ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η κάθοδος των Δωριέων

1. Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΔΩΡΙΕΩΝ Γύρω στο 1100 πΧ (11 ος αι πΧ) οι Δωριείς μετακινήθηκαν από τα βόρεια προς τη νότιο Ελλάδα. Η μετακίνηση αυτή δεν έγινε μονομιάς. Κράτησε πολλά χρόνια.

2. Αιτίες της καθόδου των Δωριέων Οι Δωριείς κινδύνευαν κι αυτοί από άλλους λαούς . Αναζητούσαν καλύτερες συνθήκες ζωής (δηλαδή εύφορο έδαφος και ήπιο κλίμα) ‏

3. Άλλοι έμειναν στη Στερεά Ελλάδα (Δωρίδα) και άλλοι πέρασαν στην Πελοπόννησο ( μάλλον μέσω του Ισθμού ) και έφτασαν ως την Σπάρτη.

 4. Αποτελέσματα της καθόδου των Δωριέων * Παρακμάζει ο μυκηναϊκός πολιτισμός * Οι παλιοί κάτοικοι μεταναστεύουν (αποικισμός) * Επικρατεί η δωρική διάλεκτος * Αιχμαλωσία κατοίκων (δούλοι-είλωτες) ‏

5. 11 ος αιώνας προ Χριστού (1100-1000 π.Χ.) Στην Ελλάδα την εποχή εκείνη κατοικούσαν πολλά φύλα: Αχαιοί, Ίωνες, Αιολείς, Κάδμειοι κ.α. Πολλά ήταν ελληνικά φύλα και άλλα όχι. Ένα από τα ελληνικά φύλα που κατοικούσαν ήταν και οι Δωριείς. Αυτοί αρχικά συμφώνα με τον Ηρόδοτο κατοικούσαν στη Φθία (σημερινή Λαμία) μετά εγκαταστάθηκαν στην Πίνδο όπου ονομάστηκαν Μακεδoνοί (Μακεδόνες δηλαδή). Μια ομάδα αργότερα εγκαταστάθηκε σε μια περιοχή που ονομάστηκε Δωρίδα (δηλ. χώρα των Δωριέων). Όταν κατέρρευσε ο μυκηναϊκός πολιτισμός οι Δωριείς για άγνωστους λόγους βρήκαν την ευκαιρία να επεκταθούν. Επεκτάθηκαν στην Πελοπόννησο και την κατέκτησαν. Πολλοί από τους παλιούς κάτοικους (Αχαιοί) έγιναν είλωτες (δούλοι) ή αναγκάστηκαν να φύγουν. Οι Δωριείς πήραν το όνομά τους από το βασιλιά τους που ονομαζόταν Δώρος.

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΑΣ

Μεσοποταμία ονομάστηκε από τους αρχαίους Έλληνες η χώρα την οποία διαρρέουν δύο ποταμοί ο Τίγρης (στα ανατολικά) και ο Ευφράτης (στα δυτικά). Με το όνομα αυτό οριοθετείτε μια μεγάλη περιοχή, που περιλαμβάνει τις κοιλάδες των δυο ποταμών και των παραποτάμων τους. Το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο, σε ότι αφορά στην ιστορία, τμήμα της χώρας αυτής βρίσκεται στο σημερινό Ιράκ.

Την τέταρτη π.Χ. χιλιετία, οι Σουμέριοι έκτισαν τις πρώτες οργανωμένες πόλεις που είδε ποτέ ο άνθρωπος και τις οργάνωσαν σε πόλεις-κράτη. Στις περιοχές αυτές, ανάμεσα στους δυο μεγάλους ποταμούς, δημιουργήθηκε ο πολιτισμός, γεννήθηκε η γραφή και εφευρέθηκε ο τροχός. Οι πόλεις-κράτη αναπτύχθηκαν ταχύτατα, καλλιέργησαν τα εύφορα εδάφη τους και έγιναν γρήγορα πλούσιες και λαμπερές. Οι Ελαμίτες, κρατώντας από τους Σουμέριους μόνο τη γλώσσα αλλά αφομοιώνοντας και επεκτείνοντας τον πολιτισμό τους έφτιαξαν κάτω από τη βασιλεία του Χαμουραμπί την ισχυρή και φημισμένη χώρα της Βαβυλώνας.

Tο παλάτι του βασιλιά Ναβουχοδονόσορα  στη Βαβυλώνα ήταν ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.

Τον 4ο αιώνα π.Χ., η Μεσοποταμία κατακτήθηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο. Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου του Μέγα, εκεί ιδρύθηκε το Ελληνιστικό βασίλειο των Σελευκίδων, το οποίο έφτασε στο απόγειό του τον καιρό του Αντίοχου του Μέγα. Το ελληνικό στοιχείο επέζησε έως και την αραβική κατάκτηση.

Κατά τον Μεσαίωνα το μοιράστηκαν οι Πέρσες, οι Βυζαντινοί, οι Τουρκομάνοι και οι ορδές των Μογγόλων. Ο Ισλαμισμός διαδόθηκε στην περιοχή κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα και εκεί επίσης έγινε και το Ισλαμικό σχίσμα μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών, το οποίο αιματοκυλά την περιοχή μέχρι και τις μέρες μας.

Σήμερα η Μεσοποταμία είναι κατακερματισμένη ανάμεσα στο Ιράκ, το Ιράν την Τουρκία και τη Συρία, αλλά παραμένει μέχρι σήμερα ένα μωσαϊκό λαών και παραδόσεων,

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

1. Νεολιθική εποχή 8η χιλιετηρίδα π.Χ. οι πρώτοι κάτοικοι (8000 χρόνια πρίν το Χριστό)

2. Εποχή του χαλκού 2300 π.χ. κατασκευή χάλκινων εργαλείων και μεγάλες εξαγωγές χαλκού.

3. Ελληνιστική περίοδος (325 - 50 π.Χ.) 3. 1200π.χ. Σαν έμποροι χαλκού εγκαταστάθηκαν στη Κύπρο οι Μυκηναίοι και σιγά σιγά αφομοιώθηκαν μαζί τους οι ντόπιοι κάτοικοι, έτσι η Κύπρος εξελληνίστηκε.

4.Εποχή του σιδήρου. Σαν έμποροι εγκαθίστανται στην Κύπρο οι Φοίνικες και κυριαρχούν επί αυτής. Ζούσαν στο Κίτιο από το 850π.Χ., προστατεύονταν από τους Πέρσες κατά τη διάρκεια των αρχαϊκών και κλασσικών χρόνων. Όταν όμως το νησί πέρασε στα χέρια των Μακεδόνων Πτολεμαίων, προτίμησαν να φύγουν και να εγκατασταθούν στη μητρόπολη τους, τη Φοινίκη.

5. 700 έως 650. Οι Κύπριοι για να γλυτώσουν τον πόλεμο δηλώνουν υποταγή στους Ασσύριους της Μεσοποταμίας.

6. ΤΟ 659 π.Χ. Κατακτούν την Κύπρο οι Αιγύπτιοι, χωρίς όμως να καταπιέζουν το Κυπριακό λαό κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας τους.

7. ΤΟ 546 π.χ. Ο Κύρος της Περσίας κατακτά την Μικρά Ασία, έτσι και η Κύπρος περιέρχεται υπό Περσικής κυριαρχίας που συνεχίζοντας την ίδια πολιτική με τους Αιγύπτιους, δεν καταπιέζει τους κατοίκους.

Τ0 500 π.χ. Οι Αιώνες της μικρας Ασίας- μαζί με Κύπριους υπό του Ονησιλλου επαναστατούν, ηττώνται και οι Πέρσες εξασκούν μεγάλη καταπίεση στο λαό.

8. Το 332 π.χ. ο Μέγας Αλέξανδρος νικά τους Πέρσες και η Κύπρος ελευθερώνεται.

ΤΟ 326 π.χ. πεθαίνει ο Μέγας Αλέξανδρος και η Κύπρος περιέρχεται στους Πτολεμαίους (Έλληνες βασιλιάδες της Αιγύπτου που ήταν πρώην στρατηγοί του Αλέξανδρου).

Έτσι από τον 3ο αιώνα π.Χ. το νησί εξελληνίζεται πλήρως. Ανάπτυξη των τεχνών και οικοδόμηση λαμπρών δημοσίων κτιρίων (γυμνάσια, θέατρα κλπ. ).

9. Ρωμαϊκή περίοδος (50 π.Χ. - 330 μ.Χ.)

Μετά την ναυμαχία στο Άκτιον (31 π.Χ.) κατά την οποία ο Αντώνιος με την Κλεοπάτρα ηττούνται από τον Οκταβιανό, η Κύπρος γίνεται ρωμαϊκή επαρχία.

Βυζαντινή εποχή (330 - 1191 μ.Χ.)

Η αχανής Ρωμαϊκή αυτοκρατορία διαχωρίζεται σε Ανατολική (Βυζαντινή) και Δυτική. Η Κύπρος υπάγεται στην Ανατολική.

10. Τα πρώτα Βυζαντινά χρόνια είναι περίοδος καταστροφικών αραβικών επιδρομών. Η Κύπρος υπό καθεστώς "ουδέτερης συγκυριαρχίας" Βυζαντινών και Αράβων. 

Το 965 ο Νικηφόρος Φωκάς καταφέρνει την οριστική απαλλαγή της Κύπρου από τους Άραβες.

Μεσοβυζαντινοί χρόνοι 965-1191 μ.Χ.: Ίδρυση μονής Κύκκου. Επιδρομή βενετικού στόλου στην Κύπρο (1122).

11. Εισβολή του Ριχάρδου Λεοντόκαρδου (1191) και κατάληψη / λεηλασία της Κύπρου. Πώληση του νησιού στους Ναΐτες ιππότες (1191). Τέλος της βυζαντινής κυριαρχίας

12. Μεσαιωνική εποχή, Φραγκοκρατία (1192 - 1489 μ.Χ.)

Πώληση της Κύπρου στον Γάλλο ευγενή Γουϊδο (Γκι) Λουζινιανό. Εγκατάσταση δυτικών ευγενών-φεουδαρχών στο νησί. Οι Κύπριοι σε κατάσταση δουλείας. Εγκαθίδρυση της Λατινικής Εκκλησίας και διωγμοί της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Διαμάχες των Λουζινιανών με τους Βενετούς, τους Γενουάτες. Μεσαιωνικοί χρονογράφοι Λεόντιος Μαχαιράς και Γεώργιος Βουστρώνιος. Κατά καιρούς μεγάλες καταστροφές από επιδημίες, ανομβρίες και επιδρομές ακρίδων. Εισβολές των Γενουατών (1373-74) και των Μαμελούκων (1426) προκαλούν πολλές καταστροφές. Μεταβίβαση της κυριαρχίας από την τελευταία βασίλισσα της Κύπρου Αικατερίνη Κορνάρο στη Δημοκρατία της Βενετίας (1489).

13. Βενετοκρατία (1489 - 1571 μ.Χ.)

Η Κύπρος επίσημα υπό Ενετική κυριαρχία Κατάργηση του μεσαιωνικού κυπριακού βασιλείου. Ανέγερση νέων οχυρώσεων στη Λευκωσία, ενίσχυση των οχυρώσεων στην Αμμόχωστο και εγκατάλειψη αρκετών φρουρίων που καταστρέφονται. Η Κύπρος διοικείται από Βενετούς αξιωματούχους.

14. Τουρκική εισβολή (1570). Άλωση της πρωτεύουσας Λευκωσίας από τους Τούρκους και πολιορκία της Αμμοχώστου που αναγκάζεται να παραδοθεί.

Οθωμανική αυτοκρατορία, Τουρκοκρατία (1571 - 1878 μ.Χ.)

Η Κύπρος τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Εγκατάσταση Τούρκων στο νησί. Εκδίωξη Λατίνων και Λατινικής Εκκλησίας και παλινόρθωση της Ορθόδοξης Κυπριακής Εκκλησίας. Προσπάθειες υποκινούμενες από τους Βενετούς και άλλους δυτικούς για εξεγέρσεις και εκδίωξη των Τούρκων αποτυγχάνουν. Επιδημίες πανώλης με μεγαλύτερη εκείνη του 1691 που εξολοθρεύει το ένα τρίτο του πληθυσμού. Η άγρια φορολογία, η κακοδιοίκηση και άλλες καταστάσεις οδηγούν σταδιακά ολόκληρη την Κύπρο σε πλήρη παρακμή. Επιδρομές ακρίδων και άλλες συμφορές, κατά καιρούς. Παρατηρείται το φαινόμενο του εξισλαμισμού πολλών Χριστιανών, που αρχικά παραμένουν Κρυπτοχριστιανοί (Λινοβάμβακοι). Διάφορες εξεγέρσεις κατά καιρούς, κυρίως κοινωνικού χαρακτήρα. Μέγας δραγουμάνος Χατζηγεωργάκης Κορνέσιος. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός (1810- 1821). Εκτέλεση αρχιεπισκόπου Κυπριανού και πολλών άλλων Ελλήνων (Ιούλης, 1821). Συμμετοχή πολλών Ελλήνων Κυπρίων στην ελληνική επανάσταση. Επαναστατικά κινήματα στην Κύπρο των Ν. Θησέως, Ιωαννικίου και Γκιαούρ Ιμάμη (1833) που καταπνίγονται. Γαλλικές, γερμανικές, αγγλικές και αιγυπτιακές βλέψεις επί της Κύπρου. Γέννηση του ενωτικού κινήματος στην Κύπρο αμέσως μετά την απελευθέρωση τμήματος της Ελλάδα, επί ημερών Ιωάννη Καποδίστρια. Ο σουλτάνος παραχωρεί την Κύπρο στην Αγγλία (1878).

15. ΤΟ 1960 οι Άγγλοι αναγκάζονται ύστερα από τον ένοπλο αγώνα της ΕΟΚΑ να δώσουν στη Κύπρο την ανεξαρτησία της, αναγκάζοντας όμως τους Κύπριους να υπογράψουν τις συμφωνίες της Ζυρίχης τις οποίες χρησιμοποίησε η Τουρκία αφού αυτές έδιναν επεμβατικά δικαιώματα να εισβάλει στην Κύπρο το 1974 και να κατακτήσει το 33% της νήσου.

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Παλαιολιθική Περίοδος (11.000 3.000 π.Χ.) Τα χρόνια αυτά φυλές κατέφθασαν από την Ανατολή  και  τη κεντρική Ευρώπη,  άρχισαν να κατασκευάζουν εργαλεία από πέτρες και να αναπτύσσουν αγροτικές δραστηριότητες.

Ακολουθεί η εποχή του χαλκού 3000 π.Χ. Η χρήση χαλκού για την κατασκευή εργαλείων και όπλων οδήγησε τους ήδη εγκατεστημένους πολιτισμούς σε γρήγορη και εντυπωσιακή ακμή (αύξηση του πληθυσμού, ανάπτυξη των εμπορικών δραστηριοτήτων). Οι Αχαιοί ήταν η πρώτη ελληνική φυλή που με τους Αιώνες κατέβησαν από το βορρά γύρω στα 1900 π.Χ. και κατέκλυσαν σταδιακά τον ελληνικό χώρο. 

Την περίοδο  του χαλκού εμφανίστηκαν οι ακόλουθοι τρεις λαμπροί πολιτισμοί: ο Μινωικός πολιτισμός  (2600-1500 BC), ο Μυκηναϊκός (1500-1150 BC) και ο Κυκλαδικός στο Αιγαίο.

Α). Μινωικός Πολιτισμός 2600-1500 π.χ., ο οποίος οφείλει το όνομά του στον μυθικό Βασιλιά Μίνωα, αναπτύχθηκε στη Κρήτη γύρω στα 2600 π.Χ. . Το 2000 ο Μινωικός πολιτισμός είχε φτάσει στο απόγειό του, σε όλα τα επίπεδα (οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό).

Τη περίοδο αυτή επινοήθηκε στη Κρήτη η πρώτη ελληνική γραφή: η Γραμμική A.

Επίσης έφτιαξαν ένα σημαντικό στόλο και εγκατέστησαν αποικίες σε όλο το Αιγαίο.

Ο Μινωικός πολιτισμός έσβησε απότομα στα μέσα της δεύτερης χιλιετηρίδας με τη μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, η οποία προκάλεσε έναν έντονο σεισμό και τσουνάμι.

Β) Ο Μυκηναϊκός πολιτισμός πήρε το όνομά του από τις Μυκήνες, τον  χώρο όπου ανακαλύφθηκαν δείγματα του πολιτισμού αυτού.

Η Μυκηναϊκή κοινωνία ήταν ιεραρχική και συγκεντρωτική: γύρω από ένα μόνο άτομο που εκπροσωπούσε τη δικαστική και την εκτελεστική εξουσία.

Οι Μυκκηναίοι κατέλαβαν τη Κρήτη και ανέλαβαν τον έλεγχο του εμπορικού δικτύου των Μινωιτών.

Τα χρόνια 1250 π.Χ. και 1150 π.Χ. η φυσική καταστροφή, η εξωτερική εισβολή και οι εσωτερικές διαμάχες με αγροτικές εξεγέρσεις και εμφύλιοι είχαν ως αποτέλεσμα την κατάρρευση των μυκηναϊκών βασιλείων και τη συνακόλουθη παρακμή και διάλυση Μυκηναϊκού Πολιτισμού.

Η Κλασική Περίοδος της Ελλάδας (6ος αι. - 4ος αι. π.Χ.) θεωρείται η Χρυσή Εποχή του Ελληνικού κόσμου. Κατά τα χρόνια αυτά έζησαν και μεγαλούργησαν οι σημαντικότεροι Έλληνες φιλόσοφοι και μαθηματικοί.

Κατά τα χρόνια που ακολούθησαν αναπτύχθηκαν

1) ο Μακεδονικός Πολιτισμός,

2) η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και

3) το Βυζάντιο. Το κεφάλαιο του Βυζαντίου «κλείνει» με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης και την υποδούλωση της Ελλάδας στους Οθωμανούς. Η μαύρη περίοδος της Τουρκοκρατίας διήρκεσε 400 χρόνια. Έληξε χάρη στην Ελληνική Επανάσταση στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα.

