ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΠΙΚΩΝ ΔΗΣΥ ΠΑΦΟΥ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΠΙΚΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΔΗ.ΣΥ ΠΑΦΟΥ – ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

1)    ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2013 (ΔΕΚΑ ΕΥΡΩ).ΑΝΩ ΤΩΝ 65 ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑ.

2)    ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΥΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΛΗΓΟΥΝ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΡΞΗ.

3)    ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΤΕ ΠΡΟΧΩΡΟΥΜΕ ΣΕ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ.

ΑΠΟ ΤΟΝ

ΔΗ.ΣΥ ΠΑΦΟΥ

ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013

ΤΟΠΙΚΗ	ΩΡΑ	ΤΟΠΟΣ	ΚΛΙΜΑΚΙΟ
ΑΓ.ΘΕΟΔΩΡΟΥ	6.30ΜΜ	ΓΡΑΦΕΙΑ ΔΗ.ΣΥ	Λ.ΤΣΟΚΚΑΣ 99621897 Θ.ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ 99519815 Ε.ΖΩΝΙΑ 99655685
ΕΜΠΑ	6.30ΜΜ	ΑΙΘ.ΚΟΙΝ.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΜΠΑΣ	Χ.ΠΑΖΑΡΟΣ 99205232 Χ.ΤΣΙΟΛΗΣ 99633011 Γ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ 99677980
ΓΕΡΟΣΚΗΠΟΥ	6.30ΜΜ	ΠΟΛΥΔΥΝΑΜΟ.ΚΕΝΤΡΟ ΓΕΡΟΣΚΗΠΟΥ	Γ.ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ 99425291 Γ.ΠΑΠΑΔΑΥΙΔ 99329351 Ν.ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 99494039
ΠΕΓΕΙΑ	6.30ΜΜ	ΟΙΚΗΜΑ ΔΗΣΥ ΠΕΓΕΙΑΣ	Χ.ΤΣΟΚΚΑΣ 99632169 Ν.ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ 99544849 Ε.ΚΟΝΤΟΥ 99772036
ΚΙΣΣΟΝΕΡΓΑ	6.30ΜΜ	ΚΑΦΕ NEW HORISON	Α.ΠΙΤΡΟΥ 96401280 Ν.ΧΑΡΠΙΔΗΣ 99878529 Μ.ΜΙΤΑΣ 99370999
ΛΕΜΠΑ	6.30ΜΜ	ΑΙΘ.ΚΟΙΝ.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΛΕΜΠΑΣ	Μ.ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ 99542560 Μ.ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ 99628195
ΤΑΛΑ	6.30ΜΜ	ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΑΛΕΞΗ	Κ.ΖΑΜΠΥΡΙΝΗΣ 99632686 Α.ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ 99655235

ΠΕΜΠΤΗ 10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013

ΤΟΠΙΚΗ	ΩΡΑ	ΤΟΠΟΣ	ΚΛΙΜΑΚΙΟ
ΑΠ.ΠΑΥΛΟΣ	6.30ΜΜ	ΓΡΑΦΕΙΑ ΔΗΣΥ	Χ.ΠΑΖΑΡΟΣ 99205232 Γ.ΠΑΠΑΔΑΥΙΔ 99329351 Μ.ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ 99628195
ΧΛΩΡΑΚΑ	6.30ΜΜ	ΑΙΘ.ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ	Λ.ΤΣΟΚΚΑΣ 99621897 Ε.ΖΩΝΙΑ 99655685 Μ.ΜΙΤΑΣ 99370999
ΚΑΤΩ ΠΑΦΟΥ	6.30ΜΜ	ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ MAYFAIR	Κ.ΖΑΜΠΥΡΙΝΗΣ 99632686 Χ.ΤΣΟΚΚΑΣ 99632169 Ν.ΧΑΡΠΙΔΗΣ 99878529
ΑΧΕΛΕΙΑ -ΑΓ.ΒΑΡΒΑΡΑ	6.00ΜΜ	ΑΙΘ.Κ.Σ.ΑΧΕΛΕΙΑΣ	Χ.ΤΣΙΟΛΗΣ 99633011 Ν.ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 99494039
ΑΓ.ΜΑΡΙΝΟΥΔΑ	6.00ΜΜ	Κ.Σ ΑΓ.ΜΑΡΙΝΟΥΔΑΣ	Α.ΠΙΤΡΟΥ 96401280 Μ.ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ 99542560
ΛΕΤΥΜΠΟΥ	6.00ΜΜ	ΤΑΒΕΡΝΑ ΑΝΤΩΝΗ	Γ.ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ 99425291 Α.ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ 99655235
ΚΑΛΛΕΠΕΙΑ	7.00ΜΜ	ΚΑΦ.ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ	Γ.ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ 99425291 Α.ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ 99655235

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013

ΤΟΠΙΚΗ	ΩΡΑ	ΤΟΠΟΣ	ΚΛΙΜΑΚΙΟ
ΑΓ.ΚΕΝΔΕΑΣ	6.30ΜΜ	ΓΡΑΦΕΙΑ ΔΗΣΥ	Κ.ΖΑΜΠΥΡΙΝΗΣ 99632686 Α.ΠΙΤΡΟΥ 96401280 Α.ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 99655235
ΤΡΕΜΙΘΟΥΣΑ	6.00ΜΜ	ΚΑΦ.ΟΘΩΝΑ	Χ.ΠΑΖΑΡΟΣ 99205232 Ε.ΖΩΝΙΑ 99655685
ΜΕΣΟΓΗ ΜΕΣΑ ΧΩΡΙΟ	7.00ΜΜ	ΚΑΦ.ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ	Χ.ΠΑΖΑΡΟΣ 99205232 Ε.ΖΩΝΙΑ 99655685
ΑΝΑΒΑΡΓΟΣ	6.30ΜΜ	ΚΑΦ.ΠΕΝΤΑΡΑ	Μ.ΜΙΤΑΣ 99370999 Γ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ 99677980
ΚΟΝΙΑ	6.00ΜΜ	ΚΑΦ.ΘΟΥΚΗ	Χ.ΤΣΟΚΚΑΣ 99632169 Μ.ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ 99542560
ΕΠΙΣΚΟΠΗ	7.00ΜΜ	Κ.Σ ΕΠΙΣΚΟΠΗ	Χ.ΤΣΟΚΚΑΣ 99632169 Μ.ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ 99542560
ΜΑΡΑΘΟΥΝΤΑ ΑΡΜΟΥ	7.00ΜΜ	ΚΑΦ.ΑΡΜΟΥΣ	Γ.ΠΑΠΑΔΑΥΙΔ 99329351 Ν.ΧΑΡΠΙΔΗΣ 99878529
ΛΕΜΟΝΑ	6.00ΜΜ	ΑΙΘ.ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ	Χ.ΤΣΙΟΛΗΣ 99633011 Ν.ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ 99544849
ΧΟΥΛΟΥ	7.00ΜΜ	ΚΑΦ.ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ	Χ.ΤΣΙΟΛΗΣ 99633011 Ν.ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ 99544849
ΠΟΛΕΜΙ	6.30ΜΜ	ΑΙΘ.ΚΟΝ.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ	Γ.ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ 99425291 Μ.ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ 99628195 Θ.ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ 99519815

ΑΠΟ ΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ ΟΙ ΚΤΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ

Το σημερινό προεδρικό μέγαρο ήταν προηγουμένως το Βρετανικό κυβερνείο. Προηγουμένως το κυβερνείο στεγαζόταν σε ξύλινο σπίτι που εισήχθηκε από την Αγγλία και τοποθετήθηκε στη θέση που είναι σήμερα το προεδρικό μέγαρο.

