ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΑΚΡΙΤΑ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΑΚΡΙΤΑ ΧΛΩΡΑΚΑΣ
Σάββατο 10/11/2012, ώρα 20.30 στο κέντρο ΜΕΛΑΝΟΣ, ετησια χοροεσπεριδα η οποια τελει υπο την υψηλή αιγίδα του προέδρου του ΔΗΣΥ και υποψήφιου προέδρου της Κυπριακής δημοκρατίας, Νίκου Αναστασιάδη.

Μικρό παιδάκι νηπιαγωγείου εντοπίστηκε να αναζητά τροφή στους κάλαθους αχρήστων του σταθμού του.

Σε νηπιαγωγείο της κοινότητας της Χλώρακας και Λέμπας, μαθητής εντοπίστηκε να αναζητά τροφή μέσα σε καλάθους απορριμμάτων και εν συνεχεία να παίρνει μισοφαγωμένο σάντουιτς και να το τρώγει.

Το περιστατικό αυτό δείχνει ότι η κατάσταση με την οικονομική κρίση έχει αρχίσει να ξεφεύγει και οφείλουμε όλοι να ασχοληθούμε και έστω από το υστέρημά μας να βοηθήσουμε τους συμπολίτες μας. Ο σύνδεσμος γονέων ευαισθητοποιημένος όπως πάντα, ξεκίνησε εκστρατεία και με διάφορα μικρά παζαράκια πουλώντας κυρίως άνθη έξω από πλατείες εκκλησιών μετά το πέρας των θείων λειτουργιών, μαζεύει χρήματα τα οποία χρησιμοποιά για την παρασκευή και παροχή σάντουιτς σε όλα τα παιδιά του νηπιαγωγείου σε καθημερινή βάση. Επίσης όπως μας λέχθηκε, έχουν στείλει επιστολή στο Κοινοτικό συμβούλιο για παροχή οικονομικής βοηθείας ως προς το σκοπό αυτό.

Σε επικοινωνία μας με τον κοινοτάρχη Κλεόβουλο Παπακώστα, μας είπε ότι παρέλαβαν την επιστολή, και οπωσδήποτε αυτός και το υπόλοιπο κοινοτικό συμβούλιο, βεβαίως και θα ανταποκριθούν με πολλή προθυμία στο αίτημα αυτό του συνδέσμου γονέων.

Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ – άρθρο –

Η τέχνη των πολιτικών και των κυβερνόντων της διαχείρησης ενός αγαναχτισμένου λαού, είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής του από τα σημαντικά του προβλήματα και από τις λανθασμένες  πολιτικές που επιβαρύνουν τους ίδιους, κατακλύζοντας τους πολίτες με διαφορετικά γεγονότα, ώστε να ξεχνούν τα τρέχοντα προβλήματα που τους δημιούργησαν οι ιδιοι, ή να πιστεύουν ότι άλλες είναι οι αιτίες των δεινών τους. Η μεγάλη τέχνη είναι να καταφέρνουν να διατηρούν το κοινό απασχολημένο τόσο πολύ, ώστε να μην έχει  καθόλου χρόνο για να σκεφτεί και να τους κρίνει.

Μια μέθοδος που φέρνει τα επιθυμητά αυτών αποτελέσματα, είναι η δημιουργία και παρουσίαση προβλημάτων με προβλεπτά αποτελέσματα που θα επιφέρουν προβλεπτές αντιδράσεις του κόσμου, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάμει να δεχτεί. Για παράδειγμα, αφήνεται να ξεδιπλωθεί, να διαδοθεί και να ενταθεί η αγανάχτηση της κοινής γνώμης για την ανισότητα της αμοιβής και της απασχόλησης των ιδιωτικών υπαλλήλων έναντι των δημοσίων υπαλλήλων. Με καθημερινούς βομβαρδισμούς από τα ΜΜΕ που δυστυχώς πολλές φορές συνεργάζονται μαζί τους ή ελέγχονται από αυτούς, ενθαρρύνουν τους απλούς ανθρώπους σε κατευθύνσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσουν νόμους και πολιτικές που χωρίς να το συνειδητοποιούν, θα είναι εις βάρος της ελευθερίας τους. Ή ακόμα δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών. Τελευταίο παράδειγμα, η μελλοντική είσοδος της Κύπρου στην οικονομική στήριξη της Ευρώπης με τους γνωστούς δυσβάσταχτους και επαχθείς όρους, που κατάντησε να υποστηρίζεται από την πλειοψηφία των Κυπρίων που νιώθουν τις απολαβές τους να μειώνονται, και όλους τους δημοσίους υπαλλήλους που κυριότερα αυτών είναι που πλήττονται τα συμφέροντα, να έχουν σιωπήσει και να μην αντιδρούν, και βλέπουμε ακόμα τους λαλίστατους ηγέτες τους να σιωπούν, αφού πρώτα έχουν είδη προετοιμάσει το έδαφος της ένοχης αποδοχής των σκληρών μέτρων του Ευρωπαϊκού μνημονίου εις βάρος τους.

Με τη σταδιακή εφαρμογή όρων και μέτρων επί συναπτών ετών, πολιτικοί επέβαλαν τις τελευταίες δεκαετίες νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, δημιούργησαν μαζική ανεργία με μισθούς στον ιδιωτικό τομέα που δεν εξασφαλίζουν αξιοπρεπές εισόδημα, ενώ τώρα ετοιμάζουν τη είσοδο της Κύπρου στον μηχανισμό στήριξης, ένα γεγονός που αν κάποιος σκεφτεί λίγο, θα διερωτηθεί, πως είναι δυνατόν η Κύπρος με την ανακάλυψη τόσων υδρογονανθράκων, να χρειάζεται να καταφύγει σε δανεισμό με τους επαχθείς όρους της Τρόικας.

Έγιναν τόσες αλλαγές, όλες εφαρμοσμένες με ιδιαίτερο τρόπο και στον ανάλογο χρόνο, ώστε δεν άφησαν τον κόσμο να αντιδράσει, αλλαγές που που αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς,.θα είχαν προκαλέσει επανάσταση.

Η παρούσα κυβέρνηση με την ανοχή ή και τη στήριξη της αντιπολίτευσης, λειτούργησε με τρόπο ώστε μέσα από μακροχρόνιες διαδικασίες, παρουσίασε την αντιλαϊκή της απόφαση, την ανάγκη εισδοχής της Κύπρου στον μηχανισμό στήριξης ως επώδυνη και αναγκαία. Κατάφερε να εξασφαλίσει τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και να είναι έτοιμη να την εφαρμόσει χωρίς αντιδράσεις και λαϊκές εξεγέρσεις. Χρησιμοποίησε την τέχνη της αναμονής και του αβέβαιου που δίνει χρόνο στους πολιτικούς να διαχειριστούν τη κοινή γνώμη και να την κατευθύνουν, ξέροντας ότι είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ' ότι μία άμεση. Με συνεχή βομβαρδισμό συζητήσεων και διαλέξεων από «ειδικούς» που χρησιμοποιώντας πολλές φορές ευτελή επιχειρήματα, με την υποβολή στη σκέψη των πολιτών, τους παρέσυραν χωρίς κριτική σκέψη δική τους, να αποδέχονται τους όρους και τις αποφάσεις των κυβερνώντων. Αποτέλεσμα αυτής της προπαγάνδας, να βλέπουμε το ανήκουστο και απίστευτο, ο Κυπριακός λαός να θέλει και να αδημονεί να μπει η χώρα στον μηχανισμό οικονομικής στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ταλαιπωρεί τη Χλώρακα η Μαραθούντα

Εξαπλώνεται σε όλη την επαρχία το πρόβλημα έλλειψης κατάλληλου χώρου για την απόρριψη των αδρανών υλικών, όπως επίσης και από την παράκαμψη του νόμου σε ό, τι αφορά τη διαχείριση των υλικών αυτών.

Πέρα από τους κατοίκους της Μαραθούντας και των γύρω περιοχών, που ταλαιπωρούνται εδώ και 13 σχεδόν χρόνια από τη λειτουργία του «προσωρινού» χώρου, τη δυσφορία τους εκδηλώνουν και κάτοικοι άλλων περιοχών της επαρχίας Πάφου, που διαπιστώνουν ότι σταδιακά δημιουργούνται σε τυχαίες περιοχές άτυποι μικροί σκουπιδότοποι.

Κάτι τέτοιο παρατήρησαν και οι κάτοικοι της γύρω περιοχής στα Διπλαρκάτζια, όπου δημιουργήθηκε σωρός από προϊόντα κλαδέματος και καθαρισμό τεμαχίων από αγριόχορτα. Ο σωρός από ξερόχορτα και κλαδιά, δίπλα στην κοίτη του ρέματος, γέμισε ανησυχία τους κατοίκους οι οποίοι στο παρελθόν είχαν αντιμετωπίσει ξανά πρόβλημα με την καύση άχρηστων υλικών στην περιοχή. Οι παρεμβάσεις τους προς το κοινοτικό συμβούλιο της Χλώρακας δεν έφεραν κάποιο αποτέλεσμα. Παρ΄ όλ΄ αυτά υπάρχει ρητή απαγόρευση για την ρίψη αχρήστων από οποιονδήποτε στο ρέμα.

Από επικοινωνία μας με τον Κλεόβουλο Παπακώστα, Πρόεδρο της Κοινότητας Χλώρακας, προέκυψε ότι ο σωρός αχρήστων δημιουργήθηκε από εργασίες του ίδιου του Κοινοτικού Συμβουλίου και ότι δικαιωματικά βρίσκεται εκεί, αφού καταλαμβάνει χώρο τ/κ τεμαχίου που υπενοικιάστηκε στην κοινότητα. Σε κάποια απόσταση, μάλιστα, διακρίνονται και κάποια μηχανήματα και οχήματα που χρησιμοποιούνται σε τέτοιες εργασίες. Καθησυχαστικός στάθηκε προς του κατοίκους ο κος Παπακώστα, ο οποίος εγγυήθηκε ότι δε θα επαναληφθεί το πρόβλημα με τις καύσεις.

Αναμφίβολα, όμως, επείγει η απομάκρυνση των υλικών καθώς οι βροχές που αναμένονται μπορεί να δημιουργήσουν μεγαλύτερα προβλήματα. Όπως είπε ο κος Παπακώστας, αναμένουν μέσα στις επόμενες ημέρες τον εργολάβο που έχει την ευθύνη να προχωρήσει είτε σε μετακίνησή τους, είτε σε τεμαχισμό τους. Σημείωσε, πάντως, ότι την ευθύνη για την καθαριότητα του ρέματος τη μοιράζεται με το Δήμο Πάφου, ο οποίος, σύμφωνα με όσα καταγγέλλει, δεν έχει διαθέσει το απαραίτητο ποσό για να ολοκληρωθεί η καθαριότητα.

