Γιατί ανάβουμε κερί και τι συμβολίζει;

Όλα τα πράγματα που βρίσκονται εντός της Εκκλησίας έχουν και το συμβολισμό τους.

Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά: «Πάσα τελετή και παν επί μέρους στοιχείον αυτής, και το πλέον έτι φαινομενικώς μικρόν και ασήμαντον είναι σύμβολον και εγκρύπτει την υπέρ λόγον αλήθειαν, την οποίαν συμβολίζει, και ως εκ τούτου έχει δύναμιν και λόγους και σημασίαν».

Ένα από αυτά τα σύμβολα είναι και το κερί – λαμπάδα.

Είναι γνωστό πως οι πρώτοι χριστιανοί χρησιμοποιούσαν το κερί ως μέσο φωτισμού στις συνάξεις τους.

Όταν τον 4ο αιώνα ο Μ. Κωνσταντίνος παύει τούς διωγμούς εναντίον των χριστιανών, έχουμε και την ανέγερση Ναών όπου η Εκκλησία για να διασώσει ένα τμήμα από την ύπαρξή της εντάσσει στη λατρεία το
κερί στο οποίο αποδίδει τούς εξής συμβολισμούς:

1) Το προσφερόμενο κερί μας υπενθυμίζει την εσωτερική μας μεταμόρφωση την οποία πρέπει να επιδιώκουμε.
2) Το άναμμα του κεριού μας παρακινεί να ζητήσουμε από τον Θεό τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος
3) Η φλόγα του κεριού μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να γίνομε φλογεροί ποιητές της πίστεώς μας, της αγάπης, της ειρήνης και της ανεξικακίας.

Το κερί επίσης να υπενθυμίσουμε πως το συναντάμε σε όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας και κάθε φορά με διαφορετικό συμβολισμό.

Στην Θεία Ευχαριστία, συμβολίζει το φως του Χριστού που δια του Ευαγγελίου λάμπει στις ψυχές μας.

Στο Άγιο Βάπτισμα, έχομε την αναμμένη λαμπάδα που συμβολίζει ότι το νεοφώτιστο πρέπει να βλέπει τα καλά έργα και να δοξάζει τον Θεό. «Ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των άνθρώπων,
όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσουσιν τον πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς».

Στο Μυστήριο του Γάμου, το άναμμα των λευκών λαμπάδων συμβολίζει την αγνότητα των ψυχών των νεόνυμφων.

Επίσης το κερί το συναντάμε και στα μνημόσυνα, το οποίο συμβολίζει την παράκλησή μας υπέρ των κοιμωμένων. Να τούς αναπαύει ο Κύριος εν τόπο φωτεινό.

Απ' όλα αυτά καταλαβαίνομε ότι το άναμμα του κεριού δεν είναι απλώς μια τυπική, αλλά μια σπουδαία πράξη στην οποία πρέπει να δώσουμε το ενδιαφέρον που της αξίζει.

ΜΕ ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΦΕΤΟΣ Η ΧΛΩΡΑΚΑ

Στη Χλώρακα τη φετινή χρονιά, λειτουργεί ένα νέο νηπιαγωγείο στο οποίο θα φοιτούν τα μικρά παιδιά των ιθαγενών, καθώς και των αυτοχθόνων κατοίκων της κοινότητας.

Ο κοινοτάρχης Χλώρακας Κλεόβουλος Παπακώστας σε δηλώσεις του είπε ότι η κοινότητα απέκτησε ένα σύγχρονο νηπιαγωγείο αποτελούμενο από τρεις αίθουσες με προδιαγραφές που καλύπτουν τις ανάγκες της εκπαιδευτικής και μαθητικής κοινότητας, αναβαθμίζοντας παράλληλα και την περιοχή.

Πρόσθεσε πως το ήδη υφιστάμενο νηπιαγωγείο της Χλώρακας που εξυπηρετεί και την γειτονική κοινότητα της Λέμπας παρουσιάζει προβλήματα αφού με την αύξηση των μαθητών ο χώρος των παιδιών για παιχνίδι είναι πολύ περιορισμένος.

Έτσι με την ανέγερση του καινούργιου σύγχρονου κτιρίου, πολλά προβλήματα αμβλύνονται και εξυπηρετείται ολόκληρη η κοινότητα που τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί σε πληθυσμό.

Το καινούργιο νηπιαγωγείο κτίστηκε στην περιοχή Μέλανος σε τεμάχιο έκτασης 1.100 περίπου τετραγωνικών μέτρων που γειτνιάζει με χώρο πρασίνου και που παραχώρησε για τον σκοπό αυτό το κοινοτικό συμβούλιο. Το κόστος του έργου ανήλθε περίπου στις 300 χιλιάδες ευρώ και χρηματοδοτήθηκε με κονδύλια του Υπουργείου Παιδείας. 

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ

Έθιμα, παραδόσεις και προλήψεις γεννήθηκαν με το πέρασμα των καιρών, με σκοπό να προλάβουν το κακό μάτι, για να είναι η βροχή αρκετή, η γη εύφορη και ο καρπός πολλής.

Ο ένατος μήνας του έτους καλείται από τους Κυ­πρίους Σεπτέμβρης και κατ’ αυτόν οι κάτοικοι της υπαίθρου τηρούν τα έθιμα με περισσήν προσοχή, ώστε να τους έρθουν όλα δεξιά και βοηθητικά.

Την 14^ην τελείται ή εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ημέρα κατά την οποίαν οι γυναίκες της υπαίθρου παίρνουν  στις εκκλησίες δέσμες βασιλιτζιάς που έχουν φυτεύσει και καλλιεργήσει οι ίδιες  για να τελεστεί ο αγιασμός της Υψώσεως.

Ακόμα στις 14 Σεπτεμβρίου του Τιμίου Σταυρού, οι γυναίκες βάζουν λίγο από το σπόρο σε ένα πήλινο πιάτο, το πηγαίνουν στην εκκλησία και το αφήνουν δεξιά της Ωραίας Πύλης για να το ευλογήσει ο παπάς και τον οποίο σπόρο ύστερα, σμίγουν και ανακατεύουν με εκείνον που θα σπείρουν την πρώτη μέρα της σποράς. Μέσα στο σακί με το σπόρο βάζουν επίσης τρεις σκελίδες σκόρδο για να μην ματιάζεται, και σπυριά από ρόδι για να γίνουν χοντροί οι σπόροι των σπαρτών σαν του ροδιού.

Ξέροντας οι άνθρωποι την επικίνδυνη επίδραση τού ματιού και επειδή πίστευαν όλοι στο μάτιασμα και υποπτεύονταν ότι μπορούσε ό καθένας να ματιάζει, την πρώτη ημέρα που πήγαινε ο γεωργός για σπορά, έφευγε νύχτα για τα χωράφια ώστε να αποφύγει τα κακά συναπαντήματα.

Θεωρείται ο Σεπτέβρης ώς μεταβατική εποχή από του θέρους εις το φθινόπωρο, μήνα κατά τον οποίο ο καιρός γίνεται ψυχρότερος και θεωρείται επικίνδυνος για την υγεία και όπου κατά τες νύκτες η διαμονή στην ύπαιθρο πρέπει να αποφεύγεται και οι άνθρωποι πρέπει να διαμένουν στες οικίες των.

Ως εκ τούτου σχηματίστηκαν οι λαϊκές ρήσεις:

«Του Σταυρού σταύρωσε τιζ' έμπα 'σσω»

Ή κατά άλλους,

«Του Σταυρού βάωσε τζι' έμπα 'σσω»

Ή ακόμα,

«Του Σταρού σταύρωσε τζι΄ έμπα έσσω βάωσε»

Δηλαδή κατά ή μετά την εορτή του Σταυρού, πρέπει να κλείνονται οι πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών διότι αρχίζει το ψύχος.

Η σελήνη του μηνός αυτού θεωρείται μετεωρολογικό φαινόμενο για την ευφορία του επόμενου έτους. Αν δηλαδή ή σελήνη των πρώτων ημερών του πρώτου τετάρτου της είναι στραμμένη προς τα πάνω και όχι τελείως νοτιοανατο­λικώς, και αν τα άκρα της είναι λεπτά και οξεία, τότε θεωρείται καλός οιωνός και ότι το επόμενο έ­τος θα είναι εύφορον υπό γεωργικής απόψεως.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ

Η Δια βίου Μάθηση περιλαμβάνει την δια βίου εκπαίδευση και κατάρτιση.

Η πολιτική της δια βίου μάθησης είναι ένας τρόπος για όσους δεν είχαν την ευκαιρία, να αναπτύξουν τη μόρφωση τους ώστε να μπορέσουν να απελευθερώσουν τις δημιουργικές τους δυνάμεις και να τις βάλουν σε μια αναπτυξιακή τροχιά, αλλά και για όσους θέλουν να αναπτύξουν περισσότερο τις γνώσεις τους, γιατι η δια βίου μάθηση δίνει συνεχείς απαντήσεις  στις ανάγκες της κοινωνίας καθώς και διεξόδους σε αδιέξοδα επαγγελματικά ή προσωπικά.

Με τον όρο δια βίου μάθηση εννοούμε την εκπαίδευση του ανθρώπου ως μια μακροχρόνια διαδικασία που ξεκινάει από την γέννηση του και συνεχίζει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Η μάθηση δεν τελειώνει ποτέ. Δεν υπάρχει καμία περίοδος της ζωής που δεν περιλαμβάνει μαθήματα. Όσο κάποιος είναι ζωντανός, θα εξακολουθούν να υπάρχουν ερωτήματα με τις απαντήσεις να βρίσκονται στην παρατήρηση και στην εκπαίδευση

Στους τωρινούς καιρούς που η ανάπτυξη της τεχνολογίας και η πρόοδος της επιστήμης προχωρούν με ταχύτατους ρυθμούς, η συνεχής επιμόρφωση και η συμπληρωματική εκπαίδευση με στόχο τη βελτίωση των γνώσεων, δηλαδή η δια βίου μάθηση, αποτελεί διαρκή αναγκαιότητα στον άνθρωπο ώστε να μπορεί να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα, αλλά και να δύναται συμβαδίζει με την ανάπτυξη και την πρόοδο.

Πολλά πανεπιστήμια και εργαστήρια προκειμένου να ανταποκριθούν στις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας για κατάρτιση, επιμόρφωση, και εξειδίκευση, λειτουργούν προγράμματα δια Βίου Μάθησης. Κρίνοντας ότι αυτές οι σπουδές και τα προγράμματα θα συμβάλουν πληρέστερα στη μείωση του κοινωνικού αποκλεισμού στην εκπαίδευση, στον εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού συστήματος και στην αναβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης τυπικής και άτυπης, λειτουργούν σε πλαίσια που εγγυώνται υψηλό επίπεδο σπουδών, συμβατών με τα δημόσια πανεπιστήμια.

Η δια βίου μάθηση που συμβαίνει κάθ όλη τη διάρκεια της ζωής με σκοπό τη βελτίωση των γνώσεων και των δεξιοτήτων στο πλαίσιο μιας προσωπικής και κοινωνικής ζωης, δεν σχετίζεται μόνο  με την απασχόληση και την ανάπτυξη εξειδικευμένων δεξιοτήτων στα πλαίσια συγκεκριμένης επαγγελματικής δραστηριότητας, αλλά έχει επίσης σκοπό παράλληλο τη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας του σπουδαστή.

