Το ναυάγιο του χρυσοκάραβου στο νησί του Φερφουρή στη Χλώρακα

(Απο το περιοδικό ¨ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" έκδοσης 1945)

7 Ηλθαν να προσκυνήσουν σ ολες τες εκκλησιαίς άνδρες τε και γυναίκες και πέντε κορασιαίς

8 καί δέκα άρχοντόπουλλά και ξήντα φαμιλιαίς και σαν να έθαρήαν πώς παρπατούν στεριαίς

9 και αρχήνισαν να κάμνουν της γνώμης τους δουλιαίς και δεν παρακαλούσαν ημέραις και βραδιαίς

10 να μην κλαίσιν κατόπιν απαρηγόρηταις, μόνον είς την κακίαν πηγαίνυν τρεχανταίς

11 Κι ό Πλάστης μου δεν θέλει δουλείαις δολεραίς, προστάσσει και φυσούσι σ όλαις τες στεριαίς.

12 Και άγρίωσεν ή θάλασσα με κακαίς βοαίς, ο ουρανός σκοτίστην άπό ταίς βρονταίς.

13 Κατάρτια τσακκιστήκαν απου ταίς αστραπαίς, τότες είνε φόβοι, τρομάρες φοβεραίς,        

14 τρομάρες ασυνήθισταις εις ταίς άμαρτωλαίς, που πάσιν κολασμέναις και άξωμολόγηταις

15 Πως ετσι τουν το πάχτιν στήν Πάφουν να πνιγούν ανάμεσα στον κόλπον της Καραμανιάς

16 καράβιν κινδυνεύει μέσ' τα  βαθιά νερά, κλαίσιν και αναστενάζουν γυναίκες, πάς παιδιά,

το πώς θέν να γλυτώσουν έκείνην την βραδιά.

17 Είχεν κι έναν παιδάκιν του άρχοντος γαμπρός, αρχίνησεν και  φώναζεν τον κόσμον τον κακόν

18 'Ανάθεμαν να έχη Αντώνης και  Γιαννής, οπου ταν ή αιτία καί βγήκαν Κυριακήν.

19 Απόκρηαν το βράδυν μπαρκαριστήκαμεν, αντίκρυς πού την Λεύκαν συγχωρήθηκαμεν.

20 Απέξω πού τον Πύργον επεράσαμεν, κι έως τα νερά της Πάφου εκεί αράξαμεν.

21 Καλλίτερα τους ήτουν είς την Καραμανιάν, παρά και τσακκιστήμεν στης Πάφου τα νερά.

22 Καλλίτερα τους ήταν να αποθάνουσιν, παρά να φαν τα ψάρια και να   χορτάσουσιν.

23  Καλλίτερα τους ήταν να μην βαρκαριστούν καί νάλθουν είς την Πάψουν και κεί να βυβιστούν.

24 Τότε ανακατώθην που μέοα  ό καιρός, τότε να δής τα κλάματα κι ό αναστεναγμός.

25 Έκλαιαν οι ταλαίπωροι δάκρυον ελεεινόν, εκλαίασιν καί λέγασιν ετούτην την φωνήν:

26 γιαλέμ γιαλέμ, γιαλέλιμ, γιαλέλιμ γιαλελίμ, πού χάσαμεν την νιότην μας, ψυχήν καί το κορμίν.

27 Πανάγιε μου Τάφε, καί κόψε τον καιρόν, καί γλύτώσ' μας νά έλθωμεν στη Γιάφα με καλόν.

28 Άξιώσ' μας Χριστέ μου τον τάφον σου να δώ, καί  να τον προσκυνήσω να τον ομολογώ.

29 Πού τρέμουν οί Προφήτες καί οι άγγελοι του, κι' οι δαίμονες σκορπίζουνται όποτε τον ιδούν.

30 Ό Κόσμος σε δοξάζει  καί γώ σέ μαρτυρώ, πώς είσαι παντοκτίστης και σέναν καρτερώ.

31 Γλύτωοε μας, δώς μας μιαν χαράν, έναν  κάτεργον να δώσω στην χάριν σου τωρά.

32 Γλύτωσε μας Χριστέ μου ακόμα μιαν φοράν, νά μας κατευοδώσης της Κύπρου τα βουνά.

33 Κυρία μου του Μαχααρά και να γλυτώσωμεν, καί  όλοι μας οι χακίδες να σε χρυσώσωμεν.

34 Βασίλισσα του κόσμου με τον Μονογενή δύνασαι να γλυτώσεις ετούτον το παιδίν

35 Α γυιέ μου Νικολάκι κ' ευσπλαχνικόν παιδιν ετσι ήτουν το γραφτόν σου στην Πάφουν να πνιγής.

36 Που σε'(ει)χα κανακάριν κανακαρδωτόν χρυσάψιν μου ρουπίνιν διαμάντιν διαλεκτόν.

37 Και που πηγαίννεις τώρα και θα σε καρτερώ να δω το πρόσωπον σου να το γλυκοφιλώ.

38 Παρηορκάν, θεέ μου, δός μου διά να λαλώ πάλιν γιαλέμ, γιαλέμιν γιαλέλιμ γιαλελίμ

που χάσα την ζωήν μου δια τούτον το παιδίν.

39 Μήτε θεός ακούει μήτε οι άγγελοι μήτε ή Παναγία διατί μαι αμαρτωλή.

40 Μήτε πουπάνω παίρνει, μήτε στεργιάς φυσά ο σκυλλος ο Πουνέντες μας βάνει όμπροστά.

41 Άβάντε παλληκάρκα τρικέτα τα πανιά, διατί θέ νά μας φάσιν της Πάφου τα νερά.

42 Ταις τρείς ώραις της νύκτας εσκαπουλλάραμεν στον κάβο Αρναούτην εκεί αράξαμεν.

43 Μηνά ό καραβοκύρης του γραμματικού τον τσιράτζιν να αλλάξουν δια να κοιμηθούν

44 Γραμματικός φωνάζει του σιόρ Παυλή και τόν εδιατάσσει και τον καθοδηγεί

45 Απόκρισιν του δίδει, κάμνει τον να  χαρή. Εγώ την στράταν ξέρω την Παφής ήμουν παιδίν

μπροστά  μας είνε ξέρη στου Κάβου Φερφουρήν.

46 Γροικά καραβοκύρης αφιερώθηκεν καμπόσον παίρνει πομονήν κ' εποκοιμήθηκεν

σταίς έξη ώραις πάνω ετσακιστήκανε.

47 Κλαίομεν τά καυμένα παραπονετικά, και  δέν εχει κανέναν να μας αδικά.

48 Και πώς βαστάχνης Πλάστη μου,τόσους πικρούς καμούς λυπήθου μας τούς ξένους και τους αμαρτωλούς

49 Χάννομεν την ζωήν μας τον ηλιον και το φως κανείς δεν μας λυπάται να ρθή να μπή ομπρός

50 Κλαίομεν τα καϋμένα τις να μας λυπηθή, μηνά τού άρχοντα της ν' άρτη να την ιδή.

51 Κυρία μου βασίλισσα και κόψε τον  καιρόν και πέσαμεν στην θάλασσαν μεσ' ταρμυρόν (νερόν).

52 Ο Χάννας και ό Βασίλης εσηκωστήκανε με τον καραβοκύρην ττοκαριστήκανε

53 Λευτέρης ό καϋμένος στην πλώρην έρεεν μαζύν με τον Γεώργην  συχωρηθήκανε.

54 Τότες ο Χακή Γεώργης φωνάζει δυνατά, αφέντη θα πνιγούμεν στης Πάφου τα γουνά. 

55 Ηλθεν του Δραγομάνου η νοικοκυρά Κύριε και  θεέ μου και πλάστη και κριτά

και  γλύτωσε τον κόσμον σου και τούτα τα παιδιά.

56 Τί να μου συντυχάννεις και τι να μου μιλής να κλαύσω νά χορτάσω δια τούτον το παιδίν.

57 Θεέ και αν είμαι πλάσμαν σου, και δέχτου με τωρά και πάνω στον θυμόν σου άλλην μιαν φοράν.

58 Χριστέ μου τον απάντων δός μου παρηορκάν, και ναλθω εις την χάριν σου να γένω καλορκά,

59 σπλαχνίστου μας, Χριστέ μου, και χω λύπην φοβεράν μέσα στα σωτικά μου χωρίς παρηορκάν.

60 Πού είσαι αφέντη άρχοντα κι' αφέντη μου Χακή και αφέντη της Ατάλιας και της Καραμανιάς

πούσαι τής βασιλείας απάρθενος ραγιάς.

61 Ελα να πάρης θάρρος της Κύρα Μαρουδιάς και χάθην που τα χέρια σου το ρόδιν της ροδιάς

62 Χάννεις το πειν και   σπλάχνος καθ ον να δης πώς λαχταρίζομεν μέσ' τ αλμυρόν   νερόν

63 να δείς   τον  Νικολάκην πως  λαχταρίζεται γουνάριν είς το χώμαν  χαμαί  ταράσσεται

και τούτον εν του Πλάστη μου δια να δοξάζεται.

64 Και πρέπει μου να κλαίω, να λέγω διαλελίμ, δέν εχω  πιον  έλπίδαν δια τούτον το παιδίν.

65  Άγιε μου Νικόλα, και να γλυτώσαμεν το μαρμαρένον τέμπλος να το χρυασώσωμεν

66 Και πάνω στο χρυσάφιν να γράψωμεν ψηφίν:μας έφαγεν ή θάλασσα της Πάφου οί καϋμοί,

67 απ έξω που τον Κάβον που λέγουν Φερφουρίν τσακίστην το Καράβιν του Χακή Αλεξανδρή

68 Και φτάννει το χαπάρι και κείνοι καρτερούν και πάσιν οι γραφάδες στου Δανικλή

και κάμνουν το χαπάριν στου Χακή Δημητρή.

69 Αφέντη Δραγομάνε, ορίστε τι εγίνηκεν τα κακά χαπάρια της Κύπρου έτσι καϋμός.

70 Απλώννει ευθύς τα χέρια του πιάννει τα γράμματα και αρχίνησεν να κλαίη απαρηγόρητα.

71 Αλοίμονον άλοίμονον είς τόν  αμαρτω\όν, ποττέ  μου   δεν  το πάντεχα να έχω έτσι καμόν. 

72 Ομως ή αμαρτία μου και ή κακία μου πνιγήκαν  τά παιδιά μου και ή γυναίκα μου.

73 Έγώ 'χα ταίς ελπίδες να έλθουν υγιείς τούς εκοψεν ή θάλασσα της Πάφου οι καϋμοί,

74 Καλύτερα  μας  ήτον  να άρωστήσωμεν παρά ετσι χαπάρια να ακούσωμεν.

