ΡΟΔΑΦΙΝΙΑ (παραθαλάσσια περιοχή Χλώρακας)

Η περιοχή Αρκάτζια ξεκινά από την περιοχή του γηπέδου, και του Αγίου Νικολάου. Είναι ένα αργάκι που αναβλύζει τρεξιμιό νερό, και κατευθύνεται και ενώνεται με άλλο αργακι που έρχεται από τη περιοχή Ορμάνια. Τέλος ενώνονται με το νερό που ολοχρονίς τρέχει από την βρύση Καμαρούι, και συνεχίζουν προς τη θάλασσα. Ως αποτέλεσμα, βλαστούν πολλές ροδαφινιές (αροδάφνες) έως την άκρη της θάλασσας, γι αυτό ο μικρός κολπίσκος εκεί, ονομάστηκε Ροδαφίνια.

Είναι μια θάλασσα μικρή συνήθως ήρεμη θάλασσα χωρίς ρεύματα, με χοντρό καθαρό άμμο στρωμένο στην παραλία. Είναι ένας ιδεώδης τόπος για κολύμπι, τον οποίο όλοι οι κάτοικοι της Χλώρακας από αρχαιοτάτων χρόνων χρησιμοποιούν ως μέρος για τα θαλασσινά τους μπάνια.

Σήμερα η παραλία των Ροαδαφινιών είναι μια πολυσύχναστη τουριστική περιοχή. Στην περίοδο όμως του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα 1955-1959 ήταν μια απόμακρη ερημική ακτή, η οποία επιλέγηκε ως ο τόπος για τη μυστική παραλαβή των πρώτων φορτίων οπλισμού για την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνος της ΕΟΚΑ.

Στην ακτή τώρα υπάρχει μια μικρή απέριττη πέτρινη πλάκα στην οποία αναφέρεται στο ιστορικό γεγονός της σύλληψης από τους Άγγλους κατακτητές του πλοιαρίου Άγιος Γεώργιος μαζί με το πλήρωμα του που αποτελείτο από τον καπετάνιο Ευάγγελο Λουκά Κουταλιανό, τον πλοιοκτήτη Ανάργυρο Μέλιο, τους ναύτες Μιχάλη Χριστοδουλάκη, Μιχάλη Αλιφραγκή, καθώς και εφτά Χλωρακιώτες αγωνιστές που παρελάμβαναν τον οπλισμό, ήτι οι Κώστας Λεωνίδα, Χριστάκης Εύζωνας, Κυριάκος Μαυρονικόλας, Νικόλας Μαυρονικόλας, Μιχαλάκης Παπαντωνίου, Νικόλας Πενταράς και Χριστόδουλος Πενταράς.

ΑΠΕΒΙΩΣΕ ΠΛΗΡΗΣ ΗΜΕΡΩΝ

Απεβίωσε πλήρης ημερών εις ηλικία 93 ετών, η Ερπινίκη Πάσιου, σύζυγος του μακαριστού Παναγιώτη Πάσιου Φκωνή. 
Η κηδεία τελέστηκε στον ιερό ναό Παναγίας της Χρυσοαιματούσας στη παρουσία πλήθους φίλων και συγγενών της οικογένειας, οι οποίοι σε επικοινωνία αργότερα με την εφημερίδα της Χλώρακας, εξέφρασαν τις ευχαριστίες τους σε όσους παρευρέθηκαν στην ηδεία, ή με άλλο τρόπο συμμετείχαν στην θλίψη τους.

H ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΡΟΑΦΙΝΙΩΝ (παραθαλάσσια περιοχή Χλώρακας)

 Η λίμνη των Ροδαφινιών ήταν ένα εντυπωσιακό φυσικό αξιοθέατο, μια αλμυρή βαθιά λίμνη στην άκρη της ακτής η οποία συνδεόταν υπόγεια με τη θάλασσα και όταν είχε τρικυμίες η ορμή των κυμάτων που εισχωρούσαν μέσα δημιουργούσαν ένα υπόκωφο δυνατό θόρυβο και ένα υποχθόνιο βρυχηθμό, σημάδι κατά τους πρωτινούς, πριν έρθει η χειμωνιάτικη βροχή από τη μεριά του νότου.

Ήταν το μπουμπουνητό της θάλασσας όταν θύμωνε και αδυσώπητα χτυπούσε τα τοιχώματα της λίμνης σκάβοντας την όλο βαθύτερα κατά το πέρασμα των αιώνων, και κάθε φορά δημιουργώντας ένα σιντριβάνι από ατμοποιημένο νερό που σαν πυκνό σύννεφο εκτοξευόταν με δύναμη στην ατμόσφαιρα δημιουργώντας εντυπωσιακό θέαμα ίδιο με ηφαίστειο που ξερνά καπνό.

Υπήρχε για χιλιάδες χρόνια και πολλές ιστορίες υπάρχουν που εξιστορούν γεγονότα σαν παραμύθια που έχουν συμβεί εκεί, μέσα στην βαθιά λίμνη μέσα στα θεόρατα βράχια της ακτής της Χλώρακας. Ήταν ένας φυσικός πλούτος της κοινότητας, ένα υπέροχο αξιοθέατο, μια φυσική αλμυρή λίμνη δίπλα στη θάλασσα που όλοι οι κάτοικοι σαν παιδιά εκεί έπαιζαν τους πειρατές και όλες οι γενεές την είχαν σημείο αναφοράς.

Όλα τα παιδιά εκεί έμαθαν κολύμπι. Οι ψαράδες μάζευαν φτίρα για να ζημώσουν πασμό, και οι νεαροί τις νύχτες με πιροφάνι, μάζευαν αστακούς που ύπήρχαν πληθώρα μέσα στη θαλασσινή λίμνη.

Τώρα οι ξενοδόχοι την έχουν γεμίσει με μπάζα και θεόρατες πέτρες. Την έχουν κλείσει για να φτιάξουν παραλία να κάθονται οι τουρίστες να λιάζονται. Έχουν καταστρέψει το φυσικό περιβάλλον για το χρηματικό όφελος, χωρίς να νοιάζονται για το φυσικό όφελος.

Αλλά χειρότερη ευθύνη από τους ξενοδόχους, φέρουν οι Κοινοτικές και Επαρχιακές αρχές, καθώς και οι κάτοικοι της Χλώρακας που με τη σιωπή τους ή την ανοχή τους, επέτρεψαν να γίνει ένα τόσο μεγάλο κακό.

ΑΛΙΚΗ ΤΩΝ ΡΟΑΦΙΝΙΩΝ (παραθαλάσσια περιοχή Χλώρακας)

Η Αλική των Ροαφινιών είναι ένα μικρό ακρωτήριο ανάμεσα στα Ροδαφινια και στο Δημμα. Είναι χαμηλός τόπος στο ύψος της θάλασσας που όταν έχει τρικυμία η θάλασσα βγαίνει έξω, και ύστερα το νερό που μένει εξατμίζεται, παράγοντας καθαρό άλικο αλάτι. Είναι δηλαδή μια μικρή Αλική, η δεύτερη στη Χλώρακα, στην οποία οι κάτοικοι αθρόα προσέτρεχαν για να μαζέψουν αλάτι.

Τους καιρούς της Αγγλοκρατίας, το μάζεμα αλατιού απαγορευόταν θέλοντας τοιουτοτρόπως οι Αποικιοκρατικές αρχές να έχουν έσοδα από την πώληση του άλατος που εξόρυσσαν από την Αλική της Λάρνακας. Γι αυτό είχαν διορισμένους Αλικάτωρες οι οποίοι φύλασσαν τις ακτές, και όποιον παραβάτη τον συνελάμβαναν, ή τον κατάγγελλαν επιβάλλοντας του βαριά χρηματικά πρόστιμα. Ήταν τόσο βαριά τα προστίματα αλλά και τόσο αναγκαίο το αλάτι, που οι κάτοικοι μαζεύοντας το, προσπαθούσαν παντοιοτρόπως να μην συλλαμβάνονται.

Μια φορά η Μαρίκα κόρη του Χριστόδουλου Αζίνα, πιάστηκε επ αυτοφώρω από έναν Αλικάτωρα τον Σαβαώ ο οποίος καταγόταν από τη Τσάδα. Θέλοντας να γλυτώσει, έβγαλε τα ρούχα της και με το μακρύ υποκάμισο (μισοφόρι) που φορούσε, ξάπλωσε σε μια μεγάλη λάντα με θαλασσινό νερό, θέλοντας να τον αποτρέψει να πλησιάσει όντας γυμνή, καθώς εκείνους τους καιρούς η ηθική τιμή ήταν πρώτιστος άγραφος νόμος, και όποιος δεν τη σεβόταν, την πλήρωνε πολύ ακριβά.

Ο Σαβαώς όμως δεν σεβάστηκε μια ηλικιωμένη γυναίκα που έκανε μπάνιο, και πλησιάζοντας ζήτησε τα στοιχεία της να την καταγγείλει. Η καημένη γυναίκα του είπε ένα ψεύτικο όνομα ελπίζοντας να τον ξεγελάσει. Και αυτός πονηρός, της είπε πως το δείλης θα πήγαινε πάνω στο χωριό να διαπιστώσει την αλήθεια καθώς το χωριό ήταν πολύ μικρό και η εξακρίβωση περί της αληθείας των στοιχείων της θα ήταν εύκολη.

