νέο Κύμα» έδωσε την ευκαιρία σε νέα ονόματα, που δεν είχαν πρόσβαση στις μεγάλες εταιρίες, να ακουστούν και να αναδειχθούν. Μέσα από εκείνη την μουσική κοσμογονία του νέου αυτού μουσικού ρεύματος, αναδείχθηκαν ονόματα που απασχόλησαν τη δισκογραφία για πάρα πολλά χρόνια μετά: Λάκης Παππάς, Καίτη Χωματά, Γιώργος Ζωγράφος, Αρλέτα, Νότης Μαυρουδής, Γιάννης Πουλόπουλος, Μιχάλης Βιολάρης, Ρένα Κουμιώτη, Κώστας Χατζής και πολλοί άλλοι.

Τραγούδια όπως το «Θα διώξω τα σύννεφα» και «Μια αγάπη για το καλοκαίρι», γεμάτα νιάτα και φρεσκάδα, με τη φωνή της πρόωρα χαμένης Καίτης Χωματά, και το «Μια φορά θυμάμαι μ’ αγαπούσες» με την Αρλέτα, έχουν μείνει επίκαιρα μέχρι σήμερα

Το Νέο Κύμα σαν μουσική τάση κράτησε λιγότερο από μία δεκαετία και μετά εξασθένησε, γιατί οι ανάγκες και ανησυχίες των νέων της εποχής απαιτούσαν κάτι πιο αγωνιστικό και πολιτικό!

Τις νέες πνευματικές ανησυχίες κάλυψαν με τη μουσική τους τα θηρία της εποχής: Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Ξαρχάκος, και λίγο αργότερα Μαρκόπουλος, Μούτσης, Κουγιουμτζής, Λοΐζος, οι οποίοι μαζί με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τον Γκάτσο, τον Ελευθερίου, τον Δασκαλόπουλο, τον Μύρη και άλλους, δημιούργησαν ένα νέο πεδίο μάχης για τις κοινωνικο-πολιτικές απαιτήσεις της εποχής.

ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΔΥΣΤΗΧΗΜΑ ΣΤΗΝ ΛΕΟΦΟΡΟ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

Τραγικό θάνατο βρήκε απόψε ένα παιδί μόλις 17 ετών, ο Χαρίλαος Κριστιάν , σε φοβερό τροχαίο δυστύχημα στην παραλιακή λεωφόρο Κάτω Πάφου-Κόλπου των Κοραλλίων, στο ύψος Χλώρακας-Κισσόνεργας.

Από τις πρώτες πληροφορίες της Αστυνομίας πρόκειται για νεαρό με πατέρα Ελληνοκύπριο και μητέρα αλλοδαπή, το οποίο διέμενε μόνιμα στην Κύπρο με τους γονείς του.

Ο 17χρονος οδηγούσε μοτοσυκλέτα στην εν λόγω λεωφόρο, όταν σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία και μαρτυρίες που εξασφάλισε η Αστυνομία σε κάποιο σημείο του δρόμου αυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση επιχείρησε να προσπεράσει όχημα που προπορευόταν, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί μετωπικά και με σφοδρότητα με τη μοτοσυκλέτα του 17χρονου, ο οποίος τραυματίσθηκε θανάσιμα.

Ο άτυχος νεαρός μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Πάφου, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

Η Τροχαία συνεχίζει τις έρευνες για διαλεύκανση των συνθηκών του τραγικού δυστυχήματος, ενώ ο οδηγός του εμπλεκόμενου οχήματος, ρωσικής καταγωγής, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Αστυνομία για να υποβληθεί σε έλεγχο αλκοόλης.

Πηγή: Ντόρα Χριστοδούλου, από εφημερίδα Φιλελεύθερος

20 ΙΟΥΛΙΟΥ, ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ (1974, σκοτώθηκε σε μάχη)

Απο το βιβλίο του Χρίστου Μαυρέση 'Χλώρακα Ιστορική και λαογραφική μελετη":

Γεννήθηκε στη Χλώρακα στις 27/12/1955. Αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή Πάφου και σε ηλικία δεκαεπτά χρόνων κατετάγη στην Εθνική Φρουρά. Η μέρα της εισβολής ήταν και η μέρα κατά την οποία θα απολύετο. Στις 22 Ιουλίου του 1974 το τάγμα της Χαλεύκας στο οποίο υπηρετούσε διατάχθηκε να μεταβεί στο Τζιάος της επαρχίας Αμμοχώστου, για να αντιμετωπίσει τους εισβολείς. Κατά τη διάρκεια της μάχης αυτής, τούρκικα πυρά ελεύθερων σκοπευτών αφαίρεσαν τη ζωή οκτώ παλικαριών μεταξύ των οποίων και του δεκαεννιάχρονου Χριστόδουλου. Καθώς περνούσαν οι μέρες και οι δικοί του δεν είχαν νέα του παιδιού τους, ο πατέρας του αποφάσισε να πάει στη Χαλεύκα, για να ενημερωθεί. Εκεί, αν και γνώριζαν την πικρή αλήθεια, κανείς δεν τολμούσε να την πει. Ετσι, έστειλαν τον τραγικό πατέρα στο Τζιάος, όπου του είπαν πως ο γιος του μεταφέρθηκε τραυματισμένος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Όταν όμως, γύρεψε εκεί το Χριστόδουλο, δεν τον βρήκε πουθενά. Απ' εκεί στάλθηκε στο Γ.Σ.Π. όπου υπήρχαν αναρτημένες λίστες με τα ονόματα των νεκρών, των αγνοουμένων και των τραυματιών. Εκεί έμαθε για τη σκληρή τύχη του γιου του. Ο Χριστόδουλος Πολυδώρου τάφηκε στη Λακατάμια. Ύστερα απο πολλά χρόνια έγινε ανακομιδή των λειψάνων του και ετάφη με τιμές ήρωα, όπως του άξιζε, στηγενέτειρα του. Τα όνειρα του δεκαεννιάχρονου ζωηρού και εύθυμου παλικαριού και η επιθυμία του να σπουδάσει Πολιτικός Μηχανικός ή Δασονόμος έσβησαν πρόωρα.

