Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΗΣ ΖΗΝΑΣ ΚΑΝΘΕΡ

ΤΟ ΨΥΧΟΡΡΑΓΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΠΑΤΕΡΑ

Ένα διήγημα από το βιβλίο του Κυριάκου Ταπακούδη «Ιστορίες της Χλώρακας»

Από την ανοιχτή πόρτα της χαμηλής κάμαρης ακούγονται τα βογκητά του ψυχορραγούντος γέρου. Οι πόνοι του φρικτοί, φάρμακα δεν έχει να του απαλύνουν τον πόνο, ούτε γιατρό τούφερε η κόρη του να τον γιατρέψει.

Ημέρες και νύχτες άγρυπνος περιμένει το θάνατο σαν λύτρωση αλλά αυτός δεν έρχεται. Πολλές φορές  τον είδε να έρχεται κοντά του, αλλά παντοτινά χωρίς να σταματά με αδιαφορία πάντα τον προσπερνά.

Μήνες αμέτρητους τώρα χαροπαλεύει, αλλά η ψυχή του δεν του φεύγει. Είναι σίγουρα  η ψυχή του καταραμένη, γιατι στη ζωή του ήταν άδικος. Ήταν άνθρωπος κακός και σκληρός, ύπουλος, φθονερός και αχάριστος. Ταλαιπώρησε και πίκρανε όσους έπρεπε να αγαπά, δεν αγάπησε την οικογένεια του, έσπειρε ένα τσούρμο παιδιά που τα παραμέλησε στη συμπόνια των άλλων ανθρώπων, και από πάνω τους βασάνιζε, τους έδερνε και τους καταπίεζε.

Βασανισμένος με το κορμί του λιωμένο και σαπισμένο κείτεται ανήμπορος, μήτε να κουνηθεί, μήτε να φάει. Βρωμισμένος από την απλυσιά και λιωμένος από την ακινησία αναδίδει μπόχα φριχτή και βρωμερή. Μια φορά τη μέρα έρχεται η κόρη του και του βάζει στο στόμα με το ζόρι λίγο νερό ή χυλό που τον καταπίνει με δυσκολία. Μέσα του παρακαλεί να μην του δίνει, μήπως έτσι πεθάνει από την πείνα και υσηχάσει το ταλαιπωρημένο και καταπονημένο κορμί του από την ανείπωτη ταλαιπωρία. Όμως η κόρη του χωρίς να ενδιαφέρεται, ίσως και να χαίρεται με τον πόνο του, συνεχίζει και μήνες τώρα πολλούς να του δίνει τροφή. Τον βλέπει ανήμπορο στο κρεβάτι του θανάτου να υποφέρει και σκέφτεται πως μ αυτό τον τρόπο τον τι

μωρεί ο Θεός για όλα τα κακά που έκαμε στους ανθρώπους και σ αυτήν, και σε όλη την οικογένεια του.

Τις είχε βασανίσει απεριόριστα, τις είχε ξυλοκοπήσει επί μακρόν καιρόν μέχρι που πήγε στον πόλεμο και τις άφησε στην ησυχία τους να αναπνεύσουν ελεύθερο αέρα, αλλά για την κακή τους μοίρα επέστρεψε ύστερα από πολλήν καιρό για να συνεχίσει όπως και πρίν. Με τον μεγάλο του άππαρο γύριζε τους αγρούς  όπου ξενοδούλευαν για ένα κομμάτι ψωμί, και χωρίς λόγο ή αφορμή τις ξυλοκοπούσε δίχως ο νόμος ή οι άνθρωποι να επεμβαίνουν. Το μόνο που έκαναν οι μικροί άνθρωποι ήταν να τις διαπομπεύουν, ή καμιά φορά κάποιοι συμπονετικοί να τις προειδοποιούν περί της αφίξεως του και αυτές να κρύβονται για να γλυτώσουν.

Ναι, ήταν ένας κακός άνθρωπος σκεφτόταν η κόρη του. Η μητέρα της μια ταλαιπωρημένη και βασανισμένη γυναίκα  τον είχε καταραστεί για όσα έκαμε στα παιδιά της και σε αυτήν, και ναι, η κατάρα της έπιασε. Γέρασε μόνος του, αρρώστησε βαριά και έμεινε μοναχός τώρα να ψυχορραγεί πάνω στο στενό κρεβάτι μέσα στην χαμηλή κάμαρη με το χωματένιο δάπεδο και τη χωμάτινη στέγη να στάζει νερά κάθε που έπιανε βροχή.

Αυτός ο άνθρωπος με τα απάνθρωπα και σαδιστικά ένστικτα που με κομπασμό τους έδερνε με το πέτσινο λουρί που χρησιμοποιούσε για το αλογο του πιστεύοντας πως ειχε το δικαιωμα, που κανενα λόγο αγάπης δεν τους ξεστόμισε και ουδέποτε τους πρόσφερε ένα πιάτο φαί ή ένα κομμάτι ρούχο να βάλουν στα γυμνά κορμιά τους, τώρα στο κρεβάτι του πόνου παρακαλεί για συγχώρεση, κλαίγοντας και λέγοντας πως μετάνιωσε και πως ανένηψε. Μα οι βασανισμένοι άνθρωποι, τα θύματα του, η οικογένεια του, δεν μπορούν να τον συγχωρήσουν. Δεν μπορούν να του δώσουν άφεση, έτσι και ο Θεός  που τους συμπόνεσε, με τα δικά του άγνωστα κριτήρια του έστειλε Θεϊκή τιμωρία, τον άφησε στο βασανιστικό ψυχορράγημα του να υποφέρει, να παρακαλεί να βγει η ψυχή του, αλλά αυτή να μην βγαίνει. 

Καθημερινά ζητά συγχώρεση, αλλά δεν του τη δίνουν, ώσπου κάποια μέρα ο ιερέας του χωριού εκ καθηκόντως τον επισκέφτηκε για να τον μεταλάβει και μαζί του να προσευχηθεί στο θεό να του δώσει τη συγχώρεση που απεγνωσμένα αποζητούσε.

Το παλιό σαρακοφαγωμένο και ετοιμόρροπο πορτάκι ήταν μισάνοιχτο, το έσπρωξε και μπήκε μέσα. Αντίκρυσε την άδεια κάμαρη με το παλιό σιδερένιο κρεβάτι και πάνω του τα απομειναρια του άλλοτε ανθρώπινου στιβαρού και μεγαλόσωμου κορμιού του αρρώστου, τώρα να έχει απομείνει ένα συρρικνωμένο κορμί ίδιο με κουφάρι.

Σοκαρίστηκε από τη θλιβερή όψη του που ήταν τραγική. Στα χαρακτηριστικά του προσώπου του αποτειπωμένος και χαραγμένος φαινόταν ο αφόρητος πόνος του κορμιού του. Τα ρούχα που τον σκέπαζαν άπλυτα ανέδιναν τη μπόχα του σάπιου κορμιού του, και σκουλήκια πάνω στις πληγές του τον έτρωγαν σαν ήταν ακόμα ζωντανός.

Και με ψιθυριστή τρεμουλιαστή φωνή ο γέρος ασθενής χωρίς προλόγους και εισαγωγές σαν να πιεζόταν από τον χρόνο, άρχισε να εξομολογείται τα κρίματά του στον παπά και να ζητά συγχώρεση και ευχή να πεθάνει, να ποσπαστεί από τα βάσανα.

Ο παπάς σοκαρίστηκε από τη θλιβερή κατάστασή του, περισσότερο όμως σοκαρίστηκε από όσα άκουσε.