ΟΙ ΑΝΕΡΑΔΕΣ - διήγημα -

 Η ιστορία της «Αγίας Μαργαρινής» που γράφτηκε πριν από τις «Ανεράδες» το 2009 είναι το Β΄ μέρος, ενώ το παρόν διήγημα που γράφτηκε το 2012 είναι το Α΄ μέρος.

Είναι μια όμορφη ιστορία που την έλεγαν παλιότερα σαν παραμύθι οι παλιοί στα παιδιά τους για νανούρισμα. Εγώ θα σας την διηγηθώ καταγράφοντας την ταυτόχρονα, ώστε να μην αφεθεί να ξεχαστεί όπως τόσες άλλες που περιέγραφαν θρύλους και δοξασίες εκ των οποίων εμείς οι σημερινοί άνθρωποι μπορέσαμε να γνωρίσουμε τον πρότερο βίο των προγόνων μας.

Σε όλα τα μέρη του κόσμου οι άνθρωποι είναι προληπτικοί, πίστευαν και πιστεύουν σε δοξασίες και φοβούνται τις ανεράδες και τα φαντάσματα. Από διαδώσεις που κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα δημιουργήθηκαν μύθοι και ιστορίες για Ανεραδες και Νηριειδες, τις λεγόμενες Νεράιδες, ή άλλως τις καλές κυράδες. Τις λέγανε παλιά Νηρηίδες, ύστερα νεράιδες, σήμερα Ανεράδες, δηλαδή γυναίκες ανέραστες. Είναι συνήθως κοπέλλες λεπτές, ψηλές και όμορφες, που συχνάζουν σε μυστηριώδεις τόπους, καθώς μέσα σε θάλασσες και λίμνες.

Στα πολύ παλιά χρόνια ήταν μια όμορφη κόρη θυγατέρα ενός πολύ πλούσιου προεστού, που είχε πολλά χωράφια και κοπάδια, καθώς και στη δούλεψη του πολλούς μισταρκούς που δούλευαν στις φυτείες του  και βοσκόπολυλλα που έγλεπαν τα κοπάδια του. Ήταν μια κόρη λυγερή που την ονόμαζαν Μαργαρινή, και ζούσε στο μεγάλο σπίτι του κυρού της ο οποίος της διόρισε δούλες να την περιποιούνται, και δούλους να την υπηρετούν. Την είχε μεγάλο καμάρι και καύχημα, και είχε πολύ δίκαιο να αισθάνεται έτσι, αφού σε όλη την Πάφο δεν είχε ομορφότερη της. Ρηγόπουλα και αρχοντόπουλα την ζητούσαν σε γάμο, αλλά αυτή δεν ήθελε κανένα.

Στη δυτική μεριά του μεγάλου σπιτιού ήταν ένας μικρός καταπράσινος τόπος και εκεί έτρεχε μια πηγή που σχημάτιζε μια μικρή λίμνη. Γύρω της βλάσταιναν μεγάλα δένδρα σχηματίζοντας ένα όμορφο τοπίο, μια μικρή  καταπράσινη μικρή όαση μέσα στον κατάξερο κάμπο που την περιέβαλλε. Γι αυτή τη λίμνη λέγονταν ιστορίες ότι ύστερα από τα μεσάνυχτα, κάποτε, έβγαιναν Ανεράδες και χόρευαν, κι αν υπήρχαν νιές κοπέλες εκεί, τις παράσερναν στο χορό, κι όταν κουράζονταν, έπεφταν στη λίμνη να ξεκουραστούν παίρνοντας τες μαζί τους.

Αυτός ο τόπος άρεσε πολύ στην όμορφη Μαργαρινή, και όπως κάτι βαθύ να την συνέδεε μαζί του, καθημερινά έκανε τον περίπατο της εκεί. Καθόταν δίπλα στα γάργαρα νερά κάτω από τον βαθύ ίσκιο των δένδρων και κοίταζε το νερό σαν μαγεμένη, και έλπιζε να έβγαιναν οι ανεράδες να την έπαιρναν μαζί τους.

Ώσπου κάποια μέρα κοντά στα μεσάνυχτα τα βήματα της την οδήγησαν και πάλιν στη λίμνη.

Το φεγγάρι που ήταν ολόγιομο και οι αχτίδες του διαπερνούσαν τα πυκνά πλατιά φύλλα των ευκαλύπτων και φώτιζαν τη λίμνη, για μια στιγμή φώτισαν  μια όμορφη ανεράδα να βγαίνει από τα νερά και να γνέφει στην όμορφη κόρη να πάει κοντά της. Η Μαργαρινή πήγε προς το μέρος της, και σε λίγο μαζί με άλλες ανεράδες που βγήκαν από το νερό, έστησαν χορό μέσα στη λίμνη ως το ξημέρωμα, και λίγο πριν βγει ο ήλιος, όλες μαζί με γέλια και τραγούδια με την όμορφη Μαργαρινή χαμογελαστή ανάμεσα τους, χάθηκαν μέσα στα βάθη της λίμνης…

Με το ξημέρωμα της μέρας όταν ανακάλυψαν την εξαφάνιση της, με διαταγή του κυρού της όλοι αρχίνησαν να την ψάχνουν, όμως χωρίς αποτέλεσμα. Πέρασαν μέρες, το ψάξιμο συνεχιζόταν, αλλά όταν βράδιαζε και όλοι επέστρεφαν πίσω, πάντα τα μαντάτα δεν ήταν καλά, ενώ κανένας δεν έφερνε χαμπάρι για το τι ίσως να είχε συμβεί. Θλίψη κυρίευσε τον κόσμο όλο, αλλά το πιο μεγάλο και ανείπωτο μαράζι, ήταν στην καρδιά του πατέρα της που την είχε μεγάλο καμάρι και της είχε πολύ μεγάλη αγάπη. Ήταν απαρηγόρητος και έριχνε φταίξιμο στον εαυτό του, γιατί μέσα του ήξερε ότι ο χαμός της ήταν τιμωρία για τον ίδιο, για πράξεις δικές του, όταν νεαρό βοσκόπουλο παλιότερα στράφηκε ενάντια στο νόμο και στη φύση των νεράιδων...

Λίγο καιρό πριν, σ εκείνο τον καταπράσινο τόπο συνέβηκε μια ιστορία αγάπης που για πολλά χρόνια και μέχρι την εποχή τη δική μας, την έλεγαν σαν παραμύθι οι μανάδες στα παιδιά τους για νανούρισμα:

Εκείνος ο τόπος ηταν καταπράσινος όπως μια όαση σε έρημο και ονομαζόταν Καπυρός. Ήταν μια περιοχή λίγο ψηλότερα από τη θάλασσα που έσβηνε στα ριζά των υψωμάτων όπου πάνω τους ήταν κτισμένη η κοινότητα της Χλώρακας, και που εκείνους τους παλαιούς καιρούς ζούσαν μόνο ελάχιστες οικογένειες. Ονομαζόταν Καπυρός γιατί στην τέλειωση της η πεδιάδα εκεί που ακουμπούσε στο οροπέδιο της Χλώρακας, οι γκρεμμοί αποτελούνταν από πέτρες-πλάκες, που όταν τα καλοκαίρια ο ήλιος χαμήλωνε το δείλης για να δύσει, οι αχτίνες του χτυπούσαν πάνω τους αντανακλώντας τη ζέστα που δημιουργούσε αφόρητη πυρά (ζέστη), εξ ου το όνομα κα-πυρός.

Μέσα σ αυτή την αφόρητη κάψα του καλοκαιριού, ανάμεσα σε όλη αυτή την πεδιάδα υπήρχε μια συστάδα πανύψηλων δένδρων όπου από κάτω τους ανέβλυζε μια δροσερή πηγή που τα νερά της έτρεχαν δημιουργώντας μια μικρή λίμνη και ύστερα συνέχιζαν προς τη θάλασσα.

Σ αυτή τη μικρή λίμνη έλεγαν οι παλιοί κάτοικοι, μαζεύονταν τις νύχτες οι ανεράδες που λούζονταν στα δροσερά νερά παίζοντας και τραγουδώντας. Γι αυτές έλεγαν παραμύθια οι μαμάδες στα άτακτα μωρά τους για να τα φοβίζουν ώστε να μην κάνουν αταξίες. Ήταν μικρές ιστορίες για παράξενα όντα άγνωστα μα και γνωστά, για λόττες με κουδούνια, για πάουλλους, αλλά κυρίως για νεράδες που αγαπούσαν το νερό, γι αυτό και τις έλεγαν νερά-δες.

Μια φορά και ένα καιρό εκείνους τους καιρούς, ήταν ένα βοσκόπουλο που κατοικούσε στο νοτιά, εκεί που τέλειωνε η Χλώρακα και αρχήνιζε το βασίλειο της Ρήγαινας, στα Παλιόκαστρα της Κάτω Πάφου. Μια μέρα στη βοσκή, τα πρόβατα του έκοψαν πολλή απόσταση και οδήγησαν τον νέο στον Καπυρό. Είδε τον τόπο και τον αποθαύμασε, σκέφτηκε ότι είναι πολύ ωραίο μέρος και πολύ θα του άρεσε αν κατοικούσε εκεί. Κάτω από τον ίσκιο των ψηλών δεντρών δεν είχε όρεξη να φύγει, αξ άλλου υπήρχε πολλή βοσκή για το κοπάδι του. Κοίταξε λοιπόν τη βούρκα του, και με ευχαρίστηση είδε ότι περίσσευε αρκετή τροφή και για την επαύριον. Αποφάσισε λοιπόν, να διανυχτερευσει εκεί.

Όταν όλα τα πρόβατα σιγά με το βραδύς ηρέμισαν, εγειρε και ο ίδιος πάνω σ ένα γουνάρι φύλλα και αποκοιμήθηκε  με το τραγούδι των γρυλλίδων σαν νανούρισμα ή και σημάδι επικείμενης βροχής, ή οιωνός για καλοτυχία και ευημερία, ή ακόμα ως προάγγελος θανάτου, έτσι ελεγαν για το τραγούδι των γρύλλων οι παλαιοί.