Η Ελληνική Επανάσταση ξεκίνησε στην Πελοπόννησο το 1821 και έληξε τον Μάρτιο του 1831, ημερομηνία ίδρυσης του ανεξάρτητου Ελληνικού Κράτους. Οι Μεγάλες Δυνάμεις λίγα χρόνια αργότερα εδραίωσαν τη μοναρχία.

Στις αρχές του 20ου αι. σημαντικό ρόλο έπαιξε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στον προσδιορισμό νέων συνόρων της Ελλάδας. (Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος).

Τα χρόνια που ακολούθησαν, έως και το 1974 ήταν πολύ δύσκολα για την Ελλάδα, η οποία υπέστη τη Γερμανική Κατοχή (Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος), έναν ανελέητο εμφύλιο, και μια δικτατορία.

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

Ως Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία νοείται το κράτος των αρχαίων Ρωμαίων και η μετεξέλιξη του στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία.

Χρονολογία ίδρυσης της πόλης της Ρώμης, το έτος 753 π.Χ.. Ιδρυτής της θεωρείται ο Ρωμύλος.

Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία τα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. εκτεινόταν από τη Βρετανία ως τη Σαχάρα.

Το 395 μ.Χ. ο Μέγας Θεοδόσιος πέθανε, και όρισε στη διαθήκη του η αυτοκρατορία να χωριστεί στα δύο.

Το δυτικό μέρος, έχασε ταχύτατα την μία μετά την άλλη τις επαρχίες από τους Φράγκους, Βησιγότθους, Ισπανούς, Οστρογότθους, Βανδάλους, Άγγλους, Σαξωνες, ώσπου καταλύθηκε το 476 π.Χ., ενώ το ανατολικό μέρος έζησε για χίλια χρόνια ακόμη ως Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

ΒΥΖΑΝΤΙΟ & Ελληνορωμαϊκός πολιτισμός  

Στα τελη της 1ης χιλιετίας π.Χ. και στις αρχές της 1ης χιλιετίας μ. Χ. η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, εκτεινόταν σε 3 ηπείρους την Ευρώπη, την Αφρική, και την Ασία . Ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε θεμελιωνόταν στα διπλά θεμέλια της Ελλάδας και της Ρώμης, γι αυτό και ονομάζεται ελληνορωμαϊκός πολιτισμός. Αυτός ο πολιτισμός είναι η βάση για τον πολιτισμό της σύγχρονης Ευρώπης.

Η ρωμαϊκή εποχή για τον Ελληνισμό αρχίζει με την καταστροφή της Κορίνθου από τους Ρωμαίους το 146 π.Χ. και λήγει το 330 μ.Χ. όταν η πρωτεύουσα του ρωμαϊκού κράτους μεταφέρεται από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο, ιδρυτή της μεσαιωνικής Ελληνικής αυτοκρατορίας, γνωστής ως βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Το 324 μ. Χ. ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, προσηλυτισμένος στον Χριστιανισμό, μετέφερε την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας από την Ρώμη στο Βυζάντιο, και την ονόμασε Κωνσταντινούπολη. Η μεταφορά της πρωτεύουσας εξυπηρετούσε πολλούς γεωγραφικούς, στρατηγικούς, οικονομικούς, πολιτικούς, εμπορικούς, διοικητικούς και θρησκευτικό-συναισθηματικούς λόγους. Ήταν σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής και Δύσης και αποτελούσε εμπορική θέση. Το Βυζάντιο περιβαλλόταν και από τις τρεις πλευρές από θάλασσα, ενώ στην άλλη πλευρά έκτισαν τείχος. Επίσης ήταν κοντά σε περιοχές με πολλούς Χριστιανούς.

Ο πληθυσμός ήταν κατά το μεγαλύτερο μέρος ελληνικός .Ήταν το κέντρο των γραμμάτων, των τεχνών και του πολιτισμού, αλλά και το οικονομικό, εμπορικό, θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο της αυτοκρατορίας.

Η μεταφορά της πρωτεύουσας της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας είχε ως αποτέλεσμα την βαθμιαία μεταβολή του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους στην ελληνορθόδοξη αυτοκρατορία που διήρκεσε 11 αιώνες. Μέχρι το τέλος του 4ου μ.Χ. αιώνα η ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν επίσημα διαιρεμένη σε δύο τμήματα, στο δυτικό και στο ανατολικό. Ενώ η Ρώμη, το δυτικό τμήμα, άρχισε σταδιακά να καταρρέει, το ανατολικό ισχυροποιήθηκε και ονομάστηκε Βυζαντινή Αυτοκρατορία, διαρκώντας για 11 ολόκληρους αιώνες μέχρι την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453.

Με τη μεταφορά της πρωτεύουσας αρχίζει μια εποχή Ελληνικής αναγέννησης, που ονομάζεται βυζαντινός πολιτισμός. Ήταν ένα κράμα του χριστιανισμού, της αρχαίας Ελληνικής κληρονομιάς στο χώρο της σκέψης και της διανόησης και της Ρωμαϊκής παράδοσης σε θέματα οργάνωσης και διοίκησης. Ανεπτύχθησαν οι επιστήμες, οι τέχνες φιλοσοφία και η λογοτεχνία.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία αναπτυσσόταν ραγδαίως και συνεχώς. Όμως αυτή η συνέχεια της διεκόπη τους Φράγκους κατά την Τέταρτη Σταυροφορία το 1204. Η Κωνσταντινούπολη για πρώτη φορά, πέφτει στα χέρια των Σταυροφόρων . Οι κατακτητές, αφού λεηλάτησαν τη βυζαντινή πρωτεύουσα, εγκαθίδρυσαν τη Λατινική Ανατολική Αυτοκρατορία που αντικατέστησε τη βυζαντινή αυτοκρατορία για 57 χρόνια. Η Ελλάδα περιλήφθηκε στη μοιρασιά των νικητών, της Βενετίας και των Φράγκων πριγκίπων.

Η Βενετία, ως εμπορική δύναμη, διάλεξε εμπορικά σημεία και ιδιαίτερα τα  νησιά του Ιονίου, τις περισσότερες πόλεις του Αιγαίου, τη Ρόδο, την Κρήτη, έπειτα την Εύβοια και εμπορικούς σταθμούς στην Πελοπόννησο, τον Ελλήσποντο και τη Θράκη.

Η φραγκική φεουδαρχία χώρισε την Ελλάδα σε φέουδα με εξέχον φέουδο το Δουκάτο της Αθήνας.

Η Ελλάδα, παρ όλα αυτά, δείχνει μια πνευματική ζωτικότητα. Διακοσμεί σε Μακεδονικό ρυθμό όλες τις παλιές εκκλησιές του Αγίου Όρους.

Η Λατινική Αυτοκρατορία κατέρρευσε το 1261, όταν την Κωνσταντινούπολη κατέκτησε και πάλι ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ ο 8ος ο Παλαιολόγος. Κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο αιώνων, το Δουκάτο της Αθήνας το έλεγχαν διαδοχικά Γάλλοι, Ισπανοί και Ιταλοί ηγεμόνες.

Εδω αρχίζει η ιστορία της πτώσης του βυζαντινού κράτους. Σταδιακά εξασθενεί σε όλους τους τομείς, χάνει πολλά εδάφη από τους Τούρκους, ώσπου στο τέλος πέφτει στα χέρια τους το 1453 με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Αυτό ήταν το τέλος της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ακολουθεί η κατάκτηση του υπόλοιπου Ελληνισμού, εκτός της Κρήτης που απέμεινε στους Ενετούς μέχρι το 1669 οπότε την κατέλαβαν οι Τούρκοι, τα Επτάνησα μέχρι το 1797 και μερικά νησιά των Κυκλάδων. Η Οθωμανική κυριαρχία στην Ελλάδα κράτησε 4 αιώνες.

Α ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

1. ΤΟ 1914 ΔΟΛΟΦΟΝΕΙΤΑΙ Ο ΔΟΥΚΑΣ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ ΑΠΟ ΦΑΝΑΤΙΚΟΝ ΟΠΑΔΟ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΙΣΗΣ. Η ΑΥΣΤΡΙΑ ΚΥΡΙΣΣΕΙ  ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ.

2. ΛΟΓΩ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ Η ΡΩΣΣΙΑ ΚΑΝΕΙ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ. ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΥΡΙΣΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΡΩΣΣΙΑ.

3. ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΕΙ ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΡΩΣΣΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΥ. ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ Η ΑΓΓΛΙΑ ΗΤΑΝ ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΤΟΥ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΥ ΚΥΡΙΣΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ.

4. Η ΑΥΣΤΡΟΟΥΓΓΑΡΙΑ ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ.

5. Η ΣΕΡΒΙΑ ΚΥΡΙΣΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ.

6. ΜΑΥΡΙΒΟΥΝΙ, ΓΑΛΛΙΑ, ΙΑΠΩΝΙΑ, ΒΕΛΓΙΟ ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΣΤΡΟΟΥΓΓΑΡΙΑΣ.

7. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΝ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΑΣΣΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΑΥΣΤΡΙΑΚΩΝ. ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΟΔΗΣΣΟ. ΤΟΤΕΣ Η ΡΩΣΣΙΑ ΚΥΡΙΣΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ  ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ.

8. ΣΤΟΝ 2ον ΧΡΟΝΟ ΜΠΑΙΝΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ Η ΙΤΑΛΙΑ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ.

9.ΟΙ ΑΥΣΤΡΟΓΕΡΜΑΝΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΙΨΟΥΝ ΤΗ ΣΕΡΒΙΑ. ΥΠΟΣΧΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΕΔΑΦΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΑΝ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ. ΕΤΣΙ ΜΠΑΙΝΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ.

 ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΗΤΑΝ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ. ΗΤΑΝ ΓΕΡΜΑΝΟΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΗΘΕΛΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΣΤΑΣΗ. ΠΡΟΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. ΑΥΤΟΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΑΧΘΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ. ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΤΙΝΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ.

ΤΟ 1915 ΕΙΝΑΙ Ο 2ος ΧΡΟΝΟΣ. ΣΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΙ Η ΡΩΣΣΙΑ ΧΑΝΝΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ.

ΣΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΦΙΡΡΟΠΑ.

ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΣΥΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΝ ΣΤΕΝΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗ ΡΩΣΣΙΑ.

10. Τ0 1916 Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΙ ΠΡΟΣΟΡΙΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΑΛΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΣΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ.

11. ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΠΑΙΝΕΙ ΚΑΙ Η ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ.

 ΣΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΟΠΟ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕΝΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΑΜΦΙΡΡΟΠΑ.

ΣΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΝ ΜΕΤΟΠΟ Η ΡΩΣΣΙΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ.

 12. ΤΟ 1917 Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΤΗΣ ΒΥΘΙΖΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΠΛΟΙΑ. ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟ -ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ- ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ Κ.Λ.Π. ΚΑΙ Η ΑΜΕΡΙΚΗ.

ΛΟΓΩ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΓΕΓΕΝΟΤΟΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΣΤΑΣΗ. ΔΗΛΑΔΗ ΝΟΤΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΑΣΙΑ, ΑΦΡΙΚΗ.

 ΣΤΗ ΡΩΣΣΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΑΝΑΡΧΙΑ. Ο ΤΣΑΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΡΕΤΕΙΤΑΙ. ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΕΠΙΤΕΙΘΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΘΕΝΟΥΝ ΠΑΝΟΛΕΘΡΙΑ.

ΞΕΣΙΚΟΝΕΤΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ Ο ΛΕΝΙΝ.

ΚΑΝΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΗΝΕΙ Σ ΑΥΤΟΥΣ ΑΡΚΕΤΕΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ. ΕΤΣΙ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ ΕΚΕΧΥΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΑΠΟΣΥΡΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΟΠΟ.

 ΟΙ ΑΓΓΛΟΓΑΛΛΟΙ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΑΝΑΓΓΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΦΙΛΟΓΕΡΜΑΝΟΣ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ.

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΒΑΣΙΛΙΑΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ. ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΑΛΛΟΝΙΚΗ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΚΑΝΕΙ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ. ΚΥΡΙΣΣΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΑΝ ΕΛΛΑΔΑ.

 Τ0 1918 Ο ΟΥΙΛΣΟΝ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ  ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΑΝΑΚΟΧΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ.

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ β ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ.

Ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής, ήταν αξιωματικός τους Ελληνικού Στρατού. Οργάνωσε και ηγήθηκε του αγώνα των Κυπρίων για ένωση με την Ελλάδα,

Γεννήθηκε στη Χρυσαλινιώτισσα, στη Λευκωσία της Κύπρου στις 5/7/1897 και μεγάλωσε στο χωριό Τρικωμο της Αμμοχώστου. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο (1909-1915), διαμένοντας στην οικία της γιαγιάς του. Το 1916 μπήκε στη σχολή Ευελπιδων και αποφοίτησε το 1919 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού Πεζικού. Συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία . Για τη δράση του παρασημοφορήθηκε και προάχθηκε σε υπολοχαγό. Αργότερα, φοίτησε στη Γαλλική Ακαδημία Πολέμου. Το 1925 προάχθηκε σε λοχαγό και το 1935 σε ταγματάρχη. Με την έναρξη του Β Παγκοσμίου πολέμου μετατέθηκε στη διεύθυνση επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Κατά την Ιταλική εισβολή μετατέθηκε στο αλβανικό μέτωπο, ύστερα από αίτημα του , όπου και υπηρέτησε ως επιτελάρχης της ΙΙ Μεραρχίας. Κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής ίδρυσε στην Αθήνα την οργάνωση Χ . Το 1946 παραιτήθηκε από την ενεργό υπηρεσία με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη.

Μετά μετέβη μυστικά στην Κύπρο με το ψευδώνυμο Διγενής και ίδρυσε την Ε.Ο.Κ.Α. της οποίας ήταν και ο στρατιωτικός αρχηγός (πολιτικός αρχηγός ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος) με στόχο την εκδίωξη των Βρετανών από το νησί και την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Η βουλή των Ελλήνων προήγαγε ομόφωνα το Γεώργιο Γρίβα από αντισυνταγματάρχη σε αντιστράτηγο, του απένειμε ειδική σύνταξη, καθώς επίσης και τον τιμητικό τίτλο του "Αξίου Τέκνου της Πατρίδος". Η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο, την ύψιστη τιμή απ' όσες διαθέτει.

Μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας το1960 αναχώρησε για την Ελλάδα, όπου έγινε δεκτός με μεγάλες τιμές και του απονεμήθηκε ο βαθμός του στρατηγού εν αποστρατεία. Τον Ιούνιο του 1964 τον ξαναέστειλε η κυβέρνηση Παπανδρέου επικεφαλής 5.000 στρατιωτών και ανέλαβε την αρχηγία των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων και στη συνέχεια και της Εθνικής φρουράς με τη διστακτική συναίνεση του Μακάριου. Το Νοέμβριο του 1967 ελληνοκυπριακές δυνάμεις υπό τις διαταγές του Γρίβα επιτέθηκαν στους Τουρκοκυπρίους στις περιοχές Άγιος Θεόδωρος και Κοφίνου , ύστερα από εντάσεις και προκλήσεις μεταξύ των δύο πλευρών, με αποτέλεσμα τον θάνατο 22 Τουρκοκυπρίων και ενός Ελληνοκυπρίου. Η Τουρκία απείλησε να εισβάλει στο νησί και η εισβολή απετράπη μόνο με ανταλλάγματα την απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο και την ανάκληση του Γρίβα στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι του 1971, όταν οι σχέσεις του Μακαρίου με τη Χούντα των Αθηνών είχαν ενταθεί, επέστρεψε κρυφά στην Κύπρο και ίδρυσε την οργάνωση ΕΟΚΑ Β με στόχο την συνέχιση του αγώνα για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα ενεργώντας σε βάρος της νόμιμης κυβέρνησης της Κύπρου στην προσπάθεια του να την αναγκάσει σε παραίτηση. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στο κρησφύγετο του στη Λεμεσό στις 27/1/1974

ΚΡΗΤΗ

Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και το πέμπτο της Μεσογείου. Μέχρι σήμερα είναι πολύ έντονη η παρουσία του μινωικού πολιτισμού η ενετική κατοχή, η βυζαντινή παράδοση και η τουρκική παρουσία.

Κατοικήθηκε πρώτη φορά την πρώιμη Νεολιθική περίοδο (5700-2800 π.Χ.). Ακολουθεί η Μινωική περίοδος (2800-1100 π.Χ.), η οποία διαιρείται σε Προανακτορική (2800-1900 π.Χ.), Παλαιοανακτορική (1900-1700 π.Χ.), Νεοανακτορική (1700-1400 π.Χ.) και Υστεροανακτορική (1400-1100 π.Χ.).

Κατά τα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. νέες φυλές έρχονται πιθανότερα από τη Μικρά Ασία. Με την εισαγωγή του χαλκού δημιουργήθηκε μια εξελιγμένη τέχνη η οποία αργότερα χαρακτηρίζει τον μινωικό πολιτισμό.

Ο Μινωικός πολιτισμός ανθεί πλήρως.

Όμως, οι καταστροφές που συνέβησαν περίπου το 1450 π.Χ. έπληξαν την περιοχή. Το 1100 π.Χ. έρχονται Δωριείς, πολέμιοι και βάρβαροι. Ύστερα από μακροχρόνιους πολέμους, οι Δωριείς επικρατούν των Μινωιτών και τερματίζει ο μινωικός πολιτισμός.

Κατά τους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους από τις έριδες μεταξύ των νέων πόλεων της περιοχής προκύπτει μια νέα κοινωνική σύνθεση με ανταγωνισμούς. Η έντονη εχθρότητα οδηγεί σε εμφύλιους πολέμους μεταξύ των πόλεων. Το νησί υποτάσσεται στους Ρωμαίους το 69 π.Χ. Το νησί γίνεται Ρωμαϊκή Επαρχία και διανύει μια περίοδο ακμής.