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Σημαντικός υπήρξε κατά τη Χαλκολιθική περίοδο ο οικισμός στη θέση Χλώρακα, περιοχή Παλλούρες, όπως διαφαίνεται από τις αρχαιολογικές έρευνες. Οι κάτοικοί του είχαν πρόσβαση σε πυριτόλιθο και πικρόλιθο που χρησιμοποιείτο για την κατασκευή ειδωλίων, διέθεταν μεταλλικά αντικείμενα και μεγάλα, καλοκτισμένα σπίτια. 

Το Τμήμα Αρχαιοτήτων ανακοίνωσε τη λήξη της δεύτερης ανασκαφικής περιόδου στη θέση Χλώρακα, περιοχή Παλλούρες, της Χαλκολιθικής περιόδου. Οι ανασκαφές διεξάγονται από το Πανεπιστημίου του Λέιντεν, υπό τη διεύθυνση του δρος Μπλέντα Ντούρινγκ, σε συνεργασία με το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου.

Κατά την ανασκαφική περίοδο του 2016 ανασκάφηκαν δύο μικρές γειτονιές οικισμού που υπήρξε πριν από 5000 χρόνια. Στα βόρεια, διερευνήθηκε μια μεγάλων διαστάσεων μνημειακή οικία επιχρισμένη τόσο εξωτερικά όσο και εξωτερικά. Στο κέντρο της βρέθηκε μεγάλο τριβείο και εστία διαμέτρου 2,5 μέτρων. Δίπλα εντοπίστηκαν άλλα παρόμοια κτίρια.

Στα νότια, ανασκάφηκε ομάδα από μικρότερα κυκλικά κτίρια διαμέτρου μεταξύ 6 και 8μ. Η περιοχή αυτή όμως δεν ήταν καθόλου φτωχή σε ευρήματα αφού από εδώ συλλέχθηκαν χάλκινα αντικείμενα, ιδιαίτερα σπάνια ευρήματα σε θέσεις της Χαλκολιθικής περιόδου. Επίσης βρέθηκαν και περίτεχνα ειδώλια.

Πηγή: philenews

ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ, ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

Ο χώρος της μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ στη Χλώρακα, προσφέρεται δωρεάν σε μικρά μουσικά σχήματα, ορχήστρες και καλλιτέχνες για μικρές συναυλίες, αλλά και σε θιάσους για μικρές θεατρικές παραστάσεις. Πρόκειται για χώρο που με άνεση μπορεί να φιλοξενήσει πέραν των 100 θαμώνων, μέσα σε ένα όμορφο περιβάλλον, κοσμικό αλλά απλοϊκό, με όλα τα συστήματα ήχου, φωτισμου, και με λογικές τιμές στα ποτά. Διαθέτει επίσης κλασσικό πιάνο με ουρά, και αρμόνιο.

Για όσους επιθυμούν να δώσουν παραστάσεις μουσικές  ή και θεατρικές, ο χώρος προσφέρεται ως ιδανικός, καθώς είναι της πάση γνωστός ο γεωγραφικός χώρος που ευρίσκεται, αλλά και η καλή διαχρονική φήμη που συνοδεύει από δεκαετίες την ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ.

ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ ΜΙΑ ΕΝΝΟΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΕΤΣΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ

Η λέξη Ρουσφέτι αναφέρεται στην πρακτική της αναξιοκρατικής εύνοιας κάποιων ατόμων εις βάρος άλλων με σκοπό την εξαγορά υπηρεσιών και αποκόμιση οικονομικού οφέλους. Είναι επίσης η χαριστική παροχή και εξυπηρέτηση, που προσφέρουν πολιτικοί και κόμματα  σε ψηφοφόρους με αντάλλαγμα την εύνοιά τους και την υποστήριξή τους.

Μεγάλο μέρος των πολιτών  επικρίνει το ρουσφέτι και αυτους που το χρησιμοποιούν.

Ταυτόχρονα ωστόσο το ζητάει. Και κατά περιστάσεις, το απαιτεί. Ευνοεί και ψηφίζει τους πολιτικούς που το προσφέρουν και παράλληλα τιμωρεί και καταψηφίζει όσους το αρνούνται και δεν το τιμούν. Ακόμα ταυτόχρονα δεν διστάζει να το κατηγορεί και να επιρρίπτει ευθύνες στους πολιτικούς που το χρησιμοποιούν και να ισχυρίζονται ότι αυτοί είναι οι αίτιοι για την μεγαλη αναξιοκρατία που επικρατεί και κατ επέκταση οι αίτιοι των δεινών του λαού που προέρχονται από το ρουσφέτι.

Τα ποσοστά των μεγάλων κομμάτων οφείλονται συνήθως σε αυτήν την τακτική. Και γιατί να μην είναι μεγάλα αφού καταφέρνουν να κάνουν τα θελήματα πολλών ψηφοφόρων; Κατά καιρούς έχουμε ακούσει για τους μεν που διώχθηκαν για να πάρουν την θέση τους οι δε.