Ξαφνικά κοντά στα μεσάνυχτα τον βαθύ του  υπνο διέκοψαν φωνές, γελια και τραγούδια. Ανασηκώθηκε λίγο και στο φεγγαρόφωτο που έριχνε τις αχτίνες του από τα πλατιά φύλλα των ευκαλύπτων, είδε κοπέλες όμορφες μπροστά του να χαριεντίζονται και να παίζουν. Έκθαμβος τις παρακολουθούσε να λούζονται και να χτενίζονται, και σκεφτόταν αν όσα έβλεπε ήταν αποτέλεσμα του τραγουδιού των γρύλλων που οι δοξασίες ανάφερναν ότι όποιος τους άκουγε θα είχε καλοτυχία ή κακοτυχία. Σε λίγο κατάλαβε ότι όσα έβλεπε ήταν αληθινά, ήταν πραγματικές νεράδες που συνήθιζαν μετά τα μεσάνυχτα να βγαίνουν στις δροσερές πηγές να λούζονται και να χορεύουν.

Σηκώθηκε και ανάλαφρα χωρίς να κάνει φασαρία, σίμωσε κοντά τους και τις είδε όλες να είναι πανέμορφες, η μια ομορφότερη από την άλλη. Στροβιλίζονταν με χάρη και η μελωδική τους φωνή ήταν σαν βάλσαμο που καθόταν στην καρδιά του και την έκανε να χτυπά γλυκά σαν μελωδική καμπάνα εκκλησίας που δόξαζε την Παναγία. Και ανάμεσα σε όλες τους, ξεχώρισε μία από όλες που είχε κατάμαυρα  μαλλιά και χόρευε καλύτερα από τις άλλες. Απέμεινε να την κοιτάζει να χορεύει μέχρι που σχεδόν ξημέρωσε. Και μέσα στο χάραμα και στο ξημέρωμα τις είδε να φεύγουν και να εξαφανίζονται στον πρωινό ορίζοντα, ενώ στ αφτιά του έμεινε μόνο ο απόηχος από τα κρυστάλλινα γέλια τους και τα χαρούμενα χαμογέλια τους.

Από εκείνο το βράδυ τον βασάνιζε η σκέψη της όμορφης ανεράδας και δεν την εβγαζε από τη σκέψη του. Μαράζωνε και ήταν πολύ δυστηχισμένος. Αποφάσισε να συμβουλευτεί τους γεροντότερους, και ένας από αυτούς του είπε ότι μαγεύτηκε από την ανεράδα και μόνη ελπίδα να γλυτώσει και να του φύγουν τα μάγια, ήταν να την παντρευτεί. Για να γίνει όμως αυτό κατορθωτό, έπρεπε η ανεράδα να χάσει τα μάγια της, αλλά τα μάγια της θα τα έχανε μόνο αν την έλουζε το φως της ημέρας, αν δηλαδή δεν έφευγε από την λίμνη πριν ανατείλει ο ήλιος.

Αποφάσισε να παραμονέψει και να κλέψει την αγαπημένη του. Έστησε για τούτο μια μάντρα για τα πρόβατα και μια πρόχειρη καλύβα για λόγου του εκεί στον Καπυρό, και κάθε βράδυ έστηνε καραούλι στις ανεραδες.

Οι μέρες περνούσαν, αλλά δεν φαίνονταν. Σκέφτηκε ότι θα βρήκαν άλλες λίμνες ομορφότερες, αλλά ήταν σίγουρος, κάποτε θα τις βαριόντουσαν και θα επέστρεφαν πίσω.

Πέρασε λίγος καιρός, και ένα βράδυ κοντά στα μεσάνυχτα, άκουσε τα γέλια πάλαι  να γεμίζουν με όμορφους μουσικούς ήχους τη φεγγαρόλουστη νύχτα.

Ήξερε ότι η προσμονή του τέλειωσε, εκείνη τη νύχτα θα αιχμαλώτιζε την καλή του και θα την έκανε παντοτινή του σύντροφο…

Όταν εμφανίστηκαν οι νεράιδες στη λίμνη και άρχισαν να χορεύουν κρατώντας τα μαντήλια τους, το βοσκόπουλο αναστατωμένο από την αγάπη που του προκαλούσε η όμορφη νεράιδα, την παρακολουθούσε ώσπου στάθηκε κάτω από ένα δένδρο οπού πρωτύτερα είχε στήσει στα κλαριά του ένα δίχτυ. Μόλις σταθηκε από κάτω τράβηξε το σκοινί και άφησε το δίχτυ να πέσει και να ακουλλίσει την όμορφη νεράιδα που πιασμένη αιχμάλωτη και παγιδευμένη πλέον, δεν μπορούσε να φύγει. Σπαρταρούσε όπως το ψάρι έξω από το γιαλό, και φώναζε στις άλλες να την βοηθήσουν. Μεμιάς όμως το βοσκόπουλο πετάχτηκε έξω και με φοβερές φωνές, ανάγκασε τις άλλες νεράιδες να φύγουν μακριά.

Στάθηκε και έβλεπε την αγαπημένη του να υποφέρει και να σπαράζει από το φόβο της αιχμαλωσίας, αλλά έσφιγγε την καρδιά του και περίμενε τον ήλιο να ανατείλει.

Σε λίγο όταν ξημέρωσε και φάνηκε ο ήλιος που με τις ηλιαχτίδες του έλουσε φώς την ανεράδα, με μιάς αυτή ημέρεψε, έχασε τα μάγια της και σιώπησε, και έμεινε χασκιασμένη να κοιττάζει με απλανές βλέμμα γύρω της.

Έδειχνε ανήμπορη πιασμένη μέσα στα δίκτυα ένα όμορφο πλάσμα, που χρειαζόταν βοήθεια. Το παλικάρι έσκυψε και την απελευθέρωσε, της είπε να μην φοβάται και με αγάπη την πήρε στην αγκαλιά του και της είπε ότι θα την προστατεύσει.

Την πήρε μαζί του, την εγκατέστησε στο κονάκι του και της έβαλε στεφάνι  κάνοντας την νόμιμη σύζυγο του. Όταν την παντρεύτηκε και μετά, όλα του πήγαιναν δεξιά, απέκτησε πλούτη και περιουσία, έγινε ένας μεγάλος άρχοντας. Απόκτησε με την καλή του κυρά μια πανέμορφη κόρη που την ονόμασαν Μαργαρινή.

Τα χρόνια περνούσαν, όλα τα καλά ήταν στο σπιτικό του, το μόνο που τον στεναχωρούσε ήταν που έβλεπε την όμορφη γυναίκα του πάντα λίγο μελαγχολική. Μέσα στην πολλή ευτυχία του, αποφάσισε να αγοράσει τον Καπυρό και τα γύρω χωράφια, να χτίσει εκεί ένα καινούργιο σπιτικό, μήπως έτσι εκεί στους παλιούς γνώριμους τόπους, η γυναίκα του ξαναβρεί το χαμογέλιο της.

Έκτισε λοιπόν ένα καινούργιο μεγάλο σπίτι στα βορεινά της όμορφης λίμνης με τα καταπράσινα δένδρα, αλλά αντί αυτός ο τόπος να αρέσει στην όμορφη σύζυγο του, άρεσε πολύ στην όμορφη κόρη του την Μαργαρινή, και όπως κάτι βαθύ να την συνέδεε μαζί του, καθημερινά έκανε τον περίπατο της εκεί. Καθόταν δίπλα στα γάργαρα νερά κάτω από τον βαθύ ίσκιο των δένδρων και κοίταζε το νερό σαν μαγεμένη, και έλπιζε να έβγαιναν οι ανεράδες να την έπαιρναν μαζί τους.

Ώσπου κάποια μέρα κοντά στα μεσάνυχτα τα βήματα της την οδήγησαν και πάλιν στη λίμνη.

Το φεγγάρι που ήταν ολόγιομο και οι αχτίδες του διαπερνούσαν τα πυκνά πλατιά φύλλα των ευκαλύπτων και φώτιζαν τη λίμνη, για μια στιγμή φώτισαν  μια όμορφη νεράιδα να βγαίνει από τα νερά και να γνέφει στην όμορφη κόρη να πάει κοντά της. Η Μαργαρινή πήγε προς το μέρος της, και σε λίγο μαζί με άλλες ανεράδες που βγήκαν από το νερό, έστησαν χορό μέσα στη λίμνη ως το ξημέρωμα, και λίγο πριν βγει ο ήλιος, όλες μαζί με γέλια και τραγούδια με την όμορφη Μαργαρινή χαμογελαστή ανάμεσα τους, χάθηκαν μέσα στα βάθη της λίμνης…

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ:

Να δούμε στέγαστρα επιτέλους!

Ελπίδες για λύση στο πρόβλημα που δημιουργεί η έλλειψη στεγάστρων στις στάσεις των δρομολογίων των αστικών συγκοινωνιών στην επαρχία Πάφου, αναδύονται μετά από πρωτοβουλία της εταιρείας ΟΣΥΠΑ.

Για την υλοποίηση του σχεδιασμού, όμως, κρίνεται απαραίτητη και αναγκαία η συνεργασία των Τοπικών Αρχών, αφού σύμφωνα με τη συμφωνία που έχει υπογραφεί μεταξύ των εταιρειών αστικών συγκοινωνιών και του Υπουργείου, αυτές βαραίνει η ευθύνη της εγκατάστασης τέτοιων υποδομών.

Η απουσία στεγάστρων για όσα χρόνια βρίσκεται σε ισχύ ο θεσμός των αστικών συγκοινωνιών λειτουργεί αποτρεπτικά για την εξάπλωση της χρήσης του από το κοινό της Πάφου, όπως δείχνουν και τα παράπονα που εκδηλώνονται τον τελευταίο καιρό από πολίτες. Η έκθεση των επιβατών στις καιρικές συνθήκες, κατά την αναμονή τους στις στάσεις, όπως και η έλλειψη ενημέρωσης για τα δρομολόγια (πχ: η διαδρομή που ακολουθούν τα λεωφορεία, οι ώρες και η συχνότητα άφιξης) είναι σαφώς ένα μεγάλο κενό το οποίο συμπληρωνόταν με την εγκατάσταση στεγάστρων.