75  Αχ, Μαρουδιά κυρά μου καλόν μου ριζικόν καί  κάψες   την καρδιάν   μου το κακορίζικον,

76  Αχ  Μαρουδιά κυρά μου νυναίκα  διαλεχτή στόν  κόσμον τούτον όλον ησουν ή θαυμαστή

77 Α Μαρουδιά κυρά μου δεν ήλθες να μέ δης και να μου χωρατέψης δια να μου χαρής

78 Α Μαρουδιά  κυρά μου  ψυχή μου και καρδια καί καψες την καρδιάν μου εσύ και τα παιδιά.

79  Καιτι να  κάμω   τώρα    και τι να καρτερώ να δω το πρόσωπον σου να το γλυκοφιλώ

80  Και τι να κάμω τώρα, άλλον δεν μου περνά να ρίξω ταις όρπίδες μου εις την Βασίλισσαν

81 Να σώοη την  ψυχήν της, της κύρα  Μαρουδιάς κ' ύστερης του υιού μου του σιορ Νικολή

πού  είτανε το σπλάχνος μου, εκείνον το παιδίν.

82 Εγώ ποττέ δεν  τ ώλπιζα εις τέτοιον  καϋμόν όμως ή αμαρτία μου μ' άφηκεν μοναχόν,

νώ κλαίω να στενάζω ο ταλαίπωρος εγώ.

83 Σέ έλεεινήν  κατάστασιν ήλθα εγώ τωρά πνιήκαν τά παιθκιά μου στης Πάφου τα νερά.

84 Και τι να κάμω τώρα και τι να καρτερώ στα βάθη της θαλάσσης να ππέσω να πνιγώ.

85 Δεν έχω πιόν ελπίδαν μήτε παρηορκάν να κάτσω να προσμένω την κυρά Μαρουδιάν.

86 Δέν.είνε τούτον πράγμαν πού θέλει να γενή να κάτσω να προσμένω τον Σιορ Νικολήν.

87 Α γιε μου Νικολάκη και σπλαχνικόν παιδίν, που σ είχα κανακάριν και κανακαρδωτόν

χρυσάφιν μου ρουπίνιν διαμάντιν διαλεχτόν.

88 Α γιε μου Νικολάκη γλυκύτατον παιδίν πού πνίγης είς την θάλασσαν της Πάφου το Γουνίν.

89 Δεν κλαίω το καράβιν μήτε την σουρμαγιάν κλαίω τήν αγάπην την κυρά Μαρουδιάν,

90 και την βαπτιστικήν μου την κυρά Λενουδιάν βραχιόλια πού φορούσαν τριάμισυ πουγκιά.

91 Αφηστο πού τα ρούχα πού είχασιν μαζύ, το κάθε εναν είχεν ανάμισυ πουγκίν

92 Δεν κλαίω γώ τα ρούχα μηδέ την σουρμαγιάν μα κλαίω την άγάπην μου καί  κείνα τα παιδιά,

93 πως επνίησαν αδίκωτα στης Πάφου τα νερά το σπλάχνος μου αφίννω είς την Βασίλισσαν,

94 να σώση την ψυχήν της κυρά Μαρουδιάς κ' ύστερης του υιού μου του σιορ Νικολή.

95 Θυμούμαι το τραγούδιν πάντα πού μου λαλεί πάντα γιαλέμ γιαλέλιμ γιαλέλιμ, γιαλελίμ

πού χάσαμεν την νιότην μας, ψυχην και το κορμίν.

Αμήν, 1819, τέλος

Δια την αντιγραφήν

Ο Ηγούμενος Μαχαιρά Γρηγόριος

Μονή Μαχαιρά, 29 Απριλίου   1945

ΣΛΑΒΟΙ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΤΕ

Οι Σλάβοι είναι ομάδα εθνών με κοινή ινδοευρωπαϊκή καταγωγή. Ζουν κυρίως στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη, καθώς και στα Βαλκάνια, ενώ η αρχική τους κοιτίδα πρέπει να ήταν η ανατολική Ευρώπη από την οποία εξαπλώθηκαν τον 6ο αιώνα.

Κατά το μεσαίωνα υπήρχαν δεκάδες σλάβικα φύλα. Από τότε μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, μέσα από αλλεπάλληλες ενοποιήσεις, ενσωματώσεις και διασπάσεις, διαμορφώθηκε σε γενικές γραμμές η εικόνα του σλαβικού κόσμου που συναντάμε στις μέρες μας και που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης. Σήμερα αποτελούν τον κυρίως πληθυσμό σε δεκατρία ευρωπαϊκά κράτη:Ρωσια, Ουκρανία, Λευκορωσία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ΠΓΔΜ και Βουλγαρία. Έτσι, βάσει γλωσσικών και ιστορικών κριτηρίων, σήμερα η σλαβική ομάδα λαών διαιρείται σε τρεις κύριες υποομάδες:

• Ανατολική - Ρώσοι, Λευκορώσοι, Ουκρανοί.
• Δυτική - Τσέχοι, Πολωνοί, Σλοβάκοι.
• Νότια (ή Βαλκανική) - Σέρβοι, Μαυροβούνιοι, Βόσνιοι, Σλοβένοι, Κροάτες, Σλαβομακεδόνες, Βούλγαροι.

 Η ετυμολογία της ονομασίας της λεξης Σλαβος συνδέεται με το (s)lawos συγγενή του ελληνικού λαός.

Ετυμολογείται επίσης από τη λέξη slava (=δόξα, φήμη) καθως και από τη λατινική λέξη Sclavus(δούλος).

Ετυμολογείται ακομα από το πρωτοβουλγαρικό saqlaw (=φύλακας, εκπαιδευμένος δούλος) δηλαδη στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο από εκπαιδευμένους δούλους των Αβάρων.

Τέλος υπάρχει και μία ετυμολογική εκδοχή που της δίνει θρησκευτικό περιεχόμενο, και δηλώνει αυτόν που ανήκει σε μία θρησκευτική ομάδα.

Η ιστορική καταγωγή τους είναι άγνωστη δίότι δεν έχουμε ούτε μύθους γενεαλογικούς οι οποίοι να διασώζουν κάποιον ιστορικό πυρήνα. Επίσης οι μετακινήσεις τους δεν άφησαν κατάλειπα γραπτά ή άλλα έτσι ώστε να ταυτιστούν με αυτούς απόλυτα

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΣΠΗΛΙΑΣ

Πραγματικη ιστορία

Ο Χριστόδουλος Αζίνας ήταν εγγονός του Χριστόδουλου Μίτζιη αντάρτη και ήρωα της εξέγερσης ενάντια στους Τούρκους το 1833. Διετέλεσε Μουχτάρης στη Χλώρακα το 1923 έως το 1932. Πήρε το παρατσούκλι Αζίνας γιατί σαν κοινοτάρχης ήταν πολύ αυστηρός και επέβαλλε ποινές στους κατοίκους για μικροπαραβάεις, τιμωρίες «φωτιά». Κατά άλλους του κόλλησαν το παρατσούκλι γιατί  στις κινήσεις του ήταν γρήγορος και σβέλτος όπως μια αζίνα φωτιάς.

Η ιστορία εξιστορεί ένα γεγονός που θα ήταν ασήμαντο και πολλοί θα έλεγαν της φαντασίας περιστατικό, που καταδικνειει όμως την αλήθεια περί ενός λαϊκού μύθου που για αιώνες διαδίδεται ως αληθινή δοξασία την οποίαν πολλοί πιστεύουν και με την οποία πολλοί αρχαιολόγοι και κυνηγοί θησαυρών έχουν ασχοληθεί κατά καιρούς.

Ένα καλοκαιρινό βράδυ ενωρίς όπου ο ήλιος έδυε στον κοντινό ορίζοντα της θάλασσας της Χλώρακας, ενώ ο Αζίνας επέστρεφε από το καφενείο για το σπίτι του, είδε μια μεγάλη λάμψη σαν του ήλιου, να βγαίνει και να φωτίζει άπλετα το σύθαμπο του δειλινού, στην περιοχή των «Κλούνων». Ήταν μια απίστευτα λαμπερή λάμψη που θάμπωνε τα μάτια του, και έδειχνε να βγαίνει από τα βάθη του γκρεμμού και να φέγγει πιότερο από τον ήλιο. Ένιωσε μια κατήφεια στη σκέψη και μια εσωτερική έλξη να πηγάζει από άγνωστες δυνάμεις και παρορμητικά να τον καθοδηγούν προς το μέρος εκείνο. Έσυρε το βήμα του βιαστικά, και σχεδόν τρέχοντας για να προλάβει ίσως το κάλεμα της πύρινης φωτιάς, σκουντουφλώντας στις πέτρες και στις άγριες σχοινιές που βλάσταιναν παντού, έφτασε στους Κλούνους και στάθηκε στην άκρια του γκρεμνού που από κάτω απλωνόταν κατάφυτη πυκνή άγρια βλάστηση, και από μέσα έβγαινε η μεγάλη έκθαμβη λάμψη. Μια χρυσή φωτιά, μια όμορφη και μαγευτική λάμψη που τον μαγνήτισε και οδήγησε τα βήματα του εκεί.

Κυριευμένος από άγνωστες ερινύες που τον καθοδηγούσαν, ήταν έτοιμος να δρασκελίσει τον γκρεμνό και να βουτήξει μέσα στη μεγάλη λάμψη που διαχυόταν από κάτω προς τα πάνω, να ριχτεί μέσα της και να λουστεί στο χρυσαφένιο φως που έβγαινε από τα βάθη της γης.

Δια μιας όμως, το φως έσβησε και χάθηκε το ίδιο απότομα όπως είχε εμφανιστεί. Ο Αζίνας ξύπνησε από το λήθαργο και βρήκε τον εαυτό του έτοιμο για το μεγάλο σάλτο, το μεγάλο πήδημα που θα τον οδηγούσε στα βάθη του γκρεμνού, στο βέβαιο θάνατο.

Κούνησε το κεφάλι πέρα δώθεν, και εκστατικός δόξασε το θεό που τον γλύτωσε. Ο νους του πήγε στις συναφορές που άκουγε από τους γέρους του χωριού, που μίλαγαν για το σπήλαιο της Αγίας Μαρίνας. Για ένα θεόρατο κτίριο γεμάτο χρυσάφι από τάματα στην θαυματουργή Αγία που είχαν κτίσει το εκκλησάκι της εκεί άνθρωποι πιστοί Χριστιανοί, αλλά που θάφτηκε και χάθηκε μέσα στη γη κατά τον μεγάλο σεισμό του 1943. Και από τότες λένε οι άνθρωποι, ότι στην περιοχή αυτή, στο τρίγωνο ανάμεσα της εκκλησιάς του Αγίου Στεφάνου της Λέμπας και της εκκλησιάς του Μιχαήλ Αρχάγγελου στη Χλώρακα, υπάρχει η σπηλιά μέσα στη γη γεμάτη με χρυσάφι αμύθητης  αξίας. Είναι το χρυσάφι της Αγίας Μαρίνας που το έχει η Αγία ταγμένο να χρησιμοποιηθεί σε χρόνια και καιρούς όταν θα έρθει η ώρα για το λευτέρωμα της Πόλης, -λένε οι φανατικοί πιστοί-

Και αν βρεθεί λένε, για να ξοδευτεί θα χρειαστεί να περάσουν αιώνες, ώστε να περάσουν πλούσια και καλά όλοι οι κάτοικοι στο νησί της Κύπρου. Ακόμα λένε ότι το στόμιο της σπηλιάς ανοίγει μια φορά κάθε εφτά χρόνια και παραμένει ανοιχτό ελάχιστες στιγμές και αμέσως ξανακλείνει. Και ο πρώτος που θα  προλάβει να μπει μέσα και να αντικρύσει το εσωτερικό της σπηλιάς, μόλις που θα προλάβει να δεί τα πλούτη, και θα πεθάνει στη στιγμή. Είναι μια κατάρα που υπάρχει ώστε να προστατευτούν τα αμύθητα πλούτη στον αιώνα τον άπαντα, έως το πλήρωμα του χρόνου όπως ίσως έταξε ο ίδιος ο Θεός. 