Ύστερα λενε ότι δεν έχει ο τόπος σωτηρία, και ότι για όλα φταίνε τα κόμματα. Εγώ λέω ότι ο τόπος δεν έχει σωτηρία γιατί φταίνε οι άνθρωποι, ο απλός λαός που έμαθε να ζητά μήπως και πάρει ρουσφέτι, που έμαθε να σκύβει και να μην διαμαρτύρεται μήπως και δεν πάρει ρουσφέτι. Αντί να τους κρίνει και να τους κατακρίνει, να τους τιμωρεί και να μην τους ψηφίζει, δυστυχώς κάνει το αντίθετο. Ζητά ρουσφέτι, απαιτεί ρουσφέτι, και όποιος προσφέρει περισσότερο, τον επιβραβεύει περισσότερο.

Είναι δυστυχώς το ρουσφέτι μια έννοια που είναι στο πετσί του Έλληνα, που το ζητεί και το συντηρεί. Που ξέρει ότι είναι βασική αιτία δεινών, αλλά σκέφτεται ότι προσωπικά ο ίδιος το δικαιούται εις βάρος των άλλων, είναι έτσι που το ίδιο πιστεύουν όλοι και μ αυτό τον τρόπο παίρνει μεγάλες διαστάσεις, όλοι το αποζητούν, όλοι το χρησιμοποιούν, και στο τέλος δυστυχώς κερδίζουν οι λίγοι εις βάρος των πολλών, και στο τέλος το τίμημα το πληρώνει ολόκληρος ο λαός και ολόκληρο το Έθνος.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ

Πολύ σύντομα, θα κυκλοφορήσει  το τελευταίο βιβλίο του Κυριάκου Ταπακούδη με τίτλο «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ» το οποίον θα συμπεριλαμβάνει ανέκδοτες και εκδομένες ιστορίες μέρος της βιβλιογραφίας του, με παράθεση Κυπριακών διηγημάτων, μέσα από τα οποία εξάγεται ο τρόπος της διαβίωσης του Κυπριακού πληθυσμού την παλαιάν εποχή.

Πρόκειται για ένα βιβλίο με ενδιαφέρουσες περιπέτειες που συνέβησαν σε ανήσυχους καιρούς, όταν στην Κύπρο επικρατούσαν δυσμενείς και δυσχερείς καταστάσεις, μιας παλαιάς εποχής που ο Ελληνικός πληθυσμός της Κύπρου, ήταν υπό κατοχήν και σκλαβιά διαφόρων κατακτητών.

Γραμμένο απλά και με ύφος ποιητικής πεζογραφίας, ο συγγραφέας καταφέρνει να προκαλεί το συνεχές ενδιαφέρον στον αναγνώστη.

Αποτελείται από 330 σελίδες και είναι γραμμένο ευανάγνωστα. Απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες, και όσοι γνωρίζουν το έργο του συγγραφέως, δηλώνουν ευχαριστημένοι για το συγγραφικό ύφος και την ομορφιά της ροής των γεγονότων που παραθέτει.

ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, ΤΙ ΠΡΑΤΤΕΙΣ ΓΙ' ΑΥΤΟ;

Ακέφαλος ο ΔΗΣΥ ΠΑΦΟΥ

Η θέση του επαρχιακού γραμματέα στον ΔΗΣΥ Πάφου είναι εδώ και πολλούς μήνες κενή μετά τον θάνατο του αείμνηστου Γιαννάκη Λαζάρου. Λογικά θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον μετά τις Βουλευτικές Εκλογές θα ξεκινούσαν οι διαδικασίες για την εκλογή νέου επαρχιακού γραμματέα για το υπόλοιπο της θη- τείας. Αντί αυτού όμως, φαίνεται πως δεν ενδιαφέρει κανέναν να καλυφθεί το κενό το οποίο καλύπτει ο οργανωτικός γραμματέας Λίνος Τσοκκάς. Ένα σύγχρονο όμως και δημοκρατικό κόμμα οφείλει να τηρεί του- λάχιστον το καταστατικό του και οι πρόνοιες του να εφαρμόζονται πάντα και όχι μόνον όταν βολεύει κάποιους. 

ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, ΤΙ ΠΡΑΤΤΕΙΣ ΓΙ' ΑΥΤΟ;

Ο ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΒΙΟΛΑΡΗ ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Την Τετάρτη 6 Ιουλίου ώρα 16:00 μμ. έως και 18:00, η εξαιρετική δημοσιογράφος του ΡΙΚ Αθηνά Βιολάρη, φιλοξενεί και παρουσιάζει στο τρίτο πρόγραμμα του ΡΙΚ, στην εκπομπή της ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ... τον συγγραφέα Χριστάκη Ταπακούδη σε μια συζήτηση και παρουσίαση του βιβλίου του ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, που αποτελεί τον Γ΄ τόμο του έργου του, μιας τετραλογίας βιβλίων, ενός μυθιστορήματος με γενικό τίτλο ΕΚΕΙΝΟΙ ΔΕΝ ΕΚΑΜΑΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ που αναφέρεται στον αγώνα της ΕΟΛΑ, και πως ο συγγραφέας τον βίωσε με τα μάτια μιας αθώας παιδικής ηλικίας εκείνη την εποχή.

Θα ακολουθήσει συζήτηση που αναμένεται να είναι ενδιαφέρουσα, καθώς είναι γνωστό πόσο καλά χειρίζεται το λόγο της η έμπειρη παρουσιάστρια.

