27 Οκτωβρίου 2015
28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940, ΧΛΩΡΑΚΙΩΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
26 Οκτωβρίου 2015
ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ ΧΛΩΡΑΚΙΩΤΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΕΟΚΑ (Ο ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ)
Στην κεντρική πλατεία, δίπλα στην
εκκλησία της Παναγίας Χρυσελεούσας, βρίσκεται το Μνημείο των Αγωνιστών της
ΕΟΚΑ, αφιερωμένο στους Χλωρακιώτες πατριώτες και αγωνιστές και στη μεγάλη
συνεισφορά τους στον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου.
Το μνημείο αποτελεί έργο του
καλλιτέχνη Χρίστου Συμεωνίδη. Όπως ο ίδιος αναφέρει, στόχος του ήταν να
δημιουργήσει ένα έργο που να φτάνει στα όρια της ολοκλήρωσης χωρίς να τα
υπερβαίνει, αποδίδοντας την αγωνιστικότητα και την καταξίωση των ανθρώπων που
τιμά και ταυτόχρονα μεταφέροντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας για το μέλλον του
τόπου.
Για την κατασκευή του
χρησιμοποιήθηκαν διαχρονικά υλικά της φύσης, όπως πέτρα της Πάχνας και πέτρα
από τη θάλασσα της Χλώρακας, σε συνδυασμό με ανοξείδωτο μέταλλο. Η σύνθεση του
έργου αναπτύσσεται από τη γη προς τα πάνω, πάνω από τον ιερό χώρο του παλιού
νεκροταφείου, όπου βρίσκονται θαμμένοι άνθρωποι της Χλώρακας.
Η πέτρα, ως υλικό που γεννιέται
από τη γη και τη θάλασσα, αποκτά στο μνημείο ιδιαίτερο συμβολισμό. Οι
διαφορετικές μορφές της συνδέονται μεταξύ τους και δημιουργούν ένα έργο που
μοιάζει να αναδύεται από τον ίδιο τον τόπο, ενώ το ανοξείδωτο μέταλλο προσθέτει
μια σύγχρονη διάσταση στη σύνθεση.
Το Μνημείο των Αγωνιστών της ΕΟΚΑ αποτελεί σήμερα σημείο μνήμης και τιμής. Στον χώρο αυτό η ιστορία της Χλώρακας συναντά τη μνήμη των ανθρώπων της, υπενθυμίζοντας τη συμμετοχή και την προσφορά της κοινότητας στον αγώνα της Κύπρου.
MONUMENT
TO THE EOKA FIGHTERS (
In the central square, beside the
Church of Panagia Chryseleousa, stands the Monument to the EOKA Fighters,
dedicated to the patriots and fighters of Chloraka and to their significant
contribution to the liberation struggle of Cyprus.
The monument was created by the
artist Christos Symeonidis. As he explains, his aim was to create a work that
would reach the limits of completion without exceeding them, expressing the
courage and recognition of the people it honours while also conveying a sense
of optimism for the future of the community.
The monument was constructed
using enduring natural materials, including Pachna stone and stone from the sea
of Chloraka, combined with stainless steel. The composition rises from the
earth, standing above the sacred ground of the old cemetery, where generations
of Chloraka residents were laid to rest.
Stone, as a material born from
the earth and the sea, carries a special symbolism within the monument. Its
different forms are brought together to create a work that appears to emerge
from the land itself, while the stainless steel introduces a contemporary
dimension to the composition.
Today, the Monument to the EOKA
Fighters is a place of remembrance and honour. Here, the history of Chloraka
meets the memory of its people, reminding visitors of the community’s
participation and contribution to the struggle for the liberation of Cyprus.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ
25 Οκτωβρίου 2015
ΟΜΙΛΙΑ ΘΑΣΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ
ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ ΓΕΜΙΣΑΝ ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ
ο πρόεδρος της βουλής, ο αρχηγός της εθνικής Φρουράς, ο Μητροπολίτης Πάφου, βουλευτές, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αγωνιστών Κύπρου , Αγωνιστές και συγγενείς Αγωνιστών Χλώρακας, καθώς και πλήθος κόσμου.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ
24 Οκτωβρίου 2015
21 Οκτωβρίου 2015
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΧΛΩΡΑΚΑΣ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ
16 Οκτωβρίου 2015
ΝΕΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ
ΘΑ ΚΟΥΡΕΥΟΝΤΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΞΥΡΙΖΟΝΤΑΝ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ;
Οι σημερινές εποχές θυμίζουν την περίοδο ’55-’65 που ο κόσμος δεν είχε να φάει. Πήγαιναν οι πελάτες για κούρεμα και μετά δεν είχα λεφτά να πληρώσουν. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να παραπονεθούν αν το καλό κούρεμα δεν αποτελούσε πολυτέλεια. Όμως, οι κουρείς πάντα με ευσυνειδησία είτε επί πληρωμή είτε επί πιστώσει, έδιναν τον καλύτερο εαυτό τους και με μεράκι πρόσφεραν τις καλές υπηρεσίες τους.