Κάποιοι γέροντες ισχυρίζονται πως το χρυσό σπήλαιο δεν είναι γεμάτο με θησαυρούς της Αγίας Μαρίνας, αλλά μέσα ευρίσκεται η χρυσή άμαξα της Ρήγαινας των Παλαιοκάστρων που κυβερνούσε την Πάφο τα παλαιότερα χρόνια όπου Σαρακηνοί πειρατές κατέπλεαν στις ακτές για πλιάτσικο, και άλλοι πως μέσα ευρίσκεται η χρυσή άμαξα της Αφροδίτης την οποία οι κάτοικοι έκρυψαν για να μην την αρπάξουν λάφυρο οι οχτροί.

Ηταν μια χρονικη περιοδος που οι κάτοικοι για να γλυτώνουν τις περιουσίες τους και τις ζωές τους από επιδρομεις πειρατες, έκτιζαν τις καλύβες τους σε υψώματα και κατόπτευαν τη θαλασσα ώστε όταν έβλεπαν στα βάθη της να πλέουν άπιστοι σαρακηνοί, έκρυβαν τα υπάρχοντα τους σε κρυψώνες και σπηλιές που είχαν έτοιμες γι αυτές τις περιπτώσεις.

Παρακάτω από τους ψηλούς γκρεμμούς κοντά στη θάλασσα, ήταν μια χωμάτινη στράτα που οδηγούσε στα λουτρά της Αφροδίτης, που όπως λέει ο τοπικός μύθος την διάβαινε με τη χρυσή της άμαξα η Ρήγαινα καθώς και στα αρχαιότερα χρόνια η Θεά Αφροδίτη πηγαίνοντας στην Πόλη της Χρυσοχούς όπου λούζονταν στα ξακουστά ιαματικά λουτρά που βρίσκονται εκεί.

Όταν μια μέρα η Ρήγαινα θεά Αφροδίτη περνούσε στη στράτα, φάνηκαν από τα πελάη οι πειρατές να πλέουν κατά τις ακτές της Χλώρακας, οπότε η βασίλισσα πρόσταξε τους χωρικούς να κρύψουν τη χρυσή αμαξά της για να μην την αρπάξουν οι Σαρακηνοί.

Την άμαξα την έκρυψαν μέσα σε μια σπηλιά και γλύτωσε, και από τότες έμεινε καλά κρυμμένη και ανεύρετη καθώς η σπηλιά δεν ξαναβρέθηκε.

Η φήμες όμως έπαιρναν και έφερναν, με αποτέλεσμα πολλοί Αρχαιολόγοι και κυνηγοί θησαυρών, Κύπριοι και από άλλες χώρες, ήρθαν στα μέρη της Χλώρακας και έκαμαν ανασκαφές και εκσκαφές, όμως τίποτα χρυσό δεν βρέθηκε, και από τότε έμεινε η ιστορία σαν παραμύθι που λένε στα παιδιά.

ΣΑΒΒΑΣ ΤΤΟΟΥΛΙΑΣ, Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΛΑΙΣΤΗΣ

Ο Χαράλαμπος Τοουλιάς πρώην εκπαιδευτικός και νυν ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου «ΗΛΙΟΣ» στη Χλώρακα, αναπολώντας το παρελθόν στρέφει το μυαλό του πίσω στα παλιά και ενθυμείται ιστορίες που του έλεγε ο παππούς του. Ενθυμείται που του έλεγε για τη σωματική ρώμη που είχαν όλοι της οικογένειας, αλλά προπάντων για τη μεγάλη δύναμη που είχε ένας εκ των προγονών τους ο Σάββας το παλικάρι, όπως τον φώναζαν. Ήταν πολύ δυνατός, που μια φορά όταν τον έστειλε ο πατέρας του να πάρει το γαϊδούρι τους κάτω στους αγρούς για να βοσκήσει και το έπιασε το γαϊδουρινό γινάτι και δεν περπατούσε, αυτός θύμωσε και το άρπαξε στα χέρια, το φορτώθηκε, και το κουβάλησε στους ώμους. Από μικρό παιδί είχε μεγάλη φυσική δύναμη που την όφειλε στα γονίδια της οικογένειας. Ο πατέρας του και ο παππούς του ήταν και αυτοί δυνατοί, σωστά λιοντάρια.

Από την Κισσόνεργα καταγόταν ο πρώτος πρόγονος που έφερε το επίθετο Ττοουλιάς, επίθετο το οποίον προήλθε από το μικρό του όνομα ως Χριστόδουλος - Ττοουλής - Ττοουλιάς, παρατσούκλι που έμεινε σαν επώνυμο επίθετο και στις επόμενες γενιές έως σήμερα. Ήταν  μεγαλόσωμος με πολλή δύναμη και δυνατό σωματικό σκαρί, χαρακτηριστικά που φέρουν αρκετοί απόγονοι του που επίσης διακρίνονται για τη μεγάλη σωματική τους δύναμη.

Οι πληροφορίες φέρουν δυο από τα παιδιά του να μετοικεί ένας στη Χλώρακα και άλλος στην Αυγόρου.

Στην Αυγόρου μετανάστευσε από μικρό παιδί ο Γεώργιος που πήγε δουλειά σαν μισταρκός και όταν μεγάλωσε παντρεύτηκε και δημιούργησε οικογένεια εκεί. Ένα από τα παιδιά του ο Χριστόδουλος παντρεύτηκε στην Άχνα και έκαμε πέντε παιδιά τους Γιαννή, Δέσποινα, Γεώργιο, Κυριάκο, και Σάββα. Οι τελευταίοι τρεις μετανάστευσαν στην Αμερική όπου έζησαν και οι απόγονοι τους ευρίσκονται εκεί.

Εκ των τριών μεταναστών, ο Σάββας ήταν παλικάρι και είχε τεράστια σωματική δύναμη. Ήταν άφοβος και ανίκητος, έτσι που φυσιολογικά κατέληξε να γίνει επαγγελματίας παλαιστής. Ανακάλυψε ένα προπονητήριο όπου μπορούσε να παλεύει. Αφοσιώθηκε με μανία στην προπόνηση, και γρήγορα με τον καιρό κέρδισε πολλούς αγώνες. Τον καλούσαν σε όλες τις πολιτείες της Αμερικής όπου έγινε πολύ γνωστός. Είχε αποκτήσει φήμη και γνώρισε μεγάλη δόξα, ήταν πάντα ο νικητής και μεγάλα στοιχήματα παίζονταν υπέρ του. Κέρδισε πολλά χρήματα, που όμως δεν τα λογάριασε. Το χειροκρότημα των θεατών ήταν η μεγαλύτερη του ανταμοιβή.

Όμως όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο και περισσότερο στην Αμερική, στις δουλειές αυτές όπου διακινούνται τεράστια ποσά χρημάτων, τον έλεγχο κάθε μεγάλης νίκης πάντα τον έχουν άνθρωποι του υποκόσμου. Με διάφορους τρόπους πάντα καταφέρνουν να γίνεται αυτό που τους συμφέρει. Είναι τόσο ασύλληπτα τα ποσά χρημάτων που διακινούνται στα στοιχήματα που περιπλέκονται στο συνδικάτο της διαχείρισης των αποτελεσμάτων κάθε αγώνος, που  οι άνθρωποι και οι πέριξ αυτών που τα διαχειρίζονται, δρουν παράνομα και ανενόχλητα χωρίς η δικαιοσύνη να μπορεί να τους ακουμπήσει. Κανονίζουν τα αποτελέσματα με ένα τους λόγο και προωθούν στον πρωταθλητισμό όσους αυτοί και μόνον αποφάσιζουν, ασχέτως εαν αξίζουν πραγματικώς.

Ο Κύπριος παλαιστής Σάββας Τουουλιάς είχε τα φόντα για μια σπουδαία καριέρα εκεί στη μακρινή ήπειρο της νέας γης όπου η μια νίκη του διαδεχόταν την άλλη, σημάδι βέβαιο πως θα κατακτούσε την πρωτιά. Με αισθήματα πατριωτισμού να τον διακατέχουν, είχε μια μεγάλη επιθυμία στην καρδιά, ήθελε να κάμει το όνομα του και την άγνωστη μικρή πατρίδα του φημισμένα και ξακουστά ονόματα εκεί στη μεγάλη χώρα. Σύντομα το όνομα του έγινε αρκετά γνωστό, και τα χρήματα γέμιζαν τις τσέπες του, παρ όλο που δεν τον ενδιέφεραν τόσο αυτά, όσο η προσωπική του δόξα. Δεν δέχτηκε συμβιβασμούς, ούτε υπέκυψε σε εκβιασμούς, ήταν όμως αυτό αιτία να τον σκοτώσουν, να τον δολοφονήσουν.

Ήταν ένας αγώνας πάλης, ένα παιχνίδι στημένο που εάν τελεσφορούσε θα επέφερε πολλά εκατομμύρια κέρδη χρημάτων στους ανθρώπους της μαφίας που κυριαρχούσαν και εκβίαζαν, που δωροδοκούσαν ή τιμωρούσαν ή και δολοφονούσαν για παραδειγματισμό εάν χρειαζόταν. Που είχαν καταντήσει τα αθλήματα κυρίως  της πάλης και του μποξ, καθαρά παράνομες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις που προκαθορίζονταν τα αποτελέσματα από τους νονούς με απώτερο καθαρό σκοπό το οικονομικό όφελος από τα στοιχήματα.

Γι αυτό όταν ο Σάββας Ττοουλιάς δεν υπάκουσε στην προσταγή τους, αυτοί θεώρησαν πως αυτός ο ασήμαντος ανθρωπάκος από ένα άγνωστο μέρος του κόσμου, έπρεπε να τιμωρηθεί και να γίνει μικρό παράδειγμα για τους υπόλοιπους συναδέλφους του, ώστε να υπακούν στο σύστημα που είχαν δημιουργήσει και που αποτελείτο από μπράβους και δολοφόνους, αλλά και «καθώς πρέπει» ανθρώπους της κοινωνικής και πολιτικής ελίτ.