Όταν στη λαϊκή εξέγερση των Οκτωβριανών το 1931 το κυβερνείο κάηκε, αποφασίστηκε να κτιστεί καινούργιο στην ίδια θέση βασισμένο στα αρχιτεκτονικά στοιχεία του τόπου.

Το κτίσιμο ανέλαβαν τα Δημόσια έργα που προσέλαβαν τους καλύτερους μαστόρους για το σκοπό αυτό. Κύριο βάρος του κτισίματος έπεσε στους ώμους των Ερωτόκριτου Ερωτοκρίτου και στο γιο του Ευστάθιο από τη Χλώρακα, οι οποίοι ήταν ξακουστοί για τις λαϊκές γνώσεις τους στην Κυπριακή αρχιτεκτονική, και πρωτομάστοροι στο κτίσιμο της πέτρας.

Το μεγάλο έγκλημα της Βουλής

του  ΤΑΚΗ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ

Ένας - ένας αρχίζουν οι πολιτικοί μας ηγέτες - οι 56 βουλευτές μας δηλαδή - να αντιλαμβάνονται το έγκλημα που έκαναν εις βάρος του λαού και της οικονομίας καταψηφίζοντας την πρώτη συμφωνία που αποφάσισε το Eurogroup στις 16 Μαρτίου 2013 και υπερψηφίζοντας τη δεύτερη συμφωνία που αποφασίστηκε δέκα μέρες αργότερα.

Η «ΑΛΗΘΕΙΑ».
Πρώτη η «Αλήθεια» αρθρογράφησε πριν από αρκετό καιρό για το θέμα αυτό, υποδεικνύοντας το μέγεθος του εγκλήματος σε μια εποχή που κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει ανοιχτά φοβούμενος ότι θα τον κατηγορούσαν περίπου σαν προδότη. Σιγά – σιγά όμως κάποιοι (πρώτα οικονομολόγοι και μετά βουλευτές) άρχισαν να ξεθαρρεύουν και να επισημαίνουν το έγκλημα αυτό. Το πουλί όμως έχει πετάξει και το έγκλημα των 56 εκλεκτών μας θα περάσει ατιμώρητο. Και δεν είναι το μοναδικό, αυτή είναι η πικρή πραγματικότητα.

Ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ.
Ο τελευταίος πολιτικός που κατάγγειλε το έγκλημα αυτό, την περασμένη Τετάρτη στο Μega, είναι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Ο οποίος, όμως, είναι ο μόνος που δεν έχει καμιά ευθύνη, αφού έγκαιρα προειδοποίησε τα κόμματα για την καταστροφή που θα επερχόταν. Δυστυχώς, δεν εισακούστηκε.

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ.
Τα γεγονότα είναι γνωστά. Στις 16 Μαρτίου εγκρίθηκε από το Eurogroup η πρώτη συμφωνία που προέβλεπε έκτακτο κούρεμα των καταθέσεων κάτω των 100.000 ευρώ κατά 6,75% και κατά 9,9% όσων υπερέβαιναν αυτό το ποσό. Δύο μέρες μετά ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επιστρέφοντας στην Κύπρο πήγε αμέσως στη Βουλή, ενημέρωσε σε κλειστή συνεδρία τους 56 βουλευτές για τη συμφωνία και τους παρακάλεσε (τους εκλιπαρούσε για πολλή ώρα) να την εγκρίνουν αφού, όπως εκτιμήθηκε, θα στοίχιζε στους πολίτες τόκους 18 μηνών για τα χρήματά τους στις τράπεζες. Μόνο...

Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ.
Οι βουλευτές μας, όμως, γύρισαν την πλάτη στον πρόεδρο. Αγνόησαν τις παραινέσεις του και τις εκκλήσεις του και λίγες μέρες αργότερα στην Ολομέλεια με πατριωτικούς πύρινους λόγους απέρριψαν τη συμφωνία, την οποία χαρακτήρισαν προδοτική και καταστροφική για τον τόπο.

Ο ΔΗΣΥ.
Από πλευράς του ο ΔΗΣΥ δεν απέρριψε τη συμφωνία, αλλά τήρησε αποχή. Αυτό όμως δεν είναι ελαφρυντικό, γιατί στην ουσία η αποχή είναι στρουθοκαμηλισμός. Ο ΔΗΣΥ συμφωνούσε με τη θέση του Προέδρου Αναστασιάδη, αλλά λόγω του κλίματος που δημιουργήθηκε εναντίον της συμφωνίας, στρουθοκαμήλισε έχοντας την άποψη πως έτσι δεν θα ζήμιωνε κομματικά. Όμως, σε τέτοια σοβαρά θέματα όπου η πατρίδα σου κινδυνεύει με καταστροφή, επιβάλλεται ξεκάθαρη θέση και όχι σκυμμένο κεφάλι στην άμμο...

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ.
Ως εκ της απόρριψης λοιπόν της πρώτης συμφωνίας, φτάσαμε δέκα μέρες αργότερα στη δεύτερη συμφωνία. Η οποία τελικά μας οδήγησε στον εφιάλτη που ζούμε σήμερα: Να έρθει η τρόικα, να κλείσει η Λαϊκή Τράπεζα, να επιβληθεί κούρεμα στις καταθέσεις 47,5%, να διαλυθούν ταμεία προνοίας, να καταρρεύσει η οικονομία, να απολυθούν δεκάδες χιλιάδες υπάλληλοι, να μειωθούν κατακόρυφα οι μισθοί όσων απέμειναν στην εργασία, να αυξηθούν κατακόρυφα όλες οι φορολογίες, να πεινά ο κόσμος και να φτάσουμε στα κοινωνικά παντοπωλεία και στα συσσίτια. Αλλά και στις αυτοκτονίες, τις οποίες για λόγους σκοπιμότητας αποφεύγει να ανακοινώνει η αστυνομία.

ΤΟ ΞΕΘΑΡΡΕΜΑ.
Εκ των υστέρων, λοιπόν, και όταν αρχίσαμε να ζούμε την καταστροφή, άρχισαν τις τελευταίες μέρες διάφοροι να ξεθαρρεύουν και να επικρίνουν την απόφαση της Βουλής να απορρίψει την πρώτη συμφωνία. Και να τονίζουν πως αν δεν κάναμε αυτή την κίνηση, σήμερα όλα θα ήταν όπως και πριν, με μόνη διαφορά την απώλεια τόκων καταθέσεων 18 μηνών.

ΠΟΙΟΙ ΜΙΛΗΣΑΝ.
Μεταξύ άλλων ακούσαμε να παίρνουν αυτή τη θέση ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Αυξέντης Αυξεντίου και ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γιώργος Βασιλείου. Από τους βουλευτές πρώτος που επέκρινε την απόρριψη του πρώτου μνημονίου ήταν ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Μάριος Μαυρίδης και στη συνέχεια κάπως «καμουφλαρισμένα» ο Ζαχαρίας Κουλίας. Παρασκηνιακά όμως κάθε μέρα στο Κοινοβούλιο ακούμε πολλούς βουλευτές να παραδέχονται το λάθος τους. Παρασκηνιακά όμως, όχι δημόσια. Επίσης και δημοσιογράφοι άρχισαν να διατυπώνουν επικρίσεις στη Βουλή για την απόρριψη του πρώτου μνημονίου.