Επί Μεγάλου Κωνσταντίνου, η έδρα του ρωμαϊκού κράτους μεταφέρεται στην Κωνσταντινούπολη. Το 395 η Κρήτη ενσωματώνεται στο βυζαντινό κράτος. Οι Άραβες για ενάμιση αιώνα(824-961) κάνουν επιδρομές στην Κρήτη. Επειδή το βυζαντινό κράτος δοκιμάζεται από εσωτερικά προβλήματα οι Άραβες καταλαμβάνουν την Κρήτη. Καίνε τα κρητικά αποβατικά πλοία, καταστρέφουν πόλεις, σκοτώνουν. Το χριστιανικό στοιχείο υφίσταται σκληρούς διωγμούς. Αυτή την περίοδο χτίζεται ο Χάνδαξ, η σημερινή πόλη του Ηρακλείου. Ο Χάνδαξ αποτελεί το κέντρο και το ορμητήριο των Σαρακηνών Αράβων. Το Μάρτιο του 961 ο Νικηφόρος Φωκάς κυριεύει τον Χάνδακα και η Κρήτη επανέρχεται υπό την κυριαρχία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Δυστυχώς η Βυζαντινή αυτοκρατορία καταλύεται από τους Σταυροφόρους. Η Κρήτη βρίσκεται υπό την κυριαρχία του αρχηγού της Δ' Σταυροφορίας Βονιφάτιο το Μομφερατικό. Πολλοί διεκδικούν το νησί και προσφέρουν ανταλλάγματα για να το αποκτήσουν. Τελικά το νησί περνάει στην κυριαρχία των Ενετών. Η Ενετοκρατία διαρκεί από το 1204 μέχρι το 1669.

Η τουρκοκρατία (1645-1897) υπήρξε σκληρή . Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, οι Τούρκοι αρχίζουν να επεκτείνονται προς όλες τις ελληνικές πόλεις.

Τον Ιούνιο του 1645 αρχίζει πολιορκία των Τούρκων στα Χανιά, τα οποία παραδίδονται ύστερα από δίμηνη αντίσταση. Σιγά-σιγά ακολουθούν και οι υπόλοιπες πόλεις αν και οι Ενετοί συνεργάστηκαν με τους Κρητικούς για να αποφύγουν τους επιδρομείς. Τελικά, οι Τούρκοι γίνονται κύριοι του νησιού. Παρά την τυραννία και τις κακουχίες, οι Έλληνες αντιστέκονται και οδηγούμαστε στην Επανάσταση του 1821. Το πρωτόκολλο όμως του Λονδίνου της 3.2.1830, το οποίο καθορίζει τα σύνορα της Ελλάδας, αποκλείει την Κρήτη από το ελληνικό κράτος. Ακολουθούν οι επαναστάσεις του 1833,1841, 1858, 1866, 1878, 1889 και 1897,Μετά την τελευταία επανάσταση του 1897 η Τουρκία αναγνωρίζει την Κρήτη ως αυτόνομη πολιτεία υπό την υψηλή επικυριαρχία του Σουλτάνου. Η Κρητική πολιτεία οργανώνεται. Η οικονομία ανθεί. Επικρατεί ειρήνη, τάξη και ησυχία. Τον Οκτώβριο του 1912 η Κρήτη, ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Η μυθολογία λέει ότι η Μακεδονία πήρε τ' όνομά της απ' το Μακεδόνα, που ήταν γενάρχης του λαού των Μακεδόνων, και ήταν γιος του Δία και της Θυίας.

Οι Έλληνες κατέβηκαν απ' τα βόρεια της Ευρώπης προς το νότο γύρω στο 12ο π.Χ. αιώνα. Ένα μέρος των Δωριέων έμεινε στη Μακεδονία .Αυτο δειχνει και τηνΕλληνικοτητα της Μακεδονιας.

Η Μακεδονία μπαίνει στην ιστορία της Ελλάδας με το γιο του Αμύντα, τον Αλεξανδρο τον A (498-454), που έβαλε τις στρατιωτικές και πολιτικές βάσεις του μακεδονικού κράτους.Στους μηδικούς πολέμους συνεργάστηκε με τους Αθηναίους.

Όλοι οι επόμενοι βασιλιαδες των Μακεδονων συντέλεσαν στο να βαδίσει η χώρα τους σταθερά προς την πρόοδο.

Τη Μακεδονία ομως ως κράτος σύγχρονο της εποχής κι έβαλε τις βάσεις της Μεγάλης Ελλάδας ήταν ο Φιλιππος ο Β(357-336 π.Χ.). Η Μακεδονία πρόβαλε κυριαρχικά στον Ομόσπονδία. Εδωσε μια δυνατή σφριγηλή Μακεδονία στο γιο του, τον Ελλαδικο χωρο, κατόρθωσε να ενώσει υπό την ηγεμονία του τα υπόλοιπα ελληνικά πολεις-κρατη και όλους τους Ελληνες κι έσμιξε τις τύχες του λαού αυτου.Προετοίμασε στην ουσία την πρώτη Ελληνική Αλεξανδρο το Μεγα, (336-323 π.Χ.)  που χαριν στις εξαιρετικές ικανότητές του, στρατιωτικές και πολιτικές, κατάφερε να κατακτήσει την σημαντική Περσικη αυτοκρατωρια και το μισό του γνωστού τότε κόσμου.Η Μακεδονία έγινε η καρδιά των Ελληνιστικων χρονων..

Το βασίλειο της Μακεδονίας σύντομα έχασε τον έλεγχο των αχανών Ασιατικων εκτάσεων, αλλά διατήρησε την ηγεμονία του στην Ελλαδα έως ότου ηττήθηκε από τους Ρωμαίους στους Μακεδονικούς Πολέμους (215 - 148 π.Χ.).

Μετά έρχεται η ρωμαϊκή κατοχή και η Μακεδονία περνάει την περίοδο της πτώσης της.

Στα επόμενα χρόνια, η τύχη της συνδέεται με την ιστορία της Βυζαντινης Αυτοκρατωριας.

Το πρώτο βήμα προς το Βυζάντιο γίνεται με τη μεταφορά, απ' το Γαλεριο, της έδρας του στη Θεσσαλονίκη, το 306 μ.Χ. , και ετσι γινεται η δεύτερη, μετά τηνΚωνσταντινουπολη (πρωτεύουσα του ρωμαϊκού κράτους απ' το 324 μ.Χ.), και παίζει σημαντικό ρόλο στην Επισης γίνεται ένα απ' τα σημαντικότερα πνευματικά καιπολιτιστικά κέντρα των Βαλκανίων.

Τον 4ο αι. εισβάλλουν στη Μακεδονία οι Βησιγότθοι, ενώ τον 6ο και 7ο αι. οι Αβαροι, οι Ουννοι κι οι Σλαβοι προκαλούν φοβερές καταστροφές. Οι Σλάβοι μάλιστα εγκαταστάθηκαν και σ' ορισμένες περιοχές της Μακεδονίας. Οι επόμενοι δύοαιώνες περνούν σχετικά ειρηνικά. Το 963 ιδρύονται  τα μοναστήρια του Αγιου Ορους.ΟιΕλληνες μοναχοί Κυριλλος και Μεθοδιος απ' τη Θεσαλονικη, αρχιζουν τη διάδοση του χριστιανισμού στους Σλάβους.Διαμέσου του Βυζαντίου, ο χριστιανισμός περνά στη Ρωσσια

Οι Νορμανδοι το 1082 καταλαμβάνουν, μετά από αλλεπάλληλες επιθέσεις, το Δυρραχιο και φτάνουν μέχρι την Καστιρια και το 12ο αι. κατορθώνουν να μπουν νικητές στηΘεσσαλονικη αλλά σύντομα την εγκαταλείπουν. Το 13ο αιώνα στη Μακεδονία μπαίνουν οι Φραγκοι αλλά  ηττονται απο τους Μακεδονες.Η Μακεδονία δίνει τους πρώτουςαυτοκράτορές της στο Βυζάντιο.

Η Θεσσαλονικη ακμαζει παρα πολυ.

Το Βυζαντιο περνά τις τελευταίες του στιγμές κι η Θεσσαλονίκη γίνεται πόλος εθνικής συσπείρωσης.

Τον 14 αιωνα η Μακεδονια καταλαμβανεται απο τους Σερβους και αμεσως μετα απο τους Τουρκους.

Τον 15 αιωνα καταλαμβανεται απο τους Τουρκουσ και η Κωνσταντινουπολη.

Ο ελληνo-μακεδονικός λαός πολεμα τους καταχτητες..Οι Τούρκοι νικήθηκαν μερικές φορές, όπως το 1371(όπου έγινε ανακατάληψη των Σερρών),στη Θεσσαλονίκη το 1403(πουτην πήραν για λίγο πάλι οι Έλληνες και που 1430 έγινε απ' τους Τούρκους η άλωσή της).... Μετά την άλωση της Θεσσαλονίκης  σταθεροποιείται η κατοχή στη Μακεδονία ολόκληρη.

Όπως σ' όλη την Ελλάδα έτσι και στη Μακεδονία αρχίζει να οργανώνεται ο λαός ενάντια στους Τούρκους

Το 16ο και 17ο αιώνα πραγματοποιούνται αρκετές εξεγέρσεις και διάφορα επαναστατικά ξεσηκώματα. Δρουν οι αρματωλοι κι οι κλευτες.

Την εποχη αυτη μετά το ρωσοτουρκικό πόλεμο και δεχομενοι σκληρή καταπίεση απ' τους Αρβανιτες ένα μεγάλο ποσοστό Μακεδονων του μακεδονικού ελληνισμού οδηγηθησαν στον εξισλαμισμό. Επίσης πολύς κόσμος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το έδαφος της Μακεδονίας και να φύγει στην  Ευρωπη.

Στα τέλη του 18ου αιώνα διοικητής της Μακεδονίας γίνεται ο Αλή πασάς και λίγα χρόνια πριν ξεσπάσει η επανασταση του 1821, η Μακεδονία έχει ριχτεί ήδη στον πολεμο εναντιον των Οθομανων.Το Μάρτη του 1821 αρχίζει η επανασταση.

Όμως η ελευθερία αυτή δεν ήρθε για τους Μακεδόνες τον ίδιο καιρό που αποχτήθηκε απ' τους υπόλοιπους Έλληνες. Το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος που δημιουργήθηκε το 1826, άφησε έξω τη Μακεδονία, που έμεινε στην κυριαρχία των Τούρκων για αρκετά ακόμα χρόνια. Μα ο αγώνας τους δε σταμάτησε. Συνεχίζεται μέχρι το Μακαιδονικο αγωνα και τους Βαλκανικους πολεμους (που ως κύριο στόχο είχαν τη Μακεδονια) και το 1913 με την ειρηνη του Βουκουρεστιου η Ν.Μακεδονια ενσωματώνεται στην υπόλοιπη Ελλάδα.

ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΗ ΕΠΟΧΗ 1897-1933

1897.Στην Κρητη ο Βενιζελος ηγηται κινηματος για την Ενωση με την Ελλαδα.

1906.Κυρησσεται η ανεξαρτησια της Κρητης και ο Βενιζελος ωριζεται πρωθυπουργος.

1910.Εκλεγεται βουλευτης στην Ελλαδα,και παιρνει εντολη σχηματισμου κυβερνησης απο τον βασιλια Γεωργιο τον Α.

1913.(Βαλκανικοι πολεμοι)Παραχωρουνται στην Ελλαδα(συμφωνια Βουκουρεστιου) η Αν.Μακεδονια,Ν.Ηπειρος,και τα νησια του Αιγαιου εκτος των Δωδεκανησσων.

Α Παγκοσμιος Πολεμος.Με την κυρηξη του,κυρησσεται και η Ενωση της Κρητης με την Ελλαδα.ΟΒενιζελος ειναι φιλοδυτικος,ο Βασιλιας φιλογερμανος.Γι αυτο η Ελλαδα μενει ουδετερη.Ομως υπαρχουν διαφωνιες.Ο Βενιζελος παραιτηται.Επερχεται διχασμος στον Ελληνικο λαο.Η ΑΝΤΑΝΤ (ενωση Συμμαχικςν Δυναμεων) υποκοινει τον Βενιζελο ο οποιος ηγηται κινηματος στην Θεσσαλονικη,αναλαμβανει πρωθυπουργος,και κυρησσουν εκπωτο τον Βασιλια.Η ΑΝΤΑΝΤ με τον στολο της περικυκλωνει την Ελλαδα.Ο Βασιλιας αναγκαζεται να εγκαταλειψει.Αναλαμβανει ο Αλεξανδρος,και η κυβερνηση του Βενιζελου μεταφετεται στην Αθηνα.

1920.Τελος Α Παγκοσμιου Πολεμου,συμφωνια των ΣΕΒΡΩΝ.Μ αυτην η Ελλαδα παιρνει την μεγαλην της μορφην.

1920. Εχει ξεκινησει η Μικρασιατικη εκστρατεια.Ξεκινα η μεγαλη καταστροφη.Ο Αλεξανδρος πεθαινει.Ο Βενιζελος κυρησσει εκλογες.Τις χαννει,και επανερχεται ο βασιλιας Κωνσταντινος.

1922.Επιτελειται η Μικρασιατικη καταστροφη.

1923.Επανερχεται ο Βενιζελος,και υπογραφει τις συνφωνιες της Λωζανης.Με αυτην ωριζονται ως συνορα ο ποταμος Εβρος.Η Ιμβρος και Η Τενεδος διδωνται στην Τουρκια.Γινεται υποχρεωτικη ανταλλαγη πληθησμων.

Αμεσως γινονται εκλογες και κερδιζει ο Βενιζελος.Ο Βασιλιας αναγκαζεται να εγκαταλειψει και παλιν.

Ακολουθει εσσωτερικη αναταραχη.

1928.Ο Βενιζελος προκυρησσει εκλογες και ξανακερδιζει.

1932.Ο Βενιζελος παραιτειται.Αναλαμβανει ο Αλ.Παπαναστασιου,του οποιου ομως η κυβερνηση αναγκαζεται να παραιτηθη αμεσως.

Αναλαμβανει παλι ο Βενιζελος.

1933.Γινονται εκλογες και χανει ο Βενιζελος.Πριν ανακοινωθουν ομως τα αποτελεσματα γινεται πραξηκοπημα απο τον Πλαστηρα το οποιον και αποτυγχανει.Το φταιξιμο του πραξηκοπηματος ριχνεται στον Βενιζελο.Αναλαμβανει κυβερνηση υπο του Τσαλδαρη η οποια κατηγορει τους Βενιζελο και Πλαστηρα.Αυτοι φευγουν απο την Χωρα.Ο Βενιζελος καταδικαζεται ερημην εις Θανατον.Εδω τελειωνει η πολιτεια του Βενιζελου.

1935.Τις εκλογες κερδιζει ο Παπαγος και επαναφερει τον Βασιλια Γεωργιο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος γεννήθηκε στο χωριό Παναγιά της Παφου στην Κυπρο, στις στις13/8/1913 . Το όνομα ήταν Μιχαήλ Χριστοδούλου Μούσκος. Πέθανε στις 3/8/1977 . Ο Μακάριος ήταν αρχιεπισκοπος της αυτοκέφαλης Ορθόδοξης εκκλησιας της κυπρου από το 1950 μέχρι το θάνατο του και ο πρώτος πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κύπρου από το 1960 μέχρι το θάνατο του, το 1977. .

Νεανικά χρόνια, σπουδές και πρώτα εκκλησιαστικά χρόνια 1913-1950. Το 1926 και σε ηλικία 13 ετών, εισήχθη στο Μοναστήρι του Κύκκου ως ιερομόναχος.Φοίτησε επίσης στην Λευκωσια και στην Αθηνα. Στην συνέχεια διορίστηκε ιερέας . Το 1948 του προσφέρθηκε υποτροφία από την Παγκοσμιο συμβουλιο εκκλησιων στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, στην Μασσαχουσέτη των Ηνωμένων πολιτειών Αμερικής.

Το 1948 , κατά την διάρκεια των σπουδών του, εξελέγη Επίσκοπος Κιτίου και εχρήσθη Επισκοπος Κιτίου Μακάριος και επέστρεψε στην Κυπρο.

Ο Μακάριος από την αρχή έδειξε τις χαρισματικές του ικανότητες στην ηγεσία της εκκλησίας. Ηταν ένθερμος υποστηρικτής της Ένωσης με την Ελλάδα. Στις 9 Μαρτίου 1956, ο Μακάριος μαζί με τους Μητροπολίτη Κυρηνείας Παύλο, Παπα-σταύρο Παπαγαθαγγέλου και Πολύκαρπο Ιωαννίδη εξορίζονται από το αποικιακό καθεστώς στις Σεϋχέλλες, μέχρι τις 17 Απριλίου 1957, οπότε επιστρέφουν στην Αθήνα. Από τον Ιούλιο του 1957, ο Μακάριος με δηλώσεις του άρχισε να εγκαταλείπει τον ενωτικό αγώνα και να επιδιώκει την ανεξαρτησία της Κύπρου, η οποία ανακηρύχθηκε το 1960 μετα τον ενοπλο αγωνα της ΕΟΚΑ της οποιας ηταν και ο πολιτικος αρχηγος.

Γεώργιος Α - Κωνσταντίνος Α –Αλέξανδρος -Κωνσταντίνος Α -Γεώργιος Β –Παύλος  -Κωνσταντίνος Β

1863-1913. Ο βασιλιάς Γεώργιος Α από την Δανία επιλέγεται από τους συμμάχους και ορίζεται ως βασιλεύς των Ελλήνων. Και δίδονται ως δώρων στην Ελλάδα τα νησιά Επτανήσια τα οποία ήσαν στην κυριαρχία των Άγγλων. Παντρεύτηκε την Δούκισσα της Ρωσίας Όλγα. Έκαναν 8 παιδιά.