Έτσι όταν αντί να ηττηθεί στον αγώνα όπως είχε λάβει προσταγή αυτός νίκησε, η καταδίκη του είχε προδιαγραφεί. Η διαταγή δόθηκε και ο παλαιστής με το λαμπρό μέλλον διαγράφηκε δια παντός από τους αγώνες, βρέθηκε σκοτωμένος σε μια γωνιά του δρόμου ένα πρωί ξημέρωμα από την αστυνομία. Είχε δολοφονηθεί ένα δείλις αργά ενώ επέστρεφε στο ξενοδοχείο που διέμενε, με τρόπο ενδεικτικό και επιδεικτικό που φανέρωνε τους λόγους του άδικου σκοτωμού.

Υ.Γ. Συγγενείς του μεγάλου παλαιστή Σάββα Ττοουλιά σήμερα ευρίσκονται στην Αυγόρου, στην Άχνα, στη Λευκωσία, στη Λεμεσό, στη Κισσόνεργα, στη Χλώρακα, και τα τελευταία χρόνια με το μηδενισμό των αποστάσεων, σε όλη την Κύπρο και ακόμα παραπέρα.

Στη Χλώρακα έζησε ο Σάββας που παντρεύτηκε την Δεσποινού αδερφή του Μουχτάρη της Χλώρακας Χριστόδουλου Αζίνα. Απόγονοι τους ήταν οι Θεόδωρος (Τριανταφύλλης), Χαράλαμπος, Νικόλας (Εύζωνας), Καλλιστένη και Αγαθονίκη.

Ο Θεόδωρος ειχε απογόνους τους Χριστόδουλο, Χαμπή (Χαμπιάς) και Ανδρέα.

Ο Χαράλαμπος έκαμε απογόνους τους Νικόλα (Νικολάτσιη), Χριστόφορο (Ττόφας), Χριστόδουλο (Πάρπας), τον Γιωρκή (Κορκής), και την Μαρουλλα Μενελάου Μελιου.

Ο Νικόλας Εύζωνας έκαμε απογόνους τους Μιχάλη, Χριστάκη, Ανδρέα, Θέκλα, Παναγιώτα, Μαρία, Αγγελική και Λυδία.

Η Αγαθονίκη παντρεύτηκε στη Γεροσκήπου και έκαμε απόγονους τη Μαρία Σιαμμά Μαυρονικόλα, το Φιλιππο (υπασπιστής του Μητροπολίτη Πάφου Φώτιου) και το Γιώργο Κούπανο.

Η Καλλιστενη παντρευτηκε το Αντωνούϊ (Κολόιδο) και έκαμαν παιδια τους οι Νικόλα (Πίνος), Χριστόδουλο, Κατίνα, Γιώρκο (Κκελούϊ), Μιχάλη Κέρβερο και Παναγιωτού Χάμπου Πούρνελλου.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑ ΙΑΤΡΟΥ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΦΟΥ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

Κύριε υπουργέ υγείας,
Εγώ, η ……….,
με την παρούσα καταγγέλλω για επικίνδυνη αδιαφορία και άρνηση εκτέλεσης του λειτουργήματος και των καθηκόντων της με σκοπό την είσπραξη χρημάτων, την ιατρό ................. με την ειδικότητα της γαστρεντερολόγου στο Νοσοκομείο Πάφου.
Στις αρχές Ιουλίου με παραπεμπτικό ως επείγον από τον ογκολόγο ιατρό του νοσοκομείου Λεμεσού Γ. Τσιμόπουλο για εξέταση μου (κολονοσκόπηση) προκειμένου να εξεταστώ καθώς ο αξονικός τομογράφος έδειχνε ανωμαλία στο παχύ έντερο, και καθώς είχε διαπιστώσει επίσης κακοήθη καρκίνο και ότι έχριζα επειγόντως χημειοθεραπείας και ακτινοβολίας, η εν λόγω ιατρός της Πάφου αρνήθηκε την εξέταση ως επείγον, και αρνήθηκε επίσης να μου κλείσει ραντεβού για την εξέταση, και με έμμεσο τρόπο προσπάθησε να με παραπέμψει για την εξέταση μου σε ιδιωτική κλινική που η ίδια διενεργεί ιδιωτικά τις εξετάσεις και χρεώνεται ο ασθενής 350 ευρώ.

Υ.Γ. Τα στοιχεία και τα επιίσημα ονόματα που εμπλέκονται θα τα δώσω στους αρμόδιους εαν κατα λάθος ενδιαφερθούν.

Μετα τιμής 

............

Για πληροφορίες στην εφημεριδα της Χλώρακας

Πιο... εγωκεντρική η γλώσσα στα σύγχρονα βιβλία

Παραδοσιακά η λογοτεχνία αποτελεί τον καθρέφτη μιας κοινωνίας, κάτι που επιβεβαιώνει μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία συμπέρανε ότι η γλώσσα στα σύγχρονα λογοτεχνικά βιβλία περιέχει όλο και περισσότερες λέξεις που προδίδουν ναρκισσισμό, ατομισμό, κτητικότητα και γενικά τάση για υλισμό, αντί για αλτρουισμό και άλλες ηθικές και πνευματικές αξίες.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας "Psychological Science", ανέλυσαν τις χρησιμοποιούμενες λέξεις σε πάνω από 1,5 εκατ. αμερικανικά και βρετανικά βιβλία όλων των ειδών (μυθιστορήματα, δοκίμια, εκπαιδευτικά εγχειρίδια κ.α.), που δημοσιεύτηκαν στη διάρκεια δύο αιώνων, από το 1800 έως το 2000. Η ανάλυση έγινε με τη βοήθεια του ελεύθερα προσβάσιμου λογισμικού Google Ngram Viewer, ενός εργαλείου που μπορεί να μετρήσει τη συχνότητα εμφάνισης λέξεων σε ένα εκατομμύριο βιβλία σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι καθώς οι αξίες και προτεραιότητες της κοινωνίας και των ανθρώπων άλλαζαν διαχρονικά, παράλληλα με την άνοδο των εισοδημάτων και των ατομικών δικαιωμάτων, η λογοτεχνία αντανακλά αυτή τη σταδιακή μεταβολή των νοοτροπιών και στάσεων ζωής. Έτσι, με το πέρασμα του χρόνου, στα αγγλόφωνα βιβλία εμφανίζονται όλο και συχνότερα λέξεις όπως «παίρνω» και «επιλέγω», ενώ μειώνεται η χρήση λέξεων όπως «δίνω» και «υποχρεώνομαι». Γενικότερα, παρατηρείται πλέον μια μεγαλύτερη συχνότητα λέξεων σχετικών με το «εγώ», όπως «μοναδικός», «άτομο», «εαυτός» κ.ά.

Από την άλλη όμως, ενώ αυξάνεται η χρήση της λέξης«νιώθω» (ή «αισθάνομαι» κλπ), μειώνεται η χρήση της λέξης «κάνω» (ή «δρω» κλπ), κάτι που, κατά τη Πατρίτσια Γκρίνφιλντ, μάλλον δείχνει πως οι σημερινοί άνθρωποι βρίσκονται σε πιο καλή επαφή με τον συναισθηματικό κόσμο τους ή, τέλος πάντων, τολμούν να τον εκφράσουν πιο ανοιχτά από ό,τι έκαναν στο παρελθόν. Επίσης, μειώνονται οι λέξεις που σχετίζονται με τη θρησκεία και γενικότερα με την υποταγή σε κάποιον ανώτερο, όπως «εξουσία», «προσευχή», «υπακοή», «ανήκω» κ.ά.

«Η νέα έρευνα αποκαλύπτει πως έχει υπάρξει μια μακρά, διάρκειας δύο αιώνων, ιστορική μετάβαση προς μια ατομικιστική ψυχολογική λειτουργία. Η τρέχουσα άνοδος του ατομισμού δεν είναι κάτι πρόσφατο, αλλά λαμβάνει χώρα εδώ και αιώνες, καθώς ξεφύγαμε από μια πρωταρχικά αγροτική χαμηλής τεχνολογίας κοινωνία, κατευθυνόμενοι προς μια πρωτίστως αστική υψηλής τεχνολογίας κοινωνία», δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας.

Η Αμερικανίδα ψυχολόγος σχεδιάζει να κάνει μια ανάλογη διαχρονική έρευνα με βιβλία σε άλλες γλώσσες (γαλλικά, ισπανικά, ρωσικά και κινεζικά) για να διαπιστώσει κατά πόσο το φαινόμενο είναι παγκόσμιο. Προς το παρόν, πάντως, καλεί κάθε ενδιαφερόμενο να χρησιμοποιήσει ο ίδιος το Google Ngram Viewer για να επιβεβαιώσει τα συμπεράσματά της.

ΕΓΓΡΑΦΑ ΤΗΣ ΝΑΣΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ:

Η ΝΑΣΑ με κρυφές παράνομες ενέργειες και επεμβάσεις της έχει μετατρέψει το σύνταγμα καθιστώντας την Αμερική ως εταιρεία χωρίς νόμιμη κυβέρνηση, ώστε να μπορεί να παρακάμπτει τους νόμους και να έχει τη δυνατότητα διαχείρισης της παγκόσμιας κατάστασης για να μπορέσει να διορθώσει παντιοτρόπως τα κακώς έχοντα που κατά τη γνώμη των επιστημόνων συμβαίνουν.

Ελέγχοντας τις κυβερνήσεις κυβερνούν τον κόσμο εταιρείες και τράπεζες που με τεχνολογίες άγνωστες στον περισσότερο κόσμο τον καθυποτάσσουν και τον καθοδηγούν  χωρίς να του αφήνει περιθώρια αντίδρασης. Θεωρώντας ότι το ανθρώπινο ον δεν είναι αρκούντως ικανό καθώς όπως διαπιστώνουν οι άνθρωποι είναι μεγαλόσωμοι, βαρείς, τρυφεροί, αργοί σωματικά και νοητικά, χρειάζονται πολλά λεφτά για τη συντήρηση τους και μειώνονται ραγδαία σε σωματική αξία, επεξεργάζονται και εφαρμόζουν σχέδια διαμόρφωσης του ανθρώπινου είδους, μεταμορφώνοντας το δια της σύγχρονης τεχνολογίας σε ανθρωπόμορφα ρομπότ.

Αυτός θα είναι ο τελικός τρόπος διαχείρισης του παγκόσμιου ανθρώπου από την ελίτ ορισμένων ισχυρών που θα κινούν τα νήματα του τρόπου ζωής του ανθρώπου από control room.

θανατοι - ΚΗΔΕΙΕΣ

1.

Απεβίωσε τηνΤετάρτη 7 Αυγούστου σε ηλικία 63 χρόνων ο Ανδρέας Ξηναρής από την Έμπα. Η κηδεία του θα τελεστεί την Πέμπτη 8 Αυγούστου στις 5 το απόγευμα από τον Ιερό Ναό Αποστόλου Ανδρέα Έμπας. Γίνεται έκκληση όπως αντί στεφάνων κατατίθενται εισφορές υπέρ της οικογένειας. 