Φοβισμένη και απελπισμένη για το κακό που τη βρήκε, η Μαρίκα επέστρεψε στο χωριό.

Στο δρόμο συνάντησε τον Συμεών Λιασίδη ένα στενό συγγενή της, και του είπε τα κακά της μαντάτα. Μα ο Συμεών ένας πονηρός και σιεϊττάνης νεαρός, της είπε να μην ανησυχεί και θα διορθώσει το κακό.

Ροβόλησε το λοιπόν προς τη θάλασσα και βρήκε τον κακό Αλικάτωρα. Ο Συμεώς είχε μεγάλη ρώμη και κανείς δεν τον έφτανε στη δύναμη. Άρπαξε λοιπόν τον Σαβαώ και τον έσπασε στο ξύλο λέγοντας του πώς ενόχλησε μια συγγένισσα του η οποία γυμνή, έκανε μπάνιο στη θάλασσα. Έμεινε το ξύλο στο Σαβαώ και δεν τόλμησε να καταγγείλει τη Μαρίκα, γιατί δεν θα γινόταν πιστευτός, αφού θα επικρεμμόταν εναντίον του η κατηγορία για σεξουαλική παρενόχληση, κατηγορία την οποία και οι Άγγλοι δικαστές τιμωρούσαν βαρέως.

Σε λίγο καιρό ο Σαβαώς βρέθηκε πεθαμένος σε μια παραλία της Πέγειας. Τρία αδέρφια βοσκοί που είχαν μεγάλη ανάγκη το άλας για να κάνουν τα χαλούμια τους, και επειδή ο Σαβαώς τους κυνηγούσε, αυτοί του έστησαν καρτέρι και με μανίκια υποκαμίσων γεμάτα άμμο, τον χτύπησαν στο στομάχι μέχρι θανάτου, χωρίς να φαίνονται σημάδια στο κορμί του, έτσι που φάνηκε πώς πέθανε από φυσικό θάνατο.

ΜΕΛΑΝΟΥΘΚΙΑ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

Είναι ένας μικρός κολπίσκος μετά την περιοχή της Βρέξης, όπου το πέτρωμα στο βυθό της θάλασσας είναι σε χρώμα μελανί, εξ ου και το όνομα, «Μελανούθκια». Από το ίδιο πέτρωμα συνεχίζει να αποτελείται η στεριά μέχρι το ύψωμα πάνω από τη θάλασσα, το οποίον κι αυτό ένεκα του εδάφους, ονομάζεται «Μέλανος».

Μια παλιά ιστορία περί αυτών των ονοματολογιών λέει πώς,

Η δουλεία υπήρξε θεσμός από τα αρχαία χρόνια σε όλους τους πολιτισμούς του κόσμου, και πήγαζε από την ανάγκη εξεύρεσης εργατικού και αγροτικού δυναμικού, καθώς και άλλων αναγκών. Η υποδούλωση των ανθρώπων θεωρείτο επί δεκάδες αιώνες μια απόλυτα νόμιμη κατάσταση, κατά την οποία δούλοι ή σκλάβοι αντιμετωπίζονταν ως αντικείμενα και η μεταχείριση τους στη σκληρή εργασία ήταν μέχρι θανάτου.

Έτσι λοιπόν, και η Κύπρος δεν εξαιρέθηκε του κανόνος, και κατά τη διάρκεια των αιώνων, ο φτωχός πληθυσμός ως υπόδουλοι κάτοικοι, υπήρξαν σκλάβοι. Καθώς όμως μικρός ο πληθυσμός, οι τσιφλικάδες και οι ιδιοκτήτες των λατομείων του χαλκού, χρησιμοποιούσαν νέγρους σκλάβους τους οποίους εφοδιάζονταν από δουλέμπορους που τους έφερναν με τα πλοία.

Στην Πάφο το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε να συμβαίνει εις μεγάλο βαθμό κατά τον 12^ο αιώνα, όταν οι Φράγκοι κατακτητές μοίρασαν τη γη σε φεουδάρχες, οι οποίοι ησχολήθησαν με την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμων και τεύτλων για την παραγωγή ζάχαρης την οποίαν εξήγαγαν στις γειτονικές χώρες της Ευρώπης.

Στη Πάφο η περιοχή της Μάας έως την Πέτρα του Ρωμιού, ήταν μια απέραντη πεδιάδα την οποίαν καλλιεργούσαν και έσπερναν με τεύτλα μέχρι την εποχή των Ρηγάδων. Απόδειξη περί τούτου, αποτελεί το αυλάκι της Ρήγαινας που τα απομεινάρια του ακόμα ευρίσκονται στη Χλώρακα, και το οποίο χρησίμευε για να φέρνει νερό από τα λουτρά του Άδωνη, και να ποτίζεται ο κάμπος από τη Χλώρακα μέχρι το κάστρο της Πάφου.

Στη Χλώρακα λοιπόν μια παλιά εποχή, οι σκλάβοι ξεσηκώθηκαν να δραπετεύσουν μη αντέχοντας άλλο τη σκληρή δουλεία. Γνωρίζοντας πώς θα βρουν το θάνατο με την εξέγερση τους, εντούτοις προτίμησαν αυτού του είδους τη λύτρωση από την απάνθρωπη μεταχείριση που τύχαιναν από τον αφέντη τους ο οποίος ήταν ένας πολύ σκληρός φεουδάρχης.

Τους κυνήγησε μέχρι το ύψωμα που δεσπόζει πέρα από τον κάμπο, και εκεί τους κατάσφαξε όλους, θέλοντας τοιουτοτρόπως να δώσει ένα παράδειγμα. Το αίμα έτρεξε ποτάμι και πότισε όλη τη γη, και συνέχισε να ρέει μέχρι τη θάλασσα η οποία βάφτηκε με μελανί χρώμα όπως και η γη που ποτίστηκε και χρωματίστηκε παίρνοντας όψη μελανή. Από τότε ο χερσαίος τόπος της άγριας σφαγής, ονομάστηκε από τους ντόπιους Μέλανος και η θάλασσα Μελανούθκια, καθώς η γη στη στεριά και στη θάλασσα, έμεινε βαμμένη σε χρώμα μελανί από το αίμα των σκλάβων με το οποίο ποτίστηκε. 

ΠΑΡΑΚΑΣ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

Ο Πάρακας είναι ένας θεόρατος βράχος και απότομος κρημνός που εφάπτεται της θάλασσας και έχει τεράστιο ύψος, ενώ τα νερά που είναι πεντακάθαρα και φιλούν τους βράχους, έχουν μεγάλο βάθος. Εδω στέκονταν οι ψαράδες και όταν έβλεπαν "αλάγια" ψαριών, έριχναν δυναμίτη και τα σκότωναν. 

Ακόμα κάποιοι χωριανοί που δεν ζουν πλέον, έλεγαν πως την ονοματολογία του την οφείλει σε ένα Βένετο πρίγγιπα που έζησε στην περιοχή πρίν πολλούς αιώνες. Λένε ακόμη, πως από εκείνο τον κρεμμό, αν κάποιος σταθεί και κάνει μια ευχή αγάπης, αυτή θα πραγματοποιηθεί. Για του λόγου το ασφαλές και περί της αληθείας για την πραγμάτωση της ευχής, υπάρχει η παρακάτω διήγηση που παραστατικά ένα παραμύθι διηγείται:

Μια φορά έναν καιρό στα μέρη της Χλώρακας κοντά στη θάλασσα δίπλα από ένα ψηλό γκρεμμό, ζούσε μια βοσκοπούλα πολύ έμμορφη, που ρηγόπουλα και αρχοντόπουλα ζητούσαν να την παντρευτούν. Μα αυτή μοναχοκόρη και πλουσιοκόρη,δεν ήθελε κανέναν, παρά μόνο παρακαλούσε τη θάλασσα της Χλώρακας να της φέρει έναν ιππότη καθώς από μικρή αυτό είχε για όνειρο.
Στεκόταν στον ψηλό γκρεμμο, και με τα ξέπλεκα μαλλιά της να ανεμίζουν και να αγγίζουν έως τη γης, κάθε δείλη αγνάντευε το όμορφο ηλιοβασίλεμα με μια ελπίδα πάντα στην καρδιά, να ανεφάνει το πλοίο που από τα βάθη των οριζόντων θα έφερνε τον καλό της.
Ένα καλό απόγευμα, όταν ο ήλιος έγερνε μέσα στα γαλανά νερά και όμορφα τα χρύσιζε, μέσα από το θαυμαστό θέαμα του ηλιοβασιλέματος, φάνηκε ένα καράβι να αρμενίζει που στην πλώρη του έστεκε ένας όμορφος νέος ντυμένος με την σιδερένια του πανοπλία. Ήταν ο Πάρακας, ένα πριγγιπόπολυλο από τη μακρινή Βενετία που αρμάτωσε το πλοίο του και πήγαινε στους Αγίους τόπους να πολεμήσει, αλλά καθώς είχε ακούσει για την όμορφη χωριατοπούλα, περ5ασε από τα μέρη της Χλώρακας για να την εγνωρίσει.
Από μακριά μόλις αντικρουστήκαν αγαπήθηκαν παράφορα και από κοντά μόλις ανταμωθήκαν, αρραβωνιαστήκαν. Όμως το βασιλόπουλο έπρεπε να φύγει να πολεμήσει, αλλά της έταξε στο χρόνο να γυρίσει και να την κάμει βασίλισσα του.
Σαν όμως πέρασε λίγος καιρός, ώ τι κακό, ένα δηλητηριώδες φίδι δάγκωσε και φαρμάκωσε την όμορφη κόρη. Σκλήρυνε και κιτρίνισε το δέρμα της, και η ομορφιά της χάθηκε. Αλλά επειδή αγαπούσε πολύ το βασιλόπουλο της, τον αποδέσμευσε από τον όρκο που της είχε δώσει.
Το βασιλόπουλο όμως που την αγαπούσε πολύ, γύρισε κοντά της και με αγάπη της είπε πως ακόμα θέλει να την παντρευτεί.
Και ώ, τι θαύμα. Μονομιάς η δύναμη της αγάπης κυριάρχησε και κατέκλυσε το είναι της μικρής κοπέλας. Ένιωσε το δηλητήριο στο σώμα της να κυλά και να φεύγει. Αισθάνθηκε καλύτερα, και κατάλαβε πως με την τόση αγάπη τους θα έβρισκε τη δύναμη να γιατρευτεί.
Πραγματικά με τον καιρό η κοπελίτσα γιατρεύτηκε και έγινε σαν πρώτα. Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα της, και κάθε που έγερνε το δείλη, πήγαιναν στον μεγάλο βράχο, και αγκαλιασμένοι και παντοτινά αγαπημένοι, παρακολουθούσαν τον ήλιο που έγερνε να δύσει, και τον ευχαριστούσαν που τους έφερε και μαζί τους έσμιξε.
Όταν τα χρόνια πέρασαν, η ιστορία έμεινε σαν παραμύθι για τα μικρά παιδιά. Και όταν τα παιδιά μεγάλωναν και ερωτεύονταν, πήγαιναν στον ψηλό γκρεμό του Πάρακα, έτσι ονόμασαν τον ψηλό γκρεμμό, και αγναντεύοντας το ηλιοβασίλεμα, έκαναν μια ευχή αγάπης.
Και όσοι νιοί από τον βράχο του Πάρακα έκαναν μια ευχή αγάπης, η αγάπη αυτή διαρκούσε για πάντα.