Η ανάγκη λοιπόν για μια συγχρονη δια βιου καταρτισης και επιμόρφωσης των πολιτών σε επιστημονικά πεδία είναι επιτακτική, δεδομένου ότι οι αλλαγές στο οικονομικό, κοινωνικό και επαγγελματικό περιβάλλον είναι ραγδαίες και μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν μόνο με την οργανωμένη και συντονισμένη διάχυση των απαραίτητων γνώσεων και δεξιοτήτων.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗ

(Πληροφορίες από το βιβλίο του π. Σεραφείμ Ρόουζ «Η ψυχή μετά τον θάνατο»)

Τι συμβαίνει στη ψυχή όταν αφήνει το σώμα κατά την ώρα του θανάτου; Σε ποια κατάσταση βρίσκεται από την ώρα εκείνη μέχρι την Τελική Κρίση; Υπάρχουν απαντήσεις πραγματικές, ή μόνον υποδηλώνουν μια παρανόηση όσων επιστρέφουν από τους νεκρούς;

Μέσα από τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας εξάγονται ορισμένα συμπεράσματα για τον παράδεισο και την κόλαση, για φανερώσεις Αγγέλων και δαιμόνων, για άϋλες μορφές που επικοινωνούν με τους ανθρώπους και για τις εξωσωματικές εμπειρίες που αφού επέλθει ο θάνατος για δυο μέρες η ψυχή με συνοδεία αγγέλων απολαύει της δυνατότητας να επισκέπτεται τόπους που είχε προσφιλείς και αγαπημένους κατά το παρελθόν. Και αν η ψυχή είναι ενάρετη, πλανιέται σε όσα μέρη συνήθιζε εν ζωή να πράττει έργα αγαθά. Ακόμα επειδή αγαπά το σώμα της, συνηθίζει κυρίως να περιφέρεται όπου αυτό ευρίσκεται, στο νεκροκρέβατο, ή αλλού.

Στην νεκρώσιμη ακολουθία περιγράφεται η κατάσταση της ψυχής που αν και αφήνοντας το σώμα παραμένει στη γη, αδυνατώντας όμως να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους τους οποίους όμως μπορεί να παρακολουθεί.

Την τρίτη μέρα όταν τελείται μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής, λαμβάνει από φύλακα Άγγελο ανακούφιση για τη λύπη που προήρθε εκ του χωρισμού της από το σώμα, και ελεύθερα μετακινείται σε άλλες σφαίρες. Ο Χριστός που ο ίδιος ανέστη την τρίτη ημέρα από τους νεκρούς, καλεί την ψυχή του αποθανόντος να μιμηθεί τη δική του ανάσταση και να ανέλθει στους Ουρανούς όπου ευρίσκεται ο Θεός.

 «Οίμοι, οίον αγώνα έχει η ψυχή χωριζόμενη εκ του σώματος. Οίμοι, πόσα δακρύει τότε, και ουκ υπάρχει ο ελεών αυτήν. Προς τους αγγέλους τα όμματα ρέπουσα, άπρακτα καθικετεύει προς τους ανθρώπους τας χείρας εκτείνουσα, ουκ έχει τον βοηθούντα. Διό, αγαπητοί μου αδελφοί, εννοήσαντες ημών το βραχύ της ζωής, τω μεταστάντι την ανάπαυσιν, παρά Χριστού αιτησώμεθα, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος».

Άγιοι άνθρωποι επίστευαν πως ενώ το σώμα αποθνήσκει, η ψυχή και η προσωπικότητα του αποθνώντος μεταφέρονται σε μια άλλη διάσταση μένοντας ζώντα όπως και προηγουμένως. Και ενώ οι ζωντανοί θρηνούν και οδύρονται για τους κεκοιμημένους, για εκείνους τα πράγματα είναι αλλιώς.

Όσοι απέθαναν και επαναφέρθηκαν στη ζωή, διαπίστωσαν ότι το σώμα τους είναι μια στενάχωρη κατοικία που δεν τους χωρεί, σε αντίθεση με τα ουράνια πλάτη όπου μεταφέρθηκε η ψυχή τους έστω και για τις λίγες στιγμές θανάτου τους.

Η περιφορά της ψυχής των πρώτων δύο ημερών του θανάτου γύρω από το νεκρό σώμα ή αλλού, αποτελεί γενικό κανόνα με εξαίρεση ορισμένων που ξεκινούν την άνοδο τους πριν το τέλος των δύο ημερών για κάποιον ειδικό λόγω που μόνον η Θεία Πρόνοια γνωρίζει. Οι ομολογίες  μεταθανάτιων εμπειριών ατελείς καθώς είναι, αποτελούν μόνο το ξεκίνημα της αρχικής περιόδου ασώματης περιπλάνησης της ψυχής στους τόπους των επιγείων δεσμών της, γιατι κανείς από αυτούς τους ανθρώπους δεν έχει παραμείνει νεκρός για αρκετό χρονικό διάστημα, έστω μέχρι να συναντήσει τους συνοδούς αγγέλους των ψυχών.

Μερικοί επιστήμονες και ερευνητές για την μετά θάνατον ζωή, θεωρούν ότι τέτοιες

περιγραφές των πρώτων δύο ημερών καθώς και των επομένων, αποδεικνύουν την  συνηθισμένη χρονική σειρά των εμπειριών της ψυχής μετά τον θάνατο. Οι πολλές περιπτώσεις όπου οι νεκροί έχουν στιγμιαία εμφανιστεί στους ζωντανούς μέσα στην πρώτη ή τις δύο πρώτες ημέρες μετά το θάνατο, μερικές φορές σε όνειρα, είναι παραδείγματα που επαληθεύουν ότι η ψυχή συνηθίζει να παραμένει κοντά στη γη για κάποια σύντομη χρονική περίοδο.

Την τρίτη ημέρα η ψυχή διέρχεται μέσα από λεγεώνες φοβερών πονηρών πνευμάτων και τελωνείων  που παρεμποδίζουν την πορεία της με πρόσχημα πως είναι αμαρτωλή ψυχή, και μόνον άμα τα καταφέρει να τα προσπεράσει θα μπορέσει να συνεχίσει την ανοδική πορεία της προς τον ουράνιο Θεό.

Πόσο φοβεροί και επικίνδυνοι είναι οι δαίμονες και τα τελώνια, φανερώνεται από το γεγονός πως η ίδια η Παναγία όταν πληροφορήθηκε από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ τον επικείμενο θάνατο της, ικέτευσε τον υιό της να διασώσει την ψυχή της από αυτούς τους δαίμονες και απαντώντας στην προσευχή της, ο ίδιος ο Χριστός κατέβηκε από τους Ουρανούς όπου παρέλαβει την ψυχή της Μητρός του και να την οδήγησει στους Ουρανούς.

Επειδή φοβερή είναι πράγματι η τρίτη ημέρα για την ψυχή του απελθόντος, είναι αναγκαίο να γίνεται μνημόσυνο και δεήσεις για ασφαλή προσπέλαση των δαιμόνων που της παρεμποδίζουν την πορεία. Διότι λίγο μετά το θάνατο η ψυχή αρχίζει έναν αγώνα, και γι αυτή τους την πάλη ώστε να καταφέρει να διέλθει από τα τελώνια και τα δαιμόνια, χρειάζεται τη βοήθεια και την αγάπη των ζώντων αγαπημένων που με πολλές προσευχές και ακατάπαυστη ικεσία στο Θεό για έξι εβδομάδες και περισσότερο, ώστε τοιουτοτρόπως να πληρωθούν ως αμοιβή οι Άγγελοι που θα τη συνοδεύσουν για να διαφύγει από τα πονηρά πνεύματα που θα συναντήσει στο διάβα της. Η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί τη διδασκαλία περί τελωνίων τόσο σημαντική, ώστε έχει συμπεριλάβει στον Κανόνα για την αναχώρηση της ψυχής τροπάρια που διαβάζονται από τον ιερέα στο νεκρικό κρεβάτι κάθε πιστού:

«Καθώς φεύγω από τη γη, αξίωσε με να διέλθω ανεμπόδιστα από τον άρχοντα του αέρα, το διώκτη και βασανιστή, εκείνον που ως άδικος ανακριτής στέκεται πάνω στους φοβερούς δρόμους». (4η Ωδή)

«Ω Πανένδοξε Θεοτόκε, οδήγησέ με εις τους Ουρανούς, στα ιερά και πολύτιμα χέρια των αγίων αγγέλων ώστε, προστατευμένος μέσα στα φτερά τους, να μην αντικρύσω τη ρυπαρή, αποκρουστική και σκοτεινή μορφή των δαιμόνων». (6η Ωδή)

«Ω Αγία Θεοτόκε, Εσύ η Οποία γέννησες τον Παντοδύναμο Κύριο, απομάκρυνε από εμένα τον άρχοντα των φοβερών τελωνίων, τον κυβερνήτη του κόσμου, όταν φθάσει η στιγμή του θανάτου μου, ώστε να Σε δοξολογώ αιωνίως». (8η Ωδή)

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα λόγια της Εκκλησίας προετοιμάζουν τον αποθνήσκοντα Ορθόδοξο Χριστιανό για τις δοκιμασίες που θα συναντήσει μπροστά του.

Άμα εξέλθει νικήτρια εκ των δαιμονίων,  και έως ότου παρέλθουν σαράντα ημέρες από του θανάτου, η ψυχή περιέρχεται από ουρανίους τόπους και αβύσσους της κολάσεως οπότε και καθορίζεται από τον πλαστουργό η θέση που θα εναποτεθεί μέχρι την ανάσταση των νεκρών και την Τελική Κρίση.

Η επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των απελθόντων την ένατη ημέρα μετά τον θάνατο  πραγματοποιείται επειδή κατά το σαρανταήμερο ταξίδι όσο η ψυχή αναζητά την εναπόθεση της, παρουσιάζονται σε αυτήν τα θαυμαστά του Παραδείσου, ενώ στο υπόλοιπο του ταξιδίου παρουσιάζονται τα μαρτύρια και τα φρικτά της κολάσεως.

Το μετά θάνατον σαρανταήμερο ταξίδι των ψυχών, λογείται δύσκολο, αγωνιώδες και τρομερό, εξαιτίας του φόβου για τα αιώνια μαρτύρια που θα υποστούν αν καταδικαστούν κατά την τελική Κρίση, ενώ μετά το σαρανταήμερο μερικές ψυχές βρίσκονται  σε κατάσταση αγαλλίασης και μακαριότητας διαισθανόμενοι ότι προορίζονται για μακάρια αιώνια ζωή, ενώ άλλες βρίσκονται σε κατάσταση τρόμου αφού διαισθάνονται πως  αιώνια θα καταδικαστούν κατά την τελική κρίση.

Πατερικά κείμενα όμως, λέγουν ότι κάποιες φορές ο ελεήμων Θεός ανταποκρινόμενος στις δεήσεις και στις προσευχές ζώντων συγγενών, συγχωρεί ορισμένες αμαρτωλές ψυχές τις οποίες και επανατοποθετεί δίπλα στις αγαθές ψυχές.