ΑΠΕΒΙΩΣΕΝ Ο ΛΟΥΚΑ ΛΟΥΚΑ (ΛΟΥΜΑΣ)

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΑΦΟΥ

Θέλω να ενημερώσω, αλλά να ζητήσω και την βοήθεια και υποστήριξη τους, των εκ Χλώρακας βουλευτών Πάφου Κώστα Κωνσταντίνου του ΔΗΣΥ και τον Πάμπο Πιττοκοπίτη του ΔΗΚΟ, καθώς επίσης και τους άλλους δύο της Πάφου Ανδρέα Φακοντή του ΑΚΕΛ και Ηλία Μυριάνθους της ΕΔΕΚ, για το κατωτέρω ζήτημα:

Εγώ ο Κυριάκος Ταπακούδης σαν δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδας της Χλώρακας, έχω αναλάβει εκστρατεία τα τελευταία χρόνια για αποκατάσταση των παραβιάσεων των παραλιών της Χλώρακας από ορισμένους επιχειρηματίες. Συγκεκριμένα, έχουν μπαζώσει και κλείσει την αρχαιότατη φυσική λιμνοθάλασσα στην περιοχή Ροδαφίνια και έχουν ρίξει μέσα τις αποχετεύσεις ξενοδοχείου, έχουν καταλάβει, αποκόψει και επιχωματώσει όλες τις παραλίες που μπορούν οι λουόμενοι να επισκεφτούν, και έχουν επίσης περιφράξει τις περιουσίες τους αποκόπτοντας τοιουτοτρόπως σχεδόν όλες τις προσβάσεις προς τη θάλασσα.

Σε καταγγελία μου προς την επίτροπο διοικήσεως, σε μια διαπίστωση της καταπέλτη, τονίζει τις παρανομίες και καλεί τις αρχές να επέμβουν και να αποκαταστήσουν την φυσική τάξη.

Παρ όλα αυτά, κανείς δεν έκανε το παραμικρό. Ούτε ο υπουργός Εσωτερικών, ούτε η Επαρχιακή διοίκηση Πάφου, ούτε οι Κοινοτικές αρχές της Χλώρακας .

Το όλο ζήτημα, μετά παρέλευση δυο ετών, έχω πρόσφατα καταγγείλει στον γενικό ελεγκτή της Δημοκρατίας, και στον Οικολόγο Βουλευτή Χαράλαμπο Θεοπέμπτου. Ο πρώτος υποσχέθηκε πως θα επιλυφθεί του θέματος μετά τις προσπάθειες της Βουλής και αν δεν αποδώσουν, στην οποία Βουλή ο δεύτερος ενέγραψε το θέμα.

Καλώ λοιπόν, εσάς αξιότιμοι κύριοι Βουλευτές της Πάφου, όπως μην υποκύψετε σε πιέσεις των επιχειρηματιών, και βοηθήσετε όπως αποκατασταθεί το φυσικό περιβάλλον και ανοίξουν οι δίοδοι προς τη θάλασσα της Χλώρακας.

Σας παραθέτω τα συμπεράσματα της επίτροπου Διοικήσεως:

Η Ελίζα Σαββίδου Επίτροπος Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενόψει παρανομιών στις παραλίες της Χλώρακας μετά από καταγγελία του Κυριάκου Ταπακούδη, εισηγείται:  

•           Η Επαρχιακή Διοίκηση (α) να προβεί στη λήψη μέτρων σε σχέση με την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών στη συγκεκριμένη παραλία χωρίς άδεια, (β) να εξετάσει κατά πόσον έχει χορηγηθεί και υπό ποιους όρους άδεια στην ιδιοκτήτρια εταιρεία του ξενοδοχείου για την τοποθέτηση οχετού μέχρι τη φυσική λίμνη και (γ) να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για διασφάλιση της πρόσβασης του κοινού προς τις υπόλοιπες παραλίες της κοινότητας.

•           Το Τμήμα Περιβάλλοντος να προβεί σε έλεγχο των επεμβάσεων στη συγκεκριμένη παραλία για να αποσαφηνιστεί με ποιο τρόπο ενδέχεται να επιτευχθεί η άρση τους και η αποκατάσταση του φυσικού παράκτιου περιβάλλοντος της περιοχής.

•           Να εξεταστεί το ενδεχόμενο τροποποίησης του περί Προοτασίας*της Παραλίας Νόμου ώστε να τταρέχει τις κατάλληλες εξουσίες στην αρμόδια αρχή να επεμβαίνει αποτελεσματικά για άρση των επεμβάσεων στο παράκτιο φυσικό περιβάλλον.

•           Δεδομένου ότι το Υπουργείο Εσωτερικών έχει ήδη δώσει οδηγίες για καταγραφή όλων των παράνομων επεμβάσεων σε κρατική γη εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας στην επαρχία Πάφου, να φροντίσει, εάν η εν λόγω καταγραφή δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, για την ολοκλήρωση της το συντομότερο, ώστε να είναι δυνατή η τροχιοδρόμηση της λήψης μέτρων για άρση των επεμβάσεων όχι μόνο στη συγκεκριμένη παραλία αλλά και σε ολόκληρη την επαρχία Πάφου.

