Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΑΠΟΡΡΟΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Η εφαρμογή των διεθνών οικονομικών κανόνων αποτελεί μέσο επιβολής της κυριαρχίας των παγκόσμιων εξουσιαστών στα κράτη και στους λαούς του κόσμου. Η παγκόσμια οικονομική κρίση δεν προέκυψε τυχαία, παρά όλα δημιουργήθηκαν τεχνηέντως. Πίσω από αυτήν κρύβονται τεράστια συμφέροντα και σκοπιμότητες, που αποκαλύπτονται συνήθως μέσω των εξελίξεων πολλά χρόνια μετά την εμφάνιση της κρίσης.

Οι κεφαλαιοκράτες και οι τραπεζίτες του κόσμου εκμεταλλευόμενοι τα σφάλματα, την ανικανότητα και τη διαφθορά των πολιτικών, ή και υποβοηθώντας τους με χρηματισμό και εκβιασμό, καταφέρνουν να οδηγούν τις φτωχές χώρες στον υπέρμετρο δανεισμό και στην απόλυτη εξάρτηση τους από αυτούς.

Με αυτό τον τρόπο ξεκίνησαν ένα παιχνίδι εδώ και δεκαετίες εναντίον της Ελλάδας οδηγώντας την στο ξεπούλημα των κερδοφόρων επιχειρήσεων και Οργανισμών, στην διάθεση τεράστιων αμυντικών δαπανών, στον ανεξέλεγκτο δανεισμό δημιουργώντας ένα  τεράστιο εξωτερικό χρέος που δεν μπορούσε να αποπληρωθεί, στην αδιαφάνεια και τη σπατάλη του δημόσιου χρήματος, στη φοροδιαφυγή, στην ατιμωρησία, στη διαφθορά και στη σήψη των πολιτειακών θεσμών

Όλοι αυτοί οι ξένοι χρηματιστές βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος και βοήθεια από τους λίγους ξεπουλημένους Έλληνες πολιτικούς, κατάντησαν τη χώρα της Ελλάδας σε ένα φτωχό επαίτη και τον υπερήφανο λαό της σε ένα δύσμοιρο καημένο πληθυσμό.

Τα όσα κύρια σφάλματα οδήγησαν την Ελλάδα στη σημερινή οικονομική κρίση και ύφεση, είναι κατά τη γνώμη μου ο εξωτερικός και εσωτερικός δανεισμός, η ένταξη της στην ΕΕ και στον ΟΝΕ, η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, η υπεράριθμη δημόσια υπηρεσία, αλλά κυριότερα η διαφθορά των πολιτικών και των υψηλόβαθμων δημοσίων υπαλλήλων.

1. Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ ΟΔΗΓΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ

Μετά το τέλος του Β΄ παγκοσμίου πολέμου και έως σήμερα, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις εκτός της χουντικής διακυβέρνησης του Γ. Παπαδοπούλου, στήριξαν τη χρηματοδότηση της διακυβέρνησης τους στον εξωτερικό δανεισμό. Βρίσκοντας εύκολο τρόπο δανεισμού χωρίς να σκέφτονται ότι υποδουλώνουν τη χώρα στους δανειστές, παραμέλησαν την ανάπτυξη εισοδημάτων από τα εγχώρια προϊόντα. Αυτό είχε αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής εις βάρος της μεσαίας τάξης, αλλά και του ίδιου του κράτους. Έτσι με τον καιρό το εξωτερικό χρέος αυξήθηκε σε σημείο που το κράτος να μην μπορεί να πληρώσει τις δόσεις, και οι δανειστές να σταματήσουν να δίνουν άλλα δάνεια, ή να ζητούν τεράστια επιτόκια.

2.Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΔΑΝΕΙΣΝΟΣ ΑΔΕΙΑΖΕΙ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ

 Ένας άλλος τρόπος δανεισμού στον οποίο κατέφευγε το Ελληνικό κράτος, ήταν ο εσωτερικός δανεισμός. Ήταν ένας πολύ εύκολος τρόπος, διότι η κάθε κυβέρνηση με τα κομματικά της πλοκάμια απλωμένα σε όλους τους κυβερνητικούς οργανισμούς και δημόσιες επιχειρήσεις, έπαιρνε τις καταθέσεις των εργαζομένων καθώς και τα κέρδη ως δάνειο, αλλά χωρίς να τα επιστρέφει δυστηχώς. Με τον καιρό άδειασαν όλα τα ταμεία σε σημείο να μην πληρώνονται οι συντάξεις και να μην υπάρχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Όταν αυτοί οι πόροι εξαντλήθηκαν αφού όμως άδειασαν όλα τα ταμεία κοινωνικής μέριμνας, περιηλθαν σε δυσχερέστερη θέση με τα έξοδα του κράτους να υπερβαίνουν τα έσοδα του κατά πολύ, με κίνδυνο τη στάση πληρωμών, δηλαδή τη πτώχευση του ως κράτος.

3. Η ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΥΠΟΛΟΓΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΔΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Η είσοδος της χώρας στην Ε.Ε και στην Ο.Ν.Ε. θα έπρεπε λογικά να βοηθήσει στη μείωση του χρέους. Η παγκόσμια οικονομική κρίση όμως που ξεκίνησε το 2007, έδειξε την αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαχειριστεί αποτελεσματικά την κρίση και να εξασφαλίσει τα κράτη μέλη της από τις αρνητικές και επικίνδυνες συνέπειές της.

Επιβάλλοντας μνημόνια και υπαγορεύοντας την ελληνική οικονομική πολιτική και εγκρίνοντας αυτοί πρώτοι τις αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης και ελέγχοντας την εφαρμογή των διαφόρων μέτρων που αυτοί επέβαλαν, με αυτούς τους τρόπους εξασκούν κατά μεγάλο μέρος την Εθνική κυριαρχία της χώρας.

Οι Ευρωπαίοι δανειστές ανάγκασαν τη κυβέρνηση σε μεγάλες περικοπές μισθών και συντάξεων, στην επιβολή δυσβάσταχτων και άδικων φόρων, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη άνοδο της ανεργίας, το κλείσιμο δεκάδων χιλιάδων επιχειρήσεων και γενικά τη πτώχευση σχεδόν ολόκληρου του Ελληνικού λαού που υφίσταται όλες τις οδυνηρές επιπτώσεις της κρίσης.

Χάνοντας την Εθνική κυριαρχία της, ως χώρα δεν έχει τη δυνατότητα να πάρει ακραία  μέτρα που θα βοηθούσαν την ανάπτυξη της οικονομίας. Αν π.χ. είχε δικό της ανεξάρτητο νόμισμα, θα μπορούσε να προβεί στην υποτίμηση του που θα είχε αποτέλεσμα την άντληση τεράστιων εσόδων από τον τουρισμό αφού η Ελλάδα είναι από τους καλυτέρους τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως και τοιουτοτρόπως θα γινόταν πολύ ανταγωνιστική παρά άλλες φτηνότερες χώρες. Θα μπορούσε ακόμα να κυρήξη την πτώχευση της και να ξεκινήσει από την αρχή, κάτι που τώρα δεν μπορεί πλέον να κάνει, ένεκα των δανειστικών μνημονίων που υπέγραψε χάνοντας έτσι μεγάλο μέρος της Εθνικής της κυριαρχίας..

4. ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΚΑΤΑΣΠΑΤΑΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

Κατά τη γνώμη μου μια βασική αιτία που συνέτεινε σε μεγάλο βαθμό στη σημερινή χρεοκοπία της Ελλάδας ήταν οι ολυμπιακοί αγώνες το 2004 που διοργανώθηκαν στην Αθήνα, και ήταν ένα σκέτο φαγοπότι και μια ντροπή κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος.

Ξοδεύτηκαν απίστευτα ποσά χρημάτων, παντού  πεταμένα λεφτά σε ολυμπιακά έργα που παρέμειναν αχρησιμοποίητα έως και σήμερα να σαπίζουν στο έλεος του χρόνου. Το κόστος της διοργάνωσης υπερέβη αχρείαστα τα εσκεμμένα με τις μίζες να παίρνουν και να φέρνουν, και το χειρότερο χάρην των μιζών και των προμηθειών καθώς και την ανάθεση των έργων σε ημετέρους, να κατασκευάζονται αχρείαστα έργα και κτίρια, και να σπαταλώνται δισεκατομμύρια χρημάτων. Ενώ υπολογιζόταν ότι η διοργάνωση θα στοίχιζε περίπου τρία δισεκατομμύρια τα οποία ακολούθως θα εισπράττονταν από τα κέρδη που θα απέρρεαν ως εκ της διοργάνωσης των αγώνων, εντούτοις τα έσοδα ήταν λιγότερα από την πρόβλεψη των εξόδων, και τα έξοδα της διοργάνωσης ανέβηκαν στο αστρονομικό ποσό μεταξύ 20 έως 30 δισεκατομμυρίων καθ υπολογισμό ειδικών οικονομολόγων. Ήταν τόσο μεγάλη η προχειρότητα και τόσο μεγάλη η κατασπατάληση των χρημάτων του χειμαζόμενου Ελληνικού λαού, που οι υπεύθυνοι δεν έδωσαν σε κανέναν λογαριασμό που, πως και πόσα ξοδεύτηκαν.

5. ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΙΤΙΑ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΤΟΥ ΑΕΠ.