Κατά την βασιλεία του συνέβησαν τα εξής.

1. Οργανώθηκαν και έγιναν στην Ελλάδα οι πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες.

2. Ξεκίνησε η κατασκευή του Ισθμού της Κορίνθου.

3. Έγινε ο πόλεμος των 30 ημερών με την Τουρκία. Το 1896 στην Κρήτη που κατεχόταν από την Τουρκία, ξεκίνησαν φασαρίες διότι οι Κρητες ανακήρυξαν την Ένωση με την Ελλάδα. Η Ελλάδα ηττήθηκε. Μεσολάβησαν οι Μεγάλες Δυνάμεις και σταμάτησε ο πόλεμος. Όμως η Ελλάδα αναγκάστηκε να πληρώσει δυσβάσταχτες αποζημιώσεις. Η τήρηση της τάξης στην Κρήτη ανατέθηκε στις Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία και Ρωσία. Υπαγόταν στους Μωαμεθανούς, αλλά διατηρούσε και σχέσεις με την Ελλάδα.

4. Το 1908 η Κρητική συνέλευση υπό του Ε. Βενιζέλου, ανακυρησσουν την Ένωση με την Ελλάδα.

5. Το 1911 ξεκινά πόλεμος μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας. Η Ελλαδα,το Μαυροβουνιο και η Βουλγαρια συμμαχουν,και τασσονται εναντιον της Τουρκιας. Το 1912 στα Γιαννιτσα γινεται μεγαλη μαχη μεταξυ Ελληνων και Τουρκων. Επικεφαλης ηταν ο Διαδοχος Κωνσταντινος. Αυτος επροχωρησε αμεσως μετα προς την Θεσσαλινικη ελευθερωνοντας την απο τους Τουρκους και προλαβαινοντας τους Βουλγαρους που εποφθαλμιουσαν την Θεσσαλονικη.

6. Το 1913 εξω απο τον Λευκο Πυργο δολοφονηται ο βασιλιας Γεωργιος.

1913.Ο βασιλιας Κωνσταντινος Α παντρευτηκε την Σοφια της Πρωσσιας. Εκανε εξι παιδια απο τα οποα βασιλευσαν τα 3. Ο Γεωργιος Β (1890-1947), ο Αλεξανδρος Α (1893-1920) και ο Παυλος (1901-1964)

Στον Α παγκοσμιο πολεμο ο βασιλιας ηταν Γερμανοφιλος και ο πρωθυπουργος Βενιζελος φιλοδυτικος. Αποφασιζεται η ουδετεροτητα της Ελλαδας. Ομως υπαρχουν πιεσεις. Ο Βενιζελος κυρησσει εκλογες. Τις χαννει. Με την βοηθεια των Συμμαχων δημιουργει κινημα εναντιον του βασιλεως και εγκαθιστα κυβερνηση στη Θεσσαλονικη. Ο στολος των Συμμαχων περικυκλωνει την Ελλαδα και αναγκαζει τον Κωνσταντινο να εγκαταλειψει την ελλαδα. Οι Συμμαχοι δεν επιτρεπουν να γινει βασιλιας ο πρωτος διαδοχος που ηταν ο Γεωργιος γιατει θεωρειτο φιλογερμανος. Ετσι αναλαμβανει βασιλιας ο δευτερος διαδοχος, ο Αλεξανδρος.

1917.Βασιλιας ο Αλεξανδρος.

Ο Βενιζελος μεταφερει την κυβερνηση του στην Αθηνα.

Το 1917 η Ελλαδα μπαινει στον πολεμο εναντιον των Γερμανων, Βουλγαρων και Τουρκων.

Μετα το τελος του Α Παγκοσμιου πολεμου, το 1920 ο Βενιζελος ξεκινα την Μικρασιατικη εκστρατεια.

Εντελως ξαφνικα ομως πεθαινει ο βασιλιας Αλεξανδρος. Την ιδια χρονικη περιοδο γινονται εκλογες και ο Βενιζελος χαννει και εγκταλειπει την Χωρα. Ο Παυλος αρνηται να αναλαβει την βασιλεια λεγοντας οτι αυτη ανηκει στιν πατερα του Κωνσταντινο. Ετσι με δημοψηφησμα επανερχεται ο βασιλιας Κωνσταντινος.

1920. Ο βασιλιας Κωνσταντινος συνεχιζει την εκστρατεια εναντιον της Τουρκιας παρα τις διαφωνιες του στρατηγου Ιωαννη Μεταξα.

Το 1922 επερχεται η μικρασιτικη καταστροφη. Ο στρατος επαναστατει υπο του Πλαστηρα και απετει την παραιτηση του βασιλεως κωνσταντινου. Αυτος παραιτειται και φευγει στη Σικελλια οπου πεθαινει το 1923.

1922. Βασιλιας Γεωργιος Β

Μετα τον Κωνσταντινο ανελαβε βασιλιας ο διαδοχος Γεωργιος Β. Μετα απο ενα χρονο αναγκαζεται απο την επαναστατικη Κυβερνηση να εγκαταλεψει τη Χωρα. Αμεσως μετα ανακυρησσεται ολη η Βασιλικη οικογενεια εκπτωτη απο την Συνελευση.

Το 1935 μετα απο δημοψηφησμα επανερχεται. Στηρηζει τον διχτατορα Μεταξα. Το ονομα του συνδεεται με τον Ελληνοϊταλικο πολεμο και το επος του 40. Ομως μετα την απελευθερωση της ελλαδος μετα απο πιεση των Κομμουνιστων αναγκαστηκε να παραμεινει στο εξωτερικο και να δεχθει στην ελλαδα να υπαρχει η αντιβασιλεια.  Το 1946 επειδη οι φιλοδυτικοι φοβουνταν επικρατηση των Κομμουνιστων καλεσαν και επανηλθε ο Γεωργιος και παλιν. Σε εξι μηνες ομως πεθανε. Και επιδη δεν ειχε παιδια τον διαδεχθηκε ο αδελφος του Παυλος.

1947. Βασιλιας ο Παυλος

Διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στον εμφυλιο πολεμο. Ηταν φιλοαμερικανος. Διορησε τον Καραμανλη σαν πρωθυπουργο. Με την βοηθεια αυτων, εδραιωννει την θεση του. Το 1961 ερχεται σε ρηξη με τον Καραμανλη ο οποιος και παραιτηται. Ακολουθει η κυβερνηση Α. Παπανδρεου με την οποια και συνεργαζεται πολυ καλα η βασιλικη οικογενεια. Το 1964 ο βασιλιας Παυλος πεθαινει και τον διαδεχεται ο γιος του Κωνσταντινος Β.

1964. Βασιλιας ο Κωνσταντινος Β. Το 1967 με την επικρατηση της Χούντας, εξοριζεται.

Μικρασιατική εκστρατεία και Ελληνικη καταστροφη

Το 1919 ο πρωθυπουργος της Ελλαδας Ελευθέριος Βενιζέλος με παροτρηνση των συμμαχων και μετα απο αποφαση της διασκεψης του Παρισιου να δωθει στην Ελλαδα μερος της Σμυρνης , εκστρατευει κατα της Τουρκιας.Κανει αποβαση στην Σμυρνη.Οι Τουρκοι ησαν αποδυναμωμενοι λογω του ξεσηκομου που ειχαν μεταξυ τους γιατι καταπιεζονταν απο τους πασαδες.Ετσι χωρις μεγαλη αντισταση οι ελληνες κυριευουν τα προαστια της Σμυρνης,την κοιλαδα του Καστρου,τον Περγαμο και μερη γυρω απο τον ποταμο Μαιανδρο.

Ο Κεμαλ παροτρυνει τον Τουρκικο λαο σε ξεσηκομο.Η Εθνικη Τουρκικη Συνελευση που υδρηθηκε αναθετει σε αυτον την ηγεσια.Οργανωνει στρατο και κανει επιθεσεις κατα των Ελληνων.Οι Ελληνες αντιεπιτιθονται και καταλαμβανουν πολλες πολεις.Φτανουν ως την Προυσα.

Μετα τις νικες αυτες υπογραφεται η Συνθηκη των Σεβρων μεταξυ Ελλαδας Τουρκιας και Συμμαχων.Με αυτην αναγνωριζεται ως Ελληνικη η Ανατολικη Θρακη,παραχωρουνται στην Ελλαδα η Ιμβρος και η Τενεδος και επισης τα παραλια της Σμυρνης παραχωρουνται διοικητικα και με σκοπο αργοτερα την Ενωση τους με την Ελλαδα.

Μέχρι τα τέλη του Οκτωβρίου 1920 ο ελληνικός στρατός κατείχε μέτωπο που άρχιζε από τις εκβολές του Σαγγάριου στον Εύξεινο και, μαζί με τις περιοχές Άδα Παζάρ, Ασκανίας λίμνης, Τίμπας, ανατολικά της Προύσας, Ουσάκ, Οτουράκ και τη γραμμή του ποταμού Μαίανδρου, έφτανε μέχρι την Ερυθραία.

Ο Κεμάλ δεν αναγνώριζει τη συνθήκη των Σεβρών, όριζει πρωτεύουσά την τότε Άγκυρα και βαζει σκοπό του να ξαναπάρει τα χαμενα εδαφη πισω.Οι Σύμμαχοι αλλαζουν σταση και τηρουν εχθρική στάση προς τους Έλληνες, ενώ οι Γάλλοι και οι Ρώσοι έδωσαν άφθονα εφόδια στον Κεμάλ. Παρόλα αυτά όμως η ελληνική στρατιά επιτέθηκε ξανα. Διασπα την αμυνα των Τουρκων και κατακτα πολλες πολεις. Ομως ελλειψη εφεδρειων συμτησσεται και προσπαθει με αμυντικην πολεμικην αντιπαραθεση να κρατησει τα κατεκτημενα. Αυτη η κατασταση διηρκησε για δεκα μηνες περιπου. το Μάιο του 1922 οι ελληνες ετοιμαζονται να επιτεθουν στην Κωνσταντινουπολη. Οι Συμμαχοι ομως δεν τους αφηνουν.Οι Ελληνες ησν υποχρεωμενοι να αμυνονται σε μια γραμμη εφτακοσιων χιλιομετρω.,πραγμα πολυ δυσκολο μονο με εκατο χιλιαδες στρατευμα εναντι των εκατομυριων των Τουρκων.

Τον Αυγουστο του 1922 οι Τουρκοι επιτιθονται.Οι Ελληνες δεν αντεχουν την επιθεση.Οπισθοχωρουν. Επερχεται συγχη. Δεν βρισκουν διεξοδο για να φυγουν.Ηττωνται οιχτρα. Στις 4 Σεμπτεβριου δινεται αντοσηλη ολοκληροτικης εγκαταλειψης και εκκενωσης της Σμυρνης απο τον Ελληνικο στρατο.

Η πιο θλιβερη ηττα και καταστροφη που συγκρινεται μ αυτην του 1453(αλωση της Κων/πολης) της νεωτέρας Ελληνικής Ιστορίας.Ξεριζωθηκε η από χιλιάδων ετών ελληνική παρουσία στην Ιωνική γη καθως και εκατονταδες χιλιαδες Ελληνες αναγκαστησαν να εγκαταλειψουν την μικρασιατική γη.

Μπαινοντας οι Τουρκοι στην Σμυρνη αρχισαν να λεηλατουν,να καινε και να φονευουν.Εκατεκαψαν την πολη σχεδον ολοκληρη,και μετα απεδωσαν την ενεργεια αυτη στους ιδιους τους Ελληνες.Σ αυτο τους βοηθησαν και οι συμμαχικες χωρες που τωρα εισαν καθαρα υπερ των Τουρκων και εναντιον των Ελληνων.

Αρχές Σεπτεμβρίου ολοκληρώθηκε η καταστροφή της Μικράς Ασίας.Οι νεκροι ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες. Οι προσφύγες σε ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες Έλληνες οι οποιοι πηγαν στην Ελλάδα.

Τα αίτια που οδήγησαν έναν νικητή στην ήττα και τη συμφορά του 1922

1. Η διχόνοια του Ελληνικού λαού. Ο γνωστός διχασμός που ξεκίνησε οκτώ χρόνια πριν από την τραγωδία και έφθασε σε σημείο τέτοιο που Έλληνες πανηγύριζαν ελληνικές ήττες.

2. Η εχθρική στάση των Συμμάχων που υπαναχώρησαν μπροστά στο ενδεχόμενο της δημιουργίας μιας μεγάλης και ισχυρής Ελλάδος, ανεξάρτητου και μεγάλου παράγοντα στην Ανατολική Μεσόγειο.

3. Οι εκλογές του Νοεμβρίου του 1920 που προκήρυξε ο Βενιζέλος μεσούσης της Μικρασιατικής εκστρατείας και του πολέμου, για τις οποίες έχει εκφραστεί η άποψη ότι αυτές προκηρύχθηκαν με στόχο να τις χάσει και να αποποιηθεί των ευθυνών του και της εμπλοκής λόγω συμμάχων στην Μικρασιατική εκστρατεία.

4. Η διάσωση και το γιγάντωμα του Κεμάλ και του στρατού του μέσω της μεγάλης βοήθειας που έλαβε από την νεοδημιουργηθείσα Σοβιετική Ένωση και τον εβραίο κομμουνιστή ηγέτη Λέων –Μπρονστάϊν- Τρότσκυ.

5. Η διείσδυση της κομμουνιστικής προπαγάνδας στο στράτευμα με ενέργειες σαμποτάζ και παρότρυνση προς λιποταξία. Οι κομμουνιστές χαρακτήριζαν την εκστρατεία «αποικιακό πόλεμο».

6. Η προδοτική παρότρυνση ορισμενων κύκλων και εφημεριδων στην Αθήνα για επιστροφή του στρατού στην Ελλάδα.

7. Η κόπωση του Ελληνικου στρατού .

8. Ολιγωρίες και σφάλματα στρατηγικής πολιτικών και στρατιωτικών.

9. Η μη στήριξη των στρατιωτων από το ντόπιο στοιχείο. Το 1919 οι Μικρασιάτες υπεδέχοντο θριαμβικά τον Ελληνικό Στρατό και το 1922 προπιλακιζαν τους πρώην ελευθερωτές τους.

Τοσα χρόνια μετά δεν έχει αποδοθεί δικαιοσύνη για την καταστροφή του 1922.Ομοίως δεν έχει ανοίξει ο φάκελος της προδοσίας της Κύπρου. Επιτέλους ποιοι ήσαν οι προδότες και ποιοι ήσαν οι ήρωες.Μειναμε μονο να θρηνουμε χαμενες πατριδες.

Στις 24 Ιουλίου 1923 υπογράφηκε η Συνθήκη ειρήνης της Λωζάννης :

1.Δόθηκαν στην Τουρκία η Ίμβρος, η Τένεδος και τα νησιά Λαγούσαι. 2.Η Τουρκία αναγνώρισε την ελληνική κυριαρχία στην Χίο, Μυτιλήνη, Σάμο, Ικαρία.με τον ορο να μην εχει στρατευματα εκει. 3.Συμφωνηθικε το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως να μεινει στην Τουρκία. 4.Αναγνωρίσθηκε η πλήρης Τουρκική κυριαρχία στις πόλεις και τις περιοχές της Κωνσταντινουπόλεως, της Κιλικίας και της Ατταλείας.

5.Η Τουρκία αναλαμβανει να παρέχει στις ξενες μειονοτητες της Τουρκίας πλήρη προστασία και ελευθερία γλώσσας, θρησκείας 6.Συμφωνειται και γινεται υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Εξερουνται μονο οι Έλληνες ορθόδοξοι της Κωνσταντινουπόλεως, της Ίμβρου και της Τενέδου και οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης.

7.Η τουρκική πλευρά παραιτειται στο να διεκδικησει Ελλληνικες αποζημιωσεις με ανταλλαγμα την παραχωρηση σε αυτη της πειοχης ΚΑΡΑΓΙΑΤΣ διπλα στην Ανδριανουπολη απο τον Βενιζελο. 8.Η Ανατολική Θράκη δόθηκε στην Τουρκία

Ετσι με μια υπογραφη οι Ελληνες επαψαν να ελπιζουν για Μικρα Ασια,Θρακη και Κων/πολη

Η συνθήκη δεν ηταν καλή. Μπορει να ηταν χειροτέρα χωρίς την προσωπικότητα και το κύρος του Βενιζέλου που ήταν επί κεφαλής και της ελληνικής εκεί αντιπροσωπείας. Αλλά θα μπορούσε ίσως να είναι και καλυτερη,αν κατώρθωνε ο Βενιζέλος να φανεί ανώτερος των παθών του, και να παει στην διασκεψη σαν εκπροσωπος ολης της Ελλαδας και οχι της μισης που προσπαθουσε να ριξει το φταιξιμο της καταστροφης στην αλλη μιση Ελλαδα.Δυστυχώς δια την χώραν και την δικήν του υστεροφημίαν δεν το κατώρθωσεν.

Ετσι ο Κεμάλ πέτυχε την μεγαλύτερη διπλωματικη νίκη για τους Τούρκους.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

1ος πολεμος.Το 1912 η Βουλαγρια με την Σερβια υπεγραψαν συμμαχια διεκδικοντας εδαφη απο την Τουρκια.Στη συνεχεια δεν καταφεραν να συμφωνησουν στη μοιρασια.Αργοτερα δεχονται στη συμμαχια το Μαυροβουνιο και την Ελλαδα υπολογιζοντας στη ναυτικη δυναμη της,και σιγουροι οτι ο Ελληνικος στρατος ηταν αδυνατος για να κρατησει εδαφη απ αυτα που θα επαιρναν απο την Τουρκια.

Ο πολεμος πετυχε και απεσπασαν απο τους Τουρκους την Μακεδονια και μεγαλο μερος της Θρακης.