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ
Ολόκληρο το παραμύθι, θα το βρείτε στη διέυθυνση: http://istoriestischlorakas.blogspot.com.cy/2015/12/blog-post_63.html

ΚΟΤΣΙΑΣ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

 Η παραλία του Κοτσιά είναι ένας μεγάλος κόλπος με σκεπασμένη την παραλία με τόνους άμμου, τον οποίο ξεβράζει συνεχώς η θάλασσα. Έτσι πήρε και το όνομα, από την  παλιά λέξη "κοτσιώ" που σημαίνει σπέρνω, δηλαδή ήθελαν να πουν ότι η θάλασσα έσπερνε συνέχεια άμμο.

Οι παλιοί χωριανοί έλεγαν ότι άμα είχε πολλή τρικυμία και δεν έβγαζε άμμο, ήταν γιατί τα δυνατά ρεύματα παρέσερναν την άμμο στα βαθιά. Όταν αυτό συμβαίνει, και ταυτόχρονα οι τσιακκίλες που είναι απλωμένες κατά μυριάδες στην παραλία χτυπούν αναμεταξύ τους  από τα κύματα που τις ανακατώνουν, ακούεται ένας υποχθόνιος θόρυβος που φτάνει η βουή του πολύ δυνατή ως πάνω στο χωριό, αυτό είναι σημάδι για επερχόμενες καλοκαιρίες.

Επίσης στην παραλία του Κοτσιά βλαστούν τα κρίνα του γιαλού, ένα είδος άγριου λουλουδιού που κινδυνεύει για εξαφάνιση. Είναι προστατευόμενα γιατί για να βλαστήσει ένα φυτό χρειάζονται 5 χρόνια. Βλαστούν λίγα φυτά στη Χλώρακα, και ύστερα τα συναντάμε στον Ακάμα και στον Πύργο Τηλλυρίας.

Τα θαλασσινά κρίνα είναι τα σύμβολα  της Θεϊκής δημιουργίας και της επιθυμίας των ανθρώπων για την τελειότητα. Είναι λευκά μεγάλα λουλούδια που ξεφυτρώνουν ανθοβολώντας μέσα στη στεγνή έρημη γη, με ένα μοναδικό μεθυστικό άρωμα, κυρίως όταν βραδιάζει. 

Μια ιστορία λέει πώς, μια φορά ένας νέος ψαράς με τη βάρκα του που ξανοιγόταν τις νύχτες στα βαθιά για να ρίξει τα δίχτυα του, κατά τον Αύγουστο και Σεπτέμβρη μια χρονιά, όταν έπλεε δυτικά της Χλώρακας, μέσα στις σκοτεινές νύχτες έβλεπε να λαμπιρίζει ένα φως έξω στη στεριά στη μεριά του Κοτσιά, που τον μαγνήτιζε και τον καλούσε. Αρκετές φορές έσυρε τα κουπιά και βγήκε στη στεριά, αλλά κάθε φορά, το λαμπύρισμα έσβηνε.

Αποφάσισε λοιπόν μια φορά, να πάει από το δείλη να παραφυλάξει, να διαπιστώσει για το φως που ένιωθε πως του είχε κάνει μάγια.

Όταν έδυσε ο ήλιος και το σκοτάδι σκέπασε την πλάση, είδε μια όμορφη κοπελιά να ροβολά την παραλία με ένα φανάρι στο χέρι που με το βάδισμα της το φως κουνιόταν και έδειχνε από μακριά να λαμπιρίζει.

Ήταν μια χωριατοπούλα από πάνω στο χωριό, που ερχόταν τα βράδια να απολαύσει τις ευωδιές από τα κρίνα της θάλασσας καθώς όταν έπεφτε η νύχτα ανάδυαν μια περίσσια μυρωδιά, απόλαυση της όσφρησης και των ‘αλλων αισθήσεων.

Γνώρισε λοιπόν μ αυτό τον τρόπο την όμορφη κοπέλα, και ήτανε γραφτό τους τοιουτοτρόπως να αγαπηθούν και να παντρευτεί, και να μείνει ο τρόπος γνωριμίας τους σαν παραμύθι να λέγεται στα μικρά παιδιά.

ΠΗΛΟΣ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

Ο Πηλός είναι μια παραθαλάσσια περιοχή νοτιοδυτικά  της Χλώρακας. Φέρει την ονομασία αυτή, καθώς η λέξη πηλός, σημαίνει λάσπη. Τα χωράφια σ αυτή την περιοχή σμίγουν με τη θάλασσα. Όταν είναι βαρυχειμωνιά, τα χώματα των χωραφιών παρασέρνονται προς τη θάλασσα. Όταν έχει τρικυμία, η θάλασσα βγαίνει και τρώει την ακτή που είναι από χώμα. Και έτσι επειδή με την πρόσμιξη νερού και χώματος δημιουργούνται πολλές λάσπες (πηλοί), ονομάστηκε η περιοχή "Πηλός".

Τώρα την περιοχή έχει αγοράσει ο Λεπτός, και έχει σκάψει όλα τα χώματα εις βάθος και μέχρι την επιφάνεια της θάλασσας, κτίζοντας πολυτελείς επαύλεις που ξεκινούν ίσα με τη θάλασσα και ψηλώνουν ως τους γκρεμμούς που περιβάλλουν την ακτή. Έχει αποκόψει όλες τις διαβάσεις, και δεν μπορεί ανθρώπου πόδι να έχει πρόσβαση στη θάλασσα.

Εγώ κουβεντιάζοντας με ένα γέρο στο καφενείο του χωριού που πολλά ξέρει για το παρελθόν της περιοχής, διερωτηθήκαμε και οι δυο γιατί σκάβει όλη την παραλία που αποτελείται από μαλακό χώμα, αφού δεν την κτίζει ολόκληρη, και γιατί αχρείαστα δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να έχουν πρόσβαση στο γιαλό;

Όμως κάποιος διαβάζοντας την πιο κάτω μικρή ιστορία, ίσως σκεφτεί πως σκάφτει όλη τη γη γνωρίζοντας για ένα κρυμμένο θησαυρό και θέλει να τον ανακαλύψει:

Πριν λίγες δεκαετίες, ένας γεωργός έβλεπε το γιο του που και βαριόταν να δουλεύει. Στενοχωριόταν πάρα πολύ, και κάθε μέρα προσευχόταν στο Θεό να τον φωτίσει τι να κάμει για να αλλάξουν τα πράγματα.

Μια μέρα στο καφενείο άκουσε μια ιστορία που έλεγε ένας γέρος, και σαν φώτιση από το Θεό του ήρθε μια ιδέα. Κάλεσε το γιο του και του εκμυστηρεύτηκε ένα μεγάλο μυστικό.