Στην Κυπρο μετά το θάνατο του Μακαρίου ανέλαβε την προεδρία ο Σπύρος Κυπριανού που θέλοντας να διεκδικήσει και την επόμενη προεδρία, έφτιαξε εκ του μηδενός δικό του κόμμα. Για να το ενισχύσει και να αποχτήσει πολλά μέλη και ψήφους, ξεκίνησε ένα όργιο προσλήψεων στη δημόσια υπηρεσία ανάγοντας το ρουσφέτι σε επιστήμη και υποθάλποντας έτσι την αναξιοκρατία. Ήταν τόσο μεγάλη η απήχηση αυτού του τρόπου, που στις επόμενες εκλογές το κόμμα αυτό ανέβηκε σε ποσοστό σχεδόν 28%. Αυτή την επιτυχία ζήλεψε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Ανδρέας Παπανδρέου που εφαρμόζοντας το ίδιο σύστημα κατάφερε το κόμμα του να κυβερνήσει για πολλές επόμενες θητείες. Όμως αυτό το σύστημα το ακολούθησαν και τα επόμενα κόμματα που ανελάμβαναν την εξουσία, έτσι που στο τέλος οι υπάλληλοι του δημοσίου έγιναν υπεράριθμοι σε βαθμό που απορροφούσαν μεγάλο ποσοστό του ΑΕΠ σε σημείο που δεν περίσσευαν χρήματα για αναπτυξιακά έργα.

Με μια δημόσια υπηρεσία γάγγραινα λοιπόν που δεν απέδιδε έργο, και με πολλά από τα μέλη της υψηλόμισθα και διεφθαρμένα, με πολιτικούς που κύρια έγνοια είχαν το ρουσφέτι και το προσωπικό τους συμφέρον, ήταν φυσικό να οδηγηθεί η χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και στην αναγκαστική ένταξη της στην Ευρωπαϊκή στήριξη με τα όσα επακόλουθα έπονται από τα μνημόνια της Τρόικας. 

Υ.Γ. ΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ ΘΑ ΠΑΡΑΣΥΡΘΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΟΖΩΝΗΣ

Επειδή η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωζώνης, αν καταρρεύσει ίσως παρασύρει και άλλες χώρες μαζί της και ίσως μ αυτό τον τρόπο ανατραπούν οι παγκόσμιες οικονομικές ισορροπίες. Γι αυτό θεωρώ απίθανο η Ευρωπαϊκή Ένωση να το επιτρέψει. Γνώμη μου είναι ότι οι Ευρωπαίοι θα την βοηθήσουν να ανακάμψει, αυτό όμως θα διαρκέσει πάρα πολύ, και σε αυτό το μεγάλο χρονικό διάστημα οι Έλληνες πολίτες θα πτωχεύσουν περισσότερο με αποτέλεσμα ίσως σιγά σιγά οι Έλληνες να στραφούν στα πατροπαράδοτα επαγγέλματα τους ως γεωργοί, ως κτηνοτρόφοι και ως θαλασσινοί, έτσι που με τον καιρό να ορθοποδήσουν και παλιν βοηθώντας ταυτόχρονα τη χώρα τους να έχει έσοδα από την εγχώρια οικονομική ανάπτυξη της παραγωγής των δικών της προϊόντων.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΠΑΡΑΒΟΛΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ - Η ΚΑΚΙΑ

Η ΚΑΚΙΑ

Η κακία είναι κάτι βαθύ, ισχυρό και ανεξέλεγκτο. Οι πράξεις των κακών ανθρώπων εμπεριέχουν κακία και εκδίκηση και ουδεμία φορά είναι μια αντίδραση εν βρασμό ψυχής. Δεν είναι ελεγχόμενο συναίσθημα και τις περισσότερες φορές  συνοδεύεται από βαθιά ικανοποίηση για το κακό που προκαλείται εξ αυτής, χωρίς  ο αίτιος να αντιλαμβάνεται ή να νοιάζεται για τις συνέπειες.
Ο κακός προσπαθεί να ανεβάσει τον εαυτό του γκρεμίζοντας τους άλλους, αλλά συνήθως το κακό πάντα γυρίζει μπούμερανγκ. Και σε αυτόν που βλάπτει και σε αυτόν που το διαιωνίζει.

Όμως οι κακοί είναι άνθρωποι βαθιά δυστυχείς, και βαθιά μέσα τους ξέρουν την αλήθεια. Μπορεί τις περισσότερες φορές να μην τιμωρούνται από το νόμο, αλλά μόνη τιμωρία τους έχουν την αυτοαπομωνοση τους και την κατάντια να ζουν χωρίς αγάπη, τη μόνη που μπορεί να φέρει τη χαρά και την ευτυχία.

Αν κάποιος πιστέψει ότι μπορεί με την αγάπη του να αλλάξει ένα κακό άτομο δίδοντας του ευκαιρία για να συνετιστεί, στο τέλος θα δει τη ματαιότητα της πράξης του, γιατι θα ανακαλύψει ότι η αγάπη έναντι της κακίας δεν είναι αρκετή. Κάτω από ανάλογες συνθήκες αναδεικνύεται και φανερώνεται ο κακός εαυτός του καθενός.

Η ΚΑΚΙΑ ΠΑΝΤΑ ΦΑΝΕΡΩΝΕΤΑΙ

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε μια κακιά γριά γυναίκα που δεν αγαπούσε κανέναν εκτός τον εαυτό της, δεν είχε κάνει ποτέ καλό σε κανέναν και μόνο κακό λόγο είχε για όλους.

Όταν πέθανε, την άρπαξαν οι δαίμονες και την πέταξαν στη Φλογισμένη Λίμνη της Κολάσεως.

Μόλις το αντιλήφθηκε ο φύλακας άγγελός της, κάθισε και σκέφτηκε να θυμηθεί μια καλή της πράξη και να την αναφέρει στο Θεό ώστε να τη λυπηθεί.

Πάει χαρούμενος στο Θεό και του λέει,

-Αυτή η γυναίκα μια φορά έβγαλε ένα κρεμμυδάκι φρέσκο από το περιβόλι της και το έδωσε σε έναν ζητιάνο που πεινούσε.

Κι ο Θεός απαντάει,

-Πάρε, λοιπόν, εκείνο το κρεμμυδάκι και πήγαινε πάνω από τη λίμνη. Κράτα γερά το κρεμμυδάκι από τη μία άκρη και πες στη γριά να πιαστεί από την άλλη. Μόλις πιαστεί, τράβα την. Αν καταφέρεις να την τραβήξεις έξω από τη λίμνη, τότε δικαιούται να πάει στον Παράδεισο. Όμως, αν σπάσει το κρεμμυδάκι, σημαίνει πως η ψυχή της ανήκει στην Κόλαση. Έτρεξε βιαστικά ο άγγελος στη γριά και της φώναξε,

-Έλα, πιάσου γερά από το κρεμμυδάκι και εγώ θα σε τραβήξω έξω.

Κι άρχισε να την τραβάει προσεκτικά.

Την είχε βγάλει σχεδόν ολόκληρη από τη λίμνη και της χαμογελούσε γεμάτος ελπίδα, μα μόλις είδαν οι άλλοι αμαρτωλοί που την τραβούσε έξω, γαντζώθηκαν από τα πόδια της, για να σωθούν κι αυτοί. Μα η γυναίκα ήταν πραγματικά κακότροπη, άσπλαχνη, κι άρχισε να τους κλωτσάει με μανία.

-Εμένα θέλει να σώσει, όχι εσάς. Δικό μου είναι το κρεμμυδάκι, όχι δικό σας.

Μόλις η γριά ξεστόμισε αυτά τα λόγια, το κρεμμυδάκι έσπασε κι αυτή έπεσε πάλι στη λίμνη και στα έγκατα της κόλασης.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ

Μια μικρή μελέτη από τον Κυριάκο Ταπακούδη

Η τηλεόραση επηρεάζει αποφασιστικά τη ζωή του ανθρώπου, την εξέλιξη της κοινωνίας και τη διαμόρφωση της παγκόσμιας οικονομίας και πολιτικής.

Τα σήριαλ, οι σαπουνόπερες και τα ζωντανά σόου δένονται με μια πρωτοφανή διαφημιστική θεομηνία και κατασκευάζουν ανθρώπινα όντα κουρδισμένα να σκέπτονται λιγότερο και να αγοράζουν περισσότερο. O κοινός πολίτης ομαδοποιείται, μαζικοποιείται, απονευρώνεται, μιμείται τους τηλεοπτικούς ήρωες, και χάνει χωρίς να το καταλαβαίνει την ικανότητα του λόγου, της σκέψης και της δράσης. Η φιλοσοφία των τηλεοπτικών παραγωγών, είναι ότι όσο ο άνθρωπος γίνεται αγέλη και μάζα, τόσο ευκολότερα τους πουλούν αυτά που θέλουν, δηλαδή τόσο ευχερέστερα περνάνε τα πολιτικά, ιδεολογικά και κυρίως καταναλωτικά μηνύματά τους.

Από την άλλη μεριά η τηλεόραση προσφέρει άμεση ενημέρωση και αποτελεί βήμα ελέγχου της εξουσίας τόσο πιο αποτελεσματικό όσο αγριότερος είναι ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα κανάλια.

Οι παρουσιαστές των ειδήσεων στα κανάλια παίζουν σημαίνοντα ρόλο στο χειρισμό της επικαιρότητας, αν και δεν είναι εκείνοι που επιλέγουν και ιεραρχούν τις ειδήσεις.