«Άκου παπά μου. Εγώ από τα νιάτα μου ή­μουν άθεος. Μισούσα τούς ανθρώπους και περισσότερο τούς παπάδες. Μισούσα τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου. Τούς έστελνα στις πιο βαριές εργασίες, τους τιμωρούσα, τους βασάνιζα. Όποιος μου έμπαινε στο μάτι τον κακολογούσα. Κάποτε έ­κανα και τούτο, μαρτύρησα ψέματα για κάποιον πως ήταν φονιάς και καταδικάστηκε βαριά… Ήμουν μπεκρής και όποτε μεθούσα θύμωνα πολύ. Έγδυνα τα παιδιά μου και τα έβγαζα όλη νύχτα έξω από το σπίτι μέσα στο κρύο ή τα κλείδωνα στο στάβλο που ήταν γε­μάτος αρουραίους, οι οποίοι τους δάγκωναν και ως το πρωί που τους ελευθέρωνα τους άνοιγαν πληγές βαθιές ως τα κόκαλα… Να, τέτοια έχω κάνει και γι ’ αυτό δεν μού βγαίνει ή ψυχή... Θέλω να με συγχωρήσουν η γυναίκα μου και τα παιδιά μου, θέλω να με συγχωρήσεις και συ και ο Θεός. Θέλω να ξεψυχήσω»

Αναστατωμένος ο παπάς απ ότι είδε και άκουσε, κατάλαβε πως ο άνθρωπος αν και ετοιμοθάνατος, δεν επρόκειτο να ξεψυχήσει γιατι ήταν ανίερος και κριματισμένος. Θα βασανιζόταν και θα υπέφερε κι αναπαμό δεν θα είχε. Σκέφτηκε πως κάτι έπρεπε να κάμει. Καταλάβαινε πως για να ξεψυχήσει, έπρεπε πρώτα να συχωρεθεί απ αυτούς που αδίκησε. Ήξερε όμως πως η σύζυγος του αρνιόταν να του δώσει τη άφεση, γιατι ήταν πολύ πικραμένη απ όσα της είχε κάμει τους καιρούς εκείνους. Όσο θυμόταν τη βασανισμένη της ζωή που την ανάγκασε να ζήσει, δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. Εξ άλλου το αρνήθηκε μια φορά όταν τα ίδια τα παιδιά της το ζήτησαν. Άρα, σκέφτηκε ο παπάς, πως αυτός θα μπορούσε να την πείσει;

Παρ όλα αυτά, πήρε τη στράτα και πήγε να την βρει. Κάθισε μαζί της και με πολύ σοβαρό ύφος της εξήγησε πως έπρεπε να τον συγχωρήσει για να ξεψυχήσει, γιατι χτίκιασε στο κρεβάτι του πόνου, γιατι αρρώστησε και έλιωσε το κορμί του και υπήρχε κίνδυνος μετάδοσης ασθενειών, και πρώτη κινδύνευε η κόρη της που τον περιέθαλπε.

Της μίλησε επί μακρόν και με πολλά επιχειρήματα, ώσπου στο τέλος ολίγον έκπληκτος αλλά ευχαριστημένος, κατάλαβε πως την έπεισε να δώσει τη συγχώρεση της όχι γιατι το επιθυμούσε, αλλά για το καλό της κόρης της, για να την προστατεύσει να μην κολλήσει οποιαδήποτε ασθένεια από τον χτικιασμένο πατέρα της…

Την άλλη μέρα που ξημέρωσε, ό ιερέας πήγε πάλι να επισκεφθεί τον ψυχορραγούντα ασθενή και τον βρήκε στο κρεβάτι ξεψυχισμένο. Είχε πεθάνει, είχε αναπαυθεί δια παντός. Δια της συγχωρήσεως του χαρίστηκαν τα κρίματα, και ο Θεός τον πήρε. Ο Χάροντας δεν τον ξαναπροσπερασε αδιάφορος, αλλά στο επόμενο του διάβα, δια της ρομφαίας του πήρε την ψυχή.

Έτσι ο κριματισμένος κακός πατέρας και καταραμένος άνθρωπος γλύτωσε από τη βασανισμένη και μίζερη ζωή που είχε επί της γης, αλλά πως θα μπορούσε να επιτύχει το ίδιο στην άλλη ζωή την ουράνια, εκεί που ο καθένας κρίνεται δίκαια από τον Θεό και κατατάσσεται όπου ανήκει, στα δεξιά του πατρός, ή στο πυρ το εξώτερον.

ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΜΕΛΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ-ΛΙΑΣΙΔΗΣ

https://www.facebook.com/shares/view?id=10204467403977386&overlay=1&notif_t=story_reshare&notif_id=1472972118704785
Απεβίωσε πλήρης ημερών ο Μενέλαος Ιωάννου. Η κηδεία του θα γίνει την Δευτέρα στις 15:00 στην εκκλησία της Παναγίας Χρυσοαιματούσας.

http://chlorakasefimerida.blogspot.com.cy/2015/03/blog-post_7.html

ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΓΙΑΛΟΥ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ, ΦΕΤΟΣ ΑΡΓΗΣΑΝ ΝΑ ΒΛΑΣΤΗΣΟΥΝ

Το έργο των ανθρώπων πολλές φορές είναι αντί να δημιουργούν, να χαλούν. Η πρόοδος και η επιθυμία για περισσότερη ανάπτυξη, οδηγούν τους μεγάλους εμπόρους ανάπτυξης γης, να ξηλώνουν κυρίως τις παραλίες και να κτίζουν ξενοδοχεία και τουριστικές μονάδες. Ανεξέλεγκτα από τις αρμόδιες αρχές και χωρίς σεβασμό από τους ίδιους στη φύση, καταστρέφουν ότι ωραίο τις προίκισε ο Θεός.

Στα παράλια της Χλώρακας έσπειρε ο Θεός τα ομορφότερα λουλούδια, τα άνθη του γιαλού, τα κρίνα της θάλασσας. Αλλα οι μεγάλοι ντεβέλοπερς τα έχουν καταστρέψει, και τα λίγα εναπομείναντα ανθίζουν κάθε Αύγουστο και Σεπτέμβρη. Φέτος δυστυχώς έχουν ακόμα λιγοστέψει περισσότερο, γι αυτό αρχές σεπτεμβρίου τώρα, ακόμα δεν έχουν ανθίσει.

Τα άνθη του γιαλού από τα ωραιότερα αγριολούλουδα της χώρας, φυτρώνουν σε λίγες παραλίες. Από τη Χλώρακα στον Ακάμα και στον Παχύαμο, και σε λίγες άλλες παραλίες απόμακρες και παρθένες όπου ανθρώπου χέρι δεν έχει πειράξει ακόμα. Το όμορφο άνθος του γιαλού, έχει ωραιότατα άσπρα μεγάλα λουλούδια που είναι πάνω στο φυτό σχεδόν όλο το καλοκαίρι.

Είναι λουλούδια σπάνια και προστατευμένα, είναι φυτά υπό παρακολούθηση και θα πρεπει όσοι άνθρωποι με ευαισθησίες  που στις μέρες μας σχεδόν έχουν λιγοστέψει, να αναλάβουν εκστρατεία  διάσωσης τους.

Καταγγελία με θέμα ρύπανση θαλάσσιας περιοχής στη Χλώρακα

Ελεγκτική Υπηρεσία Κυπριακής δημοκρατίας

Αναφερόμαστε στο ηλεκτρονικό σας μήνυμα ημερ. 27.8.2016 σε σχέση με τη ρύπανση της θαλάσσιας περιοχής Αλυκή από ξενοδοχείο στη Χλώρακα, θα θέλαμε να σας πληροφορήσουμε ότι τα όσα καταγγέλλετε θα διαβιβαστούν στο αρμόδιο Τμήμα Περιβάλλοντος για εξέταση του θέματος και σχετική ενημέρωση της Υπηρεσίας μας.  Βάσει της απάντησης που θα ληφθεί, η καταγγελία σας ενδεχομένως να τύχει εξέτασης και σε μελλοντικούς ελέγχους της Υπηρεσίας μας.

Με εκτίμηση,

_______________________________________________

Akis Kikas

Senior Principal Auditor

Audit Office of the Republic of Cyprus

Tel: +357 22401456

Fax: +357 668153

email: akikas@audit.gov.cy

Υποσημείωση της εφημερίδας της χλώρακας: 

Το τμήμα περιβάλλοντος επισκέφτηκε το ξενοδοχείο και αφου διαπίστωσε την παρανομία, εξεδωσε εξώδικο και έθεσε το χώρο υπο επιτηρηση.

ΜΟΥΣΕΙΟ – ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΚΙΩΝ ΠΑΦΙΟΣ (Χρίστος Αχιλλέως Πάφιος)

Ο Χρίστος Αχιλλέως Πάφιος είναι εγγονός του διάσημου Χλωρακιώτη καραγγιοζοπαίχτη, Χριστόδουλου Πάφιου. Εχοντας λοιπόν, κληρονομησει την καλλιτεχνική του φλέβα, εδώ και δύο χρόνια ίδρυσε το  «Μουσείο - Εργαστήριο Θεάτρου Σκιών Πάφιος»  για να προβάλει το θέατρο Σκιών ως μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, γι' αυτό και δραστηριοποιείται στο χώρο παραστάσεων Καραγκιόζη, εκθέσεων ζωγραφικής και κατασκευής φιγούρας, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση των αείμνηστων παππού και πατέρα του.

Θέλοντας να συνεχίσει την παράδοση των προγονών του, και μεγαλωμένος μέσα στο μαγικό κόσμο του θεάτρου σκιών, κατάφερε εδώ και δύο χρόνια να δημιουργήσει μουσείο με δικά του έξοδα  και να συνεχίσει την παράδοση δίνοντας τον καλύτερο του εαυτό. Το δραματολόγιό του αποτελείται τόσο από παραδοσιακά έργα του Θεάτρου Σκιών όσο και απο σύγχρονα δικής του έμπνευσης που αφορούν την κυπριακή επικαιρότητα. Οι παραστάσεις του συνοδεύονται πάντα από μουσική και τραγούδια.