-Γιε μου, του λέει,

θα σου πω ένα κρυφό που ξέρω αλλά καθώς γέρασα και θέλω βοήθεια, θα το συνεταιριστώ μαζί σου. Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου πολέμου, ένα πειρατικό πλοίο περνώντας από τα βάθη της θάλασσας της Χλώρακας, παρασύρθηκε από σφοδρή θαλασσοταραχή και τσακίστηκε στα θεόρατα βράχια της θάλασσας της περιοχής ΠΗΛΟΣ. Ο παππούς σου έσπευσε πρώτος, και βρήκε ξεβρασμένο και σφηνωμένο μέσα σε σχισμές βράχων ένα σεντούκι χρυσάφι. Το πήρε και το έχωσε μέσα σε ένα λάκκο που έσκαψε στο χώμα λίγο πιο πέρα από τη θάλασσα για να το μεταφέρει αργότερα στο σπίτι χωρίς να τον δει άλλο ανθρώπινο μάτι. Όμως, δυστυχώς αρρώστησε βαριά και δεν πρόλαβε να το κάμει. Πεθαίνοντας από την αρρώστια του, μου εκμυστηρεύτηκε το μυστικό του, και μου ορμήνεψε να πάρω το θησαυρό. Δυστυχώς όσο κι αν έσκαψα όμως, δεν μπόρεσα να τον βρω. Γι αυτό σε καλώ να σκάψουμε, και να βρούμε το χρυσάφι.

Αμέσως ο τεμπέλης γιος κυριευμένος από απληστία, ολημερίς και μέχρι να σκοτεινιάζει, έσκαφτε τη γη δίπλα στη θάλασσα για να βρει το θησαυρό.

Ποτέ δεν ανακάλυψε το χρυσό, όμως βρήκε ένα άλλο θησαυρό. Η γη φρεσκοσκαμμένη, βλαστούσε και γεννούσε γεωργικά προϊόντα που τα πουλούσαν στην αγορά και έπαιρναν πολλά χρήματα.

Η ιστορία είναι πραγματική και μου την είπε ο Κυριάκος Μαυρονικόλας που σήμερα είναι 84 ετών και είναι εγγονός του πρώτου, και υιός του δεύτερου των πρωταγωνιστών της ιστορίας.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΔΗΜΜΑ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

Η παραθαλάσσια περιοχή Δημμα είναι ένα μικρό λιμανάκι νότια της Χλώρακας, ένας απάνεμος κολπίσκος όπου οι παλιοί ψαράδες έδεναν τις βαρκες τους για  προστασία απο τις τρικυμίες. Η λέξη Δήμμα είναι από τη λέξη δένω. Ο ορισμός προήλθε από την ίδια τη λέξη, διότι κατά τις αρχές του 19ου αιώνα ο Πιστέντης Χ΄Χαραλάμπους, ένας ξακουστός ψαράς, είχε σκάψει μια τρύπα σε βράχο στην επιφάνεια του νερού, όπου εκεί έδενε την βάρκα του.

Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΣΤΟ ΔΗΜΜΑ (δημοσίευμα απο το βιβλίο ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΘΕΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΩΜΟΠΟΛΕΩΣ)

Τα κύρια χαρακτηριστικά των ακτών της Χλώρακας είναι κυρίως απότομες βραχώδεις ακτές και πανέμορφοι ορμίσκοι, καθώς και μικρές παραλίες στρωμένες από ξανθή άμμο που γιαλλίζει πεντακάθαρη στον καυτό ήλιο του καλοκαιριού, άμμο που με  το χειμώνα χάνεται μέσα στη θάλασσα από τις τρικυμίες, και κάθε που αλλάζει ο καιρός ξεπλυμένη ξεβράζεται και πάλιν πάνω στις πέτρινες ακρογιαλιές.
Θάλασσες με γαλαζοπράσινα νερά αλλού ρηχά κι αλλού βαθιά, που όταν μέσα στις ζεστές μέρες του καλοκαιριού ενώνουν το λαμπύρισμα τους με τη χρυσή άμμο, δημιουργούν σκηνικό απέραντου κάλλους, που με το πάφλασμα των κυμάτων σαν ήρεμη μουσική φωνάζουν και μαγεύουν τον περαστικό σαν τις σειρήνες του Οδυσσέα.
Το ΔΗΜΜΑ είναι μια θάλασσα μικρή στη Χλώρακα, ένας ορμίσκος μαγευτικός και ιδεώδης για έμπνευση και δημιουργία, ένα φυσικό πανέμορφο απάνεμο λιμανάκι κλεισμένο μέσα σε ρηχούς και άγριους βράχους που το γκρι του χρώματος τους σμίγει με το μπλε  του γιαλού, και δίνουν μια άγρια ομορφιά που ηρεμεί το νου και στρέφει τη σκέψη στο απαλό αεράκι που φέρνει διηγήσεις αλλόκοτες και αρχέγονες από τα βάθη των οριζόντων, από εκεί που γέρνει ο ουρανός και σμίγει με τη θάλασσα. Ιστορίες του Ποσειδώνα και του Οδυσσέα, του Μεγαλέξανδρου και της γοργόνας, κληρονομιά βαριά ασήκωτη, από τα βάθη των αιώνων.
Ένας ωραίος τόπος με μακρά ιστορία και ζηλευτό φυσικό περιβάλλον. Κύρταμα και αθάνατα λουλούδια σκεπάζουν τους βράχους, ενώ ανάμεσα τους ψηλά θάμνα-καζουλάρκα ηλικίας εκατοντάδων χρονών, στέκουν καμαρωτά και όμορφα ξεχωριστά από την άλλη πλάση, με τη θαλασσινή αρμύρα με μανία να τους κατακαίει τα φύλλα, αλλά αυτά πεισματικά να αντέχουν και να μην ξεραίνουν.
Ένας τόπος ολοχρονής χαϊδεμένος από τον γαρμπή και αγκαλιασμένος από το φως του ήλιου. Τα σπίτια γύρω ακουμπούν στη θάλασσα και το πράσινο στις αυλές τους μια αγκαλιά από λιόδεντρα και ροδοδάφνες. Δίπλα στη πέτρινη ακτή κάτω από την ξανθή άμμο με άγρια λάχανα γύρω του να βλαστούν, γλυκύ το νερό υπόγεια αναβλύζει και τρέχει και σμίγει με τη θάλασσα.
Και σ όλη τη παράκτια γη τη γεμάτη βράχια που μέσα στις σχισμές τους βλαστούν κυκλάμινα, οι αλκυονίδες στήνουν τις φωλιές τους και γεννούν κάθε Γεννάρη τα αυγά τους.
Από το χωριό πάνω ψηλά που ως σε μπαλκόνι κάθεται σε οροπέδιο, φαίνονται οι παραλίες  της Χλώρακας που απ όλες ξεχωρίζει σε ομορφιά το μικρό λιμανάκι στο ΔΗΜΜΑ, να δεσπόζει απ όλες τις άλλες. Γραφική και όμορφη με τις μικρές βάρκες των ψαράδων δεμένες όλες κι όλες τέσσερις, αφού είναι μικρό το λιμανάκι και άλλες δεν χωρεί.
Όμορφος ο τόπος και τα βράδυα, οπού το φως του φεγγαριού σμίγει με τα χαμηλά ηλεκτρικά φώτα του πεζόδρομου δίπλα στην παραλία, και το μάτι χάνεται στο χρώμα της νύχτας που σκεπάζει τη θάλασσα που άλλοτε φεγγοβολεί και άλλοτε μένει σκοτεινιασμένη.

ΒΡΕΞΗ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

Η Χλώρακα διαθέτει παραλίες επικίνδυνες και απόκρημνες με βαθιά νερά, αλλά και ήμερες με ήρεμα νερά σκεπασμένες με πεντακάθαρη ξανθη αμμο.

Η Βρέξη είναι παραθαλάσσια περιοχή, νότια και εκεί που τελειώνει η Χλωρακα. Εχει μια μικρη εκταση με αμμο, και στη μεση περιπου μια μικρη βραχωδη χερσονησο που παει αρκετα μέτρα μέσα στην θάλασσα.

 Στην άκρη αυτής της χερσονήσου υπάρχει μια τρύπα σαν σπηλιά, που την σκεπάζει το νερό. Όταν έχει τρικυμία και από τα κύματα που χτυπούν  στη σπηλιά συμπιέζεται ο αέρας που είναι μέσα, δημιουργείται ένας θόρυβος όπως το φφ, δηλαδή φουρφουριζει. Έτσι και ο βράχος αυτός ονομάστηκε το νησί του Φουρφουρη. Όταν συνέβαινε αυτό το φαινόμενο, αλλά ταυτόχρονα νότια της θάλασσας γέμιζε και κατέβαζε ο καιρός, τότε πάντα έβρεχε. Γι  αυτόν τον λόγο, πήρε η περιοχή την ονομασία 'Βρεξη". (Στους κυβερνητικούς χάρτες, "Φουρφουρης" δηλώνεται επίσης ως η ονομασία της ξέρας που βρίσκεται μέσα στη θάλασσα μερικές εκατοντάδες μέτρα απο την περιοχή Δήμμα).

Περι ντης ονομασίας Φουρφουρής, βρίσκουμε σε δημοσίευμα στο περιοδικό "Πάφος" έκδοσης 1942 από τον αρθρογράφο Χρ. Λίβα τα εξής: Άμα χτυπά το Φερφουριν για τρεις ώρες για τρεις ημέρες εσιει νερά. Η λέξη Φερφουριν είναι όνομα ενός άλλου νησιού που βρίσκεται προς την παραλια του χωριού Χλωρακας. Η λέξη χτυπά αναφέρεται στον υπόκωφο κρότο της θάλασσας που κάνει χτυπώντας προς τον Φερφουρίν. Η παρατήρηση αυτή γίνεται το φθινόπωρο προς το χειμώνα συνήθως νύχτα. Οι κάτοικοι της χαμηλής πιστεύουν ότι όταν αστράψει από τη διεύθυνση του νησιού εκείνου θάρθη βροχή, το πολύ σε τρεις μέρες. Η ορθότητα της παρατήρησης αυτής διαφαίνεται κι από την ακόλουθη. Άμα αστράφτει συχνά το Φερφουρίν, σε τρεις ώρες έχουμε νερά.  Άμα αστράφτει αργά σε τρεις ημέρες. Α ‘μμα αστράφτει αργά σε τρεις ημέρες. Α ‘μμα στράψει του Τσιύκκου αννίει ο τζιαιρός. Η φράσι του Τζιύκκου εδώ εννοείται η διεύθυνση προς τη βουνοκορφή της μονής Κύκκου.