Οι άνθρωποι αυτοί που είνει έμπειροι δημοσιογράφοι με θητεία στον γραπτό Τύπο οι περισσότεροι, δεν βλέπουν τα γεγονότα παρά μόνον μέσα στο στούντιο όπου ζουν ερμητικά κλεισμένοι αρκετές ώρες της μέρας και της νύχτας. Παρουσιάζουν κατευθείαν στη μικρή οθόνη τις πληροφορίες που πήραν σε πακέτο από το ειδησεογραφικό τμήμα, αφού πρώτα τις μελετήσουν προσεκτικά. Όταν τις εκφωνούν, κατευθύνουν τους ρεπόρτερς που βρίσκονται στη σκηνή των γεγονότων όπως ο μαέστρος τους μουσικούς του με απόλυτη προσήλωση στο χρόνο, το ίδιο ακριβώς κάνουν και με τους καλεσμένους, όσο σπουδαίοι κι αν είναι.

Για να κατασκευασθεί μια τηλεοπτική εφημερίδα διάρκειας 30 λεπτών, χρειάζεται προεργασία 2-3 ωρών. Τα πάντα είναι γραμμένα. Για να συναρπάσει και να προϊδεάσει το κοινό του ο παρουσιαστής, αρχίζει την εκπομπή του με σειρά εντυπωσιακών φράσεων, σαν να διαβάζει τίτλους από την πρώτη σελίδα εφημερίδας. Με λίγες φράσεις δίνει το πανόραμα της ημέρας, ανοίγοντας έτσι την όρεξη για παρακάτω.

O παρουσιαστής είναι όπως ακριβώς τον βλέπει ο φακός. Το βλέμμα του, οι χειρονομίες του, η έκφραση του προσώπου του, προστιθέμενα στον τόνο της φωνής του, δίνουν την προσωπικότητά του, αυτή που δείχνει και ο ίδιος στην καθημερινή του ζωή.

Για να πετύχει στη δουλειά του χρειάζεται ταπεραμέντο, ισχυρή μνήμη και αρκετή επιδεξιότητα ώστε να μπορεί να γλιστρά πίσω από τα γεγονότα και να μην τα επισκιάζει.

Έχει δεσμό με το ακροατήριό του και με την ώρα εκπομπής. Γι’ αυτό και προσπαθεί να είναι συζητήσιμος και ανεπίσημος. Μιλά όπως στους φίλους του, χρησιμοποιεί ενεργητική φωνή, χρόνο ενεστώτα, απλή σύνταξη, τρέχουσα γλώσσα. Και αποφεύγει τους ιδιωματισμούς και τις εξυπνάδες. Όποιος προσπαθεί να το παίξει εξυπνότερος από τους καλεσμένους του, εντυπωσιάζει κατ αρχάς, αλλά η διάρκεια της επιτυχίας του έχει σύντομη λήξη.

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΜΑΡΤΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ

Το πρωί της πρώτης ημέρας του μηνός Μαρτίου ή Μάρτη, οι χωρικοί βγαίνουν στους αγρούς και νίβουν με την πρωινή δροσιά που επικάθεται στα σιτηρά σπαρτά το πρόσωπο τους και όλα τα γυμνά μέρη του κορμιού τους που είναι εκτεθειμένα στις ηλιακές ακτίνες, διότι πιστεύεται ότι έτσι μαλακώνει η επιδερμίδα τους,  καθώς και ότι δεν μαυρίζουν από τον ήλιο. Από τις δροσοσταλίδες στα σπαρτά του κριθαριού αποφεύγουν να νίβονται, διότι πιστεύουν ότι βγάζουν κάτω από το βλέφαρο σπυρί την λεγομένη κριθαριά, η οποία είναι πολύ ενοχλητική.

Ο Μήνας Μάρτιος θεωρείται σπουδαίος για τη γεωργία, διότι οι σποραδικές του βροχές συντελούν στην αύξηση των σπαρτών και στην ανάπτυξη των φρούτων.

Τα πρωινά του μηνός είναι πολύ παγερά, ενώ με την ανατολή σιγά σιγά ο καιρός θερμαίνεται και η ημέρα γίνεται πολύ ζεστή.

Οι πρωινές ώρες θεωρούνται τόσο παγερές, εξ ού η παροιμία

«Το πορνόν του Μάρτη, ο γάρος εχτάρτην, το μεσομέριν επετάχτην»,

εξηγώντας ότι από το πολύ κρύο τις πρωινές του Μάρτη ψοφά και γάιδαρος ακόμα, ενώ έως το μεσημέρι τον πετάσσουν μακριά, διότι εβρώμισε από την πολλή ζέστη.

Το μήνα Μάρτιο εξ ού και το όνομα τους Μαρτούδκια, γενιούνται τα μικρά χνουδωτά σκουληκάκια που ζουν όσο διαρκεί ο μήνας. Από αυτά τα Μαρτούδκια γεννήθηκε και διαδόθηκε το αρχαίο έθιμο, η τοποθέτηση ενός μικρού βραχιολιού από άσπρο και κόκκινο νήμα ο λεγόμενος Μάρτης, στο χέρι των μικρών παιδιών και στις κοπέλες για να μην μαυρίσουν από τον  ήλιο. Τα μωρά κάτω του ενός χρόνου, τα ονομάζουν πρωτομαρτούδκια, και τους βάζουν εφταπλά βραχιόλια από νήμα, διότι έτσι πιστεύουν ότι θα βγουν σιταράτα και όχι μελαχρινά.

Στο μήνα Μάρτη επίσης, συμπεριλαμβάνεται το εθιμο όπου κατά την εορτή των αγίων Θεοδόρων, κάτω από το προσκέφαλό τους  οι κοπέλες βάζουν κόλλυβα για να τους φανερωθεί ο νέος που θα πάρουν για άντρα τους.

Ο Μάρτης μια γελά και μια κλαίει, δηλαδή μια Χειμωνιάζει και μια Καλοκαιριάζει.

Σύμφωνα με την παράδοση ο μήνας αυτός έχει δυο γυναίκες, την μια πολύ όμορφη και φτωχή, την άλλη πολύ άσκημη και πλούσια. Ο Μάρτης κοιμάται στη μέση τους και όταν γυρίζει στη μεριά της άσκημης κατσουφιάζει, μαυρίζει και σκοτιδιάζει όλος ο ουρανός με αποτέλεσμα να βρέχει, όταν γυρίζει προς την όμορφη γελάει, χαίρεται και λάμπει όλος ο ουρανός με τον ήλιο να στέλλει τις αχτίδες του στη γη. Αλλά τις περισσότερες φορές γυρίζει από την άσχημη γιατί αυτή είναι πλούσια και τρέφει και τη φτωχή και όμορφη, οπότε οι περισσότερες ημέρες του μηνός να είναι σκυθρωπές. Αυτές οι μέρες κατά την αρχαιότητα ονομάζονταν Δρίμες και θεωρούνταν ως ημέρες επικίνδυνες. Ότι δηλαδή, δαιμονικά όντα  τριγυρίζουν τον κόσμο. Πιστεύεται πως ότι ρούχα πλύνουν θα λειώσουν, ότι ξύλα κόψουν θα σαπίσουν, και όσοι λουστούν θα πάθουν κακό. Γι' αυτό οι νοικοκυρές δεν πλένουν ρούχα, και οι άνθρωποι αποφεύγουν να λουστούν.

Επειδή ο Μάρτης είναι μήνας άστατος, ο λαός κατασκεύασε ένα παραμύθι για λόγου του, με σκοπό να αιτιολογήσει τις άστατες καιρικές συνθήκες που επικρατούν κατά τη διάρκεια του.

Μια φορά και έναν καιρό αποφάσισαν οι δώδεκα μήνες να φυλάξουν κρασί σε ένα βαρέλι ώστε να μπορούν να πίνουν όποτε τους ερχόταν η όρεξη.

Ο Μάρτης εκείνους τους καιρούς ήταν ο πρώτος μήνας του έτους, και ήταν πονηρός και κατεργάρης. Θέλοντας να ξεγελάσει τους άλλους, τους είπε,

- Εγώ θα ρίξω πρώτος μούστο στο βαρέλι για να γίνει κρασί και ύστερα ρίχνετε κι εσείς.

- Καλά, ρίξε εσύ πρώτος,

του είπαν οι άλλοι.

Έτσι και έγινε. Έριξε πρώτα εκείνος στο βαρέλι το μούστο και ύστερα ακολούθησαν και οι άλλοι μήνες.

Όταν λοιπόν ζυμώθηκε ο μούστος και έγινε το κρασί, είπε πάλι ο Μάρτης.

- Εγώ που έριξα πρώτος το μούστο, πρώτος θ' αρχίσω και να πίνω.

-Βέβαια,

είπαν οι άλλοι, έτσι είναι το σωστό.

Έτσι λοιπόν τρύπησε το βαρέλι στο κάτω μέρος, και άρχισε να πίνει, ως που ήπιε όλο το κρασί και δεν άφησε ούτε στάλα. Κατόπιν ήρθε η σειρά του Απρίλη να πάει να πιει κρασί. Πηγαίνει και το βρίσκει άδειο. Θυμώνει, το λέει στους άλλους. Θυμώνουνε εκείνοι και σκέφτονται τι να κάμουν. Συμφωνούν να τον τιμωρήσει ο Γενάρης που ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός. Τον πιάνει λοιπόν ο Γενάρης πρώτα τον δέρνει, και ύστερα του αφαιρεί το πρωτείο που είχε, να αρχίζει δηλαδή το έτος κάθε Μάρτη, και έτσι έγινε να αρχίζει το έτος από το Γενάρη.

Από τότε όταν ο Μάρτης θυμάται πως τους ξεγέλασε γελάει και ο καιρός ξαστερώνει, όταν πάλι θυμάται το ξύλο που έφαγε κλαίει και βρέχει».