Σύμφωνα με δηλώσεις του Διευθυντή της Ο.ΣΥ.ΠΑ., κου Γιώργου Ιωαννίδη, η διερεύνηση για την εξεύρεση συμφέρουσας πρότασης έχει ξεκινήσει εδώ και ένα χρόνο και σήμερα βρίσκεται πια σε καταληκτικό στάδιο. Έχει ήδη κατασκευαστεί το πρότυπο του στεγάστρου που προτείνεται, ώστε να πληρούνται οι απαραίτητες προδιαγραφές και να μπορεί να μπορεί να γίνει υπολογισμός του κόστους. Το στέγαστρο, με σκελετό από αλουμίνιο, θα διαθέτει διαυγείς επιφάνειες στο πλάι, που θα επιτρέπουν την ορατότητα και στέγη από γαλακτώδες γυαλί που θα εξασφλίζει φωτισμό, αποτρέποντας όμως τις ενοχλητικές ακτίνες του ήλιου κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η κατασκευή διαθέτει πρόβλεψη και για τοποθέτηση φωτοβολταϊκών συστημάτων που θα τροφοδοτούν τα συστήματα οπτική και ακουστικής ειδοποίησης για την άφιξη των λεωφορείων, όπως προβλέπει και το σύστημα που θα εισαχθεί σύντομα.

Ο κος Ιωαννίδης ανέφερε ότι ήδη έχει κάνει κάποιες διερευνητικές επαφές με το Κοινοτικό Συμβούλιο της Χλώρακας, προκειμένου να διαφανεί η πρόθεσή τους για συνεργασία (σημειωτέον ότι εδώ και ένα χρόνο η Χλώρακα αντιμετωπίζει πρόβλημα με τις στάσεις των λεωφορείων μετά την αφαίρεσή τους από τον ιδιώτη που τις είχε τοποθετήσει). Η επίσημη πρόταση πρόκειται να ανακοινωθεί άμεσα στο Κοινοτικό Συμβούλιο. Ο κος Ιωαννίδης, πάντως εκτιμά ότι πρόκειται για αναγκαίο μέτρο, του οποίου η εφαρμογή είναι εφικτή.

Από την εφημερίδα  «ΕΠΙΛΟΓΕΣ»

Θέλει στέγαστρα η Χλώρακα

Προτεραιότητα αποτελεί για το κοινοτικό συμβούλιο της Χλώρακας η τοποθέτηση στεγάστρων στις στάσεις των λεωφορείων.

Η κοινότητα έχει μείνει χωρίς στέγαστρα εδώ και ένα χρόνο, μετά τη ξαφνική κίνηση του επιχειρηματία που τις είχε τοποθετήσει να τις αφαιρέσει, και η έλλειψή τους είναι ιδιαίτερα εμφανής, πολύ περισσότερο λόγω του τουριστικού χαρακτήρα της περιοχής.

Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της Κοινότητας Κλεόβουλος Παπακώστα σε επικοινωνία του μαζί μας, υπάρχει έγνοια και μέριμνα ώστε στο νέο προϋπολογισμό της κοινότητας να περιλαμβάνεται και κονδύλι που να αφορά την κάλυψη της ανάγκης αυτής. Ήδη έχει ληφθεί απόφαση ώστε ο αρμόδιος μηχανικός εξετάζει τις παραμέτρους ώστε να εξακριβωθεί το ύψος του απαραίτητου ποσού.

Ο κος Παπακώστα επιβεβαίωσε ότι έχει ενημερωθεί από τον Γιώργο Ιωαννίδη του ΟΣΥΠΑ για την προετοιμασία πρότασης για στέγαστρα και δήλωσε την προθυμία του για να υπάρξει συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών για την υλοποίηση του σχεδιασμού.

Η εξέλιξη αυτή θα είναι ιδιαίτερα ευνοϊκή για την αναβάθμιση των υπηρεσιών που παρέχονται από τις αστικές συγκοινωνίες, αφού σχετικά σύντομα αναμένεται να εγκατασταθούν και τα ηλεκτρονικά συστήματα ειδοποίησης στις στάσεις.

Ο Σωτήρης Κωλέτττος, Διευθυντής Τμήματος Οδικών Μεταφορών, ανέφερε ότι κάποιες από τις ανάδοχες εταιρείες έχουν ήδη μπει στη διαδικασία για εξασφάλιση προσφορών για τα ηλεκτρονικά συστήματα και σημείωσε ότι και η εταιρεία της Πάφου είναι μία από αυτές.

Θετική η Χλώρακα στο ενδεχόμενο συνεργασίας με ΟΣΥΠΑ για στέγαστρα στις στάσεις. Αποφάσισε τη διερεύνηση του κόστους το Συμβούλιο ώστε να το συμπεριλάβει στον πρϋπολογισμό.

"Επιλογές Πάφου"

ΚΑΘΗΚΟΝ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

 – φιλοσοφικό άρθρο

Οι όροι υποχρέωση και καθήκον δεν εχουν ταυτόσημη έννοια, διότι στην ηθική το καθήκον πηγάζει από τη βούλησή του ανθρώπου ως υποχρέωση, ενώ η καθ αυτή υποχρέωση είναι πράξη εξαναγκασμού, ίσως αυτόβουλου ή που προέρχεται είτε από όφελος, είτε από γραφτούς νόμους ή άγραφους κανονισμούς των κοινωνιών.

Οι ηθικές ενέργειες είναι αρετές και πράξεις έμφυτες σύμφωνα με το καθήκον που γίνονται ανεξάρτητα από συνέπειες, σε σημείο που η ηθική πολλές φορές να αντιπαρατίθεται με το όφελος. Διότι η ηθική αποτελεί  μορφή κοινωνικής συνείδησης που χαρακτηρίζεται από πράξεις και στάσεις έναντι των άλλων, που λαμβάνουν συνήθως μορφή κωδικοποιημένων κανονισμών ώστε να είναι ηθικά αποδεκτές και προσδιορισμένες ανάμεσα σε ένα σύνολο ηθικών κανόνων. Για ποιες ενέργειες είναι ηθικά αποδεκτές και ορθές και ποιες ανάρμοστες και λανθασμένες στα θέματα ηθικής, συνήθως δεν υπάρχουν ταυτόσημες απόψεις, παρά μόνο θεμελιώδεις διαφωνίες. Η ηθική δεοντολογία θέτει ως κριτήρια για την συμπεριφορά την ορθότητα των πράξεων, ενώ η καθηκόντως δεοντολογία δεικνύει ως κριτήριο που καθορίζει το ήθος, τις ηθικές αρετές του χαρακτήρα ή τον τρόπο ζωής που ακολουθεί κανείς.

Η λέξη ηθική περιγράφει τα ήθη και τον τρόπο σκέψεως μιας κοινωνίας που συνήθως διαφέρει από τις άλλες, διότι μεταξύ τους δεν υπάρχουν πάντα ταυτόσημες απόψεις, αλλά διαφορετικές θεωρίες και αντιφατικές, ακόμα και στα βασικά τους σημεία.

Παρατηρούμε ότι άλλο τρόπο σκέψεως και ηθικό προσανατολισμό εχουν οι μεσογειακοί λαοί, και άλλο οι βόρειοι ή νότιοι. Όμως τον κυριότερο ρόλο που καθορίζει την ηθική κουλτούρα μίας κοινωνίας, αποτελεί το πολιτισμικό και πολιτιστικό περιβάλλον. Στην αρχαία Ελλάδα για παράδειγμα, η χρήση δούλων ήταν ηθικά αποδεκτή, ενώ στην σύγχρονη εποχή με τα Ευρωπαϊκά ανθρώπινα δικαιώματα, είναι εντελώς απαράδεκτη.

Καταληχτικά, η έννοια της Ηθικής που προέρχεται από τη λέξη ήθος και σημαίνει χαρακτήρας, στηρίζεται στη διάκριση μεταξύ καλού και κακού που καθορίζει τη γενική μας συμπεριφορά έναντι των άλλων, με τρόπο που μας κάνει να ξεχωρίζουμε ως σωστοί άνθρωποι και χρήσιμοι σε μια κοινωνία.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΧΡΗΣΙΜΑ ΦΥΣΙΚΑ ΓΙΑΤΡΟΣΟΦΙΑ

ΓΡΑΦΕΙ Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ

· Για χτύπημα στο κεφάλι βάζουμε βούτυρο όχι πάγο.

· Βρεγμένη μπατονέτα με πιπέρι στο αυτί για τον πονόδοντο.

· Σε ένα λίτρο βραστό νερό βάζουμε 10 φακελάκια τσάι μέντα, το αφήνουμε

στο ψυγείο και πίνουμε ένα σφηνάκι κάθε βράδυ πριν τον ύπνο για 1 εβδομάδα (SOS: μαύρα ούρα το πρωί) κάνει αποτοξίνωση στον οργανισμό.

· Βρασμένη ρίγανη και κανέλα για τον πυρετό

· Βρασμένη ρίγανη για διάρροια και γαστρεντερολογικά

· Δυο τρία κρυσταλλάκια μαστίχα στο νερό για δυσπεψία, και ρίχνει την πίεση(130 ασθένειες)

· Γλυκάνισο βρασμένο σαν τσάι για τους πόνους της περιόδου.

· Στο κρύωμαβάζουμε δίπλα στο κρεβάτι μας μια φέτα κρεμμύδι με κανέλα για να τραβάει τα μικρόβιο (ιονιστής).

· Μισό κρεμμύδι σε μια λεκάνη ρίχνουμε βραστό νερό και κάνουμε εισπνοές – ξεβουλώνει την μύτη.

· Όταν μαγειρεύουμε μοσχάρι, φακές ή σπανάκι ρίχνουμε σταγόνες πορτοκάλι για να αφομοιώνεται o σίδηρος (όχι φέτα, όχι ξύδι).

· Το κατακάθι του καφέ κάνει καλό peeling στο πρόσωπο και διώχνει την κυτταρίτιδααπό το σώμα.

· Σε ένα μπουκάλι βάζουμε χαμομήλι βρασμένο και μια κουταλιά σόδα για φαγούρες και εκζέματα και στην ευαίσθητη περιοχή.

· Μαύρο τσάι κάνουμε ποδόλουτρο κάθε βράδυ για 20-30 μέρες για τους μύκητεςτου δέρματος.

· Ποδόλουτρο με 1 κουταλιά σόδα 1 κουταλιά αλάτι χοντρό και 1 κουταλιά πράσινο σαπούνι για τους μύκητες των νυχιών.

· Σε ελληνικό καφέ στάζουμε 10 σταγόνες λεμόνι για τις ημικρανίες και τον πονοκέφαλο.

· Τσουκνίδα βρασμένη ρίχνει την πίεση.

· Χυμό από λεμόνι σκέτο ρίχνει την πίεση.

· Εχινάκια μέσα στο φαγητό σαν μπαχαρικό στο τέλος του βρασμού για να παίρνουμε βιταμίνη C (σαν 30 πορτοκάλια) και ενισχύει τον μεταβολισμό.

· Ένα κομματάκι μαύρη σοκολάτα δίνει διαύγεια.