Ελίζα Σαββίδου Επίτροπος Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Αντίγραφο της Έκθεσης θα κοινοποιηθεί στο Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, για ενημέρωση και υλοποίηση της πιο πάνω εισήγησης.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Η ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΡΟΔΑΦΙΝΙΩΝ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΛΙΩΝ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

Η Ελίζα Σαββίδου Επίτροπος Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενόψει παρανομιών στις παραλίες της Χλώρακας μετά από καταγγελία του Κυριάκου Ταπακούδη, εισηγείται:  

•           Η Επαρχιακή Διοίκηση (α) να προβεί στη λήψη μέτρων σε σχέση με την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών στη συγκεκριμένη παραλία χωρίς άδεια, (β) να εξετάσει κατά πόσον έχει χορηγηθεί και υπό ποιους όρους άδεια στην ιδιοκτήτρια εταιρεία του ξενοδοχείου για την τοποθέτηση οχετού μέχρι τη φυσική λίμνη και (γ) να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για διασφάλιση της πρόσβασης του κοινού προς τις υπόλοιπες παραλίες της κοινότητας.

•           Το Τμήμα Περιβάλλοντος να προβεί σε έλεγχο των επεμβάσεων στη συγκεκριμένη παραλία για να αποσαφηνιστεί με ποιο τρόπο ενδέχεται να επιτευχθεί η άρση τους και η αποκατάσταση του φυσικού παράκτιου περιβάλλοντος της περιοχής.

•           Να εξεταστεί το ενδεχόμενο τροποποίησης του περί Προοτασίας*της Παραλίας Νόμου ώστε να τταρέχει τις κατάλληλες εξουσίες στην αρμόδια αρχή να επεμβαίνει αποτελεσματικά για άρση των επεμβάσεων στο παράκτιο φυσικό περιβάλλον.

•           Δεδομένου ότι το Υπουργείο Εσωτερικών έχει ήδη δώσει οδηγίες για καταγραφή όλων των παράνομων επεμβάσεων σε κρατική γη εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας στην επαρχία Πάφου, να φροντίσει, εάν η εν λόγω καταγραφή δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, για την ολοκλήρωση της το συντομότερο, ώστε να είναι δυνατή η τροχιοδρόμηση της λήψης μέτρων για άρση των επεμβάσεων όχι μόνο στη συγκεκριμένη παραλία αλλά και σε ολόκληρη την επαρχία Πάφου.

Ελίζα Σαββίδου Επίτροπος Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Αντίγραφο της Έκθεσης θα κοινοποιηθεί στο Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, για ενημέρωση και υλοποίηση της πιο πάνω εισήγησης.

Κατόπιν μη συμμορφώσεως της Επαρχιακής διοίκησης Πάφου και του Κοινοτικού συμβουλίου Χλώρακας, μετά από δεύτερη καταγγελία του Κυριάκου Ταπακουδη, ο Χαράλαμπος Θεόπεμπτου βουλευτής των Οικολόγων, κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή και καλεί τον υπουργό εσωτερικών να εξηγήσει γιατί δεν έχει λάβει μετρά έως τώρα, μετά από παρέλευση δύο ετών.

ΑΠΕΒΙΩΣΕΝ Ο ΝΙΚΟΛΑΣ-ΝΙΚΟΛΑΤΣΙΗΣ ΤΤΟΟΥΛΙΑΣ

Απεβίωσε ο Νικόλας Ττουλιας εις μεγάλη ηλικία 94 ετών,  γνωστός ανά την Πάφο ως Νικολάτσιης, ο οποίος από δεκαετιών ήταν ιδιοκτήτης πατροπαράδοτου καφενείου στην παλιά αγορά της Πάφου δίπλα από τα Τούρκικα λουτρά.

Ο Νικολατσιης ήταν επίσης γνωστός για τη δράση του στην ΕΟΚΑ, καθώς ήταν από τους πρώτους Κύπριους που ήρθαν σε επαφή με το Γεώργιο Γρίβα Διγενή, όταν με την άφιξη του στη Χλώρακα για να οργανώσει την αντίσταση κατά των Βρετανών αποικιοκρατών, συνήθιζε να τον επισκέπτεται μεταμφιεσμένος στο καφενείο του στη Χλώρακα ,το οποίον και χρησιμοποιούσε ως προσωρινό του αρχηγείο κατά τις πρώτες μέρες της μυστικής του άφιξης.

Η κηδεία του θα γίνει στον καθεδρικό ναό της χλώρακας την Τετάρτη 22/ιουνίου στις 4:00 το απόγευμα.

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΧΛΩΡΑΚΑΣ ΓΙΑΤΙ ΣΙΩΠΟΥΝ;

Τον τελευταίο καιρό απέχω να αρθρογραφώ και να ψέγω ότι κακό γίνεται στη δύσμοιρη τοπική κοινωνία μας, καθώς με λύπη παρακολουθώ πως ο λαός παραμένει αποκοιμισμένος σε ένα βαθύ ύπνο προσμένοντας τη μοίρα του που μερικοί επιχειρηματίες την προδιαγράφουν. Όσα και να φωνάξω, όσο και να τους ταρακουνήσω, όσο και πολλοί να συμφωνούν μαζί μου, δυστυχώς μαζικώς τα πλήθη της κοινωνίας της Χλώρακας, παραμένουν σιωπηλά αποδεκτικά στη μοίρα τους χωρίς καμιά πρωτοβουλία, έρμαια στις ορέξεις αυτών που έναν παλαιόν καιρόν για φακές επί πινακίου εξαγόρασαν τις περιούσιες τους αφήνοντας τους άκληρους και πτωχούς.