Αλλά όμως το Μάρτη ξεκινά  η Άνοιξη και θεωρείται ο καταλληλότερος μήνας για φύτεμα δένδρων και γι’ αυτό ονομάζεται και Φυτευτής. Στις 25 του μήνα την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, γιορτάζεται η επέτειος της έναρξής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, και είναι ημέρα επίσημη αργία για τους Έλληνες

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ - Άγχος και θάλασσα

Ο καθένας μας μπορεί να βρεθεί σε δύσκολη ψυχική κατάσταση διότι το στρες και τα προβλήματα είναι καθημερινά βιώματα. Και όταν οι σκέψεις, τα αισθήματα και οι συμπεριφορές δεν μπορούν να ελεχτούν, και όταν το άτομο δεν νιώθει καλά και ευχάριστα, είναι σημαντικό, να υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης μιας τέτοιας δύσκολης κατάστασης. Ο κάθε άνθρωπος αναπτύσσει από μόνος του συμπεριφορές και τρόπους για να αντιμετωπίζει τέτοιες καταστάσεις. Άλλοι βρίσκουν παρηγοριά σκεφτόμενοι ρεαλιστικά και λογικά, άλλοι συζητώντας, και άλλοι φιλοσοφώντας. Ένας απλός και αποτελεσματικός τρόπος για αποφυγή μιας τέτοιας δυσάρεστης και φθοροποιού κατάστασης, είναι το άτομο που υποφέρει να παει μια βόλτα ως τη παραλια, και εκεί, να αφήσει το μάτι, μαζί και το πνεύμα, να ταξιδέψει στην απέραντη πλατιά γαλάζια θάλασσα. Και όταν αφεθεί να παραςυρθεί από αυτήν, τότες όλες οι φαντασίες, οι αναμνήσεις, αλλά και οι σκέψεις, θα αλλάξουν δρόμο, θα παρασυρθούν με τα κύματα, με τα ρεύματα, θα πάρουν δρόμους μακρινούς, λυτρωτικούς και όμορφους. Είναι η θάλασσα το κύριο στοιχείο όλης της ζωής, που με ένα ανεξήγητο τρόπο, έχει τον τρόπο να γαληνεύει το νου και να ηρεμεί την ψυχή. Όποιος έμαθε να αγναντεύει τα πέρατα της θάλασσας, και εννοώντας το μεγάλο της μυστήριο, το ανεξερεύνητο και απροσδιόριστο στη νόηση, θα ξεφύγει και θα λυτρωθεί από το άγχος και τις στενοχώριες. Θα καταλάβει πόσο μικρά και ασήμαντα είναι τα δικά του προβλήματα σε σχέση με το απέραντο και μυστηριώδες μεγαλείο της θάλασσας. Εχει όμως η θάλασσα και την ανεξήγητη ιδιότητα, για όποιον την κοιτά, να του επιφέρει την γαλήνη. Είναι μια κατάσταση ανεξήγητη που όμως συμβαίνει και που όλοι εμείς των παραθαλάσσιων περιοχών μπορούμε να εκμεταλλευόμαστε. Γι αυτό το λόγο λοιπόν, λέγω σε όλους, ότι μια βόλτα στην παραλια, είναι ένα διάλειμμα από την καθημερινότητα, είναι μια ψυχική επαφή με τον ορίζοντα της θάλασσας, και είμαι σίγουρος, θα φέρουν αποτελεσμα καλό στην ψυχική ηρεμία του καθενός, στο κάτω κάτω, η θάλασσα είναι όμορφη, μαγευτική, και αυτό αρκεί.

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ - ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΑΓΧΟΣ ΑΓΝΑΝΤΕΨΕ ΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Ο καθένας μας μπορεί να βρεθεί σε δύσκολη ψυχική κατάσταση διότι το στρες και τα προβλήματα είναι καθημερινά βιώματα. Και όταν οι σκέψεις, τα αισθήματα και οι συμπεριφορές δεν μπορούν να ελεγχτούν, και όταν το άτομο δεν νιώθει καλά και ευχάριστα, είναι σημαντικό να υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης μιας τέτοιας δύσκολης κατάστασης. Ο κάθε άνθρωπος αναπτύσσει από μόνος του συμπεριφορές και τρόπους για να αντιμετωπίζει τέτοιες καταστάσεις. Άλλοι βρίσκουν παρηγοριά σκεφτόμενοι ρεαλιστικά και λογικά, άλλοι συζητώντας, και άλλοι φιλοσοφώντας. Ένας απλός και αποτελεσματικός τρόπος για αποφυγή μιας τέτοιας δυσάρεστης και φθοροποιού κατάστασης, είναι το άτομο που υποφέρει να παει μια βόλτα ως τη παραλια, και εκεί, να αφήσει το μάτι, μαζί και το πνεύμα, να ταξιδέψει στην απέραντη πλατιά γαλάζια θάλασσα. Και όταν αφεθεί να παρασυρθεί σε αυτήν, τότες όλες οι φαντασίες, οι αναμνήσεις, αλλά και οι σκέψεις, θα αλλάξουν δρόμο, θα παρασυρθούν με τα κύματα, με τα ρεύματα, θα πάρουν δρόμους μακρινούς, λυτρωτικούς και όμορφους. Είναι η θάλασσα το κύριο στοιχείο όλης της ζωής, που με ένα ανεξήγητο τρόπο, μπορεί να γαληνεύει το νου και να ηρεμεί την ψυχή. Όποιος έμαθε να αγναντεύει τα πέρατα της θάλασσας και εννοώντας το μεγάλο της μυστήριο το ανεξερεύνητο και απροσδιόριστο στη νόηση, θα ξεφύγει και θα λυτρωθεί από το άγχος και τις στενοχώριες. Θα καταλάβει πόσο μικρά και ασήμαντα είναι τα δικά του προβλήματα σε σχέση με το απέραντο και μυστηριώδες μεγαλείο της θάλασσας. Εχει όμως η θάλασσα και την ανεξήγητη ιδιότητα για όποιον την κοιτά, να του επιφέρει την γαλήνη. Είναι μια κατάσταση ανεξήγητη που όμως συμβαίνει και που όλοι εμείς των παραθαλάσσιων περιοχών μπορούμε να εκμεταλλευόμαστε. Γι αυτό το λόγο λοιπόν, λέγω σε όλους, ότι μια βόλτα στην παραλια, είναι ένα διάλειμμα από την καθημερινότητα, είναι μια ψυχική επαφή με τον ορίζοντα της θάλασσας και είμαι σίγουρος θα φέρει αποτελεσμα καλό στην ψυχική ηρεμία του καθενός, στο κάτω κάτω η θάλασσα είναι όμορφη, μαγευτική, και αυτό αρκεί. 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Γιατί κρυβόταν η αλήθεια, μια διδαχτική ιστορία
Ένας άνθρωπος όλη του τη ζωή έψαχνε την Αλήθεια και δεν μπορούσε να τη βρει. Πέρασε απ' όλες χώρες του κόσμου, στις χώρες του βορρά και στις χώρες του νότου και της δύσης χωρίς αποτέλεσμα..
Μια φορά όταν βρισκόταν σε μια μικρή χώρα της ανατολής νιώθοντας κουρασμένος από την περιπλάνηση του και απελπισμένος που δεν έβρισκε την απάντηση, κάθισε κοντά στην είσοδο μιας σπηλιάς να ξαποστάσει. Ξαφνικά από το εσωτερικό της σπηλιάς ακούστηκε θόρυβος, κάτι σαν γρύλισμα. Σηκώθηκε και πλησίασε την είσοδο με το ξίφος του προτεταμένο. Προχωρώντας στην είσοδο ξεχώρισε μια σκοτεινή μορφή που του φάνηκε ότι ανήκε σε γυναίκα. Μπήκε στη σπηλιά που βασίλευε φοβερή δυσοσμία και όταν τα μάτια του συνήθισαν στο σκοτάδι είδε πράγματι μια γυναίκα, γριά και αποκρουστική, ρυτιδιασμένη, τριχωτή και βρωμερή.
Εκείνη σήκωσε προς το μέρος του τα θολά μάτια της και τον ρώτησε, τι θέλει.
-Αναζητώ την Αλήθεια, απάντησε εκείνος.
-Τη βρήκες, του είπε η γριά.
-Εσύ είσαι η Αλήθεια;
-Ναι.
-Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος;
Εκείνη του έδωσε αποδείξεις: ήξερε τα πάντα για αυτόν, το όνομά του, την ηλικία του, τις περιπέτειές του. Ο άνθρωπος ήταν αποσβολωμένος και απογοητευμένος, ρώτησε με αμηχανία:
-Είσαι άσχημη και αποκρουστική και γι αυτό κρύβεσαι. Ποτέ μου δεν συνάντησα τίποτα πιο τρομερό από σένα. Όμως όλοι θέλουν να σε γνωρίσουν! Θα με ρωτήσουν! Πρέπει να τους πω κάτι! Τι να τους πω;
-Πες τους ψέματα, είπε η Αλήθεια, πες τους ότι είμαι νέα και ωραία και όλοι θα σε πιστέψουν.

Γιατι κρύβουμε την αλήθεια, ένα άρθρο του Κυριάκου Ταπακούδη

Η αλήθεια είναι δύσκολη και τις περισσότερες φορές πονάει, γιατι συνήθως οι πράξεις μας είναι αποτέλεσμα ιδιοτέλειας προς ίδιον όφελος. Είναι πικρή και φέρνει τα πάνω κάτω, γι αυτό οι περισσότεροι δεν την αντέχουν όταν την αντιμετωπίζουν. Είναι λίγοι οι ικανοί που μπορούν να την ακούσουν, να την πουν, και να την αποδεχτούν.