Παραστάσεις του έχουν ήδη τιμηθεί με την εμπιστοσύνη του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού (το οποίο προσέφερε παλαιότερα την οικονομική του στήριξη), Δήμοι και Κοινότητες που τις χρηματοδότησαν και τις φιλοξένησαν, το τηλεοπτικό κανάλι FRED  TV πριν χρόνια τις προέβαλε σε εβδομαδιαία βάση. Επίσης φιγούρες της οικογενείας κοσμούν δημόσιες (Μουσείο Λαϊκής Τέχνης Κύπρου -Λευκωσία-, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα Ι. Παπαντωνίου Ναύπλιο) και ιδιωτικές συλλογές. Επιπρόσθετα μέσα στη φετινή χρονιά το Μουσείο-Εργαστήριο Θεάτρου Σκιών προβλήθηκε μέσω των καναλιών ALPHA και ΡΙΚ 1. Το Μουσείο-Εργαστήριο Θεάτρου Σκιών Πάφιος πραγματοποίησε παραστάσεις σε πολλές κοινότητες και δήμους όχι μόνο αυτή την χρονιά αλλά και τα προηγούμενα χρόνια, συμμετείχε επιπλέον σε διάφορα φεστιβάλ και εκδηλώσεις που έγιναν προς τιμήν των αποδήμων μας.

Στόχος του καλλιτεχνη, να ανεβασει ψηλά το Θέατρο Σκιών, τόσο ως σημαντικό ελληνικό και κυπριακό παραδοσιακό θέαμα, όσο και ως εξαιρετικό είδος τέχνης και τεχνικής.

Χρίστος Αχιλλέως Πάφιος:

Στόχος μας είναι να ανεβάσουμε ψηλά το Θέατρο Σκιών, τόσο σαν σημαντικό ελληνικό και κυπριακό παραδοσιακό θέαμα, όσο και σαν εξαιρετικό είδος τέχνης και τεχνικής.

Παραστάσεις ~ Διαλέξεις ~ Εκθέσεις ~ Εργαστήρια ~ Κατασκευή φιγούρων

Στην προσπάθεια μας για προβολή και προώθηση του λαϊκού πολιτισμού του τόπου μας, σας ενημερώνουμε για τη λειτουργία του «Μουσείου - Εργαστηρίου Θεάτρου Σκιών Πάφιος». Στο Μουσείο, εκθέτονται φιγούρες, σκηνικά και οικογενειακά κειμήλια που αποδεικνύουν την επιβίωση της λαϊκής τέχνης του Κυπριακού Θεάτρου Σκιών Καραγκιόζη. Επιπλέον, εκεί βρίσκεται το εργαστήρι κατασκευής φιγούρων. Το μουσείο είναι ανοικτό για ξενάγηση και γνωριμία με τους ήρωες του Θεάτρου Σκιών. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης σας μπορείτε να μάθετε πως κατασκευάζονται οι φιγούρες και να μπείτε στο ρόλο του «Καραγκιοζοπαίκτη» ανεβαίνοντας στην σκηνή.

ΜΟΥΣΕΙΟ – ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΚΙΩΝ ΠΑΦΙΟΣ

matestlab@hotmail.com

www.theatroskionpafios.com

Ακταίωνος 12, Τ.Τ 1040 Παλ/σσα, Λευκωσία

Δίνονται παραστάσεις σε νηπιαγωγεία, δημοτικά σχολεία, και σε διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Για παραγγελίες φιγούρων , επισκέψεις και παραστάσεις παρακαλώ όπως επικοινωνείτε με τον κ. Χρίστο Α. Πάφιο 99-640611.

ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Κατόπιν που έλαβα επιστολή από τον συγχωριανό μας δικηγόρο  Ανδρέα Ανδρέου ο οποιος ενήργησε εκ μέρους των ξενοδοχείων Άγιος Γεώργιος, ανασκευάζω το δημοσίευμα μου και το γράφω ως εξής, ώστε να είμαι νομικά κατοχυρωμένος, αφού για τα ακάθαρτα αυτά νερά στα οποία αναφέρωμαι στο δημοσίευμα μου, έχουν πάρει εξώδικο από το τμήμα περιβάλλοντος (απόδειξη περί της παρανομίας των). Επίσης για τα πράσινα και ακάθαρτα νερά, επικαλούμαι τη μαρτυρία του Βουλευτή Πάφου κ. Πιττοκοπίτη ο όποιος αμέσως έδειξε ενδιαφέρον και έσπευσε επί τόπου:

Για την ακάθαρτη θάλασσα της Αλικής μήπως φέρει ευθύνη και ο κοινοτάρχης;

Από το ξενοδοχείο Άγιος Γεώργιος, διοχετεύονται στη θάλασσα τεράστιες ποσότητες ακάθαρτων νερών και υγρών αποβλήτων με αποτέλεσμα η θάλασσα να μολύνεται και οι κολυμβητές να παραπονούνται ότι βγάζουν τσούνες.

Δίπλα από τη στήλη της ΕΟΚΑ προς τη μεριά της Πάφου, αν κάποιος κοιτάξει θα δει την παραλία να είναι πράσινη και οι λακκούβες γεμάτες ακάθαρτα νερά, καθώς εκεί από αγωγό του ξενοδοχείου διοχετεύονται τεράστιες ποσότητες ακάθαρτων νερών μέσα στη θάλασσα.

Το μέγα πρόβλημα αυτής της απαράδεκτης κατάστασης που συμβαίνει, έγκειται στο ότι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου είναι Χλωρακιώτες, που όχι μόνον δεν εμποδίζουν να συμβαίνει αυτό το αίσχος, αλλά ίσως να είναι οι ίδιοι που το κάνουν, αφού καλά γνωρίζουμε πως υπεύθυνη θέση στο ξενοδοχείο έχει ο κοινοτάρχης Χλώρακας.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ:

Κύριο Κυριάκο Ταπακούδη

Ιδιοκτήτης, Εκδότης, συγγραφέας

Συντάκτης της Εφημερίδας της Χλώρακας

Κύριε,

ΘΕΜΑ: ΔΥΣΦΗΜΙΣΤΙΚΑ ΔΗΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ (26/08/2016) ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ (27/Ο8/2016

Έχω οδηγίες από τους πελάτες μου ST. GEORGE HOTEL ENTERPRISES να αναφερθώ στα πιο πάνω αναληθή και δυσφημιστικά δημοσιεύματα όσον αφορά το ξενοδοχείο Άγιος Γεώργιος και περαιτέρω να σας πληροφορήσω τα ακόλουθα:

1.     Το ξενοδοχείο δεν διαθέτει βιολογικό σύστημα Κάι όλα τα λύματα διοχετεύονται στο αποχετευτικό σύστημα Πάφου (ΣΑΠΑ).

2.     Ο συγκεκριμένος αγωγός είναι για όμβρια ύδατα και καμία σχέση δεν έχει με λύματα.

3.     Είναι αδιανόητο και χωρίς λογική ο ισχυρισμός σας ότι το ξενοδοχείο μολύνει το θαλάσσιο χώρο όπου οι πελάτες του κολυμπούν δήθεν γι να εκδιώξει τους ντόπιους λουόμενους.

4.     Είναι γνωστές οι προσωπικές σου αντιδικίες με το κοινοτικό Συμβούλιο Χλώρακας

και με τον κοινοτάρχη κύριο Κλεόβουλο Παπακώστα ο οποίος τυγχάνει να είναι και υπάλληλος του ξενοδοχείου, όμως σε καμία περίπτωση οι πελάτες μου δεν θα επιτρέψουν οι προσωπικές διαφορές σας να πλήξουν τη φήμη, πελατεία και τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του ξενοδοχείου.

Ως εκ τούτου έχω οδηγία από τους πελάτες μου να σας καλέσω εξώδικα όπως εντός 7 ημερών από τη λήψη της παρούσας επιστολής αποσύρεις τα πιο πάνω δυσφημιστικά διαφορετικά δεν θα έχουν άλλη επιλογή από του να λάβουν εναντίον σου όλα τα ενδεικνυόμενα δικαστικά μέτρα για να προστατεύσουν τη φήμη και πελατεία τους από τα δυσφημιστικά ας δημοσιεύματα τα οποία πλήττουν ανεπανόρθωτα το ξενοδοχείο και οποιεσδήποτε  απώλειες και ή ζημιές δημιουργηθούν ένεκα αυτών θα απαιτηθούν από εσάς.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΕΟΥ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΒΡΑΔΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ ΜΕ ΤΗ ΜΙΡΕΛΛΑ ΣΤΑΪΚΟΥ

 https://www.youtube.com/watch?v=1WXgEd72jG0 

Η μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ φιλοξενεί την μουσικοσυνθέτρια και τραγουσίστρια Μιρέλλα Στάικου, για βραδιές μουσικής κοινωνίας και μυσταγωγίας με τραγούδια γνωστών Ελλήνων συνθετών που σημάδεψαν την Ελληνική μουσική, καθώς και συνθέσεις της ίδιας.