· Πράσινο αλάτι με Κάλιο (με πράσινα γράμματα): δεν προκαλεί φούσκωμα, δεν ανεβάζει την πίεση.

· Ρόφημα κανέλας ενεργοποιεί τον μεταβολισμό.

· Χυμό από βρασμένο λάχανο για εντριβή σε μέση και αυχέναδιώχνει τον πόνο.

· Χυμό από τρία λεμόνια και 1 κουταλιά μέλι τα βάζουμε στο ψυγείο και πίνουμε 1 κουταλιά της σούπας κάθε πρωί για απόφραξη των αρτηριών.

· Για τους άντρες μετά το σεξ να γίνεται η ούρηση καθιστοίγια να αδειάζει η κύστη και να καθαρίζει.

· Όταν πέσει κάποιος κάτω,

-      αν είναι με κλειστά μάτια είναι λιποθυμίακαι του σηκώνουμε τα πόδια σε ορθή γωνία για να πάει αίμα στο κεφάλι.

-      Αν είναι με ανοιχτά μάτια είναι εγκεφαλικό χτυπάμε λίγο την μύτη για να βγει αίμα ή τρυπάμε με μια βελόνα ένα δάχτυλο του αριστερού χεριού εκτός από τον αντίχειρα (πάει κατευθείαν στην καρδιά).

· Αν έχει πόνους στο στήθοςκαι χτυπάνε πίσω στην πλάτη και μουδιάζει το χέρι, είναι καρδιά βάζουμε μια ασπιρίνη κάτω από την γλώσσα.

· Σε έγκαυμα ρίχνουμε οινόπνευμα και μετά απλώνουμε επάνω ασπράδι αυγού δεν αφήνει κανένα σημάδι.

· Σε δηλητηρίαση από χλωρίνη ή χάπιαδίνουμε να πιει ασπράδι αυγού εγκλωβίζει τις ουσίες.

· Αν βάλει το παιδί κάτι στην μύτητου βάζουμε να εισπνεύσει πιπέρι, φτερνίζεται και το βγάζει.

· Ο καφές με το γάλα κάνει μούχλα στο στομάχι.

· Ο νεσκαφέ είναι χημικό που γίνεται σαν κόλα στο στομάχι.

·         Καψίματα

Ένας νεαρός ψεκάζοντας το γρασίδι του με φυτοφάρμακα θέλησε να ελέγξει την στάθμη του βαρελιού για να δει πόσο υπάρχει ακόμη. Άνοιξε το καπάκι και άναψε τον αναπτήρα του, αμέσως τον τυλίξανε οι φλόγες από τις αναθυμιάσεις του φυτοφάρμακου.

Πήδηξε από την καρότσα του φορτηγού του ουρλιάζοντας. Μια γειτόνισσά του ακούγοντας τις φωνές και βλέποντας το περιστατικό έτρεξε από το σπίτι της με μια ντουζίνα αυγά φωνάζοντας “φέρτε μου αυγά!”. Τα έσπασε, διαχωρίζοντας το ασπράδι από τον κρόκο.

Κατόπιν τα άπλωσε στο πρόσωπο του άτυχου νέου. Όταν το ασθενοφόρο κατέφθασε και

οι νοσοκόμοι είδαν τον ασθενή ρώτησαν ποιός το έκανε αυτό. Όλοι δείξανε την γειτόνισσα που είχε αναλάβει πρωτοβουλία.

Την συγχαρήκανε και της είπανε “του σώσατε το πρόσωπο”. Προς το τέλος του καλοκαιριού ο νεαρός επισκέφτηκε την γειτόνισσά του με ένα μπουκέτο λουλούδια. Το προσωπό του ήταν σαν μικρού παιδιού.

Θαυματουργή επίδραση στα καψίματα Θυμηθείτε αυτή την θεραπεία για καψίματα η οποία διδάσκεται στους νέους πυροσβέστες.

1.      Πρώτα πρώτα ψεκάστε κρύο νερό στην καμένη περιοχή μέχρι η θερμότητα να μειωθεί και το κάψιμο ιστού να σταματήσει.

2.      Κατόπιν, απλώστε ασπράδια στην καμένη περιοχή.

Μια γυναίκα έκαψε ένα μεγάλο μέρος του χεριού της με βραστό νερό. Παρόλο τον πόνο έβαλε το χέρι της κάτω από κρύο νερό, χώρισε δύο ασπράδια, τα ανακάτεψε ελαφρά και βούτηξε το χέρι της στο μίγμα. Τα ασπράδια στεγνώσανε στο χέρι της και σχηματίσανε μια προστατευτική κρούστα.

Αργότερα έμαθε ότι τα ασπράδια περιέχουν φυσικό κολλαγόνο και συνέχισε να εναποθέτει χτυπημένο ασπράδι στην περιοχή. Μέχρι το απόγευμα δεν ένοιωθε πόνο και την επόμενη μέρα με δυσκολία μπορούσες να δεις σημάδι καθώς το δέρμα αποκτούσε το κανονικό του χρώμα. Η καμένη περιοχή είχε τελείως αναγεννηθεί χάρη στο κολλαγόνο των ασπραδιών, ένα πλακούντα πλήρη σε βιταμίνες.

Αυτή η πληροφορία μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη στον καθένα μας!

Παρακαλώ μοιραστείτε αυτό με τους φίλους σας και την οικογενειά σας.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ - ΙΩΑΝΝΙΝΑ

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ - άρθρο

Τα τελευταία χρόνια, μια πρωτοφανής κρίση πνευματικών και ηθικών αξιών επικράτησε στην εν γένη συμπεριφορά των ανθρώπων, και οι ειδικοί αναλυτές εξήγησαν ότι αυτό προήρθε από τη μεγάλη ανάπτυξη της οικονομίας που επέφερε την ευμάρεια και τον άκρατο υλισμό στη ζωή των φτωχών μέχρι πρότινος ανθρώπων. 

Αυτή η πνευματική κυρίως κρίση όμως, σήμερα που η οικονομική εξαθλίωση μπήκε από τις πόρτες των σπιτιών των περισσότερων οικογενειών, έχει φτάσει στο απόγειό της με αποτέλεσμα να οδηγηθούν οι άνθρωποι στην οικονομική εξαθλίωση και στην καταρράκωση της αξιοπρέπειάς τους καθώς και στην απόγνωση.

Είναι πλέον έκδηλα φαινόμενα το ψέμα, το έγκλημα, η σχεδόν ελεύθερη διακίνηση και εξάπλωση των ναρκωτικών, καθώς και όλα τα παρεμφερή αποτελέσματα της κακής συμπεριφοράς πλείστων ανθρώπων. Η εκτίμηση, ο σεβασμός και η αγάπη έχουν λιγοστέψει, αλλά το χειρότερο που παρατηρείται και άρχισε να συμβαίνει, είναι η ολιγόστευση και η υποβάθμιση της συνοχής της Κυπριακής οικογένειας που από καταβολής Ελληνισμού, ήταν αυτή που κράτησε ζωντανό το Ελληνικό πνεύμα στην Κύπρο.

Είναι ένα κακό αποτέλεσμα που συνεχίζεται και μεγαλώνει, σημάδι ότι οι αιτίες που το προκάλεσαν δεν είναι μόνο η κοινωνική ευμάρεια ή η οικονομική κατάπτωση, αλλά κατά τη γνώμη μου, μια άλλη κύρια αιτία είναι η υποβάθμιση της Κοινωνικής κουλτούρας ένεκα ίσως της κατάπτωσης των πνευματικών ιδανικών και θεσμών, αξίες που προέρχονται από την αγωγή, την ηθική καλλιέργεια και την πνευματικότητα των ανθρώπων, αποτέλεσμα της παιδείας και της διαπαιδαγώγησης.

Προκειμένου να εξευρεθεί η λύση του προβλήματος, θα πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί το πρόβλημα και στην συνέχεια να αναζητηθούν τρόποι διόρθωσης του. Να αναγνωριστεί ότι η σημερινή κρίση δεν είναι μονό οικονομική, αλλά κυρίως είναι κρίση αρχών και αξιών.

Ως κοινωνία, δεν πρεπει να αποδεχόμαστε αλλαγές που φθίνουν  την πνευματικότητα, αλλά να βρούμε τρόπους που να αποσκοπούν στην ανύψωση της και στην εμπέδωση της.

Σε μία οργανωμένη λοιπόν κοινωνία, και ειδικά τη δική μας που  οι θεσμοί θεσπίστηκαν με Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη,  οφείλουν οι αρχές και τα οργανωμένα σύνολα να προστατεύουν αυτές τις αρχές και τις αξίες.

Οι άνθρωποι βλέποντας  τη διαφθορά, τα σκάνδαλα και την ατιμωρησία, αγαναχτούν και νιώθοντας την αδικία, για αυτοπροστασία, συνήθως πράττουν τοιουτοτρόπως με τρόπο που το ένα φέρνει το άλλο, ώσπου στο τέλος επέρχεται πλήρης η κατάπτωση θεσμών και αξιών. Γίνονται άρπαγες κενοί και ανελεύθεροι που θυσιάζουν την ελευθερία τους γιατί φοβούνται, χάνουν το σεβασμό και την τιμή για τον πλησίον τους και μετατρέπονται σε θηρία που λεηλατούν τις ψυχές των άλλων ανθρώπων.
Ακόμα χειρότερα, άνθρωποι υποτίθεται πνευματικοί και διανοούμενοι, εξέχοντες πολιτικοί και θρησκευτικοί ιεράρχες, τυφλωμένοι και χωρίς ηθικές πλέον αξίες, γίνονται κακά πρότυπα που τους μιμούνται οι άλλοι.

Και ερωτώ, πού πηγαίνει αλήθεια, στα τυφλά αυτός ο κόσμος, χωρίς πρότυπα και αληθινή πίστη και χωρίς φως; Πως μπορεί να ανακοπεί αυτή η πορεία; Που μπορούμε να βρούμε κατάλληλους ανθρώπους να μας καθοδηγήσουν;

Και απαντώ, πρεπει να τους ψάξουμε στα πλήθη, και ίσως μέσα στους πολλούς βρούμε έστω λίγους, που να είναι άνθρωποι σοφοί και πνευματικοί, ηγέτες ηθικοί με όραμα, να είναι ακόμα μορφωμένοι και προοδευτικοί για να μπορέσουν να μας διδάξουν και να μας οδηγήσουν στους δρόμους της ανύψωσης του πνεύματος, προϋπόθεση που αποτελεί την μόνη αλήθεια για τη σωστή συμπεριφορά των ανθρώπων.