Το ψέμα είναι καθημερινό φαινόμενο στη ζωή μας, άλλοτε μικρό και άλλοτε μεγάλο. Όταν η αλήθεια δεν μας βολεύει την κρύβουμε και λέμε ψέματα για να καλύψουμε ότι μας εκθέτει και μας ζημιώνει.

Πρέπει να ξέρουμε ότι το ψέμα προκαλεί κακό, αλλά πολλοί το χρησιμοποιούν διότι η αλήθεια συνήθως καίει και γι αυτό την αποφεύγουν. Για να την λέει κάποιος πρεπει να είναι τολμηρός και πνευματικά ελεύθερος, προσόντα που οι περισσότεροι δεν τα έχουν, και αν ακόμα τα έχουν δεν τα χρησιμοποιούν, γιατι την αλήθεια την ωραιοποιούν και την κρύβουν σε μισά ψέματα και μισές αλήθειες γιατί έτσι τους συμφέρει.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

Η μπουάτ ΟΡΦΕΑΣ ξεκίνησε τον Φεβράρη του 1991 με παρουσίαση εκλεχτών καλλιτεχνών και ποιοτική μουσική. Με χαμηλό φωτισμό, χαμηλά καθίσματα  και χαμηλό  ήχο. Στους τοίχους υπήρχε καλλιτεχνική εικονογράφηση και στους θαμώνες  περίσσια διάθεση για  τραγούδι. Ήταν μια περίοδος προσφοράς έντεχνης μουσικής που έμεινε αξέχαστη και έκαμε την ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ πασίγνωστη σε ολόκληρο τον Ελληνισμό. Ύστερα από ανάπαυλα μιας δεκαετίας, επιχειρεί ένα δύσκολο εγχείρημα, την επαναλειτουργία της με τα παλαιά πρότυπα που όλοι γνώρισαν, σε μουσικούς δρομους του έντεχνου και του ποιοτικού τραγουδιού.

Η ΜΠΟΥΑΤ ΟΡΦΕΑΣ ως Μουσική σκηνή πλέον, διατίθεται για εκδηλώσεις σε όποια μουσικά σχήματα ή καλλιτεχνικές ομάδες επιθυμούν να δώσουν παραστάσεις.

Τηλέφωνο επικοινωνίας 99435899

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ- Νικόλαος Εύζωνας

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ - Νικόλαος Εύζωνας 

1912 ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

Στην Κύπρο πραγματοποιούνται παγκύπριοι έρανοι και μεγάλα χρηματικά ποσά στέλνονται στην Ελλάδα. 1000 Ελληνοκύπριοι μέσω Αλεξάνδρειας φτάνουν στην Ελλάδα και κατατάσσονται στο ελληνικό στρατό. Δυο εξ αυτών, ήσαν Χλωρακιώτες, οι Νεόφυτος Σιαμμάς και Νικόλαος Εύζωνας.

Νικόλαος Εύζωνας

Το αρχικό του όνομα ήταν Νικόλαος Χριστοδούλου, αλλά μετά τους Βαλκανικούς πολέμους το άλλαξε θέλοντας να το φέρει ώς όνομα τιμής.
Σε ηλικία 17 ετών κατετάγη στον ελληνικό στρατό και πολέμησε στους Βαλκανικούς πολέμους για την υπεράσπιση του Ελληνικού Έθνους. Κατ αρχάς κατατάχτηκε σε ένα από τα τάγματα των Ευζώνων που πολέμησαν στην Βόρεια Ελλάδα. Μετά την ηρωική απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης πέρασε στα Λεχενά, Δοϊράνη, Κιλκίς και σε άλλες περιοχές.
Μετά τους Βαλκανικούς επέστρεψε στην Πάφο όπου και παντρέυτηκε κάνοντας 8 παιδιά.
Πέθανε σε ηλικία 80 χρονών. Λίγο πριν τον θάνατο του ζήτησε να θαφτεί με την φουστανέλα του τσολιά.
Συγκεκριμένη οδός στην Πάφο πήρε το όνομα του ως ένδειξη τιμής και μνήμης.

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ-Νεόφυτος Χρ. Σιαμμάς

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ-Νεόφυτος Χρ. Σιαμμάς  

1912 ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

Στην Κύπρο πραγματοποιούνται παγκύπριοι έρανοι και μεγάλα χρηματικά ποσά στέλνονται στην Ελλάδα. 1000 Ελληνοκύπριοι μέσω Αλεξάνδρειας φτάνουν στην Ελλάδα και κατατάσσονται στο ελληνικό στρατό. Δυο εξ αυτών, ήσαν Χλωρακιώτες, οι Νεόφυτος Σιαμμάς και Νικόλαος Εύζωνας.

Περίπου 3.000 Κύπριοι  κατετάγησαν ως εθελοντές και πολέμησαν το 1912-19113 στους Βαλκανικούς πολέμους στα διάφορα μέτωπα της Μακεδονίας και της Ηπείρου.

Ανάμεσα τους περιλαμβάνονται και πολλά σημαίνοντα πρόσωπα της κυπριακής κοινωνίας, όπως ο δήμαρχος Λεμεσού Χριστόδουλος Σώζος, ο μητροπολίτης Κιτίου Μελέτιος Μεταξάκης, ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος Μυριανθεύς, ο δημοσιογράφος και βουλευτής της Λάρνακας Ευάγγελος Χατζηιωάννου. Μεταξύ τους και ένας απλός χωρικός από τη Χλώρακα.

Ήταν ο Νεόφυτος (Φυτός) Χριστοδούλου Σιαμμας που γεννήθηκε το 1891, και το επάγγελμα του ήταν βοσκός. Η οικογένεια του καταγόταν από την Μικρά Ασία. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους και υπηρέτησε ως ημιονηγός. Πληγώθηκε από σφαίρα σε μάχη.

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ - Ευστάθιος Χριστοδούλου - Σταθκιάς

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ- Ευστάθιος Χριστοδούλου - Σταθκιάς 1948 

Τότε οι πόλεις χάνονται, όταν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τους καλούς από τους κακούς (Αντισθένης).

Οι καλοί άνθρωποι όταν υπάρχουν είναι λίγοι, τόσοι ώστε όταν αυτό συμβαίνει να είναι σπάνιο γεγονός. Ο αρχαίος Διογένης έψαχνε μια ολόκληρη ζωή μήπως και έβρει κάποιον αυτού του είδους, ώσπου δεν άντεξε, τους έκανε πέρα και έκανε παρέα με σκύλους. Γι’ αυτό ονομάστηκε  κυνικός από το κύων (σκύλος) και η φιλοσοφία του κυνική.

Για τον Μάστρε Στάθιο πολλοί λένε ότι ήταν ένας καλός, αξιοπρεπής, αμερόληπτος, προσιτός, με πολλη καλοσύνη, και μισούσε τη διαφθορά και την αδικία.

Ήταν ευαίσθητος στα κοινωνικά ζητήματα και έχαιρε του σεβασμού μικρών και μεγάλων. Ήταν μια από τις σπάνιες προσωπικότητες της Χλώρακας, με χαρίσματα ηγετικά, που ήταν μπροστάρης σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες της κοινότητας του και της πατρίδας του.

Αυτός από την αριστερά παράταξη, και ο Παπακώστας από την δεξιά, μαζί αυτοί οι δύο οδήγησαν τον λαό της Χλώρακας μέσα από δύσκολες καταστάσεις, κοιτάζοντας πρώτα τον άνθρωπο και ύστερα τα κόμματα τους. Τους ενθυμούνται όλοι πάντα να συνομιλούν μεταξύ τους και να συναποφασίζουν, και να συμπορεύονται για το κοινό καλό του συνόλου. Ήταν φυσικοί ηγέτες, και έτσι εχουν μείνει καταγραμμένοι στην ιστορία.

Ο Ευστάθιος Χριστοδούλου γεννήθηκε το 1926.  Από μικρός ησχολήθει με την γεωργία, ενώ αργότερα ως βοηθός έμαθε την τέχνη του οικοδόμου κοντά στον ξακουστό Λαππά, και γρήγορα κατέληξε ο ίδιος  μεγαλοεργολάβος.

Συγκαταλεγόταν μέσα στους σπουδαίους εργολάβους της Πάφου, που ήταν ο Άντωνος από την Χλώρακα, και ο Ζόππος από τη Γεροσκήπου. Όλοι οι επόμενοι οικοδόμοι και εργολάβοι από την Χλώρακα οπως ο Χρίστος Πέτρου, ο Κλεόβουλος Γεωργίου, ο Ανδρέας Παπαλλάς, ο Αγαθόκλης Γεωργίου, ο Φίλιππος Φωτίου, ο Κωνσταντής Μωυσέως, ο Ανδρέας Λοχίας, ο Κώστας Αδάμου, ο Κακής Αντωνίου, ακόμα και πολλοι άλλοι μαθήτευσαν κοντά του.

Σαν εργολάβος της Πάφου  εκτος απο σπίτια και κατοικίες, έκτισε σχολεία και γυμνάσια. Κατασκεύασε επίσης το παλιό γήπεδο της Χλώρακας.

Σε όλη του τη ζωή ήταν ανεμιγμένος με τα κοινά. Διετέλεσε για πολλά χρόνια μέλος της Χωρητικής Αρχής και του Κοινοτικου Συμβουλιου, καθώς και της ΣΠΕ Χλώρακας.

Διετέλεσε 37 ολόκληρα χρόνια, από το 1952 μέχρι το 1989 Γραμματέας των Λαϊκών Οργανώσεων.