Τα οφέλη της προσευχής για τις ψυχές που βρίσκονται στην κόλαση έχουν επίσης περιγράφει από Αγίους και ασκητές. Στο βίο της η μάρτυς Περπετούα, αναφέρει πως η κατάσταση της ψυχής του αδελφού της Δημοκράτη της αποκαλύφθηκε στον ύπνο της με την εικόνα μιας στέρνας γεμάτης νερό, η οποία ήταν όμως τόσο ψηλά που δεν μπορούσε να τη φτάσει από το καυτό βάραθρο όπου ευρισκόταν, αλλά χάρη στη δική της ολόθερμη προσευχή επί μία ολόκληρη ημέρα και νύχτα, κατάφερε να την φτάσει, να πιεί και να ξεδιψάσει, και ακολούθως να βρεθεί σε τόπο φωτεινό και χλοερό. Ήταν θεϊκό σημάδι πως ο Θεός αποδέχτηκε την προσευχή της και απελευθέρωσε τον αδερφό της από τα δεινά της κολάσεως.

Πολλά παρόμοια οράματα αναφέρονται σε βίους Ορθοδόξων Αγίων και ασκητών, τα οποία όμως δεν πρέπει να ερμηνεύονται  κατά γράμμα, ούτε και βεβαίως να θεωρούνται ότι εξηγούν επ ακριβώς τον τρόπο ύπαρξης της ψυχής μετά τον θάνατο, αλλά ότι πρόκειται περισσότερο για ενδείξεις της πνευματικής αλήθειας περί της καταστάσεως της ψυχής στον άλλο κόσμο, και πως μπορεί να πάρει τη χάρη του Θεού χάρη στις προσευχές εκείνων που παραμένουν στον ζώντα κόσμο.

ΑΚΡΙΤΑΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΥΡΕΣΗ «ΧΛΩΡΑΚΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ»

Αυτό που κάνει το χλωρακιώτικο σωματείο, τον Ακρίτα, να ξεχωρίζει πέρα από τις οποιεσδήποτε ποδοσφαιρικές του επιτυχίες και πέρα από τα ποδοσφαιρικά ταλέντα που κατά καιρούς ανέδειξε, ήταν και είναι ο υπερκομματικός του χαρακτήρας. Και αυτό το κατάφερε σε μια εποχή που οι κομματικοί διαξιφισμοί, αλλά σ' ολόκληρο το νησί ήταν πολύ έντονοι.

Λάτρεις του αγγλικού αυτού αθλήματος οι παλιοί Χλωρακιώτες , όπως ο Γεώργιος Καποδίστριας, ο Παναγιώτης Πάσιος, ο Χριστοφής Αντρέου, ο Δημήτρης Σπύρου, ο Αντρέας I. Αζίνας, ο Ρίκκος Λαούρης, ο Φρίξος Νικολάου, ο Αγαθοκλής Γεωργίου, ο Αντρέας Κουτής, ο Κλείτος Παναγιώτου και τόσοι άλλοι, έδιναν μεταξύ τους συχνά ποδοσφαιρικούς αγώνες στις αλάνες του Μελανού.

Σιγά σιγά, κάθε γειτονιά της Χλώρακας είχε το χωράφι, το οποίο τα παιδιά φρόντιζαν να καθαρίσουν από τις πέτρες και τα χόρτα και το καθιέρωναν ως την έδρα τους. Στη δεκαετία του '60 υπήρχαν οι εξής τέσσερις ποδοσφαιρικές ομάδες-γειτονιάς: Νέα Ολυμπιάδα, Θύελλα, Αστραπή και Κεραυνός. Οι ομάδες αυτές έδιναν αγώνες μεταξύ τους κάθε Σαββατοκύριακο. Παράλληλα, υπήρχαν στο χωριό δύο ακόμη κομματικοποιημένες ομάδες. Μία των αριστερών, που ονομάζετο «Αστήρ» και μία των δεξιών, που ονομάζετο κατά καιρούς «Διγενής Ακρίτας», (Απόλλων» και «Εθνικόν Κέντρον». Οι ομάδες αυτές, έδιναν αγώνες μεταξύ τους αλλά και με άλλες ομάδες των γύρω χωριών. Κάθε ποδοσφαιρική συνάντηση των δύο κομματικών ομάδων, αποτελούσε σπουδαίο γεγονός για ολόκληρο το χωριό.

Στις αρχές της δεκαετίας του '70, διεξάγετο στην Πάφο παναγροτικό πρωτάθλημα. Ο Κώστας Κ. Πεντάρας, ο αείμνηστος Ανδρέας Ε. Χ Κλεοβούλου και ο Ευθύβουλος Χριστοδούλου αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα υπερκομματικό σωματείο και να το εντάξουν στην Π.Ο.Α.Σ.Π. Εξάλλου, η κυβέρνηση τη χρονιά εκείνη, χορηγούσε κάθε νεοϊδρυθέντα σύλλογο με το ποσό των £200 περίπου, με σκοπό την υγιή απασχόληση της νεολαίας. Οι τρεις φιλοπρόοδοι χωριανοί μας, προσέγγισαν για την υλοποίηση της ιδέας τους, τον αείμνηστο Κυριάκο Λεωνίδα. Το όνομα του σωματείου, ήταν ιδέα του Κώστα Πεντάρα. Αρχικά, σκέφτηκε να το ονομάσει «Διγενής Ακρίτας», όμως το όνομα «Διγενής» θα προκαλούσε σίγουρα αντιδράσεις και για αυτό πρότεινε το «Ακρίτας» που έγινε απ' όλους αποδεκτό.

Έτσι, το 1971 ιδρύθηκε το ποδοσφαιρικό σωματείο, «Ακρίτας Χλώρακας», που αμέσως αγκαλιάστηκε με αγάπη απ' ολόκληρη την κοινότητα. Πρώτος προπονητής ήταν ο Ευθύβουλος Χριστοδούλου και τις ποδοσφαιρικες περιοδους 1971-72 και 1972-73 οδηγησε την ομαδα στην κατακτηση του νταμπλ. Το πρω διοικητικο συμβουλιο του ΑΚΡΙΤΑ αποτελειτο από τους

Κυριάκο Λεωνίδα                                  Πρόεδρο

Ανδρέα Σταμάτη                                    Αντιπρόεδρο

Ματθαίο Κανναβιά                                Ταμία

Ανδρέα Χ' Κλεοβούλου                           Γραμματέα

Ευθύβουλο Χριστοδουλου                      Έφορο

Ανδρέα Νικόδημου                                Έφορο

Οι δύο συνεχόμενες επιτυχημένες χρονιές, δημιούργησαν στο σωματείο κλίμα ευφορίας και οι παράγοντες της ομάδας αποφάσισαν να το εντάξουν στη δύναμη της Κ.Ο.Π. Για να ενταχθεί μια ομάδα στη δύναμη της Κ.Ο.Π., έπρεπε να διαθέτει γήπεδο, που να πληροί κάποιες προϋποθέσεις και κερκίδες χωρητικότητας, τουλάχιστον 500 θέσεων. Έπρεπε, επίσης, κάθε ομάδα της Α' κατηγορίας να εγκρίνει το αίτημα του Ακρίτα για ένταξη του στην Κ.Ο.Π.

Ορίστηκε επιτροπή κατασκευής του γηπέδου, η οποία αποφάσισε να συνάψει δάνειο από τη Σ.Π.Ε. Χλώρακας. Εγγυητές του δανείου ήταν ο Γεώργιος Λεωνίδα (Μαύρος), Ανδρέας Χ'Κλεοβούλου, Κυριάκος Λεωνίδα, Ανδρέας Ευθυβούλου και Ιωάννης Λιασίδης. Ο κόσμος της Χλώρακας, οι αρχές του χωριού και κυρίως η Σ.Π.Ε. βοήθησαν πάρα πολύ.

Το έργο δόθηκε εργολαβία στον Ευστάθιο Χριστοδουλου, ο οποίος έκανε την καλύτερη προσφορά (£2.150). Το 1973, το γήπεδο ήταν έτοιμο και τα πάντα ήταν άψογα κατά την επιθεώρηση των αθλητικών εγκαταστάσεων από την Κ.Ο.Π. Τώρα, έμενε να πάρουν τη θετική ψήφο όλων των σωματείων της Α' κατηγορίας. Την ίδια περίοδο, προσπαθούσε και το Ο.Ο.Ι. Λακατάμιας να ενταχθεί στη δύναμη της Κ.Ο.Π. Ο Ανδρέας Χ'Κλεοβούλου, ο Κυριάκος Λεωνίδα και ο Ευθύβουλος Χριστοδουλου πήραν σβάρνα τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Κύπρου και παρακαλούσαν τους αρμόδιους να δώσουν τη θετική ψήφο τους στο χλωρακιώτικο σωματείο.

Στην εκστρατεία αυτή είχε βοηθήσει αρκετά και ο Ανδρέας Στυλιανού.

Τελικά, οι προσπάθειες τους καρποφόρησαν και το 1973 ο Ακρίτας

εντάχθηκε στη δύναμη της Κ.Ο.Π.

Κάθε νεοεισαχθείσα ομάδα στην Ομοσπονδία, κατατασσόταν στην Γ' κατηγορία, όπου υπήρχαν συνολικά 12 ομάδες. Νέος προπονητής της ομάδας ήταν ο Κυριάκος Παπαντωνίου, ο οποίος αγωνιζόταν και ως αμυντικός. Ο πρώτος αγώνας του Ακρίτα, δόθηκε στο στάδιο Γ.Σ.Ε. με την Αναγέννηση Δερύνειας στις 27 Οκτωβρίου 1973. Ο αγώνας εκείνος έληξε με νίκη υπέρ του Ακρίτα. Την ποδοσφαιρική περίοδο 1974-75, διεξήχθη ειδικό μεικτό πρωτάθλημα Β' και Γ' κατηγορίας, γιατί πολλές ομάδες είχαν διαλυθεί, εξαιτίας του πολέμου. Την ποδοσφαιρική αυτή περίοδο, ο Ακρίτας τερμάτισε πρώτος μαζί με τον Α.Π.Ο.Π. ,όμως, δε στέφθηκε πρωταθλητής, γιατί ο Α.Π.Ο.Π. είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων.

Χρονολογία σταθμός στην ιστορία του Ακρίτα ήταν η ποδοσφαιρική περίοδος 1976-77. Την ποδοσφαιρική αυτή περίοδο, ο Ακρίτας στέφθηκε πρωταθλητής Γ' κατηγορίας. Πρόεδρος της ομάδας ήταν ο Γεώργιος Βέργας, προπονητής ο Κυριάκος Παπαντωνίου και αρχηγός ο Γεώργιος Γέρος. Ο τελευταίος ήταν ίσως ο δεινότερος σκόρερ όλων των εποχών του Ακρίτα. Τη χρονιά εκείνη, η επίθεση του Ακρίτα πέτυχε 66 τέρματα, εκ των οποίων τα 48 πέτυχε ο Γέρος.