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ - μελέτη

 

Ο εντέκατος μήνας του έτους καλείται από τους Κυπρίους Νιόβρης.

Τον ονομάζουν επίσης Βροχάρη για τις πολλές βροχές του, Ανακατωμένο για τις ακατάστατες καιρικές συνθήκες του, αλλά και Χαμένο από το χάσιμο των ημερών του, αφού είναι σε διάρκεια οι μικρότερες του έτους, ενώ οι νύχτες του από τις μεγαλύτερες.

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι μετά τη δύση του αστερισμού της Πούλιας στις 3 Νοεμβρίου, αρχινούσε η επιδείνωση του καιρού και το τέλος των θαλασσινών ταξιδιών, λόγω των ισχυρών ανέμων. Ο Νοέμβριος ονομάζεται από τον λαό και «Σποριάς», επειδή είναι κυρίως ο μήνας της σποράς των δημητριακών και των οσπρίων. Τον ονομάζουν όμως και «Μεσοσπορίτη», επειδή πολλοί χωρικοί βρίσκονται στη μέση της σποράς, με σπαρμένα τα μισά χωράφια τους, έχοντας αρχίσει από τον Οκτώβριo, που και αυτός ονομάζεται Σποριάς.

Το Νοέμβριο οι ελιές ωριμάζουν και μαυρίζουν, οπότε οι αγρότες αρχίζουν τη συγκομιδή τους. Παλιότερα οι άντρες ανέβαιναν πάνω στα δέντρα και χτυπούσαν με τη βάκλα -ένα ξύλινο ραβδί- τα κλαδιά με τέχνη ώστε να μην πληγώνουν τα κλαριά. 

Την 3^η  ημέρα του μηνός εορτάζεται ο Άγιος Γεώργιος ο νέος, ο επιλεγόμενος Αης Γιώρκης τού Σπόρου, διότι από αυτήν την ημέρα ξεκινά η σπορά των δημητριακών.

Η παροιμία αναφέρει, «Χωράφιν του Νιόβρη, πελλόν τσι αν τόβρεις» θέλοντας να πει ότι πριν τελειώσει ο μήνας δεν θα πρέπει να έχει χωράφι άσπαρτο.

Των Ταξιαρχών 8 Νοεμβρίου, οι χωρικοί απέφευγαν να αφήνουν τα βράδια τα λασπωμένα παπούτσια τους στο κατώφλι του σπιτιού, μην τα δει ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και τους πάρει τη ψυχή, διότι παραδώσεις που σώζονται, λένε ότι,

«ο Άη Νικόλας ήταν για τις ψυχές πρώτα, να τις παίρνει. Αλλά ο Άη Νικόλας πονούσε να τις παίρνει και ο Θεός έβαλε τον Αρχάγγελο Μιχάλη. Είχανε στείλει τον Άη Νικόλα να πάρει την ψυχή ενός νέου. Εκείνος όμως εσυμπονούσε και πήρε την ψυχή μιανού γερόντου αντίς του νέου. Για αυτό ο Θεός τον έβγαλε απ'τη θέση και έβαλε το Μιχάλη που ήτανε πιο σκληρός». Επίσης  οι γριές νηστεύουν  στη χάρη του Αρχαγγέλου που παίρνει τις ψυχές για να τους πάρει εύκολα την δική τους και να μην παιδευτούν όταν είναι να πεθάνουν.

Στις 11 Νοεμβρίου γιορτάζει ο Άγιος Μηνάς που από την παρετυμολογία του ονόματός του Μηνάς-μηνώ (παραγγέλνω)-φανερώνω, θεωρείται ο άγιος που φανερώνει τα κλοπιμαία και τα απολεσθέντα. Θεωρείται από το λαό ο μηνυτής της αδικίας και φανερωτής των χαμένων και κλοπιμαίων: «Ο Άγιος Μηνάς «εμήνυσε». Οι βοσκοί επικαλούνται το όνομά του για τα χαμένα ζώα τους και στην αγιογραφία παρουσιάζεται σαν καβαλάρης που καταδιώκει το κακό και την αδικία.

Κατά την 14^ην  ήμέραν του μήνα εορτάζεται ή μνήμη του Αγίου Φιλίππου. Επειδή ή ημέρα είναι της απόκρεως και μετά από αυτήν αρχίζει η νηστεία των Χριστουγέν­νων, συνηθιζόταν τις παλαιότερες εποχές να σταματούν να γίνονται αρραβώνες και γάμοι.

Η Κυπριακή παροιμία αλλά και η Κυριάκου Πελαγία στο Κυπριακό τραγούδι, λένε

«Τ Άη Φιλίππου θκιάβηκε τσιαι ο τσιαιρός περνά, η Μαρικού αρμάστηκεν τσι εγιώ ακόμα να…»

Για να περιπαίξουν οι παντρεμένοι τους σκάπουλλους, όταν τους συναντούσαν τους έλεγαν,

«Τ' Αϊ Φιλίππου δκιάβηκεν, σφόγγα τά σιηλούθκια σου» και του έδειχναν ότι είχε κάτι στα χείλη, οπότε αυτός ασυνείδητα έφερνε το χέρι του για να σκουπιστεί. Ήθελαν τοιουτοτρόπως να του υποδείξουν ότι έμεινε άγαμος και αυτόν τον χρόνο, έτσι δεν είχε σύζηγο να τον περιποιηθεί.

Ο Άη Φίλιππος ήταν ένας φτωχός γεωργός που ολημερίς δούλευε στο χωράφι του. Εκείνη την ημέρα που γύρισε στο σπίτι του, έσφαξε το μοναδικό του βόδι και μοίρασε το κρέας στους χωριανούς του για να αποκρέψουν όπως επιβάλλουν τα έθιμα πριν τα Χριστούγεννα. Το πρωί όμως που σηκώθηκε βρήκε το βόδι του ζωντανό από θαύμα του Θεού. Επειδή λοιπόν ήταν τόσο πολύ αγαθός, όταν πέθανε άγιασε. Από εκείνη την ημέρα γιορτάζεται η γιορτή του και από εκείνη την ημέρα ξεκινά η 40ήμερη νηστεία για τα Χριστούγεννα.

Το όνομα Ανδρέας προέρχεται από τη λέξη ανδρείος - αντρείος, αντρειεύομαι. Στις 30 Νοεμβρίου του Αγίου Ανδρέα, πίστευαν ότι τη μέρα αυτή αρχίζει το κρύο να αντρειεύει και να δυναμώνει. Πίστευαν ακόμα ότι η νύχτα αντρειεύεται, δηλαδή μεγαλώνει.

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟΥ, Η ΤΡΟΪΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ

Ραγιάδες ονομάζονταν κυρίως οι υπόδουλοι Έλληνες που είχαν νοοτροπία και  πνεύμα δουλοφροσύνης, υποτακτικότητας, υποταγής και αποδοχής της δουλείας και της εξάρτησης τους στους Οθωμανούς κατακτητές

Η λέξη έχει Αραβική προέλευση και υπονοεί κοπάδι, και την χρησιμοποιούσαν

οι Τούρκοι περιφρονητικά και απαξιωτικά για τους υπόδουλους λαούς εννοώντας ότι είναι σκλάβοι και ότι θα έπρεπε υποχρεωτικά να τους προσκυνούν και να τους πληρώνουν χαράτσι.

Οι Ραγιάδες είχαν ελάχιστα δικαιώματα και υπόκεινταν σε φοβερό φόρο αίματος, το λεγόμενο παιδομάζωμα κατά το οποίο μάζευαν τα μικρά παιδιά και τα εκπαίδευαν να μισούν τους ομόθρησκους τους και να τους καταδιώκουν και να τους σκοτώνουν λυσσαλέα, μέχρι τους ίδιους τους γονιούς τους.

Τα τετρακόσια χρόνια που έμειναν υπό τον ζυγό των Τούρκων οι Έλληνες, ίσως κόλλησαν την νοοτροπία του Ραγιά, αφού ύστερα από την απελευθέρωση βλέπουμε τους ανθρώπους να σιωπούν και να μένουν κυριολεκτικά αδρανείς στη συμπεριφορά των σημερινών εξουσιαστών κυβέρνησης, Βουλής και κομμάτων.

Το μυστικό της επιτυχίας των Τούρκων κατακτητών να καταντούν τους υπόδουλους λαούς σε Ραγιάδες, ήταν η συνεργασία τους με τους ντόπιους πρόθυμους προεστούς, που τους χρησιμοποιούσαν για να κρατούν φοβισμένους και σε αδράνεια τους λαούς.
Αυτοί λοιπόν οι ντόπιοι πρόθυμοι προεστοί συνεργάτες του εχθρού, είναι οι συνεχιστές της εξουσίας μετά την απελευθέρωση των λαών. Μετά την εισαγωγή στον τόπο μας του Αγγλικού ολιγαρχικού πολιτικού συστήματος έχοντας ήδη την εξουσία και τον πλούτο καθώς και τη μόρφωση, ανέλαβαν την διακυβέρνηση φροντίζοντας η εξουσία να μεταλλάσσεται μεταξύ τους, δημιουργώντας τα λεγόμενα τζάκια ώστε καμιά πιθανότητα να μην έχει άλλος να τους αντικαταστήσει. Αν καμιά φορά κάποιος το κατόρθωνε, έβρισκαν τρόπο να τον διαβάλουν, να τον εξευτελίσουν, να τον αποπέμψουν ή και να τον σκοτώσουν.

Επειδή όμως αυτοί οι άνθρωποι το μόνο που ήξεραν να κάνουν ήταν διαμεσολάβηση και ρουσφέτι, δημιούργησαν έναν κρατικό μηχανισμό από ημέτερους κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους, προκειμένου να θέσουν τον λαό σε θέση Ραγιαδισμού ώστε να εξαρτάται απόλυτα από αυτούς, και με τη μέθοδο του ρουσφετιού ακόμα και για μια απλή ιατρική εξέταση στα Νοσοκομεία, να έχουν τη δυνατότητα να τους εκμεταλλεύονται.

Μετά την διαχώριση του λαού από τους κρατούντες και τη βοήθεια των κομμάτων σε δυο τάξεις, στους ημέτερους οι οποίοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι που νέμονται τον κρατικό πλούτο και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι που είναι οι φτωχοί και οι άνεργοι, σε πενηνταδύο χρόνια Κυπριακής δημοκρατίας φτάσαμε στα σημερινά οικονομικά χάλια και αδιέξοδα, και κατάντησαν τον φτωχό σπαραζόμενο οικονομικά λαό να παρακαλεί να μπούμε στη στήριξη της Ευρωπαϊκής ένωσης, μήπως με αυτό τον τρόπο επανέλθει η τάξη.
Ενώ σε άλλες χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία βλέπουμε τους λαούς να αντιδρούν και να κατέρχονται σε δυναμικές διαδηλώσεις εναντίον της Τρόικα, στην Κυπρο βλέπουμε τους κατοίκους να είναι άνεργοι, να πεινούν να είναι εξαθλιωμένοι, αλλά δυστυχώς να σιωπούν και να μην αντιδρούν.