Ήταν  από τους πρώτους  που εργάστηκε εθελοντικά με κούσπο, σφήνα και βαρκά για την διάνοιξη δρόμων στη Χλώρακα, δίνοντας έτσι το παράδειγμα να τον ακολουθήσουν κι άλλοι. Όλος ο δρόμος στην Χ΄ Φιλίππου στο παλιό Σκαλί, διενοίχθη από ανθρώπους Χλωρακιώτες που δούλεψαν δωρεάν και εθελοντικά. Ήταν άνθρωποι πρωτοπόροι που πρόσφεραν πολλά, που τους αξίζει μνήμη και τιμή.

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΜΑΡΤΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ

Το πρωί της πρώτης ημέρας του μηνός Μαρτίου ή Μάρτη, οι χωρικοί βγαίνουν στους αγρούς και νίβουν με την πρωινή δροσιά που επικάθεται στα σιτηρά σπαρτά το πρόσωπο τους και όλα τα γυμνά μέρη του κορμιού τους που είναι εκτεθειμένα στις ηλιακές ακτίνες, διότι πιστεύεται ότι έτσι μαλακώνει η επιδερμίδα τους,  καθώς και ότι δεν μαυρίζουν από τον ήλιο. Από τις δροσοσταλίδες στα σπαρτά του κριθαριού αποφεύγουν να νίβονται, διότι πιστεύουν ότι βγάζουν κάτω από το βλέφαρο σπυρί την λεγομένη κριθαριά, η οποία είναι πολύ ενοχλητική.

Ο Μήνας Μάρτιος θεωρείται σπουδαίος για τη γεωργία, διότι οι σποραδικές του βροχές συντελούν στην αύξηση των σπαρτών και στην ανάπτυξη των φρούτων.

Τα πρωινά του μηνός είναι πολύ παγερά, ενώ με την ανατολή σιγά σιγά ο καιρός θερμαίνεται και η ημέρα γίνεται πολύ ζεστή.

Οι πρωινές ώρες θεωρούνται τόσο παγερές, εξ ού η παροιμία

«Το πορνόν του Μάρτη, ο γάρος εχτάρτην, το μεσομέριν επετάχτην»,

εξηγώντας ότι από το πολύ κρύο τις πρωινές του Μάρτη ψοφά και γάιδαρος ακόμα, ενώ έως το μεσημέρι τον πετάσσουν μακριά, διότι εβρώμισε από την πολλή ζέστη.

Το μήνα Μάρτιο εξ ού και το όνομα τους Μαρτούδκια, γενιούνται τα μικρά χνουδωτά σκουληκάκια που ζουν όσο διαρκεί ο μήνας. Από αυτά τα Μαρτούδκια γεννήθηκε και διαδόθηκε το αρχαίο έθιμο, η τοποθέτηση ενός μικρού βραχιολιού από άσπρο και κόκκινο νήμα ο λεγόμενος Μάρτης, στο χέρι των μικρών παιδιών και στις κοπέλες για να μην μαυρίσουν από τον  ήλιο. Τα μωρά κάτω του ενός χρόνου, τα ονομάζουν πρωτομαρτούδκια, και τους βάζουν εφταπλά βραχιόλια από νήμα, διότι έτσι πιστεύουν ότι θα βγουν σιταράτα και όχι μελαχρινά.

Στο μήνα Μάρτη επίσης, συμπεριλαμβάνεται το εθιμο όπου κατά την εορτή των αγίων Θεοδόρων, κάτω από το προσκέφαλό τους  οι κοπέλες βάζουν κόλλυβα για να τους φανερωθεί ο νέος που θα πάρουν για άντρα τους.

Ο Μάρτης μια γελά και μια κλαίει, δηλαδή μια Χειμωνιάζει και μια Καλοκαιριάζει.

Σύμφωνα με την παράδοση ο μήνας αυτός έχει δυο γυναίκες, την μια πολύ όμορφη και φτωχή, την άλλη πολύ άσκημη και πλούσια. Ο Μάρτης κοιμάται στη μέση τους και όταν γυρίζει στη μεριά της άσκημης κατσουφιάζει, μαυρίζει και σκοτιδιάζει όλος ο ουρανός με αποτέλεσμα να βρέχει, όταν γυρίζει προς την όμορφη γελάει, χαίρεται και λάμπει όλος ο ουρανός με τον ήλιο να στέλλει τις αχτίδες του στη γη. Αλλά τις περισσότερες φορές γυρίζει από την άσχημη γιατί αυτή είναι πλούσια και τρέφει και τη φτωχή και όμορφη, οπότε οι περισσότερες ημέρες του μηνός να είναι σκυθρωπές. Αυτές οι μέρες κατά την αρχαιότητα ονομάζονταν Δρίμες και θεωρούνταν ως ημέρες επικίνδυνες. Ότι δηλαδή, δαιμονικά όντα  τριγυρίζουν τον κόσμο. Πιστεύεται πως ότι ρούχα πλύνουν θα λειώσουν, ότι ξύλα κόψουν θα σαπίσουν, και όσοι λουστούν θα πάθουν κακό. Γι' αυτό οι νοικοκυρές δεν πλένουν ρούχα, και οι άνθρωποι αποφεύγουν να λουστούν.

Επειδή ο Μάρτης είναι μήνας άστατος, ο λαός κατασκεύασε ένα παραμύθι για λόγου του, με σκοπό να αιτιολογήσει τις άστατες καιρικές συνθήκες που επικρατούν κατά τη διάρκεια του.

Μια φορά και έναν καιρό αποφάσισαν οι δώδεκα μήνες να φυλάξουν κρασί σε ένα βαρέλι ώστε να μπορούν να πίνουν όποτε τους ερχόταν η όρεξη.

Ο Μάρτης εκείνους τους καιρούς ήταν ο πρώτος μήνας του έτους, και ήταν πονηρός και κατεργάρης. Θέλοντας να ξεγελάσει τους άλλους, τους είπε,

- Εγώ θα ρίξω πρώτος μούστο στο βαρέλι για να γίνει κρασί και ύστερα ρίχνετε κι εσείς.

- Καλά, ρίξε εσύ πρώτος,

του είπαν οι άλλοι.

Έτσι και έγινε. Έριξε πρώτα εκείνος στο βαρέλι το μούστο και ύστερα ακολούθησαν και οι άλλοι μήνες.

Όταν λοιπόν ζυμώθηκε ο μούστος και έγινε το κρασί, είπε πάλι ο Μάρτης.

- Εγώ που έριξα πρώτος το μούστο, πρώτος θ' αρχίσω και να πίνω.

-Βέβαια,

είπαν οι άλλοι, έτσι είναι το σωστό.

Έτσι λοιπόν τρύπησε το βαρέλι στο κάτω μέρος, και άρχισε να πίνει, ως που ήπιε όλο το κρασί και δεν άφησε ούτε στάλα. Κατόπιν ήρθε η σειρά του Απρίλη να πάει να πιει κρασί. Πηγαίνει και το βρίσκει άδειο. Θυμώνει, το λέει στους άλλους. Θυμώνουνε εκείνοι και σκέφτονται τι να κάμουν. Συμφωνούν να τον τιμωρήσει ο Γενάρης που ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός. Τον πιάνει λοιπόν ο Γενάρης πρώτα τον δέρνει, και ύστερα του αφαιρεί το πρωτείο που είχε, να αρχίζει δηλαδή το έτος κάθε Μάρτη, και έτσι έγινε να αρχίζει το έτος από το Γενάρη.

Από τότε όταν ο Μάρτης θυμάται πως τους ξεγέλασε γελάει και ο καιρός ξαστερώνει, όταν πάλι θυμάται το ξύλο που έφαγε κλαίει και βρέχει».

Αλλά όμως το Μάρτη ξεκινά  η Άνοιξη και θεωρείται ο καταλληλότερος μήνας για φύτεμα δένδρων και γι’ αυτό ονομάζεται και Φυτευτής. Στις 25 του μήνα την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, γιορτάζεται η επέτειος της έναρξής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, και είναι ημέρα επίσημη αργία για τους Έλληνες

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, ένα άρθρο του Κυριάκου Ταπακούδη

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ, μια μικρή ιστορία

Μια φορά και έναν καιρό η Αλήθεια, ήταν μια πανέμορφη γυναίκα. Όλος ο κόσμος την αγαπούσε και την έβαζε στο σπίτι του. Από την άλλη μεριά ήταν και το ψέμα, ένα κακάσχημο τέρας που μόνο στην όψη του τρόμαζε τους ανθρώπους και αναγκαζόταν να ζει κρυμμένο στις σπηλιές γιατί πάντα έβρισκε τις πόρτες του κόσμου κλειστές. Γι αυτό αποφάσισε να κυρήξει πόλεμο στην αλήθεια...

Την προκάλεσε και βρέθηκαν σε ένα ξέφωτο να πολεμήσουν. Δέκα μέρες και δέκα νύχτες πάλευαν ασταμάτητα, τα σπαθιά τους έβγαζαν φλόγες, τίποτα δεν σταμάταγε το Ψέμα μέχρι να υπάρξει κάποιος νικητής. Η Αλήθεια πάλευε με όλη της την δύναμη. Η κούραση ήταν χαραγμένη στα πρόσωπα τους, αλλά κανείς νικητής κανείς νικημένος δεν έβγαινε. Για μια στιγμή ξεθεωμένοι πλέον, βρήκαν το κουράγιο να σηκώσουν και οι δυο τα σπαθιά τους, και τα κατέβασαν ταυτόχρονα ο ένας στο κεφάλι του αλλουνού… Τι σύμπτωση όμως... Η Αλήθεια κατάφερε να κόψει το κεφάλι του Ψέματος και το Ψέμα να κόψει το κεφάλι της Αλήθειας... Για μια στιγμή σιγή... Άρχισαν να ψάχνουν στα τυφλά τα κεφάλια τους. Δυστυχώς όμως η Αλήθεια πήρε το κεφάλι του Ψέματος και το Ψέμα το κεφάλι της Αλήθειας..... Και από τότε ο κόσμος δυσκολεύεται να τους αναγνωρίσει.. Το ψέμα γίνεται αλήθεια και η αλήθεια ψέμα.....