Ο ΝΙΚΟΛΑΣ.
Αυτές τις μέρες όμως και συγκεκριμένα στις 3.9.2013, είχαμε μια παραδοχή που ξεχώρισε. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος του ΔΗΚΟ, που ως εκ της καταστροφής της Λαϊκής Τράπεζας υπέστη μεγάλες ζημιές, είπε στο ΡΙΚ το mea culpa για την απόφασή του να καταψηφίσει την πρώτη συμφωνία. Μάλιστα ειρωνεύτηκε και το «ηρωικό όχι» της Βουλής και τόνισε πως αν επανερχόταν το κούρεμα της πρώτης συμφωνίας, αυτή τη φορά θα ψήφιζε «ναι».

Ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ.
Και φτάνουμε στον πρώτο πολίτη αυτής της χώρας. Ο Νίκος Αναστασιάδης μακριά από σκοπιμότητες μίλησε ξεκάθαρα για το έγκλημα των βουλευτών με την απόρριψη της πρώτης συμφωνίας του Eurogroup. Συγκεκριμένα, την περασμένη Τετάρτη 18.9.2013 σε συνέντευξή του στο Mega ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αφού ανέφερε ότι όλες τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει, πέραν από αυτή του κουρέματος, έχουν ήδη υλοποιηθεί και όσες δεν έχουν υλοποιηθεί λόγω χρόνου, θα γίνουν και αυτές πράξη, αναφέρθηκε και σε διάφορα άλλα οικονομικά θέματα.

ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ.
Ειδικά για τις δραματικές μέρες του περασμένου Μαρτίου ανέφερε ότι ο ίδιος παρά τη δέσμευσή του να μην υπάρξει κούρεμα, έπρεπε στις 15 του Μάρτη να πάρει μια απόφαση, η οποία είτε θα έσωζε την Κύπρο, είτε θα την οδηγούσε στην πλήρη κατάρρευση. «Ήμασταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Δύο συστημικές τράπεζες κατέρρεαν. Αν έμενα δεσμευμένος, εν γνώση μου ότι θα χρεοκοπούσε η πατρίδα μου, τότε το κράτος θα κατέρρεε. Θα ήταν σε κίνδυνο η οντότητα μας, θα περνούσαν στην ανεργία και άλλες δεκάδες χιλιάδες συμπολιτών μου», ξεκαθάρισε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης για την απόφασή του να υποστηρίξει την πρώτη συμφωνία.

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ.
Συνεχίζοντας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπενθύμισε την έκκλησή του στη Βουλή να μην απορρίψει την πρώτη συμφωνία, για να μην καταρρεύσει ο τόπος. Ανέφερε επίσης πώς αν εγκρινόταν η πρώτη συμφωνία δεν θα φτάναμε στη σημερινή τραγική κατάσταση, αφού οι πολίτες θα έχαναν μόνο 18 μηνών τόκους επί των καταθέσεών τους, ενώ η Λαϊκή δεν θα έβαζε λουκέτο. Με την απόρριψη της συμφωνίας από τη Βουλή, είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, φτάσαμε στη σημερινή τραγική κατάσταση, να κλείσει η Λαϊκή Τράπεζα, να απολυθούν χιλιάδες εργαζόμενοι, να αυξηθεί η ανεργία, να φτάσουμε στα κοινωνικά παντοπωλεία και στα συσσίτια...

ΣΙΩΠΗ.
Αξίζει να σημειωθεί πως μέχρι σήμερα κανένα κόμμα δεν διαμαρτυρήθηκε για τις δηλώσεις αυτές του κ. Αναστασιάδη, ούτε και αυτό το ΑΚΕΛ που καθημερινά εκδίδει δεκάδες ανακοινώσεις εναντίον του προέδρου και της κυβέρνησης. Δείγμα ενοχής;

ΤΟ ΑΥΛΑΚΙ ΤΗΣ ΡΗΓΑΙΝΑΣ

Στα παράλια της Χλώρακας σώζονται τα απομεινάρια του πέτρινου αυλακιού που έφερνε το νερό από από την Τάλα, στο παλάτι της Ρήγαινας, στα Παλιόκαστρα. Στα σύνορα Χλώρακας - Λέμπας σώζεται ο πύργος που πάνω σε αυτόν ήταν κτισμένο και στηριγμένο το αυλάκι. Στη συνοικία του Μουττάλου μέσα στην αυτή του Τουρκικού σχολείου ευρίσκεται το αδράχτι της Ρήγαινας, και στην Κάτω Πάφο δίπλα στους Αγίους Αγαπητικό και Μισητικό, ευρίσκεται ριγμένη η θεόρατη πέτρα του Διγενή.

Η Ρήγαινα αν και πρόσωπο πραγματικό, η λαϊκή παράδοση της Κύπρου το κατέταξε στους θρύλους και τις παραδόσεις της νήσου. Την συσχετίζει με τον Διγενή και της αποδίδει πολλά μεσαιωνικά κάστρα, φρούρια και χωριά.

Η Ρήγαινα στους θρύλους αποδίδεται ως πανέμορφη κυρά και πολεμίστρια, άλλες φορές καλή και συμπονετική και άλλες κακιά, αλλά που κανείς δεν μπορεί να τη νικήσει καθώς κατοικεί σε οχυρωμένους πύργους.

Η Ρήγαινα της Πάφου κατοικούσε στα σημερινά Παλιοκαστρα, μια περιοχή ανάμεσα της Κάτω Πάφου και της Χλωρακας. Είχε κτισμένο το κάστρο της μέσα στην απέραντη πεδιάδα που εκτείνεται από το φάρο της Πάφου μέχρι την Κισσονεργα, και διαφέντευε όλο τον παράλιο τόπο, έχοντας τους κατοίκους να καλλιεργούν κυρίως ζαχαροκάλαμα και τεύτλα.

Η ομορφιά της ήταν ξακουστή, αλλά το ίδιο και η εξυπνάδα της και η πονηριά της.

Ο λαϊκός θρύλος θέλει τον ξακουστό ήρωα Διγενή Ακρίτα να καταφθάνει μέχρι την Πάφο, κυνηγώντας ένα Σαρακηνό εχθρό του. Όταν αυτός προσπάθησε να δραπετεύσει αποπλέοντας με τα πλοία του, ο Διγενής του έριξε μια μεγάλη πέτρα, την πέτρα του Ρωμιού και βύθισε το πλοίο του.

Στο πέρασμα του από τη Πάφο, συνάντησε τη Ρήγαινα την οποία ερωτεύτηκε παράφορα και αποφάσισε να την παντρευτεί.

Η Ρήγαινα δεν τον ήθελε για άντρα της, αλλά ούτε για εχθρό της. Με μαεστρική πονηρία του ζήτησε πως για να τον παντρευτεί, έπρεπε πρώτα να κάμει έναν άθλο, να κατορθώσει να κτίσει ένα  μακρύ αυλάκι που να φέρνει νερό από τα λουτρά του Άδωνη της Τάλας στους αγρούς της. Ο Διγενής δέχτηκε την πρόκληση, και προς δυσαρέσκεια της Ρήγαινας, κατάφερε να αποπερατώσει το δύσκολο έργο και να φέρει το νερό στα χωράφια της μέχρι τη Χλώρακα.