2ος πολεμος.Οι απληστοι Βουλγαροι ομως αποφθαλμιουν πιο πολλα εδαφη και κυριως την Θεσσαλονικη.Ξεκινουν επιθεσεις εναντιον των Ελληνων.Η Ελλαδα συμμαχει με το Βελιγραδι.Κανει επιθεση και εκκαθαριζει την Θεσσαλονικη απ ολους τους Βουλγαρους.

Μετα εξτρατευει ολοκληροτικα εναντιον των Βουλγαρων και καταλαμβανει την Καβαλλα,την Ανδριανουπολη,την Δραμα,τις Σερρες,και διωχνει τους Βουλγαρους απο την Ξανθη.

Εδω και με την μεσολαβηση της Ρουμανιας υπογραφεται εκεχυρια και με αυτα τα συνορα καθοριζονται τα συνορα της Νεας Ελλαδας και της Βουλγαριας.

ΣΛΑΒΟΙ
Οι Σλάβοι είναι ομάδα εθνών με κοινή ινδοευρωπαϊκή καταγωγή. Ζουν κυρίως στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη, καθώς και στα Βαλκάνια, ενώ η αρχική τους κοιτίδα πρέπει να ήταν η ανατολική Ευρώπη από την οποία εξαπλώθηκαν τον 6ο αιώνα.ΣΛΑΒΟΙ

Κατά το μεσαίωνα υπήρχαν δεκάδες σλάβικα φύλα. Από τότε μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, μέσα από αλλεπάλληλες ενοποιήσεις, ενσωματώσεις και διασπάσεις, διαμορφώθηκε σε γενικές γραμμές η εικόνα του σλαβικού κόσμου που συναντάμε στις μέρες μας και που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης. Σήμερα αποτελούν τον κυρίως πληθυσμό σε δεκατρία ευρωπαϊκά κράτη:Ρωσια, Ουκρανία, Λευκορωσία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ΠΓΔΜ και Βουλγαρία. Έτσι, βάσει γλωσσικών και ιστορικών κριτηρίων, σήμερα η σλαβική ομάδα λαών διαιρείται σε τρεις κύριες υποομάδες:

·                     Ανατολική - Ρώσοι, Λευκορώσοι, Ουκρανοί.

·                     Δυτική - Τσέχοι, Πολωνοί, Σλοβάκοι.

·                     Νότια (ή Βαλκανική) - Σέρβοι, Μαυροβούνιοι, Βόσνιοι, Σλοβένοι, Κροάτες, Σλαβομακεδόνες, Βούλγαροι.

·                      Η ετυμολογία της ονομασίας της λεξης Σλαβος συνδέεται με το (s)lawos συγγενή του ελληνικού λαός.

Ετυμολογείται επίσης από τη λέξη slava (=δόξα, φήμη) καθως και από τη λατινική λέξη Sclavus(δούλος).

Ετυμολογείται ακομα από το πρωτοβουλγαρικό saqlaw (=φύλακας, εκπαιδευμένος δούλος) δηλαδη στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο από εκπαιδευμένους δούλους των Αβάρων.

Τέλος υπάρχει και μία ετυμολογική εκδοχή που της δίνει θρησκευτικό περιεχόμενο, και δηλώνει αυτόν που ανήκει σε μία θρησκευτική ομάδα.

Η ιστορική καταγωγή τους είναι άγνωστη δίότι δεν έχουμε ούτε μύθους γενεαλογικούς οι οποίοι να διασώζουν κάποιον ιστορικό πυρήνα. Επίσης οι μετακινήσεις τους δεν άφησαν κατάλειπα γραπτά ή άλλα έτσι ώστε να ταυτιστούν με αυτούς απόλυτα

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ

Η Αργεντινή, είναι μια ισπανόφωνη χώρα και ευρίσκεται στο νότιο τμήμα της Λατινικής Αμερικής. Είναι η δεύτερη σε μεγαλύτερη έκταση χώρα της Λατινικής Αμερικής μετά τη Βραζιλία. Συνορεύει με τις Ουρουγουάη, Βραζιλία, Παραγουάη, Βολιβία και Χιλή. Πήρε την ονομασία της από το «αργέντουμ» (άργυρος), που είχε σαν ορυκτό πλούτο. Πρωτεύουσα της χώρας είναι το Μπουένος Άιρες ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια του Ατλαντικού Ωκεανού. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι οι Σάντα Φε,  Ροσάριο και Ρίο Γκράντε.
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι εξερευνητές έφτασαν στην Αργεντινή το 1516 και η Ισπανία ίδρυσε μία αποικία στη θέση του σημερινού Μπουένος Άιρες το 1580 και η ευρύτερη περιοχή αποικήθηκε από. Παράλληλα, υπήρχαν σημαντικοί πληθυσμοί αυτόχθονων φυλών, καθώς και Αφρικανών σκλάβων. Η Βρετανική Αυτοκρατορία προσπάθησε να κατακτήσει το Μπουένος Άιρες δύο φορές το διάστημα 1806-07, αλλά απέτυχε.
Στις 1810, μετά την ανατροπή του βασιλιά Φερδινάνδου του 7ου από το Ναπολέοντα, οι Αργεντινοί αποσκίρτησαν και ίδρυσαν την πρώτη τοπική κυβέρνηση, δημιουργώντας δύο κράτη που ύστερα από διαμάχες κατά το 1870 έγιναν ενιαίο κράτος.
Στην πολιτική κυριαρχούσε η πλούσια ολιγαρχία έως το 1912 που επετράπη η καθολική ψηφοφορία μονο στους άνδρες με αποτελεσμα τις πρώτες ελεύθερες εθνικές εκλογές. Η Αργεντινή παρέμεινε ουδέτερη κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και για το μεγαλύτερο μέρος του Δεύτερου, ενώ ήταν από τους μεγαλύτερους προμηθευτές εφοδίων για τους Συμμάχους.
Ο Χουάν Περόν το 1946 υποστήριξε την εργατική τάξη και διέδωσε το συνδικαλισμό, εφαρμόζοντας παράλληλα κοινωνικά και εκπαιδευτικά προγράμματα. Η σύζυγος του Περόν, Εύα Περόν, γνωστή και ως Εβίτα, έπαιξε έναν σημαντικό ρόλο ως πρώτη κυρία κατά τις δύο πρώτες θητείες του Περόν. Αποτελούσε την κινητήρια δύναμη για την επιτυχία του Περόν στην εργατική τάξη.
Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που η χώρα προσανατολίζονταν στην κοινωνική πρόνοια, κάτι που συνάντησε την αντίδραση της ολιγαρχίας. Η Εβίτα εισήγαγε την ψήφο των γυναικών και οργάνωσε το Γυναικείο Κόμμα Περονιστών. Μετά το θάνατο της Εβίτα το 1952 στην ηλικία των 33 ετών, η κυβέρνηση Περόν αποσυντονίστηκε μέσα από διαμάχες με την Καθολική Εκκλησία. Ένα βίαιο πραξικόπημα τον ανέτρεψε το 1955 και διέφυγε στην Ισπανία.
Με την εναλλαγή διαφόρων κυβερνήσεων και κατά το 1973 όπου η οικονομία μεγάλωσε δυναμικά, και η φτώχεια μειώθηκε στο 7%, η πολιτική βία κλιμακώθηκε και ο Περόν από την εξορία στήριξε τις φοιτητικές και εργατικές διαμαρτυρίες, με συνέπεια τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών. Ο Περόν επέστρεψε από την εξορία και σχημάτισε κυβέρνηση. Ο θάνατός του το 1974, έφερε την αντιπρόεδρο και τρίτη σύζυγό του, Ισαμπέλ, στην εξουσία. Η σύγκρουση αναμεταξύ του Αργεντινικού λαού προκάλεσε οικονομικό χάος με αποτέλεσμα ένα νέο πραξικόπημα το 1976.
Στα τέλη της δεκαετίας του '60 και στις αρχές του '70, ένοπλες αριστερές ομάδες απήγαγαν και δολοφονούσαν πολίτες σχεδόν κάθε εβδομάδα. Το αυτονομαζόμενο καθεστώς της Εθνικής Διαδικασίας Αναδιοργάνωσης καταπίεζε την αντιπολίτευση και τα αριστερά ρεύματα με βίαια και παράνομα μέτρα, γνωστά και ως ο βρώμικος πόλεμος. Χιλιάδες διαφωνούντες εξαφανίστηκαν, ενώ η μυστική υπηρεσία SIDA συνεργάζονταν με τη χιλιανή DINA και άλλες νοτιοαμερικανικές υπηρεσίες, αλλά και τη CIA, στην Επιχείρηση Κόνδορας. Πολλοι από τους στρατιωτικούς αρχηγούς που έλαβαν μέρος στον βρώμικο πόλεμο εκπαιδεύτηκαν σε σχολές με αμερικανική χρηματοδότηση. Αυτή η νέα δικτατορία έφερε αρχικά σταθερότητα στη χώρα και κατασκεύασε μεγάλο αριθμό σημαντικών δημοσίων έργων. Αλλά το συχνό πάγωμα μισθών και η απορρύθμιση της οικονομίας κατέληξε σε απότομη μείωση του επιπέδου ζωής και υψηλό δημόσιο χρέος. Η αποβιομηχάνιση, η κατάρρευση του πέσο της Αργεντινής και η πτώση των επιτοκίων, μαζί με τη διαφθορά, τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την τελική ήττα της Αργεντινής στον πόλεμο των Φόκλαντ, οδήγησαν στην πτώση του καθεστώτος και στις ελεύθερες εκλογές του 1983.
Σήμερα πρόεδρος της χώρας είναι η Κριστίνα Φερνάντες του κόμματος των Περονιστών.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

k.tapakoudes@cytanet.com.cy

Το ναυάγιο του χρυσοκάραβου στο νησί του Φερφουρή στη Χλώρακα

(Απο το περιοδικό ¨ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" έκδοσης 1945)

7 Ηλθαν να προσκυνήσουν σ ολες τες εκκλησιαίς άνδρες τε και γυναίκες και πέντε κορασιαίς

8 καί δέκα άρχοντόπουλλά και ξήντα φαμιλιαίς και σαν να έθαρήαν πώς παρπατούν στεριαίς

9 και αρχήνισαν να κάμνουν της γνώμης τους δουλιαίς και δεν παρακαλούσαν ημέραις και βραδιαίς

10 να μην κλαίσιν κατόπιν απαρηγόρηταις, μόνον είς την κακίαν πηγαίνυν τρεχανταίς

11 Κι ό Πλάστης μου δεν θέλει δουλείαις δολεραίς, προστάσσει και φυσούσι σ όλαις τες στεριαίς.

12 Και άγρίωσεν ή θάλασσα με κακαίς βοαίς, ο ουρανός σκοτίστην άπό ταίς βρονταίς.

13 Κατάρτια τσακκιστήκαν απου ταίς αστραπαίς, τότες είνε φόβοι, τρομάρες φοβεραίς,        

14 τρομάρες ασυνήθισταις εις ταίς άμαρτωλαίς, που πάσιν κολασμέναις και άξωμολόγηταις

15 Πως ετσι τουν το πάχτιν στήν Πάφουν να πνιγούν ανάμεσα στον κόλπον της Καραμανιάς

16 καράβιν κινδυνεύει μέσ' τα  βαθιά νερά, κλαίσιν και αναστενάζουν γυναίκες, πάς παιδιά,

το πώς θέν να γλυτώσουν έκείνην την βραδιά.

17 Είχεν κι έναν παιδάκιν του άρχοντος γαμπρός, αρχίνησεν και  φώναζεν τον κόσμον τον κακόν

18 'Ανάθεμαν να έχη Αντώνης και  Γιαννής, οπου ταν ή αιτία καί βγήκαν Κυριακήν.

19 Απόκρηαν το βράδυν μπαρκαριστήκαμεν, αντίκρυς πού την Λεύκαν συγχωρήθηκαμεν.

20 Απέξω πού τον Πύργον επεράσαμεν, κι έως τα νερά της Πάφου εκεί αράξαμεν.

21 Καλλίτερα τους ήτουν είς την Καραμανιάν, παρά και τσακκιστήμεν στης Πάφου τα νερά.

22 Καλλίτερα τους ήταν να αποθάνουσιν, παρά να φαν τα ψάρια και να   χορτάσουσιν.

23  Καλλίτερα τους ήταν να μην βαρκαριστούν καί νάλθουν είς την Πάψουν και κεί να βυβιστούν.

24 Τότε ανακατώθην που μέοα  ό καιρός, τότε να δής τα κλάματα κι ό αναστεναγμός.

25 Έκλαιαν οι ταλαίπωροι δάκρυον ελεεινόν, εκλαίασιν καί λέγασιν ετούτην την φωνήν:

26 γιαλέμ γιαλέμ, γιαλέλιμ, γιαλέλιμ γιαλελίμ, πού χάσαμεν την νιότην μας, ψυχήν καί το κορμίν.

27 Πανάγιε μου Τάφε, καί κόψε τον καιρόν, καί γλύτώσ' μας νά έλθωμεν στη Γιάφα με καλόν.

28 Άξιώσ' μας Χριστέ μου τον τάφον σου να δώ, καί  να τον προσκυνήσω να τον ομολογώ.

29 Πού τρέμουν οί Προφήτες καί οι άγγελοι του, κι' οι δαίμονες σκορπίζουνται όποτε τον ιδούν.

30 Ό Κόσμος σε δοξάζει  καί γώ σέ μαρτυρώ, πώς είσαι παντοκτίστης και σέναν καρτερώ.

31 Γλύτωοε μας, δώς μας μιαν χαράν, έναν  κάτεργον να δώσω στην χάριν σου τωρά.

32 Γλύτωσε μας Χριστέ μου ακόμα μιαν φοράν, νά μας κατευοδώσης της Κύπρου τα βουνά.

33 Κυρία μου του Μαχααρά και να γλυτώσωμεν, καί  όλοι μας οι χακίδες να σε χρυσώσωμεν.

34 Βασίλισσα του κόσμου με τον Μονογενή δύνασαι να γλυτώσεις ετούτον το παιδίν

35 Α γυιέ μου Νικολάκι κ' ευσπλαχνικόν παιδιν ετσι ήτουν το γραφτόν σου στην Πάφουν να πνιγής.

36 Που σε'(ει)χα κανακάριν κανακαρδωτόν χρυσάψιν μου ρουπίνιν διαμάντιν διαλεκτόν.

37 Και που πηγαίννεις τώρα και θα σε καρτερώ να δω το πρόσωπον σου να το γλυκοφιλώ.

38 Παρηορκάν, θεέ μου, δός μου διά να λαλώ πάλιν γιαλέμ, γιαλέμιν γιαλέλιμ γιαλελίμ

που χάσα την ζωήν μου δια τούτον το παιδίν.

39 Μήτε θεός ακούει μήτε οι άγγελοι μήτε ή Παναγία διατί μαι αμαρτωλή.

40 Μήτε πουπάνω παίρνει, μήτε στεργιάς φυσά ο σκυλλος ο Πουνέντες μας βάνει όμπροστά.

41 Άβάντε παλληκάρκα τρικέτα τα πανιά, διατί θέ νά μας φάσιν της Πάφου τα νερά.

42 Ταις τρείς ώραις της νύκτας εσκαπουλλάραμεν στον κάβο Αρναούτην εκεί αράξαμεν.

43 Μηνά ό καραβοκύρης του γραμματικού τον τσιράτζιν να αλλάξουν δια να κοιμηθούν

44 Γραμματικός φωνάζει του σιόρ Παυλή και τόν εδιατάσσει και τον καθοδηγεί

45 Απόκρισιν του δίδει, κάμνει τον να  χαρή. Εγώ την στράταν ξέρω την Παφής ήμουν παιδίν

μπροστά  μας είνε ξέρη στου Κάβου Φερφουρήν.

46 Γροικά καραβοκύρης αφιερώθηκεν καμπόσον παίρνει πομονήν κ' εποκοιμήθηκεν

σταίς έξη ώραις πάνω ετσακιστήκανε.

47 Κλαίομεν τά καυμένα παραπονετικά, και  δέν εχει κανέναν να μας αδικά.

48 Και πώς βαστάχνης Πλάστη μου,τόσους πικρούς καμούς λυπήθου μας τούς ξένους και τους αμαρτωλούς

49 Χάννομεν την ζωήν μας τον ηλιον και το φως κανείς δεν μας λυπάται να ρθή να μπή ομπρός

50 Κλαίομεν τα καϋμένα τις να μας λυπηθή, μηνά τού άρχοντα της ν' άρτη να την ιδή.

51 Κυρία μου βασίλισσα και κόψε τον  καιρόν και πέσαμεν στην θάλασσαν μεσ' ταρμυρόν (νερόν).

52 Ο Χάννας και ό Βασίλης εσηκωστήκανε με τον καραβοκύρην ττοκαριστήκανε

53 Λευτέρης ό καϋμένος στην πλώρην έρεεν μαζύν με τον Γεώργην  συχωρηθήκανε.

54 Τότες ο Χακή Γεώργης φωνάζει δυνατά, αφέντη θα πνιγούμεν στης Πάφου τα γουνά. 

55 Ηλθεν του Δραγομάνου η νοικοκυρά Κύριε και  θεέ μου και πλάστη και κριτά

και  γλύτωσε τον κόσμον σου και τούτα τα παιδιά.

56 Τί να μου συντυχάννεις και τι να μου μιλής να κλαύσω νά χορτάσω δια τούτον το παιδίν.

57 Θεέ και αν είμαι πλάσμαν σου, και δέχτου με τωρά και πάνω στον θυμόν σου άλλην μιαν φοράν.

58 Χριστέ μου τον απάντων δός μου παρηορκάν, και ναλθω εις την χάριν σου να γένω καλορκά,

59 σπλαχνίστου μας, Χριστέ μου, και χω λύπην φοβεράν μέσα στα σωτικά μου χωρίς παρηορκάν.

60 Πού είσαι αφέντη άρχοντα κι' αφέντη μου Χακή και αφέντη της Ατάλιας και της Καραμανιάς

πούσαι τής βασιλείας απάρθενος ραγιάς.