Το χειρότερο είναι  όταν το Φεβραρη θα έχουμε προεδρικές εκλογές, όλοι σχεδόν ανεξαιρέτως θα ψηφίσουν ένα από τα ίδια, με αποτέλεσμα η ίδια κατάσταση να επαναληφθεί, δηλαδή οι επιτήδειοι πολιτικάντηδες να συνεχίσουν να ελέγχουν το λαό σε ένα περιβάλλον σκλαβιάς, χωρίς να μπορεί ο δύσμηρος αυτός λαός να αντιληφθεί ποιος τον κρατάει δέσμιο και τον εκμεταλλεύεται.
Είναι δυστυχώς το σύνδρομο του Ραγιαδισμού που κυρίευσε το πνεύμα του Έλληνα. Είναι ένα είδος εμπέδωσης και αποδοχής στο νού του ανθρώπου μιας άλλης σκλαβιάς, αυτής της υποδούλωσης της ίδιας της ψυχής του, δια της δικής του θελήσεως.

 ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ, της Μαρούλλας Πανάγου

Η Μαρούλλα Πανάγου ζει στο Kimberley, Northern Cape. Είναι ταχτική επισκέπτρια στο FaceBook  ενασχολούμενη κυρίως με τη λαογραφία και τη λογοτεχνία.

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ, της Μαρούλλας Πανάγου

http://www.facebook.com/maroulla.panagou

Τ' ομορφο το Ριγόπουλο πρώτο κι ανδρειωμένο
που ' ν τρόμος στους Σαρακηνούς και πάντ' αρματωμένο.
Του Ρήγα είν υπασπιστής και πρώτο στο λιθάρι
Πανέμορφο κι ατρόμητο και με μεγάλη χάρη
Είν 'άφοβος για εκατό δεν τρέμει για διακόσιους
Σαν σίφουνας τους πολεμά ακόμα κι άλλους τόσους
Μα στην πολλή του αντρειά ξερμάτωτ' η καρδιά του
Ο έρωτας την πλήγωσε και πιά δεν είν' δικιά του.
Στην βρύση με τον μαύρο του κατέβει μεσημέρι
κι εκεί την πρωτ' αντίκρυσε πού ' λαμπε σαν αστέρι
Περήφανη κορμοστασιά τα μάγουλα σταράτα
Τα μάτια ολοπράσινα και γλύκα ήταν γεμάτα
-Ώρα καλή πεντάμορφη ,ώρα καλή σου γειά σου
Αλήθεια ' σαι ή όνειρο ;πιό είναι τ' όνομά σου;
Η νέα τον ξανακοιτά με ντροπαλά τα μάτια
και με τα ίσια λόγια της τ 'απάντησε σταράτα.
-Πλούσιος είσαι ξένε μου το μαρτυρά η θωριά σου
Το όνομά μου μην ρωτάς και τράβα στην δουλειά σου.
Του λέει και γοργά γοργά φεύγει σαν ελαφίνα
μα τώρα το Ρηγόπουλο σκλάβος στα μάτια εκείνα.
Και μες ' στην φλόγα του έρωτα ξεχνά πως Ρηγοπούλα
μόνο, μπορεί να παντρευτεί κι όχι με φτωχοπούλα.
Την ακολουθεί από μακριά , την βλέπει πού πηγαίνει
Το όνομά της ,μυστικά ρωτάει και μαθαίνει.
-Δάφνη την λένε ξένε μου ,μα κάθε παλικάρι .
Όπως εσύ καρδιοχτυπά για την δική της χάρη.
Όμως εκείνη δεν θέλει για ταίρι της κανένα
μοιάζει με κόρη Βασιλιά αν με ρωτάς κι εμένα.
Ρηγόπουλο στα λόγι ' αυτά θυμάται την σειρά του
Γιατί να' ναι κοινή θνητή αυτή πουν στην καρδιά του ;
Γυρίζει με βαριά καρδιά ,πίσω στον Ρήγα πάει
Με λύσσα τους Σαρακηνούς ,διπλά τους πολεμάει.
Ελπίζει πώς στον πόλεμο θε να την εξεχάσει
μα την θυμάται πιο πολύ και πως να ησυχάσει
Τί έχεις βρε Ρηγόπουλο κι είσαι φουρτουνιασμένο
που είναι το χαμόγελο κι όλο μαραζωμένο;
Μήπως τα άσπρα σου έχασες; μήπως τα ζωντανά σου;
Η μήπως έλαχε κακό ,στα πατρογονικά σου
Ούτε τα άσπρα μου έχασα ούτε τα ζωντανά μου
και ούτε έλαχε κακό στα πατρογονικά μου
Ρήγα! Μια κόρη αγαπώ μα είναι φτωχοπούλα .
Πως στους δικούς μου να το πω που πρέπει Ρηγοπούλα ;
Για να ταιριάζει στην σειρά όπως και την δική μου ,
Μα στα Ρηγάτα δεν μπήκε καμιά μες στην ψυχή μου.
Και Ρηγοπούλα δεν είδα να' χει την ομορφιά της
Τα μάτια της τα πράσινα και την κορμοστασιά της.
Σαν Αφροδίτη δεύτερη και κείνα της τα μάτια ,
Δεν μετριούνται Ρήγα μου με θρόνους και παλάτια.
Ο Ρήγας εις τα λόγια αυτά συννέφιασ' η θωριά του .
Ο πόνος αναστήθηκε πού 'καιγε στην καρδιά του .
Και κοίταξε τον ουρανό ψηλά κι αναστενάζει
Το αχ το βαχ του το βαθύ που την καρδιά του σφάζει.

Ρηγόπουλο άκουσε κι εμέ που τά 'χω πάθει πρώτα
Την λογική σου μην ρωτάς μόν' την καρδιά σου ρώτα.
Καλύτερα κοινή θνητή και να' σαι ευτυχισμένος
παρά να ' ναι βασίλισσα και συ δυστυχισμένος.
Την Ρήγαινα παντρεύτηκα που θελαν οι γονείς μου
Μα δεν κατάφερε ποτέ να μπει μέσ ' την ψυχή μου.
Χωρίς λύπη εγώ μίσευα , χωρίς χαρά γυρνούσα
Ούτ' ευτυχής ή δυστυχής κι αδιάφορα περνούσα.

Κι ήταν δεκαπενταύγουστος κι από χωριό περνάμε
εγώ, μαζί κι οι άνδρες μου και κει πέρα κοιτάμε .
Πανήγυρις γινότανε κι οι νέοι είχαν αρχίσει ,
για να συναγωνίζονται το ποιος θε να νικήσει.
Μας προσκαλέσανε κοντά και κει σ' αυτό το μέρος,
Εγώ ο Ρήγας νικητής ,πάλη σπαθί και βέλος.
Ενα στεφάνι δάφνινο ήτανε το βραβείο
Όταν μου το προσφέρανε μαζί και τ'άλλα δύο ,
πάω μπροστά στις κοπελιές που χαμηλοκοιτούσαν
κρυφομιλούσανε για μας και μας χαμογελούσαν .
Και σαν μπροστά τους έφτασα καμιά δεν με κοιτάζει
μα μια που ' ταν πεντάμορφη καθόλου δεν διστάζει ....
Ήτανε η Αροδαφνού η πρώτη μου αγάπη
Κι Αχ! Την συνάντησα αργά και όχι σε παλάτι.
Στα μάτια με ατένισε με τόλμη και με χάρη ,
κι έμοιαζε ήλιος λαμπερός κι έμοιαζε με φεγγάρι.
Αμέσως εσκλαβώθηκα και μες στα δυό της μάτια ,
τα πάντα αλησμόνησα Ρήγαινα και παλάτια.
Με χέρια εγώ τρεμάμενα απ ' την συγκίνησή μου
τις δάφνες της εχάρησα μαζί με την ψυχή μου.
Μέσ ' την καρδιά μου φούντωσε πρωτόγνωρο το πάθος
αγριωπός ο έρωτας κι ας ήξερα ήταν λάθος.
Πάλεψα με την λογική μα νίκησε η καρδιά μου
τέσσερα χρόνια μυστικά ήταν στην αγκαλιά μου.
Κι ήρθε μια μέρα άχαρη πρέπει να την αφήσω ,
έπρεπε τους Σαρακηνούς ξανά να πολεμήσω.
Επήρα την σφραγίδα μου από το δακτυλίδι
σε μενταγιόν της το 'φτιαξα να το 'χει για στολίδι
Να το 'χει για ενθύμιο στον αποχωρισμό μας
που να 'ξερα παντοτινός θα' ταν χωρισμός μας.
Ένας χρόνος επέρασε και είχαμε νικήσει
και για να το γιορτάσουμε το γλέντι είχαμε στήσει
Την ώρα που με κέρναγαν άκουσα την φωνή της
Λες και βρισκόταν άυλη δίπλα μου η μορφή της
Στο χέρι το ποτήρι μου έγινε δυό κομμάτια.
Κάτι κακό συνέβηκε στ' αγαπητά μου μάτια.
Πριν να με δουν οι σύντροφοι φτερά στον μαύρο βάζω
Σαν αστραπή, σαν άνεμος άρχισα να καλπάζω.
Σαν έφτασα στο σπίτι της το βρήκα κλειδωμένο
Ψυχή δεν ήτανε εκεί κι έμοιαζε ερειπωμένο.
Άρχισα γύρω να ρωτώ με την ψυχή στο στόμα .
-Η Ρήγαινα την άρπαξε προχθές αργά το γιόμα.
Μ ' απάντησαν οι γείτονες κι ο φόβος με πλακώνει ,
Αλίμονο απ' τα χέρια της , τίποτα δεν την σώνει !
Γοργά στο κάστρο έφτασα .Θεέ μου μην αργήσω
Όμως μονάχα πρόλαβα τα μάτια να της κλείσω.
Τα τελευταία λόγια της παίρνω παντού μαζί μου
Ρήγα για πάντα σ 'αγαπώ ,χαλάλι σου η ζωή μου.
Ολόκληρο το σόι της ήθελα ξεκληρίσω ,
Της άχαρης της Ρήγαινας για να την τιμωρήσω.
Μα ποιο θα ήταν τ' όφελος ,εχάθηκε η χαρά μου ....
Γι αυτό άκουσε Ρηγόπουλο τα λόγια τα δικά μου.
Έχεις τον δρόμο λεύτερο κι ελεύθερη η καρδιά σου
κοίτα την ευτυχία σου κι άσε τα γονικά σου.
Κι αν χάσεις το βασίλειο Βασίλισσά σου εκείνη ,
Παλάτι θαν ' η αγκάλη της ,μέσα της σαν σε κλείνει.
Ρηγόπουλο στα λόγια αυτά ξαλάφρωσ' η καρδιά του
Σαν αετός επέταξε για να βρεί την χαρά του.
Τώρα που ξέρει τι ζητά πρέπει να την κερδίσει
κι όπως αυτός την αγαπά ,για να τον αγαπήσει.
Έφθασε εις στο σπίτι της, και μ'όνειρο μεγάλο
να την κερδίσει μοναχά δεν θέλει τίποτ 'αλλο
έφθασε εις στο σπίτι της και κόσμο μαζεμένος
κι ακούει την αρραβώνιαζαν αχ Τι δυστυχισμένος .