Συνήθως οι επιχειρηματίες της γης, διαλέγουν ότι κομμάτι γης αγγίζει τη θάλασσα, καθώς ευκολότερα τα πωλούν στους πλούσιους πελάτες τους. Στη Χλώρακα τα τελευταία χρόνια συγκεκριμένοι επιχειρηματίες, έχουν ξεκινήσει δραστηριότητες επί όλης της ακτής, αποκόβοντας όλες τις προσβάσεις στη θάλασσα. Κανείς πολίτης δεν μπορεί να έχει ελεύθερη διάβαση, παρα μόνο ανάμεσα από κακοτράχαλα μονοπάτια που εγκυμονούν κινδύνους για ατυχήματα, και διανύοντας μεγάλες αποστάσεις. Τις ελάχιστες  δημόσιες διαβάσεις που διαχρονικά οι διάφοροι Κοινοτικοί σύμβουλοι σχεδιάσαν και έφτιαξαν (καθώς και αυτοί υπόλογοι του κεφαλαίου και εξυπηρετώντας προσωπικά και κομματικά μικροσυμφέροντα) , τις έχουν κλείσει και αυτές, με τις επίσημες τοπικές αρχές να σιωπούν και να τους ανέχονται. Σε μια έκταση περίπου έξι χιλιομέτρων, έχουν αποκόψει σχεδόν όλες τις προσβάσεις, περιφράσσοντας τις ή κλείνοντας τις με θεόρατους βράχους.

Κανείς δεν αντιδρά, παρά μόνο στα καφενεία φωνασκούν σαν μωρές παρθένες αφήνοντας τη διαμαρτυρία τους να αιωρείται εντός, χωρίς  να τολμούν να την βγάλουν εκτός. Και οι τοπικοί άρχοντες υποχείρια του κεφαλαίου, και αυτοί σιωπούν καθώς οι πολίτες δεν αντιδρούν, έχοντας τοιουτοτρόπως την ησυχία τους και το ραχάτι τους. 

Μετά την μεγάλη οικονομική καταστροφή στον τόπο έχει αποδειχτεί ότι σχεδόν όλοι εξαγοράζονται, αφού η μεγαλύτερη αιτία της καταστροφής μας ήταν ακριβώς αυτή η διαφθορά που επέφερε τη σήψη σε όλους τους τομείς. Δυστυχώς όμως όσα και να έχουμε πάθει, ως φαίνεται η ίδια κατάσταση συνεχίζεται, ειδάλλως δεν εξηγείται η μεγάλη σιωπή και ανοχή των κοινοτικών αρχόντων στους ίδιους ακριβώς επιχειρηματίες που ανέκαθεν εξαγόραζαν τους προκατόχους τους.

Σήμερα και πάλιν δυστυχώς, βλέπουμε να συμβαίνουν τα ίδια. Χωρίς να υπολογίζουν κανένα, δυο άνθρωποι όλοι, έκλεισαν τις προσβάσεις και απέκλεισαν τις παραλίες. Χωρίς αιδώ αφού χρεία δεν έχουν οι ενέργειες τους, προχώρησαν στις παράνομες πράξεις τους χωρίς κανείς να τολμά να διαμαρτυρηθεί, και χωρίς οι τοπικές αρχές να τους σταματούν. Ενώ έχουν καταγγελθεί παλιότερα για παρόμοια αδικήματα τα, και ενώ η Επίτροπος διοικήσεως έχει αποφανθεί περί των παρανομιών τους, εντούτοις κανείς δεν τους σταμάτησε. Η έπαρχος Πάφου σιωπά, οι Κοινοτικές αρχές το ίδιο, και ακόμα χειρότερα οι δημοσιογραφίσκοι της Πάφου που καθήκον ιερό έχουν να προβάλλουν τα κακώς έχοντα, και αυτοί σιωπούν για να μην χάσουν τη μικρή εργασία τους στις τοπικές εφημερίδες που απόλυτα ελέγχονται από τους ένοχους επιχειρηματίες.

Κάθομαι και εγώ ο φτωχός δημοσιογράφος που από κανέναν δεν εξαρτώμαι, και σκέφτομαι πώς να διαμαρτυρηθώ, αφού η φωνή μου βοώντος εν τη ερήμω, από κανέναν δεν εισακούεται; Από ποιον να ακουστώ και να υποστηριχτώ, αφού παλιότερα όσο και να φώναξα κανείς δεν έδωσε σημασία;

Κάθομαι λοιπόν και σκέφτομαι πως ίσως τίποτα δεν αξίζει σ αυτόν τον δύσμοιρο λαό που έμαθε να σιωπά και να παραμένει γονυπετής σε όσα του κάνουν.

Και έβγαλα ένα συμπέρασμα πως σε όλη την ιστορία του τόπου έτσι συνέβαινε, και πως ο ραγιαδισμός είναι στο πετσί και στο DNA του Κυπρίου.

Και διερωτώμαι αν αξίζει κανείς να αγωνίζεται για τους άλλους.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗΣ

Πολλοί είναι οι συμπολίτες μας που έχουν βυθιστεί σε απόγνωση εξαιτίας της δραματικής μείωσης των εισοδημάτων τους. Στην αδυναμία του το κράτος να βοηθήσει, αφηνόμαστε να παρακολουθούμε καταστάσεις τραγικές, καθώς βλέπουμε συνανθρώπους μας να πεινούν και να καταλήγουν στα κοινωνικά παντοπωλεία, ακόμα πολλούς να καταντούν ζητιάνοι και ρακοσυλλέκτες. Δυστυχώς η ανεργία έχει κολλήσει στο κόκκινο, και το πρόβλημα της φτώχειας δεν φαίνεται να έχει θεραπεία, αλλά μάλλον επιδεινώνεται, με αποτέλεσμα ο απλός πολίτης να είναι πολύ ανήσυχος.