2.

Απεβίωσε σήμερα η μητέρα του Βουλευτή ΔΗ.ΣΥ Πάφου Κώστα Κωνσταντίνου ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ.

Η κηδεία της θα τελεστεί αύριο ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΑΥΑΓΟΥΣΤΟΥ και ώρα 3.00μμ από τον ιερό Ναό Αποστόλου Παύλου.

Η οικογένεια θα δέχεται συλλυπητήρια από  ώρα 2.00μμ στον Ιερό Ναό του Αποστόλου Παύλου.

Αντί στεφάνων να γίνονται εισφορές στο Ταμείο Πρόνοιας του Ιερού Ναού Αποστόλου Παύλου 

Χρειαζόμαστε εμπνευσμένους Αρχηγούς, άρθρο

Ακούω στα καφενεία και στις πλατείες τους απογοητευμένους, τους απελπισμένους και τους αγανακτισμένους πολίτες που δεν πιστεύουν πια στα μπλε και κόκκινα συνθήματα, τα κομματικά λάβαρα και τα πανό, τις γραμμές των κομμάτων και τους ψεύτικους φωστήρες, βλέπω στα μάτια τους θλίψη, πίκρα, απόγνωση, βλέπω τα θρυμματισμένα τους όνειρα.

Βλέπω αυτήν την  αγανάχτηση στους ανθρώπους η οποία προκύπτει κυρίως όταν υπάρχει φτώχια και καταπίεση.

Στον τόπο μας η οικονομική κρίση έχει φτάσει στα όρια, το 50% του πληθυσμού, όλοι δηλαδή οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα δυσπραγούν, και αντί να βλέπουμε περισυλλογή από τους κρατούντες, τους παρακολουθούμε να εχουν μια ατολμία να επέμβουν για να διορθώσουν τα κακώς έχοντα. Εξ όσων Ιδιωτικών υπαλλήλων έτυχε να εχουν ακόμα τες δουλειές τους, οι μισθοί τους εχουν μειωθεί κατά 40% περιπου, αλλά καμιά συντεχνία δεν αντέδρασε, ούτε φώναξε για τα συμφέροντα τους σε αντίθεση με τα όσα πράττουν για τους δημοσίους υπαλλήλους με τους παχουλούς μισθούς.

Η οικονομία της Κύπρου είναι πολύ μικρή, έτσι που τα προβλήματα διορθώνονται εύκολα και απλά. Είναι φανερό ότι τον πλούτο του κράτους τον νέμονται οι δημόσιοι υπάλληλοι. Οι ίδιοι το γνωρίζουν, και όλοι τους δεν φέρουν ένσταση στη μείωση των απολαβών τους εάν αυτό σημαίνει τη σωτηρία της πατρίδας μας. Όλοι ακόμα γνωρίζουν ότι με μια μείωση κατά 25% των απολαβών τους, όλα διορθώνονται.

Το πρόβλημα που προκύπτει στη λύση του προβλήματος, είναι ως συνήθως ότι συμβαίνει στους Έλληνες, δηλαδή οι σπουδαίοι αρχηγοί μας. Που δεν τολμούν να προχωρήσουν σε τομές, που φοβούνται τους αρχηγίσκους των συντεχνιών, που τάσσονται με τους έχοντες αντί με το λαό, μόνο γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν ψήφους..
Ποιος θα διορθώσει όμως τον τόπο από το άγος και την αδικία που προκάλεσαν οι κατά συρροή  μικροί και μεγάλοι άρχοντες του λαού; Αυτους που ο λαός εμπιστεύτηκε να κυβερνούν, να ψηφίζουν νόμους, και να διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα και να προστατεύουν τους αδύνατους;

Τη δημοκρατία μας, απέδειξαν όλες οι κυβερνήσεις από την ίδρυση της, ότι δεν μπορούν να την διαφυλάξουν, ούτε να την εμπεδώσουν. Είχαμε κατά καιρούς πολλές ευκαιρίες για διάσωση του τόπου μας, και άλλες πολλές για να καταστούμε ένας λαός εν συνεχή ευημερία και πρόοδο. Οι κοντόφθαλμοι πολιτικοί και τα κόμματα όμως, επέτρεψαν με την ανοχή τους και τες ενέργειες τους να υπάρχουν και να δρούν σε όλα τα επίπεδα της Κυπριακής ζωής οι κλίκες και οι ημέτεροι, με αποτελεσμα να ευρισκόμαστε σήμερα στη δεινή και επικίνδυνη θέση σαν ένας λαός καταδικασμένος χωρίς οράματα και προοπτικές.

Μπορούμε άραγε να αναστήσουμε και να κάνουμε καλύτερη αυτήν την λαβωμένη δημοκρατίας μας; Να απαλλαγούμε από τους Μικρούς πολιτικούς, να βρούμε νέους αρχηγούς όπως τον Βενιζέλο, τον Τσε και τον Λένιν; Να ξαναχτίσουμε τη καημένη και χρεοκοπημένη μας πατρίδα, να νιώσουμε υπερήφανα που είμαστε Έλληνες, να βάλουμε τέλος στην ασύδοτη κομματοκρατία και στα άσυλα των ισχυρών, και την εκμετάλλευση των αδυνάτων;

Δεν είναι λογικό, ούτε επιτρεπτό να επιτρέψουμε τη συνέχιση αυτής της κατάστασης.

Είμαστε ένας Λαός ικανός, μια επιτυχημένη κοινωνία που μπορεί να εμπεδώσει μια γνήσια δημοκρατία, μέσα από την οποία να ξεπηδήσουν οι λαϊκοί εκείνοι ηγέτες που θα είναι εμπνευσμένοι αρχηγοί, που θα συνενώννουν αντί να διαιρούν, και που θα οδηγήσουν το λαό σε μια νέα καλύτερη εποχή.

ΚΥΡΙΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Χρειαζόμαστε εμπνευσμένους Αρχηγούς

Ακούω στα καφενεία και στις πλατείες τους απογοητευμένους, τους απελπισμένους και τους αγανακτισμένους πολίτες που δεν πιστεύουν πια στα μπλε και κόκκινα συνθήματα, τα κομματικά λάβαρα και τα πανό, τις γραμμές των κομμάτων και τους ψεύτικους φωστήρες, βλέπω στα μάτια τους θλίψη, πίκρα, απόγνωση, βλέπω τα θρυμματισμένα τους όνειρα.

Βλέπω αυτήν την  αγανάχτηση στους ανθρώπους η οποία προκύπτει κυρίως όταν υπάρχει φτώχια και καταπίεση.

Στον τόπο μας η οικονομική κρίση έχει φτάσει στα όρια, το 50% του πληθυσμού, όλοι δηλαδή οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα δυσπραγούν, και αντί να βλέπουμε περισυλλογή από τους κρατούντες, τους παρακολουθούμε να εχουν μια ατολμία να επέμβουν για να διορθώσουν τα κακώς έχοντα. Εξ όσων Ιδιωτικών υπαλλήλων έτυχε να εχουν ακόμα τες δουλειές τους, οι μισθοί τους εχουν μειωθεί κατά 40% περιπου, αλλά καμιά συντεχνία δεν αντέδρασε, ούτε φώναξε για τα συμφέροντα τους σε αντίθεση με τα όσα πράττουν για τους δημοσίους υπαλλήλους με τους παχουλούς μισθούς.

Η οικονομία της Κύπρου είναι πολύ μικρή, έτσι που τα προβλήματα διορθώνονται εύκολα και απλά. Είναι φανερό ότι τον πλούτο του κράτους τον νέμονται οι δημόσιοι υπάλληλοι. Οι ίδιοι το γνωρίζουν, και όλοι τους δεν φέρουν ένσταση στη μείωση των απολαβών τους εάν αυτό σημαίνει τη σωτηρία της πατρίδας μας. Όλοι ακόμα γνωρίζουν ότι με μια μείωση κατά 25% των απολαβών τους, όλα διορθώνονται.

Το πρόβλημα που προκύπτει στη λύση του προβλήματος, είναι ως συνήθως ότι συμβαίνει στους Έλληνες, δηλαδή οι σπουδαίοι αρχηγοί μας. Που δεν τολμούν να προχωρήσουν σε τομές, που φοβούνται τους αρχηγίσκους των συντεχνιών, που τάσσονται με τους έχοντες αντί με το λαό, μόνο γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν ψήφους..
Ποιος θα διορθώσει όμως τον τόπο από το άγος και την αδικία που προκάλεσαν οι κατά συρροή  μικροί και μεγάλοι άρχοντες του λαού; Αυτους που ο λαός εμπιστεύτηκε να κυβερνούν, να ψηφίζουν νόμους, και να διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα και να προστατεύουν τους αδύνατους;

Τη δημοκρατία μας, απέδειξαν όλες οι κυβερνήσεις από την ίδρυση της, ότι δεν μπορούν να την διαφυλάξουν, ούτε να την εμπεδώσουν. Είχαμε κατά καιρούς πολλές ευκαιρίες για διάσωση του τόπου μας, και άλλες πολλές για να καταστούμε ένας λαός εν συνεχή ευημερία και πρόοδο. Οι κοντόφθαλμοι πολιτικοί και τα κόμματα όμως, επέτρεψαν με την ανοχή τους και τες ενέργειες τους να υπάρχουν και να δρούν σε όλα τα επίπεδα της Κυπριακής ζωής οι κλίκες και οι ημέτεροι, με αποτελεσμα να ευρισκόμαστε σήμερα στη δεινή και επικίνδυνη θέση σαν ένας λαός καταδικασμένος χωρίς οράματα και προοπτικές.

Μπορούμε άραγε να αναστήσουμε και να κάνουμε καλύτερη αυτήν την λαβωμένη δημοκρατίας μας; Να απαλλαγούμε από τους Μικρούς πολιτικούς, να βρούμε νέους αρχηγούς όπως τον Βενιζέλο, τον Τσε και τον Λένιν; Να ξαναχτίσουμε τη καημένη και χρεοκοπημένη μας πατρίδα, να νιώσουμε υπερήφανα που είμαστε Έλληνες, να βάλουμε τέλος στην ασύδοτη κομματοκρατία και στα άσυλα των ισχυρών, και την εκμετάλλευση των αδυνάτων;

Δεν είναι λογικό, ούτε επιτρεπτό να επιτρέψουμε τη συνέχιση αυτής της κατάστασης.

Είμαστε ένας Λαός ικανός, μια επιτυχημένη κοινωνία που μπορεί να εμπεδώσει μια γνήσια δημοκρατία, μέσα από την οποία να ξεπηδήσουν οι λαϊκοί εκείνοι ηγέτες που θα είναι εμπνευσμένοι αρχηγοί, που θα συνενώννουν αντί να διαιρούν, και που θα οδηγήσουν το λαό σε μια νέα καλύτερη εποχή.

ΚΥΡΙΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Χρειαζόμαστε εμπνευσμένους Αρχηγούςάρ

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΜΗΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

«Δοξασίαι του καθ΄ ημάς και άλλων λαών, λείψανα αρχαίων προγνωστικών του καιρού, θεμελιουμένων εις προλήψεις περί επήρειας των ουρανίων σωμάτων επι της ατμοσφαίρας της γης».

Ο Αύγουστος στην Κυπριακή διάλεκτο καλείται Άουστος. Οι πρώτες τρεις ημέρες είναι αποφράδες και καλούνται κακαουσκιές, ή κατ ευφημισμό καλαουσκιές. Οι παλιοί Κύπριοι νόμιζαν ότι μια ώρα εξ αυτών των ημερών ήταν κακή, επειδή όμως δεν γνώριζαν ποια, προς αποφυγήν δεινών απέφευγαν να κάνουν εργασίες εκτός από τις απαραίτητες όπως πλύσιμο ,ζύμωμα και λούσιμο, διότι πίστευαν ότι δεν θα είχαν αίσιον τέλος. Περί του λόγου το αληθές επί τούτου, διηγούνται μιαν ιστορία ότι μια γυναίκα που δοκίμασε να πλύνει τα ασπρόρουχα της, δεν τα κατάφερε γιατι η αλουσίβα που χρησιμοποίησε για το πλήμμα μετετράπηκε σε αίμα. Μιας άλλης γυναίκας δεν ψήνονταν τα ψωμιά στον φούρνο αν και ο φούρνος ήταν κανονικά πυρωμένος.

Επίσης ορισμένοι που λούζονται κατά αυτές τις ημέρες, άλλοι γεμίζουν κακκάδια τα οποία δεν επουλώνονται, ή άλλους πατσαλιάζει το δέρμα τους και δεν θεραπεύεται.

Ακόμη σε ορισμένες περιοχές της Κύπρου πιστεύουν ότι αν τα μεταξωτά ρούχα μείνουν κλειστά μέσα στα σεντούκια τις ημέρες της Κακαουσκιάς, κόβουν και χαλούσιν, γι αυτό τα κρεμμούν στις κρεμμάλλες ώσπου να περάσουν οι κακές μέρες.

Σε κάποιες περιοχές θεωρούνται ως κακαουσκιές μέρες οι πρώτες εφτά μέρες.

Κατά τον μήνα αυτόν οι άνθρωποι προσδιορίζουν τον καιρό του επομένου έτους, διαβάζοντας και αναλύοντας τα μηναλλάγια (εκ της λέξεως μήνας και της βυζαντινής αλλάγιον) παρακολουθώντας τις αλλαγές της ατμοσφαιρικής κατάστασης των ημερών του μήνα τούτου.

Υπολογίζουν τις αλλαγές τοιουτοτρόπως:

«Αουστος, Aπάουστος τζιαί πάλε αρκές του Αούστου» δηλαδή η πρώτη του μήνα είναι Αουστος, ή δεύτερη Απάουστος, και η τρίτη πάλε αρκές του Αούστου». Ή τρίτη του μέρα δηλαδή, λογίζεται ως πρώτη, ή τέταρτη, ως δευτερη, η πέμπτη ώς τρίτη και ούτω καθ΄ εξής, η κάθε μία δέ, αντιπροσωπεύει και ένα μήνα κατά σειράν. Δηλαδή η πρώτη Τρίτη είναι Αύγουστος, ή δεύτερη Τετάρτη είναι ο Σεπτέμβριος κλπ., μέχρι τις 14 του μήνα παραμονής της Κοιμήσεως τής Θεοτόκου, η οποία αντιπροσωπεύει τον Ιούλιον.

Αν κατά την προσδιορισθείσαν ημέραν εκάστου μηνός παρατηρηθούν νέφη, προμαντεύονται ότι ο μήνας εκείνος θα είναι δροσερός και βροχερός.

Αν κατά την προσδιορισθείσαν  ημέραν ο ουρανός είναι ανέφελος και επικρατεί καλοκαιρία, προμαντεύεται, ότι ο μήνας εκείνος θα είναι ξηρος  και άνομβρος.

Κατά την έκτην νύκτα της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, τας μεσονυκτίους ώρας ανοίγει ο ουρανός και για απειροελάχιστη ώρα φαίνεται ο Χριστός να κάθεται στο θρόνο περεστοιχιζόμενος υπό αγγέλων ενώ γύρω του ο ουρανός διαχέεται υπό άπλετου φωτός. Αν κάποιος θνητός εκείνη τη στιγμή καταφέρει να αντικρύσει αυτό το υπέρτατο θέαμα, μπορεί να ζητήσει από τον Ιησού Χριστό το Θεό οτιδήποτε, και αυτό θα γίνει πραγματικότης.

Λέγουν οι παλαιότεροι ότι μια γυναίκα που αντίκρισε το θαύμα την ώρα που εσυνέβαινε, στη βιασύνη της μπέρδεψε τα λόγια της και αντί να ζητήσει  «σιήλιες σιηλιάες» υπονοώντας χίλιες χιλιάδες λίρες, είπε «σιήλιες σιηλιάες σιύλλους», δηλαδή χίλιες χιλιάδες σκύλους και την επαύριον το ξημέρωμα, βρήκε την αυλή της γεμάτη με χίλιες χιλιάδες σκύλους «σιήλιες σιηλιάες σιύλλους».

Έχουν να πουν οι άνθρωποι, ότι τη μεταμόρφωση του Σωτήρος επί του όρους Θαβώρ, ή τον τρόπον με τον οποίον την δευτέρα παρουσία θα έλθει και πάλιν στη γη κρίναι ζώντας και νεκρούς ο Χριστός, συμβολίζεται δια αυτού του συμβάντος, και αυτό το γεγονός, ονομάζεται «πλατάνιν»

Την ίδιαν ημέρα αυτού του θαύματος που λαμβάνει χώραν, σε διάφορα χωριά της Πάφου ωριμάζουν τα πρώτα σταφύλια, και οι ιδιοκτήτες πριν τα δοκιμάσουν ή τα γευτούν, τα μεταφέρουν μέσα σε καλάθια στους ναούς για να αγιασθούν και να ευλογηθούν και να διανεμηθούν στους πιστούς όπως γίνεται και με τα κόλλυβα. 

Την 29^ην του Αυγούστου που εορτάζεται ή μνήμη της αποτομής της τιμίας κεφαλής του Ιωάννου του Προδρόμου, πιστεύουν ότι ο ήλιος την ώρα που ανατέλλει, αναπηδά στους φωτεινούς δίσκους που τον περιβάλλουν, όπως το ίδιο αναπηδούσε και η κομμένη κεφαλή μέσα στον δίσκο που πρόσφερε ο Ηρώδης στην Σαλώμη, γι αυτό πολλοί άνθρωποι την ημέρα εκείνην σηκώνονται ενωρίς για να αντικρύσουν την ανατολή και το το θέαμα που ίσως να συμβαίνει.

Σε διάφορα χωριά επίσης την ημέρα της αποκεφάλισης, αν κόψουν κρεμμύδι, το κόβουν πλαγίως ή από την ουρά, προς αποφυγήν αποκεφαλίσεως του κρεμμυδιού, τιμώντας έτσι την μνήμην της  αποκεφαλίσεως του Βαπτιστού Ιωάννου.

Μια μακάβρια επίσης δοξασία που λέγουν ότι συμβαίνει αυτήν την ημέρα του Αυγούστου, είναι να μαντεύουν τη διάρκεια της εναπομείναντας ζωής των:

 «Άμα ανατείλει ο ήλιος και πριν υψωθεί στον ορίζοντα, ίστανται βλέποντες προς δυσμάς έχοντες τον ήλιον εκ των όπισθεν. Άν η σκιά του σώματος των σχηματισθεί ακέφαλος, πιστεύουσιν ότι θα αποθάνωσιν εντός του έτους».

Τέλος ο Αύγουστος θεωρείται μήνας θερμός διότι τα νερά είναι θερμά και χλιαρά, κατά πως λέει και η παροιμία:

«Άουστος με τά χλιά νερά, με τα χλωρά αθάσια

k.tapakoudes@cytanet.com.cy

Η ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΒΡΕΞΗΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

H Χλώρακα από τη δύση ως τον νοτιά βρέχεται από την θάλασσα της Μεσογείου, και

κάθε δείλι η θέα του ήλιου που χρυσίζει τα γαλανά νερά της την ώρα που γέρνει να δύσει, είναι εξαιρετική και μοναδική.

Είναι ένας τόπος με όμορφες παραλίες και τοπία με έντονες αντιθέσεις που η φύση έχει συντελέσει στην κατασκευή ενός εναλλοσσόνος τοπίου με αμμουδερές παραλίες και απόκρημνους θεόρατους γκρεμούς που στέκουν πάνω από τα καταγάλανα ήρεμα νερά ή τα αφρισμένα φουρτουνιασμένα κύμματα που με δύναμη σκάζουν και κατατρώγουν τους θεόρατους βράχους. Διαθέτει παραλίες επικίνδυνες και απόκρημνες με βαθιά νερά για ριψοκίνδυνους κολυμβητές, αλλά και ήμερες αμμουδερές με ήρεμα νερά για μικρούς και μεγάλους.

Παλαιότερα διέθετε ίσως την καλύτερη παραλία της Πάφου την φημισμένη παραλία της «Βρέξης», σε μέτρο σύγκρισης με τον κόλπο των Κοραλλίων» σε μικρογραφία. Κατακλυζόταν από κόσμο από όλες τις γύρω περιοχές καθώς ήταν στην άκρη του χωριού, στα σύνορα με την πόλη της Πάφου. Δυστηχώς πριν αρκετά χρόνια η άμμος που σκέπαζε την περιοχή τραβήχτηκε από τη θάλασσα και άφησε το τοπίο φαλακρό και αποκρουστικό. Ήταν μια εκδίκηση της φύσης που προήρθε από την ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση των παράκτιων ακτών από τον άνθρωπο.

Φέτος όμως το καλοκαίρι, η φύση ίσως ημέρεψε και σκέπασε όλη την παραλία με ξανθή άμμο που έδωσαν στα ήρεμα διάφανα νερά γαλαζοπράσινο χρώμα, ενώ η χρυσαφένια άμμος έξω στην ακτή ενώνεται με τα ήρεμα νερά του ποταμού της «Βρέξης» που ολοχρονίς τρέχουν ποτίζοντας τις πικροδάφνες πάνω στην παραλία.

Η παραλία λοιπόν της «Βρέξης στη Χλώρακα είναι αμμώδης και δεν υπάρχουν ρεύματα, ενώ τα νερά της είναι ομαλά και ρηχά. Η άμμος πάει μέσα σε βάθος και οι κολυμβητές μπορούν κολυμπώντας ή περπατώντας, να φτάσουν στα βαθιά χωρίς κίνδυνο.

Απέχει λίγα μέτρα από τη κύρια παραλιακή αρτηρία της Πάφου που οδηγεί προς δυσμάς, και βρίσκεται σε ένα μικρό ορμίσκο. Το πράσινο της περιοχής, η άγρια ομορφιά , τα ολόλευκα βότσαλα και τα κρυστάλλινα νερά, είναι στοιχεία που συνηγορούν πως είναι τόπος μαγευτικός, όμορφος και ειδυλλιακός.