Το επάγγελμα του κουρέα έχει τις ρίζες του στο επάγγελμα του παρπέρη λέξη που προέρχεται από την περιποίηση ή και θεραπεία των πελατών, όπου οι κουρείς κατά το μεσαίωνα δέχονταν και περιποιούνταν πελάτες και ασθενείς.
Τα κουρεία συνήθως είχαν ανδρική πελατεία, αλλά τώρα με την εξέλιξη και την πρόοδο, τα περισσότερα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και στα δύο φύλα, καθώς επίσης το ίδιο πράττουν και τα κομμωτήρια.
Στη Χλώρακα τώρα στην Γρίβα διγενή αριθμός 10 κατάστημα νούμερο 6, ανοίξαμε ένα κομμωτήριο-κουρείο, όπου η διπλωματούχος υπεύθυνη του καταστήματος με πολυετή πείρα στην περιποίηση και την αποκατάσταση της ομορφιάς ανδρών και γυναικών, περιμένει ακόμα και τον πιο δύσκολο πελάτη στον οποίο υπόσχεται πως θα αφήσει απόλυτα ευχαριστημένο με τις καλές υπηρεσίες της.
Προσφέρουμε περιποίηση προσώπου, χτένισμα, ξύρισμα, κόψιμο μαλιών, μασσάζ κεφαλής, βαψιμο, αποτριχώσεις, cosmetics tattoo, και αρκετές άλλες υπηρεσίες.
Το κομμωτήριο-κουρείο ονομάζεται ORFEAS HAIR SALON, και ευρίσκεται δίπλα στην μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ. Μια επίσκεψη στον όμορφο χώρο μας θα σας πείσει. Με τιμές πολύ προσιτές και με προσήλωση στο καθήκον μας ως επαγγελματίες, ελπίζουμε να σας κάνουμε πελάτες μας. Γι αυτό με πολλή ευχαρίστηση σας περιμένουμε, κοπιάστε.
15 Οκτωβρίου 2015
ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ ΔΥΟ ΠΟΛΕΩΝ: ΔΗΜΟΥ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ
Ο ίδιος καπετάνιος ήρθε με το τέταρτο δρομολόγιο που είχε γίνει τότε με το «Άγιος Γεώργιος», συνελήφθηκε στην Ακτή Ροδαφίνια της Χλώρακας, καταδικάστηκε και κλείστηκε στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας μαζί με Χλωρακιώτες αγωνιστές.
14 Οκτωβρίου 2015
ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ 7η ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΗ ΣΠΑΡΤΑΚΙΑΔΑ – 2015 ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΦΙΤΗ ΠΑΜΠΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ: Η όλη διαδρομή της ποδηλασίας περιελάμβανε: Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο – Ζάππειο – Σύνταγμα – Ομόνοια – Λεωφ. Αθηνών – Ν.Ε.Ο. Αθηνών / Κορίνθου – Κόρινθος – Π.Ε.Ο. Κορίνθου / Άργους – Μύλοι – Αχλαδόκαμπος – Τρίπολη – Σπάρτη τερματισμός ( Άγαλμα Λεωνίδα, εμπρός από το Εθνικό Στάδιο Σπάρτης).
Στο αγωνιστικό κομμάτι ο αθλητής-ποδηλάτης Πάμπος Χριστοδούλου σημείωσε μεγάλη διάκριση μετά από την εξαντλητική διαδρομή 247km, τερματίζοντας έτσι στην 9η θέση Overall.
Στην ποδηλασία συμμετείχαν 270 ποδηλάτες από όλη την Ελλλάδα .Ο Πάμπος τερμάτισε μέσα σε οκτώ ώρες και 8 λεπτά, (κατεβάζοντας τον περσινό του χρόνο στα 45λεπτά).