Μη θέλοντας να τον παντρευτεί όμως, αλλά φοβούμενη την οργή του, προσπάθησε να φύγει από την Πάφο. Οργισμένος ο Διγενής, άρπαξε μια μεγάλη πέτρα και της την έριξε. Η πέτρα ευρίσκεται μέχρι σήμερα  δίπλα στη δυτική πλευρά του αρχαίου θεάτρου της Κάτω Πάφου, και ονομάζεται η «πέτρα του Διγενή». Άλλοι λένε ότι πρόκειται για την Πέτρα του Ρωμιού, και άλλοι ότι πρόκειται για το νησί του Διγενή στην Πόλη της Χρυσοχούς…

Η Ρήγαινα αντιδρώντας στην οργή του καθώς ήταν δεινή και δυνατή πολεμίστρια, του έριξε το αδράχτι της, ένα μεγάλο πέτρινο κίονα από τσιόνι ύψους τεσσάρων μέτρων και διαμέτρου σχεδόν ενός μέτρου, το οποίον έπεσε σε ένα χωράφι της Χλώρακας κάτω από τη συνοικία του Μουττάλλου, και που μετέφεραν οι Τουρκοκύπριοι πριν λίγα χρόνια και το τοποθέτησαν στην αυτή του σχολείου τους και εκεί ευρίσκεται ακόμα.

Στη Χλώρακα στη παραλιακή περιοχή, μέχρι τη δεκαετία του ΄60 υπήρχαν μεγάλα μέρη του αυλακιού της Ρήγαινας, τα οποία όμως δυστυχώς, χαλάστηκαν από τους ανθρώπους για να κάμουν αναδασμό στα χωράφια τους. Σήμερα, μικρό μέρος από το αυλάκι σώζεται και ευρίσκεται ακριβώς πίσω από την τελευταία στάση των λεωφορείων στην τέλειωση της λεωφόρου Χλώρακας που οδηγά στη Κάτω Πάφου πριν την περιοχή Κτιστά ή Παλιόκαστρα, ονοματολογία της περιοχής που προεήρθε καθώς εκεί ήταν κτισμένο το παλάτι της Ρήγαινας.

Το αυλάκι ήταν καθισμένο πάνω σε πύργους ώστε να έχει την κατάλληλη κλίση για να ρέει το νερό. Ένας από τους πύργους σώζεται στα σύνορα της Χλώρακας με τη Λέμπα.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΑΛΗΘΙΝΑ ΛΟΓΙΑ

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ:
»Αυτές οι διαπιστώσεις με οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι αυτή η τεραστίων διαστάσεων απελευθέρωση του Λαού μας από τους καταναγκασμούς και τις αυταπάτες του δικομματισμού σε συνδυασμό με την αποκάλυψη του ρόλου των δυνάμεων της ξένης εξάρτησης και των τοπικών συμμάχων και οργάνων τους (που όλοι μαζί, θεσμικοί, πολιτικοί, οικονομικοί, κρατικοί παράγοντες συνιστούν το πλέγμα του Συστήματος Εξουσίας) δημιουργούν για την χώρα μας μια σπάνια ιστορική ευκαιρία! Ποιο ήταν το «κλειδί»; Ο ενημερωμένος λαός, που όπως έδειξαν οι μεγάλες διαδηλώσεις του 2011 και του 2012, άρχισε να κατανοεί τη δύναμή του και να ανιχνεύει την ευθύνη του για την αναγκαία ριζοσπαστική αλλαγή. Φτάνει να καταφέρει να ενωθεί γύρω από ένα κοινό στόχο και μια ενιαία αντιστασιακή ηγεσία. Αυτή ήταν κατά την άποψή μου η ώρα της Αριστεράς. Και γι’ αυτό ξαναβγήκα, 86 χρονών, σε δρόμους και σε πλατείες. Όπως σε κάθε παρόμοια στιγμή, όταν ο Λαός φορτώνεται με ιστορικές ευθύνες και κατά κάποιον τρόπο είναι «άγραφο χαρτί», περιμένει ένα χέρι να γράψει επάνω μια λέξη. Στα 1821 η λέξη ήταν «Ελευθερία». Στα 1843, «Σύνταγμα». Στα 1912 «Εδαφική ολοκλήρωση». Στα 1940 «Αντίσταση». Στα 1973 «Δημοκρατία». Στα 2012 (ακόμα και σήμερα) η λέξη που περιμένει είναι «ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ».

Υ.Γ.
Οι ίδιες προτροπές ισχύουν και για τους Κύπριους κατά τη γνώμη μου

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΥΤΟ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ:

Πάνω από μισό εκατομμύριο άνθρωποι σιτίζονται σε συσσίτια, χιλιάδες σπρώχνονται στην αυτοκτονία ή χάνουν τη ζωή τους από πλημμελή περίθαλψη, το γενικό επίπεδο υγείας του πληθυσμού επιδεινώνεται, η κατάθλιψη παίρνει μαζικό χαρακτήρα και ταυτόχρονα διεξάγεται συστηματική προσπάθεια απόκρυψης της κοινωνικής πραγματικότητας. 

ΠΟΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ;

Είναι αξιον απορίας πώς ένας λαός να είναι τόσο υποταγμένος όταν καταστρέφεται. Διερωτώμαι γιατί ο άνεργος Κύπριος φτωχός και πεινασμένος δεν αντιδρά σε όσα μέτρα του επιβάλλουν αυτοί που τον κυβερνούν. Απορώ πως όλοι αφού ξέρουν με ακρίβεια που θα τους οδηγήσει το μνημόνιο που στην Ελλάδα αποδείχτηκε τόσο καταστρεπτικό, αντέχουν και δεν εξανίστανται, δεν διαμαρτύρονται και δεν εξεγείρονται, παρά μονο μένουν άπραγοι να μεμψιμοιρούν τη μοίρα τους.  

Είμαι σίγουρος πως την ίδια απορία έχουν και όσοι πολιτικοί επιβάλλουν τα μέτρα ως Αργείοι χωρίς αιδώ, που με περισσό θράσος τάχατες αναλύουν τα μεγάλα σχέδια τους που αφορούν την προστασία των ανέργων, των φτωχών και των εξαθλιωμένων πολιτών τους.

Αλλά γιατι να μην τα επιβάλλουν όταν πήραν χαμπάρι τον κακόμοιρο και δύσμοιρο λαό που δεν αντιδρά παρά μονό σκύβει το κεφάλι; Είναι μια κατάσταση τραγική που επιβεβαιώνει εκείνους που ισχυρίζονται ότι το DNA του Έλληνα έχει αλλάξει από την αιώνια σκλαβιά τόσων αιώνων υποτέλειας.

Ενώ ο μισός πληθυσμός έχει πτωχεύσει και δεν έχει εργασία ούτε φαγητό, δεν είναι πιστευτό πως ανέχεται τόσο πολύ την υποβάθμιση του βιοτικού του επιπέδου και πως αντέχει να ζει εξευτελισμένος σαν επαίτης ή πεινασμένος πτωχός.

Δεν είδα ούτε μια διαδήλωση, ούτε μια αντίδραση, παρά μόνο στα καφενεία τους είδα όλους σιωπηλούς μες την κακομοιριά τους να κάθονται χωρίς να παραγγέλλουν ούτε καφέ οι περισσότεροι καθώς δεν έχουν να πληρώσουν. Τους είδα σκυθρωπούς και απογοητευμένους, κατσουφιασμένους και λυπημένους. Τους είδα παραδομένους.

Κατά τη γνώμη μου η στάση αυτή της κοινωνίας δεν έχει επεξήγηση, παρά μόνο ψυχολογική εξήγηση.