61 Ελα να πάρης θάρρος της Κύρα Μαρουδιάς και χάθην που τα χέρια σου το ρόδιν της ροδιάς

62 Χάννεις το πειν και   σπλάχνος καθ ον να δης πώς λαχταρίζομεν μέσ' τ αλμυρόν   νερόν

63 να δείς   τον  Νικολάκην πως  λαχταρίζεται γουνάριν είς το χώμαν  χαμαί  ταράσσεται

και τούτον εν του Πλάστη μου δια να δοξάζεται.

64 Και πρέπει μου να κλαίω, να λέγω διαλελίμ, δέν εχω  πιον  έλπίδαν δια τούτον το παιδίν.

65  Άγιε μου Νικόλα, και να γλυτώσαμεν το μαρμαρένον τέμπλος να το χρυασώσωμεν

66 Και πάνω στο χρυσάφιν να γράψωμεν ψηφίν:μας έφαγεν ή θάλασσα της Πάφου οί καϋμοί,

67 απ έξω που τον Κάβον που λέγουν Φερφουρίν τσακίστην το Καράβιν του Χακή Αλεξανδρή

68 Και φτάννει το χαπάρι και κείνοι καρτερούν και πάσιν οι γραφάδες στου Δανικλή

και κάμνουν το χαπάριν στου Χακή Δημητρή.

69 Αφέντη Δραγομάνε, ορίστε τι εγίνηκεν τα κακά χαπάρια της Κύπρου έτσι καϋμός.

70 Απλώννει ευθύς τα χέρια του πιάννει τα γράμματα και αρχίνησεν να κλαίη απαρηγόρητα.

71 Αλοίμονον άλοίμονον είς τόν  αμαρτω\όν, ποττέ  μου   δεν  το πάντεχα να έχω έτσι καμόν. 

72 Ομως ή αμαρτία μου και ή κακία μου πνιγήκαν  τά παιδιά μου και ή γυναίκα μου.

73 Έγώ 'χα ταίς ελπίδες να έλθουν υγιείς τούς εκοψεν ή θάλασσα της Πάφου οι καϋμοί,

74 Καλύτερα  μας  ήτον  να άρωστήσωμεν παρά ετσι χαπάρια να ακούσωμεν.

75  Αχ, Μαρουδιά κυρά μου καλόν μου ριζικόν καί  κάψες   την καρδιάν   μου το κακορίζικον,

76  Αχ  Μαρουδιά κυρά μου νυναίκα  διαλεχτή στόν  κόσμον τούτον όλον ησουν ή θαυμαστή

77 Α Μαρουδιά κυρά μου δεν ήλθες να μέ δης και να μου χωρατέψης δια να μου χαρής

78 Α Μαρουδιά  κυρά μου  ψυχή μου και καρδια καί καψες την καρδιάν μου εσύ και τα παιδιά.

79  Καιτι να  κάμω   τώρα    και τι να καρτερώ να δω το πρόσωπον σου να το γλυκοφιλώ

80  Και τι να κάμω τώρα, άλλον δεν μου περνά να ρίξω ταις όρπίδες μου εις την Βασίλισσαν

81 Να σώοη την  ψυχήν της, της κύρα  Μαρουδιάς κ' ύστερης του υιού μου του σιορ Νικολή

πού  είτανε το σπλάχνος μου, εκείνον το παιδίν.

82 Εγώ ποττέ δεν  τ ώλπιζα εις τέτοιον  καϋμόν όμως ή αμαρτία μου μ' άφηκεν μοναχόν,

νώ κλαίω να στενάζω ο ταλαίπωρος εγώ.

83 Σέ έλεεινήν  κατάστασιν ήλθα εγώ τωρά πνιήκαν τά παιθκιά μου στης Πάφου τα νερά.

84 Και τι να κάμω τώρα και τι να καρτερώ στα βάθη της θαλάσσης να ππέσω να πνιγώ.

85 Δεν έχω πιόν ελπίδαν μήτε παρηορκάν να κάτσω να προσμένω την κυρά Μαρουδιάν.

86 Δέν.είνε τούτον πράγμαν πού θέλει να γενή να κάτσω να προσμένω τον Σιορ Νικολήν.

87 Α γιε μου Νικολάκη και σπλαχνικόν παιδίν, που σ είχα κανακάριν και κανακαρδωτόν

χρυσάφιν μου ρουπίνιν διαμάντιν διαλεχτόν.

88 Α γιε μου Νικολάκη γλυκύτατον παιδίν πού πνίγης είς την θάλασσαν της Πάφου το Γουνίν.

89 Δεν κλαίω το καράβιν μήτε την σουρμαγιάν κλαίω τήν αγάπην την κυρά Μαρουδιάν,

90 και την βαπτιστικήν μου την κυρά Λενουδιάν βραχιόλια πού φορούσαν τριάμισυ πουγκιά.

91 Αφηστο πού τα ρούχα πού είχασιν μαζύ, το κάθε εναν είχεν ανάμισυ πουγκίν

92 Δεν κλαίω γώ τα ρούχα μηδέ την σουρμαγιάν μα κλαίω την άγάπην μου καί  κείνα τα παιδιά,

93 πως επνίησαν αδίκωτα στης Πάφου τα νερά το σπλάχνος μου αφίννω είς την Βασίλισσαν,

94 να σώση την ψυχήν της κυρά Μαρουδιάς κ' ύστερης του υιού μου του σιορ Νικολή.

95 Θυμούμαι το τραγούδιν πάντα πού μου λαλεί πάντα γιαλέμ γιαλέλιμ γιαλέλιμ, γιαλελίμ

πού χάσαμεν την νιότην μας, ψυχην και το κορμίν.

Αμήν, 1819, τέλος

Δια την αντιγραφήν

Ο Ηγούμενος Μαχαιρά Γρηγόριος

Μονή Μαχαιρά, 29 Απριλίου   1945

ΣΛΑΒΟΙ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΤΕ

Οι Σλάβοι είναι ομάδα εθνών με κοινή ινδοευρωπαϊκή καταγωγή. Ζουν κυρίως στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη, καθώς και στα Βαλκάνια, ενώ η αρχική τους κοιτίδα πρέπει να ήταν η ανατολική Ευρώπη από την οποία εξαπλώθηκαν τον 6ο αιώνα.

Κατά το μεσαίωνα υπήρχαν δεκάδες σλάβικα φύλα. Από τότε μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, μέσα από αλλεπάλληλες ενοποιήσεις, ενσωματώσεις και διασπάσεις, διαμορφώθηκε σε γενικές γραμμές η εικόνα του σλαβικού κόσμου που συναντάμε στις μέρες μας και που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης. Σήμερα αποτελούν τον κυρίως πληθυσμό σε δεκατρία ευρωπαϊκά κράτη:Ρωσια, Ουκρανία, Λευκορωσία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ΠΓΔΜ και Βουλγαρία. Έτσι, βάσει γλωσσικών και ιστορικών κριτηρίων, σήμερα η σλαβική ομάδα λαών διαιρείται σε τρεις κύριες υποομάδες:

• Ανατολική - Ρώσοι, Λευκορώσοι, Ουκρανοί.
• Δυτική - Τσέχοι, Πολωνοί, Σλοβάκοι.
• Νότια (ή Βαλκανική) - Σέρβοι, Μαυροβούνιοι, Βόσνιοι, Σλοβένοι, Κροάτες, Σλαβομακεδόνες, Βούλγαροι.

 Η ετυμολογία της ονομασίας της λεξης Σλαβος συνδέεται με το (s)lawos συγγενή του ελληνικού λαός.

Ετυμολογείται επίσης από τη λέξη slava (=δόξα, φήμη) καθως και από τη λατινική λέξη Sclavus(δούλος).

Ετυμολογείται ακομα από το πρωτοβουλγαρικό saqlaw (=φύλακας, εκπαιδευμένος δούλος) δηλαδη στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο από εκπαιδευμένους δούλους των Αβάρων.

Τέλος υπάρχει και μία ετυμολογική εκδοχή που της δίνει θρησκευτικό περιεχόμενο, και δηλώνει αυτόν που ανήκει σε μία θρησκευτική ομάδα.

Η ιστορική καταγωγή τους είναι άγνωστη δίότι δεν έχουμε ούτε μύθους γενεαλογικούς οι οποίοι να διασώζουν κάποιον ιστορικό πυρήνα. Επίσης οι μετακινήσεις τους δεν άφησαν κατάλειπα γραπτά ή άλλα έτσι ώστε να ταυτιστούν με αυτούς απόλυτα

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΣΠΗΛΙΑΣ

Πραγματικη ιστορία

Ο Χριστόδουλος Αζίνας ήταν εγγονός του Χριστόδουλου Μίτζιη αντάρτη και ήρωα της εξέγερσης ενάντια στους Τούρκους το 1833. Διετέλεσε Μουχτάρης στη Χλώρακα το 1923 έως το 1932. Πήρε το παρατσούκλι Αζίνας γιατί σαν κοινοτάρχης ήταν πολύ αυστηρός και επέβαλλε ποινές στους κατοίκους για μικροπαραβάεις, τιμωρίες «φωτιά». Κατά άλλους του κόλλησαν το παρατσούκλι γιατί  στις κινήσεις του ήταν γρήγορος και σβέλτος όπως μια αζίνα φωτιάς.

Η ιστορία εξιστορεί ένα γεγονός που θα ήταν ασήμαντο και πολλοί θα έλεγαν της φαντασίας περιστατικό, που καταδικνειει όμως την αλήθεια περί ενός λαϊκού μύθου που για αιώνες διαδίδεται ως αληθινή δοξασία την οποίαν πολλοί πιστεύουν και με την οποία πολλοί αρχαιολόγοι και κυνηγοί θησαυρών έχουν ασχοληθεί κατά καιρούς.

Ένα καλοκαιρινό βράδυ ενωρίς όπου ο ήλιος έδυε στον κοντινό ορίζοντα της θάλασσας της Χλώρακας, ενώ ο Αζίνας επέστρεφε από το καφενείο για το σπίτι του, είδε μια μεγάλη λάμψη σαν του ήλιου, να βγαίνει και να φωτίζει άπλετα το σύθαμπο του δειλινού, στην περιοχή των «Κλούνων». Ήταν μια απίστευτα λαμπερή λάμψη που θάμπωνε τα μάτια του, και έδειχνε να βγαίνει από τα βάθη του γκρεμμού και να φέγγει πιότερο από τον ήλιο. Ένιωσε μια κατήφεια στη σκέψη και μια εσωτερική έλξη να πηγάζει από άγνωστες δυνάμεις και παρορμητικά να τον καθοδηγούν προς το μέρος εκείνο. Έσυρε το βήμα του βιαστικά, και σχεδόν τρέχοντας για να προλάβει ίσως το κάλεμα της πύρινης φωτιάς, σκουντουφλώντας στις πέτρες και στις άγριες σχοινιές που βλάσταιναν παντού, έφτασε στους Κλούνους και στάθηκε στην άκρια του γκρεμνού που από κάτω απλωνόταν κατάφυτη πυκνή άγρια βλάστηση, και από μέσα έβγαινε η μεγάλη έκθαμβη λάμψη. Μια χρυσή φωτιά, μια όμορφη και μαγευτική λάμψη που τον μαγνήτισε και οδήγησε τα βήματα του εκεί.

Κυριευμένος από άγνωστες ερινύες που τον καθοδηγούσαν, ήταν έτοιμος να δρασκελίσει τον γκρεμνό και να βουτήξει μέσα στη μεγάλη λάμψη που διαχυόταν από κάτω προς τα πάνω, να ριχτεί μέσα της και να λουστεί στο χρυσαφένιο φως που έβγαινε από τα βάθη της γης.

Δια μιας όμως, το φως έσβησε και χάθηκε το ίδιο απότομα όπως είχε εμφανιστεί. Ο Αζίνας ξύπνησε από το λήθαργο και βρήκε τον εαυτό του έτοιμο για το μεγάλο σάλτο, το μεγάλο πήδημα που θα τον οδηγούσε στα βάθη του γκρεμνού, στο βέβαιο θάνατο.

Κούνησε το κεφάλι πέρα δώθεν, και εκστατικός δόξασε το θεό που τον γλύτωσε. Ο νους του πήγε στις συναφορές που άκουγε από τους γέρους του χωριού, που μίλαγαν για το σπήλαιο της Αγίας Μαρίνας. Για ένα θεόρατο κτίριο γεμάτο χρυσάφι από τάματα στην θαυματουργή Αγία που είχαν κτίσει το εκκλησάκι της εκεί άνθρωποι πιστοί Χριστιανοί, αλλά που θάφτηκε και χάθηκε μέσα στη γη κατά τον μεγάλο σεισμό του 1943. Και από τότες λένε οι άνθρωποι, ότι στην περιοχή αυτή, στο τρίγωνο ανάμεσα της εκκλησιάς του Αγίου Στεφάνου της Λέμπας και της εκκλησιάς του Μιχαήλ Αρχάγγελου στη Χλώρακα, υπάρχει η σπηλιά μέσα στη γη γεμάτη με χρυσάφι αμύθητης  αξίας. Είναι το χρυσάφι της Αγίας Μαρίνας που το έχει η Αγία ταγμένο να χρησιμοποιηθεί σε χρόνια και καιρούς όταν θα έρθει η ώρα για το λευτέρωμα της Πόλης, -λένε οι φανατικοί πιστοί-

Και αν βρεθεί λένε, για να ξοδευτεί θα χρειαστεί να περάσουν αιώνες, ώστε να περάσουν πλούσια και καλά όλοι οι κάτοικοι στο νησί της Κύπρου. Ακόμα λένε ότι το στόμιο της σπηλιάς ανοίγει μια φορά κάθε εφτά χρόνια και παραμένει ανοιχτό ελάχιστες στιγμές και αμέσως ξανακλείνει. Και ο πρώτος που θα  προλάβει να μπει μέσα και να αντικρύσει το εσωτερικό της σπηλιάς, μόλις που θα προλάβει να δεί τα πλούτη, και θα πεθάνει στη στιγμή. Είναι μια κατάρα που υπάρχει ώστε να προστατευτούν τα αμύθητα πλούτη στον αιώνα τον άπαντα, έως το πλήρωμα του χρόνου όπως ίσως έταξε ο ίδιος ο Θεός. 

Κάποιοι γέροντες ισχυρίζονται πως το χρυσό σπήλαιο δεν είναι γεμάτο με θησαυρούς της Αγίας Μαρίνας, αλλά μέσα ευρίσκεται η χρυσή άμαξα της Ρήγαινας των Παλαιοκάστρων που κυβερνούσε την Πάφο τα παλαιότερα χρόνια όπου Σαρακηνοί πειρατές κατέπλεαν στις ακτές για πλιάτσικο, και άλλοι πως μέσα ευρίσκεται η χρυσή άμαξα της Αφροδίτης την οποία οι κάτοικοι έκρυψαν για να μην την αρπάξουν λάφυρο οι οχτροί.

Ηταν μια χρονικη περιοδος που οι κάτοικοι για να γλυτώνουν τις περιουσίες τους και τις ζωές τους από επιδρομεις πειρατες, έκτιζαν τις καλύβες τους σε υψώματα και κατόπτευαν τη θαλασσα ώστε όταν έβλεπαν στα βάθη της να πλέουν άπιστοι σαρακηνοί, έκρυβαν τα υπάρχοντα τους σε κρυψώνες και σπηλιές που είχαν έτοιμες γι αυτές τις περιπτώσεις.

Παρακάτω από τους ψηλούς γκρεμμούς κοντά στη θάλασσα, ήταν μια χωμάτινη στράτα που οδηγούσε στα λουτρά της Αφροδίτης, που όπως λέει ο τοπικός μύθος την διάβαινε με τη χρυσή της άμαξα η Ρήγαινα καθώς και στα αρχαιότερα χρόνια η Θεά Αφροδίτη πηγαίνοντας στην Πόλη της Χρυσοχούς όπου λούζονταν στα ξακουστά ιαματικά λουτρά που βρίσκονται εκεί.

Όταν μια μέρα η Ρήγαινα θεά Αφροδίτη περνούσε στη στράτα, φάνηκαν από τα πελάη οι πειρατές να πλέουν κατά τις ακτές της Χλώρακας, οπότε η βασίλισσα πρόσταξε τους χωρικούς να κρύψουν τη χρυσή αμαξά της για να μην την αρπάξουν οι Σαρακηνοί.

Την άμαξα την έκρυψαν μέσα σε μια σπηλιά και γλύτωσε, και από τότες έμεινε καλά κρυμμένη και ανεύρετη καθώς η σπηλιά δεν ξαναβρέθηκε.

Η φήμες όμως έπαιρναν και έφερναν, με αποτέλεσμα πολλοί Αρχαιολόγοι και κυνηγοί θησαυρών, Κύπριοι και από άλλες χώρες, ήρθαν στα μέρη της Χλώρακας και έκαμαν ανασκαφές και εκσκαφές, όμως τίποτα χρυσό δεν βρέθηκε, και από τότε έμεινε η ιστορία σαν παραμύθι που λένε στα παιδιά.

ΣΑΒΒΑΣ ΤΤΟΟΥΛΙΑΣ, Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΛΑΙΣΤΗΣ

Ο Χαράλαμπος Τοουλιάς πρώην εκπαιδευτικός και νυν ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου «ΗΛΙΟΣ» στη Χλώρακα, αναπολώντας το παρελθόν στρέφει το μυαλό του πίσω στα παλιά και ενθυμείται ιστορίες που του έλεγε ο παππούς του. Ενθυμείται που του έλεγε για τη σωματική ρώμη που είχαν όλοι της οικογένειας, αλλά προπάντων για τη μεγάλη δύναμη που είχε ένας εκ των προγονών τους ο Σάββας το παλικάρι, όπως τον φώναζαν. Ήταν πολύ δυνατός, που μια φορά όταν τον έστειλε ο πατέρας του να πάρει το γαϊδούρι τους κάτω στους αγρούς για να βοσκήσει και το έπιασε το γαϊδουρινό γινάτι και δεν περπατούσε, αυτός θύμωσε και το άρπαξε στα χέρια, το φορτώθηκε, και το κουβάλησε στους ώμους. Από μικρό παιδί είχε μεγάλη φυσική δύναμη που την όφειλε στα γονίδια της οικογένειας. Ο πατέρας του και ο παππούς του ήταν και αυτοί δυνατοί, σωστά λιοντάρια.