Τα θερμά μας συγχαρητήρια στον Πάμπο!!!
13 Οκτωβρίου 2015
Η ΜΑΣΟΝΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Ν. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ;
8 Οκτωβρίου 2015
Η ΥΠΕΡΜΕΤΡΗ ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ
7 Οκτωβρίου 2015
ΟΙ ΚΗΠΟΙ ΤΟΥ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ ΗΛΙΟΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ (Μια παλιά δημοσίευση στην εντυπη εφημερίδα της Χλώρακας)
Η έκδοση αυτής της εφημερίδας σκοπό έχει την προώθηση
τοπικών θεμάτων, ιδιαίτερα σε συνάφεια με ζητήματα κοινωνικά, ιστορικά και πολιτιστικά, καθώς και
την πληροφόρηση της κοινής γνώμης με γνώμονα την αντικειμενικότητα και την τήρηση του κώδικα δημοσιογραφικής
δεοντολογίας.
Επίσης με το κύρος και την απήχηση της στην
τοπική κοινή γνώμη, προσπαθεί να έχει παρεμβάσεις σε όσα πιο πολλά ζητήματα και
γεγονότα μπορεί, με σκοπό την εμπέδωση της αξιοκρατίας, της δικαιοσύνης, αλλά
προπάντων της ηθικής δεοντολογίας από όλους προς όλους. Για επίτευξη αυτού του
στόχου, η συνεργασία όλων των αναγνωστών είναι απαραίτητη. Όλοι μπορούν να
συμβάλουν με διάφορους τρόπους προς τούτο, ειτε με την κριτική τους και τις
παρατηρήσεις τους, ειτε εκφράζοντας τα διάφορα τους παραπόνα, ειτε καταγγέλλοντας
τα κακώς κείμενα, αλλά προ πάντων με την ίδια την συνεργασία τους η οποία μας
είναι απαραίτητη και μεγάλο βοήθημα.
Αειφόρος ανάπτυξη είναι η ανάπτυξη που
γίνεται για να καλύπτει τις ανάγκες του παρόντος χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τη
δυνατότητα των μελλοντικών γενεών να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες. Εχει για
συνιστώσες τρεις κατευθυντήριες πολιτικές. Την οικονομική, την κοινωνική, αλλά
κυρίως την περιβαλλοντική. Η εφημερίδα αυτή, απο την πρώτη της έκδοση αφιερώνει
αρκετό χώρο και μελάνι και ασχολείται κυρίως με την τρίτη συνιστώσα, δηλαδή το
περιβάλλον. Έχουμε δώσει τεράστιο βάρος σ αυτό το ζήτημα, διότι για μας είναι
το Άλφα και το Ωμέγα όλης της γήινης ύπαρξης. Χωρίς υγιές περιβάλλον δεν μπορεί
να υπάρχει ούτε καθαρή ατμόσφαιρα, ούτε πόσιμο νερό, ούτε πράσινο, κατά
συνέπεια ούτε και ζωή. Έτσι γι αυτόν τον λόγο εκτός απο τα διάφορα άρθρα μας
που επεξηγούν πλειστάκις περί του θέματος αυτού, σχεδόν σε κάθε μας έκδοση
συμπεριλαμβάνουμε και σημειώνουμε κάθε καλή και
επιτυχημένη προσπάθεια απο κατοίκους της Χλωρακας,
που είναι βοηθητική για το περιβάλλον. Μ αυτό τον τρόπο στοχεύουμε στην
ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας στα θέματα αειφόρου ανάπτυξης, και στην
παρότρυνση όλων των κατοίκων να δράσουν, και μαζί με τις τοπικές αρχές να
παρέμβουν με οργάνωση συνεδρίων και επιστημονικών εκδηλώσεων για προώθηση και