Ύστερα από όσα είδε ο δύσμοιρος λαός να του συμβαίνουν ως απόρροια εκ της πολιτικής που εφαρμόζεται διαχρονικά, όταν παρακολούθησε την εξουσία να την καταλαμβάνουν πάντα οι ίδιοι και οι ακόλουθοι τους ανάξιοι τις περισσότερες φορές χωρίς άλλος άξιος να μπορεί, όταν είδε να συντηρείται ένα κατεστημένο για πολλές δεκαετίες με τη βοήθεια των ξεπουλημένων ή ελεγχόμενων ΜΜΕ, όταν είδε όλα αυτά και άλλα τόσα, ίσως πίστεψε πραγματικά πως τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει, τίποτα δεν σώζεται, κανείς δεν ενδιαφέρεται για λόγου του, με αποτέλεσμα να έχει φτάσει σε απόγνωση μεγάλη και τραγική. Η αναξιοκρατία, οι μεγάλοι κλέφτες που διοικούν και η ψυχολογική πολιτική του ρουσφετιού και τα άλλα λαμόγια της πολιτικής που επέβαλε το σύστημα επί μακρόν, έφεραν ως αποτελέσμα, έναν ολόκληρο υπερήφανο λαό να τον κάνουν να σιωπήσει και να γονατίσει υπομένοντας τη μαύρη μοίρα του.

Είναι όμως η αιτία όλα αυτά; Πως μπορούμε να τα δεχτούμε χωρίς αντίρρηση, όταν η μακραίωνη ιστορία του Ελληνισμού μας διδάσκει περί του αντιθέτου;

Γιατί λοιπόν οι Έλληνες δεν αντιδρούν; Γιατί σιωπούν και παραμένουν ως ραγιάδες; Αυτό το ερώτημα παραμένει αναπάντητο, γιατι καθώς λέει ο ποιητής, ο Έλληνας δεν αντέχει ζυγό στο σβέρκο του.

Για να γνωρίσουμε τι εστί Έλληνας, θα πρεπει να ανατρέξουμε  στην αρχαία ιστορία στον Όμηρο, στον Πλάτωνα, στον Απολλώνιο στο Ρόδιο, στον Ιουλιανό, στον Αριστοτέλη και άλλους, που αναφέρουν πως στις φλέβες των Ελλήνων ρέει μια ουσία που ονομάζεται ιγώρ, αυτή που έρεε στο αίμα των Ολύμπιων θεών και ρέει σήμερα στο αίμα των πυροφόρων Ελλήνων. Είναι η ουσία που ενεργοποιείται από την ακτινοβολία του Σείριου και αφυπνίζει όσους έχουν Ελληνικά γονίδια. Μια ουσία που κατά την άποψη πολλών επιστημόνων, φιλοσόφων και σοφών ανθρώπων του πνεύματος, είναι αθάνατη, άφθαρτη και δεν υπόκειται στους νόμους σύνθεσης και αποσύνθεσης. Είναι ζωογόνος ουσία που ρέει μόνο στο αίμα των Ελλήνων και παραμένει αναλλοίωτη στο χρόνο. Μια ουσία που δύναται να κληροδοτηθεί μόνο από τον πατέρα και κάνει τον κάθε απόγονο να είναι ανώτερος από τους άλλους ανθρώπους.

Το ερώτημα που θα ήταν σωστότερο λοιπόν να τεθεί γιατι οι Έλληνες δεν αντιδρούν, θα ήταν σωστότερο,

Ποιοι Έλληνες;

Οι Έλληνες σαν ένας λαός που κατοικεί σε συγκεκριμένους γεωγραφικούς τόπους; Αν αυτούς εννοούμε, πιστεύω πως έχουμε λάθος. Γιατί οι περισσότεροι πλέον έπαυσαν να είναι υπερήφανοι Έλληνες, και ίσως έχουν καταστεί απόγονοι εισβολέων και κατακτητών που για αιώνες σκλάβωναν ανθρώπους και πατρίδες. Με αυτή τη βίαιη σμίξη, όσες γυναίκες έκαμαν υιούς με βαρβάρους, αυτοί δεν λογαριάζονται πλέον Έλληνες εξ αίματος, είναι γι αυτό που οι περισσότεροι δεν αντιδρούν, γιατι δεν κληρονομήσαν το θεϊκό ιγώρ.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΥΜΝΟΣ

Διερωτήθηκε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, «Μα, εσένα θα βαπτίσω;» Και του απάντησε ο Χριστός, «Άφες άρτι, πρέπει να πληρώσω με πάσαν δικαιοσύνην και πάσαν ταπείνωση.

Η δημόσια Βάπτιση του Χριστού ως εναρκτήρια πράξη πριν από το δημόσιο έργο του συμβολίζει κατά πρώτον την απαλοιφή των μέχρι την ημέρα της βαπτίσεως αμαρτημάτων, και δεύτερον, την απαλλαγή από τις συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος.

Ο Χριστός όμως ως αναμάρτητος υιός του Θεού, δεν χρειαζόταν να απαλλαγή από αμαρτίες, οπότε η βάπτιση του έγινε ως συγκατάβαση σε όλα τα ανθρώπινα για να καταδείξει «τι πρέπει πράττει ο άνθρωπος».

Περι της βαπτίσεως λοιπόν, βλέπουμε εικονογραφημένες αγιογραφίες σε πολλές εκκλησίες να παριστάνουν την πρώτη ύψιστη πράξη και ταπείνωση του Χριστού, την εικόνα της βαπτίσεως και την φανέρωση της Αγίας Τριάδας. Μέσα στο ύδωρ ευρίσκεται ο Χριστός και η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος έρχεται ωσεί (ως) περιστερά, ενώ ταυτοχρόνως ακούγεται η φωνή του αφανέρωτου Πατρός που ουδέποτε αγιογραφείται, να μαρτυρεί τη θεότητα του Υιού ονομάζοντας τον  «αγαπητόν Του Υιόν».

Σε όλες τις Αγιογραφήσεις ο Χριστός βαπτίζεται φέροντας συνήθως κάποιο άσπρο ρούχο στη μέση ενώ το δεξί ή και με τα δύο του χέρια ευρίσκονται ανατεταμενα σε θέση ευλογίας. Στις εκκλησίες συνηθίζουν κατά τη βάπτιση, συμβολικά να φορούν στους βαπτισμένους ρούχα λευκά, ίδιο χρώμα με το ένδυμα που φορούσε ο χριστός κατά τη βάπτιση του, «όσοι εβαπτίσθητε εις Χριστόν, Χριστόν ενεδύθητε»

Ενώ λοιπόν κατά τους συνηθέστερους εικονογραφικούς τύπους, έχουμε τον Χριστό συνήθως να βαπτίζεται ενδεδυμένος με λευκό ρούχο στη μέση, κάποιες φορές τον ευρίσκουμε κατά τα παλαιά πρότυπα εντελώς γυμνό.

Μια σπάνια Αγιογραφία με το Χριστό να βαπτίζεται εντελώς γυμνός, ευρίσκεται στο μικρό αρχαίο ναό της Παναγίας της Χρυσελεούσης στη Χλώρακα.