Η θαλασσα της Βρέξης, παλια κατακλυζόταν από κόσμο από όλες τις γύρω περιοχές καθώς ήταν στην άκρη του χωριού, στα σύνορα με την πόλη της Πάφου. Δυστηχώς πριν αρκετά χρόνια η άμμος που σκέπαζε την περιοχή τραβήχτηκε από τη θάλασσα και άφησε το τοπίο φαλακρό και αποκρουστικό. Ήταν μια εκδίκηση της φύσης που προήρθε από την ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση των παράκτιων ακτών από τον άνθρωπο.

Φέτος όμως το καλοκαίρι, η φύση ίσως ημέρεψε και σκέπασε όλη την παραλία με ξανθή άμμο που έδωσαν στα ήρεμα διάφανα νερά γαλαζοπράσινο χρώμα, ενώ η χρυσαφένια άμμος έξω στην ακτή ενώθηκε με τα ήρεμα νερά του ποταμού της «Βρέξης» που ολοχρονίς τρέχουν ποτίζοντας τις πικροδάφνες πάνω στην παραλία.

Στη παραλία λοιπόν της Βρέξης δεν υπάρχουν ρεύματα, ενώ τα νερά της είναι ομαλά και ρηχά. Η άμμος πάει μέσα σε βάθος και οι κολυμβητές μπορούν κολυμπώντας ή περπατώντας, να φτάσουν στα βαθιά χωρίς κίνδυνο.

Απέχει λίγα μέτρα από τη κύρια παραλιακή αρτηρία της Πάφου που οδηγεί προς δυσμάς, και βρίσκεται σε ένα μικρό ορμίσκο. Το πράσινο της περιοχής, η άγρια ομορφιά, τα ολόλευκα βότσαλα και τα κρυστάλλινα νερά, είναι στοιχεία που συνηγορούν πως είναι τόπος μαγευτικός, όμορφος και ειδυλλιακός.

Είναι ένας σπουδαίος τόπος που αν ο επισκέπτης ξεχαστεί εκεί, θα απολαύσει ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα με την καλύτερη θέα ως ζωγραφιά να σχηματίζεται στο βάθος του ορίζοντα, με τον ήλιο να γέρνει πίσω από το όμορφο πλοίο που στέκει προσαραγμένο στις ξέρες του «Φουρφουρή» στη μέση του πελάγου της Χλώρακας.

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΚΑΡΑΒΟΥ

12. Και άγρίωσεν ή θάλασσα με κακαίς βοαίς,

ο ουρανός σκοτίστην άπό ταίς βρονταίς.

13. Κατάρτια τσακκιστήκαν απου ταίς αστραπαίς,

τότες είνε φόβοι, τρομάρες φοβεραίς,        

14. τρομάρες ασυνήθισταις εις ταίς άμαρτωλαίς,

που πάσιν κολασμέναις και άξωμολόγηταις

15. Πως ετσι τουν το πάχτιν στήν Πάφουν να πνιγούν,

ανάμεσα στον κόλπον της Καραμανιάς

16. καράβιν κινδυνεύει μέσ' τα  βαθιά νερά,

κλαίσιν και αναστενάζουν γυναίκες, πάς παιδιά,

το πώς θέν να γλυτώσουν έκείνην την βραδιά.

Τα άγρια κύματα της θάλασσας της Χλώρακας που για χιλιάδες χρόνια προσπαθούν να κατατρώουν τις πέτρινες ακτές της, εκείνη τη μέρα του 1800 και κάτι, θυμωμένα για την ανημποριά τους αυτή, έριξαν με βία το σιδερένιο πλοίο της γραμμής Κύπρου Ιεροσολύμων, πάνω στις ξέρες του Φερφουρή και το έκαμαν κομμάτια. Ήταν γεμάτο πλούσιους επιβάτες φορτωμένους με χρυσές λίρες, γι αυτό το είπαν χρυσοκάραβο

Από τον κόλπο της Μόρφου το επιβατικό πλοίο σαλπάρισε για τους Αγίους Τόπους. Σε μια εποχή Τουρκοκρατίας που ο Ελληνοκυπριακός πληθυσμός ζούσε εξαθλιωμένη ζωή από τη φτώχεια και την καταπίεση των κατακτητών, σχεδόν κανένας δεν είχε την πολυτέλεια για ταξίδια αναψυχής, εξόν των πλουσίων προεστών και μεγαλοαστών που είχαν την εύνοια των Οθωμανών.

Τα πλοία που ελλιμενίζονταν στα Κυπριακά λιμάνια, ήταν συνήθως φορτηγά που μετέφεραν προϊόντα αλλα και επιβάτες συνάμα. Όμως, ένα επιβατικό πλοίο της γραμμής του Χακή Αλεξανδρή, έκανε το δρομολόγιο Κύπρου Ιεροσολύμων μεταφέροντας προσκυνητές στους Αγίους τόπους, και καθώς με αυτό μόνο πλούσιοι ταξίδευαν, οι φτωχοί το ονόμαζαν χρυσοκάραβο.  Ήταν ένα γερό σκαρί από σίδερο, που όμως τα κύματα το έριξαν στις ξέρες του Φουρφουρή στη Χλώρακα, και το βούλιαξαν. 

Στη δεκαετία του 1800, φόρτωσε εχούμενους επιβάτες φορτωμένους με λίρες και χρυσαφικά, για ένα προσκηνηματικό ταξίδι στα Ιεροσόλυμα. Ανάμεσα τους ήταν και η Μαρουθκιά με το μικρό παιδί της τον Νικολάκη, σύζυγος του Χατζή Γεωργάκη Κορνέσιου του δραγουμάνου της Κύπρου ο οποίος δέσποζε στη ζωή του νησιού.

Ο Δραγουμάνος ήταν ένας αξιωματούχος Χριστιανός που είχε εξουσία και δύναμη, καθώς οι Τούρκοι συνήθιζαν να ορίζουν αντιπροσώπους εκ των κατακτηθέντων λαών. Εκλεγόταν από τους επισκόπους και ήταν επίτροπος του λαού με διοικητική και οικονομική εξουσία.

Σημαντικότερος των Κυπρίων δραγουμάνων ανεδείχθη ο Χατζηγεωργάκης Κορνέσιος. Ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα με επιρροή, και είχε ισχυρους φίλους στην Κ/Πόλη.

Εκτός από δραγομάνος, υπήρξε πλοιοκτήτης και μεγάλος γαιοκτήμονας, καθώς από τη θέση του απέκτησε πολλά χρήματα εκμεταλλευόμενος τους Χριστιανούς φορολογούμενους.

Ανάμεσα σ αυτές τις συγκυρίες, η Μαρουθκιά Παυλίδη, μαζί με άλλους πλούσιους επιβάτες, επιβιβάσθηκε στο πλοίο του Χακή Αλεξανδρή, για προσκύνημα στους Αγίους τόπους και για να παρακαλέσει τον Χριστό να γλυτώσει από τον κίνδυνο των Τούρκων τον της σύζυγο Δραγουμάνο Χατζή Γεωργακη Κορνέσιο και τον θείο της Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο.

Ο καιρός έδειχνε ότι πήγαινε να χαλάσει, όμως ο καπετάνιος δεν σκέφτηκε να αναβάλει τον πλούν του πλοίου, έτσι ξεκίνησαν ελπίζοντας να μην τους πιάσει μεγάλη τρικυμία και να τους δυσκολέψει.

Όταν όμως το πλοίο περνούσε από τον Ακάμα, ξέσπασε θαλασσοταραχή που συνέχεια δυνάμωνε, ενώ δυνατοί άνεμοι τους χτυπούσαν κάνοντας την πορεία του πλοίου πολύ δύσκολη και επικίνδυνη.

Φόβος άρχισε να ζώνει τους επιβάτες, που όσο δυνάμωνε η τρικυμία, ο φόβος γινόταν τρόμος που φώλιαζε στην καρδιά τους και τους γέμιζε αγωνία. Όλοι μαζί οι επιβάτες και το πλήρωμα, κατατρομαγμένοι πλέον παρακαλούσαν τον Χριστόν και την Παναγία να τους γλυτώσει.

Κατάφερε να προχωρήσει και να παρακάμψει τη χερσόνησο του Ακάμα. Όμως, περνώντας στα ανοιχτά της Χλώρακας, τα κύματα τους παρέσυραν έξω στη στερια και τους έριξαν πάνω στις ξέρες του Φουρφουρή, ένα νησί ίσα με την επιφάνεια της θάλασσας στην περιοχή Δήμμα. Το πλοίο τσακίστηκε πάνω τους και βούλιαξε. Πολλοί επιβάτες πνίγηκαν μέσα στις καμπίνες τους, ενώ άλλους τους άρπαξαν τα δυνατά ρεύματα και τα άγρια κύματα και τους βούλιαξαν στα βαθιά νερά και τους επνιξαν, ή με ορμή άλλους τους τσάκισε τα κορμιά πάνω στις ξέρες και τους σκότωσε.