Από την Κισσόνεργα καταγόταν ο πρώτος πρόγονος που έφερε το επίθετο Ττοουλιάς, επίθετο το οποίον προήλθε από το μικρό του όνομα ως Χριστόδουλος - Ττοουλής - Ττοουλιάς, παρατσούκλι που έμεινε σαν επώνυμο επίθετο και στις επόμενες γενιές έως σήμερα. Ήταν  μεγαλόσωμος με πολλή δύναμη και δυνατό σωματικό σκαρί, χαρακτηριστικά που φέρουν αρκετοί απόγονοι του που επίσης διακρίνονται για τη μεγάλη σωματική τους δύναμη.

Οι πληροφορίες φέρουν δυο από τα παιδιά του να μετοικεί ένας στη Χλώρακα και άλλος στην Αυγόρου.

Στην Αυγόρου μετανάστευσε από μικρό παιδί ο Γεώργιος που πήγε δουλειά σαν μισταρκός και όταν μεγάλωσε παντρεύτηκε και δημιούργησε οικογένεια εκεί. Ένα από τα παιδιά του ο Χριστόδουλος παντρεύτηκε στην Άχνα και έκαμε πέντε παιδιά τους Γιαννή, Δέσποινα, Γεώργιο, Κυριάκο, και Σάββα. Οι τελευταίοι τρεις μετανάστευσαν στην Αμερική όπου έζησαν και οι απόγονοι τους ευρίσκονται εκεί.

Εκ των τριών μεταναστών, ο Σάββας ήταν παλικάρι και είχε τεράστια σωματική δύναμη. Ήταν άφοβος και ανίκητος, έτσι που φυσιολογικά κατέληξε να γίνει επαγγελματίας παλαιστής. Ανακάλυψε ένα προπονητήριο όπου μπορούσε να παλεύει. Αφοσιώθηκε με μανία στην προπόνηση, και γρήγορα με τον καιρό κέρδισε πολλούς αγώνες. Τον καλούσαν σε όλες τις πολιτείες της Αμερικής όπου έγινε πολύ γνωστός. Είχε αποκτήσει φήμη και γνώρισε μεγάλη δόξα, ήταν πάντα ο νικητής και μεγάλα στοιχήματα παίζονταν υπέρ του. Κέρδισε πολλά χρήματα, που όμως δεν τα λογάριασε. Το χειροκρότημα των θεατών ήταν η μεγαλύτερη του ανταμοιβή.

Όμως όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο και περισσότερο στην Αμερική, στις δουλειές αυτές όπου διακινούνται τεράστια ποσά χρημάτων, τον έλεγχο κάθε μεγάλης νίκης πάντα τον έχουν άνθρωποι του υποκόσμου. Με διάφορους τρόπους πάντα καταφέρνουν να γίνεται αυτό που τους συμφέρει. Είναι τόσο ασύλληπτα τα ποσά χρημάτων που διακινούνται στα στοιχήματα που περιπλέκονται στο συνδικάτο της διαχείρισης των αποτελεσμάτων κάθε αγώνος, που  οι άνθρωποι και οι πέριξ αυτών που τα διαχειρίζονται, δρουν παράνομα και ανενόχλητα χωρίς η δικαιοσύνη να μπορεί να τους ακουμπήσει. Κανονίζουν τα αποτελέσματα με ένα τους λόγο και προωθούν στον πρωταθλητισμό όσους αυτοί και μόνον αποφάσιζουν, ασχέτως εαν αξίζουν πραγματικώς.

Ο Κύπριος παλαιστής Σάββας Τουουλιάς είχε τα φόντα για μια σπουδαία καριέρα εκεί στη μακρινή ήπειρο της νέας γης όπου η μια νίκη του διαδεχόταν την άλλη, σημάδι βέβαιο πως θα κατακτούσε την πρωτιά. Με αισθήματα πατριωτισμού να τον διακατέχουν, είχε μια μεγάλη επιθυμία στην καρδιά, ήθελε να κάμει το όνομα του και την άγνωστη μικρή πατρίδα του φημισμένα και ξακουστά ονόματα εκεί στη μεγάλη χώρα. Σύντομα το όνομα του έγινε αρκετά γνωστό, και τα χρήματα γέμιζαν τις τσέπες του, παρ όλο που δεν τον ενδιέφεραν τόσο αυτά, όσο η προσωπική του δόξα. Δεν δέχτηκε συμβιβασμούς, ούτε υπέκυψε σε εκβιασμούς, ήταν όμως αυτό αιτία να τον σκοτώσουν, να τον δολοφονήσουν.

Ήταν ένας αγώνας πάλης, ένα παιχνίδι στημένο που εάν τελεσφορούσε θα επέφερε πολλά εκατομμύρια κέρδη χρημάτων στους ανθρώπους της μαφίας που κυριαρχούσαν και εκβίαζαν, που δωροδοκούσαν ή τιμωρούσαν ή και δολοφονούσαν για παραδειγματισμό εάν χρειαζόταν. Που είχαν καταντήσει τα αθλήματα κυρίως  της πάλης και του μποξ, καθαρά παράνομες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις που προκαθορίζονταν τα αποτελέσματα από τους νονούς με απώτερο καθαρό σκοπό το οικονομικό όφελος από τα στοιχήματα.

Γι αυτό όταν ο Σάββας Ττοουλιάς δεν υπάκουσε στην προσταγή τους, αυτοί θεώρησαν πως αυτός ο ασήμαντος ανθρωπάκος από ένα άγνωστο μέρος του κόσμου, έπρεπε να τιμωρηθεί και να γίνει μικρό παράδειγμα για τους υπόλοιπους συναδέλφους του, ώστε να υπακούν στο σύστημα που είχαν δημιουργήσει και που αποτελείτο από μπράβους και δολοφόνους, αλλά και «καθώς πρέπει» ανθρώπους της κοινωνικής και πολιτικής ελίτ.

Έτσι όταν αντί να ηττηθεί στον αγώνα όπως είχε λάβει προσταγή αυτός νίκησε, η καταδίκη του είχε προδιαγραφεί. Η διαταγή δόθηκε και ο παλαιστής με το λαμπρό μέλλον διαγράφηκε δια παντός από τους αγώνες, βρέθηκε σκοτωμένος σε μια γωνιά του δρόμου ένα πρωί ξημέρωμα από την αστυνομία. Είχε δολοφονηθεί ένα δείλις αργά ενώ επέστρεφε στο ξενοδοχείο που διέμενε, με τρόπο ενδεικτικό και επιδεικτικό που φανέρωνε τους λόγους του άδικου σκοτωμού.

Υ.Γ. Συγγενείς του μεγάλου παλαιστή Σάββα Ττοουλιά σήμερα ευρίσκονται στην Αυγόρου, στην Άχνα, στη Λευκωσία, στη Λεμεσό, στη Κισσόνεργα, στη Χλώρακα, και τα τελευταία χρόνια με το μηδενισμό των αποστάσεων, σε όλη την Κύπρο και ακόμα παραπέρα.

Στη Χλώρακα έζησε ο Σάββας που παντρεύτηκε την Δεσποινού αδερφή του Μουχτάρη της Χλώρακας Χριστόδουλου Αζίνα. Απόγονοι τους ήταν οι Θεόδωρος (Τριανταφύλλης), Χαράλαμπος, Νικόλας (Εύζωνας), Καλλιστένη και Αγαθονίκη.

Ο Θεόδωρος ειχε απογόνους τους Χριστόδουλο, Χαμπή (Χαμπιάς) και Ανδρέα.

Ο Χαράλαμπος έκαμε απογόνους τους Νικόλα (Νικολάτσιη), Χριστόφορο (Ττόφας), Χριστόδουλο (Πάρπας), τον Γιωρκή (Κορκής), και την Μαρουλλα Μενελάου Μελιου.

Ο Νικόλας Εύζωνας έκαμε απογόνους τους Μιχάλη, Χριστάκη, Ανδρέα, Θέκλα, Παναγιώτα, Μαρία, Αγγελική και Λυδία.

Η Αγαθονίκη παντρεύτηκε στη Γεροσκήπου και έκαμε απόγονους τη Μαρία Σιαμμά Μαυρονικόλα, το Φιλιππο (υπασπιστής του Μητροπολίτη Πάφου Φώτιου) και το Γιώργο Κούπανο.

Η Καλλιστενη παντρευτηκε το Αντωνούϊ (Κολόιδο) και έκαμαν παιδια τους οι Νικόλα (Πίνος), Χριστόδουλο, Κατίνα, Γιώρκο (Κκελούϊ), Μιχάλη Κέρβερο και Παναγιωτού Χάμπου Πούρνελλου.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑ ΙΑΤΡΟΥ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΦΟΥ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

Κύριε υπουργέ υγείας,
Εγώ, η ……….,
με την παρούσα καταγγέλλω για επικίνδυνη αδιαφορία και άρνηση εκτέλεσης του λειτουργήματος και των καθηκόντων της με σκοπό την είσπραξη χρημάτων, την ιατρό ................. με την ειδικότητα της γαστρεντερολόγου στο Νοσοκομείο Πάφου.
Στις αρχές Ιουλίου με παραπεμπτικό ως επείγον από τον ογκολόγο ιατρό του νοσοκομείου Λεμεσού Γ. Τσιμόπουλο για εξέταση μου (κολονοσκόπηση) προκειμένου να εξεταστώ καθώς ο αξονικός τομογράφος έδειχνε ανωμαλία στο παχύ έντερο, και καθώς είχε διαπιστώσει επίσης κακοήθη καρκίνο και ότι έχριζα επειγόντως χημειοθεραπείας και ακτινοβολίας, η εν λόγω ιατρός της Πάφου αρνήθηκε την εξέταση ως επείγον, και αρνήθηκε επίσης να μου κλείσει ραντεβού για την εξέταση, και με έμμεσο τρόπο προσπάθησε να με παραπέμψει για την εξέταση μου σε ιδιωτική κλινική που η ίδια διενεργεί ιδιωτικά τις εξετάσεις και χρεώνεται ο ασθενής 350 ευρώ.

Υ.Γ. Τα στοιχεία και τα επιίσημα ονόματα που εμπλέκονται θα τα δώσω στους αρμόδιους εαν κατα λάθος ενδιαφερθούν.

Μετα τιμής 

............

Για πληροφορίες στην εφημεριδα της Χλώρακας

Πιο... εγωκεντρική η γλώσσα στα σύγχρονα βιβλία

Παραδοσιακά η λογοτεχνία αποτελεί τον καθρέφτη μιας κοινωνίας, κάτι που επιβεβαιώνει μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία συμπέρανε ότι η γλώσσα στα σύγχρονα λογοτεχνικά βιβλία περιέχει όλο και περισσότερες λέξεις που προδίδουν ναρκισσισμό, ατομισμό, κτητικότητα και γενικά τάση για υλισμό, αντί για αλτρουισμό και άλλες ηθικές και πνευματικές αξίες.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας "Psychological Science", ανέλυσαν τις χρησιμοποιούμενες λέξεις σε πάνω από 1,5 εκατ. αμερικανικά και βρετανικά βιβλία όλων των ειδών (μυθιστορήματα, δοκίμια, εκπαιδευτικά εγχειρίδια κ.α.), που δημοσιεύτηκαν στη διάρκεια δύο αιώνων, από το 1800 έως το 2000. Η ανάλυση έγινε με τη βοήθεια του ελεύθερα προσβάσιμου λογισμικού Google Ngram Viewer, ενός εργαλείου που μπορεί να μετρήσει τη συχνότητα εμφάνισης λέξεων σε ένα εκατομμύριο βιβλία σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι καθώς οι αξίες και προτεραιότητες της κοινωνίας και των ανθρώπων άλλαζαν διαχρονικά, παράλληλα με την άνοδο των εισοδημάτων και των ατομικών δικαιωμάτων, η λογοτεχνία αντανακλά αυτή τη σταδιακή μεταβολή των νοοτροπιών και στάσεων ζωής. Έτσι, με το πέρασμα του χρόνου, στα αγγλόφωνα βιβλία εμφανίζονται όλο και συχνότερα λέξεις όπως «παίρνω» και «επιλέγω», ενώ μειώνεται η χρήση λέξεων όπως «δίνω» και «υποχρεώνομαι». Γενικότερα, παρατηρείται πλέον μια μεγαλύτερη συχνότητα λέξεων σχετικών με το «εγώ», όπως «μοναδικός», «άτομο», «εαυτός» κ.ά.

Από την άλλη όμως, ενώ αυξάνεται η χρήση της λέξης«νιώθω» (ή «αισθάνομαι» κλπ), μειώνεται η χρήση της λέξης «κάνω» (ή «δρω» κλπ), κάτι που, κατά τη Πατρίτσια Γκρίνφιλντ, μάλλον δείχνει πως οι σημερινοί άνθρωποι βρίσκονται σε πιο καλή επαφή με τον συναισθηματικό κόσμο τους ή, τέλος πάντων, τολμούν να τον εκφράσουν πιο ανοιχτά από ό,τι έκαναν στο παρελθόν. Επίσης, μειώνονται οι λέξεις που σχετίζονται με τη θρησκεία και γενικότερα με την υποταγή σε κάποιον ανώτερο, όπως «εξουσία», «προσευχή», «υπακοή», «ανήκω» κ.ά.

«Η νέα έρευνα αποκαλύπτει πως έχει υπάρξει μια μακρά, διάρκειας δύο αιώνων, ιστορική μετάβαση προς μια ατομικιστική ψυχολογική λειτουργία. Η τρέχουσα άνοδος του ατομισμού δεν είναι κάτι πρόσφατο, αλλά λαμβάνει χώρα εδώ και αιώνες, καθώς ξεφύγαμε από μια πρωταρχικά αγροτική χαμηλής τεχνολογίας κοινωνία, κατευθυνόμενοι προς μια πρωτίστως αστική υψηλής τεχνολογίας κοινωνία», δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας.

Η Αμερικανίδα ψυχολόγος σχεδιάζει να κάνει μια ανάλογη διαχρονική έρευνα με βιβλία σε άλλες γλώσσες (γαλλικά, ισπανικά, ρωσικά και κινεζικά) για να διαπιστώσει κατά πόσο το φαινόμενο είναι παγκόσμιο. Προς το παρόν, πάντως, καλεί κάθε ενδιαφερόμενο να χρησιμοποιήσει ο ίδιος το Google Ngram Viewer για να επιβεβαιώσει τα συμπεράσματά της.

ΕΓΓΡΑΦΑ ΤΗΣ ΝΑΣΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ:

Η ΝΑΣΑ με κρυφές παράνομες ενέργειες και επεμβάσεις της έχει μετατρέψει το σύνταγμα καθιστώντας την Αμερική ως εταιρεία χωρίς νόμιμη κυβέρνηση, ώστε να μπορεί να παρακάμπτει τους νόμους και να έχει τη δυνατότητα διαχείρισης της παγκόσμιας κατάστασης για να μπορέσει να διορθώσει παντιοτρόπως τα κακώς έχοντα που κατά τη γνώμη των επιστημόνων συμβαίνουν.

Ελέγχοντας τις κυβερνήσεις κυβερνούν τον κόσμο εταιρείες και τράπεζες που με τεχνολογίες άγνωστες στον περισσότερο κόσμο τον καθυποτάσσουν και τον καθοδηγούν  χωρίς να του αφήνει περιθώρια αντίδρασης. Θεωρώντας ότι το ανθρώπινο ον δεν είναι αρκούντως ικανό καθώς όπως διαπιστώνουν οι άνθρωποι είναι μεγαλόσωμοι, βαρείς, τρυφεροί, αργοί σωματικά και νοητικά, χρειάζονται πολλά λεφτά για τη συντήρηση τους και μειώνονται ραγδαία σε σωματική αξία, επεξεργάζονται και εφαρμόζουν σχέδια διαμόρφωσης του ανθρώπινου είδους, μεταμορφώνοντας το δια της σύγχρονης τεχνολογίας σε ανθρωπόμορφα ρομπότ.

Αυτός θα είναι ο τελικός τρόπος διαχείρισης του παγκόσμιου ανθρώπου από την ελίτ ορισμένων ισχυρών που θα κινούν τα νήματα του τρόπου ζωής του ανθρώπου από control room.

θανατοι - ΚΗΔΕΙΕΣ

1.

Απεβίωσε τηνΤετάρτη 7 Αυγούστου σε ηλικία 63 χρόνων ο Ανδρέας Ξηναρής από την Έμπα. Η κηδεία του θα τελεστεί την Πέμπτη 8 Αυγούστου στις 5 το απόγευμα από τον Ιερό Ναό Αποστόλου Ανδρέα Έμπας. Γίνεται έκκληση όπως αντί στεφάνων κατατίθενται εισφορές υπέρ της οικογένειας. 

2.

Απεβίωσε σήμερα η μητέρα του Βουλευτή ΔΗ.ΣΥ Πάφου Κώστα Κωνσταντίνου ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ.

Η κηδεία της θα τελεστεί αύριο ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΑΥΑΓΟΥΣΤΟΥ και ώρα 3.00μμ από τον ιερό Ναό Αποστόλου Παύλου.

Η οικογένεια θα δέχεται συλλυπητήρια από  ώρα 2.00μμ στον Ιερό Ναό του Αποστόλου Παύλου.