Είναι Βυζαντινού ρυθμού και κτίστηκε τον 12^ο ή 13^ο αιώνα, και ευρίσκεται στην κεντρική πλατεία της κοινότητας. Στον τρούλο και σε διάφορα μέρη των τοίχων, αλλά ιδιαίτερα μέσα στο ιερό του ναού, ευρίσκονται σπάνιες αγιογραφίες, και ανάμεσα τους σώζεται  η μοναδική ίσως εικονογραφία στον κόσμο που κατά τα παλαιά πρότυπα ο Χριστός βρίσκεται στον Ιορδάνη ποταμό  εντελώς γυμνός,  έχοντας λίγο διασταυρωμένα τα πόδια του  με σκοπό να καλύψει το φύλο με ελαφριά στροφή.

Εξέχουσα απο τις άλλες Αγιογραφίες ως προς την τεχνοτροπία της και την καλλιτεχνική της αξία, παριστά το Χριστό να στέκεται στη μέση του Ιορδάνη γυμνός ντυμένος με την Αδαμική γυμνότητα, αποδίδοντας τοιουτοτρόπως το ένδοξο ένδυμά του Παραδείσου με το οποίο θα έπρεπε να ενδύεται η ανθρωπότητα. Το ένα του πόδι προβάλλει μπροστά για να δείξει την υπέρτατη πρωτοβουλία του να βαπτιστεί από το Ιωάννη, αλλα και για να κρυψει την γυμνια του η οποια αισχύνει ίσως τις σκέψεις των αμαρτολών.

Στην εκκλησία της Παναγίας της Χρυσελεούσης στη Χλώρακα, ο Χριστός είναι γυμνός, εντελώς γυμνός. Ενώ αλλού του φορούν λευκό ρούχο, σ αυτή την Αγιογραφία ο ζωγράφος χωρίς ηθικολογικές φοβίες και ενδοιασμούς για το γυμνό, σε μια ύψιστη παράσταση του υιού του Θεού, αναπαραστά τη γύμνια της ανθρωπότητας χωρίς η δική του γυμνότητα να προκαλεί, δηλώνοντας τοιουτοτρόπως πως δεν είναι προκλητικοί οι δρόμοι που χαράσσει η Εκκλησία μας.

Είναι η ασκητική γυμνή παρουσίαση του σώματος του Θεανθρώπου που ζωγραφισμένος με κατανυκτικές γραμμές, αποτελεί την γυμνή αγιογράφηση της αναβάπτισης του ανθρώπου.

Η Χλώρακα τίμησε τον Χριστόδουλο Θεοφίλου

Σε εκδήλωση των πολιτιστικών ημερών Αυγούστου – Σεπτεμβρίου που οργανώνει κάθε χρόνο το κοινοτικό Συμβούλιο Χλώρακας, τιμήθηκε ο αθλητής του κλασσικού αθλητισμού Χριστόδουλος Θεοφίλου, ο οποίος εξασφάλισε χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος στους Μεσογειακούς Αγώνες Μικρών Κρατών της Ευρώπης (ΑΜΚΕ), που έγιναν φέτος στο Λουξεμβούργο.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης ο πρόεδρος του κοινοτικού συμβουλίου Χλώρακας Κλεόβουλος Παπακώστας ανέφερε πως το συμβούλιο με πρόσφατη ομόφωνη απόφαση του αποφάσισε να τιμήσει τον Θεοφίλου με τιμητική πλακέτα για την προσφορά του στον κλασσικό αθλητισμό και την προβολή της Κύπρο στο εξωτερικό. Ο κ. Παπακώστας επέδωσε επίσης στον αθλητή, εκ μέρους του κοινοτικού συμβουλίου, το συμβολικό ποσό των 500 ευρώ.

Από την πλευρά του ο Χριστόδουλος Θεοφίλου ευχαρίστησε το κοινοτικό συμβούλιο αλλά και την οικογένεια του που βρίσκεται στο πλευρό του.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2013: Το μικρό τρενάκι στη Χλώρακα

Κάτοικοι της Χλώρακας και μικροί μαθητές του νηπιαγωγείου, νιώθοντας περηφάνια για το άξιο τέκνο της κοινότητάς τους Δήμαρχο Πάφου Σάββα Βέργα, γιόρτασαν τα Χριστούγεννα βολτάροντας στους κεντρικούς δρόμους και δίνοντας νότα γιορτινή και φωτεινή στους σκοτεινούς χριστουγεννιάτικους οικονομικούς καιρούς, με το τρενάκι του Δήμου Πάφου το οποίο παραχώρησε ο καλός Δήμαρχος στην κοινότητα σε μια ευγενή χειρονομία του, θέλοντας να δείξει τοιουτοτρόπως ότι δεν ξεχνά τη γενέτειρά του.
Χτυπώντας την καμπάνα του το μικρό τρενάκι με τους μικρούς ταξιδιώτες περιδιάβηκε τους δρόμους και σφυρίζοντας χαρωπά χαιρέτησε τους κατοίκους, που ακούγοντας τους χαρούμενους ήχους οι νοικοκυρές παρατούσαν το ζύμωμα και έβγαιναν στις αυλές χαιρετώντας τα μικρά παιδιά, που χαρούμενα έψαλλαν τα χρόνια πολλά.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΣΤΙΣ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1570

Η πολιορκία διήρκεσε 7 εβδομάδες. Η Λευκωσία κατελήφθη ύστερα από σκληρώτατες μάχες στους προμαχόνες, στα τείχη και τους δρόμους της που κράτησαν επτά έως οκτώ ώρες.

Μάταια οι κάτοικοι της πόλης έριχναν τα όπλα τους και έπεφταν στα πόδια των τούρκων ζητώντας έλεος. Εκείνοι έκαναν τη δουλεία που έκαναν ανέκαθεν καλύτερα, κατασφάζοντάς τους.

Οι τραγικές σκηνές οι οποίες είχανε διαδραματιστεί κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης επαναλήφτηκαν ακόμα μια φορά.

Οι εκκλησίες εμιάνθησαν, τα άγια εικονίσματα εξυβρίσθησαν παντοιοτρόπως και τα γυναικόπαιδα, τα οποία είχαν καταφύγει εντός των εκκλησιών, σφαγιάσθηκαν σχεδόν όλα.

Στους δρόμους και στις πλατείες όπου διεξήχθηκαν σκληρές μάχες, εξελίκτηκαν σκηνές φρίκης. Παντού σκοτωμένοι στρατιώτες αλλά και άμαχοι, ενώ ο εχθρός όπως λέει ο αρχιμανδρίτης Κυπριανός,

«δεν άφηνε ζωντανό μήτε άνδρα, μήτε γυναίκα, μήτε βρέφος. τέλος πάντων ότι ηπάντει ηφάνιζε με την μάχαιραν. Και ήν ιδείν εις μίαν στιγμήν την ωραιοτάτην εκείνην πόλιν ένα άμορφον θέαμα, εις τους δρόμους να τρέχη το αίμα και να κοκκινίζη το έδαφος. Και εις κάθε ολίγον διάστημα βουνά θανατωμένους. Ποίων αι κεφαλαί, ποίων τα χέρια, ποίων ποδάρια διαχωρισμένα, ποίων ο αιμιαλός έξω, ποίων τα εντόσθια χυμένα εις την γην και μεμιγμένα μετα των χοίρων, εις τους οποίους η ίδια τύχη μετα των πολιτών. Αι φωναί, τα δάκρυα, οι ολολυγμοί, οι αναστεναγμοί εβοούσαν, αγχολόγουν, ανέβενον έως εις τον ουρανόν, αλλά δεν ήτον ευσπλαχνία, δεν ήτον συμπάθεια. Και τωόντι ημέρα εκδικήσεως της οργής του Θεού κατ΄ εκείνου του λαού…