Δεν έμεινε κανένας ζωντανός, ούτε κανένας μπορεσε να κολυμπήσει να βγει στην στεριά που ήταν πολύ κοντά από το ναυάγιο.

Οι ξέρες του Φουρφουρη έχουν απόσταση από τη στεριά λίγες εκατοντάδες μέτρα, και η αμέσως κοντινότερη ακτή, είναι ο  κόλπος της Βρεξης, ένας μικρός όρμος στρωμένος με άμμο και περικλυσμένος από μεγάλους βράχους. Μετά από μεγάλες τρικυμίες όταν η θάλασσα ξεβράζει διάφορα αντικείμενα και ξύλα από ναυάγια, τα ρεύματα και οι άνεμοι, συνήθως τα σπρώχνουν και τα βγάζουν στην αμμουδιά του κόλπου αυτού.

Οι κάτοικοι της Χλώρακας μετά από κάθε τρικυμία επισκέπτονταν και έψαχναν τις παραλίες και τις χάστρες ανάμεσα στους βράχους, και ότι τα ρεύματα και οι άνεμοι ξέβραζαν, τα μάζευαν και τα μετέφερναν στα σπίτια τους.

Μόλις μαθεύτηκαν τα κακά μαντάτα για το ναυάγιο του Χρυσοκαραβου, οι κάτοικοι της Χλωρακας καθώς και των γειτονικών περιοχών, έτρεξαν με αγωνία κάτω στην παραλία.

Σε όλη την ακτή υπήρχαν ξεβρασμένα πτώματα πνιγμένων και άλλα αντικείμενα του βουλιαγμένου πλοίου, αλλά κυρίως στον ορμίσκο της Βρεξης, είχαν ξεβραστεί τα περισσότερα πτώματα δημιουργώντας ένα απερίγραπτο θέαμα που συγκλόνισε όσους το αντίκρισαν.

Οι Τούρκικες διοικητικές αρχές απεμάκρυναν τον κόσμο και απέκλεισαν την περιοχή. Περιμάζεψαν τα πτώματα και μάζεψαν ότι άλλο πολύτιμο ξεβράστηκε.

Ύστερα που τελείωσαν την μακάβρια αποστολή τους και αποχώρησαν, οι κάτοικοι έψαξαν και αυτοί με τη σειρά τους και μάζεψαν ότι απέμεινε, ξύλα, βαρέλια, σχοινιά ή ότι άλλο βρήκαν.

Αφού παρήλθαν λιγες μέρες, και η ζωή επανήρθε τον καθημερινό της ρυθμό, δυο αδέρφια από τη Χλώρακα πρόγονοι της οικογένειας Πενταράς, σε μια συνηθισμένη επίσκεψη τους στη θάλασσα ψάχνοντας να βρουν σανίδες, βρήκαν ένα πτώμα ενός πνιγμένου που δεν είχε περιμαζευτεί. Ήταν σε μια βαθιά χάστρα σφηνωμένος, μισοσκεπασμένος από το νερό και τα φύκια, ίσα που φαινόταν.

Ήταν πρησμένος και τουμπανιασμένος, και στη μέση είχε ζωσμένη μια ζώνη. Σκέφτηκαν αμέσως ότι η ζώνη ίσως να περιείχε χρυσά νομίσματα, αφού ήταν γνωστό το πλοίο ως το χρυσοκάραβο των πλουσίων.

Ο ένας με δυσκολία και πολλή προσπάθεια κατεβηκε στη σχισμή των βράχων. Έσκυψε να λύσει και να πάρει την ζώνη, αλλά μετακινώντας το πεθαμένο κορμί, ακούστηκε ένας απαίσιος ρόγχος να βγαίνει από τον πνιγμένο και η βρώμικη μυρωδιά της σήψης του πτώματος που βγήκε από το στόμα του και τον έλουσε, τον έκανε να αναριγίσει και να φοβηθεί. Κυριεύτηκε από μεγάλο τρόμο, και από τη σιχαμάρα που του προκάλεσε η μπόχα της νεκραϊλας, σάλεψε το λογικό. Αρρώστησε βαριά και έπεσε στο κρεβάτι. Κανένας γιατρός δεν μπόρεσε να τον γιατρέψει, ούτε ξορκιστής να τον ξεματιάσει. Σε λίγες μέρες πέθανε. Ο αδελφός του πήρε τις λίρες, τις έκρυψε, και δεν τις ξόδεψε, γιατί τις θεώρησε καταραμένες. Λέγεται ότι έβγαλε μια τρύπα στον τοίχο του σπιτιού και τις έκτισε μέσα.

Από τότες έμειναν κρυμμένες και άφαντες για πολύ καιρό, ώσπου μετά πάροδο πολλών δεκαετιών, κάποιος που αγόρασε το σπίτι, ξαφνικά εγινε πλούσιος στα καλά καθούμενα. Λέγεται ότι ίσως βρήκε την κρυψώνα.

ΜΕΡΣΗΝΟΥΘΚΙΑ (παραθαλάσσια περιοχή στη Χλώρακα)

Τα παλαιότερα χρόνια πριν η γη στερέψει από τρεξιμιά νερά, η περιοχή ήταν βλαστημένη ολόκληρη από μυρσίνια, και από την απέραντη αυτή βλάστηση, πήρε το όνομα η περιοχή.
Ένα παραμύθι λέει πώς, μια φορά ήταν τρεις αδερφές, που μια μέρα θέλησαν να μάθουν ποια από τις τρεις ήταν η ομορφοτερη. Κι όταν κοντοζύγωνε να βασιλέψει ο ήλιος, στάθηκαν και οι τρεις στη σειρά και είπαν στον ήλιο:

– Ήλιε μου, ποια από τις τρεις μας είναι η καλύτερη;

Και ο ήλιος είπε:

– Και η μια καλή κι η άλλη καλή, μα η τρίτη η μικρότερη είναι ακόμη καλύτερη.

Σαν το άκουσαν αυτό οι μεγαλύτερες αδερφές γύρισαν στο σπίτι στεναχωρεμενες. Την άλλη μέρα οι δυο οι μεγαλύτερες έβαλαν τα καλά τους, στολίστηκαν και την καημένη τη μικρή, που την έλεγαν Μυρσίνη, την έντυσαν με τα χειρότερα και πιο λερωμένα ρούχα και πήγαν πάλι να ρωτήσουν τον ήλιο:

– Ήλιε μου, ποια από τις τρεις μας είναι η καλύτερη;

Και ο ήλιος είπε πάλι:

– Και η μια καλή κι η άλλη καλή, μα η τρίτη η μικρότερη είναι ακόμη καλύτερη.

Έτσι λοιπόν, και η ακτή στα Μερσυνούθκια στη Χλώρακα αν και μικρούλα παραλία, εντούτοις είναι πολύ όμορφη που όπως το παραμύθι δεν υστερεί από τις άλλες όμορφες ακρογιαλιές.

Είναι μια όμορφη παραλία νοτιοδυτικά της Χλώρακας, που με ησυχία ή τρικυμία, το κολύμπι στη θάλασσα είναι απολαυστικό, χωρίς ο λουόμενος να διατρέχει κίνδυνο από θαλάσσια ρεύματα. Μια ήσυχη παραλία με λίγους επισκέπτες, καθώς ο δρόμος που οδηγεί εκεί απέχει μακριά, ένεκα που οι επιχειρηματίες ανάπτυξης γης, ετσιθελικά για ίδιον όφελος, έχουν κλείσει τις προσβάσεις.

ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΛΟΥΣΙΜΟ ΣΚΥΛΩΝ

Σε καθορισμένες και μόνο παραλίες θα μπορούν να λούζουν τα ζώα συντροφιάς οι ιδιοκτήτες τους σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του ΚΟΤ, οι οποίες καθορίστηκαν με βάση τις πρόνοιες του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, ως περιοχές για λούσιμο σκύλων.

Ο ΚΟΤ καλεί το κοινό κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στις εν λόγω παραλίες, όπως φροντίζει για την ασφάλεια των συνανθρώπων του και των σκύλων, καθώς και για τη διασφάλιση των συνθηκών υγιεινής, καθαριότητας και σεβασμού προς το περιβάλλον.

Στη Πάφο οι επιτρεπόμενες παραλίες για σκύλους είναι,

Η παραλία βορειοδυτικά του αεροδρομίου Πάφου, στις εκβολές του ποταμού Έζουσα, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβούλιου Αχέλειας, της Επαρχίας Πάφου.

Η παραλία στην περιοχή Πιτίλη, ανατολικά της εκβολής του ποταμού Πλατάνια, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Νέου Χωρίου, της Επαρχίας Πάφου.

Σε καθορισμένες και μόνο παραλίες θα μπορούν να λούζουν τα ζώα συντροφιάς οι ιδιοκτήτες τους σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του ΚΟΤ, οι οποίες καθορίστηκαν με βάση τις πρόνοιες του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, ως περιοχές για λούσιμο σκύλων.

 Ο ΚΟΤ καλεί το κοινό κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στις εν λόγω παραλίες, όπως φροντίζει για την ασφάλεια των συνανθρώπων του και των σκύλων, καθώς και για τη διασφάλιση των συνθηκών υγιεινής, καθαριότητας και σεβασμού προς το περιβάλλον.