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, ένα άρθρο του Κυριάκου Ταπακούδη

Ποια είναι η αλήθεια; ρώτησε  ο Πιλάτος εκείνον  που θα έπρεπε να την γνωρίζει. Αλλά  Εκείνος παρέμεινε σιωπηλός. Και η αλήθεια την οποίαν δεν αποκάλυψε, παρέμεινε κρυμμένη και αφανέρωτη για τους πολλούς ανθρώπους μέχρι τις σημερινές μέρες. Ωστόσο αυτή η ερώτηση  παραμένει ανοικτή από την εποχή του Σωκράτη μέχρι το Χριστό και θα παραμένει για πάντα, μέσα σε ένα κόσμο ελεγχόμενο, όπου απαγορεύεται να υπάρχει η απόλυτη αλήθεια. Σε ένα κόσμο ελεγχόμενο θα υπάρχει παντοτινά μόνο μερική από αυτήν, ώστε τοιουτοτρόπως να ποδηγετείται και να ελέγχεται ολόκληρη η ανθρωπότητα. Την υπέρτερη αλήθεια κανείς δεν μπορεί να τη διασαφηνίσει απόλυτα, αφού και ο ίδιος ο Χριστός την είπε μέσω των παραβολών, με ένα ιδιαίτερο τρόπο που μπορεί να επεξηγηθεί κατά το δοκούν. Όσοι άνθρωποι τόσες και οι γνώμες, γι αυτό την δική του αλήθεια μπορεί να την βρει ο καθένας μέσα του από τη δική του φώτιση και λογική.  Λογικοί άνθρωποι λογούνται όσοι μπορούν να διακρίνουν ποιό είναι το καλό και ποιό το κακό, ποιο το συμφέρον και ποιο το ζημιογόνο. Αυτοί μόνοι πρέπει να λέγονται αληθινά λογικοί άνθρωποι, αυτοί μόνοι ίσως γνωρίζουν μέρος της πραγματικής αλήθειας.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΑΚΡΙΤΑΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

Γραφει ο  Άντρος Ευαγόρου Αθλητικός Συντάκτης στον Αδέσμευτο της Πάφου

“Με απόφαση της Γ.Σ. του ΑΚΡΙΤΑ που έγινε την Τρίτη 19-2-2013 ορίστηκε τριμελής επιτροπή απαρτιζόμενη από τους Κ. Ιγνατίου-Χ. Θεοχάρους και Δ. Πέτρου να κάνει επαφές για ενίσχυση του νέου Δ.Σ. όσο πιο σωστά μπορούμε, να μπουν κάποια άτομα που θα προσφέρουν κάτι περισσότερο από αυτό που έχουμε τώρα. Συντονιστής θα είναι ο γιατρός Μιχ. Σπύρου…” μας λέει ο Μιχάλης Αναστασίου για τη Γ.Σ.

-Δηλαδή θα ψάξει να βρει μέλη για το Δ.Σ. η τριμερής;

“Όχι ακριβώς, γιατί υπάρχουν αρκετοί ενδιαφερόμενοι. Απλώς στοχευμένα θα θέλαμε να βρούμε 3-4 άτομα τα οποία μπορεί να είναι και εκτός Χλώρακας”.

-Για την προεδρία πάει ο Μ. Σπύρου;

“Πιστεύω καταρχήν το μοντέλο που θα δημιουργήσουμε δεν θα έχει σημασία ποιος θα είναι πρόεδρος. Αντοπρόεδρος κ.λ.π. Έγινε μία πρόταση στον Μ. Σπύρου και ευελπιστούμε ότι θα είναι αυτός ο νέος πρόεδρος. Στόχος μας είναι να είμαστε ένα ευέλικτο Δ.Σ.”

-Για το οικονομικό έγινε αναφορά στη Γ.Σ.;

“Βεβαίως έγινε μία πλήρης ανάλυση. Ο Μ. Σπύρου παρουσίασε την οικονομική κατάσταση του σωματείου και πως μπορούμε να ξοφλήσουμε με ένα πλάνο 3-4 χρόνων. Το χρέος μας που είναι 150-170.000€ μέχρι τώρα. Βάλαμε και κάτι παραπάνω για να μην βρεθούμε προ εκπλήξεων αν προκύψουν άλλα παλιά χρέη”.

-Πώς τοποθετείστε στην πρόταση προσχώρηση σάς στην Α.Ε. ΚΟΥΚΛΙΩΝ;

“Στη Γ.Σ. έγινε μία κουβέντα και μόνο. Είμαστε ανοιχτοί σε συζήτηση όμως δεν έχουμε κάτι χειροπιαστό. Για την ώρα δεν είμαστε αρμόδιοι να απαντήσουμε, γιατί στο θέμα αυτό θα αποφασίσει το νέο Δ.Σ. Σαν ΑΚΡΙΤΑΣ έχουμε μία ιστορία που θα μετρήσει.

Από τον «ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ ΠΑΦΟΥ»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ»

Η «Εφημείδα της Χλώρακας» καλεί τους πολίτες να προσέλθουν στις κάλπες και να ασκήσουν το ιερό και δημοκρατικό δικαίωμα της συμμετοχής στις εκλογές.
Πολιτική χωρίς πολίτες δεν είναι βιώσιμη. Ως εκ τούτου καλούνται όλοι να συμμετάσχουν στη διαμόρφωση της απόφασης του Κυπριακού λαού. Σ’ αυτό το κάλεσμα οφείλουμε να ανταποκριθούμε όλοι θετικά και δημιουργικά με τη συμμετοχή μας. Δεν είναι η ώρα της άρνησης και της απόρριψης. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να επιλέξουν. Η επιλογή της άρνησης ή της αποχής ενισχύει την απαξίωση και την ανάπτυξη μέσα στην κοινωνία απολυταρχικών αντιλήψεων και μισαλλοδοξίας.

Ο εκδότης

Κυριάκος Ταπακούδης

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ - Γεώργιος Ταπακουδης

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ - Γεώργιος Ταπακουδης

Ο Γεώργιος Ταπακούδης

ήταν Κύπριος αγωνιστής της ΕΟΚΑ κατά τον Απελευθερωτικό Αγώνα του 1955-59 εναντίον της Αγγλικής κατοχής. Γεννήθηκε στη Χλώρακα και από μικρός γαλουχήθηκε με τα ιδανικά της ελευθερίας και της πατρίδας. Από πολύ μικρός εντάχτηκε στις τάξεις της ΕΟΚΑ, και στο μικρό παρεκκλήσι του Μιχαήλ Αχαγγέλου έδωσε στο ιερό ευαγγέλιο τον όρκο της ΕΟΚΑ.

Μαζί με τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη και άλλους, έλαβε μέρος στις διαδηλώσεις της δίκης των εφτά που συνελήφθησαν για την εκφόρτωση του οπλισμού στα Ροδαφίνια της Χλώρακας και αφού κατάφεραν να αποσπάσουν τους κρατούμενους από τα χέρια της αστυνομίας, τους πήραν και διαδήλωσαν σ όλη την πόλη της Πάφου για αρκετή ώρα, ώσπου μετά από δυναμική επέμβαση της αστυνομίας, οι Άγγλοι ξανασυνέλαβαν τους κρατούμενους, μαζί τους όμως συνέλαβαν και ορισμένους διαδηλωτές, ανάμεσα τους και ο Γεώργιος Ταπακουδης ο οποίος δικάστηκε, καταδικάστηκε, και φυλακίστηκε για τέσσερις μήνες.

Μετά την αποφυλάκιση του συνέχισε να είναι δραστήριο μέλος της ΕΟΚΑ. Υπήρξε μέλος σε μαχητικές ομάδες κρούσεως και εκτελεστικού, και έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις. Ήταν πολιτικός κρατούμενος καθώς και πολιτικός κατάδικος.

Στις αρχές Μαΐου του 1956 συνελήφθηκε από τους Άγγλους δεύτερη φορά για τη δράση του και μεταφέρθηκε και κρατήθηκε στα κρατητήρια Πύλας και Κοκκινοτρεμιθιάς.

Μετά το τέλος του αγώνα με την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και λόγω της δράσης του στον αγώνα, κρίθηκε και αποφασίστηκε από τη νεοσύστη κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου ότι έπρεπε μα ενταχθεί στις τάξεις του Κυπριακού στρατού για να υπηρετήσει εκ νέου την πατρίδα. Ο ίδιος δεν ήθελε κάτι τέτοιο, αλλά τελικά επείσθη από τον πρώην Τομεάρχη της ΕΟΚΑ Τεύκρο Λοϊζου ο οποίος για να τον πείσει, του προέβαλε ως βασικό επιχείρημα ότι τον χρειάζεται η πατρίδα.

Εντάχτηκε στον Κυπριακό στρατό σαν υπαξιωματικός και υπηρέτησε για δεκαεπτά χρόνια και αφυπηρέτησαν ως υπολοχαγός.

Στο Κυπριακό στρατό η δράση του ήταν πλούσια. Έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες την περίοδο της Τουρκοανταρσίας, και με το θάρρος του οδήγησε τους στρατιώτες του σε νικηφόρες μάχες.