διαφύλαξη της πολιτιστικής μας
κληρονομιάς. Έτσι σε κάθε περιδιάβαση μας
σημειώνουμε και φωτογραφίζουμε, και γράφουμε, και προσπαθούμε να
προωθήσουμε πιο πολλές τέτοιες προσπάθειες. Στην τελευταία μας περιδιάβαση
μέσα στην αφόρητη ζέστη του Αυγούστου, καταλήξαμε για λίγη δροσιά στους
ωραίους κήπους του ξενοδοχειακού συγκροτήματος Ήλιος, ιδιοκτησίας του πρώην
εκπαιδευτικού δασκάλου, Χαράλαμπου Ττοουλιά. Πρόκειται για μια μεγαλη έκταση
που ξεκινά απο τις αυλές του ξενοδοχείου και συνεχίζει πάνω στην χαλίτικη γη
και καταλήγει λίγα μέτρα πριν τη θάλασσα. Πρόκειται για μια καταπράσινη περιοχή
φυτεμένη με γρασίδι και δέντρα όλων των ειδών. Με θάμνους και κάκτους, ακόμη
και με κηπευτικά. Πρόκειται για κήπους που κάλλιστα μπορούν να
ονομαστούνΒοτανικοί. Με παιχνίδια για παιδιά, και εγκαταστάσεις για
αθλοπαιδιές. Με μικρά πλακόστρωτα δρομάκια, και κάπου κάπου σε κάποιες γωνιές
αφημένα παλιά εργαλεία της προτεινής Χλωρακαςοπως μύλος, πιεστήριο, ζεμπίλια,
πέτρινη γούρνα. Ένα κομμάτι πράσινης γης που σμίγει με το απέραντο ξέθαμπο
γαλάζιο της θάλασσας του Κοτσιά, χρώματα που κυριαρχούν σε όλο το χώρο και τα
οποία φέρνουν την ηρεμία στο νού του κάθε επισκέπτη.
Σε ερώτηση μας γιατί αφιερώνει τόσο χρόνο,
κόπο, αλλά και χρήματα στο να φυτεύει, να ποτίζει και να φροντίζει με τόσο
μεράκι όλα αυτά που είναι πανω σε χαλίτικη γη, ο κ. Ττοουλιας, απάντησε.
"Το δικαίωμα στο φυσικό περιβάλλον
είναι ένα από τα θεμελιώδη ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Είναι απαραίτητο
στοιχείο για την ανθρώπινη ζωή και είναι θεσμοθετημένο απο το νομοθέτη. Σαν
ενεργός πολίτης αποφάσισα να συνδράμω με προσωπική μου εργασία και με όλη μου
την ευχαρίστηση, ώστε να έχουμε πράσινο περιβάλλον όπου είναι δυνατόν. Έτσι
κάθε μέρα ασχολούμαι με τους κήπους που έφτιαξα και δενδροφύτευσα, και οι
οποίοι είναι ανοιχτοί για όλο τον κόσμο. Είναι μια ενασχόληση που αντί για
κούραση, ξεκουράζει το πνεύμα και ηρεμεί την ψυχή. Μια ενασχόληση που όσοι την
εχουν ξέρουν τι σημαίνει. Γι αυτό καλώ όλους τους συγχωριανούς να ασχοληθούν
και να αφιερώσουν λίγο απο τον χρόνο τους στη φύση. Είμαι σίγουρος όταν το
πράξουν, θα συμφωνήσουν μαζί μου".
6 Οκτωβρίου 2015
Ό σύ μισείς ετέρω μή ποιήσης
4 Οκτωβρίου 2015
3 Οκτωβρίου 2015
ΑΠΟΚΑΛΗΠΤΗΡΙΑ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ 1955
2 Οκτωβρίου 2015
ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΜΜΕ
30 Σεπτεμβρίου 2015
28 Σεπτεμβρίου 2015
Η ΚΑΡΚΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ: Ένα ποίημα του Σταυρου Μαυρεση, ένας ύμνος για τη μάνα
Του σταύρου Μαυρέση
Ο Κωνσταντής τζι΄ οι φίλοι του μια νύκταν σωρεκτήκαν