Είναι ένας σπουδαίος τόπος που αν ο επισκέπτης ξεχαστεί εκεί, θα απολαύσει ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα με την καλύτερη θέα ως ζωγραφιά να σχηματίζεται στο βάθος του ορίζοντα, με τον ήλιο να γέρνει πίσω από το όμορφο πλοίο που στέκει προσαραγμένο στις ξέρες του «Φερφουρή» στη μέση του πελάγου της Χλώρακας.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΑΠΕΒΙΩΣΕ Η ΜΑΚΡΟΒΙΩΤΕΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

Στις 5 Αυγούστου ημέρα Δευτέρα, απεβίωσε η Χριστοθέα Χριστοφόρου η μακροβιώτερη γυναίκα της Χλώρακας σε ηλικια 103 ετών.

ΣΤΗΝ ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

«Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ» ΣΤΗΝ ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Η Μουσικοθεατρική κωμωδία - επιθεώρηση ¨Η Συμμορία της Τρέλας¨ των Χάρη Αναστασίου και Μιχάλη Λευκάτη, θα ευρίσκεται στην πόλη της Πάφου για δυο μοναδικές παραστάσεις στις 19 και 20 Ιουλίου, στη ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ στη Χλώρακα.

Κύριοι πρωταγωνιστές είναι οι Ανδρέας Μουσουλιώτης, Λουκία Μιχαήλ, Μαρία Μουστάκα, Φρειδερίκη Μενελάου, Νικόλας Αρκαδίου και στο τραγούδι ο Ανδρέας Κωνσταντίνου.

Πρόκειται για ένα νέο είδος επιθεώρησης που συμπεριλαμβάνει θέατρο και μουσική, και η οποία παίτηχτηκε με επιτυχία στη Λευκωσία και στη Λάρνακα.

Είναι μια παράσταση με αρκετά στοιχεία επιθεώρησης και η επιτυχία της έγγυται στο γεγονός ότι το γέλιο συνδυάστηκε άψογα από τους συγγραφείς με το τραγούδι και τους έξυπνους διαλόγους όπου το κοινό συμμετέχει μαζί με τους ηθοποιούς και τους τραγουδιστές, σε ένα παιχνίδι διασκέδασης ξεφεύγοντας έτσι από τα οικονομικά προβλήματα που επέφερε η Τρόικα στον τόπο μας.

Το κοινό συμμετέχοντας στην παράσταση θα γελάσει θα τραγουδήσει και θα χορέψει όπως μας ανέφερε ο συμπολίτης μας παραγωγός Χάρης Αναστασίου.

¨Η Συμμορία της Τρέλας¨

ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Η Μουσικοθεατρική κωμωδία - επιθεώρηση ¨Η Συμμορία της Τρέλας¨ που έσπασε ταμεία στην Λευκωσία μέσα στους σταθμού της Καλοκαιρινής της Περιοδείας ετοιμάσετε να χτυπήσει στην πανέμορφη Πάφο. 

"Η Συμμορία της Τρέλας" αποτελείτε από τους: Ανδρέα Μουσουλιώτη, Λουκία Μιχαήλ, Μαρία Μουστάκα, Φρειδερίκη Μενελάου και Νικόλα Αρκαδίου. Πέντε ταλαντούχοι ηθοποιοί σε ρόλους - έκπληξη προσφέρουν στο κοινό 2 ώρες γεμάτες γέλιο μέχρι δακρύων. 

Μια παράσταση με αρκετά στοιχεία επιθεώρησης. Η επιτυχία της "Συμμορία της Τρέλας" είναι το γεγονός ότι το γέλιο συνδυάσετε άψογα με το Τραγούδι. Το κοινό θα γελάσει αλλά θα τραγουδήσει και θα χορέψει. 

Στο τραγούδι ο ανερχόμενος Ανδρέας Κωνσταντίνου.

"Η Συμμορία της Τρέλας" χτυπάει στην Πάφο στις 19 & 20 Ιουλίου στην ατμοσφαιρική Μπουάτ "ΟΡΦΕΑΣ" στην Χλώρακα. Ώρα έναρξης στις 22:00 το βράδυ. Είσοδος μόνο 10 ευρώ το άτομο.

Για πληροφορίες και κρατήσεις καλέστε στο 99 162671 - 99 940174

ΧΛΩΡΑΚΑ: Ρουμάνα καθαρίστρια ξενοδοχείου έκλεβε τους πελάτες

7Ιουλίου 2013

Στην σύλληψη γυναίκας υπαλλήλου ξενοδοχειακού καταλύματος προχώρησε η αστυνομία για την απόσπαση χρημάτων από πορτοφόλι τουρίστριας από τη Νορβηγία.
Συγκεκριμένα, Νορβηγίδα τουρίστρια ηλικίας 23 ετών που διαμένει σε τουριστικό χωριό στην Χλώρακα κατήγγειλε στην αστυνομία ότι καθημερινά απουσίαζαν από το πορτοφόλι της, που άφηνε στο δωμάτιο της, χρήματα κατά τις ημερομηνίες 5 , 6, και 7 Ιουλίου. Για την υπόθεση ηγέρθησαν υποψίες για 32χρονη υπάλληλο – καθαρίστρια- από τη Ρουμανία.
Μετά από εξετάσεις που διενήργησε η αστυνομία εντοπίστηκαν στο καρότσι της που χρησιμοποιούσε για να καθαρίζει, το ποσό των 110 ευρώ. Ανακρινόμενη από μέλη του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων αρνήθηκε αρχικά ανάμειξη με την υπόθεση, ωστόσο αργότερα παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος. Η 32χρονη συνελήφθηκε και τέθηκε υπό κράτηση.

ΔΙΑΡΡΗΚΤΕΣ ΔΡΟΥΝ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

2 Ιουλίου 2013

Ηλεκτρονικά είδη συνολικής αξίας 4.895 ευρώ κλάπηκαν από κατοικία στην οποία διαμένει Νορβηγός τουρίστας στη Χλώρακα.

Η καταγγελία έγινε στην Αστυνομία από τον Νορβηγό, ηλικίας 44 ετών. Σύμφωνα με την καταγγελία άγνωστοι εισήλθαν στην κατοικία μεταξύ των ωρών τρεις τα ξημερώματα και οκτώ το πρωί και απέσπασαν ένα φορητό υπολογιστή, ένα ipad, δύο κινητά τηλέφωνα, μία φωτογραφική μηχανή, όλα συνολικής αξίας 4.895 ευρώ.

Σύμφωνα με την Αστυνομία οι δράστες πέτυχαν είσοδο  από συρόμενη αλουμινένια πόρτα στο ισόγειο της κατοικίας την οποία ο 44χρονος άφησε ανοικτή. 

Για τα κλαπέντα υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη.

Επιμνημόσυνος λόγος του Προέδρου της Βουλής στο ετήσιο μνημόσυνο των ηρώων της κοινότητας Χλώρακας 30/06/2013

Με απέραντο σεβασμό βρισκόμαστε σήμερα εδώ, στον ιερό ναό Παναγίας Χρυσοαιματούσης της ηρωοτόκου κοινότητας της Χλώρακας, στο πάνδημο μνημόσυνο για τους πεσόντες ηρωικά στην αντίσταση κατά του προδοτικού πραξικοπήματος και της βάρβαρης τουρκικής εισβολής: Τους Ανδρέα Έλληνα, Θεόδωρο Πέτρου, Χαράλαμπο Κυρίλλου, Δημήτρη Ζηνιέρη, Χριστόδουλο Πολυδώρου και Λεωνίδα Θεοχάρους.

Βαριά η ευθύνη και δυσβάστακτο το χρέος να απευθύνει κάποιος τον λόγο αυτές τις μέρες των μαύρων επετείων της προδοσίας και του εγκλήματος. Τριάντα εννέα χρόνια μετά, με τους ηρωικούς μας νεκρούς αδικαίωτους, υπάρχει ο κίνδυνος μιας απλής μουσειακής αναφοράς στην αντίσταση του 1974. Οφείλουμε, λοιπόν, να στιγματίσουμε την προδοσία και τους θλιβερούς συνωμότες αλλά και την απόπειρα διαγραφής της μνήμης, της διαστροφής των γεγονότων, της παραχάραξης της αλήθειας και της ασέλγειας επί της ιστορίας.

Σε αυτά τα μνημόσυνα απότισης φόρου τιμής και ευγνωμοσύνης στους αθάνατούς μας ήρωες, σε αυτές τις ετήσιες ρωγμές του χρόνου, όπου υπάρχει ο κίνδυνος να κυριαρχούν οι μισές αλήθειες και οι μεγάλες αλήθειες να χάνονται, θα πρέπει να μιλήσουμε για την ιστορία την πραγματική.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να μιλήσουμε σε εσάς, τους αγωνιστές-μάρτυρες της αντίστασης ενάντια στην προδοσία του πραξικοπήματος και το έγκλημα της τουρκικής εισβολής, σε εσάς που φύγατε νωρίς, περιφέροντας με καρτερία και περηφάνια τα φανερά και αθέατα τραύματα μιας εποχής που ανακυκλώνεται από τότε τυραννικά αναζητώντας τη λύτρωση και την κάθαρση αρχαίας τραγωδίας.

Τριάντα εννέα χρόνια από τότε. Και οι σκηνές ολοζώντανες. Να θυμίζουν την υπέροχη θυσία σας για την ελευθερία και τη δημοκρατία. Για την υπεράσπιση του νόμιμου εκλεγμένου ηγέτη του λαού μας, του Εθνάρχη Μακαρίου. Για τη διαφύλαξη της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο Ανδρέας Έλληνας γεννήθηκε στη Χούλου το 1952. Το 1969 παντρεύτηκε την Ερασμία Ανδρέου από τη Χλώρακα. Απέκτησαν μια κόρη τη Γιωργούλα. Ασκούσε το επάγγελμα του κουρέα. Λίγους μήνες πριν το πραξικόπημα προσλήφθηκε στο Εφεδρικό Σώμα της Αστυνομίας και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Λεμεσό. Ένα μήνα πριν το πραξικόπημα μετέβη στον αστυνομικό σταθμό Λεμεσού και κατά την επιστροφή του παράνομοι οπλοφόροι της ΕΟΚΑ Β΄ ύστερα από ενέδρα τον δολοφόνησαν.

Ο Θεόδωρος Πέτρου γεννήθηκε στη Χλώρακα στις 20 Ιουλίου 1954. Κατατάχθηκε στην Εθνική Φρουρά το 1972 και υπηρετούσε στο 356 Τάγμα Πεζικού. Θα απολυόταν στις 20 Ιουλίου 1974. Όταν ξέσπασε το πραξικόπημα ήταν αδειούχος. Μόλις το πληροφορήθηκε έσπευσε στη μονάδα του. Εκεί πήρε εντολή να επιβιβαστεί σε στρατιωτικό όχημα και με άλλους στρατιώτες να μεταβούν στην Αστυνομία όπου θα ενώνονταν με άλλες δημοκρατικές δυνάμεις πιστές στον Πρόεδρο Μακάριο για κατάληψη των στρατιωτικών μονάδων της Πάφου. Ο Θεόδωρος έχασε τη ζωή του κατά την εκτέλεση του καθήκοντος και υπερασπιζόμενος τη νόμιμη Κυβέρνηση και τη Δημοκρατία.