Η ομάδα του Ακρίτα αγωνιζόταν από το 1977 στη Β' κατηγορία μέχρι το 1999, οπότε υποβιβάστηκε στη Γ' κατηγορία. Το γήπεδο απέκτησε το 1994 χλοοτάπητα και νέες κερκίδες χωρητικότητας 1.500 θέσεων περίπου. Την ποδοσφαιρική περίοδο 2002-2003, η ομάδα του Ακρίτα Χλώρακας κατάφερε να τερματίσει στη δεύτερη θέση της Γ' κατηγορίας και έτσι ανέβηκε στη Β' κατηγορία. Η ομάδα του Ακρίτα σημείωσε κατά την περίοδο της ανόδου 75 τέρματα (καλύτερη επίθεση όλων των κατηγοριών), ενώ δέκτηκε μόνο 24. Η άνοδος του Ακρίτα στα γνώριμα γι' αυτόν γήπεδα της Β' κατηγορίας ήταν αφιερωμένη στον αείμνηστο Ανδρέα Ε. Χ'Κλεοβουλου.

Το αθλητικό σωματείο του Ακρίτα είναι ένας κοινοτικός θεσμός που λειτουργεί εδώ και τριάντα, περίπου, χρόνια με τεράστια προσφορά στους νέους της Χλώρακας. Σήμερα, εκτός από την πρώτη και τη δεύτερη ομάδα, λειτουργεί ποδοσφαιρική ακαδημία για μικρά παιδιά. Υπολογίζεται πως το σωματείο του Ακρίτα απασχολεί γύρω στους εκατόν πενήντα νέους. Εκτός από τους εκάστοτε ποδοσφαιρικούς στόχους του συλλόγου, είναι και η υγιής απασχόληση των νέων, που θα τους κρατεί μακριά από επικίνδυνες και ψυχοφθόρες απασχολήσεις, καθώς επίσης και η καλλιέργεια του πνεύματος της συλλογικότητας, της πειθαρχίας και της αλληλεγγύης.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΥΡΕΣΗ «ΧΛΩΡΑΚΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ»

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΥΡΕΣΗ «ΧΛΩΡΑΚΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ»

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΥΡΕΣΗ «ΧΛΩΡΑΚΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ»

1971. Ο Ακρίτας Χλώρακας

Αυτό που κάνει το χλωρακιώτικο σωματείο, τον Ακρίτα, να ξεχωρίζει πέρα από τις οποιεσδήποτε ποδοσφαιρικές του επιτυχίες και πέρα από τα ποδοσφαιρικά ταλέντα που κατά καιρούς ανέδειξε, ήταν και είναι ο υπερκομματικός του χαρακτήρας. Και αυτό το κατάφερε σε μια εποχή που οι κομματικοί διαξιφισμοί, αλλά σ' ολόκληρο το νησί ήταν πολύ έντονοι.

Λάτρεις του αγγλικού αυτού αθλήματος οι παλιοί Χλωρακιώτες , όπως ο Γεώργιος Καποδίστριας, ο Παναγιώτης Πάσιος, ο Χριστοφής Αντρέου, ο Δημήτρης Σπύρου, ο Αντρέας I. Αζίνας, ο Ρίκκος Λαούρης, ο Φρίξος Νικολάου, ο Αγαθοκλής Γεωργίου, ο Αντρέας Κουτής, ο Κλείτος Παναγιώτου και τόσοι άλλοι, έδιναν μεταξύ τους συχνά ποδοσφαιρικούς αγώνες στις αλάνες του Μελανού.

Σιγά σιγά, κάθε γειτονιά της Χλώρακας είχε το χωράφι, το οποίο τα παιδιά φρόντιζαν να καθαρίσουν από τις πέτρες και τα χόρτα και το καθιέρωναν ως την έδρα τους. Στη δεκαετία του '60 υπήρχαν οι εξής τέσσερις ποδοσφαιρικές ομάδες-γειτονιάς: Νέα Ολυμπιάδα, Θύελλα, Αστραπή και Κεραυνός. Οι ομάδες αυτές έδιναν αγώνες μεταξύ τους κάθε Σαββατοκύριακο. Παράλληλα, υπήρχαν στο χωριό δύο ακόμη κομματικοποιημένες ομάδες. Μία των αριστερών, που ονομάζετο «Αστήρ» και μία των δεξιών, που ονομάζετο κατά καιρούς «Διγενής Ακρίτας», (Απόλλων» και «Εθνικόν Κέντρον». Οι ομάδες αυτές, έδιναν αγώνες μεταξύ τους αλλά και με άλλες ομάδες των γύρω χωριών. Κάθε ποδοσφαιρική συνάντηση των δύο κομματικών ομάδων, αποτελούσε σπουδαίο γεγονός για ολόκληρο το χωριό.

Στις αρχές της δεκαετίας του '70, διεξάγετο στην Πάφο παναγροτικό πρωτάθλημα. Ο Κώστας Κ. Πεντάρας, ο αείμνηστος Ανδρέας Ε. Χ Κλεοβούλου και ο Ευθύβουλος Χριστοδούλου αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα υπερκομματικό σωματείο και να το εντάξουν στην Π.Ο.Α.Σ.Π. Εξάλλου, η κυβέρνηση τη χρονιά εκείνη, χορηγούσε κάθε νεοϊδρυθέντα σύλλογο με το ποσό των £200 περίπου, με σκοπό την υγιή απασχόληση της νεολαίας. Οι τρεις φιλοπρόοδοι χωριανοί μας, προσέγγισαν για την υλοποίηση της ιδέας τους, τον αείμνηστο Κυριάκο Λεωνίδα. Το όνομα του σωματείου, ήταν ιδέα του Κώστα Πεντάρα. Αρχικά, σκέφτηκε να το ονομάσει «Διγενής Ακρίτας», όμως το όνομα «Διγενής» θα προκαλούσε σίγουρα αντιδράσεις και για αυτό πρότεινε το «Ακρίτας» που έγινε απ' όλους αποδεκτό.

Έτσι, το 1971 ιδρύθηκε το ποδοσφαιρικό σωματείο, «Ακρίτας Χλώρακας», που αμέσως αγκαλιάστηκε με αγάπη απ' ολόκληρη την κοινότητα. Πρώτος προπονητής ήταν ο Ευθύβουλος Χριστοδούλου και τις ποδοσφαιρικες περιοδους 1971-72 και 1972-73 οδηγησε την ομαδα στην κατακτηση του νταμπλ. Το πρω διοικητικο συμβουλιο του ΑΚΡΙΤΑ αποτελειτο από τους

Κυριάκο Λεωνίδα                                  Πρόεδρο

Ανδρέα Σταμάτη                                    Αντιπρόεδρο

Ματθαίο Κανναβιά                                Ταμία

Ανδρέα Χ' Κλεοβούλου                           Γραμματέα

Ευθύβουλο Χριστοδουλου                      Έφορο

Ανδρέα Νικόδημου                                Έφορο

Οι δύο συνεχόμενες επιτυχημένες χρονιές, δημιούργησαν στο σωματείο κλίμα ευφορίας και οι παράγοντες της ομάδας αποφάσισαν να το εντάξουν στη δύναμη της Κ.Ο.Π. Για να ενταχθεί μια ομάδα στη δύναμη της Κ.Ο.Π., έπρεπε να διαθέτει γήπεδο, που να πληροί κάποιες προϋποθέσεις και κερκίδες χωρητικότητας, τουλάχιστον 500 θέσεων. Έπρεπε, επίσης, κάθε ομάδα της Α' κατηγορίας να εγκρίνει το αίτημα του Ακρίτα για ένταξη του στην Κ.Ο.Π.

Ορίστηκε επιτροπή κατασκευής του γηπέδου, η οποία αποφάσισε να συνάψει δάνειο από τη Σ.Π.Ε. Χλώρακας. Εγγυητές του δανείου ήταν ο Γεώργιος Λεωνίδα (Μαύρος), Ανδρέας Χ'Κλεοβούλου, Κυριάκος Λεωνίδα, Ανδρέας Ευθυβούλου και Ιωάννης Λιασίδης. Ο κόσμος της Χλώρακας, οι αρχές του χωριού και κυρίως η Σ.Π.Ε. βοήθησαν πάρα πολύ.

Το έργο δόθηκε εργολαβία στον Ευστάθιο Χριστοδουλου, ο οποίος έκανε την καλύτερη προσφορά (£2.150). Το 1973, το γήπεδο ήταν έτοιμο και τα πάντα ήταν άψογα κατά την επιθεώρηση των αθλητικών εγκαταστάσεων από την Κ.Ο.Π. Τώρα, έμενε να πάρουν τη θετική ψήφο όλων των σωματείων της Α' κατηγορίας. Την ίδια περίοδο, προσπαθούσε και το Ο.Ο.Ι. Λακατάμιας να ενταχθεί στη δύναμη της Κ.Ο.Π. Ο Ανδρέας Χ'Κλεοβούλου, ο Κυριάκος Λεωνίδα και ο Ευθύβουλος Χριστοδουλου πήραν σβάρνα τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Κύπρου και παρακαλούσαν τους αρμόδιους να δώσουν τη θετική ψήφο τους στο χλωρακιώτικο σωματείο.

Στην εκστρατεία αυτή είχε βοηθήσει αρκετά και ο Ανδρέας Στυλιανού.

Τελικά, οι προσπάθειες τους καρποφόρησαν και το 1973 ο Ακρίτας

εντάχθηκε στη δύναμη της Κ.Ο.Π.

Κάθε νεοεισαχθείσα ομάδα στην Ομοσπονδία, κατατασσόταν στην Γ' κατηγορία, όπου υπήρχαν συνολικά 12 ομάδες. Νέος προπονητής της ομάδας ήταν ο Κυριάκος Παπαντωνίου, ο οποίος αγωνιζόταν και ως αμυντικός. Ο πρώτος αγώνας του Ακρίτα, δόθηκε στο στάδιο Γ.Σ.Ε. με την Αναγέννηση Δερύνειας στις 27 Οκτωβρίου 1973. Ο αγώνας εκείνος έληξε με νίκη υπέρ του Ακρίτα. Την ποδοσφαιρική περίοδο 1974-75, διεξήχθη ειδικό μεικτό πρωτάθλημα Β' και Γ' κατηγορίας, γιατί πολλές ομάδες είχαν διαλυθεί, εξαιτίας του πολέμου. Την ποδοσφαιρική αυτή περίοδο, ο Ακρίτας τερμάτισε πρώτος μαζί με τον Α.Π.Ο.Π. ,όμως, δε στέφθηκε πρωταθλητής, γιατί ο Α.Π.Ο.Π. είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων.

Χρονολογία σταθμός στην ιστορία του Ακρίτα ήταν η ποδοσφαιρική περίοδος 1976-77. Την ποδοσφαιρική αυτή περίοδο, ο Ακρίτας στέφθηκε πρωταθλητής Γ' κατηγορίας. Πρόεδρος της ομάδας ήταν ο Γεώργιος Βέργας, προπονητής ο Κυριάκος Παπαντωνίου και αρχηγός ο Γεώργιος Γέρος. Ο τελευταίος ήταν ίσως ο δεινότερος σκόρερ όλων των εποχών του Ακρίτα. Τη χρονιά εκείνη, η επίθεση του Ακρίτα πέτυχε 66 τέρματα, εκ των οποίων τα 48 πέτυχε ο Γέρος.