Η μουσική και τα τραγούδια των "μπουάτ" σε εποχές δύσκολες και μεταβατικές έφερνε τους ανθρώπους πιο κοντά, απάλυνε τη μοναξιά τους, διέγειρε τη φαντασία τους και μαλάκωνε τη σκληρότητα της καθημερινότητάς τους,

τώρα η Μιρέλλα Στάικου στην μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ στη Χλώρακα στο ίδιο μοτίβο, μας ταξιδεύει σε μουσικούς  δρόμους και τόπους, μας φέρνει σε επαφή με όλες τις μορφές της τέχνης της Μουσικής, καθώς και κοινωνικής αγωγής και κουλτούρας.

Ελάτε όλοι λοιπόν, μαζί με εμάς, να τραγουδήσουμε στην κατάλληλη ατμόσφαιρα, και να ενεργοποιήσουμε τη φαντασία και τα συναισθήματα μας...

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

Η ηλεκτρονική εφημερίδα της Χλώρακας αγωνίζεται για ενημέρωση και αφύπνιση των κατοίκων της κοινότητας της Χλώρακας και όχι μόνον. Δεν έχει κανένα οικονομικό πόρο και ο αγώνας που διεξάγει συνεπάγει έξοδα και μεγάλο κόπο. Ο αγώνας αυτός, χρειάζεται την στήριξη των αναγνωστών και των φίλων της εφημερίδας. Όσοι επιθυμούν να την στηρίξουν, μπορούν να αποταθούν στον ακόλουθο σύνδεσμο:

Η ΡΥΠΑΝΣΗ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ…(η συνέχεια)

Μετά τη δημοσίευση στο Φιλελεύθερο της καταγγελίας μας για τη ρύπανση της θάλασσας της Αλικής στη Χλώρακα, παρατηρήθηκε μεγάλη κοινοποίηση διαφόρων παραγόντων κυβερνητικών και μή, καθώς αναστάτωση και μεγάλος σάλος προκλήθηκε σ αυτούς και στους πολίτες ένεκα της προκλητικής αυτής συμπεριφοράς κάποιων ξενοδόχων. Αμέσως την μεθεπομένη της δημοσίευσης, ενδιαφέρον επέδειξε ο Υπουργός και η Έπαρχος, καθώς και οι βουλευτές κ.κ. Θεοπέμπτου και Πιττοκοπίτης. Ο πρώτος απέστειλε αντιπρόσωπο να επιληφθεί του ζητήματος, ενώ ο δεύτερος έσπευσε ο ίδιος επί τόπου όπου και υπό τη ξενάγηση μας, διαπίστωσε την αλήθεια, αφού με θράσος κάποιοι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου μας έστειλαν μήνυμα ότι θα μας μηνύσουν.

Ο βουλευτής Πάμπος Πιττοκοπίτης διήλθε όλης της παραλίας μήκους έξι χιλιόμετρων, και διαπίστωσε όλες τις παρανομίες και επεμβάσεις επί των παραλίων της Χλώρακας από τους διάφορους ξενοδόχους και επιχειρηματίες ανάπτυξης της γης, οι οποίοι έχουν κλείσει με συρματοπλέγματα και πέτρες σχεδόν όλες τις προσβάσεις . Φωτογράφησε όσα πράματα και θάματα είδε επί τόπου, και διαπιστώνοντας το μέγεθος των παρανομιών, υποσχέθηκε ότι θα συζητήσει το θέμα στη βουλή το οποίο και ενέγραψε παλαιότερα ο κ. Θεοπέμπτου, καθώς και θα επισκεφθει επίσης το Κοινοτικό Συμβούλιο Χλώρακας για να τους παροτρύνει να πράξουν το καθήκον τους το οποίον και παραμελούν, καθώς φανερά με την ανοχή τους και τη σιωπή τους, αφήνουν στο απυρόβλητο τους ξένους επιχειρηματίες να ασελγούν επί των παραλιών της Χλώρακας, αλλά το χειρότερο, με κάποιες αποφάσεις τους καταντούν οι ίδιοι βοηθητικοί και συνυπεύθυνοι τους.

Οφείλω όμως ευχαριστίες τις οποίες και εκφράζω δημόσια προς την εφημερίδα Φιλελεύθερος και τον δημοσιογράφο Νίκο Τόκα, για τη δημοσίευση του γεγονότος που είχε σαν αποτέλεσμα να αναταραχτούν  τα λιμνάζοντα νερά, και το όλο ζήτημα να βαίνει προς επίλυση ελπίζω.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΟΙ ΦΕΤΙΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ ΚΑΙ Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

Η κεντρική πλατεία της εκκλησίας της Χλώρακας είναι όμορφη και ευρύχωρη. Καταλαμβάνει μεγάλη έκταση και στις άκριες τα δένδρα φυτεμένα και πανώρια, δίνουν δροσιά και σκιά για όποιον το επιθυμεί. Με λίγα έξοδα ακόμα μπορεί να γίνει ομορφότερη. Με λίγη συντήρηση  καλύτερη. Διαθέτει άπλετο χώρο για συνάξεις, φεστιβάλ και πανηγύρια, διαθέτει μεγάλη αίθουσα για μικρές γιορτές, καθώς και υπερυψωμένη πίστα για θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες. Ουδέποτε, κάποια εκκλησιαστική επιτροπή δεν αρνήθηκε να παραχωρήσει το χώρο για εκδηλώσεις.

Με τις όμορφες εκκλησίες, τα γύρω πετρόκτιστα κτίρια και καφενεδάκια, είναι τόπος συγκέντρωσης όλων των κάτοικων από αιώνες τώρα.

Είναι το κέντρο της κοινότητας, και θα πρέπει να διαφυλαχτεί. Δεν χρειάζονται περιττά έξοδα για να προστατευτεί, ειδικά αυτούς τους δύσκολους οικονομικούς καιρούς, και εκτός αυτού, η εκκλησία της Χλώρακας απέδειξε πως καλά την προστατεύει.

Μαθαίνω πως το Κοινοτικό Συμβούλιο πήρε αποφάσεις για να ξηλώσει τους κεντρικούς δρόμους και να τους μονοδρομοποιήσει, για να φτιάξει νέα πλατεία. Να ξοδέψει κάποια εκατομμύρια, να υπογειωποιήσει τα ηλεκτρικά και τηλεφωνικά καλώδια και να κτίσει το κεντρικό δρόμο με διακοσμητικά τουβλάκια, ώστε τοιουτοτρόπως να έρθουν προς τη κοινότητα οι χιλιάδες τουρίστες που επισκέπτονται τα ξενοδοχεία της Χλώρακας, και έτσι τοιουτοτρόπως να βοηθηθούν οι καταστηματάρχες στη κεντρική πλατεία.  

Όμως εγώ λέω, αφού έχουμε μια όμορφη πλατεία, δεν χρειαζόμαστε άλλη. Ο κεντρικός δρόμος είναι για τα αυτοκίνητα. Αν κλείσει, θα νεκρώσουν από κόσμο η πλατεία και τα καφενεία. Θα δυσκολέψουν τους χωριανούς όπως στη πόλη της Πάφου που για να την αναπλάσουν την έσκαψαν, και εδώ και δυο χρόνια παραμένει κλειστή με αποτέλεσμα όλοι οι καταστηματάρχες να έχουν φαλιρίσει.

Εγώ λέω πως για να έρθουν οι τουρίστες πρέπει να φτιαχτούν οι δρόμοι που οδηγούν στα ξενοδοχεία. Να κτιστούν πεζοδρόμια και να τοποθετηθεί οδικός φωτισμός.

Πρέπει ο Κοινοτάρχης και το κοινοτικό Συμβούλιο να εκδώσουν τουριστικό οδηγό που να δείχνει την κοινότητα της Χλώρακας, καθώς δυστυχώς στους τουριστικούς χάρτες δεν υποδεικνύεται.

Θα πρέπει ο Κοινοτάρχης να ζητήσει τη βοήθεια των ιδιοκτητών ξενοδόχων, καθώς αυτοί χρειάζονται διευκολήνσεις από το Κοινοτικό συμβούλιο και σίγουρα δεν θα αρνηθούν. Να εξηγούν πως δίπλα στα ξενοδοχεία τους ευρίσκεται η Χλώρακα, και όχι η Κάτω Πάφος.