Ο Χαράλαμπος Κυρίλλου γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1955 στη Χλώρακα. Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο εντάχθηκε στην αστυνομική δύναμη. Τη μέρα του πραξικοπήματος συνόδευσε με άλλους αστυνομικούς του εφεδρικού σώματος τον Πρόεδρο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στην Πάφο. Κατά την επιστροφή του με τους άλλους συναδέλφους του δολοφονήθηκαν σε ενέδρα από πραξικοπηματίες στο Ακρωτήρι Λεμεσού.

Ο Δημήτρης Ζηνιέρη γεννήθηκε στον Άγιο Δομέτιο το 1936. Το 1962 παντρεύτηκε τη Δέσποινα Δημοσθένους από τη Χλώρακα. Απέκτησαν έξι παιδιά. Ασκούσε το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου και όλοι οι συγχωριανοί του τον θυμούνται ως άνθρωπο εργατικό και φιλήσυχο. Μόλις ξέσπασε το πραξικόπημα, ως ένθερμος υποστηρικτής της Δημοκρατίας, μαζί με άλλους επιβιβάσθηκε σε λεωφορείο με προορισμό το Προεδρικό Μέγαρο, για υποστήριξη του νόμιμου Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Στην περιοχή Κολοσσιού της Λεμεσού, πραξικοπηματίες τους έστησαν ενέδρα και τον δολοφόνησαν μαζί με άλλους συνεπιβάτες του. Τάφηκε στη Λεμεσό και το 2009 μετά από ταυτοποίηση των λειψάνων του με τη μέθοδο του DNA, τάφηκε στη Χλώρακα.

Ο Χριστόδουλος Γ. Πολυδώρου ήταν το τρίτο παιδί της οικογένειας του Γεώργιου και της Σοφίας Πολυδώρου. Γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1955 στη Χλώρακα. Αδέλφια του, ο Ανδρέας, ο Κυριάκος, ο Μενέλαος, η Ελένη και ο Πολύδωρος. Αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή Πάφου το 1973 με την ειδικότητα του σχεδιαστή. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά και υπηρετούσε στο 398 Τάγμα Πεζικού κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974. Στις 22 Ιουλίου 1974 έπεσε μαχόμενος στην περιοχή Τζιάος μαζί με άλλους συναδέλφους του. Για τριάντα χρόνια ήταν θαμμένος στο στρατιωτικό κοιμητήριο Λακατάμιας χωρίς οι συγγενείς του να γνωρίζουν το ακριβές σημείο. Μετά την ταυτοποίηση με τη μέθοδο του DNA τα οστά μεταφέρθηκαν και θάφτηκαν στη Χλώρακα.

Ο Λεωνίδας Θεοχάρους το 1974 υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία στο 251 Τάγμα Πεζικού στην Κερύνεια. Μετά την προδοσία και την τουρκική εισβολή το τάγμα στο οποίο υπηρετούσε συμπτύχθηκε στην περιοχή της Μιας Μηλιάς στην επαρχία Λευκωσίας. Με την έναρξη της δεύτερης φάσης της εισβολής στις 18 Ιουλίου 1974 ο Λεωνίδας βρέθηκε στις επάλξεις του καθήκοντος. Συνελήφθη αιχμάλωτος και υπήρχαν πληροφορίες ότι θεάθηκε ζωντανός στο γκαράζ Παυλίδη στην κατεχόμενη Λευκωσία. Έκτοτε αγνοείται η τύχη του.

Σήμερα, 39 χρόνια μετά την προδοσία και το έγκλημα ενάντια στην πατρίδα μας, και μετά τη θυσία των τιμωμένων ηρώων της Χλώρακας, τα αποτελέσματα εξακολουθούν να υπάρχουν και να απειλούν με ολοκληρωτικό εθνικό αφανισμό την Κύπρο και τον λαό μας. Οι πρόσφυγες, οι αγνοούμενοι, οι εγκλωβισμένοι εξακολουθούν να αποτελούν την καθημερινή δραματική υπόμνηση της εθνικής συμφοράς και να μας υποδεικνύουν το μέγα χρέος για απελευθέρωση της πατρίδας μας.

Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τα τραγικά γεγονότα του 1974, η Τουρκία όχι μόνο παρέμεινε αδιάλλακτη, αλλά με μια σειρά ενέργειες έχει κλιμακώσει την προκλητική της στάση. Η ανακήρυξη του ψευδοκράτους, η ποσοτική και ποιοτική ενίσχυση των τουρκικών στρατευμάτων, η ένταση της μεταφοράς εποίκων από την Τουρκία με προφανή στόχο τη δημογραφική αλλοίωση των πληθυσμιακών δεδομένων της Κύπρου και ο σφετερισμός των ελληνοκυπριακών περιουσιών δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για τους τελικούς στόχους της Τουρκίας.

Οι κατά καιρούς διάφορες προτάσεις και προσεγγίσεις των Τούρκων στο κυπριακό πρόβλημα προνοούν την αναγνώριση δύο κρατικών οντοτήτων με μια μορφή ισότιμης συγκυριαρχίας σε ολόκληρη την επικράτεια, πράγμα που ανοίγει τον δρόμο για μελλοντική ολοκλήρωση της κατοχής. Οι απόψεις της τουρκικής ηγεσίας προνοούν στην πραγματικότητα για ένα καθεστώς φυλετικών διακρίσεων, παραβιάζουν κάθε δημοκρατική έννοια και κάθε διεθνή κανόνα. Παραβιάζουν τα ψηφίσματα, τις αποφάσεις και τον ίδιο τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ.

Ταυτόχρονα, η Τουρκία κλιμακώνει τις προκλήσεις της με δημιουργία έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο. Με την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης, όπως αυτά κατοχυρώνονται από το θαλάσσιο δίκαιο. Με απροκάλυπτες και ιταμές απειλές και ενέργειες που δυναμιτίζουν την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή. Πρόκειται για συμπεριφορά που, για μια ακόμα φορά, αποδεικνύει τον επεκτατικό και αρπακτικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους.

Είναι χρέος όλων όσοι ενδιαφέρονται για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή να παρέμβουν αποφασιστικά προς την πλευρά της Τουρκίας. Να της υποδείξουν ότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίζει μια συμπεριφορά ταραξία και παραβάτη του διεθνούς δικαίου. Να την καλέσουν να συμμορφωθεί προς τη διεθνή έννομη τάξη. Ιδιαίτερα από πλευράς ΕΕ θα πρέπει να καταστεί απολύτως σαφές προς την Τουρκία ότι η συνέχιση της έκνομης συμπεριφοράς της θα οδηγήσει σε οριστικό τερματισμό της ευρωπαϊκής ενταξιακής της πορείας.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση η ανάγκη πρόταξης της δικής μας αποφασιστικής αντίστασης αποτελεί υπέρτατο πατριωτικό καθήκον. Και δεν είναι θέμα επιλογής ανάμεσα σε προσφερόμενες υπαλλακτικές πορείες η ανάγκη αντιμετώπισης του τουρκικού επεκτατισμού. Είναι ιστορική εθνική επιταγή και αδήριτη ανάγκη. Είναι θέμα επιβίωσης του λαού και της πατρίδας απέναντι σε έναν αδίστακτο κατακτητή που απειλεί το εθνικό μας μέλλον.

Είναι το χρέος μας απέναντι στους ήρωες που τιμούμε σήμερα, που επιτάσσει να ξεφύγουμε οριστικά από το σύνδρομο της εθνικής προδοσίας και του εγκλήματος του 1974, να επανακαθορίσουμε τα μεγάλα οράματα και να επανασυνδέσουμε τα κομμένα νήματα των προσπαθειών και των αγώνων του κυπριακού ελληνισμού. Να ολοκληρώσουμε λυτρωτικά τον ιστορικό κύκλο που ξεκινά από την αγχόνη του αποικιοκράτη, εκτείνεται στην τραγωδία της εισβολής και ολοκληρώνεται, πρέπει να ολοκληρωθεί, με πράξη μόνο μία. Πράξη απόσεισης της κατοχής. Πράξη ελευθερίας.

Με νωπές τις μνήμες και ανεπούλωτα τα τραύματα, οφείλουμε να παραμείνουμε σταθεροί στην υπεράσπιση των βασικών αρχών λύσης του Κυπριακού. Με ανάπτυξη πρωτοβουλιών και κινήσεων από τη δική μας πλευρά, με πλήρη και συνεχή συντονισμό με την Ελλάδα και με σφυρηλάτηση της εθνικής ομοψυχίας.

Ο αγώνας μας είναι αγώνας ζωής, είναι αγώνας δικαίου, και σε τέτοιους αγώνες δεν επιτρέπεται η αποτυχία. Τώρα βρισκόμαστε στο σταυροδρόμι της ιστορίας. Χρέος μας να μην ολιγωρήσουμε και να μη φανούμε κατώτεροι των περιστάσεων. Χρέος μας ακόμα να δώσουμε το μήνυμα, σε όσους βυσσοδομούν για να εκμεταλλευτούν την οικονομική κρίση για να επιβάλουν απαράδεκτη λύση στο Κυπριακό, ότι ο λαός μας δεν θα καμφθεί και δεν θα γονατίσει. Θα απορρίψει οποιαδήποτε λύση άδικη και ετεροβαρή που θα θέτει σε κίνδυνο τη φυσική και εθνική επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού.

Εμπνευσμένοι από την ηρωική θυσία των ηρώων που μνημονεύουμε σήμερα και όλων όσοι κατέθεσαν τη ζωή τους στο θυσιαστήριο της κυπριακής ελευθερίας, ας εδραιώσουμε το ανίκητο μέτωπο της ελευθερίας. Όλοι μαζί για να ατενίσουμε την ιστορία, το έθνος, τους αγώνες και τους αγωνιστές με το κεφάλι ψηλά.

Αθάνατοι ήρωες της Χλώρακας,

Τιμούμε και υποκλινόμαστε στη μεγάλη σας θυσία. Η μνήμη σας θα είναι αιώνια, όπως ασταμάτητος θα είναι και ο δικός μας αγώνας ως την τελική δικαίωση, ως τη δικαίωση της θυσίας σας.

Τιμή και δόξα στους αθάνατους ήρωες Ανδρέα Έλληνα, Θεόδωρο Πέτρου, Χαράλαμπο Κυρίλλου, Δημήτρη Ζηνιέρη, Χριστόδουλο Πολυδώρου και στον αγνοούμενο Λεωνίδα Θεοχάρους.