Η ομάδα του Ακρίτα αγωνιζόταν από το 1977 στη Β' κατηγορία μέχρι το 1999, οπότε υποβιβάστηκε στη Γ' κατηγορία. Το γήπεδο απέκτησε το 1994 χλοοτάπητα και νέες κερκίδες χωρητικότητας 1.500 θέσεων περίπου. Την ποδοσφαιρική περίοδο 2002-2003, η ομάδα του Ακρίτα Χλώρακας κατάφερε να τερματίσει στη δεύτερη θέση της Γ' κατηγορίας και έτσι ανέβηκε στη Β' κατηγορία. Η ομάδα του Ακρίτα σημείωσε κατά την περίοδο της ανόδου 75 τέρματα (καλύτερη επίθεση όλων των κατηγοριών), ενώ δέκτηκε μόνο 24. Η άνοδος του Ακρίτα στα γνώριμα γι' αυτόν γήπεδα της Β' κατηγορίας ήταν αφιερωμένη στον αείμνηστο Ανδρέα Ε. Χ'Κλεοβουλου.

Το αθλητικό σωματείο του Ακρίτα είναι ένας κοινοτικός θεσμός που λειτουργεί εδώ και τριάντα, περίπου, χρόνια με τεράστια προσφορά στους νέους της Χλώρακας. Σήμερα, εκτός από την πρώτη και τη δεύτερη ομάδα, λειτουργεί ποδοσφαιρική ακαδημία για μικρά παιδιά. Υπολογίζεται πως το σωματείο του Ακρίτα απασχολεί γύρω στους εκατόν πενήντα νέους. Εκτός από τους εκάστοτε ποδοσφαιρικούς στόχους του συλλόγου, είναι και η υγιής απασχόληση των νέων, που θα τους κρατεί μακριά από επικίνδυνες και ψυχοφθόρες απασχολήσεις, καθώς επίσης και η καλλιέργεια του πνεύματος της συλλογικότητας, της πειθαρχίας και της αλληλεγγύης.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΥΡΕΣΗ «ΧΛΩΡΑΚΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ»

Κρίσιμα ο κολυμβητής από τη Χλωρακα που κτυπήθηκε από προπελλα σκαφους

Σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση συνεχίζει να νοσηλεύεται στην Εντατική Μονάδα Παρακολούθησης του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, ο 60χρονος κολυμβητής από την Χλώρακα της Πάφου Γεώργιος Τοουλια\άς ο οποίος κτυπήθηκε χθες από προπέλα σκάφους ενώ κολυμπούσε στην θαλάσσια περιοχή στο Λατσί.
Σύμφωνα με τους θεράποντες ιατρούς ο 60χρονος, φέρει κατάγματα αριστερής πλευράς, πολλαπλά τραύματα στο θώρακα, κάταγμα λεκάνης, και τραύμα στον αριστερό τετρακέφαλο.
Ο οδηγός του σκάφους που ήρθε στην Κύπρο για ολιγοήμερες διακοπές, συνελήφθη.

ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙΡΟΥ

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ – Επίκαιρο άρθρο του Κυριάκου Ταπακούδη

Τα τελευταία χρόνια, μια πρωτοφανής κρίση πνευματικών και ηθικών αξιών επικράτησε στην εν γένη συμπεριφορά των ανθρώπων, και οι ειδικοί αναλυτές εξήγησαν ότι αυτό προήρθε από τη μεγάλη ανάπτυξη της οικονομίας που επέφερε την ευμάρεια και τον άκρατο υλισμό στη ζωή των φτωχών μέχρι πρότινος ανθρώπων. 
Αυτή η πνευματική κυρίως κρίση όμως, σήμερα που η οικονομική εξαθλίωση μπήκε από τις πόρτες των σπιτιών των περισσότερων οικογενειών, έχει φτάσει στο απόγειό της με αποτέλεσμα να οδηγηθούν οι άνθρωποι στην οικονομική εξαθλίωση και στην καταρράκωση της αξιοπρέπειάς τους καθώς και στην απόγνωση.
Είναι πλέον έκδηλα φαινόμενα το ψέμα, η απάτη, το έγκλημα, η σχεδόν ελεύθερη διακίνηση και εξάπλωση των ναρκωτικών, καθώς και όλα τα παρεμφερή αποτελέσματα της κακής συμπεριφοράς πλείστων ανθρώπων. Η εκτίμηση, ο σεβασμός και η αγάπη έχουν λιγοστέψει, αλλά το χειρότερο που παρατηρείται και άρχισε να συμβαίνει, είναι η ολιγόστευση και η υποβάθμιση της συνοχής της Κυπριακής οικογένειας που από καταβολής Ελληνισμού, ήταν αυτή που κράτησε ζωντανό το Ελληνικό πνεύμα στην Κύπρο.
Είναι ένα κακό αποτέλεσμα που συνεχίζεται και μεγαλώνει, σημάδι ότι οι αιτίες που το προκάλεσαν δεν είναι μόνο η κοινωνική ευμάρεια ή η οικονομική κατάπτωση, αλλά κατά τη γνώμη μου, μια άλλη κύρια αιτία είναι η υποβάθμιση της Κοινωνικής κουλτούρας ένεκα ίσως της κατάπτωσης των πνευματικών ιδανικών και θεσμών, αξίες που προέρχονται από την αγωγή, την ηθική καλλιέργεια και την πνευματικότητα των ανθρώπων, αποτέλεσμα της παιδείας και της διαπαιδαγώγησης.
Προκειμένου να εξευρεθεί η λύση του προβλήματος, θα πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί το πρόβλημα και στην συνέχεια να αναζητηθούν τρόποι διόρθωσης του. Να αναγνωριστεί ότι η σημερινή κρίση δεν είναι μονό οικονομική, αλλά κυρίως είναι κρίση αρχών και αξιών.
Ως κοινωνία, δεν πρεπει να αποδεχόμαστε αλλαγές που φθίνουν την πνευματικότητα, αλλά να βρούμε τρόπους που να αποσκοπούν στην ανύψωση της και στην εμπέδωση της.
Σε μία οργανωμένη λοιπόν κοινωνία, και ειδικά τη δική μας που οι θεσμοί θεσπίστηκαν με Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, οφείλουν οι αρχές και τα οργανωμένα σύνολα να προστατεύουν αυτές τις αρχές και τις αξίες.
Οι άνθρωποι βλέποντας τη διαφθορά, τα σκάνδαλα και την ατιμωρησία, αγαναχτούν και νιώθοντας την αδικία, για αυτοπροστασία, συνήθως πράττουν τοιουτοτρόπως με τρόπο που το ένα φέρνει το άλλο, ώσπου στο τέλος επέρχεται πλήρης η κατάπτωση θεσμών και αξιών. Γίνονται άρπαγες κενοί και ανελεύθεροι που θυσιάζουν την ελευθερία τους γιατί φοβούνται, χάνουν το σεβασμό και την τιμή για τον πλησίον τους και μετατρέπονται σε θηρία που λεηλατούν τις ψυχές των άλλων ανθρώπων.
Ακόμα χειρότερα, άνθρωποι υποτίθεται πνευματικοί και διανοούμενοι, εξέχοντες πολιτικοί και θρησκευτικοί ιεράρχες, τυφλωμένοι και χωρίς ηθικές πλέον αξίες, γίνονται κακά πρότυπα που τους μιμούνται οι άλλοι.
Και ερωτώ, πού πηγαίνει αλήθεια, στα τυφλά αυτός ο κόσμος, χωρίς πρότυπα και αληθινή πίστη και χωρίς φως; Πως μπορεί να ανακοπεί αυτή η πορεία; Που μπορούμε να βρούμε κατάλληλους ανθρώπους να μας καθοδηγήσουν;
Και απαντώ, πρεπει να τους ψάξουμε στα πλήθη, και ίσως μέσα στους πολλούς βρούμε έστω λίγους, που να είναι άνθρωποι σοφοί και πνευματικοί, ηγέτες ηθικοί με όραμα, να είναι ακόμα μορφωμένοι και προοδευτικοί για να μπορέσουν να μας διδάξουν και να μας οδηγήσουν στους δρόμους της ανύψωσης του πνεύματος, προϋπόθεση που αποτελεί την μόνη αλήθεια για τη σωστή συμπεριφορά των ανθρώπων.;ikairoάρθρο του Κυριάκου Ταπακούδη (18/10/2012)
Τα τελευταία χρόνια, μια πρωτοφανής κρίση πνευματικών και ηθικών αξιών επικράτησε στην εν γένη συμπεριφορά των ανθρώπων, και οι ειδικοί αναλυτές εξήγησαν ότι αυτό προήρθε από τη μεγάλη ανάπτυξη της οικονομίας που επέφερε την ευμάρεια και τον άκρατο υλισμό στη ζωή των φτωχών μέχρι πρότινος ανθρώπων. 
Αυτή η πνευματική κυρίως κρίση όμως, σήμερα που η οικονομική εξαθλίωση μπήκε από τις πόρτες των σπιτιών των περισσότερων οικογενειών, έχει φτάσει στο απόγειό της με αποτέλεσμα να οδηγηθούν οι άνθρωποι στην οικονομική εξαθλίωση και στην καταρράκωση της αξιοπρέπειάς τους καθώς και στην απόγνωση.
Είναι πλέον έκδηλα φαινόμενα το ψέμα, το έγκλημα, η σχεδόν ελεύθερη διακίνηση και εξάπλωση των ναρκωτικών, καθώς και όλα τα παρεμφερή αποτελέσματα της κακής συμπεριφοράς πλείστων ανθρώπων. Η εκτίμηση, ο σεβασμός και η αγάπη έχουν λιγοστέψει, αλλά το χειρότερο που παρατηρείται και άρχισε να συμβαίνει, είναι η ολιγόστευση και η υποβάθμιση της συνοχής της Κυπριακής οικογένειας που από καταβολής Ελληνισμού, ήταν αυτή που κράτησε ζωντανό το Ελληνικό πνεύμα στην Κύπρο.
Είναι ένα κακό αποτέλεσμα που συνεχίζεται και μεγαλώνει, σημάδι ότι οι αιτίες που το προκάλεσαν δεν είναι μόνο η κοινωνική ευμάρεια ή η οικονομική κατάπτωση, αλλά κατά τη γνώμη μου, μια άλλη κύρια αιτία είναι η υποβάθμιση της Κοινωνικής κουλτούρας ένεκα ίσως της κατάπτωσης των πνευματικών ιδανικών και θεσμών, αξίες που προέρχονται από την αγωγή, την ηθική καλλιέργεια και την πνευματικότητα των ανθρώπων, αποτέλεσμα της παιδείας και της διαπαιδαγώγησης.
Προκειμένου να εξευρεθεί η λύση του προβλήματος, θα πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί το πρόβλημα και στην συνέχεια να αναζητηθούν τρόποι διόρθωσης του. Να αναγνωριστεί ότι η σημερινή κρίση δεν είναι μονό οικονομική, αλλά κυρίως είναι κρίση αρχών και αξιών.
Ως κοινωνία, δεν πρεπει να αποδεχόμαστε αλλαγές που φθίνουν την πνευματικότητα, αλλά να βρούμε τρόπους που να αποσκοπούν στην ανύψωση της και στην εμπέδωση της.
Σε μία οργανωμένη λοιπόν κοινωνία, και ειδικά τη δική μας που οι θεσμοί θεσπίστηκαν με Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, οφείλουν οι αρχές και τα οργανωμένα σύνολα να προστατεύουν αυτές τις αρχές και τις αξίες.
Οι άνθρωποι βλέποντας τη διαφθορά, τα σκάνδαλα και την ατιμωρησία, αγαναχτούν και νιώθοντας την αδικία, για αυτοπροστασία, συνήθως πράττουν τοιουτοτρόπως με τρόπο που το ένα φέρνει το άλλο, ώσπου στο τέλος επέρχεται πλήρης η κατάπτωση θεσμών και αξιών. Γίνονται άρπαγες κενοί και ανελεύθεροι που θυσιάζουν την ελευθερία τους γιατί φοβούνται, χάνουν το σεβασμό και την τιμή για τον πλησίον τους και μετατρέπονται σε θηρία που λεηλατούν τις ψυχές των άλλων ανθρώπων.
Ακόμα χειρότερα, άνθρωποι υποτίθεται πνευματικοί και διανοούμενοι, εξέχοντες πολιτικοί και θρησκευτικοί ιεράρχες, τυφλωμένοι και χωρίς ηθικές πλέον αξίες, γίνονται κακά πρότυπα που τους μιμούνται οι άλλοι.
Και ερωτώ, πού πηγαίνει αλήθεια, στα τυφλά αυτός ο κόσμος, χωρίς πρότυπα και αληθινή πίστη και χωρίς φως; Πως μπορεί να ανακοπεί αυτή η πορεία; Που μπορούμε να βρούμε κατάλληλους ανθρώπους να μας καθοδηγήσουν;
Και απαντώ, πρεπει να τους ψάξουμε στα πλήθη, και ίσως μέσα στους πολλούς βρούμε έστω λίγους, που να είναι άνθρωποι σοφοί και πνευματικοί, ηγέτες ηθικοί με όραμα, να είναι ακόμα μορφωμένοι και προοδευτικοί για να μπορέσουν να μας διδάξουν και να μας οδηγήσουν στους δρόμους της ανύψωσης του πνεύματος, προϋπόθεση που αποτελεί την μόνη αλήθεια για τη σωστή συμπεριφορά των ανθρώπων.