Παρακολουθούμε πολλούς συνανθρώπους μας να δυσπραγούν και να μην έχουν προς το ζειν ένεκα της ανεργίας και της μη εξεύρεσης άλλων πόρων, αφού οι τράπεζες δίνουν μόνον σε όσους έχουν λαβείν, και το κράτος αδυνατεί να στηρίξει πλήρως τις ευάλωτες ομάδες καθώς ο κορβανάς της δημόσιας υπηρεσίας απορροφά όλα τα έσοδα.

Το βιοτικό επίπεδο όσων δεν είχαν την τύχη να είναι δημόσιοι υπάλληλοι έχει πέσει τόσο χαμηλά καθώς η οικονομική κρίση οδήγησε στη βίαιη πτώχευση τους, κυρίως όσων αυτοεργοδοτούμενων και ιδιωτικών υπαλλήλων, μισθοσυντήρητων και μεροκαματιάρηδων, και γενικά των μεσαίων και χαμηλοτέρων στρωμάτων.

Ίσως τα μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα μερικώς να έχουν βρει το ρυθμό τους και να έχουμε εξέρθει του μνημονίου, όμως για να βρει η πραγματική οικονομία τον ίδιο ρυθμό και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για τους χιλιάδες άνεργους, χρειάζεται καιρός.

Γι αυτό το τι δέον γενέσθαι ότι αφορά το κοινωνικό σημερινό γίγνεσθαι της απόλυτης φτώχειας σε μερίδα του πληθυσμού, θα πρέπει να απασχολήσει επειγόντως ως μέγιστη προτεραιότητα τόσο το κράτος όσο και τις τοπικές κοινωνίες, διότι τα πράγματα για αρκετούς συμπολίτες μας είναι δραματικά. Μπορεί η έκταση του προβλήματος να μην φαίνεται στην πραγματική του διάσταση καθώς ο λαός είναι υπερήφανος και δεν ζητιανεύει ούτε εκλιπαρεί, αλλά είναι ένα δραματικό γεγονός που αν αφεθεί να εξελίσσεται, σε κάποια στιγμή θα φανεί το τεράστιο μέγεθος του, ίσως με απρόβλεπτες συνέπειες.

Σήμερα στον τόπο έχουν δυστυχώς δημιουργηθεί δυο τάξεις ανθρώπων, των ευημερούντων και των δισπραγούντων. Των φτωχών και των πλουσίων. Των δημοσίων υπαλλήλων με τους σίγουρους μισθούς, και των ανέργων ή των ιδιωτικών υπαλλήλων με την αβέβαιη εργασία και τους πολύ χαμηλούς μισθούς.

Θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου η κυβέρνηση να προχωρήσει σε νομοθεσία για τις πολλαπλές συντάξεις, αλλά και να θέσει πλαφόν στον ανώτατο μισθό των υψηλόμισθων δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και στην σπατάλη μεγάλων ποσών για τη φύλαξη πολιτικών, ειδικά όταν εξ αυτών, ευθύνονται για τα σημερινά οικονομικά αδιέξοδα.

Με όλα αυτά να συμβαίνουν σε συγκερασμό με την ατιμωρησία των ενόχων που οδήγησαν τον τόπο στη χρεοκοπία, σταδιακά η κατάσταση γίνεται εκρηχτική και ο λαός έχει αρχίσει να αναζητά άλλες διεξόδους. Εάν οι απλοί πολίτες θεωρήσουν ότι οι αρμόδιοι αδυνατούν να εξεύρουν λύσεις, τότε ενδέχεται να διεκδικήσουν δυναμικά οι ίδιοι όσα θεωρούν ότι πρέπει να πάρουν με τρόπο που να επιφέρει κοινωνική σύγκρουση και αναταραχή. Ειδικά τώρα, που οι τράπεζες δειλά και αργά έχουν αρχίσει τις εκποιήσεις, ίσως πολλοί δανειολήπτες αναζητήσουν βίαιες διεξόδους.

Προσοχή, λοιπόν.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ "ΤΣΙΗΝΟΓΡΗΣ"

Με στόχο ένα μεγάλο μήνυμα προς όλους τους πολίτες πως η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά, η εφημερίδα της Χλώρακας καλεί το Κοινοτικό Συμβούλιο να ξεκινήσει μια εκστρατεία καθαριότητας, καθώς από πολλούς κατοίκους λαμβάνουμε παράπονα για πολλά μπάζα και σκουπίδια που είναι πεταγμένα σε διάφορους χώρους από κάποιους ασυνείδητους.

Με αυτό τον τρόπο θα επιτελέσουν το καθήκον τους, και θα δείξουν στους φορολογούμενους πως το πολυάριθμο προσωπικό και οι μεγάλες δαπάνες για μηχανήματα που έχουν διατεθεί, δεν είναι για το θεαθήναι, αλλά για να επιτελούν Κοινοτικό έργο.

Ταυτόχρονα θα εμπεδώσουν το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης που πρέπει όλους να διακατέχει, και τοιουτοτρόπως θα προστατεύσει και θα αφήσει ευχαριστημένους τους κατοίκους,  ιδιαίτερα όσους κατοικούν δίπλα σε χώρους μπαζωμένους από άχρηστα υλικά και ακαθαρσίες. Τώρα το καλοκαίρι, χρειάζεται περισσότερη καθαριότητα, ώστε στα Κοινοτικά πάρκα πρασίνου και στα άδεια οικόπεδα, να μην φωλιάζουν φίδια επικίνδυνα και άλλα τρωκτικά.

Σαν εφημερίδα της Χλώρακας οφείλουμε να καλέσουμε τις αρχές να μεριμνήσουν επί του ζητήματος και να μην αδρανήσουν, και να μην εκλάβουν τη σιωπή των πολιτών ως δικαιολογία για τη μή παραγωγή έργου εκ μέρους τους.