Οι παραλίες για σκύλους αφορούν τις εξής περιοχές:

1. Η παραλία στην τοποθεσία Στερατζιά, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Κάτω Πύργου, της Επαρχίας Λευκωσίας.

2. Η παραλία στην τοποθεσία Κασιάνες (Spyros Beach) νότια του αεροδρομίου Λάρνακας, εντός των δημοτικών ορίων Λάρνακας, της Επαρχίας Λάρνακας.

3. Η παραλία βορειοδυτικά του αεροδρομίου Πάφου, στις εκβολές του ποταμού Έζουσα, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβούλιου Αχέλειας, της Επαρχίας Πάφου.

4. Η παραλία στην περιοχή Πιτίλη, ανατολικά της εκβολής του ποταμού Πλατάνια, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Νέου Χωρίου, της Επαρχίας Πάφου.

5. Η παραλία στην τοποθεσία Καραβόπετρα, νοτιοανατολικά της μονάδας επεξεργασίας λυμάτων του Σ.Α.Λ.Α., εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβούλιου Μοναγρουλλίου, της Επαρχίας Λεμεσού.

6. Η παραλία στην τοποθεσία Πρόλιμνος, δυτικά του Πισσουρίου, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβούλιου Πισσουρίου, της Επαρχίας Λεμεσού.

ΣΥΡΜΑΤΟΜΠΛΕΓΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

Στη Κύπρο με όλα τα δεινά ένεκα της κακής οικονομίας που έχει φορτωθεί στους ώμους του ο καταπονημένος λαός, επί πλέον στο σβέρκο του έχουν καθίσει και ορισμένοι ασυνείδητοι επιχειρηματίες που με αψυχολόγητες πράξεις προκαλούν τη ψυχολογία τους. 

Σε περιοχή της Χλώρακας προκλητικά και αχρείαστα, επιχειρηματίας έχει τοποθετήσει  συρματοπλέγματα σε δική του περιουσία μεν, προκαλώντας όμως τα αισθήματα των πολιτών, αφού με αυτό τον τρόπο έχει αποκόψει μια ολόκληρη παραλία από τους κατοίκους της κοινότητας

Με πρόσχημα την κατασκευή εργοταξίου, απομόνωσε ένα μεγάλο κομμάτι της θάλασσας το οποίον οι πολίτες ελεύθερα για εκατοντάδες χρόνια απολάμβαναν και χαίρονταν.

Συγκεκριμένα στΙς περιοχές ΠΗΛΟΣ, ΔΗΜΜΑ, και ΡΟΔΑΦΙΝΙΑ, ο ίδιος επιχειρηματίας ανάπτυξης γης (ο Λεπτός), έχει τοποθετήσει συρματοπλέγματα αποκόπτοντας εξ ολοκλήρου τη θάλασσα. Μπορεί να τα έχει τοποθετήσει στα δικά του σύνορα ίσως εξασφαλίζοντας άδεια,αλλά μια παράνομη άδεια, καθώς ολοι γνωρίζουμε πως ο νόμος απαγορεύει αυστηρά την παρεμπόδιση της όδευσης προς τη θάλασσα η οποία αποτελεί κοινωνικό αγαθό.
Επίσης συρματομλέγματα έχουν τοποθετήσει για εκατοντάδες μέτρα οι επιχηρήσεις Τσόκκος, υπό τις ευλογίες του παλιού Κοινοτικού συμβουλίου, το οποίον διαχρονικά απέδειξε πως έγνοια πρώτη είχε την εξυπηρέτιση των διαφόρων κεφαλαιοκρατών πάντα εις βάρος των απλών πολιτών, δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα, που όσο και να προσπαθεί τώρα ο νέος κοινοτάρχης με το σημερινό κοινοτικό Συμβούλιο, δέν δύνανται να επαναφέρουν την τάξη. 

Ο ΟΡΦΕΑΣ ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΟΡΦΕΑ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ, ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ

Μετά τη μεγάλη επιτυχία της μουσικής παράστασης της περασμένης Τετάρτης στο χώρο, η διεύθυνση της μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ σε συνεργασία με την καταξιωμένη καλλιτέχνιδα Μιρέλλα Στάικου, ανακοινώνει πώς θα δοθούν ακόμα ορισμένες παραστάσεις τις προσεχείς Τετάρτες, όπου στη κάθε μια ξεχωριστά, θα φιλοξενείται και ένας αξιόλογος καλλιτέχνης. Αυτή την Τετάρτη 10 Αυγούστου, φιλοξενούμενος της Μιρέλλας Στάικου θα είναι ο Ορφέας Παύλου.

Ο Ορφέας Παύλου είναι ένας νέος Κύπριος καλλιτέχνης ο οποίος ήρθε για να μείνει σύμφωνα με τη γνώμη των ειδικών, και ο οποίος τελικά μένει, και καταπλήσσει το κοινό.

Στο σύνδεσμο που ακολουθεί, μπορείτε να ακούσετε την εξαιρετική του φωνή σε ένα από τα τραγούδια της προσωπικής του δισκογραφίας:

https://www.youtube.com/watch?v=5gdhl6PbKW8

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΝΤΕΧΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΟΡΦΕΑ

https://www.youtube.com/watch?v=1WXgEd72jG0

Με εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκε μουσική βραδιά έντεχνης Ελληνικής μουσικής στην μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ στη Χλώρακα με τους τραγουδιστές Μιρέλλα Στάικου και Γιώργο Κόγια, την παρελθούσα Τετάρτη.

Σε μια κατάμεστη από θαμώνες αίθουσα, οι εξαίρετοι καλλιτέχνες έδωσαν πραγματικά μια σπουδαία παράσταση έντεχνης καθώς και λαϊκής μουσικής. Για δύο και πλέον ώρες με ότι καλύτερο ποιοτικό τραγούδι η μουσική πλανιόταν στην αίθουσα με τους θαμώνες εκστατικά να απολαμβάνουν, ενώ το πρόγραμμα κορυφώθηκε μετά τα μεσάνυκτα με ότι καλύτερο παλιό και μοντέρνο λαϊκό τραγούδι κυκλοφορεί στην Ελληνική δισκογραφία. Οι πελάτες τραγούδησαν και χόρεψαν, ενώ κατά τις πρωινές ώρες έδωσαν πραγματική παράσταση ζεϊμπέκικου στους ήχους των καλύτερων τραγουδιών του Μητροπάνου και του Μπιθικώτση.

Ήταν πραγματικά μια όμορφη μουσική βραδιά που άφησε όλους ευχαριστημένους.

ΒΡΑΔΙΑ ΕΝΤΕΧΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 3/8/2016 ΣΤΗΝ ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ ΣΤΗ ΧΛΏΡΑΚΑ, ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ ΜΙΡΕΛΛΑ ΣΤΑΪΚΟΥ ΚΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΓΙΑΣ

Ο Ορφέας ο Θεός της μουσικής, μετά από μια μεγάλη περιπλάνιση, κατέληξε στην μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ στη Χλώρακα, και εδώ και πολλά χρόνια παραμένει εντος του χώρου, τραγουδώντας για όλους εμάς και εσάς τραγούδια θλιμμένα μα και μελωδικά ωραία.

Κομπιναδόροι εξαπάτησαν Κινέζους επενδυτές στην Χλώρακα

Κινέζους επενδυτές στην Πάφο φέρονται να εξαπάτησαν μεσάζοντες επενδυτών  οι οποίοι με ψευδείς παραστάσεις τους πούλησαν οικόπεδο που ανήκει σε πρόσωπο, χωρίς όμως αυτό να είχε ιδέα.

Σύμφωνα με τα όσα κατήγγειλαν στην αστυνομία οι Κινέζοι, οι δύο ύποπτοι τους πούλησαν το τεμάχιο στη Χλώρακα έναντι του ποσού των 260 χιλιάδων ευρώ τα οποία στη συνέχεια οικειοποιήθηκαν αφού ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου δεν ήταν ενήμερος.

Όπως ανέφεραν στην καταγγελία τους οι Κινέζοι, τα συγκεκριμένα πρόσωπα αφού «τσέπωσαν» τα χρήματα, δεν προχώρησαν στην μεταβίβαση του τεμαχίου.

Μετά την καταγγελία η αστυνομία άρχισε τις έρευνες και τις ανακρίσεις ενώ μέχρι στιγμής δεν εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης.  

ΠΗΓΗ: SigmaLive

ΑΚΡΙΤΑΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ 2016

ΠΗΓΗ: SigmaLive

Με όνειρα 6αδας ξεκινάει ο Ακρίτας Χλώρακας

Απαλλαγμένος από τα χρέη του παρελθόντος, με νέο προπονητή τον Μάριο Νεοφύτου και ένα κράμα έμπειρων αλλά και νεαρών ποδοσφαιριστών, ο νεοφώτιστος Ακρίτας Χλώρακας ξεκινάει τα Δευτέρα (01/8) και επίσημα προετοιμασία, ενόψει του πρωταθλήματος Β’ Κατηγορίας.

«Με βάση τον προϋπολογισμό μας θα μπορούσαμε να πούμε ότι στόχος είναι η άνετη παραμονή στην κατηγορία. Όμως, καθώς είμαστε αξιόπιστη ομάδα που πληρώνει στην ώρα της, έχουμε κάνει πολύ καλές μεταγραφές, εντός των οικονομικών μας πλαισίων, έτσι πιστεύω ότι μπορούμε να κτυπήσουμε την πόρτα της 6αδας», εξηγεί ο πρόεδρος Σωφρόνης Σωφρονίου.