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ

Για να εννοήσουμε το παιχνίδι πολέμου που παίζεται στη γειτονική μας χωράμε θα πρεπει να σκεφτούμε τι συμφέρει τις Μεγάλες Δυνάμεις να επισυμβεί στη Συρία  ούτως ώστε αφενός να την ελέγχουν ,αφετέρου  η διάδοχη κατάσταση που θα προκύψει  να εξυπηρετεί   τα συμφέροντά τους στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής στο μέλλον.

Οι ΗΠΑ και οι Δυτικές χώρες Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, βλέπουν τη  Συρία ως τον γεωγραφικό συνδετικό κρίκο των Σιιτών με προεξέχον το Ιράν, από τον Περσικό κόλπο μέχρι τη Μεσόγειο θάλασσα.

Αν αυτός ο κρίκος σπάσει στη Συρία, τότε η Χεζμπολάχ απομονώνεται και θα αποτελέσει εύκολη λεία για το Ισραήλ και την  μετά Άσσαντ Συρία ,αφού δεν θα μπορεί να εξοπλίζεται επαρκώς. Αυτός είναι και ο λόγος της αμέριστης στρατιωτικής βοήθειας που παρέχει η Χεζμπολάχ στον Άσσαντ, αφού ουσιαστικά απώλεια της Συρίας θα σημάνει εν πολλοίς και δική της μελλοντική καταστροφή.

Μετά απ αυτό, το Ισραήλ θα προσπαθήσει με καλύτερες προϋποθέσεις  πλέον να επιλύσει  το Παλαιστινιακό, χωρίς να έχει να έχει κάποιο πρόβλημα στα βόρεια σύνορά του μετά την εξόντωση της Χεζμπολάχ.

Μ αυτό τον τρόπο το Ιράν απομονώνεται γεωγραφικά πλήρως ,όχι όμως και πολιτικοστρατιωτικά, όσο υποστηρίζεται από Ρωσία και Κίνα.

Παράλληλα όμως οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους γνωρίζουν ότι βοηθώντας τους σουνίτες αντάρτες να επικρατήσουν στη Συρία παίζουν με τη φωτιά, αφού οι αντάρτες δεν είναι τίποτε άλλο από μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων με προεξέχουσα την Αλ Κάιντα.. Άρα σε καμμία περίπτωση δεν συμφέρει τη Δύση μία ολοκληρωτική νίκη και επικράτηση των σουνιτών ανταρτών στη Συρία. Η Αίγυπτος άλλωστε  των αδελφών Μουσουλμάνων του Μόρσι τους έγινε μάθημα αφού άφησαν αρχικά τον Αιγυπτιακό λαό να αποφασίσει για το μέλλον του. Αντιλήφθηκαν όμως το θανάσιμο λάθος τους που άφησαν την Αίγυπτο να γίνει έστω και για λίγο χρονικό διάστημα  ένα σουνιτικό Ιράν και έσπευσαν να το διορθώσουν με το εσωτερικό αιγυπτιακό δίπολο εξουσίας στρατού και δικαιοσύνης.

Το συμπέρασμα απ όλα αυτά, είναι ότι οι Δυτικοί Σύμμαχοι δεν επιθυμούν την εξαφάνιση, τουλάχιστον σε πρώτο χρόνο του Άσσαντ και την πλήρη επικράτηση των σουνιτών ανταρτών ,αλλά την αποκατάσταση των ισσοροπιών σε στρατιωτικό επίπεδο στη Συρία .Έτσι τα αντιμαχόμενα μέρη θα προσέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως ισότιμα μέλη προκειμένου να είναι διαλλακτικά ως προς το ζήτημα αμοιβαίων υποχωρήσεων. Το τελικό status της Συρίας θα είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων μία πολύ  χαλαρή ομοσπονδία θρησκευτικών και εθνικών ομάδων, ημιανεξάρτητων προκειμένου να δύνανται να χρησιμοποιηθούν ανάλογα σε βάρος άλλων γειτονικών κρατών, όπως Ιράν, Τουρκία κατά περίπτωση.

Αυτός είναι και ο λόγος που η στρατιωτική αντίδραση κατά της Συρίας θα είναι μάλλον μικρής έως μεσαίας έκτασης, ολιγοήμερη και μόνο με χειρουργικά κτυπήματα με πυραύλους. Θα έχει δε το χαρακτήρα των αντιποίνων για την υποτιθέμενη ή μη χρήση χημικών όπλων από τον Άσσαντ. Αυτή η ενέργεια έχει και το χαρακτήρα της παρακαταθήκης μελλοντικά για οποιονδήποτε ήθελε χρησιμοποιήσει χημικά όπλα, με κυριότερο αποδέκτη το Ιράν.

Εννοείται ότι η Ρωσία του Πούτιν ως επανακάμψουσα υπερδύναμη, παρά τους όποιους λεκτικούς λεονταρισμούς ,αφενός είναι ενήμερη και σύμφωνη με τις παραπάνω εξελίξεις, αφετέρου έχει διασφαλίσει τα συμφέροντά της στην χαλαρή ομοσπονδιακή Συρία που θα προκύψει μελλοντικά.

Εξυπακούεται ότι η Συρία θα εξακολουθεί και μελλοντικά να αποτελεί το σταθερό αγκυροβόλιο της Ρωσίας στη Μ. Ανατολή.

Άλλωστε ο Πόυτιν έχει αποδείξει ότι είναι πολύ δεινός και άξιος διαπραγματευτής και πως αν δεν διασφαλιζόταν τα συμφέροντα τους, η 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ

O 60χρονος κολυμβητής Γεώργιος Τοουλιάς από τη Χλώρακα που τραυματίστηκε σοβαρά, έχει διαφύγει τον κίνδυνο θανάτου και η κατάσταση του κρίνεται σταθερή. Έχει χάσει τον αριστερό πνεύμονα, και φέρει μεγάλο τραύμα στον τετρακέφαλο και στο πόδι

60χρονος κολυμβητής από τη Χλώρακα τραυματίστηκε σοβαρά

60χρονος κολυμβητής από τη Χλώρακα τραυματίστηκε χθες σοβαρά από προπέλα ταχύπλοου σκάφους, το οποίο οδηγούσε Βρετανός  στο Λατσί στην Πόλη Χρυσοχούς.

Πρόκειται για τον Γεωργιο Τοουλιά άλλως Κουννάτο, πρώην καθηγητή γυμναστικής στην Ελλάδα ο οποίος μετά απο πρόωρη αφυπηρέτηση κατοικουσε στη Χλώρακα και ο οποίος θεωρείται δεινός κολυμβητής. 

Νοσηλεύεται σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση στην Εντατική Μονάδα Παρακολούθησης του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου.

Σύμφωνα με το Γραφείο Τύπου του Αρχηγείου Αστυνομίας Βρετανός 49 ετών ενώ οδηγούσε υπό ενοικίαση σκάφος στην θαλάσσια περιοχή της Πόλης Χρυσοχούς, στις 18:40 χθες το απόγευμα ,   κάτω από συνθήκες που διερευνώνται τραυμάτισε σοβαρά  60χρονο από την Χλώρακα .

Ο 60χρονος μεταφέρθηκε αρχικά στο Νοσοκομείο Πόλης Χρυσοχούς και αργότερα λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης του στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, όπου στην συνέχεια υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση.

Σύμφωνα με τους θεράποντες ιατρούς ο 60χρονος, φέρει κατάγματα αριστερής πλευράς, πολλαπλά τραύματα στο θώρακα, κάταγμα λεκάνης, και τραύμα στον αριστερό τετρακέφαλο. Η κατάσταση της υγείας του,  περιγράφεται ως εξαιρετικά κρίσιμη.

Ο οδηγός του σκάφους που ήρθε στην Κύπρο για ολιγοήμερες διακοπές συνελήφθη.

Κολυμβητής από τη Χλωρακα κτυπήθηκε από προπέλα σκάφους στο Λατσί

Σοβαρά τραυματισμένος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου ο Γεώργιος Τοουλιάς 60 ετων από τη Χλωρακα σύμφωνα με την αστυνομία ο οποίος χτυπήθηκε από προπέλα σκάφους, ενώ κολυμπούσε στην θαλάσσια περιοχή στο Λατσί.

Ο τραυματίας μεταφέρθηκε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ,όπου ο επί καθήκοντι ιατρός διέγνωσε πως έφερε σοβαρό τραύμα στο πόδι και στον αριστερό πνεύμονα, ενώ υποβάλλεται σε σειρά εξετάσεων.

Η κατάσταση της υγείας του κρίνεται σοβαρή.

Η αστυνομία συνεχίζει τις εξετάσεις για να διαπιστωθούν τα  ακριβή αίτια του ατυχήματος.

Δραματικές εξελίξεις στην Τοπική εφημερίδα "Η Φωνή της Πάφου"

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ»

Μετά από πολλά χρόνια υπάρχει είδηση στο χώρο των Τοπικών Μέσων Ενημέρωσης της Πάφου. Την στιγμή που τηλεοπτικά κανάλια πλέον στην πόλη και επαρχία δεν υπάρχουν και τα υπόλοιπα ΜΜΕ αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα με τους δημοσιογράφους να χάνουν τις δουλειές τους, προκύπτει είδηση και μάλιστα, συγκλονιστική.