μες την ταβέρναν του Φκωνή τζαι στο πκιοτόν στρωθήκαν
τα ίσσιαλλα τους ήπιασιν τζιαί μισοζαλιστήκαν
Με τούτους εμ΄ που έπινεν τες νύκτες ως συνήθως
κάτι ρεμάλια , πόνιχαν με αδρωπιάν με ήθος
πού χαν μιαν πέτραν για καρκιάν που φάκκαν μες στο στήθος
΄Ητουν το καθενυκτικόν να πίννει στην ταβέρναν
ζαττίν, όσα τζιαί νάπιανεν την νύκταν τα ετσιέρναν
πάντα εμέθκιαν, τζι΄έσσω του στα σιέρκα τον επαίρναν
Αμ΄ άρκεφκεν του κονιακιού έπινεν τ΄άντερα του
φεντέττιν εν ΄τζιαι έφκαλλεν κανένας πκιόν μιτά του
πλάσμα πούσιεν θκυο δράμια νουν, έφεφκεν που κοντά του
Τζιαι τζιείνος μα τζι΄οι φίλοι του παντ΄ατουν μεθυσμένοι
τζι΄οπούσιεν πατταλοδουλειαν μέσα ήτουν μπλεμένοι
τζιαί πρώτος τους, ο Κωνσταντής, βέρκα ξιμαρισμένη
Ποττέ του εν επήαιννεν στην μάνα του να κάτσει
θκυό λόγια της παρηορκάς μιτά της ν΄ανταλλάξει
τζι΄ούτε που καταδέχετουν «μάνα» να την φωνάξει
Επήρεν το πικκαριστά τζι’ έβαλεν το γινάτι
Τζι’ εσιει πο τζείνον τον τζιαιρόν την μάναν του μισάτη
πως εν του εκοτσιάνιασεν έναν παλιοκομμάτι
Μιαν νύκταν σαν επίνασην τζιαι πριν το διαλύσουν
εσυφφωνήσαν ούλλοι τους για να στοισιηματίσουν ,
τζιαι τι θάτουν το στοίσιημαν τζιαμαι ν΄αποφασίσουν
΄Εβαλεν μιάλον στοίσιημαν σαν ήτουν μεθυσμένος
ο Κωνσταντής ο άχρηστος, ο καταησιεμένος
τζι΄ούτε που το κατάλαβεν αφ΄ ούτουν ζαλισμένος
Για να δηκτεί στους φίλους του, είπε στοισιηματίζει
να κάμει ότι τζι΄αν του πουν, τζιαι τίποτε εν πεντίζει
γιατ’ η καρκιά του εν καγιάς με τίποτ΄εν ραϊζει
Τζι΄ ούλλος ο κόσμος ξέρει το τζιαι του τ΄αναγνωρίζει
τζιαμαί που θάφκουν τους νεκρούς πααίννει τζιαι γυρίζει
τζι΄εν εσιει τίποτε στην γην που να τον φοερίζει
Ακόμα εχουμίστηκεν πως ότι τζι΄αν του πούσην
εν΄να το κάμ΄ οι φίλοι του πκιός ενι για να δούσην
ναν πρώτος στην παλληκαρκάν, τζι΄ούλλοι να το λαλούσην
Απάντησεν του ο Γιαννής πού καμνεν τον καμπόσο,
τον νουν πούσιει ένα μωρόν, άντζιακκι νάσιεν τόσο,
πούπιεν κονιάκκιν κάμποσο, κρασίν να δείτε πόσο.
- Είπεν του, τούτον πον να πω εσ΄όθ θα το μπορείσεις
τζιαί όσα ειπες Κωνσταντή πισ΄ον΄να τα τραβήσεις
τζι΄άμα σου πω το στοίσιημαν εσ΄οθ’ θα καϊλήσης
Μπορεί να πάεις ω τζιαμαί μα πισ΄ον να γυρίσεις
τζι΄εν να γενεί το γαίμα σου σαν το νερόν της βρύσης
τζι΄εθ΄θα μπορείς τ΄αμμάθκια σου την νύκταν να καμμίσεις
- Κανεί σε ρε αχάπαρε, νομίζεις πως φοούμαι ;
Tζιαί με τον χάρο πάλιωμαν, φκάλλω εγιω θαρκούμαι
χάτε, πέμου το στοίσιημαν, τζι΄έτο, αγκρολοούμαι
- Θα σου το πω ρε Κωνσταντή μάν΄να το μετανώσεις
θέλω να πας στην μάνα σου τζιαι να την μασιερώσεις
να της εφκάλεις την καρκιάν να μας την παραδώσεις.
Εγρύλλωσεν ο Κωνσταντής τζι’ εχάθηκεν το φως του
τζιεν άμπλεπεν με τον Γιαννήν πούτουν τζιαμαί ομπρος του
τζιαι γίνηκεν που φίλος του σε θκυό λεπτά εχθρός του.