Θα πρέπει το κοινοτικό Συμβούλιο να τοποθετήσει μικρό λεωφορείο για τη δωρεάν μεταφορά των τουριστών οι οποίοι έστω από περιέργεια για να δουν το Χριστό γυμνό στην αρχαία εκκλησία της Παναγίας, έστω μια φορά ο καθένας να επισκεφτεί την κοινότητα, τότε η κεντρική πλατεία της Χλώρακας θα σφύζει από ζωή και θα παρατηρείται συνωστισμός ανθρώπων με τους ιδιοκτήτες την κέντρων αναψυχής και καφενείων να ευημερούν, και να ανοίγονται θέσεις εργασίας.

Πρέπει το ενάμιση εκατομμύριο που σκέπτεται ο Κοινοτάρχης και το Κοινοτικό συμβούλιο να ξοδέψουν για να μετατρέψουν τους δρόμους σε πλατεία, όποθεν και αν προέρχεται, να χρησιμοποιηθεί για άλλους παραγωγικούς σκοπούς, ή να μειωθούν οι αβάσταχτοι φόροι και να καταργηθούν οι παράνομες φορολογίες που επιβάλλουν στους πολίτες.

Σε λίγους μήνες έχουμε εκλογές για ανάδειξη νέου Κοινοτάρχη και Κοινοτικού Συμβουλίου. Ας ψηφίσουμε όλοι με μόνη σκέψη ποιοι είναι οι καταλληλότεροι, και όχι ποιοι είναι οι ημέτεροι και οι συγγενείς, απλά και  μόνο για να προοδεύσει η κοινότητα που αν και έχει τεραστία έσοδα, εντούτοις παραμένει στάσιμη.  

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΟΤΑΝ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΙΧΝΕΙ ΤΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

Για την ακάθαρτη θάλασσα της Αλικής μήπως φέρει ευθύνη και ο κοινοτάρχης;

Από το ξενοδοχείο Άγιος Γεώργιος, κάθε νύχτα διοχετεύονται στη θάλασσα τεράστιες ποσότητες ακάθαρτων βρομισμένων νερών και λυμάτων με αποτέλεσμα η θάλασσα να μολύνεται και οι κολυμβητές να παραπονούνται ότι βγάζουν τσούνες.

Δίπλα από τη στήλη της ΕΟΚΑ, αν κάποιος κοιτάξει θα δει την παραλία να είναι πράσινη και οι λακκούβες γεμάτες ακάθαρτα νερά, ενώ μπόχα διαχέεται στο χώρο, καθώς από εκεί κάθε βράδυ από αγωγό του ξενοδοχείου διοχετεύονται τεράστιες ποσότητες ακάθαρτων νερών μέσα στη θάλασσα.

Το μέγα πρόβλημα αυτής της απαράδεκτης κατάστασης που συμβαίνει, έγκειται στο ότι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου είναι Χλωρακιώτες, που όχι μόνον δεν εμποδίζουν να συμβαίνει αυτό το αίσχος, αλλά ίσως να είναι οι ίδιοι που το κάνουν, αφού καλά γνωρίζουμε πως υπεύθυνη θέση στο ξενοδοχείο έχει ο κοινοτάρχης Χλώρακας.

Είναι ντροπή κατά τη γνώμη μου να γίνεται αυτό το αίσχος. Για χρόνια μας δούλευαν κανονικά πως με τη λειτουργία του ΣΑΠΑ αυτό το φαινόμενο θα σταματούσε, αλλά οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου Άγιος Γεώργιος, χωρίς αιδώ, συνεχίζουν φανερά να ρυπαίνουν τη θάλασσα. Ίσως επί σκοπού να μην διοχετεύουν τα λύματα του βιολογικού στο αποχετευτικό σύστημα, ώστε τοιουτοτρόπως να αποτρέπουν τους ντόπιους να κολυμπούν στη θάλασσα της Αλικής, και να έχουν τη θάλασσα υπό την ιδιοκτησία τους ώστε οι πελάτες τους τουρίστες να μην ενοχλούνται από πολυκοσμία.

Η εφημερίδα της Χλώρακας προειδοποιεί τους λουόμενους να ξεπλένονται καλά μετά το κολύμπι, γιατί πολλοί έχουν παραπονεθεί πως κόλλησαν μολυσματικές ασθένειες στη θάλασσα της Αλικής

  .

ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ ΜΕ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΤΙΤΛΟ «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ»

«ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ» 

Ένα βιβλίο γραμμένο απλά και με ύφος ποιητικής πεζογραφίας, στο οποπίο ο συγγραφέας καταφέρνει να προκαλεί το συνεχές ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Αποτελείται από 333 σελίδες και είναι γραμμένο ευανάγνωστα. Απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες, και όσοι γνωρίζουν το έργο του συγγραφέως, δηλώνουν ευχαριστημένοι για το συγγραφικό ύφος και την ομορφιά της ροής των γεγονότων που παραθέτει.

ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ - ΑΡΘΡΟ

Έχω εκφράσει επανειλημμένως το ενδιαφέρον μου και τον προσανατολισμό μου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση καθώς και για τα θέματα που την αφορούν, πως μπορούν να σχεδιαστούν και να υλοποιηθούν οι υποδομές και τα έργα που έχει ανάγκη η κοινωνία μας ώστε να δώσουν ανάπτυξη και προοπτική στον τόπο μας. Οι πολίτες σήμερα έχουν κουραστεί από την εικόνα που εκπέμπει ο τρόπος διαχείρισης των κοινών από τους διοικούντες. Οι νέοι είναι παραγνωρισμένοι, η ανεργία και το ρουσφέτι πληγώνουν την αξιοπρέπειά μας και η μεσαία τάξη δεν λαμβάνεται υπ όψιν. Η οικονομική κρίση μας έχει πλήξει ανεπανόρθωτα, αλλά οι φόροι αντί να μειώνονται,  παραμένουν ίδιοι ή και ακριβαίνουν.

Οι διαχειριστές της εξουσίας δεν έπιασαν τον παλμό της κοινωνίας και αντί να προτείνουν λύσεις, παράγουν μιζέρια. Τις υποσχέσεις τους δεν τις έκαμαν πράξη, τις άφησαν μόνο λόγια. Όλοι ενήργησαν στα πλαίσια του στενού τους περίγυρου χωρίς να νοιάζονται για το σύνολο των πολιτών με αποτελεσμα να υπάρχει στον κοσμο και κυρίως στους νέους μεγαλη απαξίωση γι αυτούς.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα μπορούσε να παίξει αναβαθμισμένο ρόλο ώστε να απαλλάσσει τον πολίτη από την ταλαιπωρία και να απαλλαγεί η ίδια από την διαφθορά και την αναξιοκρατία. Ανάμεσα της αυτοδιοίκησης και των πολιτών δεν πρεπει να υπάρχει πελατειακή σχέση, όλοι θα έπρεπε να είμαστε απαλλαγμένοι από αυτές τις αντιλήψεις. Είναι καιρός πλέον να αναθεωρήσουμε τις αξίες μας, διότι το σύστημα που επικρατεί μας έχει φέρει στα όρια και η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό.

Πρέπει στη Τοπική Αυτοδιοίκηση ως θεσμός για να έχει την εμπιστοσύνη των πολιτών, να υπάρχει διαφάνεια στις συναλλαγές της, να λογοδοτεί σε αυτούς και να κρίνεται από αυτούς. Πρέπει ακόμα να έρχεται σε άμεση επαφή με την κοινωνία και τα προβλήματά της.

Αντίθετα, παρατήρησα ότι υπάρχει μηδενισμός και απαξίωση της πολιτικής από μεγάλο μέρος των πολιτών, σημάδι ότι δεν εμπιστεύονται πλέον αυτους που τους διοικούν.

Ελπίζω ο κόσμος να αντιδράσει και να μην ανεχτεί πλέον όσους από αυτούς είναι αιτία των δεινών μας, αφου είναι αυτοί που διαχειρίζονται τις τύχες μας και αποφασίζουν για μας.

Θέλω να καλέσω όλους τους νέους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για τα κοινά και έχουν άποψη για τα τοπικά θέματα, να ασχοληθούν ενεργά. Είναι ανάγκη όλοι οι πολίτες, αλλά κυρίως οι νέες και οι νέοι, με τις νέες τους ιδέες και το νέο τους αίμα να τροφοδοτήσουν και να ενισχύσουν με την εμπλοκή τους τα κοινά συμφέροντα.
Διότι η συμμετοχή πιστεύω θα είναι μέσα από ένα διαφορετικό και μη συμβατικό ρεύμα που ίσως μπορέσει να δώσει λύσεις στα χρόνια προβλήματα που ταλαιπωρούν τους πολίτες.