Αντί στεφάνων να γίνονται εισφορές στο Ταμείο Πρόνοιας του Ιερού Ναού Αποστόλου Παύλου 

Χρειαζόμαστε εμπνευσμένους Αρχηγούς, άρθρο

Ακούω στα καφενεία και στις πλατείες τους απογοητευμένους, τους απελπισμένους και τους αγανακτισμένους πολίτες που δεν πιστεύουν πια στα μπλε και κόκκινα συνθήματα, τα κομματικά λάβαρα και τα πανό, τις γραμμές των κομμάτων και τους ψεύτικους φωστήρες, βλέπω στα μάτια τους θλίψη, πίκρα, απόγνωση, βλέπω τα θρυμματισμένα τους όνειρα.

Βλέπω αυτήν την  αγανάχτηση στους ανθρώπους η οποία προκύπτει κυρίως όταν υπάρχει φτώχια και καταπίεση.

Στον τόπο μας η οικονομική κρίση έχει φτάσει στα όρια, το 50% του πληθυσμού, όλοι δηλαδή οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα δυσπραγούν, και αντί να βλέπουμε περισυλλογή από τους κρατούντες, τους παρακολουθούμε να εχουν μια ατολμία να επέμβουν για να διορθώσουν τα κακώς έχοντα. Εξ όσων Ιδιωτικών υπαλλήλων έτυχε να εχουν ακόμα τες δουλειές τους, οι μισθοί τους εχουν μειωθεί κατά 40% περιπου, αλλά καμιά συντεχνία δεν αντέδρασε, ούτε φώναξε για τα συμφέροντα τους σε αντίθεση με τα όσα πράττουν για τους δημοσίους υπαλλήλους με τους παχουλούς μισθούς.

Η οικονομία της Κύπρου είναι πολύ μικρή, έτσι που τα προβλήματα διορθώνονται εύκολα και απλά. Είναι φανερό ότι τον πλούτο του κράτους τον νέμονται οι δημόσιοι υπάλληλοι. Οι ίδιοι το γνωρίζουν, και όλοι τους δεν φέρουν ένσταση στη μείωση των απολαβών τους εάν αυτό σημαίνει τη σωτηρία της πατρίδας μας. Όλοι ακόμα γνωρίζουν ότι με μια μείωση κατά 25% των απολαβών τους, όλα διορθώνονται.

Το πρόβλημα που προκύπτει στη λύση του προβλήματος, είναι ως συνήθως ότι συμβαίνει στους Έλληνες, δηλαδή οι σπουδαίοι αρχηγοί μας. Που δεν τολμούν να προχωρήσουν σε τομές, που φοβούνται τους αρχηγίσκους των συντεχνιών, που τάσσονται με τους έχοντες αντί με το λαό, μόνο γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν ψήφους..
Ποιος θα διορθώσει όμως τον τόπο από το άγος και την αδικία που προκάλεσαν οι κατά συρροή  μικροί και μεγάλοι άρχοντες του λαού; Αυτους που ο λαός εμπιστεύτηκε να κυβερνούν, να ψηφίζουν νόμους, και να διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα και να προστατεύουν τους αδύνατους;

Τη δημοκρατία μας, απέδειξαν όλες οι κυβερνήσεις από την ίδρυση της, ότι δεν μπορούν να την διαφυλάξουν, ούτε να την εμπεδώσουν. Είχαμε κατά καιρούς πολλές ευκαιρίες για διάσωση του τόπου μας, και άλλες πολλές για να καταστούμε ένας λαός εν συνεχή ευημερία και πρόοδο. Οι κοντόφθαλμοι πολιτικοί και τα κόμματα όμως, επέτρεψαν με την ανοχή τους και τες ενέργειες τους να υπάρχουν και να δρούν σε όλα τα επίπεδα της Κυπριακής ζωής οι κλίκες και οι ημέτεροι, με αποτελεσμα να ευρισκόμαστε σήμερα στη δεινή και επικίνδυνη θέση σαν ένας λαός καταδικασμένος χωρίς οράματα και προοπτικές.

Μπορούμε άραγε να αναστήσουμε και να κάνουμε καλύτερη αυτήν την λαβωμένη δημοκρατίας μας; Να απαλλαγούμε από τους Μικρούς πολιτικούς, να βρούμε νέους αρχηγούς όπως τον Βενιζέλο, τον Τσε και τον Λένιν; Να ξαναχτίσουμε τη καημένη και χρεοκοπημένη μας πατρίδα, να νιώσουμε υπερήφανα που είμαστε Έλληνες, να βάλουμε τέλος στην ασύδοτη κομματοκρατία και στα άσυλα των ισχυρών, και την εκμετάλλευση των αδυνάτων;

Δεν είναι λογικό, ούτε επιτρεπτό να επιτρέψουμε τη συνέχιση αυτής της κατάστασης.

Είμαστε ένας Λαός ικανός, μια επιτυχημένη κοινωνία που μπορεί να εμπεδώσει μια γνήσια δημοκρατία, μέσα από την οποία να ξεπηδήσουν οι λαϊκοί εκείνοι ηγέτες που θα είναι εμπνευσμένοι αρχηγοί, που θα συνενώννουν αντί να διαιρούν, και που θα οδηγήσουν το λαό σε μια νέα καλύτερη εποχή.

ΚΥΡΙΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Χρειαζόμαστε εμπνευσμένους Αρχηγούς

Ακούω στα καφενεία και στις πλατείες τους απογοητευμένους, τους απελπισμένους και τους αγανακτισμένους πολίτες που δεν πιστεύουν πια στα μπλε και κόκκινα συνθήματα, τα κομματικά λάβαρα και τα πανό, τις γραμμές των κομμάτων και τους ψεύτικους φωστήρες, βλέπω στα μάτια τους θλίψη, πίκρα, απόγνωση, βλέπω τα θρυμματισμένα τους όνειρα.

Βλέπω αυτήν την  αγανάχτηση στους ανθρώπους η οποία προκύπτει κυρίως όταν υπάρχει φτώχια και καταπίεση.

Στον τόπο μας η οικονομική κρίση έχει φτάσει στα όρια, το 50% του πληθυσμού, όλοι δηλαδή οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα δυσπραγούν, και αντί να βλέπουμε περισυλλογή από τους κρατούντες, τους παρακολουθούμε να εχουν μια ατολμία να επέμβουν για να διορθώσουν τα κακώς έχοντα. Εξ όσων Ιδιωτικών υπαλλήλων έτυχε να εχουν ακόμα τες δουλειές τους, οι μισθοί τους εχουν μειωθεί κατά 40% περιπου, αλλά καμιά συντεχνία δεν αντέδρασε, ούτε φώναξε για τα συμφέροντα τους σε αντίθεση με τα όσα πράττουν για τους δημοσίους υπαλλήλους με τους παχουλούς μισθούς.

Η οικονομία της Κύπρου είναι πολύ μικρή, έτσι που τα προβλήματα διορθώνονται εύκολα και απλά. Είναι φανερό ότι τον πλούτο του κράτους τον νέμονται οι δημόσιοι υπάλληλοι. Οι ίδιοι το γνωρίζουν, και όλοι τους δεν φέρουν ένσταση στη μείωση των απολαβών τους εάν αυτό σημαίνει τη σωτηρία της πατρίδας μας. Όλοι ακόμα γνωρίζουν ότι με μια μείωση κατά 25% των απολαβών τους, όλα διορθώνονται.

Το πρόβλημα που προκύπτει στη λύση του προβλήματος, είναι ως συνήθως ότι συμβαίνει στους Έλληνες, δηλαδή οι σπουδαίοι αρχηγοί μας. Που δεν τολμούν να προχωρήσουν σε τομές, που φοβούνται τους αρχηγίσκους των συντεχνιών, που τάσσονται με τους έχοντες αντί με το λαό, μόνο γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν ψήφους..
Ποιος θα διορθώσει όμως τον τόπο από το άγος και την αδικία που προκάλεσαν οι κατά συρροή  μικροί και μεγάλοι άρχοντες του λαού; Αυτους που ο λαός εμπιστεύτηκε να κυβερνούν, να ψηφίζουν νόμους, και να διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα και να προστατεύουν τους αδύνατους;

Τη δημοκρατία μας, απέδειξαν όλες οι κυβερνήσεις από την ίδρυση της, ότι δεν μπορούν να την διαφυλάξουν, ούτε να την εμπεδώσουν. Είχαμε κατά καιρούς πολλές ευκαιρίες για διάσωση του τόπου μας, και άλλες πολλές για να καταστούμε ένας λαός εν συνεχή ευημερία και πρόοδο. Οι κοντόφθαλμοι πολιτικοί και τα κόμματα όμως, επέτρεψαν με την ανοχή τους και τες ενέργειες τους να υπάρχουν και να δρούν σε όλα τα επίπεδα της Κυπριακής ζωής οι κλίκες και οι ημέτεροι, με αποτελεσμα να ευρισκόμαστε σήμερα στη δεινή και επικίνδυνη θέση σαν ένας λαός καταδικασμένος χωρίς οράματα και προοπτικές.

Μπορούμε άραγε να αναστήσουμε και να κάνουμε καλύτερη αυτήν την λαβωμένη δημοκρατίας μας; Να απαλλαγούμε από τους Μικρούς πολιτικούς, να βρούμε νέους αρχηγούς όπως τον Βενιζέλο, τον Τσε και τον Λένιν; Να ξαναχτίσουμε τη καημένη και χρεοκοπημένη μας πατρίδα, να νιώσουμε υπερήφανα που είμαστε Έλληνες, να βάλουμε τέλος στην ασύδοτη κομματοκρατία και στα άσυλα των ισχυρών, και την εκμετάλλευση των αδυνάτων;

Δεν είναι λογικό, ούτε επιτρεπτό να επιτρέψουμε τη συνέχιση αυτής της κατάστασης.

Είμαστε ένας Λαός ικανός, μια επιτυχημένη κοινωνία που μπορεί να εμπεδώσει μια γνήσια δημοκρατία, μέσα από την οποία να ξεπηδήσουν οι λαϊκοί εκείνοι ηγέτες που θα είναι εμπνευσμένοι αρχηγοί, που θα συνενώννουν αντί να διαιρούν, και που θα οδηγήσουν το λαό σε μια νέα καλύτερη εποχή.

ΚΥΡΙΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Χρειαζόμαστε εμπνευσμένους Αρχηγούςάρ

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΜΗΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

«Δοξασίαι του καθ΄ ημάς και άλλων λαών, λείψανα αρχαίων προγνωστικών του καιρού, θεμελιουμένων εις προλήψεις περί επήρειας των ουρανίων σωμάτων επι της ατμοσφαίρας της γης».

Ο Αύγουστος στην Κυπριακή διάλεκτο καλείται Άουστος. Οι πρώτες τρεις ημέρες είναι αποφράδες και καλούνται κακαουσκιές, ή κατ ευφημισμό καλαουσκιές. Οι παλιοί Κύπριοι νόμιζαν ότι μια ώρα εξ αυτών των ημερών ήταν κακή, επειδή όμως δεν γνώριζαν ποια, προς αποφυγήν δεινών απέφευγαν να κάνουν εργασίες εκτός από τις απαραίτητες όπως πλύσιμο ,ζύμωμα και λούσιμο, διότι πίστευαν ότι δεν θα είχαν αίσιον τέλος. Περί του λόγου το αληθές επί τούτου, διηγούνται μιαν ιστορία ότι μια γυναίκα που δοκίμασε να πλύνει τα ασπρόρουχα της, δεν τα κατάφερε γιατι η αλουσίβα που χρησιμοποίησε για το πλήμμα μετετράπηκε σε αίμα. Μιας άλλης γυναίκας δεν ψήνονταν τα ψωμιά στον φούρνο αν και ο φούρνος ήταν κανονικά πυρωμένος.

Επίσης ορισμένοι που λούζονται κατά αυτές τις ημέρες, άλλοι γεμίζουν κακκάδια τα οποία δεν επουλώνονται, ή άλλους πατσαλιάζει το δέρμα τους και δεν θεραπεύεται.

Ακόμη σε ορισμένες περιοχές της Κύπρου πιστεύουν ότι αν τα μεταξωτά ρούχα μείνουν κλειστά μέσα στα σεντούκια τις ημέρες της Κακαουσκιάς, κόβουν και χαλούσιν, γι αυτό τα κρεμμούν στις κρεμμάλλες ώσπου να περάσουν οι κακές μέρες.

Σε κάποιες περιοχές θεωρούνται ως κακαουσκιές μέρες οι πρώτες εφτά μέρες.

Κατά τον μήνα αυτόν οι άνθρωποι προσδιορίζουν τον καιρό του επομένου έτους, διαβάζοντας και αναλύοντας τα μηναλλάγια (εκ της λέξεως μήνας και της βυζαντινής αλλάγιον) παρακολουθώντας τις αλλαγές της ατμοσφαιρικής κατάστασης των ημερών του μήνα τούτου.

Υπολογίζουν τις αλλαγές τοιουτοτρόπως:

«Αουστος, Aπάουστος τζιαί πάλε αρκές του Αούστου» δηλαδή η πρώτη του μήνα είναι Αουστος, ή δεύτερη Απάουστος, και η τρίτη πάλε αρκές του Αούστου». Ή τρίτη του μέρα δηλαδή, λογίζεται ως πρώτη, ή τέταρτη, ως δευτερη, η πέμπτη ώς τρίτη και ούτω καθ΄ εξής, η κάθε μία δέ, αντιπροσωπεύει και ένα μήνα κατά σειράν. Δηλαδή η πρώτη Τρίτη είναι Αύγουστος, ή δεύτερη Τετάρτη είναι ο Σεπτέμβριος κλπ., μέχρι τις 14 του μήνα παραμονής της Κοιμήσεως τής Θεοτόκου, η οποία αντιπροσωπεύει τον Ιούλιον.

Αν κατά την προσδιορισθείσαν ημέραν εκάστου μηνός παρατηρηθούν νέφη, προμαντεύονται ότι ο μήνας εκείνος θα είναι δροσερός και βροχερός.

Αν κατά την προσδιορισθείσαν  ημέραν ο ουρανός είναι ανέφελος και επικρατεί καλοκαιρία, προμαντεύεται, ότι ο μήνας εκείνος θα είναι ξηρος  και άνομβρος.

Κατά την έκτην νύκτα της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, τας μεσονυκτίους ώρας ανοίγει ο ουρανός και για απειροελάχιστη ώρα φαίνεται ο Χριστός να κάθεται στο θρόνο περεστοιχιζόμενος υπό αγγέλων ενώ γύρω του ο ουρανός διαχέεται υπό άπλετου φωτός. Αν κάποιος θνητός εκείνη τη στιγμή καταφέρει να αντικρύσει αυτό το υπέρτατο θέαμα, μπορεί να ζητήσει από τον Ιησού Χριστό το Θεό οτιδήποτε, και αυτό θα γίνει πραγματικότης.

Λέγουν οι παλαιότεροι ότι μια γυναίκα που αντίκρισε το θαύμα την ώρα που εσυνέβαινε, στη βιασύνη της μπέρδεψε τα λόγια της και αντί να ζητήσει  «σιήλιες σιηλιάες» υπονοώντας χίλιες χιλιάδες λίρες, είπε «σιήλιες σιηλιάες σιύλλους», δηλαδή χίλιες χιλιάδες σκύλους και την επαύριον το ξημέρωμα, βρήκε την αυλή της γεμάτη με χίλιες χιλιάδες σκύλους «σιήλιες σιηλιάες σιύλλους».

Έχουν να πουν οι άνθρωποι, ότι τη μεταμόρφωση του Σωτήρος επί του όρους Θαβώρ, ή τον τρόπον με τον οποίον την δευτέρα παρουσία θα έλθει και πάλιν στη γη κρίναι ζώντας και νεκρούς ο Χριστός, συμβολίζεται δια αυτού του συμβάντος, και αυτό το γεγονός, ονομάζεται «πλατάνιν»

Την ίδιαν ημέρα αυτού του θαύματος που λαμβάνει χώραν, σε διάφορα χωριά της Πάφου ωριμάζουν τα πρώτα σταφύλια, και οι ιδιοκτήτες πριν τα δοκιμάσουν ή τα γευτούν, τα μεταφέρουν μέσα σε καλάθια στους ναούς για να αγιασθούν και να ευλογηθούν και να διανεμηθούν στους πιστούς όπως γίνεται και με τα κόλλυβα. 

Την 29^ην του Αυγούστου που εορτάζεται ή μνήμη της αποτομής της τιμίας κεφαλής του Ιωάννου του Προδρόμου, πιστεύουν ότι ο ήλιος την ώρα που ανατέλλει, αναπηδά στους φωτεινούς δίσκους που τον περιβάλλουν, όπως το ίδιο αναπηδούσε και η κομμένη κεφαλή μέσα στον δίσκο που πρόσφερε ο Ηρώδης στην Σαλώμη, γι αυτό πολλοί άνθρωποι την ημέρα εκείνην σηκώνονται ενωρίς για να αντικρύσουν την ανατολή και το το θέαμα που ίσως να συμβαίνει.

Σε διάφορα χωριά επίσης την ημέρα της αποκεφάλισης, αν κόψουν κρεμμύδι, το κόβουν πλαγίως ή από την ουρά, προς αποφυγήν αποκεφαλίσεως του κρεμμυδιού, τιμώντας έτσι την μνήμην της  αποκεφαλίσεως του Βαπτιστού Ιωάννου.

Μια μακάβρια επίσης δοξασία που λέγουν ότι συμβαίνει αυτήν την ημέρα του Αυγούστου, είναι να μαντεύουν τη διάρκεια της εναπομείναντας ζωής των:

 «Άμα ανατείλει ο ήλιος και πριν υψωθεί στον ορίζοντα, ίστανται βλέποντες προς δυσμάς έχοντες τον ήλιον εκ των όπισθεν. Άν η σκιά του σώματος των σχηματισθεί ακέφαλος, πιστεύουσιν ότι θα αποθάνωσιν εντός του έτους».

Τέλος ο Αύγουστος θεωρείται μήνας θερμός διότι τα νερά είναι θερμά και χλιαρά, κατά πως λέει και η παροιμία:

«Άουστος με τά χλιά νερά, με τα χλωρά αθάσια

k.tapakoudes@cytanet.com.cy