Το 1974 συντάχτηκε με τις νόμιμες δυνάμεις της Κυπριακής Κυβέρνησης ενάντια στο προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β΄. Γι αυτή του τη δράση, την 1 Απριλίου του 2005 ως πολίτης πλέον, τιμήθηκε ως Αντιστασιακός μαζί με άλλους από την Κυπριακή κυβέρνηση με δίπλωμα και μετάλλιο.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ - Ανδρέας Αζινας

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ - Ανδρέας Αζινας

Ιδρυτής της Α΄ ομάδας, που απετέλεσε τον πρώτο πυρήνα της ΕΟΚΑ στη Χλώρακα.

Ο Ανδρέας Αζίνας άλλως Ανδρούτσος, ήταν εκ των πρώτων μυηθέντων στην ΕΟΚΑ. Ήταν ο σύνδεσμος Μακαρίου - Γρίβα και της ομάδας της Χλώρακας.

Υπεύθυνος σε ομάδες στήριξης (εισαγωγή οπλισμού) στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Είχε τα ψευδώνυμα Τριπτόλεμος και Μενέλαος.  Μια απο τις σημαντικότερες προσωπικότητες της περιόδου του αγώνα και γενικότερα της σύγχρονης ιστορίας. Σπούδασε γεωπόνος με υποτροφία στην Αγγλία και επιστρέφοντας το 1949 αναμιγνύεται στην ΠΕΚ, και εργάζεται για την εκλογή του Μακαρίου στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο. Το 1952 μυείται στην ΕΟΚΑ απο τους αδελφούς Λοιζίδη. Ήταν ο σύνδεσμος μεταξύ ΕΟΚΑ και Μακαρίου - Εθναρχίας. Γυρνούσε ανά την Κύπρο με σκοπό να εντοπίζει γνήσιους πατριώτες και να τους μυεί στην ΕΟΚΑ.Ένας εξ αυτών ήταν ο Γρηγόρης Αυξεντίου. Διορίστηκε απο τον Μακάριο ως γραμματέας της ΠΕΚ ώστε να έχει την ευχέρεια να ταξιδεύει σε όλη την Κύπρο και στο εξωτερικό χωρίς να κινεί υποψίες. Διηύθυνε τον αγώνα στο εξωτερικό μέχρι τέλους, και υποστηρίζει ότι ο κατάπλους του πλοιαρίου "Άγιος Γεώργιος" στη Χλώρακα προδόθηκε απο οπαδούς του Γρίβα στην Αθήνα οι οποίοι ήσαν επιφορτισμένοι να σχεδιάζουν την αποστολή οπλισμού στο νησί, και όταν  το έμαθε ο Μακάριος τους απέπεμψε και έστειλε τον ίδιο για να αποστέλλει τα οπλα.

Μετά την ανακήρυξη της Δημοκρατίας διορίζεται από τον Μακάριο ως υφυπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Αργότερα τον ίδιο χρόνο αναλαμβάνει την διοίκηση του Συνεργατικού κινήματος, και διορίζεται διοικητής Συνεργατικής ανάπτυξης θέση την οποία κατείχε μέχρι το 1980.

Από αυτή τη θέση προωθεί τα συμφέροντα των Αγροτών σε μεγάλο βαθμό καταχτώντας το κίνημα σε οικονομικό κολοσσό ενώ ο ίδιος αποκτά τεράστια πολιτική δύναμη, σε σημείο να είναι ο 2^ος τη τάξη ισχυρότερος άνδρας στην Κύπρο. Από αυτή του τη θέση βοηθεί αρκετούς συγχωριανούς μας ειτε διορίζοντας τους στον Συνεργατισμό, ειτε σε άλλες Κυβερνητικές δουλειές.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ - ΖΗΝΑ ΚΑΝΘΕΡ ΝΤΕ ΤΥΡΑΣ -μεγάλη ευεργέτης-

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ - ΖΗΝΑ ΚΑΝΘΕΡ ΝΤΕ ΤΥΡΑΣ -μεγάλη ευεργέτης-

Η ζήνα Κάνθερ ντέ Τύρας ηταν μεγαλη ευεργέτιδα της Χλώρακας με έργα όπως η διάνοιξη και κατασκευή του δρόμου που οδηγεί στο χώρο αποβίβασης του Διγενή,  η ανέγερση του παρεκκλησιού του "Αγίου Γεωργίου",  η μεταφορά του πλοιαρίου Άγιος Γεώργιος, και τη μεταβίβαση 33 στρεμμάτων γης την οποία αγόρασε απο ιδιώτες στην εκκλησία της Χλώρακας.  

Bοήθησε να κτιστούν σπίτια για φτωχά κοριτσόπουλα, ακόμα βάφτισε μωρά παιδιά που ύστερα τα σπούδασε και τα βοήθησε στην πρωσική τους ανέλιξη.

Όμως η φιλανθρωπική της δράση δεν σταμάτησε στη Χλώρακα. Συνέχισε και στην υπόλοιπη Κύπρο. Μεταξύ των έργων της περιλαμβάνονται η ανέγερση σχολείων, η οικονομική ενίσχυση φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, νοσοκομείων, Δήμων και κοινοτήτων, το κτίσιμο εκκλησιών. Δαπάνησε εκατομμύρια λίρες. Χορήγησε σπίτια σε φτωχές οικογένειες και ορφανά, άνοιξε και συντήρησε τραπεζικούς λογαριασμούς στο όνομα νεαρών κοριτσιών, σπούδασε παιδιά, επιχορήγησε την κατασκευή αθλητικών σταδίων και σωματίων.

Δικαίως θεωρήθηκε η μεγαλύτερη ίσως ευεργέτιδα της Κύπρου. Η πρωτοφανής φιλανθρωπική της δράση τιμήθηκε κατά καιρούς με διάφορες διακρίσεις. Της έχουν επιδοθεί χρυσά κλειδιά πόλεων της Ελλάδας και του εξωτερικού, έχει συναντηθεί με εξέχουσες πολιτικές και θρησκευτικές προσωπικότητες όπως τον Πάπα της Ρώμης και πολλους Πατριάρχες. Απέκτησε μεγάλη φιλία της με τον αρχηγό της ΕΟΚΑ Γρίβα Διγενή αφού η δράση της στον απελευθερωτικό αγώνα του 1955 ηταν μεγάλη.

Ήταν ένας άνθρωπος με καλή καρδιά και γεμάτη θέρμη για τον κάθε συνάνθρωπο της. Γι αυτή της την καλωσυνη πολλοί την εκμεταλλευτηκαν, αλλα δεν την ενοιαζε. Όποιος ζητούσε βοήθεια την πρόσφερε απλόχερα χωρίς διακρίσεις.

Έλαμπε με μεγαλοπρέπεια, γινόντουσαν δεξιώσεις για χάρη της και μιλούσε όλη η Κύπρος για τις φιλανθρωπίες και την ανθρωπιά της. Ήθελε να σκορπίζει χαρά, γι αυτό εδινε απλοχερα. Ήθελε να σκορπίζει τη χαρά που η ίδια στερήθηκε.    

Η Ζήνα Κάνθερ απεβίωσε  το 1912 σε ηλικία 85 ετών. Η κηδεία της ήταν μια σεμνή τελετή χωρίς την πρέπουσα παρουσία της πολιτείας ή όσων ευεργετηθήκαν από αυτήν. 

Για περισσότερες πληροφορίες πηγαίνετε στο σύνδεσμο: http://zinakanther.blogspot.com/

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ - ΝΙΚΟΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ –Συγγραφέας-

ΠΕΡΙ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΛΩΡΑΚΑΣ - ΝΙΚΟΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ –Συγγραφέας-

Ο Νίκος Πενταράς γεννήθηκε στη Χλώρακα της επαρχίας Πάφου στις 9 Απριλίου 1949. Εκτός από την προσφορά του στην εκπαίδευση της Κύπρου, την οποία υπηρέτησε από τη θέση του απλού δασκάλου μέχρι τη θέση του Α' Λειτουργού Εκπαίδευσης, έχει εκδώσει βιβλία με ποιήματα, μυθιστορήματα και μελέτες.

Ο Νίκος Πενταράς ασχολείται, επίσης, με την κριτική-παρουσίαση νέων εκδόσεων. Από το 1989 έως το 1991, είχε μόνιμη στήλη σε κυπριακή εφημερίδα για την κριτική-παρουσίαση νέων εκδόσεων και συνεργαζόταν παράλληλα και με το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου για το ίδιο θέμα. Έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα εκατοντάδες νέες εκδόσεις βιβλίων ποικίλου περιεχομένου.

Εργογραφία του:

• «Ώρες Πολέμου» (ποίηση) (1975)
• «Μηνύματα» (ποίηση) (1981)
• «Περιστέρι μου ξεκίνα» (ποίηση για παιδιά) (1987)
• «Η Τρίτη Απόφαση» (ποίηση) (1988)
• «Επάνοδος» (ποίηση) (1992)
• «Φως εκ Φωτός» (ποίηση) (1994)
• «Ποιήματα» (ποίηση) (1995)
• «Ο Εκπαιδευτικός απέναντι στο Αναλυτικό Πρόγραμμα: Ελεύθερος Πολιορκημένος;» (μελέτη) (2004)
• «Σε κάθε μπαλκόνι και ένα χελιδόνι» (μυθιστόρημα, που απευθύνεται σε παιδιά και νέους) (2007)
• «Στη μοναξιά του φεγγαριού» (ποίηση) (2009).

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