Η παρούσα 12μελής διοίκηση ανέλαβε στις αρχές του 2014 και αφού πέτυχε να σώσει την ομάδα από τη διαβάθμιση, τις δύο επόμενες χρονιές συνδύασε συνετή οικονομική πολιτική και αποπληρωμένη των χρεών, με αγωνιστικές επιτυχίες, όπως το Κύπελλο Γ’ – Δ’ Κατηγορίας το 2015 και το Πρωτάθλημα Γ’ Κατηγορίας το 2016.

Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Χλώρακας. Έχουν ήδη κυκλοφορήσει τα εισιτήρια διαρκείας που κοστίζουν 50 ευρώ. Περισσότερες πληροφορίες στη σελίδα της ομάδας στο Facebook.

Από το περσινό ρόστερ διατηρήθηκαν επτά ποδοσφαιριστές, ενώ άλλοι τέσσερις προωθήθηκαν από τα τμήματα υποδομής της ομάδας, όπου υπάρχει συνεργασία με τη Σχολή Ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού Πειραιώς στην Κύπρο. Έως τώρα έγιναν εννιά μεταγραφές, με πιο πρόσφατη αυτή του Γιώργου Σιέλη, ο οποίος είναι γνωστός από τη θητεία του στην Πάφο.

Αποκτήθηκαν επίσης από την Πάφο ο Αγιβί (29, επιθετικός), από τον Άρη ο Ιερείδης (21, αριστερός μπακ), από την Καρμιώτισσα ο Χατζησπύρου (29, μέσος), από την ΑΕΖ ο Ελλαδίτης Ταξιάρχης Θανέλας (25, πλάγιος επιθετικός), ο πολύπειρος Λοΐζος Κακογιάννης (35, αμυντικός), ο Νίκος Σάββας (29, αμυντικός), ο Γιώργος Νεοφύτου (23, επιθετικός) και ο Ραφαήλ Κούρτελλος (19, αμυντικός). Αναμένεται επιπλέον ενίσχυση με τερματοφύλακα και αμυντικό χαφ.

Οι προπονήσεις έχουν ξεκινήσει ήδη ενώ έγιναν και εργομετρικά. Μαζί με τον Μάριο Νεοφύτου στο τεχνικό τιμ είναι οι Γιαννάκης Παχταλιάς (βοηθός), Κύπρος Παπαδημήτρης (γυμναστής) και Νίκος Ευθυβούλου (φυσιοθεραπευτής).

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΥ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Μετά από καταγγελία μου στην επίτροπο Διοικήσεως πως τις παραλίες της Χλώρακας επιχειρηματίες γης έχουν κλείσει σχεδόν όλες της προσβάσεις, και αφού αυτή σε μια απόφαση της καταπέλτης καλούσε τον υπουργό εσωτερικών να παρέμβει και να αποκαταστήσει την τάξη, αλλά που αυτός δυστυχώς αγρόν ηγόρασε, αποτάθηκα στο βουλευτή των Οικολόγων Χαράλαμπο Θεοπέμπτου, και ζήτησα τη δική του παρέμβαση. Ο άνθρωπος μονομιάς ανταποκρίθηκε, και ενέγραψε το θέμα στη Βουλή. Σήμερα ήρθαν από τη Λευκωσία αντιπρόσωποι του, για να διαπιστώσουν και να φωτογραφίσουν επί  τόπου τις παρανομίες. Ζήτησαν από εμένα να τους ενημερώσω και να τους ξεναγήσω.

Μέσα στη βράση του μεσημεριούλοιπόν,  που ο ήλιος έκαιγε πέτρες, για αρκετή ώρα περιδιαβήκαμε τις παραλίες και είδαν επί τόπου τις καταστροφές, και την άναρχη επέμβαση επί των ακτών. Έμειναν τόσο έκπληκτοι με όσα είδαν, που διερωτήθηκαν ποιος τους δίνει κάλυψη, αλλά περισσότερο διερωτήθηκαν πως οι κάτοικοι ανέχονται τόσο εξόφθαλμες ασχημίες επί των παραλιών, και πώς μπορούν να σιωπούν. 

Εγώ ως είχα υποχρέωση, τους εξήγησα πως δυστυχώς οι απλοί πολίτες ως ραγιάδες από πάππον προς πάππον, αυτό έμαθαν να κάνουν, και πως η μόνη αντίδραση τους είναι οι εκ του ασφαλούς φωνασκίες στα καφενεία.

Τους εξήγησα ακόμη πώς τυχεροί οι πολίτες σε κοινότητες  που τους λαχαίνει να έχουν προοδευτικούς και εμπνευσμένους αρχηγούς, γιατί οι κοινωνίες  που προοδεύουν ανά τον κόσμο, είναι μόνο σε όσες λαχαίνει ένας άξιος ηγέτης, καθώς δυστυχώς ο Θεός έτσι έκαμε τον κόσμο να άγεται και να μήν  αντιδρά.

Ήταν μια κουραστική μέρα γιατί ο ήλιος έκαιγε, μια βρύση με νερό δεν βρήκαμε πουθενά να δροσιστούμε, και όσο να διανύσουμε τα έξι χιλιόμετρα ακτογραμμής της Χλώρακας, και να καταγράψουν οι αντιπρόσωποι του καλού βουλευτή  τα όσα παράνομα συμβαίνουν, χρειάστηκαν πολλές ώρες σε σημείο που δεν αντέξαμε όλη τη διαδρομή, και αναγκαστήκαμε να κάνουμε στάση για ξεκούραση στο ξενοδοχείο ΑΚΤΗ των συγχωριανών μου  Σπύρου και Άντρου, οι οποίοι με ευχαρίστηση μας περιποιήθηκαν, μας κέρασαν καφέδες και νερό, ακόμα μας κάλεσαν για μεσημεριανό, πράγμα όμως που οι ξένοι αρνήθηκαν, καθώς είχαν πολλή εργασία να διεκπεραιώσουν την υπόλοιπη μέρα. 

ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΧΛΩΡΑΚΙΩΤΕΣ, ΣΗΜΕΡΑ

Η επίτροπος Διοικήσεως κατόπιν καταγγελίας μας για την επέμβαση στις παραλίες από κάποιους επιχειρηματίες, αποφάνθηκε πως οι αρχές θα πρέπει να μεριμνήσουν για την αποκατάσταση της τάξης. Παρ’ όλο που πέρασαν δυο χρόνια, κανείς επίσημος φορέας δεν ανταποκρίθηκε στην απόφαση της.

Σήμερα 28/7/2016, επισκέπτεται τη Χλώρακα αντιπρόσωπος του βουλευτή Χαραλάμπου Θεοπέμπτου για να συλλέξει πληροφορίες περί των παρανομιών, για να τεθεί το θέμα στη βουλή προς συζήτηση.

Καλούνται λοιπόν, όσοι γνωρίζουν ή έχουν άποψη περί των γεγονότων, ή αν θέλουν να μεταφέρουν την αντίδραση τους και το παράπονο τους, να επικοινωνήσουν μαζί μας.

ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ:

Του επιτέθηκαν με ρόπαλο, τον έριξαν στο έδαφος και του άρπαξαν τσαντάκι με €30,000

Υπόθεση ληστείας διερευνά το Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Πάφου, ύστερα από καταγγελία που έγινε από 58χρονο κάτοικο Πάφου ,ιδιοκτήτη καταστήματος γουναρικών .

Σύμφωνα με την Αστυνομία ο 58χρονος ανέφερε ότι, λίγο μετά τα μεσάνυχτα σήμερα, ενώ βρισκόταν στον υπόγειο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου διαμένει και κατευθυνόταν προς τις σκάλες που οδηγούν στο διαμέρισμά του στην Χλώρακα , δέχθηκε επίθεση από δύο πρόσωπα.

Συγκεκριμένα, οι δράστες φέρονται να τον κτύπησαν στο χέρι με ρόπαλο και αφού τον έριξαν στο έδαφος του απέσπασαν το τσαντάκι που κρατούσε, το οποίο περιείχε το χρηματικό ποσό των €30,000 περίπου, που αποτελούσε εισπράξεις των τελευταίων τριών βδομάδων, του καταστήματος στο οποίο εργάζεται.

Ο 58χρονος επισκέφθηκε το Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου όπου διαπιστώθηκε ότι έφερε θλαστικό τραύμα στο χέρι και του έγινε συρραφή.

Οι δράστες περιγράφονται ως λεπτής σωματικής διάπλασης, ύψους 1,80-1,85μ περίπου και ο πρώτος φορούσε καπελάκι τύπου τζόκεϊ σκούρου χρώματος, είχε καλυμμένο το πρόσωπό του με μαντήλι και είχε στην κατοχή του ξύλινο ρόπαλο μήκους 50 εκατοστών περίπου. Και οι δύο φορούσαν ρούχα σκούρου χρώματος και φέρονται να είναι ηλικίας 20-25 χρόνων.

Τη σκηνή επισκέφτηκαν μέλη του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Πάφου όπου συνέλεξαν διάφορα τεκμήρια με σκοπό τον εντοπισμό των δραστών ενώ οι εξετάσεις συνεχίζονται.

ΠΗΓΗ: PAFOSPRESS