Εν ήθελεν την μάνα του ! ! ! Mα να την εσκοτώσει ;
Eν ήτουν κρίμα τζι΄άδικον για να την μασιερώσει ;
Tζι΄ήντα ψυσιήν εις τον θεόν ήτουν να παραδώσει ;
΄Ητουν μεγάλο λάθος του για να στοισιηματήσει
εσούζετουν, για να τους πεί πως θα τα παρετήσει
μα σκέφτην το ρεζίλεμαν πίσω άμαν τραβήσει
΄Αρπαξεν τότες τον Γιαννήν με το δεξίν του σιέρι
τζιαι είπεν του πως την καρκιάν της μάνας του θα φέρει
τζιαι ο Γιαννής εθώρεν τον σαν αίγια το μασιέρι.
΄Υστερις, πριν οι φίλοι του τον πάρουσην χαπάρι
έφκηκεν έξω στην αυλήν αέρα για να πάρει
να ξηθολώσει το μυαλόν που γίνηκεν κουβάρι.
Τζι΄ώσπου να φκούν οι φίλοι του έξω να τον γυρέψουν
τζι΄ώσπου να δούσην τζιαι να πουν τζιαι να καταϋρέψουν
φέφκει, τζι΄εν ήτουν μπορετόν πίσω να τον εστρέψουν
Πρώτα πηαίννει έσσω του τζι ενίφτηκε στην βρύση
τζι ΄εσκέφτηκεν, για μια στιγμήν, για να τα παρετήσει
μάτουν τζιαί ξεροτσιέφαλος, τζι’ είσιεν αποφασίσει
Που την κουζίναν άρπαξεν ύστερις το μασιέρι
τζι΄άμαν τ΄ακόνισεν καλά με το δεξίν του σιέρι
εκοφκεν σανιόξυλον όπως τζιαί ναν κκιοφτέρι.
Υστερις την μοτόρα του πα τζιαί καβαλλιτζεύκει
πατά πεζίναν κάμποση τζιαί ξεκινά τζιαί φεύκει
στο σπίτιν π΄αναγιώθηκε πάει τζιαί ξιπεζεύκει
Τζι΄αμ΄άφτασεν στης μάνας του το πατρικόν το σπίτιν
εφάτσιησεν την πόρτα της, τζι’ αμ΄άνοιξεν θωρεί την
τζι’ εσκέφτηκεν, καλά ζησεν, μα ως δαμαί κανεί την
Εδείκλησεν τζιαι είδεν την ύστερα μες τ’ αμμάθκια
τζιαί η καρκιά του Κωνσταντή εγίνηκεν κομμάθκια
θυμήθην που τον έπαιρνεν μιτσήν μες τα χωράφκια
Όμως τες σκέψεις έθκιωξεν άμπα τζαι μετανώσει
τζιαι λυπηθεί την μάνα του τζιαι δεν την εσκοτώσει
τζιαι πως θα πα στους φίλους του με μια μουτσούνα τόση;
Εσήκωσεν το σιέριν του τζι΄έμπηξεν το μασιέρι
πας στην καρκιάν της μάνας του, πέρκι τα καταφέρει
για να πεθάνει γλήορα δίχα να υποφέρει
΄Υστερις φκάλλει την καρκιάν, δίννει την στο σακκούλι
για να την δούν οι φίλοι του τζιαί να πιστέψουν ούλλοι
πως έσφαξεν την μάναν του σαν το γρονιόν τραούλλι
Εφάνην του επνίετουν τζι΄έφκηκεν στην βεράντα
μαν του εδίαν η καρκιά τζιαί η ψυσιή τ΄αμάντα
ένωθεν λέρα τζι΄άχρηστος, μαν έτσι ήτουν πάντα.
Άψεν τσιάρον τζι΄έκατσεν λλίον τζιαμαί να πνάσει
τζιαι που τες τύψεις τες πολλές νάκκον να ησυχάσει
έτρεμεν, τζι΄εφοήθηκεν τον νουν του με τον χάσει
Έμεινεν κάμποσον τζιαμαί περίπου καμιάν ώρα
σιγά-σιγά σηκώστηκεν τζιαι πήε στην μοτόρα
πριν να χαράξει ήθελεν να φτάσει εις την χώρα
Εβούραν νάκκον στην αρκήν , ύστερα παλαρίσκει,
ήτουν τζι η στράτα άσσιημη τζιαί μια λακκούφα βρίσκει,
ππέφτει , τζιαι πάνω του γερόν τίποτες εμ΄ μεινίσκει
Εσπάσαν τα πλαϊτσια του εσσιήστηκεν το βρύν του
έτρεσιεν γαίμαν κάμποσον απού την τζιεφαλήν του
τζι΄εν είσιεν τίποτες γερόν πκιόν πάνω στο κορμί του
Έτρεμεν όπως το πουλλίν , επόνεν τζιαι φοάτου
τζι΄έππεσεν πκιόν του θανατά του μάκρου τζιαι του πλάτου
να μεν του τύχ’ έτσι κακόν πάνω στην γην πλασμάτου,
Εφώναζεν σαν τον πελλόν κάπκοιος να τον ακούσει
μα που να βρέθούν πλάσματα τζιαμαί για να τον δούσει
μες τζιείν τα παλιοκάκκαφα μόνον κουφάες ζιούση.