Από κοντά θα παρακολουθούμε και θα συγχαίρουμε το καλό έργο τους, αλλά και θα κατακρίνουμε την αδράνεια τους.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ (άρθρο παντός καιρού)

Τα τελευταία χρόνια, μια πρωτοφανής κρίση πνευματικών και ηθικών αξιών επικράτησε στην εν γένη συμπεριφορά των ανθρώπων, και οι ειδικοί αναλυτές εξήγησαν ότι αυτό προήρθε από τη μεγάλη ανάπτυξη της οικονομίας που επέφερε την ευμάρεια και τον άκρατο υλισμό στη ζωή των φτωχών μέχρι πρότινος ανθρώπων. 

Αυτή η πνευματική κυρίως κρίση όμως, σήμερα που η οικονομική εξαθλίωση μπήκε από τις πόρτες των σπιτιών των περισσότερων οικογενειών, έχει φτάσει στο απόγειό της με αποτέλεσμα να οδηγηθούν οι άνθρωποι στην οικονομική εξαθλίωση και στην καταρράκωση της αξιοπρέπειάς τους καθώς και στην απόγνωση.

Είναι πλέον έκδηλα φαινόμενα το ψέμα, το έγκλημα, η σχεδόν ελεύθερη διακίνηση και εξάπλωση των ναρκωτικών, καθώς και όλα τα παρεμφερή αποτελέσματα της κακής συμπεριφοράς πλείστων ανθρώπων. Η εκτίμηση, ο σεβασμός και η αγάπη έχουν λιγοστέψει, αλλά το χειρότερο που παρατηρείται και άρχισε να συμβαίνει, είναι η ολιγόστευση και η υποβάθμιση της συνοχής της Κυπριακής οικογένειας που από καταβολής Ελληνισμού, ήταν αυτή που κράτησε ζωντανό το Ελληνικό πνεύμα στην Κύπρο.

Είναι ένα κακό αποτέλεσμα που συνεχίζεται και μεγαλώνει, σημάδι ότι οι αιτίες που το προκάλεσαν δεν είναι μόνο η κοινωνική ευμάρεια ή η οικονομική κατάπτωση, αλλά κατά τη γνώμη μου, μια άλλη κύρια αιτία είναι η υποβάθμιση της Κοινωνικής κουλτούρας ένεκα ίσως της κατάπτωσης των πνευματικών ιδανικών και θεσμών, αξίες που προέρχονται από την αγωγή, την ηθική καλλιέργεια και την πνευματικότητα των ανθρώπων, αποτέλεσμα της παιδείας και τηςδιαπαιδαγώγησης.

Προκειμένου να εξευρεθεί η λύση του προβλήματος, θα πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί το πρόβλημα και στην συνέχεια να αναζητηθούν τρόποι διόρθωσης του. Να αναγνωριστεί ότι η σημερινή κρίση δεν είναι μονό οικονομική, αλλά κυρίως είναι κρίση αρχών και αξιών.

Ως κοινωνία, δεν πρεπει να αποδεχόμαστε αλλαγές που φθίνουν  την πνευματικότητα, αλλά να βρούμε τρόπους που να αποσκοπούν στην ανύψωση της και στην εμπέδωση της.

Σε μία οργανωμένη λοιπόν κοινωνία, και ειδικά τη δική μας που  οι θεσμοί θεσπίστηκαν με Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη,  οφείλουν οι αρχές και τα οργανωμένα σύνολα να προστατεύουν αυτές τις αρχές και τις αξίες.

Οι άνθρωποι βλέποντας  τη διαφθορά, τα σκάνδαλα και την ατιμωρησία, αγαναχτούν και νιώθοντας την αδικία, για αυτοπροστασία, συνήθως πράττουν τοιουτοτρόπως με τρόπο που το ένα φέρνει το άλλο, ώσπου στο τέλος επέρχεται πλήρης η κατάπτωση θεσμών και αξιών. Γίνονται άρπαγες κενοί και ανελεύθεροι που θυσιάζουν την ελευθερία τους γιατί φοβούνται, χάνουν το σεβασμό και την τιμή για τον πλησίον τους και μετατρέπονται σε θηρία που λεηλατούν τις ψυχές των άλλων ανθρώπων.

Ακόμα χειρότερα, άνθρωποι υποτίθεται πνευματικοί και διανοούμενοι, εξέχοντες πολιτικοί και θρησκευτικοί ιεράρχες, τυφλωμένοι και χωρίς ηθικές πλέον αξίες, γίνονται κακά πρότυπα που τους μιμούνται οι άλλοι.

Και ερωτώ, πού πηγαίνει αλήθεια, στα τυφλά αυτός ο κόσμος, χωρίς πρότυπα και αληθινή πίστη και χωρίς φως; Πως μπορεί να ανακοπεί αυτή η πορεία; Που μπορούμε να βρούμε κατάλληλους ανθρώπους να μας καθοδηγήσουν;

Και απαντώ, πρεπει να τους ψάξουμε στα πλήθη, και ίσως μέσα στους πολλούς βρούμε έστω λίγους, που να είναι άνθρωποι σοφοί και πνευματικοί, ηγέτες ηθικοί με όραμα, να είναι ακόμα μορφωμένοι και προοδευτικοί για να μπορέσουν να μας διδάξουν και να μας οδηγήσουν στους δρόμους της ανύψωσης του πνεύματος, προϋπόθεση που αποτελεί την μόνη αλήθεια για τη σωστή συμπεριφορά των ανθρώπων.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