Έπαυσε τέλος πάντων εκείνο το αγχολόγισμα των κανονιών και τουφεκίων από του να βροντολογούσιν, αλλ’ εμεταβάλθη η σκηνή εις ένα άλλο δυστυχές και άθλιον, διότι δεν ηκούετο άλλο, παρά δάκρυα, οδυρμοί, κλαυθμοί, φωναί και αναστεναγμοί ακατάπαυστοι των Eυγενίδων γυναικών, όπου εχωρίζοντο από τους άνδρας των. Eκείνας τας φωνάς των βρεφών και παιδίων, όπου αρπάζοντο από τας αγκάλας των μητέρων. Tων παρθένων αι κραυγαί από την βίαν και δυναστείαν των ασελγεστάτων νικητών. Tων νέων την βίαν, ποιος να κλαίει τον αποχωρισμόν του πατρός, του φίλου, του συγγενούς, της μητρός, της αδελφής και όσους με δυσκολίαν υποτάσσοντο ευθύς η μάχαιρα εις τον λαιμόν. Tων γερόντων και γραίων έκοπταν τας κεφαλάς διά δοκιμήν των σπαθιών τους... Aυτή η φοβερά σφαγή και αρπαγή εβάσταξε σχεδόν τρεις ημέρας. Έγδυσαν τας εκκλησίας, τας ιεράς τράπεζας εκατατσάκισαν, τας εικόνας υβρίζοντες έσχιζαν εις λεπτά. όσους τύρουν εις τας εκκλησίας καταφύγοντας εθανάτωσαν... Έκαμαν ένα πλούσιον λεηλατισμό, όπου οι ίδιοι έλεγον, πως υπερέβαινε εκείνον της Kωνσταντινουπόλεως... Eφονεύθησαν δε εις αυτήν την αποφράδα ημέρα περισσότερον από είκοσι χιλιάδες ευγενών, λαού και στρατεύματος».

Η Λευκωσία αλώθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου. Αλλά οι σφαγές, οι λεηλασίες, οι καταστροφές και οι διώξειςσυνεχίστηκαν για μέρες και νύχτες. Από τις πέραν των 56 000 ψυχών που βρίσκονταν στην πόλη όταν είχε περικυκλωθεί, υπολογίζεται ότι σκοτώθηκαν κατά τις 46 μέρες της πολιορκίας αλλά και κατεσφάγησαν μετά την πτώση γύρω στις 20 000 χιλιάδες άτομα. Άρπαζαν ακόμη από τις εκκλησίες-όπου είχαν καταφύγει-και από τα σπίτια νέους άνδρες και κυρίως γυναίκες και παιδιά, που αποτελούσαν αυτομάτως «περιουσία» εκείνων που τους ανακάλυπταν και τους συνελάμβαναν. Όσοι δεν τους φαίνονταν ικανοί να «πιάσουν» μεγάλες τιμές στα σκλαβοπάζαρα της ανατολής κατασφάζονταν.

Η Μαρία Συγκλητική περιλαμβανόταν μεταξύ των ωραιοτέρων νενανίδων και νέων που «επελέγησαν» για να σταλούν στον ίδιο τον Σουλτάνο. Όταν οι αιχμάλωτοι οδηγήθηκαν στο Τουρκικό καράβι που θα τους μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, η Μαρία Συγκλητική αποφάσισε να μην δεχτεί την ταπείνωση. Κατόρθωσε να πλησιάσει την πυριτιδαποθήκη του καραβιού που θα τους οδηγούσε στον εξευτελισμό και να βάλει φωτιά τινάζοντας το στον αέρα.

Επιλογος:

Το 1570 είναι το έτος κατά το οποίο εμφανίζονται οι πρώτοι τούρκοι στο νησί, τους πρόγονους αυτών που κατέχουν σήμερα τη μισή μας πατρίδας. Είναι αυτοί που με μια παρουσία μόλις 436 χρόνων στην χιλιόχρονη ιστορία τούτου του τόπου, απαιτούν αλαζονικά να τους παραχωρηθεί το μισό μας νησί. 

Απόσπασμα από την «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου»

Η Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου είναι μια πεζή διασκευή της ιστορίας του Μεγα Αλέξανδρου, που κυκλοφορούσε σε φτηνές λαϊκές εκδόσεις από το 1680 και ως τις μέρες μας είναι εξαιρετικά αγαπητό λαϊκό ανάγνωσμα.

Απόσπασμα από την «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου»

Περί των τόπων του σκότους

Μισεύοντας δε από το νησί των Μακάρων επερπατούσαν ημέρες δέκα. Και ηύραν έναν κάμπον πλατύν και μέγαν και εις την μέσην του ήτον ένα χάος βαθύ και πλατύ, οπού εκρατούσεν από μίαν άκραν έως την άλλην, και δεν ημπορούσαν να απεράσουν. Και επρόσταξεν ο Αλέξανδρος και έκαμεν ένα γεφύρι πολλά μεγάλον και εδιάβηκεν με τα φουσάτα του, εις την μέσην δε του γεφυριού έγραψεν τα παρόντα γράμματα: «Διά προσταγής Αλεξάνδρου του βασιλέως εκτίσθη το παρόν, και εδιάβη με τα φουσάτα του, όντας εξήλθεν εκ της γης των Μακάρων».

 Ύστερον δε από εκεί επεριπατούσαν ημέρες τέσσαρες και ήλθαν εις την σκοτεινήν γην. Και εκεί όρισεν ο Αλέξανδρος και ήφεραν φοράδες οπού είχαν πουλάρια μικρά. Και άφηκαν τα πουλάρια έξω και εσέβησαν εις το σκότος και επεριπάτησαν έως είκοσι τέσσαρες ώρες. Και εκεί εδιαλάλησαν εις όλον το φουσάτον ότι πας εις να πεζεύσει να πάρει από το χώμα της γης εκείνης. Και όσοι επήραν όταν εξέβησαν έξω, είδαν το χώμα και ήτον όλον χρυσάφι. Και επικράνθηκαν πως δεν επήραν περισσόν. Και απ' αυτού επεριπάτησεν ημέρας τεσσάρας. Και εσυναπάντησεν ο Αλέξανδρος δύο πουλία ανθρωποπρόσωπα, κατά πολλά εύμορφα, τα οποία του εμίλησαν με ανθρωπίνην φωνήν και είπαν: Αλέξανδρε, διατί πειράζεις τον Θεόν; Και θέλει σε οργισθεί εις τον έρημον τόπον να χαθείς και εσύ και το φουσάτον σου όλον. Μόνον κάμε ετούτο οπού σου λέγομεν και γύρισε οπίσω δεξιά και σύρε πάλιν να ακολουθήσεις τους συνηθισμένους σου πολέμους, ότι καρτερεί σε και ο βασιλεύς της Ινδίας να πολεμήσετε. Και εγύρισε δεξιά ο Αλέξανδρος και επεριπάτησεν ημέρας οκτώ. Και φθάνοντας εις μίαν λίμνην ετέντωσε να αναπαυθεί. Και οι μάγειροι άρχισαν διά να μαγειρεύσουν και επήραν και έβαλαν στεγνά οψάρια πολλά εις την λίμνην και άφηκάν τα ολίγον να βραχούν και αυτά ανέζησαν και έφυγαν εις την λίμνην.