Συνταρακτικές εξελίξεις σημειώθηκαν το τελευταίο διάστημα στην τοπική εφημερίδα «Η Φωνή της Πάφου». Όπως πληροφορούμαστε ο καταξιωμένος δημοσιογράφος Χρίστος Χαλικιόπουλος ο οποίος ήταν η μηχανή της εφημερίδας, ο κινητήριος μοχλός της μιας και έκανε σελιδοποίηση, έγραφε ρεπορτάζ και γενικά συντόνιζε τα πάντα, είναι πλέον εκτός εφημερίδας μετά από πολλά χρόνια, που εργαζόταν σε αυτή.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι, την θέση του πήρε ο δημοσιογράφος – αθλητικογράφος Μάριος Ευριπίδου ο οποίος τις τελευταίες εβδομάδες εργάζεται πυρετωδώς για να ξεκινήσει κανονικά η εφημερίδα να κυκλοφορεί το ερχόμενο Σάββατο.

Οι πληροφορίες μας αναφέρουν πως έχουν αλλάξει οι μέτοχοι της εφημερίδας και για το λόγο αυτό προέκυψαν αυτές οι αλλαγές.

Εμείς να ευχηθούμε καλή αρχή στον συνάδελφο Μάριο Ευριπίδου για το δύσκολο έργο που αναλαμβάνει. 

Ξενοδοχειο Τσόκκος στα Ροδαφίνια

Απόσπασμα απο το βιβλίο του Κυριάκου Ταπακούδη «Τουριστικός οδηγός Χλώρακας»

Στη παραλία των Ροαδαφινιών σχεδόν πάνω στη θάλασσα, κτίστηκε ένα από τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία της εταιρείας Hotel Tsokkos χωρητικότητας 960 κλινών, και πλήρης πολυτέλειας, ένα τεράστιο έργο που θα αναβαθμίσει σε μέγιστο βαθμό την κοινότητα της Χλώρακας κυριότερα, αλλά και την γύρω περιοχή της χαμηλής Πάφου εν γένει.

Τα ξενοδοχεία Tsokkos με χαρά καλωσορίζουν τους επισκέπτες τους στην Κύπρο, ένα νησί που δεν υπάρχει άλλο σαν αυτό στη Μεσόγειο. Ελπίζοντας ότι θα γευτούν πολλές από τις θαυμάσιες πτυχές της Κύπρου με τα 9.000 χρόνια της ιστορίας της, τις παραδόσεις της, τα αρχαία μνημεία της και τα γραφικά χωριά με την ονομαστή φιλοξενία τους, υπόσχονται ότι θα καταβάλουν  κάθε δυνατή προσπάθεια για να απολαύσουν όλοι οι φιλοξενούμενοι τους την ξακουστή παραδοσιακή Κυπριακή φιλοξενία.

ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ

ΕΡΩΤΗΣΗ:

Πώς ο άνεργος Κύπριος πολίτης θα μπορέσει να πληρώσει το νέο χαράτσι του κτηματικού φόρου που έχει ψηφιστεί από την Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ-ΕΥΡΩΚΟ; Ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων στην Κύπρο τον Ιούλιο αυξήθηκε στους 48.112 (31,7%) σε σύγκριση με 47.594 τον προηγούμενο μήνα, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα πρόσφατα η Στατιστική Υπηρεσία. Αν λάβουμε υπόψη και τους μη εγγεγραμένους ανέργους, τα νούμερα ξεπερνούν τους 100.000-120.000, και εντός του 2014 οι άνεργοι θα διπλασιαστούν και θα ξεπεράσουν τις 200.000 έως 240.000 ανέργους.

Στον Ακρίτα Χλώρακας θα συνεχίσει την καριέρα του ο αμυντικός Χρίστος Πέτρου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, σήμερα το μεσημέρι πέρασε απ' τα γραφεία του σωματείου και υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με την πρώην ομάδα του. 

Θυμίζουμε ότι ο Χ. Πέτρου είχε πάρει μεταγραφή για την ΑΕΚ Κουκλιών, αλλά ζήτησε όπως αποχωρήσει από το ρόστερ, αίτημα που έγινε αποδεκτό από τη διοίκηση. Έτσι, ο Πέτρου επέστρεψε στον Ακρίτα Χλώρακας.

Πηγή: Μάριος Ευριπίδου – «Σέντρα»

Απεβίωσε η Έλλη Χρ. Πενταρά

Η Έλλη Χρ. Πενταρά ηλικίας 60 ετών από τη Χλώρακα, απεβίωσε αιφνιδίως στις 21 Αυγούστου κατά τις πρωινές ώρες.Κατά τις τρεις η ώρα το πρωί ξύπνησε από αφόρητους πόνους στο στομάχι, και ενώ οι οικείοι της την μετέφεραν στο νοσοκομείο, άφησε την τελευταία της πνοή μέσα στο αυτοκίνητο. Οι λόγοι του θανάτου της θα εξακριβωθούν μετά την νενομισμένη νεκροψία.

ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Πολλοί πιστεύουν ότι αίτιοι για τη σημερινή τραγική κατάσταση στην οποία ευρισκόμαστε, βαριές ευθύνες φέρουν τόσο οι πολιτικοί που την προκάλεσαν, όσο και οι ψηφοφόροι που τους ανέδειξαν στην εξουσία.

Εγώ λέω ότι οι ευθύνες και των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των δημοσιογράφων είναι εξίσου μεγάλες ή μεγαλύτερες, διότι είναι αυτοί που βοήθησαν τους πολιτικούς προβάλλοντας τους και εγκωμιάζοντας τους υπέρμετρα, σε βαθμό που τους επέβαλαν δια της αυθυποβολής στον απλό λαό που αντί να τους απαξιώσει για όσα κακά προκάλεσαν δια της πολιτικής τους, τους ξαναψήφισε με αποτέλεσμα να μας διοικούν και πάλιν οι ίδιοι, ως να μην υπάρχουν άλλοι.

Οι δημοσιογράφοι ασκούν λειτούργημα και πρέπει να είναι πολύ προσεχτικοί, διότι από την πληροφόρηση και την αμερόληπτη κρίση τους με την οποία παρουσιάζουν τα γεγονότα και τα θέματα, εξαρτώνται οι αποφάσεις και οι ενέργειες των πολιτών. Είναι μια ευθύνη πολύ μεγαλύτερη από αυτήν των ακαδημαϊκών, διότι μπορούν να επηρεάσουν ταυτόχρονα επίσης τις αποφάσεις της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, καθιστώντας έτσι τους εαυτούς τους –όχι τυχαία-, την λεγόμενη τέταρτη εξουσία.

Δυστηχώς όμως παρακολουθούμε τους καλανάρχες και τους δημοσιογράφους να έχουν καταντήσει συνένοχοι, κατευθυνόμενοι και προσκυνημένοι των μεγάλων συμφερόντων, και τιμητές των υπόδουλων στην ιδεοληψία τους πολιτικών.

Κατάντησαν σήμερα οι δημοσιογράφοι να θεωρούνται εξ ίσου μεγάλοι υπαίτιοι για τη σημερινή κρίση, γιατί στην πλειοψηφια τους δια της γραφής τους όχι μόνο δεν υποστήριξαν και δεν βοήθησαν στη βελτίωση των θεσμών, αλλά υπέθαλψαν τον λαϊκισμό και δεν αντιτάχθηκαν ούτε πολέμησαν τις κακές εκείνες συμπεριφορές των κρατούντων, με αποτέλεσμα η σιωπή τους να επιτρέψει σε όλους εκείνους τους παγαπόντες μιζαδόρους πολιτικούς, τραπεζίτες και ξεπουλημένους δημόσιους υπαλλήλους, ως λαμόγια να κατασπαράξουν τον Εθνικό μας πλούτο και να επιφέρουν την σημερινή οικονομική καταστροφή.

Οι παρετρεχάμανοι της εξουσίας  επαγγελματίες εκδότες και δημοσιογράφοι υπηρέτες των οικονομικών συμφερόντων και της διαπλοκής που προσδοκώντας ευνοϊκή μεταχείριση από την εξουσία με σκοπό το προσωπικό όφελος, όλοι οι γνωστοί που παρελαύνουν στις συγκεντρώσεις και δεξιώσεις ίδιοι και αυτοί, ως άθλιοι κονδυλοφόροι παρουσιάστηκαν σαν οι ειδικοί που με τις αναλύσεις και τα σχόλια τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πλέκοντας με εγκώμια τους πολιτικούς εκείνους που με την ανάδειξη τους θα τους επέφεραν κέρδη, ως αιώνιοι συμφεροντολόγοι κατάφεραν και χειραγώγησαν και έσυραν την κοινή γνώμη στην κατεύθυνση που εκείνοι ήθελαν.

Οι γνωστοί εκείνοι μεγάλοι δημοσιογράφοι που δεν είδαν ούτε άκουσαν τον πόνο και την δυστυχία των χιλιάδων δυσπραγουντων πολιτών, εκείνοι που αποσιώπησαν τα σκάνδαλα για να προστατεύσουν τους προστάτες τους με αποτέλεσμα να δράσουν ανενόχλητοι, εκείνοι οι δημοσιογράφοι που περιφέρονται στα πολιτικά γραφεία με σκοπό να έχουν την εύνοια της εξουσίας, εκείνοι κατά τη γνώμη μου φέρουν εξ ίσου μεγάλη ευθύνη με τους πολιτικούς για την κατάντια τους τόπου μας.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ (δημοσιογράφος)

ΑΝΘΙΣΑΝ ΤΑ ΚΡΙΝΑ ΤΟΥ ΓΙΑΛΟΥ

ΤΑ ΚΡΙΝΑ ΤΟΥ ΓΙΑΛΟΥ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Τα θαλασσινά κρίνα είναι τα σύμβολα  της Θεϊκής δημιουργίας και της επιθυμίας των ανθρώπων για την τελειότητα. Είναι λευκά μεγάλα λουλούδια που ξεφυτρώνουν ανθοβολώντας μεσα από τη στεγνή έρημη γη, με ένα μοναδικό μεθυστικό άρωμα, κυρίως όταν βραδιάζει. Τα γνωρίζουν όσοι έχουν τύχει να περάσουν από τις ελάχιστες αμμουδιές στις οποίες σήμερα ευδοκιμούν δίπλα στη θάλασσα, σε τόπους κυρίως δύσβατους που βλαστούν αυτά τα μοναδικά φυτά του γένους τους που απόμειναν και που πρεπει να αγαπούμε οι άνθρωποι και να προστατεύουμε.

Κάποτε τα κρίνα βλάσταιναν μυριάδες στις παραλίες της Χλώρακας και της Κισσόνεργας που ήταν σκεπασμένες από άμμο που ξέβραζε η οργή των κυμάτων και εναπόθετε στις σχισμάδες των βράχων κατασκευάζοντας τοπίο ίδιο κατασκευασμένο ίσως από Θεούς, που από μια κατάξερη ηλιοκαμένη γη, τον μήνα Αύγουστο και Σεπτέμβρη άλλαζε όψη, βαφόταν με άσπρο χρώμα από τα άνθη του γιαλού.