Το παλαιοκομματικό σύστημα που η πολιτική χρησιμοποιεί ως έπαλξη για προώθηση προσωπικών φιλοδοξιών αντί ως προσφορά, πρεπει να αλλάξει.

Η πολιτική της κλίκας, του ρουσφετιού και των ημέτερων θα πρέπει να τελειώσει. Ο τόπος χρειάζεται άφθαρτα άτομα, χρειάζεται νέους ανθρώπους με νέες ιδέες.

Χρειαζόμαστε ανθρώπους αληθινούς αγωνιστές έντιμους και ειλικρινείς που με αμεσότητα θα προωθήσουν τα δίκαια των πολιτών.

Οφείλουμε όλοι να καταθέσουμε τον καλύτερό μας εαυτό για να βγούμε από τα αδιέξοδα. Οι μέρες είναι δύσκολες, έχουμε περάσει και δυσκολότερες. Καλούμαστε να τις ξεπεράσουμε, είμαι σίγουρος ότι αν ενδιαφερθούμε όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε, είναι στο χέρι μας.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΑΛΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΥΛΛΟΥΡΟΥ (παραθαλάσσια περιοχή Χλώρακας)

Τις καλοκαιρινές ημέρες καθημερνώς περνούσε από το στενό δρομάκι έξω από την αυλή μας ένα μικρό φορτηγάκι με ανοιχτή την πίσω πόρτα, αγκομαχώντας με πρώτη και δεύτερη ταχύτητα ώστε η μηχανή να δουλεύει αργά, και να κυλά σιγά στον κατήφορο.

Και όλα τα παιδιά της γειτονιάς τρέχοντας σκαρφαλώναμε πάνω και μας έπαιρνε στη θάλασσα της Αλικής. Ο Κακός τ’ Αλέξη, ένας καλοκάγαθος άνθρωπος που έπασχε από ρευματισμούς, καθημερινά οδηγώντας το φορτηγάκι πήγαινε να χωστεί στη ζεστή άμμο για να του περάσουν οι πόνοι. Και όλους μας άφηνε να σκαρφαλώνουμε στο όχημα του και μας κουβαλούσε με ευχαρίστηση, το μόνο που ζητούσε ήταν λίγη βοήθεια, τον θάβαμε μέχρι το λαιμό στην άμμο μέσα σε ένα λάκκο που σκάβαμε. Και όσο άντεχε τη κάψα από τον άμμο, εμείς κολυμπούσαμε και πλατσουρίζαμε μέσα στα ήσυχα και γαλανά νερά της θάλασσας της Αλικής.

Η θάλασσα της Αλικής ήταν βραχώδης, που όμως τα ισχυρά ρεύματα σε συνεργασία με την ορμή της θάλασσας, έβγαζαν απεριόριστους τόνους άμμου και σκέπαζαν έξω τα βράχια, αλλά και όλο το βυθό στο μικρό ορμίσκο που κολυμπούσαμε.

Όλες οι διιπλανές στη συνέχεια παραλίες ήταν πετρώδεις με σχηματισμένες μικρές λακκούβες, που όποτε είχε τρικυμία γέμιζαν θαλασσινό νερό, και όταν η θάλασσα ησύχαζε και τραβιόταν μέσα, το νερό εξατμιζόταν και έμενε το αλάτι καθαρό, το οποίον και οι νοικοκυρές μάζευαν για να το χρησιμοποιήσουν για οικιακούς σκοπούς. Το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν χαλούμια, τρεμίθια τσακιστά, καθώς και παστά κρέατα από χοίρους που έσφαζαν κάθε Χριστούγεννα.

Στην ακτή αυτή ευρίσκεται το μνημείο του Γ. Γρίβα Διγενή αρχηγού της ΕΟΚΑ και το μουσείο με το καΐκι Άγιος Γεώργιος. Επίσης βρίσκεται  το παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου το οποίο κτίστηκε με δωρεάν της μεγάλης ευεργέτιδος Ζήνας Κάνθερ. Τώρα επίσης εκεί βρίσκεται κτισμένο το μεγαλοπρεπές ξενοδοχείο Άγιος Γεώργιος που για να το φτιάξουν οι ιδιοκτήτες χάλασαν όλη τη φυσική ομορφιά, ακόμα έσκαψαν την ακτή της Αλικής αφαιρώντας τεράστιους τόνους πέτρας, μεταμορφώνοντας το όμορφο φυσικό τοπίο σε ένα κακάσχημο τόπο ίδιο με ξεδοντιασμένο κρανίο

Ο ΠΕΤΡΟΣ ΙΜΒΡΙΟΣ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΓΓΟΥΡΙΟΥ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

https://www.youtube.com/watch?v=wxqEQOb5Azs (Τραγούδια του Ίμβριου)

https://www.youtube.com/watch?v=RxOS2wOG1_I (το τραγούδι του Σταμάτη)

Στις 26 Αυγούστου το βράδυ στην πλατεία της Χλώρακας, ο ΑΚΡΙΤΑΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ θα κάμει το καθιερωμένο πλέον φεστιβάλ του αγγουριού. Πρόκειται για ένα πανηγύρι χαράς, για μια συνάντηση των φίλων και υποστηριχτών του σωματείου, όπου σε ένα τρικούβερτο γλέντι θα διασκεδάσουν υπό τους ήχους και τη μουσική της ορχήστρας του Νικόλα Μαυρέση, που θα παίξει αποκλειστικά ανεβαστικά τραγούδια του εξαίρετου καλλιτέχνη εξ Ελλάδος Πέτρου Ίμβριου, ο οποίος αυτοπροσώπως θα τραγουδήσει. 

ΟΙ ΞΕΡΕΣ ΤΟΥ ΦΕΡΦΟΥΡΗ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

Η θαλάσσια περιοχή της Κύπρου όπως και ολόκληρη η Μεσόγειος, είναι διάσπαρτη με αρχαία ναυάγια. Στη περιοχή «Δήμμα» στη Χλώρακα 500 μέτρα από τη στεριά, υπάρχουν οι ξέρες του Φουρφουρή που πάνω τους τσακίστηκαν πολλά πλοία κατά το παρελθόν όπως δείχνουν τα αμέτρητα απομεινάρια από σπασμένους αμφορείς και άλλα αντικείμενα που ευρίσκονται στο βυθό της θάλασσας γύρω από τις ξέρες.

Οι ισχυροί άνεμοι που συνήθως πνέουν στη θάλασσα της Χλώρακας σε συνδυασμό με το ανοικτό πέλαγος, προκαλούσαν πάντα μεγάλες θαλασσοταραχές που παράσερναν τα πλοία και τα έριχναν στις ξέρες, με αποτέλεσμα να βουλιάζουν πολλά από αυτά. Ο βυθός γύρω από τις ξέρες είναι κατάσπαρτος από αρχαία υπολείμματα ναυαγίων, καθώς η θάλασσα της Χλώρακας είναι δρόμος πλοίων από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα. Γραμμένες αναφορές γι αυτά τα ναυάγια δεν υπάρχουν, και μόνη μαρτυρία περί της αληθείας αυτών των ναυαγίων, είναι από όσους δεινούς δύτες κολυμπούν σ αυτά τα νερά, ότι ακόμα ο βυθός είναι στρωμένος από αντικείμενα υπολείμματα των φορτίων από τα ναυαγισμένα πλοία.

Επίσημες αναφορές έχουμε μόνο για δυο πλοία εκ των οποίων το ένα βούλιαξε και γέμισε την ακτή πνιγμένους, ενώ το άλλο σφηνώθηκε στις ξέρες και μένει ακόμα εκεί μοναχικό μια απέραντη Φωλαιά άγριων περιστεριών. 

Από προφορικές μαρτυρίες παλαιών κατοίκων και από γραφές λαϊκού ποιητάρη που κατέγραψε ο ηγούμενος Μαχαιρά Γρηγόριος το 1945 στα Κυπριακά Χρονικά, μαθαίνουμε πως τη δεκαετία του 1810 ένα επιβατικό πλοίο το «χρυσοκάραβο» όπως το ονόμασαν γιατι ήταν γεμάτο πλούσιους επιβάτες που ταξίδευαν για τους Αγίους Τόπους, βούλιαξε στις ξέρες του «Φερφουρή», και πνίγηκαν όλοι. Είναι ένα τσιαττιστό ποίημα λαϊκός θρήνος, που αναφέρεται στις δύσκολες ώρες που πέρασαν οι επιβάτες και το τραγικό τέλος που βρήκαν, καθώς σε αυτούς συγκαταλέγονταν υψηλά μέλη της Κυπριακής κοινωνίας όπως την οικογένεια του δραγουμάνου Χατζηγεωργάκη. Για το περιστατικό αναπτύχθηκαν ντόπιοι θρύλοι για παράδοξα περιστατικά και για ανεύρεση θησαυρών που ξέβραζε η θάλασσα της Χλώρακας κατά καιρούς. Αναπτύχθηκαν δοξασίες και θρύλοι για παράξενους θανάτους που κατά καιρούς βρήκαν ντόπιοι κάτοικοι στα ήρεμα νερά της, καθώς και παραδοξολογίες για μεγάλα θεριά που κολυμπούσαν σε αυτήν.

