Κάθε πολιτικό κόμμα μπορεί να περάσει περιόδους εσωτερικών αντιπαραθέσεων και κρίσεων. Το πραγματικό ζητούμενο, όμως, δεν είναι να μην υπάρχουν διαφωνίες, αλλά να υπάρχει η βούληση να ξεπεραστούν, ώστε το κόμμα να μπορεί να προχωρήσει ενωμένο προς το μέλλον.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός γνώρισε μια τέτοια κρίση στις Προεδρικές Εκλογές του
2023, όταν μέρος των στελεχών και των ψηφοφόρων του επέλεξε να στηρίξει τον
Νίκο Χριστοδουλίδη, αντί του επίσημου υποψηφίου της παράταξης. Η εξέλιξη εκείνη
προκάλεσε εσωτερικές αναταράξεις και άφησε πίσω της διαφωνίες, απογοητεύσεις
και πληγές που δεν ήταν εύκολο να επουλωθούν.
Σήμερα, ενόψει των Προεδρικών Εκλογών του 2028, ο ΔΗΣΥ έχει μπροστά του μια νέα
πολιτική διαδικασία, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για την
αποκατάσταση της ενότητάς του.
Η απόφαση του Αβέρωφ Νεοφύτου να ακολουθήσει τις εσωκομματικές διαδικασίες
προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στην αναμέτρηση. Το ενδιαφέρον δεν θα περιοριστεί
μόνο στο ποιος θα αναδειχθεί υποψήφιος της παράταξης, αλλά και στο εύρος της
υποστήριξης που θα εξασφαλίσει.
Εάν ο Αβέρωφ Νεοφύτου συγκεντρώσει ένα ποσοστό της τάξης του 90%, όπως
εκτιμάται από ορισμένους, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ισχυρό
πολιτικό μήνυμα. Θα έδειχνε ότι η εσωκομματική διαδικασία δεν λειτουργεί μόνο
ως μηχανισμός ανάδειξης υποψηφίου, αλλά μπορεί να γίνει και αφετηρία μιας
ευρύτερης προσπάθειας συμφιλίωσης.
Ένα τόσο υψηλό ποσοστό, εφόσον επιτευχθεί, θα μπορούσε να συμβολίζει την
επιθυμία μεγάλου μέρους της παράταξης να αφήσει πίσω τις αντιπαραθέσεις του
παρελθόντος και να αναζητήσει ξανά κοινό βηματισμό. Θα έδινε, παράλληλα, την
ευκαιρία να αποκατασταθούν σχέσεις που διαταράχθηκαν και να περιοριστούν οι
διαχωριστικές γραμμές που δημιουργήθηκαν το 2023.
Η σημασία ενός τέτοιου αποτελέσματος δεν θα βρισκόταν μόνο στους αριθμούς. Θα
βρισκόταν κυρίως στο πολιτικό μήνυμα που θα εξέπεμπε: ότι η ανάγκη για ενότητα
και συμφιλίωση μπορεί να υπερισχύσει των παλιών διαφωνιών και ότι η παράταξη
διαθέτει τη δυνατότητα να ξαναβρεί τη συνοχή της.
Βεβαίως, η συμφιλίωση δεν εξασφαλίζεται αυτόματα με μια εκλογική επικράτηση,
όσο μεγάλη κι αν είναι. Απαιτεί σεβασμό προς όσους διαφώνησαν, αποδοχή της
διαφορετικής άποψης και ειλικρινή διάθεση να ξεπεραστούν οι προσωπικές
αντιπαραθέσεις. Ένα ευρύ αποτέλεσμα θα μπορούσε να δημιουργήσει τις
προϋποθέσεις για αυτή την προσπάθεια, αλλά η ουσιαστική επιτυχία της θα
κρινόταν από όσα θα ακολουθούσαν.
Ο ΔΗΣΥ χρειάζεται να προχωρήσει προς το 2028 με καθαρό πολιτικό προσανατολισμό,
εσωτερική συνοχή και δυνατότητα να απευθυνθεί ξανά σε ευρύτερα στρώματα της
κοινωνίας. Και αυτό προϋποθέτει ότι οι διαφορετικές τάσεις της παράταξης θα
μπορέσουν να συνυπάρξουν χωρίς καχυποψία και χωρίς να αντιμετωπίζουν τις παλιές
διαφωνίες ως μόνιμα εμπόδια.
Η ενότητα, άλλωστε, δεν σημαίνει ότι όλοι πρέπει να σκέφτονται με τον ίδιο
τρόπο. Σημαίνει ότι, παρά τις διαφορές τους, μπορούν να συμφωνήσουν σε έναν
κοινό στόχο και να εργαστούν γι' αυτόν με αμοιβαίο σεβασμό.
Εάν, λοιπόν, η εσωκομματική διαδικασία καταλήξει σε μια συντριπτική πλειοψηφία
υπέρ του Αβέρωφ Νεοφύτου, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να αποτελέσει την αφετηρία
για μια νέα εποχή στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Μια εποχή κατά την οποία οι
διαφωνίες του 2023 δεν θα αποτελούν πλέον σημείο διαρκούς αντιπαράθεσης, αλλά
ένα μάθημα για την αξία της ενότητας και της συλλογικής ευθύνης.
Γιατί η μεγαλύτερη πρόκληση για τον ΔΗΣΥ δεν είναι απλώς να αναδείξει τον
υποψήφιό του για τις Προεδρικές Εκλογές του 2028. Είναι να αποδείξει ότι μπορεί
να ξεπεράσει τις πληγές του παρελθόντος, να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στο
εσωτερικό του και να προχωρήσει ξανά ως μια συνεκτική πολιτική παράταξη.
Και τότε, η ενότητα δεν θα είναι απλώς μια επιθυμία ή ένα σύνθημα. Θα είναι μια
προσπάθεια που θα έχει αρχίσει να αποδεικνύεται στην πράξη.