Και ως ήκουσεν ο Αλέξανδρος πως ανέζησαν τα οψάρια, εθαύμασε και εξεπλάγη. Και όρισε και εκολύμβησαν όλα τα φουσάτα του με τα άλογα τους μέσα εις την λίμνην και εδυναμώθησαν από τον κόπον τον πολύν. Και απ' αυτού επεριπάτησεν ημέρας δύο και ήλθεν εις άλλην λίμνην, οπού είχε το νερόν γλυκύ ωσάν ζάχαρη. Και εσέβη ο Αλέξανδρος να κολυμβήσει και ήλθεν επάνω του ένα οψάρι μέγα. Και αυτός έφυγεν έξω και το οψάριον κυνηγώντας τον εξέβη έξω. Και αυτός το εκαβαλίκευσε και εσκότωσέ το. Και είπε και έσχισάν το και ευρήκεν μέσα του ένα λιθάρι πολύτιμον· και ήτον ωσάν χηνάριον αυγό και έλαμπεν ώσπερ τον ήλιον. Και όρισε και έβαλάν το εις το φλάμπουρόν του και εβαστούσαν το εις τον Αλέξανδρον ομπροστά ωσάν φανάρι. Και απ' εκεί ήλθαν εις άλλην λίμνην και έπεσαν να αναπαυθούν. Και όταν εβραδίασεν εξέβησαν από εκείνην την λίμνην γυναίκες και έλεγαν τραγούδια πολλά εύμορφα, εις τόσον οπού ο νους του ανθρώπου επαίρνετο. Και ως ομοιάζει, εκείνες ήτον οι αναράιδες, οπού λέγουν την σήμερον. Και απ' αυτού επεριπάτησαν ημέρας εξ και ήλθον εις έναν τόπον οπού ήτον λόγκος μέγας. Και εκεί εξέβησαν αλογάνθρωποι πολλοί κατεπάνω του φουσάτου, οι οποίοι από την μέσην και απάνω ήτον άνθρωποι, από δε την μέσην και κάτω ήτον άλογα. Και ήτον όλοι τοξότες και το ξιφάρι της σαΐτας ήτον από λίθον αδαμάντινον. Και σίδερον δεν είχαν παντελώς και ήτον πολλά ογλήγοροι ωσάν πετούμενα. Και ως τους είδεν ο Αλέξανδρος, είπε των Μακεδόνων: Ας κάμομεν μίαν πονηρίαν, να πιάσομεν απ' αυτούς να τους πάρομεν εις την Μακεδονίαν δια θαύμα. Και επρόσταξε να κάμουν λάκκους, να τους σκεπάσουν με καλάμι χοντρό. Και απέστειλεν ανθρώπους να τους παρακινήσουν εις πόλεμον, και αυτοί μην ηξεύροντες την πονηρίαν των ανθρώπων έπεσαν εις τους λάκκους. Και εσκότωσαν δώδεκα χιλιάδες και επήραν και ζωντανούς και τους ημέρωσαν άλλες έξι χιλιάδες. Και ηθέλησαν να τους εβγάλουν εις τον κόσμον. Και τόσον ήτον ογλήγοροι, ότι δεν τους εγλίτωνε τίποτας. Και όπου και αν ετόξευαν, δεν αστοχούσαν. Και τους έδωκεν ολωνών άρματα ο Αλέξανδρος και τους ετοίμαζεν, διά να τους έχει βοηθούς εις τους ερχόμενους πολέμους. Οπόταν δε εξέβησαν εις τον κόσμον, κατά τύχην εφύσησεν άνεμος κρύος και απόθαναν όλοι. Μετά δε εξήντα ημέρας ήλθαν εις την Ηλιούπολιν και εσέβηκαν εις ένα ναόν και επροσκύνησαν εις τον οποίον ευρήκεν ο Αλέξανδρος γράμματα οπού έδειχναν τον θάνατον του και ελυπήθη πολλά. Και απ' αυτού εσηκώθησαν και επεριπάτησαν ημέρας δέκα. Και ηύραν ανθρώπους μονοπόδαρους και είχαν ουράν ωσάν πρόβατα. Και επίασαν πολλούς απ' αυτούς και ήφεράν τους εις τον Αλέξανδρον. Και ο Αλέξανδρος τους ερώτησε λέγων: Πώς είστε αυτού; Και αυτοί του είπαν: Αλέξανδρε βασιλεύ, ελεημονήσου και άφες μας, ότι διά αδυναμίαν μας ήλθαμεν εδώ και εκρύφθημεν. Και ακούοντας ταύτα τα λόγια ο Αλέξανδρος τους άφησε διά να πηγαίνουν. Και επηδούσαν από λιθάρι εις λιθάρι και άρχισαν να περιγελούν τον Αλέξανδρον και έλεγαν: Ο Αλέξανδρος όλον τον κόσμον επήρε τον με την φρονιμάδα του και ημείς τον εγελάσαμεν και μας άφηκεν, οπού το κρέας μας είναι νοστιμότερον από όλα τα πετούμενα και τετράποδα και το κουφάρι μας γέμει πολύτιμα λιθαρόπουλα και χοντρό μαργαριτάρι και το πετζί μας σίδερον δεν το απερνά. Και ως ήκουσεν ο Αλέξανδρος, εγέλασεν και είπε: Ο άνθρωπος από την γλώσσαν του χάνει το κεφάλι του. Και ευθύς όρισε και αρματώθηκαν διακόσιες χιλιάδες καβαλαραίοι με λαγωνικά και πάρδους και ζαγάρια. Και ετριγύρισαν όλον το βουνί και απόλυσαν τα ζαγάρια και τους πάρδους και τα λαγωνικά και επίασάν τους και τους ήφεραν όλους εις τον Αλέξανδρον. Και όρισε και έσφαξαν τους. Και τους έγδαραν και εστέγνωσαν τα πετζία τους και ευρήκαν εις το σκάφος τους πλούτον αναρίθμητον από πολύτιμα λιθαρόπουλα και μαργαριτάρι. Και όρισε τους Πέρσας και έφαγαν το κρέας τους. Και έλεγαν ότι να ήτον νοστιμότερον από όλα τα πετεινά και τετράποδα. Και απ' αυτού επεριπάτησεν ημέρας εξ και ήλθεν εις το σύνορον της Ινδίας και εξέβη εις τον κόσμον. Είχε δε μήνας εξ αφού είδεν τα γράμματα εις την Ηλιούπολιν οπού έδειχναν διά τον θάνατον του, και πάντοτε ήτον λυπημένος. Και εκεί εθυμήθη τους μονοποδάρους και εγέλασε. Και είδαν οι Μακεδόνες και εχάρησαν και εγέλασαν και αυτοί. Και την πίκραν οπού είχεν ο Αλέξανδρος δεν την ήξευραν. 'Εμαθεν δε ο Πώρος, ο βασιλεύς της Ινδίας, ότι ήλθεν ο Αλέξανδρος εις το σύνορόν του και του έγραψεν επιστολήν.

φουσάτο: στράτευμα.
όντας: όταν.
πας εις: καθένας.
θέλει σε οργισθεί: θα οργιστεί μαζί σου.
τεντώνω: κατασκηνώνω (για στράτευμα).
χηνάριο αυγό: αυγό χήνας.
ξιφάρι της σαΐτας: η αιχμή του βέλους.
ελεημονήσου μας: λυπήσου μας.
ζαγάρι: κυνηγετικό σκυλί.
πάρδος: λεοπάρδαλη.
σκάφος: κουφάρι.