Άφηκεν πκιόν την μοίραν του τζιείνη ν΄αποφασίσει
αφ΄όν είσιεν πλάσμαν κοντά για να τον βοηθήσει
τζι΄έμοιαζεν όπως τον νεκρόν, τζι΄εν ήτουν πκιόν να ζήσει
Μ’ άξιππ’ ακούει μια φωνή μέσα που το σακκούλι
πούκαμεν την καρτούλλα του τζιαί φάκκαν σαν ταούλλι
τζιαί χάθην που τ΄αμμάθκια του η γη τζι’ η πλάση ούλλη
- Εκτύπησες τον γιόκκα μου; Πονείς πολλά χαρώσε;
Tώρα να φκώ του σακκουλιού νάρτω τζιαι βοηθώ σε
γιατί τζι΄αμ΄με μασιέρωσες, εγιώ παλ΄αγαπώσε
- Τζι΄ότι τζιαι να μου έκαμες εθ’ θα σε μαρτυρήσω
μακάρι νάχα θκυό ζωές για να σου τες χαρίσω
μα είμαι μόνο μια καρκιά, πώς να σε βοηθήσω;
Άκουεν τζι εν επίστεφκεν, στ΄αφκιά του όσ΄αγροίκαν
ενόμισεν εν ξωτικά τζι’ ότι του εδεικτήκαν
ή είσιεν πλάσματα τζιαμαί τζιαί κάπου εχωστήκαν
Εχάχην πκιόν που πάνω του το γαίμαν τζι΄η ωγρά του
τ΄αμμάθκια τ΄ογριλλώσασην τζι΄εδίθην η μιλιά του
τζι΄ απού τον φόον τον πολλήν έσπασεν η καρκιά του
Ήτουν η ώρα τέσσερεις τζι΄άρκεψεν να χαράσσει
τζι΄όπως εθώρεν της καρκιάς το γαίμα του να στάσσει
πας το σακκούλλιν δείκλησεν τζι΄εφάνειν του ταράσσει
Προσπάθησεν , τζι΄αφ΄όβαλεν την δύναμην του ούλλη
αρκουιστός εμ΄πούφτασεν πάνω που το σακκούλλη
τζι’ απου το κλάμαν γίνασειν τ’ αμμάθκια του ταούλλη
Τα δάκρυα του τρέχασην τζιαί ποταμοί πηαίνναν
τζιαι σκέφτηκεν , η μάνα του, νύεν μεν τον εγένναν
τζιαι στην ζωή καλλύττερα νύεν μεν τον εφέρναν
Ήξερεν έν’ εισιεν ζωήν, το γαίμαν του επήταν
τζιαι που της μάνας την καρκιάν, συγχώρεσην εζήταν
τζι΄ελάλεν της εν τ΄όθελεν , μα μεθυσμένος ήταν
Εν είσιεν άλλην δύναμην για να της πεί περίτου
γιατ΄ένωθεν το τέλος του πολλά κοντά πως ήτου
τζι’ έρεξεν που τ’ αμμάθκια του ολόκληρη ζωή του
Τον Κωνσταντήν τον ήβρασην νεκρόν μέσα στην στράτα
τζι’ ήτουν τ’ αμμάθκια τ’ ανοικτά με δάκρυα γεμάτα
τζιαι ένα μαυροσάκκουλλον πολλά σφικτά εκράτα
Τζι’ άμαν ακούστην που μακρά παίξιμον της καμπάνας
τζι’ εσσιήζασην τον ουρανόν στραπές της τραμουντάνας
σταμάτησεν πκιόν να φακκά τζιαι η καρκιά της μάνας

