Ένα χειμωνιάτικο βράδυ του Μάρτη το 1998, το ελληνικό φορτηγό πλοίο υπό σημαία Ονδούρας «Δημήτριος ΙΙ» που μετέφερε ξυλεία από τη Χαλκίδα με προορισμό τη Λεμεσό και τη Βηρυτό, μετά από σφοδρή θαλασσοταραχή προσάραξε στις ξέρες του Φουρφουρή.

Ενώ βρισκόταν καθοδόν για το λιμάνι της Λεμεσού, λόγω των σφοδρών ανέμων που έπνεαν εκείνη την ώρα, παρεσύρθη από τα κύματα και προσάραξε πεντακόσια μέτρα από την ακτή της Χλώρακας, πάνω στις ξέρες.

Μένει από τότες προσαραγμένο να στέκει όμορφο μέσα στη γαλανή θάλασσα και να αποτελεί σημείο αναφοράς για την κοινότητα της Χλώρακας. Από τα αεροπλάνα και τα πλοία, από τις παρυφές των στεριανών υψωμάτων, και μέσα από πληθώρα ιστοσελίδων στο διαδίχτυο, δείχνεται πλέον αυτό το πλοίο, ως σημείο αναφοράς για τη Χλώρακα. Θεωρείται στολίδι γραφικής ομορφιάς, και αναφέρεται στα αξιοθέατα της κοινότητας ως μια ζωγραφιά στη θάλασσα που πολλούς ενέπνευσε συγγραφείς, ποιητές και ζωγράφους. 

ΡΟΔΑΦΙΝΙΑ (παραθαλάσσια περιοχή Χλώρακας)

Η περιοχή Αρκάτζια ξεκινά από την περιοχή του γηπέδου, και του Αγίου Νικολάου. Είναι ένα αργάκι που αναβλύζει τρεξιμιό νερό, και κατευθύνεται και ενώνεται με άλλο αργακι που έρχεται από τη περιοχή Ορμάνια. Τέλος ενώνονται με το νερό που ολοχρονίς τρέχει από την βρύση Καμαρούι, και συνεχίζουν προς τη θάλασσα. Ως αποτέλεσμα, βλαστούν πολλές ροδαφινιές (αροδάφνες) έως την άκρη της θάλασσας, γι αυτό ο μικρός κολπίσκος εκεί, ονομάστηκε Ροδαφίνια.

Είναι μια θάλασσα μικρή συνήθως ήρεμη θάλασσα χωρίς ρεύματα, με χοντρό καθαρό άμμο στρωμένο στην παραλία. Είναι ένας ιδεώδης τόπος για κολύμπι, τον οποίο όλοι οι κάτοικοι της Χλώρακας από αρχαιοτάτων χρόνων χρησιμοποιούν ως μέρος για τα θαλασσινά τους μπάνια.

Σήμερα η παραλία των Ροαδαφινιών είναι μια πολυσύχναστη τουριστική περιοχή. Στην περίοδο όμως του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα 1955-1959 ήταν μια απόμακρη ερημική ακτή, η οποία επιλέγηκε ως ο τόπος για τη μυστική παραλαβή των πρώτων φορτίων οπλισμού για την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνος της ΕΟΚΑ.

Στην ακτή τώρα υπάρχει μια μικρή απέριττη πέτρινη πλάκα στην οποία αναφέρεται στο ιστορικό γεγονός της σύλληψης από τους Άγγλους κατακτητές του πλοιαρίου Άγιος Γεώργιος μαζί με το πλήρωμα του που αποτελείτο από τον καπετάνιο Ευάγγελο Λουκά Κουταλιανό, τον πλοιοκτήτη Ανάργυρο Μέλιο, τους ναύτες Μιχάλη Χριστοδουλάκη, Μιχάλη Αλιφραγκή, καθώς και εφτά Χλωρακιώτες αγωνιστές που παρελάμβαναν τον οπλισμό, ήτι οι Κώστας Λεωνίδα, Χριστάκης Εύζωνας, Κυριάκος Μαυρονικόλας, Νικόλας Μαυρονικόλας, Μιχαλάκης Παπαντωνίου, Νικόλας Πενταράς και Χριστόδουλος Πενταράς.

ΑΠΕΒΙΩΣΕ ΠΛΗΡΗΣ ΗΜΕΡΩΝ

Απεβίωσε πλήρης ημερών εις ηλικία 93 ετών, η Ερπινίκη Πάσιου, σύζυγος του μακαριστού Παναγιώτη Πάσιου Φκωνή. 
Η κηδεία τελέστηκε στον ιερό ναό Παναγίας της Χρυσοαιματούσας στη παρουσία πλήθους φίλων και συγγενών της οικογένειας, οι οποίοι σε επικοινωνία αργότερα με την εφημερίδα της Χλώρακας, εξέφρασαν τις ευχαριστίες τους σε όσους παρευρέθηκαν στην ηδεία, ή με άλλο τρόπο συμμετείχαν στην θλίψη τους.

H ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΡΟΑΦΙΝΙΩΝ (παραθαλάσσια περιοχή Χλώρακας)

 Η λίμνη των Ροδαφινιών ήταν ένα εντυπωσιακό φυσικό αξιοθέατο, μια αλμυρή βαθιά λίμνη στην άκρη της ακτής η οποία συνδεόταν υπόγεια με τη θάλασσα και όταν είχε τρικυμίες η ορμή των κυμάτων που εισχωρούσαν μέσα δημιουργούσαν ένα υπόκωφο δυνατό θόρυβο και ένα υποχθόνιο βρυχηθμό, σημάδι κατά τους πρωτινούς, πριν έρθει η χειμωνιάτικη βροχή από τη μεριά του νότου.

Ήταν το μπουμπουνητό της θάλασσας όταν θύμωνε και αδυσώπητα χτυπούσε τα τοιχώματα της λίμνης σκάβοντας την όλο βαθύτερα κατά το πέρασμα των αιώνων, και κάθε φορά δημιουργώντας ένα σιντριβάνι από ατμοποιημένο νερό που σαν πυκνό σύννεφο εκτοξευόταν με δύναμη στην ατμόσφαιρα δημιουργώντας εντυπωσιακό θέαμα ίδιο με ηφαίστειο που ξερνά καπνό.

Υπήρχε για χιλιάδες χρόνια και πολλές ιστορίες υπάρχουν που εξιστορούν γεγονότα σαν παραμύθια που έχουν συμβεί εκεί, μέσα στην βαθιά λίμνη μέσα στα θεόρατα βράχια της ακτής της Χλώρακας. Ήταν ένας φυσικός πλούτος της κοινότητας, ένα υπέροχο αξιοθέατο, μια φυσική αλμυρή λίμνη δίπλα στη θάλασσα που όλοι οι κάτοικοι σαν παιδιά εκεί έπαιζαν τους πειρατές και όλες οι γενεές την είχαν σημείο αναφοράς.

Όλα τα παιδιά εκεί έμαθαν κολύμπι. Οι ψαράδες μάζευαν φτίρα για να ζημώσουν πασμό, και οι νεαροί τις νύχτες με πιροφάνι, μάζευαν αστακούς που ύπήρχαν πληθώρα μέσα στη θαλασσινή λίμνη.

Τώρα οι ξενοδόχοι την έχουν γεμίσει με μπάζα και θεόρατες πέτρες. Την έχουν κλείσει για να φτιάξουν παραλία να κάθονται οι τουρίστες να λιάζονται. Έχουν καταστρέψει το φυσικό περιβάλλον για το χρηματικό όφελος, χωρίς να νοιάζονται για το φυσικό όφελος.

Αλλά χειρότερη ευθύνη από τους ξενοδόχους, φέρουν οι Κοινοτικές και Επαρχιακές αρχές, καθώς και οι κάτοικοι της Χλώρακας που με τη σιωπή τους ή την ανοχή τους, επέτρεψαν να γίνει ένα τόσο μεγάλο κακό.

ΑΛΙΚΗ ΤΩΝ ΡΟΑΦΙΝΙΩΝ (παραθαλάσσια περιοχή Χλώρακας)

Η Αλική των Ροαφινιών είναι ένα μικρό ακρωτήριο ανάμεσα στα Ροδαφινια και στο Δημμα. Είναι χαμηλός τόπος στο ύψος της θάλασσας που όταν έχει τρικυμία η θάλασσα βγαίνει έξω, και ύστερα το νερό που μένει εξατμίζεται, παράγοντας καθαρό άλικο αλάτι. Είναι δηλαδή μια μικρή Αλική, η δεύτερη στη Χλώρακα, στην οποία οι κάτοικοι αθρόα προσέτρεχαν για να μαζέψουν αλάτι.