Κάποιες μέρες όμως οι άνθρωποι όταν χρειάστηκαν τους τόπους για την ανάπτυξη και την πρόοδο τους και έπρεπε να χτίσουν τα πολυτελή ξενοδοχεία τους, δεν συλλογίστηκαν την ομορφιά και τη σπανιότητα τους. Χάλασαν τις παραλίες, τις άλλαξαν και τις μεταμόρφωσαν σε τουριστικά θέρετρα. Εξαφάνισαν τα κρίνα και έμεινε τώρα μόνο η ανάμνηση των ανθών του γιαλού, και τη θέση τους πήραν τσιμεντένια ξενοδοχεία με κήπους φυτεμένους με ξενόφερτα άνθη και λουλούδια.

Φέτος λοιπόν, σ αυτές τις παραλίες βλάστησαν τα λίγα από τα εναπομείναντα πλέον κρίνα του γιαλού που τους μήνες του καλοκαιριού γεννούν και ανθίζουν τα πανέμορφα άνθη τους

ολόλευκα και μοναχικά, στο διάβα εκεί που σκάει το κύμα. Τα άνθη του γιαλού που μέσα στη ξερή γη προβάλλουν από την καυτή και στεγνή άμμο δυνατά και ανθεκτικά, όμορφα και μοναδικά. Είναι τα δώρα της θάλασσας, κρίνα σπάνια μοσχομύριστα και πανέμορφα που στην κάψα του καλοκαιριού όλη μέρα κλείνουν και μαραίνουν, ενώ τις νύχτες μες τη θαλασσινή δροσιά και στο αεράκι του πελάους, ανοίγουν και σκορπούν την ευωδία τους σε όλη την πλάση.

Τα φύλλα τους που είναι σαρκώδη και γκριζοπράσινα σε σχήμα λουρίδας, βγαίνουν το χειμώνα και το καλοκαίρι ξεραίνονται, ενώ από τα ξερά τους φύλλα γεννιέται το άνθος του γιαλού, το πανέμορφο λουλούδι που ενέπνευσε τον Παπαδιαμάντη στο ομώνυμο του διήγημα.

Οι καρποί του λουλουδιού είναι μεγάλοι σε σχήμα βολβού. Τα άνθη του που εμφανίζονται μέσα από την καυτή άμμο, έχει το καθένα έξι πέταλα και διαμορφώνουν ένα στέμμα κατά τον τρόπο των ασφοδέλων, εξ αυτού το φυτό είναι γνωστό επίσης με το όνομα ως θαλάσσιος ασφόδελος. 
Οι καρποί του όταν ωριμάσουν πετάγονται κατάμαυροι σαν κάρβουνα, σπόροι πολυγωνικοί, μαλακοί που περιβάλλονται από μεμβράνη σαν σωσίβιο που τους επιτρέπει να ταξιδεύουν πάνω στα κύματα  διανύοντας χιλιάδες μίλια, φθάνοντας σε ακτές από τη μια άκρη της θάλασσας ως την άλλη για τον πολλαπλασιασμό και την εποίκησή τους. Στο κέντρο τους έχουν ένα μικρό βολβό που είναι ο πραγματικός σπόρος που θάβεται στην άμμο ψάχνοντας για υγρασία. Όσοι επιζήσουν μετά από χρόνια, θα ανθίσουν και θα συνεχίσουν τον κύκλο της ζωής τους.

Εκτός από τους σπόρους, το φυτό πολλαπλασιάζει και με βολβούς που το ίδιο παράγει. Παρά την πολλαπλασιαστική του όμως δυνατότητα το όμορφο αυτό φυτό πέφτει θύμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στις ακτές. Τα παρακολουθούμε κάθε χρόνο που περνά να λιγοστεύουν και να εξαφανίζονται. Να κόβονται με το που ανθίζουν από ανθρώπινα χέρια για να γεμίσουν τα ανθοδοχεία τους, ή να ξεριζώνονται για να μεταφυτευτούν στους κήπους τους.

Η παραλία του Κοτσιά ανάμεσα Χλώρακας και Κισσόνεργας, τον Αύγουστο και το Σεπτέμβρη ομορφαίνει με τα λευκά κρίνα της θάλασσας, τα οποία καλό είναι να μην τα κόβει ούτε να τα πατεί κανείς, ώστε να ρίξουν σπόρο και να συνεχίσουν να υπάρχουν σ’ αυτό τον τόπο.

Στην Κύπρο βλαστούν στη παραλία της Χλώρακας, στη παραλία του Ακάμα, και μετά τα συναντούμε στο μακρινό Παχίαμο. Είναι λουλούδια σπάνια και προστατευμένα, είναι φυτά υπό παρακολούθηση και θα πρεπει επιτέλους κάποιοι άνθρωποι με ευαισθησίες  που στις μέρες μας δυστηχώς σχεδόν έχουν χαθεί, να αναλάβουν εκστρατεία  διάσωσης και πολλαπλασιασμού τους.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

Φόρος κατόχου σήμερα, ή Κεφαλικός Φόρος επί Τουρκοκρατίας -άρθρο-

Με τις μεγάλες φορολογίες που ετοιμάζεται η κυβέρνηση να επιβάλει ελέω μνημονίου,  δεν είναι η πρώτη φορά, που ο Κυπριακός λαός εξουθενώνεται από αυτούς.  Οι Οθωμανοί στα χρόνια της σκλαβιάς, είχαν εφαρμόσει ένα σχέδιο οικονομικής εξόντωσης των υπόδουλων κατοίκων, ώστε να τους αναγκάσουν ή να εξισλαμισθούν ή να μην έχουν δυνατότητα να αντιδράσουν και να παραμένουν ραγιάδες. Το χαράτσι ήταν ένας Κεφαλικός φόρος, ενας από τους δύο στυγνούς και αβάσταχτους φόρους που επέβαλαν στους χριστιανούς υπηκόους.

Ο άλλος ήταν ο φόρος αίματος, το λεγόμενο παιδομάζωμα.

Ο Κεφαλικός φόρος ήταν ένας ατιμωτικός φόρος, που ο κάθε Χριστιανός πλήρωνε για να έχει το δικαίωμα  να έχει το κεφάλι του στους ώμους, δηλαδή να ζει. Ο κάθε χριστιανός από το δωδέκατο έτος της ηλικίας του και μέχρι τον θάνατό του όφειλε να εξαγοράζει κάθε χρόνο την άδεια αυτή. Πλήρωνε τον φόρο και έπαιρνε απόδειξη πληρωμής, η οποία ονομαζόταν χαράτσι και ήταν χάρτινη, και είχε κάθε χρόνο διαφορετικό χρώμα, επί αυτής δε, αναγραφόταν

«ο φέρων το παρόν έχει την άδειαν να φέρει επί έν έτος την κεφαλήν επί των ώμων του»

Οι Τούρκοι εισέπρατταν τον κεφαλικό φόρο αδιακρίτως, εξαιρουμένων των γυναικών, των γερόντων, των κληρικών, των αναπήρων και των ακτημόνων. Σήμερα από το Κυπριακό κράτος, μέσω των άμεσων και έμμεσων φόρων, δεν εξαιρείται κανείς.
 

Την είσπραξη των φόρων, οι Τούρκοι ανέθεταν επί μισθώσει, σε φοροεισπράκτορες, στον Δραγουμάνο και στην εκκλησία της Κύπρου, στους οποίους πλήρωναν μισθό, καθώς επίσης και απάλλασσαν από φόρους. 

Ένεκα αυτής της κατάστασης, πολλοί χωρικοί, γεωργοί, αμπελοκαλιεργητες και βοσκοί οι οποίοι δεν άντεχαν άλλο την οικονομική καταπίεση που τους επιβαλλόταν πληρώνοντας φόρους για να καλλιεργήσουν ακόμα και τις δικές τους εκτάσεις -όπως και σήμετα-, άρχισαν να εγκαταλείπουν τις περιουσίες τους και τα χωριά τους και να μεταναστεύουν στις πόλεις. Για να γλυτώνουν τις κατασχέσεις των περιουσιών τους ένεκα αυτών των φόρων, δώριζαν τις περιουσίες τους στην εκκλησία της Κύπρου η οποία δεν πλήρωνε φόρους στον κατακτητή ένεκα ειδικής ρήτρας του Οθωμανικού νόμου.

Σήμερα αυτόν τον Κεφαλικό φόρο που μας εφαρμόζουν επί των περιουσιών μας είτε αυτές αποδίδουν ζημιά ή κέρδος και που είναι δυσβάσταχτος, μας είπαν ότι είναι προσωρινός ώστε με την ελπίδα ότι κάποτε θα γλυτώσουμε από αυτόν, να μην δωρίσουμε τις περιουσίες μας στην εκκλησία που ακόμα ένεκα του δοτού συντάγματος που προηρθε από τις συμφωνίες Ζυρίχης, απαλλάσσεται από τον Κεφαλικό φόρο ή άλλως φόρο κατόχου, έτσι που να συνεχίσουμε να πληρώνουμε.

Δυστηχως ο λαός ταλαιπωρημένος και ανήμπορος χωρίς ηγέτες που να νοιάζονται γι αυτόν, φοβισμένος και ταλαιπωρημένος όπως ένας σύγχρονος Ραγιάς, έμαθε να μην αντιδρά παρά μόνο να σκύβει, να σιωπά, να συμβιβάζεται και να υπομένει.

H ιστορία επαναλαμβάνεται, δυστυχώς γυρίσαμε πολλά χρόνια πίσω, σε μια σημερινή χειρότερη σκλαβιά και το θέμα είναι εμείς τι μπορούμε να πράξουμε και αν οφείλουμε να πληρώσουμε αυτόν τον οπισθοδρομικό φόρο.

Δυστηχως από πάντα έτσι και τώρα, η πάσης μορφής εξουσία ανεξάρτητα αν είναι ξένη ή δική μας, μας αντιμετωπίζει δουλικά, και οι κεφαλικοί φόροι πάντα θα υφίστανται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.  Αλλάζουν αυτοί που ασκούν την εξουσία, αλλά οι φόροι παραμένουν και αυξάνουν.

Εάν αυτό δεν αλλάξει, τότε εμείς θα παραμένουμε δούλοι και οι φόροι κεφαλικοί.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΑΠΑΚΟΥΔΗΣ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΑΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΙΑΣ ΣΤΗ ΧΛΩΡΑΚΑ

Επιχείρηση διενήργησαν χθες μέλη του Ουλαμού Πρόληψης Εγκλημάτων Πάφου για την πάταξη της κυβείας σε υποστατικό στη Χλώρακα.

Τα μέλη του ΟΠΕ, σύμφωνα με την αστυνομία, και κατόπιν δικαστικού εντάλματος πέτυχαν είσοδο στο υποστατικό παραβιάζοντας την εξωτερική καγκελόπορτα και την αλουμινένια πόρτα της κύριας εισόδου που ήταν κλειδωμένες και εντόπισαν αρχικά δύο πρόσωπα που κατηγορήθηκαν γραπτώς για διεξαγωγή κυβείας.

Από την επιχείρηση κατασχέθηκαν ως τεκμήρια 7 τραπέζια κυβείας, μία ρουλέτα , μία τραπέζι ρουλέτας, 20 οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών, 312 τραπουλόχαρτα, ένας πύργος ηλεκτρονικού υπολογιστή με το πληκτρολόγιο του και 1.832 φίσσες.

Για την υπόθεση κατηγορήθηκαν 12 πρόσωπα και η υπεύθυνη του υποστατικού.