Κι ότι ο παππούς της ήθελε τώρα για να την δώσει,
τον πλούσιο γιό του Πετρωνά να την εστεφανώσει.
Όμως εκείνη ατίθαση με τ' άλογο το σκάει
πριν την αρραβωνιάσουνε σαν το πουλί πετάει.
Ο Πετρωνάς δεν την μπορεί τόσο ντροπή μεγάλη
Πρώτη φορά τους πλούσιους φτωχούλα να προσβάλει.
Σου το ' πα δεν εταίριαζε να μπει μες την γενιά μας
Έπρεπε απ ' τον κύκλο μας να βρεις πουν της σειράς μας.
Λέει με περισσό θυμό κι ο γιός την κεφαλή του
σκύβει χωρίς να αντιδρά με θέληση δική του.
Μπράβο !κόρη περήφανη ,αυτός δεν είν για σένα .
Αυτός είν 'βουτυρόπαιδο ,μα εσύ,κάνεις για μένα...
Σκέπτεται το Ρηγόπουλο και τον παππού ρωτάει
Για πού μπορεί να τράβηξε και κατά πού θα πάει.
Νομίζω κατά τον Βορρά και πως τρέμει η ψυχή μου
Άσχημο συναπάντημα μην έχει η εγγονή μου.
Γιατί αν της τύχει τίποτα θαν ' κρίμα στο λαιμό μου ,
που η Ρηγοπούλα νόμισα θα κάνει το δικό μου.,
Λέει ο γέρος με καημό κι ο πόνος τον εσφάζει .
Κι αμέσως το Ρηγόπουλο για τον βορρά καλπάζει.
Ψάχνει στους δρόμους που περνά ενώ με το μυαλό του ,
Ρωτά τι ήθελε να πει ,ο γέρος στον καημό του.
Πως Ρηγοπούλα την καλεί την εγγονή του τώρα
Σίγουρα φταίει η ταραχή που χε κείνη την ώρα.
Ρηγόπουλο ψάχνει παντού μέσ σε βουνά και δάση
κι απ' όπου είναι δυνατό εκείνη να περάσει.
Μα δεν την βρίσκει πουθενά και τώρα απελπισμένο
σε μονοπάτι απόμερο ,κάθισε κουρασμένο.
Εκλείσανε τα μάτια του πριν να το εννογάει
κι άξαφνα μες τον ύπνο του ο μαύρος τον κλωτσάει .
Πετάγεται και καλπασμό ακούει να ζυγώνει
Είν καβαλάρης μοναχός όπου γοργά σιμώνει .
Ξωπίσω του Σαρακηνοί δείχνει τον κυνηγάνε
κι όλο κερδίζουν έδαφος κοντεύουν να τον φάνε.
Πετάγεται , Ρηγόπουλο βοήθεια να προσφέρει
Γρήγορα τους διασκορπά με το σπαθί στο χέρι
Πάει κοντά στον άγνωστο μα...πως μπορεί μπροστά του.
Τα πράσινα τα μάτια της αντίκρυ στα δικά του.
Στέκει !κοιτάζει σαν χαζός μπροστά του την μορφή της
ώσπου από την νάρκη του τον βγάζει η φωνή της.

Ξένε σε έστειλε ο Θεός σαν άγγελο μπροστά μου
Χίλιες φορές σ'ευχαριστώ μέσ ' από την καρδιά μου.
Του λέει και σαν τον κοιτά θυμάται την ματιά του ,
τότε στην βρύση του χωριού τα λόγια τα δικά του.
Όπου συχνά ερχόντουσαν μέσα στην θύμησή της
και την μορφή που τρύπωσε κρυφά μες την ψυχή της.
Ρηγόπουλο στα μάτια της βλέπει πως τον γνωρίζει
Εσύ είσαι ο άγγελος καρδιά μου που μ 'ορίζει
Κι αν ξένο με ακολουθείς δικιά σου είν η καρδιά μου
τώρα εννιά μερόνυχτα που σ' έψαχνα γλυκιά μου.
Κι εννιά μήνες όπου έγινες ,ένα με την ζωή μου
πέσμου κι εσύ πως μ' αγαπάς και πάρε την ψυχή μου.
Ξένε ,δεν βλέπω πως μπορεί κοινή νάν ' η ζωή μας
Εσύ άρχοντας κι εγώ φτωχιά κι ας το θελε η ψυχή μας
Δάφνη όλα τα ζύγισα .Για μένα σημασία
πιο πολύ η αγάπη σου παρά η περιουσία
Δέξου να μ,αρραβωνιαστείς και να γενείς δικιά μου
και πάντοτε βασίλισσα θα σ' έχω στην καρδιά μου.
Τότε το χέρι τού δωσε μαζί με την καρδιά της
και η αγάπη φώτισε την πράσινη ματιά της.
Τώρα θα πάμε αγάπη μου ,τον Ρήγα για να βρούμε
Σαν δεύτερος πατέρας μου και πρώτου θα το πούμε.
Γοργά τον δρόμο πήρανε κι ο Ρήγας την ματιά του
σαν την στυλώνει απάνω της τον έπιασε η καρδιά του .
Αυτή είναι η Αροδαφνού στα μάτια του παρέκει
Όμορφη κι ολοζώντανη και που μπροστά του στέκει.
Τρέμει η φωνή του σαν ρωτά Ποια είναι η γενιά της ;
Πόθεν κρατάει η σκούφια της και ποια τα γονικά της
-Την μάνα μου δεν γνώρισα ,την είχανε σκοτώσει
μα πριν πεθάνει ο κύρης μου αυτό ! Της είχε δώσει .....
Λέει κι από το στήθος της βγάζει το μενταγιόν της
που το φορούσε πάντοτε επάνω στο λαιμό της.
Ο Ρήγας εισ τα χέρια της το μενταγιόν σαν βλέπει
νόμισε πως τον πλάκωσε του ουρανού η σκέπη.
Σκύβει με πόνο το φιλεί και στην καρδιά το βάζει
κι εκεί με πατρική στοργή ,την Δάφνη αγκαλιάζει.
Εγώ εις την μητέρα σου παιδί μου ,το 'χα δώσει
Μα απ' την δική σου ύπαρξη ποτέ δεν είχα γνώση
Ήτανε όμως του Θεού για να σε βρώ παιδί μου
και γρήγορα στους γάμους σου μαζί με την ευχή μου.ΤΈΛΟΣ.

Στη Χλώρακα ο τζόγος επεκτείνεται

 Από την ιστοσελιδα του Πολιτιστικού Περιβαλλοντικού Ομιλου Χλώρακας (ΠΠΟΧ):

Υποβάθμιση περιοχής με απρόβλεπτες συνέπιες στους νέους

Η εγκατάλειψη υπεραγοράς από μια κοινότητα και στη θέση της (στον ίδιο χώρο) να ξεφυτρώνει ένα διαμορφούμενο κατασκεύασμα με τις γνωστές εξωτερικές «αρχιτεκτονικές» προδιαγραφές μέσα στο οποίο θα υμνείται ο τζόγος, αποτελεί σίγουρα υποβάθμιση τόσο της περιοχής όσο και της ευρύτερης περιοχής. Το ότι είναι και ο τζόγος μια ανάγκη του ανθρώπου δεν το αμφισβητεί κανείς. Οι ανάγκες όμως διαχωρίζονται σε καλές και κακές. Αυτές που προάγουν τον πολιτισμό και την αξιοπρέπεια τού ανθρώπου και αυτές που υποβαθμίζουν τις αξίες και τα ήθη μιας κοινωνίας. Τα διάφορα παιχνίδια στοιχιματισμός, καζίνο, κίνο, μπίνγκο, κλπ δεν μπορούν να θεωρηθούν στοιχεία μιας σωστής και υγιούς κοινωνίας.

Οι δραστηριότητες εκείνες που δημιουργούν ή υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να δημιουργήσουν προβλήματα στους θαμώνες αυτών των συνοικιακών κέντρων τύπου καζίνο και σε επακόλουθες οχληρίες στις οικογένειες τους, περισσότερο στους νέους, θα πρέπει να στιγματίζονται και να χαρακτηρίζονται  ως αρρωστημένες καταστάσεις που προάγουν τα κατώτερα πάθη του ανθρώπου.

Δυστυχώς ένα τέτοιο κέντρο «ψυχαγωγίας» ξεφύτρωσε και στην κοινότητά μας. Το πρόβλημα είναι μεγάλο γιατί παρατηρώ ότι είναι το δεύτερο που εγκαθίσταται. Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο γιατί και τα δυο βρίσκονται στον ίδιο δρόμο και στην ίδια γειτονιά.

Αν κάποιοι αθλητικοί τοπικοί φορείς θεωρούν ότι με την εμπλοκή τους σε τέτοιου είδους δραστηριότητες θα εξασφαλίσουν οικονομικά οφέλη για οικονομική στήριξη των αθλητικών τους επιδιώξεων, νομίζω είναι λάθος. Και είναι λάθος γιατί «Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα». Δεν μπορεί από τη μια να γίνεται επίκληση ότι ο αθλητισμός κρατεί τους νέους μακριά από την παραβατικότητα και από την άλλη να καταρρίπτεται αυτό με υιοθέτηση και εναγκαλισμό τέτοιων τζογαδόρικων κατασκευασμάτων. Η πληροφορία της εμπλοκής στις πιο πάνω ενέργειες αθλητικού σωματείου ελπίζουμε να είναι λάθος.