Τους καιρούς της Αγγλοκρατίας, το μάζεμα αλατιού απαγορευόταν θέλοντας τοιουτοτρόπως οι Αποικιοκρατικές αρχές να έχουν έσοδα από την πώληση του άλατος που εξόρυσσαν από την Αλική της Λάρνακας. Γι αυτό είχαν διορισμένους Αλικάτωρες οι οποίοι φύλασσαν τις ακτές, και όποιον παραβάτη τον συνελάμβαναν, ή τον κατάγγελλαν επιβάλλοντας του βαριά χρηματικά πρόστιμα. Ήταν τόσο βαριά τα προστίματα αλλά και τόσο αναγκαίο το αλάτι, που οι κάτοικοι μαζεύοντας το, προσπαθούσαν παντοιοτρόπως να μην συλλαμβάνονται.

Μια φορά η Μαρίκα κόρη του Χριστόδουλου Αζίνα, πιάστηκε επ αυτοφώρω από έναν Αλικάτωρα τον Σαβαώ ο οποίος καταγόταν από τη Τσάδα. Θέλοντας να γλυτώσει, έβγαλε τα ρούχα της και με το μακρύ υποκάμισο (μισοφόρι) που φορούσε, ξάπλωσε σε μια μεγάλη λάντα με θαλασσινό νερό, θέλοντας να τον αποτρέψει να πλησιάσει όντας γυμνή, καθώς εκείνους τους καιρούς η ηθική τιμή ήταν πρώτιστος άγραφος νόμος, και όποιος δεν τη σεβόταν, την πλήρωνε πολύ ακριβά.

Ο Σαβαώς όμως δεν σεβάστηκε μια ηλικιωμένη γυναίκα που έκανε μπάνιο, και πλησιάζοντας ζήτησε τα στοιχεία της να την καταγγείλει. Η καημένη γυναίκα του είπε ένα ψεύτικο όνομα ελπίζοντας να τον ξεγελάσει. Και αυτός πονηρός, της είπε πως το δείλης θα πήγαινε πάνω στο χωριό να διαπιστώσει την αλήθεια καθώς το χωριό ήταν πολύ μικρό και η εξακρίβωση περί της αληθείας των στοιχείων της θα ήταν εύκολη.

Φοβισμένη και απελπισμένη για το κακό που τη βρήκε, η Μαρίκα επέστρεψε στο χωριό.

Στο δρόμο συνάντησε τον Συμεών Λιασίδη ένα στενό συγγενή της, και του είπε τα κακά της μαντάτα. Μα ο Συμεών ένας πονηρός και σιεϊττάνης νεαρός, της είπε να μην ανησυχεί και θα διορθώσει το κακό.

Ροβόλησε το λοιπόν προς τη θάλασσα και βρήκε τον κακό Αλικάτωρα. Ο Συμεώς είχε μεγάλη ρώμη και κανείς δεν τον έφτανε στη δύναμη. Άρπαξε λοιπόν τον Σαβαώ και τον έσπασε στο ξύλο λέγοντας του πώς ενόχλησε μια συγγένισσα του η οποία γυμνή, έκανε μπάνιο στη θάλασσα. Έμεινε το ξύλο στο Σαβαώ και δεν τόλμησε να καταγγείλει τη Μαρίκα, γιατί δεν θα γινόταν πιστευτός, αφού θα επικρεμμόταν εναντίον του η κατηγορία για σεξουαλική παρενόχληση, κατηγορία την οποία και οι Άγγλοι δικαστές τιμωρούσαν βαρέως.

Σε λίγο καιρό ο Σαβαώς βρέθηκε πεθαμένος σε μια παραλία της Πέγειας. Τρία αδέρφια βοσκοί που είχαν μεγάλη ανάγκη το άλας για να κάνουν τα χαλούμια τους, και επειδή ο Σαβαώς τους κυνηγούσε, αυτοί του έστησαν καρτέρι και με μανίκια υποκαμίσων γεμάτα άμμο, τον χτύπησαν στο στομάχι μέχρι θανάτου, χωρίς να φαίνονται σημάδια στο κορμί του, έτσι που φάνηκε πώς πέθανε από φυσικό θάνατο.

ΜΕΛΑΝΟΥΘΚΙΑ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

Είναι ένας μικρός κολπίσκος μετά την περιοχή της Βρέξης, όπου το πέτρωμα στο βυθό της θάλασσας είναι σε χρώμα μελανί, εξ ου και το όνομα, «Μελανούθκια». Από το ίδιο πέτρωμα συνεχίζει να αποτελείται η στεριά μέχρι το ύψωμα πάνω από τη θάλασσα, το οποίον κι αυτό ένεκα του εδάφους, ονομάζεται «Μέλανος».

Μια παλιά ιστορία περί αυτών των ονοματολογιών λέει πώς,

Η δουλεία υπήρξε θεσμός από τα αρχαία χρόνια σε όλους τους πολιτισμούς του κόσμου, και πήγαζε από την ανάγκη εξεύρεσης εργατικού και αγροτικού δυναμικού, καθώς και άλλων αναγκών. Η υποδούλωση των ανθρώπων θεωρείτο επί δεκάδες αιώνες μια απόλυτα νόμιμη κατάσταση, κατά την οποία δούλοι ή σκλάβοι αντιμετωπίζονταν ως αντικείμενα και η μεταχείριση τους στη σκληρή εργασία ήταν μέχρι θανάτου.

Έτσι λοιπόν, και η Κύπρος δεν εξαιρέθηκε του κανόνος, και κατά τη διάρκεια των αιώνων, ο φτωχός πληθυσμός ως υπόδουλοι κάτοικοι, υπήρξαν σκλάβοι. Καθώς όμως μικρός ο πληθυσμός, οι τσιφλικάδες και οι ιδιοκτήτες των λατομείων του χαλκού, χρησιμοποιούσαν νέγρους σκλάβους τους οποίους εφοδιάζονταν από δουλέμπορους που τους έφερναν με τα πλοία.

Στην Πάφο το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε να συμβαίνει εις μεγάλο βαθμό κατά τον 12^ο αιώνα, όταν οι Φράγκοι κατακτητές μοίρασαν τη γη σε φεουδάρχες, οι οποίοι ησχολήθησαν με την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμων και τεύτλων για την παραγωγή ζάχαρης την οποίαν εξήγαγαν στις γειτονικές χώρες της Ευρώπης.

Στη Πάφο η περιοχή της Μάας έως την Πέτρα του Ρωμιού, ήταν μια απέραντη πεδιάδα την οποίαν καλλιεργούσαν και έσπερναν με τεύτλα μέχρι την εποχή των Ρηγάδων. Απόδειξη περί τούτου, αποτελεί το αυλάκι της Ρήγαινας που τα απομεινάρια του ακόμα ευρίσκονται στη Χλώρακα, και το οποίο χρησίμευε για να φέρνει νερό από τα λουτρά του Άδωνη, και να ποτίζεται ο κάμπος από τη Χλώρακα μέχρι το κάστρο της Πάφου.

Στη Χλώρακα λοιπόν μια παλιά εποχή, οι σκλάβοι ξεσηκώθηκαν να δραπετεύσουν μη αντέχοντας άλλο τη σκληρή δουλεία. Γνωρίζοντας πώς θα βρουν το θάνατο με την εξέγερση τους, εντούτοις προτίμησαν αυτού του είδους τη λύτρωση από την απάνθρωπη μεταχείριση που τύχαιναν από τον αφέντη τους ο οποίος ήταν ένας πολύ σκληρός φεουδάρχης.

Τους κυνήγησε μέχρι το ύψωμα που δεσπόζει πέρα από τον κάμπο, και εκεί τους κατάσφαξε όλους, θέλοντας τοιουτοτρόπως να δώσει ένα παράδειγμα. Το αίμα έτρεξε ποτάμι και πότισε όλη τη γη, και συνέχισε να ρέει μέχρι τη θάλασσα η οποία βάφτηκε με μελανί χρώμα όπως και η γη που ποτίστηκε και χρωματίστηκε παίρνοντας όψη μελανή. Από τότε ο χερσαίος τόπος της άγριας σφαγής, ονομάστηκε από τους ντόπιους Μέλανος και η θάλασσα Μελανούθκια, καθώς η γη στη στεριά και στη θάλασσα, έμεινε βαμμένη σε χρώμα μελανί από το αίμα των σκλάβων με το οποίο ποτίστηκε.